foto: De laatste druiven aan de wijnranken buiten het dorp.
Winevibes herfst 2026. Het is herfst, de wijnoogst is gedaan, de hypers houden hun jaarlijkse wijnmarkten en er zijn in de regio heel veel evenementen rond dit nobele product, dat het niet makkelijk heeft mede door het klimaat, maar vooral door afnemende consumptie. In die context is het een huzarenstukje van coöperatie Alma Cercius om een totaal nieuwe wijnlocatie neer te zetten. Deze grote chai wordt 16 oktober geopend. Tijd om een parade van wijnen op GKT te zetten. En natuurlijk gaat GKT deze week de nieuwe boreling van domaine Castan proeven.
foto: 8000 vierkante meter wijnen van 170 wijnmakers in Cers. Binnenkort meer op GKT.
#20jaarbloggen. GKT woonde eens in Amsterdam een presentatie bij van vrouwelijke wijnmakers uit Pays d’Oc, waaronder Alma Cercius.
“Vrouwelijke wijnmakers uit Pays d’Oc. Zou je het kunnen proeven in de wijn, de vrouwelijke hand? Doet dat wat voor de smaak? Dat was één van de dingen die mijn tafelgenoten en ik ons afvroegen tijdens een feestelijke lunch in restaurant Beulings in Amsterdam. Tijdens deze middag ging het om Freedom of Expression. Er waren amuses, brood en smeuïge huisgemaakte boter, begeleid door de witte en rode wijnen van o. a. wijnmaakster Claude Vialade van Domaine Auriol. Een chardonnay Sol & Nature, een marselan réserve en Akene rouge, een blend van carignan, grenache en merlot. De toon was gezet en na de presentatie van Alma Cersius, gerund door de uit Cognac afkomstige Aurélie Charron-Giguet, dat gelegen is tussen Béziers en Agde, proefden we een chardonnay, een Zuid Franse rosé en de merlot die alle drie onder de naam Guillaume Aurèle IGP wijnen op de markt worden gezet.”Lees meer.
foto: Les Aumonières Côtes du Rhone rosé.
foto: Saint Aygade, Coteaux d’Aix en Provence, rosé.
foto: Zeeuwse wijn genaakt van Auxerrois.
foto: Rosé uit het Rhônedal.
foto: Sassi del Mare, Toscaans wit van de vermentino druif.
foto: Twee broers, de lokale bio producent met pinot noir.
foto: IGP d’Oc van de famille Vallat bij de Carrefour.
foto: Rosé uit de Corbières van Cascatel.
foto: Een favorite fles rood van GKT uit Cessenon sur Orb.
foto: Castan en famille Vallat IGP’s
foto: Incertitude van Chateau Fontanche een mooi domein net nuiten ons dorp op de heuvel.
foto: Langere avonden, de kelder van GKT lonkt….. om te proven en in goed gezelschap door te brengen.
De volgende winevibes, je raadt het al staat in het teken van de aanstormende eindejaarsfeesten!
video: vis uit de haven van Sète.
RECEPT:Mosselen op de wijze van Sète. De havenstad Sète bezocht. De haven met zijn talrijke vissersboten, de ferry naar Ibiza. Rommelig met een gecombineerde lucht van de zilte zee en dieseldamp. Een verkeersinfarct maakt de kennismaking er niet makkelijker op. Maar onder deze “voile” bevindt zich een hele charmante stad. Met visrestaurants vol verse vangst langs het in de 17e-eeuw gegraven Canal du Midi, het kanaal, dat de Atlantische Ocean verbindt met de Méditerranée. Brocantes op pleintjes en gezelligheid alom op de terrassen. De Sètois genieten duidelijk van hun zuiderse leven.
Moules farcies. In Sète zijn ze overal te koop. Grote potten met gevulde mosselen in tomatensaus. De oorsprong van dit beroemde gerecht is het bassin van Thau, waarin de mosselen en oesters worden gekweekt. Deze gevulde mosselen op de wijze van Sète zijn makkelijk te maken. Erbij kun je de lokale witte wijn drinken, Picpoul de Pinet.
Nodig:
20 grote schone mosselen 400 g half om half gehakt peterselie fijngehakt zout en peper 2 tenen knoflook 1 ei 1 blik gepelde tomaten 1 blikje tomatenpuree 3 dl witte wijn 2 dl water citroenrasp
Bereiding:
Open de mosselen met een mes en geef een tegengestelde draai aan de sluitspier, zodat de mosselen tijdens het koken niet meer open gaan. Maak het gehakt aan met ei, zout, geperste knoflook en peterselie. Vul de mosselen met gehakt en druk schelpen op elkaar. Leg de mosselen in een pan. Verwarm in een pan de tomaten, tomatenpuree, de wijn en het water. Als de saus kookt, giet hem dan over de mosselen in de pan en laat dit 20 minuten sudderen totdat mossel en gehakt gaar zijn. Voeg eventueel nog wat vocht toe. Maak de saus af met wat citroenrasp, peper en zout.
20 jaar bloggen. Het is herfst. Een geheel nieuw seizoen met nieuwe smaken breekt aan op GKT. En twintig jaar bloggen gaat de nodige aandacht vragen. GKT startte daamee op 1 oktober 2006. Ik organiseerde in die tijd regelmatig wijnproeverijen van eigen import bij mij thuis en op locatie. Met natuurlijk de nodige hapjes. Dat was het concept. Naar de recepten bleek achteraf altijd veel vraag. Uit praktische overweging besloot ik niet per vraag naar een recept een mail aan de vraagsteller te sturen, maar plaatste ik de recepten per wijn op mijn website “vinsdegereon”. Helaas is deze website en de meeste content erop ter ziele gegaan, maar gelukkig wist GKT via wat omwegen en in het archief nog enkele verhalen en beeld op te duikelen. Via enkele tussenpozen op Culi_DL kreeg mijn blog zijn huidige vorm: Gereons Keuken Thuis. Een geheel nieuwe aftrap in 2012. Met grote dank aan Esmée Scholte. Daar kan GKT heel wat verhalen over vertellen of wat misschien deze komende herfst nog leuker is: verhalen uit 20 jaar bloggen herhalen!
foto: Omslagfoto van website Vins de Géréon (zomer 2006)
De wijnperiode 2006-2012. Op 1 oktober 2006 startte ik met een klein wijnimportbedrijf, Vins de Géréon. In die tijd reed ik heel wat rondjes door de Bourgogne en Beaujolais, om leuke wijnen in te kopen. Deze wijnen waren dan de ster van de zondagmiddag bij mijn thuisproeverijen. Een leuke tijd, waarin GKT veel avonturen heeft beleefd op het Franse platteland. Zoals een keer in Givry bij één van de wijnboeren, waar ik rood en wit haalde. Er was wat verwarring toen ik het erf opreed tegelijkertijd met een busje vol Amerikanen. Ik werd ingedeeld bij de tour, ondanks mijn mededeling, dat ik alleen maar de bestelde wijn kwam afhalen. Een leerzame ochtend, want de gasten uit het busje waren verrukt van de rosé van deze producent. De clou: hij maakte helemaal geen rosé. Onderstaand vinden jullie wat korte fragmenten van mijn wijnverhalen en -recepten op de site van Vins de Géréon.
foto: Dulphey, waar destijds de cooperative van de wijnpriducenten van Mancey was gevestigd. Tegenwoordig zit hun experience aan de N6 boven Tournus.
Crémants de Bourgogne, belletjes in je glas. In Frankrijk worden niet alleen in de Champagnestreek mousserende wijnen gemaakt. In Bourgondië maken ze op veel plaatsen crémants. Dit zijn wijnen die op dezelfde manier worden gemaakt als champagnes, via de méthode traditionelle. Zij zijn een goed alternatief voor champagne. Crémants de Bourgogne worden zowel van witte als blauwe druiven gemaakt. Vaak zijn deze wijnen een blend van pinot noir/gamay druif met chardonnay/aligoté druif. Bijvoorbeeld de Cave de Mancey in de Mâconnais maakt verschillende mousserende wijnen, zoals de blanc de blancs (crémant van witte druiven) en zelfs een blanc de noirs (geheel van blauwe druiven)
Crémants starten hun leven als een gewone witte wijn. Nadat de druiven in de kelders aankomen worden ze snel geperst en gaat het witte druivensap vergisten. Er ontstaat een witte stille wijn. Er wordt extra suiker en gist toegevoegd, de liqueur de tirage en de wijn wordt gebotteld op stevige flessen met een kroonkurk. De flessen gaan de kelder in om enkele maanden te rusten. Er vindt dan een tweede gisting plaats. Dit heet de “prise de mousse”, waarbij de kenmerkende belletjes ontstaan. Langzaam vermengen de belletjes zich met de wijn en ontstaat er in de fles een depot. De flessen worden regelmatig gekeerd tijdens dit proces. Dit is de remuage. Als de gisten dood zijn ontstaat er door dit keren een prop in de hals van de fles. De wijnmaker haalt het rest depot eruit en de crémant wordt aangevuld met wat andere witte wijn, de liqueur d’expédition.
Cave des vignerons de Mancey. De Cave des vignerons de Mancey is gevestigd in Tournus. In hun nieuwe chai aan de Route Nationale 6 hebben zij een hele mooie range aan crémants, naast de andere wijnen uit de Bourgogne. Mancey ligt zelf op een kilometer of zes ten westen, een mooi dorp tussen de glooiende weilanden met Charolais vee en wijngaarden. De chai ligt meteen naast de tolweg. Zonde om niet even te stoppen, op weg naar of juist terug uit het Zuiden en te gaan kijken en proeven. En als je dan toch in Tournus bent, is het leuk te weten, dat deze oude plaats de culinaire hoofdstad van de Mâconnais is.
Week de gelatineblaadjes in koud water. Klop de slagroom stijf. Bekleed de glaasjes van binnen met plastic folie. Verwarm de wijn in een pan, los hierin de gelatine op. Hak de ham heel fijn. Voeg de ham en peterselie toe aan de wijn. Laat iets afkoelen. Voeg wat peper en zout toe. Als het geheel goed is afgekoeld roer je de mayonaise, wat citroensap en mosterd door het mengsel. Om te voorkomen dat de ham naar de bodem zakt spatel je als laatste de slagroom erdoor. Proef of de mousse goed op smaak is. Vul de glaasjes met de mousse en zet enkele uren in de ijskast. Serveer de mousse op een bordje. de mousse eruit halen gaat makkelijk door het folie. Garneer met wat cornichons, kleine zure agurkjes.
foto: Een Pouilly Fuissé en Montagny uit de collectie van Vins de Géreon (2006)foto: Uithangbord in Vieux Nice.
Column voor By the Grape*,wijnbelevenissen. Je komt terug van vakantie. Lekker uitgerust en de auto volgeladen met die heerlijke rosé, die je elke dag in dat mooie Provençaalse dorpje bij het eten dronk. Daar moest je wel een voorraadje van meenemen. Kan je thuis alles nog eens over doen. Eenmaal terug in het ritme van alledag en gewend aan het druilerige weer in Holland, besluit je op een avond eens zo’n lekker flesje rosé te openen. Je schenkt een glas in en denkt niet slecht, maar in de Provence smaakte deze wijn heel anders. Dit is wat veel mensen overkomt. Ze zitten dan ineens met die 24 flessen Côtes de Provence of die Pinot grigio, die ze meenamen uit de Veneto.
Naast het druivenras, de methode waarop de wijn gemaakt is, het terroir en je persoonlijke voorkeur, is er nog een element bij het drinken van wijn, namelijk de beleving. Wijn kan associaties oproepen van smaak, maar ook plekken, het eten en het weer. Misschien was je wel in een amoureuze bui of juist niet. Ik raad mijn wijncursisten dus ook altijd aan om een dagboekje bij te houden over de wijnen die ze drinken en proeven. Je kunt daarin alle kenmerken van de wijn opschrijven, de kleur, smaak, afdronk et cetera. Maar probeer ook eens te vermelden wat je bij de wijn at. Of in welk gezelschap en waar je de wijn dronk? Thuis of in een restaurant? Of welk weer het was? Het belangrijkste is dat je bij een wijn een associatie creëert, waardoor je je daarna altijd herinnert hoe je de wijn beleefde. In het geval van de rosé, die je meenam uit de Provence kun je zoeken naar een bijpassend gerecht. Een uitgebreide salade Niçoise Je dekt de tafel met dat leuke kleed van de markt. Je zult zien dat ineens de rosé weer anders smaakt. Bij de Pinot grigio maak je en pasta met mosselen. Zo wordt de wijn, die je drinkt ook een belevenis.
*By the Grape was de wijnwinkel van wijnmaker Derrick Neleman in Velp.
foto: wijnmaker Pierre Guindon uit Ancénis (44, Loire Atlantique)
Pierre Guindon. “Vandaag wil ik het hebben over een speciale wijn van een bijzondere wijnbouwer uit Saint Géréon. (what’s in a name?) In 2006 las ik in een Frans wijntijdschrift een kort bericht over meneer Pierre Guindon, die een hele mooie Muscadet prestige maakte. Nieuwsgierig naar zijn product heb ik contact met hem gezocht. Onze eerste ontmoeting vond plaats op een parking in Turnhout. Hij had van zijn wijnen een hele range meegebracht, waaronder de wijn van vandaag de Malvoisie. Vele andere ontmoetingen volgden.”
foto: Vin moelleux uit Ancénis, gemaakt van pinot gris. Een runner up bij Vins de Géréon.
De runner up van domaine Guindon “Malvoisie, een witte wijn, wordt gemaakt in kleine oplage van de pinot gris druif, die in de Loirestreek malvoisie wordt genoemd. De pluk is een zogenaamde vendange tardive, de druiven worden laat geplukt en met de hand. Daarna worden ze geperst en vindt er een fermentatie van 3 weken plaats. Dit levert een vin moelleux op. De Malvoisie kenmerkt zich door lichte en volle smaak, die doet denken aan rijpe appels en peren.”
foto: Carte postale van Saint Géréon (44)
Recepten van Vins de Géréon (2007). Na wijnproeverijen bij mij thuis waren er altijd wijnproevers, die graag de recepten van de hapjes wilden hebben. Enkele amuses op een rijtje:
Rilettes van tonijn met fromage blanc 12 pers.
1 blikje tonijn op water uitgelekt 4 eetlepels fromage blanc (of kwark) 2 eetlepels crème fraiche olijfolie extra vierge peper zout 1 eetlepel citroensap 1 koffielepel moutarde de dijon dragon gedroogd of vers
Alle ingrediënten in een Braun mixer doen en goed fijn pureren. Een aantal uurtjes in de ijskast en overlepelen in kleine amuseglaasjes. Let op het gebruik van de citroen. Wijntip: Muscadet sur lie van domaine Guindon.
Pakketjes van crêpes met slakken.
blikje slakken knoflookkaas (Paturain of Boursin)
1 prei voor de strikjes
12 zelfgemaakte dunne crêpes
klein pannetje suikerwater
Vul de crêpes met wat slakken en knoflookkaas. Maak van de prei dunne draden en kook deze even in wat suiker water. (wel laten afkoelen) Bind de crêpes dicht met een strikje van prei en plaats in hetelucht oven. Let hierbij wel op dat de crêpes mooi biscuit worden. Dan zijn ze klaar. Wijntip: Bourgogne Alligoté.
Gekonfijte tomaatjes met ansjovis en basilicum 12 pers.
12 kerstomaatjes blikje ansjovis filets op olie (uit laten lekken op keuken papier) Italiaanse kruiden olijfolie peper en zout hele teen knoflook basilicumblaadjes
Besprenkel de tomaten met olie en voeg kruiden peper en zout toe. Plaats de knoflookteen in het midden. 10 minuten in een hete oven. Let daarbij op dat ze heel blijven. Was de basilicum en doe in elk bakje een blaadje. Hierop de afgekoelde tomaatjes en een reepje ansjovis. Buon appetito da Liguria! Wijntip: jonge chardonnay uit de zuidelijke Bourgogne
Gerookte kip met gember en balsamico. 12 pers.
1 gerookte kipfilet van 250 g 1 cm gember in fijne blokjes 2 kleine of 1 grote zoete appel basamico azijn suiker of gewenst honing
Snijd de kipfilet in dunne plakjes. Bak de stukjes appel met schil in wat olijf olie en bak de geflinterde gember mee. Blus met suiker en balsamico. Strooi de ontstane dressing en appels over de kip. Laat afkoelen. Deze snack is natuurlijk match in heaven met een wijn van de pinot noir druif. Wijntip: Côtes de Nuits Villages.
Porc à la Dijonnaise 12 personen:
2 kg varkensfilet in plakjes. peper en zout takje rozemarijn uit de tuin 8 sjalotjes fijn gesnipperd 2 teen knoflook mosterd uit Dijon 4 dl slagroom sap van citroen crème fraiche bekertje flinke scheut chardonnay
Peper en zout op het vlees en aanbraden in weinig boter. Sjalotjes en look erbij. Rozemarijn blaadjes toevoegen en afblussen met flinke scheut witte wijn. (chardonnay). Gerecht gaar laten sudderen. In een kom het citroensap, de crème fraiche met flink wat mosterd en slagroom mengen met de garde. Langzaam toevoegen aan warm vlees en niet meer laten koken. ( let op schiften saus) Wijntip: een krachtige Beaujolais, Juliénas.
foto: In 2013 verscheen mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis.
Gereons Keuken Thuis na 2012. Een hertiteling en restyling vond plaats in 2012. Schrijver Lucas Rijneveld schreef de bio:
“In de grote stad Amsterdam maakt een schoorsteen overuren, want ieder moment van de dag komen de etensgeuren je tegemoet: forel uit de oven, een vliegend varkentje, veldsalade met kaas, selderijstamppot, hete bliksem met verse worst of een heerlijke shake met punch créole! In dat flatje met die schoorsteen, woont de Bourgondiër Gereon de Leeuw. Dag en nacht staat hij in zijn rood gestreepte keukenschort achter het fornuis, te roeren in een pan met pompoensoep, om de buikjes van zijn familie later op de dag weer te kunnen vullen. Als je hem daar niet kunt vinden, zit hij achter zijn laptop en typt hij gerechten en verhalen voor zijn blog. (www.gereonskeukenthuis.nl) Of zit hij op zijn begroeide plantenbalkon en droomt hij over de Bourgogne, het land van de stokbroden en de wijnen. In 2005, na een lange periode bij een bank gewerkt te hebben, ruilde hij zijn driedelig pak in voor een keukenschort. Hij begon aan zijn avontuur met een klein wijn importbedrijf: Vins de Géréon. Daarnaast organiseerde hij wijnproeverijen op maat voor bedrijven en particulieren. Binnen de onderneming Gereons Eatery and Winery schrijft hij over eten, producten en wijnen. In opdracht ontwikkelt Gereon recepten en menu’s voor partijen in combinatie met wijnadviezen. Hij gaat graag op pad met klanten om de nieuwste trends in de stad te laten zien. Op welk gebied dan ook. Of dat dat nog niet genoeg is, werkt hij ook voor verschillende kookstudio’s in Nederland, waar hij kookworkshops, wijnproeverijen en wijncursussen voor verzorgt. Hij geeft kooklessen, voor mensen die ook graag een Gordon Ramsay willen worden (alleen de kunst, niet de taal) Is altijd in de weer met het schrijven van zijn blog, die door velen op de social media wordt ‘geliked’. Maar dat niet alleen, deze man zit vol (culinaire) verrassingen, zo heeft hij ook een kook- leesboek Gereons Keuken Thuis uitgegeven met daarin alle recepten en columns van zijn website. Hij vertelt hier ook graag over op de radio. Naast de recepten die hij schrijft, is hij ook een serie gestart “gesprekken en gerechten” waar hij bekende schrijvers en kunstenaars interviewt. Bij ieder stukje komt een persoonlijk recept van Gereon en een wijntip.. Zo zijn er al een aantal grote namen voorbij gekomen, zoals Frances Mayes, Carol Dinkwater, Martin Morales etc… Voelt u zich aangesproken door dit verhaal? Wilt u ook graag een eigen Robert Kranenborg in huis? Geef uw man of vrouw dan vandaag nog op! Wilt u liever een wijncursus met al uw vrienden die alleen maar de (biologische) wijn van de supermarkt kennen of geinterviewd worden op Gereons blog? Twitter, Facebook dan Gereon de Leeuw of bezoek de website Gereons Keuken Thuis. Vergeet niet een presentje voor deze creatieve duizendpoot mee te nemen. Zijn favoriete witte wijn is een Pouilly Fuissé en van de rode wijnen een Givry. U moet deze dan wel zelf even importeren vanuit de Bourgogne.
foto: Najaar 2011 Chez Hélène.
23 augustus 2011. Al jaren ben ik een fervent lezer van de boeken van Frances Mayes, die in de jaren negentig haar eerste boek Een huis in Toscane schreef. Andere boeken over het goede leven in het stadje Cortona volgden. Frances Mayes is in staat juist in deze natte wat donkere Hollandse zomer zon in huis te brengen. Dus: dek je tafel in vrolijke kleuren, butta la pasta (gooi de pasta in het water) en waan je even in de Toscaanse zon. De antipasto van vandaag: Frutti di mare gegrild met rucola op pizzadeeg. Bijpassende wijn Verdicchio Castelli dei Jesi uit de Marche. Bak pizza deeg en houd het lauw in de oven. Grill de zeevruchten en blus met ietwat witte basamico azijn. Versier stukjes pizzadeeg met verse rucola en doe er de warme zeevruchten op. Buon appetito.
foto: Kookworkshop Grachtenatelier in Utrecht (2009)
Talk and table, gesprekken en gerechten. Met deze serie startte GKT in febuari 2012. Tuinarchitect Jeff Minnich was mijn eerste gast. Later zouden er tot en met 2022 nog vele gasten volgen, die werden beloond met een recept en wijntip voor hun spontane antwoorden.
“This is the first in my new series of interviews and recipes. I start my sequel with Jeff Minnich from Arlington, USA. I happened to meet him through the blog of American writer Frances Mayes. We are both ardent readers of her books and blog. I invited him to join my series of “gesprekken en gerechten” Jeff is a garden designer and a poetical blogwriter. He has many talents. But, who am I to tell his story? Thus, I sent him through mail some questions, which he gladly answered. Ofcourse my part of the deal is creating a recipe. As Jeff is living in the Mid Atlantic, I suggest a smoked cod, Dutch stirfried vegetables and a sauce hollandaise. The fun of this recipe is that it can be made at home or as in Jeffs case “al fresco”. My wine suggestion is a crisp white chardonnay wine from Burgundy, Mâcon region.”
foto: Tuindesigner Jeff, de eerste gast in de nieuwe serie Talk & Table
“Who is Jeff Minnich? Tell me some more. I am landscape designer, horticulturist, gardener, reader, writer, cook, veterans advocate, partnered. I dabble in interior design; I don’t have any formal interior design training, but I love experimenting and learning. One thing I’ve come to know is that design is design—in other words, the principles are the same, no matter what kind of art you do. I have a Bachelor of Science degree in Horticulture from Virginia Tech in Blacksburg, VA, here in the U.S. I specialized in landscape design and nursery management. I have minors in English and business, also. I use every bit of what I’ve learned, and I’m still learning, every day. I have my own landscape design/build business in Arlington, VA, which is in the Washington, DC, metropolitan area. Most of my work is in the immediate Washington area, though I do some work outside the area from time to time.”
De rest van dit interview en het recept voor gerookte kabeljauw lees je hier.
foto: De eerste dag van de pastasalade in 2015. Funky yellow pastasalade.
1 juli: Dag van de pastasalade. Een zomerse trouvaille van een grote groep foodbloggers in 2015. GKT probeert het nog elk jaar in de zomer: het verzinnen van een leuke pastasalade voor zijn blog op 1 juli. De dag van de pastasalade was een éclatant succes, zelfs de NRC vermeldde deze dag in een lijstje van dagen van….
“In mijn hoofd klinkt een heel oud nummer, begin jaren tachtig “Want you take me to funky town” van LIPPS Inc. Ik heb de 12 inch versie nog ergens in een doos liggen. Disco op zijn best. Niet op CD noch virtueel, maar op vinyl. Overigens weer helemaal funky hoor dat vinyl. Je kunt tegenwoordig op de Overtoom je gedownloade muziek weer gewoon laten persen. Tijdens een kopje hipster koffie. Wat een funky idee. Maar ik dwaal af, want vandaag is het 1 juli, dag van de pastasalade. In de tachtiger jaren aten we geen pastasalade. Dat was nog niet uitgevonden. En door wie pastasalade is uitgevonden, weet ik ook niet. Is ook niet meer te traceren. In ieder geval is het een mooie wijze om aan restverwerking te doen. Koude pasta assembleren met allerlei andere ingrediënten. Groente of vlees. Ik kies voor een gele ietwat funky pastasalade met mais, gele paprika en met honing/ras al hanout gemarineerde speklapjes. Want geel is het nieuwe roze, als ik tenminste sommige trendgoeroes moet geloven. Maar ik dwaal alweer af. Het gaat op deze eerste julidag om de pastasalade. En niet alleen die pastasalade van mij, maar van vele deelnemers aan deze bijzondere dag. Hun links vind je onderaan deze blog.”
INTERMEZZO: Lipps Inc met Funky town.
foto: Alla carbonara.
Spaghetti alla carbonara. (2016) Pasta op de wijze van de houtskoolstoker. De eerste keer dat ik dit gerecht at was bij Vesuvio in Cannes in 1981. Nu 35 jaar later kun je me er nog voor wakker maken. En is onze relatie nog steeds springlevend. Ik eet dit gerecht direct warm geserveerd met een extra eidooier of het restje koud direct uit de de ijskast. Ik maakte spaghetti alla carbonara vaak klaar in ons studentenhuis. In die tijd kende men alleen de pasta’s met rode sauzen het liefst uit een zakje van een Zaanse fabrikant. Spaghetti gemaakt van zachte estivum tarwe. En de saus was standaard bolognese. Andere bereidingen kende men niet. Grote ogen zette ik op toen huisgenoot B. naar de ijskast liep en de ketchupfles pakte. Full force ging deze over de carbonara. Heiligschennis!!! Maar ja, het waren de eighties. De hogere pastakunde was nog niet uitgevonden. Lees meer.
foto: Uit de herfsteditie ’23 van Gereons Mag.
Gereons Mag. Tijdens een korte blogvrije periode op de Canarische eilanden ontstond het idee voor een seizoensoverzicht. De eerste verscheen in februari 2020, kort voor de Covid perikelen. Mede door de weekberichten tijdens de lockdowns werd Gereons Mag een constante op GKTen inmiddels een blijvertje! Let op: dit najaar volgt een Gereons Mag met als thema 20 jaar bloggen.
Gereons Mag. Waar een blogvrije periode al niet toe leidt. Een tweemaandelijks magazine met leuke dingen voor den mensch. Gewoon te vinden op Gereons Keuken Thuis. Is hij nu gek geworden? Zijn blog is toch een wijn- en spijs gebeuren? Ja vooral, maar soms is het ook verfrissend, om andere onderwerpen te belichten. Als alternatief voor de foodparade, die ik per seizoen publiceer. Met bijdragen van food- en gastbloggers, tips voor exposities, al dan niet alcoholhoudende dranken, kleding, gezichtsverzorging, events, recepten en….mucho mas. Ik heb er zin in. In deze februarimaand de eerste try out van Gereons Mag. De andere Mag’s staan gepland voor april met als thema Pasen, tuin en voorjaar. Juni, alfresco dining en zomerse receptenactie. Augustus, vakantie-vibes. In oktober zijn de herfst en wilde weken aan de beurt. Tot slot december, feestparade. Wie weet ter vervanging van de geijkte 10 menu’s uit 10 kookboeken? Gereons Keuken Thuis heeft er zin in. Soyez bienvenus!
foto: Beursgebouw in Lille.
Professeur Anatole Circonflexe. De speciale pagina van professeur Anatole Circonflexe en zijn carnet culinaire op GKT. In zijn carnet schrijft hij de leuke recepten op, die hij tegenkomt tijdens zijn zwerftochten door de Hexagone.
Een bijzondere streek. Bienvenue au Nord. Boven het vlakke land torenen de belforten, de spitsen van kathedralen uit. Ze lijken wel neergezet door reuzen in hun schaakspel. Net als de krijtrotsen van Cap gris & blanc nez op de grens van Noordzee en Kanaal. Lille, Duinkerken, Arras en Sint Winoksbegen. Het Vlaamse land. Een streek met tradities, van processies, van Vlaamse reuzen en bier. Kermissen en estaminets. Pays des ch’tis. De film Bienvenue chez les ch’tis uit 2008 zette het Noorden voor eens en altijd op de kaart. Hartelijk en conviviaal. Coeur chaud. Met moules frites. Grijze garnalen van de kust. Potjevleesch, kervelsoep en carbonade à la flamande. Toevalligerwijs stond de wieg van biloute Anatole Circonflexe in havenstad Boulogne sur Mer. Uit Nord Pas de Calais vandaag een stoofgerecht van konijn met pruimen en bruin bier. Met frites!
Nodig:
1 vet konijn in stukken
250 g gedroogde pruimen
2 rode uien
1 fles/ 70 cl bruin familiebier
1/2 potje zilveruitjes uitgelekt
1 bouquet garni van tijm, rozemarijn en laurier
boter
2 plakken peperkoek
1 el Dijon mosterd
peper en zout
Bereiding:
Bestrooi de konijndelen met peper en zout. Verhit in een pan de boter en braad het vlees rondom aan. Pel de uien en snijd deze in ringen. Doe de uien bij het vlees en laat kort meebakken. Voeg het bruine bier en bouquet garni toe en laat het geheel een half uur sudderen. Besmeer de peperkoek met mosterd en leg deze in het vocht. Laat wederom een half uur sudderen. Voeg de pruimen en zilveruitjes toe en laat het geheel nogmaals 30 minuten sudderen. Verwijder het bouquet garni. Serveer het konijn met verse frites, la reine du Nord.
foto: Etalage in Perpignan.
2026, het heden. Twintig jaar bloggen, in de perceptie van GKT is de tijd omgevlogen. Van wijnimportblog in 2006 tot GKT nu . In oktober 2013 verscheen Gereons Keuken Thuis, mijn kook- en leesboek. Een decennium van Talk & Table met alle gasten en nu alweer bijna 7 jaar Gereons Mag. Direct gevolgd door de vraag, of de komende blogjaren ook gaan omvliegen? In 2016 schreef ik het manuscript voor Gereons Keuken en route. Komt dat ooit nog als boek uit? Je ne sais pas. Of ga ik voor een andere modus, onderwerpen of thema? GKT kan dat nu nog niet met zekerheid zeggen. In ieder geval trakteer ik jullie dit najaar op herhaalrecepten en -verhalen. Ga ik aan de slag met de eindejaarsrally ’26 en hoop ik, dat jullie de nodige input leveren. Misschien een reprise van “U vraagt wij draaien”? Dus: schroom niet en zend je verzoeknummers in! Kan GKT er direct mee aan de slag.
Zomergast Jacqueline Huizing van Chez Pacaud. Ach, de Bourbonnais, heuvelachtig weideland vol met mijn favoriete runderras: de Charolais. Hier begint voor het gevoel van GKT la France profonde. Een streek, waaraan Jacqueline Huizing sinds 2021 is verknocht. (toevallig hadden we het vorige week over deze zomergast tijdens de terugreis over de A71) Een coup de foudre*, toen ze het huisje zag, dat 9 maanden later het hunne werd. GKT kent Jacqueline van verscheidene fora op Facebook, waar zij con brio haar brocantevondsten (haar grote hobby) en verhalen uit deze streek deelt. Ik nodigde haar uit als zomergast.
foto: zicht op de heuvels van de Bourbonnais.
Het verhaal van zomergast Jacqueline Huizing. “Van de week werd mij door GKT, die ik ken via internet door onze liefde voor Frankrijk, gevraagd om een stukje op zijn blog te schrijven als soort van ” gastschrijfster”. Ha…. dat is natuurlijk wel wat voor mij… ik hou van schrijven over de dingen die me bezig houden….dus vooral over Frankrijk en alle dingen die ik daar tegenkom en beleef en de dingen daar waar ik zo van hou. En als er nou iets is waar ik heel graag over schrijf en waar ik me zo ongeveer helemaal in kan verliezen zijn dat de Franse brocantes en marché’s aux puces. Ik waarschuw iedereen maar vast: als ik eenmaal begin houd ik er niet meer over op. Ik heb een zwak (en dat is dan eigenlijk ook nog zwak uitgedrukt) voor Frans serviesgoed….tot groot “verdriet” van manlief, die me al weer ziet thuiskomen met het volgende Franse servies, de mooie schalen en borden……(gelukkig heeft manlief ook een zwak: auto’s…ik wil maar zeggen…bij de brocante kan ik met weinig euro’s de mooiste dingen kopen….dat lukt hem niet.
foto: Le petit coin au paradis van Jacqueline en haar man
Maar om mezelf eerst even voor te stellen: ik ben Jacqueline, woon in het noorden van Nederland en moet nog tot 3 augustus 2029 werken voordat ik de meeste tijd van het jaar dan toch echt in Frankrijk kan verblijven. Daar hebben we een heerlijk klein huisje op de grens van de Allier en de Puy-de-Dome. Een huisje waar ik meteen verliefd op werd toen ik er een foto van zag. En toen wist ik nog niet eens dat het terras aan de achterkant van onze Grange een geweldig uitzicht had op de vallei…… Goed, ons huisje, in een piepklein gehuchtje met acht huizen. Het was eerst eigenlijk niet eens de bedoeling om in een gehuchtje te gaan wonen, liever lekker achteraf wonen, maar ik moet zeggen…het is GEWELDIG……zeker met alle leuke en lieve buren die we hebben. Het is hier rustig a la campagne en dat is juist wat we hier zoeken… de rust en de stilte……. Het dichtstbijzijnde plaatsje waar we wat boodschappen kunnen doen ligt op ongeveer 20 km afstand (wel altijd nog bijna drie kwartier rijden) en daar, in dat plaatsje is in de maanden juli en augustus een geweldige marché aux puces in een gymzaal. De plaatselijke bevolking brengt maanden van te voren al spullen in die daar dan worden verkocht. Ik weet niet precies hoe het verdeeld is maar de verkoper krijgt een percentage van de verkoopprijs, die zelf door de verkoper wordt bepaald.
foto: Wat zou een mens toch moeten zonder servies?
We zijn sinds een week weer op ons stekje hier in Frankrijk en natuurlijk was ik al een paar keer naar de marché aux puces geweest en was ik met leuke dingen thuisgekomen, waaronder een geweldig koffie/thee servies met zo’n Frans bloemetje. Ik had al in dat genre een eetservies maar ik wilde er ook graag kopjes en een theepot met zo’n motiefje bij…. gelukt dus. Hoe leuk is het dan om de tafel te dekken met al die oude Franse spulletjes…borden, kopjes, bestek, “antieke” messenleggers….. heerlijk…. Gisteren konden we het och niet laten om weer even langs de marché te rijden…. haha…manlief moest tanken en laat dat nou daar vlakbij te zijn….nog even een bezoekje dus aan de marché…want je weet maar nooit wat je nog tegenkomt……tsjaaaaa…… en toen kreeg manlief het ook op zijn heupen….kom eens kijken, Jacq….. en hij troonde me mee naar de ruimte waar meubels staan. Daar stond een mooie salontafel waar hij helemaal weg van was….voor bij ons thuis…. in Nederland…..(daar hebben we een aftands tafeltje staan)…. alleen al het idee dat manlief interesse toonde voor een meubelstuk van de marché…geweldig… ook al zou de tafel foeilelijk zijn geweest (maar dat was ie gelukkig niet)……veel te leuk zijn enthousiasme…dus mee die tafel….Met wat gewrik en gedraai en met behulp van wat plaatselijke jongelui kregen we de tafel achter in de auto. En toen zag ik het!! Ergens achteraf in een hoek. Al een paar jaar was ik op zoek naar zo’n tafeltje! Klein, half hoog, met een blad dat aan de zijkanten kon worden weggeklapt….. en dat voor echt helemaal niks…..ja, die kon ik natuurlijk niet laten staan….die moest ook mee. De mensen van de organisatie begonnen er lol in te krijgen…misschien ook door mijn enthousiasme die ik natuurlijk met hen moest delen. Volgende week kwamen er weer nieuwe spullen, werd me verteld, moest ik vooral weer komen kijken…. En nu staan de tafels in de Grange. De salontafel gaat mee naar Nederland, het kleine tafeltje krijgt eerst nog even een behandeling tegen houtworm (je weet maar nooit). En dan komt ie boven op de “studeerkamer” te staan of als bijzettafeltje als we hier eters krijgen. Ik zie het helemaal voor me…. al dat mooie servies met de meest lekkere gerechtjes (want ja, ik hou ook van koken). Enne… misschien wel met een gerechtje van Gereon?? Beter kan niet…….
Dank je wel, Jacqueline voor je enthousiaste bijdrage.
Meer lezen? Jacqueline Huizing heeft ook een leuke Frankrijk blog: Chez Pacaud.
foto: landelijk stillleven van Jacqueline.
Het recept voor Jacqueline? Het zal heerlijk vertoeven zijn met een glas wijn tijdens de apéro in de Grange van Jacqueline en haar man. Even uitrusten van het brocante-gestruin genieten van het uitzicht. Dus voor haar een rewardrecept, dat makkelijk is te maken. Rillettes wordt overal in Frankrijk gemaakt van vet en mager varkensvlees, gans, eend of kip. Langzaam gesmoord in eigen vet. GKT gaat deze keer voor een makkelijke rillettes, van vis met Noordzeegarnalen. Lekker op een volkoren sandwich of als hapje bij de borrel. We drinken bij de rillettes een koude witte viognier uit de Hérault, met de geur van abrikozen, bloesems en een vleugje perzik. Een dan het mooie uitzicht van deze zomergast in de Bourbonnais bewonderen.
Nodig:
200 g verse zalmfilet 100 g gerookte forelfilet 100 g gerookte zalm 75 g gepelde Noordzeegarnalen 75 g zachte boter 3 el olijfolie 3 el citroen sap zwarte peper peterselie extra fijn gehakt. snufje zeezout
Bereiding:
Verhit 1 el olijfolie in een pan. Bestrooi de zalmfilet aan beide zijden met wat zout en zwarte peper uit de molen. Bak de filet afhankelijk van de dikte in een minuut of tien gaar. Laat de zalmfilet daarna afkoelen.Snijd de gerookte forel- en zalmfilet in hele dunne reepjes. Meng de zachte boter, 2 el olijfolie en citroensap tot een smeuïge massa. Voeg de reepjes vis toe. Voeg hierna de gebakken zalm fijngehakt toe. Maak van het geheel een mooie massa. Voeg als laatste de peterselie en Noordzee garnalen toe. Zet het geheel minimaal drie uur in de ijskast. Langer kan ook, dat komt de smaak ten goede. Serveer de rillettes op geroosterde sneetjes volkorenbrood zonder korst.
Zomer! Het zit er weer op, zes weken voorzomeren in de Languedoc. GKT moet toegeven, dat het nu heerlijk koel is vertoeven aan de Noordzekust, na 5 weken 35 plus graden, met uitschieters tot 43 in de Midi. In een paar weken tijd zag je het land van sappig groen naar droger en geler worden. Een fikse tramontane* stak op en dan kunnen, al dan niet aangestoken, bosbranden niet uitblijven. Voor mens en dier letterlijk en figuurlijk de hel. Canadairs met water en Dash8* vliegtuigen vlogen over ons kleine dorp richting de brand op slechts 10 kilometer afstand. Dan realiseer je, hoe kwetsbaar de omgeving is. GKT heeft grote bewondering voor de brandweerlieden, die worden ingezet, om deze catastrofes te bestrijden.
video: Bosbrand vanaf het Canal du Midi.
Zomer! De hitte noopt je tot een ander ritme, ’s ochtends vroeg op, om alle klussen, boodschappen en huishoudelijke taakjes te tackelen. Na half elf de luiken dicht, jezelf uitwringen en dan maar niets doen. (voor GKT heel erg moeilijk) De fournaise* doorstaan. Normaliter onderneemt GKT vele culi- en cultiuitstapjes in de regio, maar door de immer aanwezige koperen ploert was dat niet het meest wijze om te doen. Bloggen binnenshuis dan maar zou je zeggen. Helaas, helaas werkten de internetgoden dat regelmatig tegen in de vorm van site uit de lucht etc. Gelukkig is het maar een korte rit voor GKT richting de Middellandse Zee. Daar kun je afkoelen. Vroeg op, proviand mee en dan de rest van de dag in de branding zitten. Dat bracht de nodige verkoeling. In de Golfe du Lion heb je het bijzondere fenomeen, dat bij aflandige tramontane wind de temperatuur van de zee zomaar van 25 naar 18 graden daalt. Dit komt doordat het koude water van grote diepte zich mengt met het warme water. Een welkome afkoeling op hete dagen.
foto: Badgasten op het Zandvoortse strand.
Zomer! Back in town, terug in Zandvoort, waar de badgasten met volle teugen genieten van het strand, het dorp in zomerstemming is en GKT inmiddels al weer heel wat verhalen heeft in te halen. Binnenkort lees je een gastblog van wijnhandelaar Mitch, die met zijn bedrijf DIRT, wijnen direct af producent aanbiedt. De eerste zomergast van 2026. Wie volgt? Rondom Zandvoort staan de gele borden met de cryptische tekst “FOM supplier” weer langs de weg. Dat betekent, dat het Grand Prix circus weer gaat neerstrijken. Voor voorlopig de laatste keer. De jaarlijkse VROEM VROEM blogt volgt. World en Beach Pride staan voor de deur. Een andere zomergast, die nog op het to do lijstje staat is Peter van Berckel en dan met name zijn opus magnum over GRANEN. GKT verwacht ook nog een aantal boeken ter bespreking. Dus aan de slag!
foto: Zwemmen op een zomerse avond.
ZOMER recept: Ras al hanoutburgers uit 2017. #20jaarbloggen
Nodig:
350 g biologisch rundergehakt
stukje feta van 100 g
2 el ras al hanout (Volkskruidentuin)
4 tenen knoflook
4 kaiserbrötchen
veldsla
2 puntpaprika’s
zout en peper
olijfolie
1 el bloem
Bereiding:
Meng 1 el ras al hanout, 2 geperste tenen knoflook en peper en zout door het gehakt. Maak er vier burgers van. Druk een kuiltje in het midden en leg hierin een blokje feta. Vouw de hamburgers goed dicht. Meng 1 el bloem met 1 el ras al hanout op een bord. Wentel de burgers er doorheen. Was en snijd de puntpaprika’s in stukken. Snijd de broodjes doormidden en smeer ze in met wat olie en geperste knoflook. Verhit een grillpan en rooster de broodjes, paprika’s en burgers. Natuurlijk kan dit ook buiten op de barbecue. Serveer de ras al hanout burgers direct op een broodje met wat veldsla, de gegrilde puntpaprika en een dot Griekse yoghurt.
foto: Het F1 circus staat weer voor de deur.
Zomer! GKT is op zoek naar leuke verhalen over jullie zomer! Schroom niet en zend je leuke recept of verhaal in.
*tramontane is de harde NW valwind, die tussen de Pyreneeën en Centraal Massief staat. Vergelijkbaar met de Mistral in het Rhônedal.
*Dash 8 vliegtuigen strooien rood poeder over huizen en landerijen, om te voorkomen, dat deze tijdens een bosbrand vlam vatten
PIEMONTE. GKT kent de keuken van deze streek alleen van het menu, dat jaren lang werd gekookt bij Keizer Culinair: een dip van bagna cauda, vitello tonnato, met als primo tajarin, een mooi stuk gebraiseerd vlees als secondo en tot slot koekjes met gianduia. Als GKT aan Piemonte denkt, denk ik vooral aan wijnen. De bekende klassieke wijnen zoals Barolo en Gavi. Maar ja, daar wordt ook bij gegeten. Truffels uit Alba, waarover onlangs een mooie documentaire te zien was op Canvas. Zelfgemaakte pastasoorten en stevige kost, die je in deze streek kunt aantreffen. Geen mediterrane keuken. Het heeft iets weg van de Franse keuken, door de sauzen. Als je het boek doorbladert zie je gelijkenissen met de Dauphiné en Savoie. Onlangs bracht Brandt Uitgevers een ode uit aan deze streek en zijn keuken. Cristina Baltieri runt daar met haar familie een agroturismo en leert haar gasten de fijne kneepjes van de Piemontese cucina. Speciaal voor het kookboek PIEMONTE heeft ze haar fijnste receptuur opgeschreven. Iets, wat ze normaliter niet doet. De recepten van Cristina staan nooit op schrift, maar in haar geheugen gegrift.
foto: Een klassieke vitello tonnato met een twist.
PIEMONTE, aan tafel met familie en vrienden begint met een sfeerreportage van deze streek. Precies zoals GKT het zich voorstelt, dorpjes op heuvels tegen het decor van de majestueuze Alpen, daartussen wijngaarden en bossen. Soms mistig. Een stukje gelijkenis met de Montagne Noire in mijn eigen streek. De inwoners voelen zich er verbonden mee en werken graag samen, om dit terroir te behouden. Vol passie en karakter. Net als de kookfilosofie van Baltieri. Koken con brio voor haar gasten en familie met wat voorhanden is uit deze streek.
foto: Secondo van gevulde artisjokken.
PIEMONTE. Het menu in het boek is ingedeeld op klassieke Italiaanse wijze, d.w.z. antipasti, primi, secondi en tot slot dolci. Als appetizer gevulde uien uit de oven, broccoli flans met fondue en een keer bagna freida i.p.v. cauda. Het laatste recept gaat GKT proberen voor de greenvibes-editie van Gereons Mag. De vitello tonnato alla Baltieri ontbreekt niet in dit overzicht. De primi bestaan uit crespelle met groene asperges, pompoengnocchi, een stevige gegratineerde uiensoep of tajarin met eekhoorntjesbrood. Dan volgt het stevige landelijk werk: een kalfsstoofpot, gevulde artisjokken uit de oven of een varkensgebraad met appel. Tot slot de dolci, waarbij de chocolate en de hazelnoot niet ontbreken, zoals appels uit de oven met een chodoladehart en natuurlijk chocoladesalami. We zijn tenslotte in Piemonte.
foto: Cover PIEMONTE.
PIEMONTE van Cristina Baltieri is een mooi kookboek, dat je direct meevoert naar het landelijke Piemonte, met gerechten, die je doen wanen in een hoeve voor de kachel. Noord Italiaans comfortfood zullen we maar zeggen. Een trip naar deze streek staat hoog op de bucketlist van GKT. Maar deze winter volstaat PIEMONTE, het kookboek.
PIEMONTE, aan tafel met familie en vrienden. Cristina Baltieri. (ISBN 9789493319448) is een uitgave van Uitgeverij Brandt en is te koop voor € 27,50.
video: De ontroerende documentaire over truffeljagers: a must see.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Fotografie van Saskia van Osnabrugge en tekst van Marion van de Wouw.
Hé ga je mee naar Zandvoort aan de Zee. Vandaag vindt de aftrap plaats van de viering van 200 jaar Zandvoort als badplaats. In 1826 werd er een verharde weg aangelegd van Haarlem door de duinen naar dit kleine wat verscholen vissersdorp. Hierdoor werd het mogelijk om zeebaden te gaan nemen in het nieuwe badhuis, dat voor de gelegenheid werd gebouwd. Gezonde zeelucht en zeewater werden een nieuw product, dat vanuit het dorp kwam, naast de vis, die dagelijks werd gevangen. Alras vestigden zich pensionhouders voor de badgasten. In de loop van de negentiende eeuw groeide het dorpje uit tot een mondaine badplaats. Er werd een station gebouwd en luxe hotels en onderkomens langs de boulevards ontvingen internationale cliëntèle, waarvan de bekendste natuurlijk de keizerin van Oostenrijk, Sisi, was. Er was vermaak, men kuurde en kon flaneren over de boulevard en door de Passage.
foto: Zandvoort promotie.
De Eerste Wereldoorlog brak uit en de internationale badgasten kwamen niet meer. De belle époque was over. Zandvoort ontwikkelde zich in de jaren twintig en dertig tot de badplaats voor Amsterdam. De oorlog kwam en maakte een einde aan de hotels en gebouwen aan de boulevards voor de Atlantikwall. Na de oorlog kwamen vanaf de jaren 50 de gasten weer terug, vooral Oosterburen, die verbleven in de vele pensions. GKT heeft zelf ook jarenlang met veel plezier Duitse gasten ontvangen. Zandvoort ging weer bruisen als badplaats. Er was de Grand Prix, de Bouwes torenflat werd gebouwd, je had een dolfijnenshow in Dolfirama (GKT is daar weleens tijdens schoolreisje geweest) en in de jaren tachtig streek Grandorado neer. Vergeet ook het 9 kilometer lange strand niet, de grote attractie. Voor ieder iets wils dus. Net zo veranderlijk als de zee voor de deur. En zo gaat het nog steeds in de 21e eeuw, nieuwe strandtenten voor een divers publiek en de laatste jaren knapt het dorp ook meer en meer op. Er is een kakelnieuw Zandvoorts Museum. Ga daar eens kijken naar de overzichtstentoonstelling over Zandvoort en het panorama van Zandvoort in alle seizoenen. Inmiddels zijn we 200 jaar verder en presenteerde de gemeente de plannen voor de aanpak van het Badhuisplein, alwaar een nieuw hotel en appartementen moeten worden gebouwd. Een nieuwe fase voorZandvoort als badplaats, het hele jaar rond. Geschikt voor de komende 100 jaar.
foto: Het strand met de lage winterzon.
RECEPT: Haringsalade aan zee.
Nodig:
500 g sperziebonen.
4 hardgekookte eieren
4 zure haringen uitgelekt
2 el rode wijnazijn
4 el olijfolie
1/2 el mosterd
1 grote gekookte aardappel
1 rode ui
peper en zout
paar takjes dille
gehakte peterselie
Bereiding:
Maak de sperziebonen schoon en snijd deze in stukjes. Kook ze kort in water met ruim zout. Giet af en koel de bonen met wat koud water. Kook de eieren en pel ze. Schil de van te voren gekookte aardappel en snijd deze in stukjes. Snipper de rode ui fijn. Doe de sperziebonen, ui en aardappel in een kom en meng deze door elkaar. Maak een dressing van de olie, azijn, peterselie, mosterd. meng deze door de salade. Maak de salade op smaak met wat peper en zout. Snijd de zure haringen in tweeën en verwijder de rugvin. Snijd de hardgekookte eieren in parten. Verdeel de salade over vier borden, leg de haringfilets en eieren er bovenop. Garneer met een takje dille.
Tip: Wil je meer weten over de ontwikkeling van de Noordzee-badplaatsen, dan is het boek Aan zee van Martin Hendriksma een aanrader.
Video: Pasadena Dream Band met Hé ga je mee…. naar Zandvoort aan de Zee.
Faux gras…….. Vals vet? Letterlijk wel, maar in dit geval gaat het over een vegan versie van foie gras, dat GKT al zeilend over de woelige baren van de sociale media vond. Foie gras is het nationale feestproduct par excellence in Frankrijk. Zeker tijdens de feestdagen, maar ook gezellige etentjes zijn niet compleet zonder deze vette lever van gans of eend. Bij de Grands Buffets in Narbonne is het ganzenleverbuffet een van de counters, waar de rij niet ophoudt. Inmiddels is ook vegan koken doorgedrongen in de regionen van de Franse cuisine, dus circuleren er op de sociale media heel wat recepten voor degenen, die geen dierlijke producten eten, maat ook deze smaak niet willen missen. Het antwoord is faux gras!
RECEPT voor faux gras.
Nodig:
200 g cashew noten
500 g champignons in stukjes
3 sjalotjes gesnipperd
2 tenen knoflook
3 el plantaardige olie
1 el ketjap asin
270 g kokosvet, let op: gebruik gedeodoriseerd kokosvet
een scheut cognac, brandy of armagnac (rode port kan ook)
4 el biergist
3 el lichte miso
veel gemalen peper
1 tl speculaaskruiden of Zwolsche stoof van Jonnie Boer
plantaardige margarine/ wat extra kokosvet
zout
een snufje kurkuma
Bereiding:
Kook de cashewnoten gedurende 10 minuten, totdat ze zacht zijn. Giet ze af en zet apart. Bak in een pan met plantaardige olie de champignons, sjalotten en knoflook. Blus af met de ketjap asin en laat het vocht goed verdampen. Smelt 270 g kokosvet zonder geur. Doe alles in de blender met het biergist, gemalen peper, speculaaskruiden en de miso. pureer tot het een mooie gladde massa is. Smelt ondertussen een beetje kokosvet met wat margarine in een steelpan. Voeg wat fleur de sel toe en de kurkuma. Bekleed een cakevorm met plasticfolie en fiet er een dun laagje van het vet op. Laat kort stollen en giet dan de faux gras massa uit de blender erop. Giet hierna nog een laagje smeltvet op de massa. Dek af met folie en druk goed aan. Zet de cakevorm een nacht in de ijskast.
Serveren: stort de faux gras op een schaal en maal er wat 4 seizoenenpeper overheen. Snijd de faux gras in dunne plakken en serveer deze met toast, of nog beter, geroosterde peperkoek. Geef er een zoete vijgencompote of nog leuker sauce Monegasque bij.
Wijntip: Een koel glas muscat de Saint Jean Minervois.
Soep uit de Béarn. Geen garbure…. De Béarn is één van de voormalige streken, waaruit het huidige département Pyrenées Atlantiques is voortgekomen. Een streek met een totaal ander karakter dan het meer westelijk gelegen Baskische gedeelte. De hoofdstad van de Béarn is Pau, voormalige residentie van Hendrik IV, koning van Navarra en later van Frankrijk. Als je deze stad bezoekt, tref je een fenomenaal uitzicht op de toppen van de Pyreneeën, een erfenis uit de tweede helft van de negentiende eeuw, toen veel Engelsen hier neerstreken vanwege de schone berglucht. De Bëarnais spreken, anders dan hun provinciegenoten geen Baskisch, maar hun eigen Gascoonse variant van het Occitaans, dat je ook in de stad Bayonne aantreft. De streek heeft vanwege zijn historie en ligging een geheel eigen karakter.
foto: Stevige koolsoep met kikkererwten.
Bergen en groene dalen wisselen elkaar af. Er zijn grote verschillen tussen de gebergtebewoners, veelal werkzaam in de landbouw en veehouderij. Het zwarte varken speelt hierin een grote hoofdrol en in hoger gelegen gedeelten weiden de herders hun schapen voor de kaas. Er wordt witte wijn geproduceerd op de steile hellingen van de bergen. Witte Jurançon. Daarnaast is de Béarn bekend vanwege de industrie van ambachtelijke producten in de dalen. Hier vind je van oudsher de industriearbeiders, wekend in de productie van bijvoorbeeld baretten, die een typisch product van de Béarn zijn. (Wat zou Emily uit Parijs denken, als zij wist dat ze een echte herderspet draagt?) Er wordt sinds de jaren 50 van de vorige eeuw gas gewonnen in de vlakte aan de voet van de Pyreneeën.
foto: De funiculaire in Pau
De Béarnais hebben één ding gemeen met elkaar. Ze houden van stevige kost. Ham en schapenkaas uit de bergen, eenden- en ganzenvet, poule au pot, bonen en varkensvlees. Glas stevige rode wijn erbij. Het verklaart de zogenaamde Franse paradox. Het houdt je lekker warm. Garbure, de kool en bonensoep met eend en varken is het emblematische gerecht van deze streek. Het laatste beetje van deze soep hap je op met in een rest rode wijn gedrenkte snee brood. Helaas is de Béarnaise saus geen lokaal gerecht. Dat is een 19-eeuwse uitvinding uit Ile de France. Lees het recept voor deze saus hier.
video: Sudderen maar.
RECEPT voor vega koolsoep met kikkererwten. GKT ging aan de slag met een vega versie van stevige koolsoep. Ook in de Midi merk je, dat de seizoenen veranderen. Op woensdag biedt een jonge vrouw haar groentes aan op het abdijplein in het dorp. Het is herfst dus verschijnen er pompoenen, koolsoorten en knollen. Een prima basis voor een stevige soep.
Nodig:
½ groene kool
1 pot kikkererwten uitgelekt
1 meiraap in blokjes gesneden
½ courgette in blokjes gesneden
3 tenen knoflook, fijngehakt
1 ui
bouquet garni van tijm, rozemarijn en laurier
1 grote aardappel in blokjes
1 wortel in blokjes
Peper en zout naar smaak. GKT liet dit achterwege vanwege het zoutarme karakter.
1,5 l groentebouillon
rode wijn en oud brood
Bereiding:
Fruit de ui en knoflook in een ovenbestendige pan met wat olie totdat ze licht bruin zijn. Voeg beetje bij beetje de wortel, meiraap, courgette en aardappel toe. Bak kort mee. Zet de oven op een lage stand, bijvoorbeeld 100 graden. Voeg de warme groentebouillon toe, het bouquet garni, de uitgelekte kikkererwten en in reepjes gesneden groene kool. Breng aan de kook en zet de pan gedurende 45 minuten de warme oven. Roer de soep tussentijds door. Drenk een aantal sneden oud brood in een restje stevige rode wijn en leg deze in een soepbord. Maak de vega koolsoep op smaak met peper en zout en schep deze in de borden. Serveer direct.
Tip: voor de pit snijdt GKT er nog wat, in Spanje gekochte piquillos, groene pepertjes in ringetjes doorheen.
Op pad in Euskal Herria. De strekenBéarn en Pays Basque vormen samen het departement Pyrénées Atlantiques. Zij zijn het kleine zusje van het gebied Euzkadi en Navarra, dat aan de andere kant van de grens in Spanje ligt. maar desondanks cultureel onlosmaklijk verbonden. De samenvoeging van deze streken in een provincie maakte een einde aan de discussies over welke baret superieur was, de rode Baskische of de zwarte uit Béarn. Een streek vol contrasten, vande hoge toppen van de Pyrenées tot de blauwe Atlantische Oceaan. Traditionele cultuur en mondaine badplaatsen zoals Biarritz. Onlangs mocht GKT wat Baskische cultuur gaan snuiven.
foto: De berg Rhune in het avondlicht.
Frans Baskenland, in het meest zuidwestelijke puntje van Frankrijk. Een gebied met een eeuwenoude taal, Euskara en gebruiken, zoals pelota. Béarn, het land van sappige groene weiden, transhumance en herders. Beide gebieden hebben een hele eigen keuken. In Baskenland domineert vis, vers uit de golf van Biskaje, ham gedroogd uit de Adour vallei en pepers, de piment d’Espelette, vastgebonden te drogen gehangen aan de balkons van de wit/rode Baskische huizen. Surf en turf. Béarn met zijn kazen als Tomme, gerookte of verse forel uit de koude bergrivieren, kastanjes, kool en omeletten. Stevige kost voor de winters hoog in de bergen. En alles wordt weggespoeld met cider of Baskische wijn. De Béarnaise saus komt helaas niet in het verhaal voor. Dat is een uitvinding van een kok in een voorstad van Parijs. Pyrénées Atlantiques synoniem voor verse smaken en pittige Baskische gerechten.
foto: De haven van Donibane Lohizune.
Vanuit het gehuurde verblijf had GKT een machtig uitzicht op de Rhune, een top, die boven beide zijden van Baskenland uitsteekt, in een voor GKT opmerkelijk groene setting. Heel anders dan de droge Midi. Temidden van dat groen ligt de havenstad Saint Jean de Luz, in het Baskisch Donibane Lohizune genaamd. Dit staat op alle wegwijzers. Het is een leuk vermaak, om iets te breien van deze voor mij onbekende taal. Een boekje over Baskisch voor dummies was direct gekocht. Oefenen maar! Saint Jean ligt in een mooie baai, met een prachtig zandstrand. Het werd al in de zeventiende eeuw bekend door het grootse huwelijk van de Zonnekoning met een Spaanse prinses. Saint Jean de Luz telt talloze mooie (design)winkels, restaurants en hotels. Een prima plek om een paar dagen te verblijven, te wandelen of fietsen langs de getijdenrivier en de markt vol Baskische producten te bezoeken, zoals de alom aanwezige ham, pepers uit Espelette en kazen. Veelal van bio herkomst, want daar hecht men in dit gebied veel waarde aan.
foto: Pepers uit Espelette.
foto: Baskische producten.
Recept voor Piperade.
Nodig:
100 g gekookte ham
3 el olijfolie
3 grote uien in ringen
3 grote groene paprika’s
1 kg tomaten
4 tenen knoflook
8 eieren
peper en zout
gehakte peterselie.
Bereiding:
Snijd de ham in kleine blokjes en bak deze kort in een el olijfolie. Voeg de uienringen toe en laat deze langzaam mee smoren met de deksel op de pan. Roer regelmatig. Was de paprika’s, haal de zaadjes eruit en snijd in dunne ringen. Verhit wat olie in een andere pan en bak de paprikaringen langzaam om en om. Voeg als de uien gaar zijn de groene paprika’s en gepelde tomaten zonder zaadlijsten in blokjes toe. Hak de knoflook fijn en voeg toe. Maak het geheel op smaak met zout en peper. Klop de eieren met een vork en giet bij de piperade. Het gerecht is klaar als de eieren gestold zijn. Haal de piperade uit de pan en serveer direct met wat gehakte peterselie.
foto: De baai van Biarritz.
foto: Biarritz.video: Biarritz op een zonnige zaterdag.
Biarritz was stopover nummer twee. De koningin der Franse badsteden. Voordat keizerin Eugénie haar oog op dit voormalige walvisvaarders dorp liet vallen was er niets. De keizerin bouwde een prachtig onderkomen direct aan het strand, tegenwoordig een hotel. De Parijse beau monde volgde en gaf Biarritz de allure, die je nog steeds aantreft. Biarritz tooit zich graag met de bijnaam ville impériale. BCBG*, gemengd met surfers en expat millennials. Dat geeft een speciale buzz. Maar heeft ook navenante gevolgen voor de prijzen van onroerend goed, getuige de verkoopadvertenties in de etalages van makelaars.
Poulet à la Basquaise.
Nodig:
1 grote kip 2 zoete uien 5 tenen knoflook 3 rode paprika’s 1 dl olijfolie 2 blikken gepelde tomaten 1 laurierblad 1/2 tl tijm 2 tl pimenton (gerookte Spaanse paprikapoeder) peper en zout 1 glas witte wijn
Bereiding:
Verdeel hele kip in gelijke stukken ( poten, vleugels en borst). Snijd de uien in ringen en de paprika’s in stukken. Hak de knoflook fijn. Bestrooi de kippenbouten met peper en zout. Verhit wat olijfolie in de pan en bak hierin de kip mooi bruin rondom. Haal de kip uit de pan. Giet het braad vet weg. Doe nieuwe olie in de pan en bak zachtjes de ui, paprika en knoflook aan. Voeg de pimenton toe en bak deze even aan voor de rokerige smaak. Blus af met witte wijn en voeg tomaten, tijm en laurierblad toe. Breng aan de kook. Leg de kip in deze saus en laat het geheel een uur sudderen. Breng nadien op smaak met wat peper en zout. Serveer de kip met gekookte rijst.
foto: Zeebaars met piperade.foto: Kleurrijk Baiona.
Baiona. Verrassend leuke stad, Bayonne aan de Adour, Baskenland met een vleugje Gascogne. Alsof GKT nog niet genoeg taalverwarring had, voegen de borden een derde taal toe, Gascoons. Bayonne toonde zich kleurrijk en gezellig onder de herfstzon. GKT had dit niet verwacht, een prima alternatief voor die andere Baskische stad Donostia. Op de zaterdag van bezoek was er een belangrijke rugby match tegen Clermont Ferrand. Zorgde ervoor dat de hele stad in een festieve mood was. Zo anders dan voetbalwedstrijden. De supporters van beide ploegen verzamelen zich rond de centrale markthallen voor een bordje oesters en een glas wijn. En natuurlijk verse ham. Dat is in Bayonne ook zo tijdens haar feria in augustus, wanneer in de arena de courses Landaises plaatsvinden. Een totaal andere invulling dan de feria in Béziers. En dan de chocolade voor de zoetekauwen. In het verleden was deze stad een belangrijke cacaohaven. Tot slot is lunchen in één van de gezellige restaurants is ook geen straf. Bayonne barst van de convivialité op de Sud Ouest manier.
foto: View vanuit Pau.
Pyrenées Atlantiques is een heerlijk département om een paar dagen te verblijven, of het nu is voor sport- en strandgenoegens of om je onder te dompelen in de geneugten van het Baskische land. Door de vele indrukken is GKT niet toegekomen aan de Spaanse zijde, maar die bewaren we voor een volgende keer. Volgende etappe: Pau en Lourdes.
foto: Piquillos met stokvis, deze gaat GKT eens maken voor de kersteditie van Gereons Mag.
Op pad in Euskal Herria. Ongi Ettori, welkom!
* BCBG: betekent bon chic bon genre, OSM in het Nederlands.
Easy does it pasta alla Norma. Het zijn de alfresco weken op GKT, in augustus met een Italiaanse draai. Vandaag een Siciliaanse klassieker, waar GKT onlangs van smulde tijdens een lunch chez chef Paolo.
Nodig:
250 g ricotta
2 middelgrote aubergines
5 el olijfolie
300 rigatoni
3 tenen knoflook
basilicumblaadjes
1 tl chilivlokken
2 blikken polpa van Mutti
Bereiding:
Verwarm de oven voor op 200 ºCelsius. Verdeel de ricotta op een met papier beklede bakplaat. Halveer de aubergines in de lengte en snijd de helften vervolgens in plakken van een halve centimeter. Leg de aubergineplakken naast/tussen de ricotta. Besprenkel met wat olijfolie en bestrooi met peper en eventueel zout. Bak gedurende 30 minuten in het midden van de oven. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente.
Hak de knoflooktenen grof. Haal de blaadjes van het basilicum en snijd de takjes fijn. Verhit de olie in een pan en fruit de knoflook, chilivlokken en fijngesneden basilicumtakjes een halve minuut. Voeg de polpa uit de blikken toe en laat de tomatensaus op middelhoog vuur 10 minuten sudderen. Giet de pasta af en vang een kop kookvocht op. Haal de aubergine en ricotta uit de oven. Doe de pasta, het kookvocht en de aubergine in de pan bij de tomatensaus en schep om. Voeg het kookvocht toe. Schep de pasta in een grote schaal, bestrooi met wat basilicum en breek de gebakken ricotta in brokken erop. Maak af met een extra scheut olijfolie.
foto: wat extra schapenkaas erbij maakt het feest compleet.
Buon appetito!
Wijn: Een rode Siciliaanse nero d’avola.
Reacties laden....
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.