foto: Saucijzenbroodjes met lamsvlees. Een heerlijke snack.
MEDesque. Georgina Hayden, de schrijver van Grieks! is net zoals GKT een fan van het wilde zuiden, mediterrane streken, waar alles niet is gepolijst en opgepoetst. Misschien is dat de reden, waarom dit nieuwe kookboek een aanwinst is voor Gereons Keuken in de Midi. In haar nieuwe boek maakt Hayden een reis door de Middellandse Zee en haar keukens. Met moderne recepten, voorzien van codes, die laten weten of het binnen je vegan, glutenvrije of zuivelloze dieet past. Dat is voor GKT niet de lakmoesproef. (zout echter wel, dus dat ga ik testen) Net zoals in haar kookboek Grieks! weet Georgina Hyden je te verleiden met mediterrane smaken. Nu eens niet alleen van Cypriotisch/Griekse oorsprong. Welnee, het is een reis langs de keukens van de Mediterranée. Zodoende een prima aanwinst voor de wild-zuiderse keuken van GKT.
foto: Wortelen uit de oven met vadouvan. #easydoesit
MEDesque leest als een lange vakantiereis door mediterrane landen, van Marokko tot Cyprus en van Griekenland tot Catalonië. Vergeet daarbij ook Italië niet. Hayden zegt hierover, dat tijdens een rondreis door de Laars haar liefde voor het wilde zuiden begon ten opzichte van het gemanicuurde noorden. Een mooi metafoor voor haar keuze van gerechten. Die zijn niet gepolijst, geen frou frou of deftige sauzen. Niets van dat, het is eerlijk mediterrane kost met de voor Hayden kenmerkende Brits/Cypriotische touch. Het moet natuurlijk wel te doen zijn voor citydwellers in bijvoorbeeld Londen of Amsterdam.
foto: Uit het boek focaccia met vloeibaar goud er overheen geschonken.
MEDesque start met een goed begin, de pan con tomate mag niet ontbreken als quintessentie van het mediterraan Spaanse ontbijt. Focaccia, bonen op geroosterd brood en een originele cake salé, in Frankrijk vaak een hapje bij de apéro. Maar ook Libanese labneh met homemade granola en tahin vormen een prettig ontbijt. Soepen, snacks en sandwiches, fijne gerechten om mee op pad te nemen naar het avondstrand. Wat te denken van saucijzenbroodjes met lamsvlees, abrikozen en feta? Of panisse, het kikkererwtenmeel recept du Sud. Met alle tips van Hayden maak je van de apéro le grand feestmaal. Ook aan doordeweeks heeft de schrijfster gedacht met easy does it mediterrane maaltijden. Een linzenstoof met aardappel en knoflook of een preigratin met chorizo en cannellinibonen. Deze gerechten vliegen een handomdraai de oven in. Pastagerechten ontbreken niet in het boek. Dat het een boek voor stadsbewoners is verraadt de sectie weekend met meer tijd voor het fourageren van de ingrediënten en het kookproces. Er volgen bijgerechten en groentesuggesties. MEDesque sluit af met zoete desserts en koele drankjes.
MEDesque is een vrolijk voorzomerboek. Vol smaken van rond de gemeenschappelijke Middellandse Zee. Zondoorstoofde gerechten voor een zomerse maaltijd of picknick à la plage. Wat zal GKT ervan of beter gezegd eruit maken? Dat ga ik bekijken in de Midi, mijn eigen wilde zuiden*.
foto: Cover MEDesque.
MEDesque, moderne recepten uit de mediterrane keuken. Georgina Hayden (ISBN 9789461433558) is een uitgave van GoodCook en is te koop voor € 27,50.
Over Grieks! van Geogina Hayden: GRIEKS! Recepten voor elke dag. Niet dat GKT nu in Griekenland vertoeft, maar hij verkeert wel in mediterrane sferen. De hemel is blauw en de witte muren van de tropézienne weerkaatsen het licht van zon. Het is weliswaar in de schaduw van een grote parasol goed lunchen of dineren op het dak.En zeg nou zelf, daar past Grieks eten toch prima bij? Vrolijke gerechten voor elke dag. Het kookboek Grieks van Georgina Hayden komt daarbij prima van pas. Zij kookt, zoals ze het zalf zegt Grieksachtig. Ik noem dat Grieksig eten. Van de grill, groente gerechten en vis. Zomers eten al fresco. Lees meer.
* wilde zuiden: Le SUD, un si grand soleil. mediterraan Frankrijk, zo heeft GKT eens vernomen, kun je in drie verschillende entiteiten verdelen. Er is de Languedoc Roussillon vanaf de Rhône tot aan de Spaanse grens, een ruw gebied vol hardwerkende wijn- en olijfboeren. GKT noemt het soms het wilde Zuiden. Wars van frou frou en image. Land van zon, ferias en rugby. Een verhaal op zich is de tweede stad van Frankrijk, het eeuwenoude Marseille. Het derde personage is PACA* wat staat voor Provence, Alpes & Côte d’Azur. Gebied met veel Franse en buitenlandse, al dan niet gefortuneerde, inwijkelingen. Provençaalse folklore meets stadse brouhaha. Truitje om de schouders, al flanerend over La Croisette in Cannes, koele rosé op een terras in Aix en dolce far niente in de Lubéron.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
De 365 dagen eten uit eigen tuin. GKT is dol op tuinieren en wist tot de verhuizing naar de Noordzeekust altijd veel eetbaars op kleine schaal te produceren op het Amsterdamse balkon. Those days are over, enerzijds door de klimatologische omstandigheden aan zee. (Alhoewel de eerste zomer de cherrytomaten het erg goed deden op het zeebalkon) Anderzijds door het parttime wonen in de Midi. Een (moes) tuin zit er dan niet in. Dat is zielig voor de jonge planten. Het blijft dus bij lezen over tuinen en mijmeren over eigen productie, wat overigens helemaal geen straf is. Je komt op ideeën en steekt praktische kennis op. Uitgeverij GoodCook voorziet mij regelmatig van leuke tuinboeken. GKT smult er elke keer van.
foto: Cover 365 dagen eten uit eigen tuin.
Een tip van GKT voor dit voorjaar is 365 dagen eten uit eigen tuin. De A tot Z gids voor het kweken, koken & conserveren. Na hun eerdere boek De zelfvoorzienende tuin beschrijven Huw Richards en Sam Cooper in dit nieuwe boek, hoe je zelf 365 dagen het lekkerste eten uit je tuin kunt toveren. Kruiden, groenten, eetbare bloemen en fruit. Inmaken en conserveren maar. Met leuke basisrecepten. Als je hun stap voor stap teelt- en oogstplan volgt heb je dadelijk voor je het weet een voorraad eigen producten. Geniet dagelijks van wat je tuin of balkon te bieden heeft: van kimchi tot en met pastinaak puree, van groentebouillons tot en met lang houdbare knoflookpasta en van bramengin tot en met gepekelde radijsjes. Tomatensaus ontbreekt ook niet. Dus ga planten en verzamel alvast potten!
foto: Groenten, fruit en kruiden, ideeën te over in dit duidelijke boek. Stap voor stap.
GKT scrolde snel naar het hoofdstuk kruidenplanten, om de vensterbank in de Midi op te vrolijken tijdens de Franse voorzomer. Lekker aan de slag met praktische informatie en makkelijke recepten. Dit maakt nieuwe boek van Richards en Copper wederom een aanrader. En niet alleen voor doorgewinterde tuinadepten!
365 dagen eten uit eigen tuin, Huw Richards & Sam Cooper. (ISBN 9789461433626) is een uitgave van GoodCook en is bij je boekhandel te koop voor € 24,50.
OverDe zelfvoorzienende tuin: GKT zag op Franse TV zender op M6 een programma over creatief met je resources omgaan. Eén van de onderwerpen was de uitdaging van een stel vlakbij Grenoble, dat ernaar streefde nog maar twee keer per jaar in een grote supermarkt te komen voor hun voedsel. En dat lukte zowaar. Met zelf gemalen meel, groenten uit de tuin, jacht en ruilvlees. Een mooi project. Bij Good Cook verscheen onlangs een boek van Huw Richards en kok Sam Cooper. Over de aanleg en onderhoud van een zelfvoorzienende tuin. Is het moeilijk om zo’n tuin aan te leggen? Kost het je veel tijd? En wat als de oogst tegenvalt. De schrijvers trokken er twee jaar voor uit. Een boek dat hun reis beschrijft. Een bewijs dat met inzet en creativiteit het goed zelfvoorzienend tuinieren is. Een praktisch boek moest er dus komen voor alle tuinadepten met dezelfde wens. Vol met makkelijke tips, lekkere recepten en een plan. Sam, de andere schrijver voegt eraan toe, dat het wel planning vergt. Hoeveel tuiniers blijven niet zitten met kilo’s courgette of bergen boontjes. Een belangrijk onderdeel is dus het bewaren van je oogst, zodat je de hele winter blijft genieten van je inzet. Een boek dus met kweekinzichten en de ervaringen van een chef kok. In te passen in je drukke day tot day citydwellers-bestaan.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
foto: Muurschildering in wijndorp Nissan lès Enserune.
Winevibes 2026 de terraswijnen. Het is voorjaar en bij het eerste zonnetje zijn de terrassen direct gevuld. Lekker aan het strand met in je glas wit of rosé. GKT probeerde en proefde enkele terraswijnen voor warme dagen.
foto: De bio viognier van domaine Castan.
foto: IGP Pays d’Oc rosé le Charpentier, vrolijk.
foto: Uit de lijn van Jean Claude Mas, een blend van roussanne en marsanne.
foto: Rosé uit de Provence IGP.
foto: Een try out botlle 0% gevonden bij de Carrefour. Overigens zijn Franse 0% wijnen geen hoogvliegers.
foto: Les larmes du Volcan uit Fontès in de Hérault.
foto: Prima rosé uit de Gard, AOP Costières de Nîmes.
foto: Uit Peter Mayle land, l’Etoile, Luberon rosé.
foto: Witte wijn van bij het Etang du Thau, picpoul de pinet.
foto: Nieuwe reeks bij de Vignerons de Cessenon. Bim Bam Boum rosé.
Easy does it koken à la française. GKT moet bekennen, dat het leven op het Franse platteland land niet automatisch leidt tot hoogstaand kookgedrag. Ik heb mezelf aangeleerd veel gerechten in de oven te maken, om zodoende gas te besparen. Het levert erg smakelijke ratatouille en rustieke Grieksige pastasaus op. Verder staan er vaak easy does it pastagerechten op het menu. Soms ook aligot met worstjes uit Toulouse of een eendenborst met gebakken appel. Het maakte GKT nieuwsgierig naar wat er zoal thuis werd/wordt gegeten bij mijn Franse vrienden. Het begin van een nieuwe serie.
foto: Macaronis met saucisse de Toulouse.
De huiselijke keuken. Onlangs zag ik op TV een discussie over boeuf bourguignon, le plat préferé van de Fransen, wat volgens een culischrijver bijna niet meer wordt gegeten in huiselijke kring, net als blanquette de veau. Beide gerechten zijn bewerkelijk en de huidige quintessentiële gerechten van de Fransman zijn tegenwoordig le pizza, de steak en burgeur! Modern times, het is niet anders. Een Franse vriendin kwam onlangs op de op de proppen met een recept voor konijn. Het stond in een kookschrift van haar moeder, dat zij al jarenlang gebruikt. Behalve een speciale verjaarstaart trof GKT een recept voor macaronis au lapin étouffé. Thuis in de Bordelais kwam dit makkelijke gerecht vaak op tafel. Het kookschriftje geeft vooral de ingrediënten en een summiere bereidingswijze. Speciaal voor de blogpost paste GKT de bereiding iets aan.
foto: Macaronis met konijn uit een oud kookschrift.
Gestoofd konijn met macaroni Niet met Hollandse elleboogjes, want die heten coquillettes in het Frans. Macaroni in Frankrijk zijn dunne buissliertjes van ongeveer 2 cm lang.
Nodig:
1 heel konijn in moten, houd het levertje apart voor de saus
100 g gerookte spekblokjes
2 uien
peterselie fijngehakt
4 tenen knoflook, fijngehakt
400 g macaroni
boter & olijfolie
zout & peper
Bereiding:
Bestrooi de konijndelen met peper en zout en bak deze aan in braadpan met boter en olijfolie. Als de delen bruin zijn blus je ze af en zet de pan met deksel erop in een hete oven, zodat het konijnvlees in een uur gaar stooft. GKT voegde een scheutje witte wijn toe. Pluk het vlees van de botjes en zet apart. GKT voegde een scheutje witte wijn toe. Verhit wat boter in een koekenpan en bak daarin de spekblokjes en fijngehakte lever. Voeg de gehakte knoflooktenen toe, de gesnipperde uien en peterselie en stoof het geheel gaar. Kook ondertussen de macaroni al dente. Voeg wat jus uit de stoofpan toe aan het mengsel in de koekenpan. Mak op smaak met zout en peper. Giet de macaroni af en verwarm deze mee. Serveer de macaroni direct met het geplukte konijnenvlees en doe de rest van de jus in een kommetje. Een lik Dijonmosterd en wat augurkjes zullen niet misstaan bij dit gerecht.
GKT drinkt bij dit gerecht een kloeke Juliénas van Domaine la Rizolère.
Gereons Mag 2026, de greenvibes editie. Het is maart, de lente wil hier in de Hérault niet echt full force van start gaan qua temperaturen dan, want de wijngaarden staan vol bloemetjes, de bomen botten al uit en soms laat het mediterrane zonnetje zich zien. Ma non troppo. Lente betekent voor GKT aan de slag met fris groen, een stukje geel van Van Gogh erbij en groene recepten. Deze editie wordt afgetrapt door Lizet Kruyff met een waterkersverhaal. Bas van Montfrans doet weer een eetbare duit in het zakje. GKT liet zich inspireren door een recept uit Al dente as F*CK. Het levenswerk van “Tsukemono” Peter van Berckel zag het licht. Het heet Graankeuken. Recepten uit Piemonte en van Gurdeep Loyal. Eten uit je eigen tuin met RHS. En we gaan kijken in een Noord-Hollandse wijngaard. Laat de lente maar komen!!!!
foto: Waterkers kweken in Niort circa 1910. (foto van wiki-Niort)
Lizet Kruyff over waterkers. Lang geleden verbleven wij een nachtje in een oude watermolen in Frankrijk, iets ten noorden van de Loire, boven Gien. Idyllisch, net prachtig gerestaureerd en we mochten met de hond vrij de omliggende landerijen in. Natuurlijk vond onze Cocker Spaniel de waterkersvijvers. Die waren nog een beetje in gebruik, maar daar ging aan gewerkt worden, dat kon je zien. Je snapt waarom het in het Frans met cresson de fontaine wordt aangeduid.
foto: groene waterkerssoep van Lizet Kruyff
Groene soep van Lizet. Een recept. Helemaal tot op de eetlepel, milligram of deciliter krijg je dat niet. Het is altijd een beetje afhankelijk van de eigen smaak. Nodig is een bosje waterkers, een kropje sla, plantaardige olie, een sjalotje, een bio groentebouillonblokje of verse bouillon naar smaak, roquefort, een kruimige gekookte pieper voor het binden, peper naar smaak.
Je begint – vanzelfsprekend – met schoonmaken en fijnsnijden, waar dat nodig of gewenst is. Doe de olie in een pan en laat de sjalot een beetje sudderen, voeg de sla toe roer goed en voeg dan de waterkers toe. Beetje omroeren en laten flauwvallen en dan de bouillon erbij. Ik doe dat in fasen, om te kijken hoe nat je de boel wilt hebben. Op een zacht pitje laten stoven tot de groente gaar is. Brokkel de roquefort en roer die er door. Rustig laten smelten. Dan de aardappel geprakt toevoegen om de boel te binden. Laat nog even staan en pureer dan. Voeg peper naar smaak toe. Vanwege de roquefort zal zout niet nodig zijn.
Kan het nog leuker of lekkerder? Dat hangt van je smaak en trek af. Je zou zeewier kunnen toevoegen. Of een scheut room. Of een garnituurtje van croutons, of uitgebakken milde chorizo in kruimels. Of soepstengels erbij geven. Maar gewoon zo is het een heerlijk groen soepje. Dank aan Lizet voor dit smakelijke recept.Meer lezen.
foto: Lentepasta uit Al dente as F*CK.
RECEPT Sorpresine met erwtjes, geitenkaas & kappertjes uit Al Dente as F*CK.
Onlangs zag GKT bij Grand Frais in Béziers heerlijke versgemaakte mezze lune, gevuld met ricotta en spinazie. Gelukkigerwijs was het leuke pastaboek Al Dente as F*CK (uitgave van Lannoo) meegereisd naar de Midi en vond GKT hierin een lekker lenterecept met verse erwtjes en geitenkaas. Een fijn voorgerecht voor een lentediner. GKT paste de hoeveelheden aan, omdat dit pastaboek recepten geeft voor twee personen.
Nodig:
450 g sorpresine, zelfgemaakt of lekkere kussentjes van Grand Frais
300 g erwten gekookt
150 g zachte geitenkaas
olijfolie
peper & zout
wat citroenrasp
1 el boter
150 g gekookte doperwten
wat kookwater van de pasta
2 el kappertjes uitgelekt
verse groene kruiden gehakt.
Bereiding:
Mix de gekookte erwtjes met de helft van de geitenkaas en olijfolie tot en zachte emulsie. Voeg naar smaak wat zout & peper toe. Voor de frisheid is een touch van citroenrasp een aanrader. Kook de pasta in drie tot vier minuten al dente. Houd wat warm pasta water achter de hand. Smelt een klontje boter in een pan. Voeg de pastakussentjes toe en wat pastawater. Haal de pan van het vuur en roer de warme erwtencrème erdoor. Meng alles goed. Serveer direct in diepe borden met verkruimelde geitenkaas en wat fijngehakte groene lentekruiden. Bestrooi met de kappertjes en wat citroenrasp.
foto: De kleur geel inspireert niet alleen Vincent van Gogh.
Het GEEL van Vincent van Gogh. In het Van Gogh Museum in Amsterdam is vanaf 13 februari tot en met 17 mei de tentoonstelling GEEL, meer dan Van Goghs lievelingskleur te zien. Geel is de lievelingskleur van GKT. Een vrolijke, warme en speelse kleur, die je direct aan het Zuiden doet denken, aan warm zonlicht en lente. Geel is ook een gedurfde kleur. Ik herinner me de balkonafscheiding in Amsterdam, die door de buren glasbakgeel was geschilderd. Geel is dan een erg aanwezig element. Of zoals een mode-influencer meldde op Instagram, dat een knalgeel kostuum dragen een erg bold statement is. Soms iets te opdringerig. Deze voorjaarstentoonstelling gaat op al deze facetten in, natuurlijk met kunstwerken van Vincent van Gogh en tijdgenoten, maar ook in de vorm van muziek, literatuur en mode. Yellow vibes…… Een recept voor funky pastasalade vind je onderaan de review op GKT.
GEEL. Meer dan Van Goghs lievelingskleur is te zien van 13 februari t/m 17 mei 2026 in het Van Gogh Museum in Amsterdam.
foto: Bas van Montfrans goes green!
Groene shakshuka van Bas van Montfrans. Easy does it groen koken met Bas van Montfrans. Inmiddels geen onbekende in edities van Gereons Mag. Bas maakt deze keer een fool proof shakshuka.
De Bas‑proof versie: Grote pan op middelhoog vuur, scheut olijfolie verhitten. Prei, paprika en bleekselderij 5 minuten bakken. Knoflook en specerijen erbij, 1 minuut meebakken. Groen stapelen, d.w.z. courgette toevoegen, 3 minuten bakken. Spinazie in delen laten slinken. Doperwten erbij. Saus maken zonder gedoe: bouillon en room erbij. gieten en 5 minuten zacht laten pruttelen. Op smaak maken met citroensap, zout en peper. • Helft van de kruiden erdoor. Volgende stap: eieren erin volgens de foolproof methode van Bas. Maak kuiltjes in de saus. Breek de eieren erin. Deksel erop. 7–9 minuten laten garen voor zachte dooier. Tip: vooral niet kijken, niet roeren — gewoon laten doen. Hierna kun je de shakshuka afmaken: rest van de kruiden erover. Eventueel feta of yoghurt voor fris contrast.
Gewoon een helder, snel, logisch opgebouwd, geen gedoe, maximale smaak, minimale kans op mislukken. Dank aan Bas van Montfrans!
foto: Peter van Berckel en zijn vuistdikke Graankeuken.
Peter van Berckels boek over granen. Hij noemt het zelf zijn levenswerk het vuistdikke boek Graankeuken. 570 bladzijden, een encyclopedisch gevaarte met een filosofische toon, tegelijkertijd een praktijkgids en een zeer persoonlijk relaas. Het verhaal van dertig graansoorten en vervat in 150 recepten, van basisbereidingen tot originele recepten uit regio’s van herkomst van de besproken granen. Ontdek hun kracht, al kokende en lezende. Vegetarische recepten, in het kookboek Graankeuken lees je alles over de voedingswaarde, de smaak en heel belangrijk een goede verteerbaarheid van granen. Van Berckel neemt je mee op een culinaire reis door de wereld van granen,. Graan in de hoedanigheid van armeluiskost tot rituele specialiteit. Noem het graankunde voor beginners en gevorderden. Van Peter van Berckel, gezien zijn boek Tskumono mag je verwachten dat hij de diepte in duikt. Over fermentatie en bereiding, zonder eenmaal tarwebloem te gebruiken te gebruiken. Interessant voor glutendeficiënten. Granen zijn een mooie basis voor elke voeding dan ook, makkelijk te telen en vormen een mooie basis voor een dagelijkse minerale maaltijd. Dit voorjaar lees je meer op GKT.
Janneke Vreugdenhil over Graankeuken: ‘Graankeuken is een informatief en leerzaam naslagwerk voor alle mensen die weleens brood eten, of pasta, couscous, rijst, of koekjes. Voor iedereen dus. ( Ja zelfs voor wie, zoals ikzelf, gluten moet mijden.) Ik ben diep onder de indruk.‘
Uitgave van Rineke Dijkinga books.
foto: Cover Piemonte.
PIEMONTE. GKT kent de keuken van deze streek alleen van het menu, dat jaren lang werd gekookt bij Keizer Culinair: een dip van bagna cauda, vitello tonnato, met als primo tajarin, een mooi stuk gebraiseerd vlees als secondo en tot slot koekjes met gianduia. Als GKT aan Piemonte denkt, denk ik vooral aan wijnen. De bekende klassieke wijnen zoals Barolo en Gavi. Maar ja, daar wordt ook bij gegeten. Truffels uit Alba, waarover een mooie documentaire te zien was op Canvas. Zelfgemaakte pastasoorten en stevige kost, die je in deze streek kunt aantreffen. Geen mediterrane keuken. Het heeft iets weg van de Franse keuken, door de sauzen. Lees meer.
Uitgave van Brandt.
foto: Bagna freida met geroosterde paprika’s.
RECEPT voor paprika’s met bagna freida. Bagna cauda kennen we allemaal. De freida versie uit Piemonte, het kookboek is het lichtere en zomerse zusje van deze dip.
Nodig:
2 grote rode paprika’s
2 grote gele paprika’s
300 g gezouten ansjovis uit Colliuoure (wel even wellen in melk, want anders wordt je bagna bremzout)
3 tenen knoflook
1 kleine rode Spaanse peper
2 à 3 el bouillon (plus wat extra voor als de saus te dik wordt)
2 el gehakte peterselie (en wat extra voor de garnering)
3 verse blaadjes salie fijngehakt
1 el uitgelekte kappertjes, fijngehakt
3 el rode wijnazijn
scheutje verse room
zout naar smaak.
Bereiding:
Verwarm de oven voor op 200 °C. Leg de paprika’s op een met bakpapier beklede bakplaat en rooster ze gedurende 20 minuten tot ze bruin zijn. GKT blakert de paprika’s meestal in een gasvlam van het fornuis tot ze goed gebruind zijn. Doe hierna de paprika’s in een plastic ziplock zak en laat ze afkoelen. Daarna kun je ze makkelijk ontvellen. Snijd de paprika’s is mooie repen. Voor de saus verwarm je de 3 el bouillon en smelt je hierin de ansjovis. Pel de knoflooktenen en snijd deze in tweeën. Prik de Spaanse peper in met een stokje en rijg deze , net als de stujes knoflook aan een cocktailprikker. Voeg de prikkers toe aan de saus, net als wat olijfolie.. Laat het geheel 5 minuten koken. Voeg daarna de kruiden toe en de rode wijnazijn en laat het geheel nog 5 minuten sudderen. Verwijder de prikkers met de knoflooktenen en peper. Laat de bagna freida afkoelen. Serveer de in repen gesneden paprika’s met de saus van ansjovis, waaraan je een scheutje room het toegevoegd. Bestrooi met wat fijngehakte peterselie.
foto: Wijndomein Bergen aan de rand van de duinen.
Wijndomein Bergen, een unieke groene coöperatie. In Noord Holland ligt op de kalkrijke zandbodem vlakbij Alkmaar, Egmond en badplaats Bergen een uniek wijndomein. Een uniek terroir. Voeg daarbij de zon, die aan de kust wat meer schijnt in Nederland en je recept voor karaktervolle wijn is compleet. Wijnen in balans met de natuur, volgens de oprichters van deze wijngaard. Door biodiversiteit te omarmen is het doel druiven te oogsten, vol sap en suikers, die de uiteindelijke wijnen ten goede komen. Wijndomein Bergen staat voor duurzaamheid: een sterk bodemleven, pure wijnen en samenwerken met de leden. Ieder lid krijgt zijn eigen deel van de wijnopbrengst. Een echte coöperatie.
De ledenwijngaard is baas in eigen huis. Geen inmenging van investeerders of productie van grote anonieme volumes. De wijnen van dit speciale terroir bepalen de koers. Wijndomein Bergen kiest voor kwaliteit. De leden bepalen de richting. Zo blijft de coöperatie trouw aan zijn duurzame uitgangspunt. In mei 2026 is de eerste fase gereed: dan gaan de laatste wijnstokken de grond in. Daarna is de aanplant fase gedaan en kun je niet meer opteren voor je eigen wijnrank. Het grote avontuur kan beginnen. Als je lid wordt van dit bijzonder domein neem je actief deel, zowel online als offline. Je leert de hele cyclus van wijnoogst en – productie kennen. Op het ritme van de seizoenen aan de Noordzeekust. Ook groene wijnboer worden? Meer informatie vind je op de website.
foto: Ideeën uit het boek 365 dagen eten uit eigen tuin.
De 365 dagen eten uit eigen tuin. De A tot Z gids voor het kweken, koken & conserveren. Binnenkort verschijnt bij GoodCook Na hun eerdere boek De zelfvoorzienende tuin beschrijven Huw Richards en Sam Cooper in dit nieuwe boek onde auspicieën van RHS hoe je zelf 365 dagen het lekkerste eten uit je tuin kunt toveren. Kruiden, groenten, eetbare bloemen en fruit. Inmaken en conserveren maar. Of drogen. Als je hun stap voor stap teelt- en oogstplan volgt heb je dadelijk voor je het weet een voorraad eigen producten. Geniet dagelijks van wat je tuin of balkon te bieden heeft: van kimchi tot en met pastinaak puree, van groentebouillons tot en met lang houdbare knoflookpasta en van bramengin tot en met gepekelde radijsjes. Tomatensaus ontbreekt ook niet. Dus ga planten en verzamel alvast potten! Is dat geen heerlijk vooruitzicht voor de aanstormende lente?
foto: Cover De zelfvoorzienende tuin.
OverDe zelfvoorzienende tuin: “GKT zag op M6 een programma over creatief met je resources omgaan. Eén van de onderwerpen was de uitdaging van een stel vlakbij Grenoble, dat ernaar streefde nog maar twee keer per jaar in een grote supermarkt te komen voor hun voedsel. En dat lukte zowaar. Met zelf gemalen meel, groenten uit de tuin, jacht en ruilvlees. Een mooi project. Bij Good Cook verscheen onlangs een boek van Huw Richards en kok Sam Cooper. Over de aanleg en onderhoud van een zelfvoorzienende tuin. Is het moeilijk om zo’n tuin aan te leggen? Kost het je veel tijd? En wat als de oogst tegenvalt. De schrijvers trokken er twee jaar voor uit.”
Uitgave van GoodCook
foto: met koffie en ketjap gelate zalm van Gurdeep Loyal.
RECEPT met één van de smaakmakers van Gurdeep Loyal. Gelakte zalm met pistachedukkah. (2 p.)
Nodig:
voor de pistachdukkah:
1 el komijnzaad
1 el krianderzaad
1 el venkelzaad
1 el sesamzaadjes
50 g geroosterde en gestampte pistachenoten
1 tl pimentón de la Vera
zeezout
voor de espressolak:
2 tl sambal oelek
2 el ketschp manis
1 1/2 tl espresso koffie
1 tl geraspte gember
2 fijngewreven tene knoflook
1 tl sesamolie
2 el vloeibare honing
rasp en sap van een halve onbespoten limoen
2 flinke zalmmoten
olijfolie om te bakken
Bereiding:
Maak eerst de pistachedukkah. Rooster het kmijn-, kriander- en veknelzaad gedurende 2 minuten in een droge koekenpan. Voeg hierna het sesamzaad toe en bak dit 1 minuut mee Laat dit specerijenmengsel afkoelen en stam grof in een vijzel. Voeg de gestampte pistachenoten toe, de pimentón en wat zeezout. Zet apart ter latere garnering.
Meng alle ingrediënten voor de Indonessiche koffielak door elkaar in een klein kom en laat de smaken zo’n tien minuten goed intrekken.
Verhit de olijfolie in een koekenpan en leg de zalmmoten hierin met de huid naar beneden. Zet het vuur wat hoger en bak de zalm gedurende 2 à 3 minuten tot de huid knapperig is. Keer om en bak de bovenzijde gedurende 1 minuut. Verdeel de klaargezette lak met een kwastje over de zalmmoten en bak de vis nog eens twee minuten om en om. Let op hierbij het vuur niet te hoog te zetten, om verbranding te voorkomen. Bak totdat de vis gaar is. Serveer de zalmmoten in een diep bord met wat rijst en Aziatische bladgroenten. Giet de rest van de lak over de zalmmoot en bestrooi met de zelfgemaakte pistachedukkah.
foto: Cover Flavour Heroes.
Over Flavour heroes: Gurdeep Loyal heeft een fris vormgegeven kookboek gemaakt met 90 originele recepten en kleurrijke fotografie. Deze schrijver weet met zijn moderne smaakmakers een nieuwe twist te geven aan bekende gerechten. Flavour Heroes is een fijn boek om naar te grijpen bij non-inspiratie en uitgekookt zijn. Experimenteren maar! Lees meer.
Uitgave van GoodCook.
foto: Lente in Amsterdam
In de lente zie je vaak dartele geiten in de wei, die zo blij zijn dat ze weer naar buiten kunnen na de winter. Dat gevoel heeft GKT nu ook in de lente. Zon op je bolletje, erop uit naar buiten. Veel frisse lucht. Dunnere kleding. Voor mij altijd een ritueel. De eerste picknick onderweg, smakelijke sandwiches, fruitsalade en sap. GKT zou er bijna van gaan springen, zoals die dartele geiten.
Enfin, wat smeer je nu op zo een sandwich? Rillettes natuurlijk. gemaakt van vet en mager varkensvlees, gans of kip. Langzaam gesmoord in eigen vet. Maar ik ga deze lente voor een easy rillettes, van vis met Noordzeegarnalen. Lekker op een volkoren sandwich of als hapje bij de borrel. We drinken bij de rillettes een koude witte wijn van de viognierdruif, met de geur van abrikozen, bloesems en een vleugje perzik.
Nodig:
200 g verse zalmfilet 100 g gerookte forelfilet 100 g gerookte zalm 75 g gepelde Noordzeegarnalen 75 g zachte boter 3 el olijfolie 3 el citroen sap zwarte peper peterselie extra fijn gehakt. snufje zout
Bereiding:
Verhit 1 el olijfolie in een pan. Bestrooi de zalmfilet aan beide zijden met wat zout en zwarte peper uit de molen. Bak de filet afhankelijk van de dikte in een minuut of tien gaar. Laat de zalmfilet daarna afkoelen. Snijd de gerookte forel- en zalmfilet in hele dunne reepjes. Meng de zachte boter, 2 el olijfolie en citroensap tot een smeuïge massa. Voeg de reepjes vis toe. Voeg hierna de gebakken zalm fijngehakt toe. Maak van het geheel een mooie massa. Voeg als laatste de peterselie en Noordzee garnalen toe. Zet het geheel minimaal drie uur in de ijskast. Serveer de rillettes op geroosterde sneetjes volkorenbrood zonder korst.
foto: Wat lentebodes in de vensterbank.
De volgende editie van Gereons Mag staat in het teken van voorzomer-geneugten!
UITSMIJTER: Born to be alive….. van Patrick Hernandez.
video: Patrick Hernandez: Born to be alive.
Noot: De greenvibes-editie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door Bas van Montfrans, Lizet Kruyff, Régal Magazine, Goodcook, Kroon op het Werk, Uitgeverij Lannoo, Gurdeep Loyal, Brandt uitgeverij, Peter van Berckel, Van Gogh Museum, Domein Bergen en gereonskeukenthuis-archief. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Het GEEL van Vincent van Gogh. In het Van Gogh Museum in Amsterdam is vanaf 13 februari tot en met 17 mei de tentoonstelling GEEL, meer dan Van Goghs lievelingskleur te zien. Geel is de lievelingskleur van GKT. Een vrolijke, warme en speelse kleur, die je direct aan het Zuiden doet denken, aan warm zonlicht en lente. Geel is ook een gedurfde kleur. Ik herinner me de balkonafscheiding in Amsterdam, die door de buren glasbakgeel was geschilderd. Geel is dan een erg aanwezig element. Of zoals een mode-influencer meldde op Instagram, dat een knalgeel kostuum dragen een erg bold statement is. Soms iets te opdringerig. Deze voorjaarstentoonstelling gaat op al deze facetten in, natuurlijk met kunstwerken van Vincent van Gogh en tijdgenoten, maar ook in de vorm van muziek, literatuur en mode. Yellow vibes……
foto: Cuno Amiet, de gele heuvel (1903)
“Wat is geel toch mooi!”, verzuchtte Van Gogh toen hij in Zuid-Frankrijk verbleef. In deze periode werd de kleur geel een essentieel onderdeel van zijn werken. Het warme, stralende geel van de korenvelden, de zinderende zon én niet te vergeten de beroemde Zonnebloemen (1889). Geel als kleur van optimisme. Het zonnebloemen-schilderij is de start van deze tentoonstelling om de verschillende betekenissen van de kleur geel voor kunstenaars aan het eind van de 19de en het begin van de 20ste eeuw te laten zien.”
Gele koorts : “Zo is geel bij uitstek de kleur om zonlicht en warmte weer te geven. Voordat Van Gogh of Paul Signac geel lieten schitteren, gebruikte William Turner de kleur uitbundig om de zon te vangen. Critici schreven dat Turner last moest hebben van gele koorts.”
foto: de emblematische zonnebloemen uit 1889.
Rond 1900 werd geel in de kunst gekoppeld aan moderniteit en expressie. De reden hiervoor waren de vernieuwende en wat scandaleuze Franse romans met herkenbare gele omslagen. Ohlala! Veel kunstenaars beeldden deze graag af als symbool voor hun eigentijdsheid. En met de sterke kleur geel kon je tevens opvallen. Geel kreeg een persoonlijke, spirituele dimensie bij kunstenaars als Hilma af Klint of Wassily Kandinsky, die geel verbond aan een innerlijk gevoel van klank en muziek. Geel vormt in zijn palet ook een grillige kleur zijn: soms warm en vrolijk, soms fel en vuil. Juist deze dubbelzinnigheid maakt de kleur geel tot een fascinerend onderwerp voor kunstenaars met lef.
foto: Hedendaags geel van Olafur Eliasson.
‘Ik zie rood, ik zie blauw, maar ik ervaar geel’, zo omschrijft kunstenaar Olafur Eliasson (1967) zijn beleving van de kleur. Speciaal voor GEEL. Meer dan Van Goghs lievelingskleur combineert Eliasson verschillende lichtinstallaties. De bezoeker van de tentoonstelling kan zich hierin onderdompelen en zodoende de kleur op een heel directe manier beleven. Naast de kunstwerken, die te zien zijn, slaat het Van Gogh Museum de handen ineen met een aantal onverwachte partners, waaronder (muziek) studenten van het Conservatorium Amsterdam, geurexperts van Robertet uit parfumstad Grasse en vormgevers van RAW Color. Zo komt geel tot leven als experience van geur, klank en licht. GKT voegt daar zelf nog een gele pastasalade aan toe. (zie recept hieronder)
GEEL. Meer dan Van Goghs lievelingskleur is te zien van 13 februari t/m 17 mei 2026 in het Van Gogh Museum in Amsterdam.
Funky yellow pastasalade. Een gerecht dat echt in het zonnetje gezet dient te worden. Vandaar dat geel, van de zon en de zomer. Ik word er vrolijk van zo’n kakelgele pastasalade. Lekker koel op je bord, voor de picknick of op het strand. We drinken er een glas lichtgele viognier uit zonnig Sud de France bij.
Nodig:
300 g gekookte en afgekoelde penne.
1 gele paprika
1 sjalotje
1 citroen
3 speklapjes
1 el ras al hanout
1 el vloeibare honing
1 el gehakte bieslook
1 blikje mais
peper en zout
3 el olijfolie
Bereiding:
Maak van de olie, honing en ras al hanout een marinade. Smeer de speklapjes hiermee in. laat de marinade 15 minuten intrekken. Verhit de grillpan en rooster de lapjes tot ze krokant zijn. Zet het vlees apart onder wat folie. Was en snijd de gele paprika, laat de mais uitlekken en snipper het sjalotje. Hak de bieslook fijn. Meng alles door de afgekoelde penne en maak op smaak met flink wat peper en zout. Liefhebbers van pit kunnen een tl harissa pasta uit Tunesië toevoegen. Maak van 2 el olijfolie, wat citroensap en wat rasp van de schil een dressing en meng deze door de salade. Snijd hierna de geroosterde speklapjes fijn en voeg deze toe aan de pastasalade. Serveer direct.
De smaken van Gurdeep Loyal. GKT had tot voor kort nog niet gehoord van trendwacther en foodlover Gurdeep Loyal. Uitgeverij GoodCook bracht daar onlangs verandering in door het nieuwe kookboek Flavour Heroes op te sturen. Koken met 15 smaakmakers, zoals harissa, Thaise groene curry, pecorino Romano, espresso oploskoffie, tamarinde etc. Interessant van uit twee oogpunten: Gurdeep Loyal noemt het moderne smaakmakers, die je zeker op je voorraadplank moet hebben staan. GKT beziet het vanuit de zoutarme optiek: In hoeverre zijn deze smaakmakers in te zetten als substituut?
foto: Franse uiensoep met een twist van havermout en pecorino Romano.
In Flavour Heroes probeert Gurdeep Loyal het geheim achter zelfgemaakte maaltijden bomvol smaak te ontrafelen. Niets nieuws onder de zon, Elizabeth David en Julia Child verkondigden al heel lang geleden, dat om te koken met smaak een goedgevulde pantry een vereiste is. Volgens Loyal is dat zo, behalve , dat tegenwoordig je voorraadkast is te vinden in de vele toko’s, Italiaanse specialiteitenwinkels, op markten en bij Midden Oosterse zaken. Je kunt je daar bewapenen met een arsenaal aan smaken, om mee te experimenteren. Daaruit onstonden de 90 recepten met een twist in dit boek.
foto: Pokébowl met tijgermelk van yuzu koshō.
De vijftien smaken, waarop Loyal ons trakteert zijn o.a.: Harissa, pecorino Romano, Gochujang, Yuzu koshō , chipotlepasta, Calabrische chilipasta, dark roasted pindakaas en espresso oploskoffie. De laatste kent GKT van de coffee/brown sugar glazed ham van Dean en Deluca in New York*. Voor mij persoonlijk kleeft wel een maar aan deze ingrediëntenlijst. Wat is het zoutgehalte? Sinds twee jaar ben ik gezegend met een zoutluw dieet, dus nader onderzoek op alvorens te gaan koken met de smaakmakers van Gurdeep Loyal is geboden. In ieder geval kan ik uit de voeten met de Thaise groene curry uit de Jonnie Boer reeks van Euroma. En geroosterde sesamolie, yuzu koshō en espresso oploskoffie lijken me ook geen probleem.
foto: Pizzette met halloumi, courgette en magochutney.
Loyal besteedt aandacht aan het boodschappen doen voor deze smaakmakers. Daarna gaat hij per smaakmaker aan de slag, bijvoorbeeld met een Franse uiensoep met havermout-pecorino crumble. Een moderne twist aan een bistroklassieker. Een pokébowl met zalm en Yuzu koshō tijgermelk. Tot slot pizzette met halloumi, mangochutney, courgette en dragon. Dit om maar wat smakelijke voorbeelden uit het boek te noemen. Wat GKT er modern aan vindt, is dat klassieke bereidingen door deze flavour heroes een andere touch krijgen. Dus puristen uit diverse nationale keukens: dit is een waarschuwing!!! Niet gaan zeuren. Het is het proberen waard!
foto: Cover Flavour Heroes.
Flavour Heroes van Gurdeep Loyal is een fris vormgegeven kookboek met 90 originele recepten en kleurrijke fotografie. Deze schrijver weet met zijn moderne smaakmakers een nieuwe twist te geven aan bekende gerechten. In Gereons Mag, de greenvibes-editie van eind februari gaat GKT aan de slag met één van zijn recepten, voor zalm met een coffeesaus en pistache-dukkah. Flavour Heroes is een fijn boek om naar te grijpen bij non-inspiratie en uitgekookt zijn. Experimenteren maar.
Flavour Heroes. Koken met moderne smaakmakers. Gurdeep Loyal. (ISBN 9789461433503) is een uitgave van GoodCook en kost € 32,50.
foto: Gurdeep Loyal.
Over Gurdeep Loyal: Hij is trendwatcher op het gebied van eten en drinken en heeft o.a. gewerkt bij Harrods Food Halls en M&S Food. Met zijn eerste kookboek, Mother Tongue – Flavours of a Second Generation, won hij de prestigieuze Jane Grigson Trust Award.
*NY style glazed ham. Brunchrecept uit mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
PIEMONTE. GKT kent de keuken van deze streek alleen van het menu, dat jaren lang werd gekookt bij Keizer Culinair: een dip van bagna cauda, vitello tonnato, met als primo tajarin, een mooi stuk gebraiseerd vlees als secondo en tot slot koekjes met gianduia. Als GKT aan Piemonte denkt, denk ik vooral aan wijnen. De bekende klassieke wijnen zoals Barolo en Gavi. Maar ja, daar wordt ook bij gegeten. Truffels uit Alba, waarover onlangs een mooie documentaire te zien was op Canvas. Zelfgemaakte pastasoorten en stevige kost, die je in deze streek kunt aantreffen. Geen mediterrane keuken. Het heeft iets weg van de Franse keuken, door de sauzen. Als je het boek doorbladert zie je gelijkenissen met de Dauphiné en Savoie. Onlangs bracht Brandt Uitgevers een ode uit aan deze streek en zijn keuken. Cristina Baltieri runt daar met haar familie een agroturismo en leert haar gasten de fijne kneepjes van de Piemontese cucina. Speciaal voor het kookboek PIEMONTE heeft ze haar fijnste receptuur opgeschreven. Iets, wat ze normaliter niet doet. De recepten van Cristina staan nooit op schrift, maar in haar geheugen gegrift.
foto: Een klassieke vitello tonnato met een twist.
PIEMONTE, aan tafel met familie en vrienden begint met een sfeerreportage van deze streek. Precies zoals GKT het zich voorstelt, dorpjes op heuvels tegen het decor van de majestueuze Alpen, daartussen wijngaarden en bossen. Soms mistig. Een stukje gelijkenis met de Montagne Noire in mijn eigen streek. De inwoners voelen zich er verbonden mee en werken graag samen, om dit terroir te behouden. Vol passie en karakter. Net als de kookfilosofie van Baltieri. Koken con brio voor haar gasten en familie met wat voorhanden is uit deze streek.
foto: Secondo van gevulde artisjokken.
PIEMONTE. Het menu in het boek is ingedeeld op klassieke Italiaanse wijze, d.w.z. antipasti, primi, secondi en tot slot dolci. Als appetizer gevulde uien uit de oven, broccoli flans met fondue en een keer bagna freida i.p.v. cauda. Het laatste recept gaat GKT proberen voor de greenvibes-editie van Gereons Mag. De vitello tonnato alla Baltieri ontbreekt niet in dit overzicht. De primi bestaan uit crespelle met groene asperges, pompoengnocchi, een stevige gegratineerde uiensoep of tajarin met eekhoorntjesbrood. Dan volgt het stevige landelijk werk: een kalfsstoofpot, gevulde artisjokken uit de oven of een varkensgebraad met appel. Tot slot de dolci, waarbij de chocolate en de hazelnoot niet ontbreken, zoals appels uit de oven met een chodoladehart en natuurlijk chocoladesalami. We zijn tenslotte in Piemonte.
foto: Cover PIEMONTE.
PIEMONTE van Cristina Baltieri is een mooi kookboek, dat je direct meevoert naar het landelijke Piemonte, met gerechten, die je doen wanen in een hoeve voor de kachel. Noord Italiaans comfortfood zullen we maar zeggen. Een trip naar deze streek staat hoog op de bucketlist van GKT. Maar deze winter volstaat PIEMONTE, het kookboek.
PIEMONTE, aan tafel met familie en vrienden. Cristina Baltieri. (ISBN 9789493319448) is een uitgave van Uitgeverij Brandt en is te koop voor € 27,50.
video: De ontroerende documentaire over truffeljagers: a must see.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Fotografie van Saskia van Osnabrugge en tekst van Marion van de Wouw.
Hé ga je mee naar Zandvoort aan de Zee. Vandaag vindt de aftrap plaats van de viring van 200 jaar Zandvoort als badplaats. In 1826 werd er een verharde weg aangelegd van Haarlem door de duinen naar dit kleine wat verscholen vissersdorp. Hierdoor werd het mogelijk om zeebaden te gaan nemen in het nieuwe badhuis, dat voor de gelegenheid werd gebouwd. Gezonde zeelucht en zeewater werden een nieuw product, dat vanuit het dorp kwam, naast de vis, die dagelijks werd gevangen. Alras vestigden zich pensionhouders voor de badgasten. In de loop van de negentiende eeuw groeide het dorpje uit tot een mondaine badplaats. Er werd een station gebouwd en luxe hotels en onderkomens langs de boulevards ontvingen internationale cliëntèle, waarvan de bekendste natuurlijk de keizerin van Oostenrijk, Sisi, was. Er was vermaak, men kuurde en kon flaneren over de boulevard en door de Passage.
foto: Zandvoort promotie.
De Eerste Wereldoorlog brak uit en de internationale badgasten kwamen niet meer. De belle époque was over. Zandvoort ontwikkelde zich in de jaren twintig en dertig tot de badplaats voor Amsterdam. De oorlog kwam en maakte een einde aan de hotels en gebouwen aan de boulevards voor de Atlantikwall. Na de oorlog kwamen vanaf de jaren 50 de gasten weer terug, vooral Oosterburen, die verbleven in de vele pensions. GKT heeft zelf ook jarenlang met veel plezier Duitse gasten ontvangen. Zandvoort ging weer bruisen als badplaats. Er was de Grand Prix, de Bouwes torenflat werd gebouwd, je had een dolfijnenshow in Dolfirama (GKT is daar weleens tijdens schoolreisje geweest) en in de jaren tachtig streek Grandorado neer. Vergeet ook het 9 kilometer lange strand niet, de grote attractie. Voor ieder iets wils dus. Net zo veranderlijk als de zee voor de deur. En zo gaat het nog steeds in de 21e eeuw, nieuwe strandtenten voor een divers publiek en de laatste jaren knapt het dorp ook meer en meer op. Er is een kakelnieuw Zandvoorts Museum. Ga daar eens kijken naar de overzichtstentoonstelling over Zandvoort en het panorama van Zandvoort in alle seizoenen. Inmiddels zijn we 200 jaar verder en presenteerde de gemeente de plannen voor de aanpak van het Badhuisplein, alwaar een nieuw hotel en appartementen moeten worden gebouwd. Een nieuwe fase voorZandvoort als badplaats, het hele jaar rond. Geschikt voor de komende 100 jaar.
foto: Het strand met de lage winterzon.
RECEPT: Haringsalade aan zee.
Nodig:
500 g sperziebonen.
4 hardgekookte eieren
4 zure haringen uitgelekt
2 el rode wijnazijn
4 el olijfolie
1/2 el mosterd
1 grote gekookte aardappel
1 rode ui
peper en zout
paar takjes dille
gehakte peterselie
Bereiding:
Maak de sperziebonen schoon en snijd deze in stukjes. Kook ze kort in water met ruim zout. Giet af en koel de bonen met wat koud water. Kook de eieren en pel ze. Schil de van te voren gekookte aardappel en snijd deze in stukjes. Snipper de rode ui fijn. Doe de sperziebonen, ui en aardappel in een kom en meng deze door elkaar. Maak een dressing van de olie, azijn, peterselie, mosterd. meng deze door de salade. Maak de salade op smaak met wat peper en zout. Snijd de zure haringen in tweeën en verwijder de rugvin. Snijd de hardgekookte eieren in parten. Verdeel de salade over vier borden, leg de haringfilets en eieren er bovenop. Garneer met een takje dille.
Tip: Wil je meer weten over de ontwikkeling van de Noordzee-badplaatsen, dan is het boek Aan zee van Martin Hendriksma een aanrader.
Video: Pasadena Dream Band met Hé ga je mee…. naar Zandvoort aan de Zee.
Faux gras…….. Vals vet? Letterlijk wel, maar in dit geval gaat het over een vegan versie van foie gras, dat GKT al zeilend over de woelige baren van de sociale media vond. Foie gras is het nationale feestproduct par excellence in Frankrijk. Zeker tijdens de feestdagen, maar ook gezellige etentjes zijn niet compleet zonder deze vette lever van gans of eend. Bij de Grands Buffets in Narbonne is het ganzenleverbuffet een van de counters, waar de rij niet ophoudt. Inmiddels is ook vegan koken doorgedrongen in de regionen van de Franse cuisine, dus circuleren er op de sociale media heel wat recepten voor degenen, die geen dierlijke producten eten, maat ook deze smaak niet willen missen. Het antwoord is faux gras!
RECEPT voor faux gras.
Nodig:
200 g cashew noten
500 g champignons in stukjes
3 sjalotjes gesnipperd
2 tenen knoflook
3 el plantaardige olie
1 el ketjap asin
270 g kokosvet, let op: gebruik gedeodoriseerd kokosvet
een scheut cognac, brandy of armagnac (rode port kan ook)
4 el biergist
3 el lichte miso
veel gemalen peper
1 tl speculaaskruiden of Zwolsche stoof van Jonnie Boer
plantaardige margarine/ wat extra kokosvet
zout
een snufje kurkuma
Bereiding:
Kook de cashewnoten gedurende 10 minuten, totdat ze zacht zijn. Giet ze af en zet apart. Bak in een pan met plantaardige olie de champignons, sjalotten en knoflook. Blus af met de ketjap asin en laat het vocht goed verdampen. Smelt 270 g kokosvet zonder geur. Doe alles in de blender met het biergist, gemalen peper, speculaaskruiden en de miso. pureer tot het een mooie gladde massa is. Smelt ondertussen een beetje kokosvet met wat margarine in een steelpan. Voeg wat fleur de sel toe en de kurkuma. Bekleed een cakevorm met plasticfolie en fiet er een dun laagje van het vet op. Laat kort stollen en giet dan de faux gras massa uit de blender erop. Giet hierna nog een laagje smeltvet op de massa. Dek af met folie en druk goed aan. Zet de cakevorm een nacht in de ijskast.
Serveren: stort de faux gras op een schaal en maal er wat 4 seizoenenpeper overheen. Snijd de faux gras in dunne plakken en serveer deze met toast, of nog beter, geroosterde peperkoek. Geef er een zoete vijgencompote of nog leuker sauce Monegasque bij.
Wijntip: Een koel glas muscat de Saint Jean Minervois.
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.