Paddenstoelen, risotto en pinot noir.

foto cornucopia van paddenstoelen

Aarde, humus, bos, herfst… Je ruikt het vocht en de in slaap vallende natuur. De bomen verkleuren, geel, rood en bruin. Er zijn kastanjes, eikeltjes en beukennootjes voor de verzamelaars. Op het humusdek groeien de opruimers, de paddenstoelen. Zij eten op wat de natuur nu aan rijkdom schenkt en geven dat volgend jaar als vruchtbaarheid terug. Vorige herfst bezocht ik op uitnodiging een workshop, die Twan Schmitz, @De_Paddoman op Twitter, gaf aan leerling koks van het ROC in Amsterdam.. Hij vertelde interessante zaken over wild geplukte paddenstoelen, maar ook over het feit dat Nederland een hub is van gekweekte waar. Hij had een tafel opgesteld, van allerlei paddenstoelen. Van de gewone champignons, via eekhoorntjesbrood, cantharellen en paarse ridderzwam. Ook waarschuwde hij niet in het van alles wild te plukken. Sommige zwammen zijn giftig terwijl ze het uiterlijk hebben van een niet giftige paddenstoel. Overigens zijn er ook paddenstoelen die je echt moet verwarmen, dan verliezen ze hun giftige stoffen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ach en waarom zou je ook gaan wildplukken, terwijl het aanbod zo veelzijdig is. Eén van de kenmerken van zwammen is dat ze behoren tot der vijfde smaak, met een mooi woord umami genoemd. Term uit de Oosterse keuken, verzameling gefermenteerde smaken. Laat dat nu eens goed bij de herfst passen. Eenmaal thuis ben ik direct aan de slag gegaan met een risotto met allerlei paddenstoelen.
Een wijn waar je direct aan denkt dit soort gerechten is rood en gemaakt van de pinot noir druif. Je ruikt als het ware het grijze Bourgondische wat rokerige mistige land. Net dat tikkeltje fruit met een randje nat hout. Als begeleidende wijn voor dit gerecht vandaag een Côtes de Nuits Villages van Domaine Petitoit in Corgoloin, rood als herfstbladeren vol als de bodem.

Nodig voor vier personen:

400 g risotto rijst
800 ml funghi porcini bouillon (van blokje)
1 bakje kastanje champignons
200 g cantharellen
100 paddenstoelen
roomboter
2 sjalotjes
peterselie gehakt
peper en zout
1 glas rode wijn
3 el olijfolie

Bereiding:

Borstel de champignons en cantharellen goed schoon. Snipper de sjalotjes fijn. Verhit in een pan de olie en fruit de sjalot. Voeg de rijst toe en bak deze mee totdat de rijst kleurt. Blus af met de rode wijn. Voeg beetje bij beetje de warme bouillon toe en blijf roeren totdat de rijst alles opneemt. Bak in andere pan in een klont boter alle paddenstoelen aan met wat peper en zout. Blijf de rijst tussentijd roeren. Na twintig minuten is de rijst klaar. Roer de paddenstoelen er doorheen. Maak de risotto af met wat boter, peterselie, peper en zout. Serveer op borden met eventueel een scheutje olijfolie.

Cuisine du terroir, galettes de pommes de terre

foto: cover van boek van Rudi Wester

Ik heb al eens eerder geschreven over de Berry, een streek in midden Frankrijk. Land waar schrijfster George Sand aan was verknocht. Streek waar Chopin heel wat van zijn muziek componeerde. Waar gasten werden ontvangen op Nohant. Wie kwam er niet. Tegenwoordig is het anders, het is stil en leeg in de Berry. Een aardse streek met aardse mensen, die leven van het land om hun heen. Ik begrijp wel waarom George Sand zo verknocht was aan dit simpele leven ver van het roerige Parijs van midden 19e eeuw. Of doe ik nu wat sentimenteel, omdat de herfst nadert?  Ik begrijp ook waarom schrijfster Rudi Wester een ode aan deze streek schreef in het boek “Beau Berry” Een leesbaar boek over haar avonturen in de Berry. het leven in het hart van Frankrijk.
Het kookboek “Cuisine du Terroir” , dat sinds mijn studietijd in Gereons keukentje staat, besteedt veel aandacht aan de culinaire verworvenheden van de streek. De rijkdom aan geitenkaasjes, aan Loire wijnen en gerechten zoals brandnetelsoep. In deze streek zou je kunnen zeggen is alles basic. Niets brouhaha. dat maakt de keuken van de Berry zo speciaal. En eerlijk.
Ik maak vandaag een variant van de traditionele gallettes de pommes de terre. Aardappelkoekjes met geitenkaas. Ik meng er een sjalotje en bieslook door. Aardappelkoekjes. Om zo te eten of bij goed uitgebakken speklapjes met veel gemalen zwarte peper. We drinken er een rode pinot noir uit Reuilly bij.

Nodig 4 personen:

200 g vastkokende aardappels
100 g verse geitenkaas
50 g boter
2 eieren
250 g bloem
olie
bieslook
1 sjalotje
peper en zout

Bereiding:

Kook de aardappels kort in de schil. Laat ze afkoelen en snijd ze in kleine stukjes. Verbrokkel de geitenkaas in een kom, voeg de zachte boter en aardappel toe en meng goed. Voeg een eidooier toe en de bloem. maak van het geheel een mooi deeg. Voeg het gesnipperde sjalotje toe en de gehakte bieslook. Maak af met wat peper. Rol het deeg uit en maak er mooie rondjes van. Tot alle deeg op is. (dus op nieuw uitrollen telkens) Bestrijk de galettes met wat geklopt eidooier Verhit de oven op 180 graden. Kwast een bakplaat in met wat olie. Leg de rondjes erop en bak ze in 20 à 25 minuten bruin.

Vijgen in rode wijnsiroop

 foto: Cornelis van Haarlem, zondeval

Ze zijn weer te krijgen verse vijgen, Groen van buiten met een mauve waas op hun schil. Van binnen zoet en sappig. Met roze tot donkerrood vruchtvlees. Een vrucht voor bij je prosciutto of moet ik gewoon ham zeggen. Of prosciuttoham? Nee dat in ieder geval niet, bedacht ik deze week. Geen tautologieën gebruiken in mijn blogposts.  Ik dwaal af op deze zaterdagmorgen. Het gaat om vijgen immers. Een symbolische en heel oude vrucht. Volgens de overlevering kenden Adam en Eva deze vrucht al. Na hun zondeval maakten zij een rok van de bladeren van de ficus of vijgenboom. De vrucht gedijt goed in het hele Mediterrane gebied.
Vijgen worden rauw of gekonfijt gegeten. Of verwerkt tot confiturejams. (hè daar ga ik weer) Mijn recept voor vandaag is gekookte vijgen in een wijnsiroop. Een siroop gemaakt van een rode Côtes du Rhône, met wat tijm uit de garrigue en sinaasappel. Proef de smaken van de Midi

Nodig:

8 rijpe vijgen
1 fles rode wijn (Côtes du Rhône)
1 sinaasappel
1 citroen
4 el rietsuiker
2 takjes tijm

Bereiding:

Was de vijgen en dep ze droog. Boen de citroen en sinaasappel schoon en snijd in stukken. Haal de pitjes uit de partjes. Giet de fles wijn in een pan, voeg de citroen, sinaasappel, tijm en suiker toe en breng aan de kook. Zet de vijgen met de steel naar boven in  het kokende vocht en laat tien minuten koken. Haal de vijgen eruit en laat ze afkoelen. Zeef het kookvocht en breng opnieuw aan de kook. Bewaar wat sinaasappel en citroen om te garneren.  Kook de wijn voor de helft in. Giet in een kan en laat afkoelen. Serveer de vijgen op en bordje met de siroop. Garneer met de partjes citroen en sinaasappel en een vers takje tijm.

Nazomer, nieuwe geluiden en smaken

 foto: het zomert na!

Het zomert na! Ik vraag me meteen af of je dat zo kunt zeggen? Een nieuwe lente een nieuw geluid kennen we allemaal als regel uit het  debuutgedicht Mei van Gorter uit 1889. Zou je ook kunnen zeggen een nieuwe herfst met nieuwe geluiden of beter smaken? Daar ben ik nu op deze vrijdagmorgen mee bezig. Nieuwe smaken.Nieuwe ideeën.
De uitwerking van de wijnmiddagen, die ik komend najaar ga organiseren. Het bedenken van combinaties van wijn en spijs. Zes wijnen en zes hapjes. Ben er elke dag mee bezig. Het wordt spannend, dat weet ik nu al. Een witte Vernaccia di San Gimignano met een klein hapje risotto. Een Bourgondische pinot noir uit de stal van domaine Petitot, erbij een stukje parelhoen met gebakken appel in balsamico. Voor de aflevering Nieuwe Wereld een proeve uit net nieuwe kookboek van Annabel Langbein. Een boek vol  simpele geneugten.
Ja simpele geneugten van deze NieuwZeelandse dame, het menu voor de try out dag a.s. dinsdag in het Brabantse land. Onder de perelaar.het fruit hangt er dit jaar mooi bij, dat worden heel wat potten perenstroop, gelei enzovoorts. Een gedekte tafel,  saffraan risotto met spinazie, een salade met gepocheerde kip -of wordt het toch kalkoen?-  Als dessert een kleine perenverrassing.
Veel werk aan de winkel, maar vandaag is het nog even zomer. Op naar de kust dus. En vanavond een heerlijk gegrilde zalmmoot met wat spicy boter. Koele rosé erbij en je voelt de laatste zon. Het is weer voorbij die mooie zomer. Oh dat is ook zo’n oude bekende.

Nodig:

1/2 pakje zachte boter
2 tenen knoflook geperst
1/2 Spaans pepertje fijn gehakt
gehakte peterselie
grof zout

Bereiding:

Doe alle ingrediënten in een kommetje en meng goed door elkaar. Laat in de ijskast staan tot gebruik.

Meer nieuws over de wijn- en spijsmiddagen volgt op Facebook pagina Gereons Eatery and Winery of op www.gereonskeukenthuis.nl.

La rentrée, hoe zat het ook alweer met die wijn?

foto: vins sur l’herbe

Het is eind augustus. Bepakt en bezakt keren velen huiswaarts uit Frankrijk of Italië. La rentrée, de terugkomst zoals het zo mooi heet in het Frans. Met in het hoofd nog de zon, het mooie dorpje, de azuurblauwe zee. En in de kofferbak een doosje of wat wijn. Een Vernaccia di San Gimignano, of die Bandol. Bleef het altijd maar vakantie, denk je dan. Gezeten op dat terrasje bij de dorpsfontein. Een heerlijke pasta op je bord, met daarbij een glas fonkelend rood. Het zoete leven.
Maar het is voorbij. het dagelijks leven neemt zijn keer. Weer naar het werk, de sportclub begint weer en er staat al weer veel op de agenda. Voor je het weet is de herinnering al weer vervlogen. en weg zijn je voornemens daar in Cassis aan de haven. De plannen om nu eindelijk eens wat meer over wijn ontdekken. Zodat je volgend jaar de show kunt stelen zowel thuis, maar ook op vakantiebestemming. Het zal wel dagdromerij blijven.
Want hoe kun je nu al die smaken, druivensoorten en termen onthouden, zonder een lange opleiding te volgen?  Bij thuiskomst zit je toch al meteen weer in dat vaste stramien. Dus een cursus kan weer een verplichting worden.
Je kijkt naar die paar laatste flessen in de doos uit Frankrijk. Wat zal ik er eens bij maken? Vragen, die je tijdens  je vakantie niet stelde, maar nu wel. Googelen levert niet veel op, want proeven kun je niet virtueel.  Wijnproeverijen van handelaren bezoeken dan? Leuk, maar daar staat de verkoop voorop. Niets mis mee, maar je wilt ook wat kennis vergaren. In huiselijke sfeer proeven, meer te weten komen over wijn en wat je er bij kunt eten.
Waarom kom je dit najaar dan niet naar één van de wijn- en spijsmiddagen , die Gereons Eatery and Winery en petite comité organiseert? Thuis of op locatie. We gaan wijnen proeven uit de klassieke landen met wat herfstbites. Maken een uitstapje naar minder bekende wijnen en bijbehorende hapjes. En vergeten de Nieuwe Wereld niet. Voor een schappelijk bedrag wat leerzame  en lekkere uurtjes. Elke proeverij is een afgerond geheel. Voor beginners, maar ook voor meer ervaren wijndrinkers.
Lijkt het je wat, je wijnkennis te vergroten of te trainen? Volg dan de aankondigingen van Gereons Eatery and Winery op Facebook en Twitter. Of mail naar gereonseateryandwinery@gmail.com
Wie weet tot ziens in het komende najaar en nu even snel uitpakken! Maak er alvast een mooie rentrée van.

Wijn en spijsmiddagen najaar 2013

 foto: de wijnmakers in Mâcon

Het gonst van de activiteit in het keukentje van Gereon. Niet letterlijk, maar het gonst van de ideeën. De zomer is halverwege. Potten met tomatensaus staan al in de kast. Het fruit hangt aan de bomen en gaat snel rijpen. De druiven bij de wijnboer ook. En voor je het weet is het weer tijd voor de wijnoogst. De druiven worden nadat ze de véraison (de fase van groei naar rijping) hebben doorlopen, geplukt, naar de kelder gebracht en verwerkt tot wit of rood. En rosé! De vaten worden gevuld en de wijn gaat rustig de herfst in tot de botteling in het voorjaar.Voorgaand geschetste brengt mij op idee nummer één voor de komende nazomer en herfst. In mijn blog ga ik weer eens wat aandacht besteden aan de wijnen bij de recepten. Wijn is een onderwerp, dat ik vaak mis in veel foodblogs. En als je dan de vraag stelt waarom, is het antwoord vaak geen zin, geen interesse of geen kennis. Daar wil ik iets aan gaan doen. Niet alleen via mijn blogs, maar ook in real life. Terug naar mijn wortels. Deze herfst start ik met wijn/spijsmiddagen voor de beginnende en ervaren wijndrinker. In een kleine groep gaan we een zestal wijnen proeven, met kleine hapjes erbij. Tegen een schappelijke vergoeding. Deze middagen hebben een afgerond thema en zijn afzonderlijk te volgen.Zo komen als eerste klassieke wijnlanden Frankrijk, Spanje en Italië aan bod. We gaan, spannend, een aantal onbekende landen ontdekken en vergelijken. Maken een uitstapje naar de Nieuwe Wereld. Het worden in ieder geval zeer leerzame en gezellige middagen. En wie weet word je net zo’n wijnadept als ik.

Houd in ieder geval op Facebook Gereons Eatery and Winery in de gaten voor alle informatie. Wie weet zitten we snel aan tafel met elkaar. Ik heb er in ieder geval al zin in.

Boeken en wijnen, lezen en drinken!

foto: er valt veel te vertellen

Boeken en wijnen. Lezen en drinken. Twee passies van mij. Momenteel ben ik over verschillende aan het lezen. Een wilde historische roman over Parijs, een boek over India en een kookboek met gehaktballen. Geïnspireerd door een webpost van schrijfster Frances Mayes over haar boeken- en wijnkamer bedacht ik een nieuwe actie voor het komende najaar. Ik start met een serie over boeken en wijnen. Mijn bloglezers sturen mij de titel van een boek dat zij aan het lezen zijn, waar het over gaat, wat zij ervan vinden. Ik kies er dan (wekelijks) één inzending uit zal dan bedenken welke wijn en welk klein hapje erbij kan. Dat kan leuke en/of spannende combinaties gaan opleveren. Kijk nu al uit naar de reacties. Reageren kan via Twitter, FB of mail vinsdegereon@hotmail.com

Tinto de verano met rood fruit

 foto: summerfeeling

Het thema van het foodblogevent van deze maand is fruit. Fruit in al haar hoedanigheden. Al jaren wordt gepropageerd twee stuks fruit te eten per dag. dat red ik nooit. Ik eet wel fruit maar op wisselende tijden. En graag onverwerkt. Vorige week las ik het verhaal dat geperste fruitsappen helemaal niet zo goed zijn voor de mens als we denken. Ja de vitamines zijn hetzelfde, maar de calorische waarde en vezelinhoud niet. De mens is namelijk het enige zoogdier dat vloeibaar blijft nuttigen na de speenperiode. Dank aan Micheal Pollan voor deze weetjes.
Fruit kan dus het best in stukken worden gegeten. Wat vocht erbij kan geen kwaad. Dus maak ik voor het foodblogevent een tinto de verano, zonder zoete limonade zoals ze in Andalusië doen, maar met bruisend bronwater en rood fruit.

Nodig:

1 fles jonge rode Spaanse wijn (tempranillo)
1/2 fles bruisend bronwater
ijsblokjes
200 g gehalveerde aardbeien
1 stuk watermeloen
100 g frambozen
100 blauwe bessen
paar takjes basilicum
1 el balsamico azijn

Bereiding:

Was de aardbeien, maak ze schoon en snijd in halven. Was de frambozen en blauwe bessen voorzichtig. Snijd de watermeloen in kleine blokjes. Kies bij voorkeur voor een pitloze. Doe alle fruit in een kom en schep de balsamico azijn erdoor. Laat kort trekken. Vul een kan met bronwater wijn en ijsklontjes. Voeg daar aan het fruit toe en roer. Laat de smaken even wennen aan elkaar.
Schenk de tinto de verano in glazen en garneer met wat basilicumblad.

Foodbloggerswap juli 2013, préparer une moutarde

Mijn coeur bourguignon klopte iets harder. Op de site www.blijzondersuiker.nl vond ik een recept om zelf mosterd te maken. In de Bourgogne kun je mosterd allerlei soorten en maten kopen. Mijn favoriete is van Edmond Fallot uit Beaune. Wendy, de creatrice van deze blog maakt het liefst dagelijkse dingen zonder suikers en lactose en tarwe. Zij wil graag clean eten. Opposites attract zullen we maar zeggen, want ik kook vaak zonder suiker, omdat ik geen zoetekauw ben. Echter, ik eet vreselijk graag en veel roomboter en op tarwegebied natuurlijk pasta. Afzien van deze gewoontes, daar zal de blog van de dame me niet toe verleiden. Maar de recepten en de originaliteit zijn de moeite waard. Het recept en verhaal van Wendy wil ik jullie niet onthouden. Zelf mosterd maken. Leuk om te doen. Lees haar relaas hieronder:

Ingrediënten

100 gram geel mosterdzaad
25 gram zwart mosterdzaad
200 ml wittewijnazijn
1 tl kurkuma (voor de gele kleur)
zout en peper naar smaak
optioneel: 25 gram palmsuiker
Bereidingswijze
1. Meng het mosterdzaad met de witte wijnazijn en laat een dag rusten.
2. Doe alle ingrediënten in de keukenmachine en laat die zijn werk doen. Ik had ongeveer 5 minuten nodig met mijn Braun MR570 (ontzettend fijn apparaat en nee, ik wordt niet gesponsord ;) ). Als je een gladdere mosterd wilt, mix het dan wat langer.
3. Schep de mosterd in een pot (die goed gewassen is in kokend water) en sluit af. Zet dit in de koelkast en laat het 2 weken met rust.

Ze geeft een hele belangrijke tip:

Als je de mosterd net hebt gemaakt, dan is hij nog extreem scherp. Zet de pot meteen in de koelkast en laat ongeveer twee weken op smaak komen. Zo zal de scherpte af nemen en krijgt het een vollere en rondere smaak. Door de zuurtegraad van de azijn is de mosterd lang houdbaar in de koelkast.

Ik heb de mosterd iets aangepast en maakte une moutarde Beaujolaise door het gebruik van 100 witte wijnazijn, 50 ml frambozen azijn, 50 ml rode Beaujolais. De kurkuma heb ik weg gelaten. Wel heb ik wat cassisbessen  mee gepureerd. Krijg je een mooie paarse kleur. Bramen kunnen trouwens ook.

De “Tuscan Sun” wijnen van Frances Mayes

foto: de wijn van Facebook

Toen Frances Mayes Bramasole kocht vond ze in de verwaarloosde villa bergen wijnflessen. Dronken die mensen zoveel? Ze had samen met Ed gehoopt enkele tesori aan te treffen, maar niets van dat alles. Bergen kranten en lege wijnflessen waren haar deel. Drie jaar later maakten ze hun eerste wijn, een wijn van het platteland.

Frances schrijft hierover in “Toscane in huis”:

“Toen we een paar maanden later weer in Bramasole kwamen, stonden er twaalf flessen met onze eigen wijn in de keuken op ons te wachten. We waren in alle staten van opwinding. Ik vond dat er een etiket moest komen. we nodigden vier goede vrienden uit om de wijn feestelijk in te wijden; Ed en ik hebben de hele dag in de keuken gestaan. …. “

Verder op de bladzijde vervolgt ze:

“Ed opende de wijn en vulde onze gigantische Brunello-glazen. We proostten. Op de wijngoden. In vino veritas. Op het leven. Salute. we proefden. Carlo trok zijn wenkbrauwen op tot aan zijn haargrens. De wijn was… De wijn was -o, nee hè- de slechtste, die ik ooit heb geproefd.”

Maar Frances kennende zat ze niet stil. Vele jaren later kwam er de serie Toscaanse wijnen, door haar geselecteerd. Met mooi gestyleerde etitketten. Naast de boeken, de olijfolie en haar interieurideeëen, zijn  er nu de wijnen. Open je huis, kook en haal de wijnen in huis. Geniet van de Toscaanse zon in je glas

De namen van de wijnen lezen als een gedicht. Niet vreemd als je weet dat Frances als dichteres begon. Ze hebben prachtige namen, als Auguri, wensen. Sentiero alla casa, het pad naar huis. Toccare le stelle, de sterren aanraken. De etiketten vormen een bloemlezing van de wijnen.

De wijnen reflecteren het Italiaanse leven, de cultuur, het eten en vooral het samenzijn. Je gaat op een ontdekking door het Toscaanse land, maar ook langs de verhalen.

Vier wijnen, allen Toscaan strekken in slagorde voorbij:

Auguri, al het beste gewenst.

Auguri, de beste wensen betekent elkaar geluk toewensen, elkaar alle mooie dingen beloven, het glas heffen op meer voorspoed. dat kan bij feesten, plechtigheden, maar ook aan tafel of wie weet elke dag.
Deze rode wijn, een IGT Toscana rosso 2009 is gemaakt van 80% sangiovese, 10% cabernet sauvignon en 10% merlot. Het is een robijnrode blend met hints van granaat. Een stevige aardse wijn met de smaak van rijp fruit, viooltjes en.specerijen.

Sentiero alla casa, het pad naar huis.

Alles is tijdloos te noemen in Toscane, het land van kunst, vineuze en culinaire traditie, de mensen en het landschap. In willekeurige volgorde. Frances Mayes houdt ervan te dwalen, ze gaat het pad op, kijkt wel waar het naartoe leidt en volgt alle indrukken op haar pad. Thuis kom je toch wel in Toscane, in je eigen huis of…
Sentiero alla casa, een IGT Toscana Rosso 2012. Een rode wijn, gemaakt van 60% sangiovese, 20% montepulciano en 20% ciliegiolo. Allemaal inheemse druiven. Een robijnrode wijn waarvan de granaatkleur toeneemt bij rijping. Deze wijn is vol fruit, wijnachtig, droog, doet aangenaam aan en heeft lichte tannines.

Abbraccio, ik omhels je.

Onder de Toscaanse zon zijn de mensen spontaan, naar buiten gericht en uitbundig. Een omarming hier, een bacio daar, een verhaaltje of een praatje op het plein. Wie weet zijn de wijnen daarom ook zo! Zoals de sprankelende witte in het gamma.
Abbraccio, een IGT Toscana Bianco 2012, gemaakt van 45% trebbiano, 35% chardonnay en 20% grechetto. Een strogele blend, met frisse hints, een elegant bouquet en mooi afdronk. Een wijn om te onthouden, een aanwezige wijn.

Tondo, tondo, precies goed.

Tondo, tondo is een uitdrukking uit het Toscaanse dialect. Het betekent zoiets als prima geslaagd, precies goed. Het gevoel dat je na een copieuze maaltijd en geslaagde avond kan hebben. Achterover leunend in je stoel.
Deze wijn is een cépage wijn. Een Toscana DOC 2011, gemaakt van 100% sangiovese. De wijn  heeft een helrode kleur. De wijn is rijk in zijn fruittonen, de smaak van rijpe bessen, kersen en florale hints. Een wijn om samen, al dan niet aan tafel te delen.

Op 4 juli 2013 zien deze wijnen in het bijzijn van Frances en haar man Ed het licht. Dare alla luce zoals dat in mooi Italiaans heet.  Midden op de piazza, de woonkamer van deze Italiaanse stad. Dat zal wat reuring geven. Una festa. Voorlopig zijn de wijnen alleen te verkrijgen in de Verenigde Staten en Toscane. Maar als je toch in Toscane bent, kun je net zo goed een flesje of meer naar huis nemen. Breng je direct Toscane in huis….

* meer info over de Tuscan Wines vind je op www.tuscansunwines.com Ik dank Danny Keefe en Alex Schott hartelijk voor hun input.
* de citaten komen uit het boek “Toscane in huis” ISBN 9789044607710

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten