Jaaroverzicht 2016

 foto: at the fireplace…..

Jaaroverzicht 2016. Nog een paar dagen te gaan en het is alweer 2017. Een nieuw jaar voor de boeg, met evenzovele blogs, voornemens, lijnplannen en nog veel meer. Meestal ideeën, die gedurende de eerste twee weken van het jaar weer sneuvelen. Wat is dat toch? Ik denk, dat het de hoop op iets nieuws is. Het laten voor wat het is datgene je het vorige jaar deed. Goedgemutst aan een nieuw begin beginnen. Mijn hoofd tolt vaak deze dagen. Maar vandaag blikt Gereons Keuken nog een keer terug in een jaaroverzicht. Door het kerstgedruis van afgelopen dagen was ik er nog niet aan toegekomen. Eens resumeren hoe 2016 verliep.

In januari schreef ik blog nummer 500 over het wel en wee van Jeroen Bosch en de stad, waarin hij woonde. Februari stond in het teken van oesters en wilde etenswaar naar aanleiding van het mooie boek van Parijse vriend Jeffrey Greene, waarin ik ook een bescheiden rolletje in meespeelde.

Maart, de lente lonkte en Pasen viel vroeg, dus aan de slag met paasrecepten voor Radio Noord Holland. Verder met april. Gereons Keuken Thuis zond een blog in over het mooie initiatief van Atheense studenten voor suspended coffee. Een idee, dat de wereld weer een beetje mooier kan maken. Deze post schreef ik in het kader van het maandelijkse foodblogevent, dat inmiddels een zeer kwijnend bestaan leidt. Ooit begonnen om je culinaire- en schrijfvaardigheden te ontwikkelen, nu een hijgend vehikel. Jammer, maar wie weet brengt twintig 17 iets nieuws.

In mei werd ik vijftig en verkende de stad Lissabon. Tijdens het struinen door deze mooie stad onder een blauwe hemel verschalkte ik heel wat pastéis. Die heerlijk zoete vanilletaartjes. Het liefst nog lauwwarm met wat kaneel en suiker. Bij terugkomst in Nederland schreef ik pasteis de feijao, taartjes waarvan bonendiva Joke zeker blij zou worden.

Juni, juli en augustus. De zomermaanden staan op mijn blog altijd in het teken van #alfresco koken en eten. Nu lieten de weergoden het een beetje afweten, maar in de buitenlucht ontstonden leuke creaties, zoals Saint Tropez Cooking. Wat in dit jaaroverzicht ook niet mag ontbreken is mijn Franse week in augustus. Ik deed een rondje zeshoek.

September was een mooie zomermaand. Helaas waren er geen inzendingen voor mijn #alfresco actie. Dus heb ik iemand anders blij gemaakt met de twee leuke kookboeken, die ik zou verloten. Deze winactie keert niet terug in het nieuwe jaar. Van geheel andere orde was mijn nieuwe serie “mannelijke foodbloggers vertellen…” Heel vaak wordt gedacht dat de foodblogwereld er één voor en door vrouwen is, maar mijn oproep liet het tegenovergestelde zien. Dank heren voor al jullie leuke gastblogs! Ik ben benieuwd naar de blogs in het nieuwe jaar.

Vergeet ik in dit jaaroverzicht 2016 helemaal te vertellen over alle boeken, die ik recenseerde in een jaar tijd, van een boek over smaak van Jeroen Thijssen, via pasta di Janny van der Heijden, Zuur van debutant Bas Robben, Zilt zoet Zeeland, Lizets puntneuzen en kersenpitten, de Grote Kleyn….. En zelfs ging ik bakken met kennis. Ik kan nog wel even doorgaan, maar lieve kookboekenauteurs jullie kregen allen een plekkie op mijn blog en sommigen zelfs een menuutje voor kerst. (met wijntips)

Oktober 2016 stond in het teken van Scandinavië en wild in de Achterhoek. Een dag eropuit met andere foodkornuiten om al het moois te ontdekken en proeven in deze prachtige streek.

In november is het traditioneel tijd voor het All you need is foodevent van Robert Kroon. Deze keer in de oude chocoladefabriek van Verkade in Zaandam. Met kookboekenrecensies Cobuse struinde ik de RAI af naar mooie Italiaanse waar. En ik ging aan de slag met PX sherry

En dan de decembermaand, waarin ik ging voor negen spannende kerstmenu’s uit mooie kookboeken, de vallei van de Loire verkende en met wat horten en stoten kerstlikeur bottelde. Zo was het jaar weer rond. Vele avonturen beleefd en enkele nieuwe projecten staan al in de steigers. Zoals snel slank voor het strand, want die tijd komt er ook weer aan. Jaaroverzicht 2016. Ik heb ervan genoten. Ik hoop jullie ook van Gereons Keuken Thuis. Ga me nu nog wentelen in de laatste contemplatieve momenten van dit jaar. Tot in januari…..

Groen geluk.

 foto: groen geluk.

Groen geluk, een kreet die je in zijn Engelse vertaling veel hoorde de laatste dagen. Gebezigd door twee Amsterdamse dames, die de wereld willen verbeteren door geen eieren, geen zuivel, geen vlees en vis meer te eten. Maar wel veel groente, avocado, olijfolie en noten. Ma non troppo, want anders ontstaat er file in je lichaam. Ik vraag me dan direct af of dat allemaal zo is? Ik kan me voorstellen, dat er een file in je lichaam ontstaat als je je volpropt met kant en klaar voedsel vol suikers en transvetten. Of voedsel dat vol ve-tsin of andere additieven zit. Allemaal dingen, die tot de dagelijkse verleidingen behoren..Veel belangrijker is, dat -denk ik- veel volgers van dit soort dieetadviezen een permanente file in hun hoofd hebben. Ze hebben een heul druk bestaan. Moeten op hun Babboe bakfiets door de stad crossen van de lactose-, gluten- en suikervrije crêche, naar het kantoor, dan lunchen met die gezellige collega’s, kroost ophalen, eten naar binnen proppen en dan Bikram yoga. Ik zie de opstoppingen in de hersenpan van deze doelgroep. (meestal jonge vrouwen). Het is een niets ontziend dagritme.

Een het antwoord daarop is Green Happiness. Want als je eenmaal al de tips en trucs van de oprichters van deze movement onder de knie hebt, heb je nooit meer last van hoofdpijn, obstipatie of een te strakke broekband. Een geweldige vorm van escapisme. Je hoeft namelijk niets aan de file in je hoofd te doen. Waar toeterend alle aandachtspunten, van werk, kinderen, relaties, liefde, familie, seks, uiterlijke onzekerheden tot image achter elkaar in de file staan. Groen geluk is hiervoor het tovermiddel. Gereons Keuken Thuis is voor deze movement niet in de wieg gelegd. Ik ben niet van het compensatie eten of de guilty pleasures, die daags daarna een penitentie verdienen. Gewoon genieten van wat je eet, hoe je dingen klaarmaakt volstaat. Voeding is namelijk geen wedstrijd. Alhoewel het er steeds meer op gaat lijken.Internet als een tempel vol hogepriesteressen van het gezonde eten. En de gelovigen, die het als een waar Lourdes aanschouwen.

Maar nu genoeg over dit onderwerp. Ik wil het vandaag hebben over groen geluk. Dat is voor mij in de ochtend wakker worden met een kop koffie tussen de planten op mijn balkon. De hommels zien vliegen van bloem naar bloem. De konijnen in het gras. De warme ochtendzon op mijn huid voelen. Dan ontbijt, een stevig uurtje zwemmen en aan de bak. Lunchen met wat brood, beleg en een smoothie. Dan weer aan de bak. In de middag met de handen in de aarde of een stevige wandeling door het groene park naar de markt, alwaar ik groente en vlees haal voor het avondmaal. Incidenteel een taartje bij een patissier. Inderdaad met suiker. De dag wordt besloten met een glas wijn en een lekkere maaltijd al fresco of aan tafel binnen. Dat noem ik groen geluk. En er ontstaat geen file in mijn lichaam, noch in mijn hoofd.

Vandaag een recept voor een groene en gelukkige soep vol groente en spekjes. (dank aan ds. Gremdaat), want die horen erbij. Erbij een fris glas vinho verde.

Nodig:

150 g spekblokjes

1,5 l kippenbouillon (vers of een blokje)

2 courgettes

2 sjalotjes

1 bosje peterselie

2 zakken spinazie (350 g)

1 tl pimentón de la Vera

2 tenen knoflook

3 el crème fraîche

zout en peper

olijfolie

Bereiding:

Bak de blokjes spek met wat pimentón de la Vera uit en laat deze uitlekken op wat keukenpapier. Snipper de sjalotjes. Snijd de courgette in stukjes. Was de spinazie en peterselie goed. Fruit de sjalotjes aan in wat olie en voeg de courgette roe. Voeg hierna de kippenbouillon toe. Breng het geheel aan de kook. Voeg de spinazie en peterselie toe en laat het geheel tien minuten doorkoken. Pureer de soep met de staafmixer. Maak op smaak met wat zout of peper. Voeg als laatste de crème fraîche toe. Serveer de groene soep in een kom met wat uitgebakken spekjes.

Al fresco 2016.

 foto: lekker buiten leven.

Al fresco 2016. Vol goede moed kondigde ik in mei het nieuwe #alfresco seizoen aan. Een zomer lang buiten koken, eten, drinken en genieten. Lekker picknicken, barbecueën, salades, al dan niet met pasta.  Gereons Keuken Thuis sluit dit zomerse event altijd op 15 september af met een tombola, waarin één van de inzenders een leuk kookboek wint. Dit jaar had ik er zelfs twee klaarliggen als presentje. En, wat gebeurde er dit jaar? Gereons Keuken Thuis kreeg precies nul komma nul  inzendingen als reactie binnen. Ergo geen tombola vanmiddag klokslag 12. En geen winnaars van een leuk kookboek. Misschien hebben veel foodbloggers, receptenschrijvers en foodies deze zomer vooral binnenshuis doorgebracht?  In mijn beleving was de zomer niet zo heel slecht. Er is in gereons keuken heel wat al fresco gekookt en gegeten. Of  hadden ze niet genoeg inspiratie? Of geen tijd? Zou allemaal kunnen. De kookboeken gaan weer in de opslag voor het volgende al fresco seizoen In ieder geval belonen de weergoden ons deze week met prachtig warm zomerweer. De apotheose van een zomer vol outdoor cooking #alfresco in Gereons Keuken Thuis. Ik ga nog eventjes door. Outdoor.

Salade met pikante kipdijfilet en garnalen.

 foto: salade met pikante kipdijfilet.

Salade met pikante kipdijfilet en garnalen. Ik neem het er nog even van. Zolang als deze mooie zomerse week duurt. Heerlijke hoge temperaturen, om je nog voor de herfst volgende week definitief start, aan te laven. Lekker op pad, de zon op je bolletje, Aan het einde van de werkdag een frisse duik in open water en daarna de zoele avond beleven op mijn stadsbalkon. Tussen het groen, de grill aan, een glas wijn erbij. Bestek, borden en glazen op tafel. Fado klinkt uit de speakers. Het wordt wat eerder donker, dat betekent kaarsjes aan. Nog een paar dagen al fresco de zomer vieren.  Ik kan er geen genoeg van krijgen. In mijn beleving is de rentrée nog erg ver weg. Net als de stoofpotten, pompoensoepen en terrines. daar is later nog tijd zat voor. Het is tijd voor tzatziki, gegrild vlees met citroensap, geroosterde pita’s met hoemmoes. Een dash ras al hanout voor over je vlees. Gebakken pasta met een hand kruiden van je balkon. Of een salade  met pikante kipdijfilet en garnalen. Een fris glas rosé erbij. Voor thuis op je balkon of als picknick in het park.

Nodig:

twee kipdijfilets

bakje roze garnalen

2 little gem sla

2 tl ras al hanout

olijfolie

peper en zout

sap van halve citroen

Bereiding:

Bestrooi de kipdijfilets met de ras al hanout, peper en zout. Verhit je grillpan en bak ze ome en om tot dat het vlees gaar is. Snijd en was de little gem sla. Laat goed uitlekken en doe in een schaal. Maak een dressing van de oijfolie, citroensap, peper en zout. Meng de garnalen en dressing door de salade. Snijd de iets afgekoelde kipdijfilets in plakjes en leg deze boven op de salade. Serveer direct.

Spaghetti alla carbonara.

 foto: spaghetti alla carbonara

Spaghetti alla carbonara. Op de wijze van de houtskoolstoker. De eerste keer dat ik dit gerecht at was bij Vesuvio in Cannes in 1981. Nu 35 jaar later kun je me er nog voor wakker maken. En is onze relatie nog steeds springlevend.  Ik eet dit gerecht direct warm geserveerd met een extra eidooier of het restje koud direct uit de de ijskast. Ik maakte spaghetti alla carbonara vaak klaar in ons studentenhuis. In die tijd kende men alleen de pasta’s met rode sauzen het liefst uit een zakje van een Zaanse fabrikant. Spaghetti gemaakt van zachte estivum tarwe. En de saus was standaard bolognese. Andere bereidingen kende men niet.  Grote ogen zette ik op toen huisgenoot B. naar de ijskast liep en de ketchupfles pakte. Full force ging deze over de carbonara. Heiligschennis!!! Maar ja het waren de eighties. De hogere pastakunde was nog niet uitgevonden.

Spaghetti alla carbonara, een klassieker, die volgens de mare is uitgevonden in het na-oorlogse Rome. Om de Amerikaanse soldaten hun scrambled eggs en bacon te serveren. Of dat zo is, weet ik niet maar het is een mooi verhaal.

Een ander heikel onderwerp is of carbonara met of zonder room, met of zonder champignons ( getuige het nieuwe product van een multinational, carbonara in 20 minuten) wordt gemaakt. Het antwoord hierop is driewerf NEE!

Spaghetti carbonara is een gerecht van spek ei en schapenkaas, eventueel een teentje knoflook en wat peterselie als garnering.  Voor mij is het als niet ei liefhebber een van de enige gerechten waar er niet genoeg eidooier in kan zitten. dat maakt de pasta zo onctueux om maar eens een Franse term te nomen. Romig, gebonden…. Ik houd erover op, want het water loopt mij al in de mond. Spaghetti alla carbonara  met een fris glas wit uit de Castelli Romani. En wat de twist betreft: natuurlijk bij puristen niet toegestaan. Ik voeg soms een dash cayennepeper en wat citroen rasp toe. (niet verder vertellen)

Nodig:

400 g biologische spaghetti

6 eieren

200 g kinnebakspek of anders gerookt spek.

100 g geraspte oude pecorino

olijfolie

peper en zout

3 gehakte tenen knoflook

gehakte peterselie

voor de twist:

een snuif cayennepeper

wat citroenrasp

Bereiding:

Snijd het spek in kleine blokjes en bak het uit in wat olie.  Fruit de gehakte knoflook kort mee. Scheid de eieren en bewaar 4 dopjes voor de garnering. Kook in heet water de spaghetti gaar volgens gebruiksaanwijzing. Voeg wat kookvocht, peterselie en peper en zout toe aan de gebakken spek. Roer de afgegoten spaghetti erdoor. Daarna de geraspte kaas. Als laatste twee eidooiers, nadat de pasta iets is afgekoeld. Je wilt immers geen roerei. Serveer de spaghetti alla carbonara direct met voor ieder een dopje met eigeel erboven op.

Zeebaarsfilet met spek en gremolata.

 foto: gebakken zeebaarsfilet.

Zeebaarsfilet met spek en gremolata. Het idee ervoor ontstond spontaan in Gereons SeaSpot, nadat ik twee knoeperds van zeebaarzen had gekocht in IJmuiden. De uitdaging was om er zelf filets van te maken. Dat viel nog behoorlijk tegen, want het waren taaie rakkers. Met andere woorden een scholletje is makkelijker te doen. Kan ook aan het gebruikte mes hebben gelegen. Maar het lukte. Op het aanrecht lagen twee mooie filets. De kop en resten kun je mooi verwerken tot een visbouillon, altijd handig. Echt SeaSpot food noem ik dat. Snel wat gremolata gemaakt van wat peterselie, knoflook en citroenrasp. Een paar plakjes spek uitgebakken als bodem. De zeebaars filets door zout, peper en bloem gewenteld. Het bakken kon beginnen. In de pan bruiste de roomboter. Om en om bakte ik de dubbelgevouwen filets. Ik haalde ze uit de pan en dekte ze af. Vlug de gremolata erbij en afblussen met een glas witte wijn. De vis nog even kort warmen en de borden konden naar buiten. We dronken er feestelijk glas Pouilly Fumé bij terwijl het aan de horizon leek of Engeland in vuur en vlam stond.

 foto: klaar voor de start.

Nodig:

4 zeebaarsfilets met huid

2 tenen knoflook

peterselie

rasp van citroen

8 plakjes spek

bloem

zout en peper

boter

glas witte wijn.

Bereiding:

Maak van de zeebaars filets of laat je visman dit doen. Dep de filets droog en haal ze door een mengsel van bloem, zout en peper. Bak in een pan het spek uit en laat het uitlekken op keukenpapier. Verhit een ferme klont boter in een pan en bak de dubbelgevouwen filets om en om aan. Haal ze uit de pan en leg afgedekt opzij. Voeg de gremolata van gehakte knoflook, peterselie en citroenrasp toe en blus af met wat witte wijn. Laat kort sudderen. Doe de vis terug in de pan om op te warmen. Maak de borden op. Eerst het gebakken spek, daarop de gebakken zeebaarsfilet en een beetje saus. Serveer direct. Met wat gekookte tagliatelle en wat zeekraal.

Spaghetti met tonijn en kerstomaatjes.

 foto: spaghetti met tonijn en kerstomaatjes

Lunchpasta, spaghetti met tonijn en kerstomaatjes. Het is maandag, nog steeds zomer en het strand lonkt. Sinds de fusie van twee niet nader te noemen supermarktketens. (Ja, die blauwe en die met die leeuw) is het assortiment danig uitgebreid. Ineens stonden er hier in de schappen blikken met echte Italiaanse tomaten, van zongerijpt Italiaans, via gehalveerde Romatomaat, hele kerstomaatjes op sap tot datterini, dadeltomaatjes. Wat een feest vergeleken met die blikken tomaat, die we jaren voorgeschoteld kregen. En die smaak. Zo’n blik is instant feest, Butta la pasta zou ik zeggen. Fruit wat knoflook, een scheut olijfolie, rasp wat Parmezaan en klaar is Gereon. Houd ik in ieder geval tijd over om het strand te verkennen. Een als je er dan zo’n heerlijk blik tonijn bij doet en wat basilicum van het balkon is je maaltijd compleet in nog geen kwartier. Zomer op je bord. Zonnebommetjes in je mond. Vandaag een spaghetti met tonijn en kerstomaatjes. Ik guts er dan voor de pit nog een scheut je piri piri over.

Nodig (4 personen):

1 pak biologische spaghetti

1 blik tonijn op water of olie

1 blik Mutti kerstomaatjes op sap

sap van een halve citroen

4 tenen knoflook gehakt.

basilicumblaadjes

1 tl oregano

peper en zout

1/2 tl chilipoeder

geraspte Parmezaanse kaas

olijfolie

Bereiding:

Kook de biologische spaghetti volgens de aanwijzingen op het pak. Verhit in een pan wat olie en fruit hierin kort de knoflook en chilipoeder aan. Voeg het blik tomaatjes toe en breng het geheel aan de kook. Voeg het citroensap, oregano en basilicum toe. laat kort sudderen. Voeg naar smaak wat peper en zout toe. Giet de spaghetti af en bewaar wat vocht. Laat het blik tonijn uitlekken. ( indien op olie wat visolie bewaren) Meng de spaghetti met de saus en schud om en om tot het geheel goed is gemend. Voeg eventueel wat visolie of kookvocht toe. Garneer de spaghetti met de uitgelekte tonijn en serveer direct. Met of zonder geraspte Parmezaanse kaas. ( of een dash piri piri)

Saint Tropez cooking.

 foto: BB à Saint Tropez

Saint Tropez cooking. Natuurlijk bestaat er niet zo iets als een eigen keuken van dit kleine stadje op een schiereiland aan een turkooizen baai. Maar zeg Saint Tropez en iedereen heeft daar wel een voorstelling bij. Of het nu gaat om de verse vis die aan land wordt gebracht met de lokale pointus. Kleine vissersbootjes. Vis direct wordt verkocht onder de stadspoort aan de haven. Of de danseuses van het spektakel restaurant L’Opéra, die elke avond op de tafels tussen de gerechten hun kunsten tonen op een stevige beat. Of de beroemde panier met crudités van Club 55, een emblematische beachclub in Ramatuelle. Voor ieder wat wils dus in Saint Tropez. Ook Gereons Keuken Thuis raakt er door geïnspireerd. Een kleine collage vandaag en een recept voor Antiboise, maar dat komt uit een andere plaats.

Verpakt gerechtje op je bord. kabeljauwpakketjes

 

BBQ à la Tropézienne waarom niet? Vuurtje aan op een stil strand en grillen maar.

 
 Afkoelen van de oh la la en brouhaha met een koude komkommersoep
 

NINA Parker schreef een leuk boek over alle heerlijkheden op het schiereiland van Saint Tropez.

 

Schuif de gordijnen open schreef ik eens op mijn blog. Het spektakel in de haven  van Saint Tropez gaat beginnen. oesters uit de oven

Sardines met Antiboise:

Nodig:

 4 sardines schoongemaakt

1 citroen

zout

peper

1 el peterselie gehakt

aluminium folie

2 ontvelde tomaten

50 g gehakte zwarte olijven

3 el olijfolie

2 tenen knoflook

1 el kappers

1 el rode wijn azijn

2 el gehakte peterselie

Bereiding:

 Kruis de tomaten met een mesje in en leg in heet water. Daarna laten schrikken in koud water. Ontvel de tomaten en haal de zaadlijsten eruit. Snijd fijn. Hak de knoflooktenen fijn. Verhit wat olie en fruit de knoflook kort. laat niet aanbranden, want dan wordt de saus bitter. Voeg de tomaten toe en laat kort sudderen. Als laatste de olijven. Schep uit pan in kommetje voeg peper, zout, peterselie.kappertjes en rode wijn azijn toe.

Snijd de citroen in acht partjes. Houd vier partjes apart. Vul de buik van de sardines met een partje citroen, peterselie, zout en peper. Pak de sardines in folie en zet ze in oven van 180 graden. Na ongeveer een kwartier zijn ze klaar, al naar gelang de grootte van de vis. Serveer de vis met wat Antiboise saus en een partje citroen.

Bij al dit lekkers drinken we natuurlijk een lichtbleke rosé van chateau Minuty uit Gassin.

Zomerse leesparade.

 

foto: boeken op mijn balkon.

Zomerse leesparade. Het is half juli, het zonnetje verwarmt mijn zomerse balkon. Buiten ligt een grote stapel kookboeken voor mijn neus om op de foto te zetten. Nog te lezen en sommigen nog te recenseren. Of gewoon ter inspiratie. Ik ben eens in de oogst  voor deze zomer gedoken. Ter lering ende vermaeck zullen we maar zeggen. Laten we niet langer dralen. Dit is mijn vrolijke selectie voor 2016. Een zomerse leesparade.Fado klinkt uit de speakers, Lekker fris glas rosé erbij en de zomer kan niet meer stuk.

 Bonen! van Joke Boon bevat vele vrolijke zomerse gerechten. 2016 is tenslotte het jaar van de peulvrucht.

Het is altijd feest met Karin Luiten, plan eens een zomers diner uit haar boek De vrolijke tafel. Zonder pakjes en zakjes.

 Grieks eten hoort bij de #alfresco zomer, GREEK Nu eens met een moderne twist door George Calombaris.

De grote vakantiespecial van Smult met 101 recepten voor elke thuiskok. Nu in de kiosk. Met bijdragen van Janny van der Heijden, Bart van Olphen en Susan Aretz.

  De Zuid Japanse keuken, Nanban.

Elke zomer wordt er heel wat fruit in de pot gehakt in Gereons Keuken Thuis. Of tot ijs verwerkt. Rijp zomerfruit. Vier de zomer met Janneke Philippi

Italiaans maar dan Quick and easy voor na een dagje strand. Uit de Zilveren Lepel kookschool.

  Zilt Zoet Zeeland met dat zomer in Zeeland gevoel. Niet te weerstaan zomerboek.

 Thuis aan de slag met Pasta di Janny!

  Het boek  Fish Tales van Bart van Olphen. Je maakt direct een omweg naar Gereons SeaSpot via IJmuiden. Om verse vis te scoren.

 En om mijn wijnkennis up to date te houden is er Wine Folly.

Happy summer!

Out of the foodybox.

 foto: out of the foodybox

Out of the foodybox. Deze keer de zomereditie. Het begint zowaar een traditie te worden. Elk seizoen stuur Kroon op het Werk een goed gevulde doos met producten voor lente, zomer, herfst en winter. Deze keer ontving Gereons Keuken Thuis, precies op de dag van de #pastasalade, de zomereditie van de foodybox. Vergezeld van een leuke video, waarin kookmeisje Anne Ruth vertelt over de mogelijkheden met de producten. Voor bij je borrel, voor bij je BBQ of tijdens het #alfresco koken. Alles in zomerse sferen. 


Een selectie out of the foodybox:  

Melanza, een gestreepte aubergine om te grillen en om baba ganoush mee te maken. Hoe leuk op deze dag dat het Suikerfeest is gestart. Deze bijzondere auberginesoort inclusief kruiden is onder andere verkrijgbaar bij de blauwe grootgrutter. Verder met Tabasco, rood en groen in een leuke houder van staal. Handig voor op je BBQ tafel om wat milde of hete pit aan je gerecht toe te voegen. Als de portugese piri piri op is komt Gereons keuken al fresco hiermee de zomer wel door. Old Amsterdam heeft een nieuwe variant. Oude geitenkaas, lekker glas koele sauvignon blanc erbij. Barilla stopte een pak spaghetti in de foodybox met een basilicum tomatensaus. Dat wordt een pasta alla Norma met aubergine en ricotta. Of toch maar een alla putanesca? We bakken deze zomer de steeds populairder worden Elzasser flammkuchen met het kant en klaar deeg van Tante Fanny. We sluiten af met de koffie van Simon Lévelt voor een koele en gezellige Φραππε (Griekse ijskoffie). Je waant je direct op een Grieks terras onder de platanen.

Noot: De genoemde producten werden mij opgestuurd door Kroon op het Werk. De bespreking hier is mijn eigen  mening. Ik word hier niet voor betaald.  Lees ook de disclaimer

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten