Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek. In juni 2018 leerde ik tijdens een bloggerdiner in het Amsterdamse Amstel Hotel de charmante zusjes Najat en Nadia kennen. Zij vielen als tafeldames direct op door hun weelderige Diana Ross hairdo. Stiekem dacht Gereons Keuken Thuis nog, dat zij zouden gaan zingen later op de avond. In eerste instantie verstonden mijn tafelgenoten en ik niet wie zij waren. Wij begrepen, dat zij de kookwitches heetten. Niets was minder waar, deze twee zussen uit een groot gezin zijn de oprichters van het grote foodplatform Kookmutsjes. Dat was de juiste naam. Vanaf begin af aan een groot succes. Een website in het Nederlands, Engels en Frans, gevolgd door vele liefhebbers. Najat is degene, die kookt, recepten ontwikkelt en deze op de gevoelige plaat vastlegt. Nadia, de contentmaker, is degene, die alles op hun website zet. Een mooi stel, deze twee dames uit Groningen. Dat er na al hun succes met de website en op social media een kook- en bakboek moest komen met 80 recepten stond buiten kijf. Tijdens de Culiperslunch van 28 september jl. werd het tijd voor een hernieuwde kennismaking met de twee. Zij het dat de dames hun  weelderige lokken hadden ingeruild voor een strak kapsel.

foto: Grand blogger dinner 2018

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek is een kookboek, dat je niet snel zult verwachten op Gereons Keuken Thuis. Er werd in het grote gezin van Najat en Nadia volop gekookt, makkelijke easy does it food en traditionele gerechten. Hun moeder was van de onvervalste Marokkaanse pot, maar de schrijfsters kennen geen grenzen, van pasta tot een Big Mac pizza, broodjes, maar ook een serieuze tonijnharcha, een griesmeelkoek. Moeilijk te maken? Welnee! De portee van het boek is heel simpel, want deze dames illustreren elke kookstap met een foto. Ik vind dat een leuk format, omdat niet iedereen behept is met het visualiseren van een gerecht en de bereidingsstappen. Het kookboek is verdeeld in hartig en (veel) zoet, een kook- en een bak gedeelte. Sommige recepten komen recht uit hun native keuken en zijn best bewerkelijk, andere recepten vergen nauwelijks moeite. Tot slot is er een feestgedeelte. Ook delen de mutsjes ook hun favoriete ingrediënten. Daar zitten wel wat verrassingen bij. Vergeet niet, dat zij ook een heel eigen lijn kruiden en specerijen hebben. Ze zitten dus niet stil.

foto: cover het grote Kookmutsjes kook- en bakboek.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek is geen culinaire encyclopedie, maar een boek dat je als ouders, ik bedoel Sinterklaas, mooi in de schoen kunt stoppen van zoon of dochter, die nog de eerste schreden in de keuken moeten zetten. In die opzet zijn de beide zussen geslaagd. En kom je er niet uit dan kun je altijd nog te rade gaan op hun website Kookmutsjes.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek. Najat en Nadia Yachou. (ISBN 9789021577647) is een uitgave van Kosmos en is te koop voor € 20,99

Volgende week plaatst Gereons Keuken Thuis een bijzonder recept uit dit boek.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

God save the Queen.

foto: God save the Queen.

God save the Queen. Soms zie ik op vensterbanken een kleine maar oh zo bekende verschijning staan. Het is zo’n solar gedreven poppetje van ER II, de vorstin van het Verenigd Koninkrijk. Al bijna 70 jaar lang zit zij op de troon. Het poppetje zwaait en zwaait naar de voorbijgangers. Alsof haar hele leven bestaat uit wuiven. Niets is minder waar over deze, met 1,60 meter. kleine en kordate vrouw, die ondanks haar postuur telkens weer een groot respect afdwingt. In de film Queen werd dat heel duidelijk. Een vrouw, niet zonder emoties, maar geworteld in het gebied, waar zij het liefst vertoeft. De Schotse Highlands. een vrouw, die opgevoed is met een discipline. Je zou je kunnen afvragen, zeker in het licht van de nieuwe serie The Crown op Netflix, wie nu eigenlijk de “Iron Lady” is? Maar er is meer dan haar politieke rol. Doordat het Britse koninkrijk een vorst voor het leven aanwijst is dit ambt een levensvervulling, net als het managen van haar familie. Ging en gaat nooit zonder slag of stoot. In 1992 brandde Windsor Castle af en verzuchtte de toch al geplaagde koningin, dat dit haar annus horribilis was. Een uiting, die ze nooit snel in het openbaar zal doen, want het zwijgen ertoe doen is goud. Haar dagelijks leven is niet gevuld met klatergoud. In tegendeel. The Queen begint haar dag sober met wat biscuits en eindigt deze met een luttel glaasje champagne. Het boerenleven heeft al haar hele leven een grote aantrekkingskracht op haar. En dan natuurlijk de paarden en honden. Een bijzonder boekje, God save the Queen, waarin een geselecteerd gezelschap vrouwen, waaronder culinair historicus en vriendin Lizet Kruyff, hun verhaal vertellen over deze bijzondere vrouw. Voor de gelegenheid maakte Gereons Keuken Thuis een vrolijk zondags lunchgerechtje.

foto: potted shrimps uit In the royal manner.

Potted shrimps and salmon. (een recept uit Paul Burrel’s boek In the royal manner)


Nodig voor 6 potjes:

225 g boter, 350 g gepelde cocktailgarnalen, een snuifje foelie, een snuifje cayennepeper, een snuf geraspte nootmuskaat, 100 g gerookte zalm in flakes, zout, peper en geknipte bieslook.


Bereiding:

Doe de boter in een steelpan en smelt deze op een laag vuur tot vloeibaar. Laat de boter niet bruin worden.  Haal van het vuur en laat even staan totdat het bezinksel naar de bodem zakt. Zeef de boter langzaam door een mousseline doek.
Houd een kwart van de boter apart en verhit de rest opnieuw op een laag vuur. Doe de garnalen en specerijen erbij en kook het geheel 2 à 3 minuten. Haal van het vuur en laat het geheel 10 minuten afkoelen. Voeg de zalmflakes erbij. 
Verdeel over 6 ramequins en voeg de resterende boter toe. Maak op smaak met een snufje zout. Gereons Keuken Thuis zou nog wat geknipte bieslook als garnering gebruiken. Serveer dit lunchgerechte met bruin boerenbrood.


God save the Queen, ingeleid door Hieke Jippes, met bijdragen van Liddie Austin, Brigitte Balfoort, Reinildis van Ditshuyzen, Wies Enthoven, Dorine Hermans, Lizet Kruyff, Vanessa Lamsvelt, Nienke van Leverink & Monica Soeting (ISBN 9789083054292)  is een uitgave van Pluim en is te koop, het liefst bij je lokale boekhandel voor € 19,99

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Uit de Kookboekenkast van Gereons Keuken Thuis. Gastblog van Cultfood

Uit de Kookboekenkast van Gereons Keuken Thuis. Al snuffelend viel mijn oog op twee bij mij onbekende kookboeken, die bij het doorbladeren mijn aandacht vasthielden: Rijntjes Keukengeheimen van Lizet Kruyff en De smaken van de Griekse Zagori van Rita Berends.

Beide gaan over met liefde en passie koken, de seizoenen volgend. Historisch tegenover traditioneel, uit de moestuin en voor het hof tegenover de oogsten van soms nog ontoegankelijke berghellingen en voor een mediterraans restaurant.
Rijntje is als kok en ‘cateraar’ al in de ban van fusion. Rita creëert desserts en taarten en verlegt haar kennis en kunde naar Griekse producten. Hun creaties zijn om van te genieten.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Grieks-Kweeperenzoet_Porfyron_foto-RuthdeRuwe.jpg
foto: Porfyron, Rita’s werkplek in de Zagori (credits Ruth Ruwenberg)

Mijn grootste passies in de keuken zijn fruit, groenten, groene kruiden en kazen. In een kookboek speur ik als eerste naar die recepten, want dan kan ik op mijn gevoel vertrouwen. In allebei staat een heel origineel recept met kweeperen, echt oktober fruit dat nog aan bekendheid kan winnen door toegankelijke en smakelijke recepten.

De Zagori blijkt het land te zijn achter de bergen van het Pindos gebergte in het Noorden, op 1000 meter hoogte achter de stad Ioannina, met ezelspaden die lang deel uitmaakten van de handelsroute van Igoumenitsa naar Constantinopel. Het telt zesenveertig bergdorpen, de Zachorochoria, omgeven door prachtige ruige natuur. De Vikoskloof in het natuurreservaat trekt de aandacht.

In de 20e eeuw zwierven wij jarenlang door zomers Griekenland: van de noordkust bij idyllisch Parga via Ioannina en de Meteora kloosters naar de Peleponnesos en meerdere eilanden. Ik leerde van onze studievriend een brabbelmond Grieks om mij op het platteland te kunnen redden. Het leven was er nog heel rustig en het land nog niet toeristisch.

Rita begon als puber met fruit uit haar Nederlandse omgeving te bakken en koken, maar verplaatst haar kookactiviteiten naar de Zagori als zij Yiannis ontmoet, die er een eigen restaurant heeft. De Griekse natuur bood heel andere producten, ze gaat op zoek naar wat er groeit en bloeit, hoe en waarvoor je het kunt gebruiken en wat je ervan kunt maken. En daarbij, hoe ga je er goed mee om zoals het plukken van bloesems, bloemen en kruiden.

Ruth de Ruwe doet de fotografie, maar kookt zelf ook graag met lokale producten. Naast het fruit is ook de verwerking van bloemen en kruiden in desserts bijzonder. Met mijn interesses kun je in dit boek je hart ophalen: van salie kruidenijs, granita’s en fruit in wijngelei tot merengue, gevulde vruchten, likeuren, marmelades, tempura en taarten. En wat denk je van cantharellenijs? Het maakt je nieuwsgierig en het ziet er allemaal verrukkelijk uit.

De foto’s van de natuur geven je er een gevoel bij; en de seizoens- en maandpagina’s geven een inkijkje op het fruit en de kruiden die dan groeien zoals vlier, granaatappel en citroen, kaneel, laurier en saffraan, de wildpluk en het destilleren van tsipouro uit  druivenschillen en -pitten.

Rita maakte kweepeerbonbons, ze noemt het kweeperenzoet, heel gaaf om te doen. Je kunt ze serveren bij een high tea of als after dinner snoepgoed. Lekker met de donkere dagen in het vooruitzicht.

foto: Cora’s kweepeerbonbon met pure raathoning.

foto: Rita’s kweeperenzoet.


Ook Rijntje Biljardt is een puber als ze keukenmeid wordt, maar ze komt tot bloei op kasteel Heeze. Haar levensverhaal loopt door het kookboekje heen, het is deels ook een stukje geschiedenis, zowel van haar eigen ups en downs als van die tijd. Bij haar geboorte was Holland nog deel van het Franse Rijk. En in 1840 is de publicatie van een eigen kookboekje voor een vrouw uniek. Ze is dan 33 jaar oud en schopte het van keukenmeid tot kokkin en cateraar voor de adel, maar eindigde door tegenslag als wafelbakster.

foto: cover Rijntjes keukengeheimen.

Misschien gaat interesse voor bakken en koken op die leeftijd voor heel velen van ons op, ook ik begon toen te experimenteren in de vakanties en maakte compotes van de zomerse wildpluk. Onze studievriend miste zijn Griekenland en dus gingen we samen aan de slag met zijn moeders recepten.

Rijntjes Keukengeheimen is ook gericht op duurzaam koken met wat de moestuin en het land bieden. En het leuke is dat met de opbloei en de verkoop van landgoed producten dit opnieuw actueel is. Zeker nu wij de vergeten groenten en fruitsoorten opnieuw aan het ontdekken zijn, die deels weer goed voorradig zijn, en moestuinieren en eerlijke producten volop in de aandacht staan.

Rijntjes recepten zijn prachtig vorm gegeven, wel vertaald naar de huidige tijd. Het boekje biedt via seizoenstabellen inzicht in het wisselen van de groenten en kruiden in de moestuin. En via de keukenkalender ook in de verkrijgbaarheid van vlees, wild, vis en fruit. Heel praktisch voor de leek.

foto: Cora maakte kweeperentaart à la Rijntje Biljardt.

In die tijd was het vlees en de vis wel hoofdzaak maar de groenten en het fruit waren niet onbelangrijk. De keukengeheimen verklappen ook drankjes: van thee, chocolade en koffie naar limonades en punch.

Rijntjes eerste keukengeheim voor mij is haar kweeperentaart met kwetsenjam.


Een heel aparte combinatie van een licht zoute amandelbloem korst, laagjes roergebakken kweepeer in een kruidige pruimenjam, die wordt geserveerd met lobbig geklopte slagroom. Daar voegde ik blijmoedig wat gepureerde abrikoosjes aan toe. Een heel leuke ervaring zo, die snuffeltour naar originaliteit op Cultfood.

foto: net uit de oven kweeperentaart van Cora!

Wie is Cora Meijer? Voeding, koken, keukengadgets, kookboeken, ze hebben al heel lang mijn belangstelling. Sinds ik op eigen benen sta, is het mijn gewoonte om vers en soms langdurig te koken. Ooit dacht ik een klein eethuisje te beginnen. Al vele jaren geleden richtte ik mijn eigen kruidentuintje met bessenstuiken in. Pas sinds ik mijn betaalde beroep in kennismanagement vaarwel zei, heb ik er veel meer tijd voor en startte ik mijn foodblog en bloggersactiviteiten. Cultfood.blog geeft mij veel plezier. Mijn voorkeur ligt bij de mediterrane en Europese keukens. Als ik op reis ben verdiep ik mij in lokale producten en gerechten. Daaruit volgt dan vaak weer de aanschaf van een kookboek. Mijn kennis heb ik verdiept via cursussen, workshops, door uit eten te gaan, via kranten en glossy magazines. Ik lees regelmatig recensies, interviews met chef-koks, voorbeeld menuconcepten en volg op TV-programma’s over smaken. Want smaak is super belangrijk, daar wil ik echt het één en ander van weten. Waar ik altijd op heb gelet is samenhang en balans.

foto: it’s all about Cora.

Foodbloggersparade, wild à la Méditerranéenne.

Foodbloggersparade, wild à la Méditerranéenne. Het zijn nog steeds de wilde weken op Gereons Keuken Thuis. Bij veel foodbloggers en schrijvers is de mediterrane keuken vaak gelijk aan een zomerkeuken. Gereons Keuken Thuis viel het op, dat er weinig mediterrane wildrecepten worden gepubliceerd. Dat terwijl er in het Middellandse Zee bekken in deze tijd van het jaar heel wat afgeknald wordt. Ik was eens getuige in Roquebrune sur Argens van een pick up truck vol wild. Mannen, die uit de heuvels van de Estérel kwamen. La chasse était finie, dus tijd voor een biertje of twee bij het pompstation.  Daarom deze “wilde weken” foodparade van foodbloggers, die op mediterrane wijze aan de slag gingen met wild. Het is tenslotte herfst.

foto: parelhoen van Ingrid.

Vinissima, wie kent haar niet van haar dagelijkse wijn- en spijscombinaties. Van haar hand een recept voor parelhoen met artisjok. Ben benieuwd welke wijn ze erbij schenkt? 

foto: pappardelle met ragu di lepre.

Ministerie van Eten en Drinken serveert in de herfst een wildragout van haas, een gerecht, dat je vaak ziet in de Toscaanse Maremma. In zijn kookboek Antonio Carluccio goes wild geeft hij een beschrijving van het recept. Sugo di lepre betekent zoveel als saus van hazenvlees. En pappardelle is de naam van de pasta, dat spreekt voor zich. Glas rode Morellino di Scansano erbij smaakt best. 

foto: Napolitaanse duifjes van Lizet.

Lizet Kruyff weet veel van historische gerechten en stuurde deze Napolitaanse duifjes in. De Napolitaanse adellijke keuken is veelal geïnspireerd op de Franse keuken, doordat de nobili en de heersende Boubons veelal een Franse kok hadden. Dit in tegenstelling tot de straatkeuken van deze oude stad. Zullen we bij dit lichte gerecht een Greco di Tufo schenken?

foto: rustieke gnocchi van Ea.

En daar is Esmée van Es Factory met gnocchi en ragu van wilde eend. Mooi op de gevoelige plaat gezet, rustiek, passend bij de herfst. Stevig rood uit de Rhône vallei als wijn.

foto: een mediterrane salade met ganzenborst uit Zeeland.

Oesters en Uien zond een salade in van gerookte ganzenborst met vijgen en sinaasappeldressing. Mediterrane smaken. Ik ga voor een witte viognier uit Pays d’Oc.

foto: duivenborst met zwarte knoflookjus.

Hanneke Culinea de Jonge maakte een mooi hoofdgerecht van duivenborst met zwarte knoflookjus. Het lijkt mij heerlijk om hier rood uit Catalonië  bij te schenken. 

foto: stoof van Susan Aretz.

Susan Aretz, schrijver van Borreltijd, weet dat het goed eten is nadat de borrelplank is verorberd. Zo’n wildstoofschotel gaat er in het weekend wel in. Een kloek glas Faugères uit de Languedoc doet de rest.

foto: de wilde gnocchi van My Happy Kitchen.

Opvallend is dat bij wild à la Méditerranéenne veel Italiaanse recepten werden ingezonden. Zo ook door Anne-Marie van My Happy Kitchen. Zij maakte een ragout van wild zwijn, die zij serveert met gnocchi di patate. Een glas sangiovese erbij.

foto: cuisine du marché.

Mijn bijdrage op deze vrijdag is een recept voor konijn met herfstgroente. A la  provençale. De charme van het najaar. Met een glas Côtes du Rhône Villages.

 
Nodig:

4 tamme konijnenbouten
1/2 potje zilveruitjes uitgelekt
2 sjalotjes gesnipperd
2 knoflook tenen
tijm gedroogd
2 laurierblaadjes
250 ml witte wijn
250 ml groentebouillon
75 g gerookte spekblokjes
bloem
boter
peper en zout

2 winterwortels in stukken
2 zoete uien in kwarten gesneden
2 pastinaken in stukken
1/2 pompoen in stukken
olijfolie
zeezout grof
zwarte peper
2 tenen knoflook
rozemarijn naalden en gedroogde Provençaalse kruiden.

Bereiding:

Verhit de roomboter in een pan met een klein scheutje olie. Dep de konijnenbouten droog en bestrooi met wat zout en peper. Bak de bouten om en om bruin en haal uit de pan. Voeg de spekblokjes toe, daarna de sjalotjes. Bak deze mooi bruin en blus af met de witte wijn. Breng aan de kook en voeg daarna de warme groentebouillon toe. Laat de konijnenbouten 1 uur stoven. Bak intussen de zilveruitjes in een klontje boter mooi bruin en zet apart.
Schil en snijd alle groenten en leg deze op de ovenschaal, strooi zout en peper erover en besprenkel met wat olijfolie. Verwarm de oven op 200 graden en laat de groenten een half uur garen in de oven. Prik er even in of ze mooi gaar zijn.
Rol wat stukjes roomboter door de bloem en zet apart. Je gebruikt daarbij gelijke hoeveelheid boter en bloem. Dus op 25 g boter 25 g bloem. Dit heet beurre manié.
Als het konijnenvlees gaar is, kan de saus worden gemonteerd. Haal de bouten uit de saus en voeg één voor één de klontjes boter met bloem toe. Roer langzaam door de saus. Dit doe je vlak voor het opdienen.
Leg de groenten op een schaal, ertussen de konijnenbouten en schep wat saus erover. Garneer de schotel met de gebakken zilveruitjes. bestrooi met at extra gedroogde Provençaalse kruiden. Doe de rest van de saus in een kom. Serveer er in olijfolie gebakken aardappeltjes met wat persillade bij.

Dank aan alle foodbloggers, die meededen aan deze wild  à la Méditerranéenne parade. 

Volgende week in het kader van de wilde weken een mooi verhaal van gastblogger Cora Meijer, die in Gereons  kookboekenhoek dook!

Hete bliksem met gebakken bloedworst. Volgens Janneke.

Hete bliksem met gebakken bloedworst uit de bijbel van de Nederlandse keuken. Het nieuwe boek dat Janneke Vreugdenhil maakte over de Nederlandse Keuken.

Van Zeeuwse bolus tot polderkreeftensoep en van knolselderijsteak tot hachee: in De bijbel van de Nederlandse keuken neemt journalist, schrijver en kookboekauteur Janneke Vreugdenhil je mee op culinaire reis door Nederland. Met naast het ultieme recept voor boerenkoolstamppot met alles dr’op en dr’an onder meer een tussenstop in Oisterwijk voor de worstenbroodjes van Robèrt en een welverdiende pauze in Amsterdam voor een gevulde koek van Holtkamp.

foto: Janneke Vreugdenhil.

Hete bliksem met gebakken bloedworst uit de bijbel van de Nederlandse keuken van Janneke Vreugdenhil. Zondag besprak ik dit leuke boek op Gereons Keuken Thuis en noemde ik een gerecht dat vaak bij mijn Betuwse grootmoeder tussen de middag, ja want dan at je warm, op tafel stond. Het bliksem bestond volgens haar uit aardappel, zoet en zure appels en witte bonen. De zure sterappels kwamen van eigen boom en kleurden het gerecht,  net als de appelmoes vaak lichtroze. Erbij kregen we vaak gebraden verse worst.

Hete bliksem met gebakken bloedworst volgens Janneke.

Een ouderwets Nederlands gerecht van gestampte aardappels met zoete en zure appels. Eventueel met kaantjes. Zoals bij veel stamppotten smaken spek en rookworst er goed bij. Maar vanwege de appeltjes in dit gerecht vindt Janneke bloedworst de fijnste combinatie, een heerlijk herfstgerecht.

Nodig:

1 1/2 kg kruimige aardappels, geschild en in gelijke stukken.

500 g zoete appels (Dijkmans Zoet of Jonagold), geschild in stukken

500 g zure appels (Sterappels of Goudrenetten)

* 2 zure appels extra geschild in schijven

1 ui  fijngesneden

1 l runderbouillon

1 laurierblaadje

1 stukje foelie

zou

100 g boter

peper

4 dikke schijven bloedworst

Bereiding:

Doe de aardappels, de appels (houd de appelschijven apart) en ui in een grote pan. Voeg de bouillon, het laurierblaadje, de foelie en (bij ongezouten bouillon ) een snufje zout toe. Breng het geheel aan de kook, zet het vuur laag, leg een deksel op de pan en kook alles in 25-30 minuten gaar.

Laat een klontje boter smelten in een koekenpan en bak hierin de appelschijven aan beide kanten bruin. Bestrooi met een klein snufje zout,

Smelt een flinke klont boter in een andere koekenpan en bak hierin de schijven bloedworst tot ze vanbinnen gaar en vanbuiten krokant zijn.

Giet het kookvocht van de aardappels, ui en appels af en vang het op. Hal het laurierblaadje en de foelie uit de pan. Stamp alles fijn met een pureestamper, of houd de het bliksem iets grover door alleen stevig te roeren met een houten lepel. (laatste is lekkerder vindt GKT)

Meng de rest van de boter erdoor met voldoende bouillon om er een smeuïge stamppot van te maken maak hem op smaak met zout en peper.

Serveer de hete bliksem of in de pan waarin je hem hebt gekookt (dat mag best bij dit soort boerse kost) of in een grote schaal en schik er de gebakken bloedworst en appelplakken op.

Zullen we er een flukse Duitse Riesling bij drinken?

foto: de Bijbel van de Nederlandse keuken.

De BIJBEL van de Nederlandse keuken. Janneke Vreugdenhil (ISBN 9789048847341) is een uitgave in de culinaire bijbelreeks van Carrera en is te koop voor € 33,99

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

De hele vis, het Kookboek. Josh Niland.

foto: tonijn, zo hoort vis te zijn.

De hele vis, het Kookboek. Josh Niland. Dit kookboek van Australiër Josh Niland zette Gereons Keuken Thuis aan het denken. Wij leven in Nederland aan, met en onder de zee. Waarom vind je dan alleen maar van die flauwe visfilets in de supers en doorgebakken kibbeling in karren? Zou het in Nederland te maken hebben dat de kost voor de baat uit gaat en het lekkerste vaak al verkocht is naar het buitenland? Of is vis als duurzame proteïne bron een brug te ver voor bereiding thuis? Desalniettemin valt er met de hele vis van huid tot graat, van filet tot orgaan, heel wat te beleven en dat wil deze chef laten zien in dit prachtige kookboek. Niland vindt, dat het juiste gebruik, kennis en de juiste kooktechniek bijdraagt aan een betere visbeleving.

foto: Niland schroomt niet om alles in detail te laten zien.

Josh Niland begon in 2016 het visrestaurant Saint Peter in Sidney. Hij viel al vanaf het begin op door zijn grensverleggende aanpak in de bereiding van vis en zeevruchten. Alles #nowaste, want het ergerde Niland, dat er van de vis een groot deel werd weggegooid. Om deze reden opende hij ook een vishandel met de naam The Fish Butchery.

foto: Vis in delen net als vlees bij de slager.

De hele vis, het Kookboek begint met een kennisgedeelte, alvorens reepten te delen. Gereons Keuken Thuis vindt de aanpak van Josh Niland heel leerzaam. Behalve de culinaire en creatieve mogelijkheden van vis vindt hij, dat er nog heel wat onaangeboorde potentie schuilt in dit ingrediënt. Waarschijnlijk maakt onbekend onbemind. Dat vormt de queeste van Niland. Na te hebben uiteengezet, waarom vis een moeilijke status heeft, gaat Josh Niland aan de slag met de theorie. Hoe koop je vis, waar let je op? Hoe bewaar je vis en laat je vis droog rijpen? Het ontschubben en leeghalen komen aan bod. Een karweitje, dat velen vaak niet makkelijk vinden. Het onderwerp vis als vlees komt aan bod, als eiwitbron. Waarom bedenken wel wel separate bereidingen voor rund- varkens- of lamsvlees en wordt dat bij de verschillende vissoorten veel minder gedaan? Korstje erom en klaar lijkt het credo. Niland bespreekt alle methoden van separeren, vlinderen en fileren. Net als het conserveren, denk eens aan ceviche met zuur of de oer-Hollandse manier van roken. Heel speciaal is dat deze chef ook de visorganen niet schuwt. In paté en andere gerechten. Dat doen we bij vlees ook niet. In mijn ogen propageert dit kookboek een kop tot kont methode voor vis.

foto; gepocheerde tandbaars met aardpeer.

We gaan koken, Na al deze theorie volgen de recepten. je zou door het eerste deel van De hele vis, het Kookboek bijna vergeten, dat Niland in eerste instantie een originele chef is. Verschillende bereidingsmethoden komen aan bod. Voor rauwe vis en pocheren, zoals de gepocheerde tandbaars met aardperen en knoflookmayo. Zwarte tandbaars valt moeilijk te krijgen, dus staat onder elk recect een in Nederland verkrijgbare equivalent. Heel apart vond ik, als uitgeweken Brabo, de zure zult gemaakt van vis. Dit recept ga ik snel eens maken en delen. Frituren mag niet ontbreken met tips voor een hyper krokant vel. En het is natuurlijk een Australisch boek, vis op de BBQ! En croûte wil ik nog de vissaucijzenbroodjes vermelden, wat een vondst. Tos slot schroomt Niland er niet voor om desserts te maken met vis. Helemaal niet gek want in een bavaroise gebruik je ook gelatine van runderbotten. Waarom dan niet van graat?

foto: een trouvaille, zure zult van vis .

De hele vis, het Kookboek is een verrassend mooi gemaakt boek met oog voor detail. Sommige fotografie mag dan niet zijn weggelegd voor de faint at heart, maar ik vind het prachtig, net als de recepten van Josh Niland. Hij verdient dit jaar een plek in de 10 menu’s uit kookboeken voor de kerst op Gereons Keuken Thuis..

foto: cover van De hele vis.

De hele Vis, het Kookboek, een nieuwe visie op koken en eten. Josh Niland. (ISBN 9789045216492) is een uitgave van Karakter en kost € 32,99

foto; een sauzijzenbroodje met vis.

WINACTIE: Denk je na het lezen van deze recensie: “dat kookboek wil ik hebben”? Dat treft. Want op 28 november a.s. verloot ik een exemplaar van De hele vis, het Kookboek Het enige wat je moet doen is in een reactie onder deze blogpost je lekkerste visrecept delen.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

De wijnboer.

De wijnboer. Les vendanges zijn voorbij. Binnenkort komt er een pluk Beaujolais binnen. Tekenen, dat het buitenseizoen definitief over is. Binnen kunnen we dan smullen van het stijlvolle boek, dat Amsterdamse wijnman Olle Swets en fotografe Charlotte Marres maakten. Ze haalden hier zelfs de lange lijst voor het Gouden Kookboek 2020 van het CNPB mee. Want behalve begeesterd van wijn zijn beiden ook dol op koken tussen de vignes. Ze schreven er De Wijnboer over. Past prima in de wilde weken van Gereons  Keuken Thuis bedacht ik opeens. Niet als recensie deze keer, want de uitgever weet, dat ik geen recensies schrijf op basis van een PDF. Ik moet een boek voelen. Des te blijer was ik dat Olle en Charlotte mij alle informatie stuurden en ik mij kon gaan verdiepen in hun verhaal. 

foto: cover De Wijnboer.

Verhalen en recepten rond het vuur is de ondertitel. Om deze verhalen van het leven van de wijnboeren, die zij op hun reizen ontmoetten, te kunnen vertellen, bedachten de schrijvers om langs te gaan met een keukentje. Koken op hout dat bijeen gesprokkeld werd tijdens de reis. Niets nieuws voor Olle, want dat deed hij ook al in de oude boerderij in Frankrijk, waar hij samen met zijn  ouders verbleef. Ik ken het verschijnsel uit de Bourgogne, de haard brandt en op het rooster liggen twee Charolais steaks te roosteren, terwijl de pinot noir uit de koelere kelder alvast opwarmt. Of ’s zomers buiten onder de appelbomen op een zelf van keien gefabriceerde BBQ de zomer vieren. Koude Mâcon Villages bij de hand. Wat een leuk idee, dat deze twee hadden. Want als jij kookt bij de wijnboer en hij brengt zijn keldervondsten mee, moet dat haast wel een symbiose zijn van smaak. En dan komen de verhalen vanzelf los. Met de voeten in de klei of kiezels. 

foto: met de voeten in de klei of andere bodem.

Wijn en vuur als de grote verbinder in het boek De Wijnboer. Laat ik er één verhaal uittillen, dat van Weingut Max Ferd. Richter, waarbij Olle start met de details op de linker bladzijde. Jaar van oprichting, locatie Rheinland Pfalz, oorsprong Moezel, de bodem en methode van pluk en wijn maken. Olle Swets vertelt, dat hij zich zorgen maakte op de rit erheen, over de regenvoorspelling. De wijnboer antwoordt dat hij niet bang is voor een beetje motregen. Voor deze wijnfamilie wordt het een stevige lunch voor 8 personen. Olle gaat te rade bij Gilles (van der Loo?), vriend en begenadigd kok. Het worden boekweitpannenkoeken met geroosterde druiven en paddenstoelen. In dit geval cantharellen. Wat de wijnboer hiervan vindt, baart hem een beetje zorgen, want dit Weingut staat bol van de traditie. En waarschijnlijk gutbürgerliche Küche.  Hierna volgt het  verhaal over de Moezelstreek en de wijnen. Gemaakt van de rieslingdruif. Daarna is het tijd om aan tafel te gaan. Dirk merkt op dat er geen servetten zijn. Das kann doch gar nicht sein! Hij gaat op pad om servetten voor bij deze picknick te halen. De wijnboer komt terug, de cantharellen zijn klaar en de eerste pannenkoeken worden geserveerd. Dit had wijnboer Dirk nog nooit gegeten en al snel moeten er weer extra pannenkoeken worden gebakken. Hierna brandt de wijnmaker los met zijn verhaal. Zo gaat het overal in dit leuke boek, In Catalonië met een steak, in Piëmonte met Barolo of in de wijngaarden van Chianti. Olle Swets heeft niet alleen een neus voor wijnen, maar ook voor storytelling. Hij kookt als het ware de verhalen uit de wijnmaker. En Charlotte weet het allemaal op de gevoelige plaat vast te leggen.

foto: het is goed rusten na het koken in de wijngaarden.

Het is herfst en ik ga nog regelmatig bladeren door dit heerlijke boek en heb me voorgenomen weer eens snel eens te gaan kijken in de Runstraat, waar de trouvailles van deze begeesterde wijnkoopman zijn te bewonderen. Van mij had dit boek op de shortlist van de CNPB jury mogen staan. De wijnboer, het is mooi te lezen en zien wie hij is, Olle en Charlotte!

Recept voor Olle en Charlotte: worstjes van de wijnboer (uit mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis)

Een stevig recept om er na de druivenpluk weer tegenaan te kunnen: “Salsicce arrostite con uve al vinaio” In gewoon Nederlands geroosterde worstjes met druiven op de wijze van de wijnboer. We drinken bij dit gerecht een stevige Chianti. 

Nodig (voor 6 pers.)

150 ml olijfolie
2 el verse rozemarijnblaadjes gehakt
2 tl anijszaad
2 tl venkelzaad
gemalen peper
1 kg varkensworstjes
800 g druiven wit en blauw gemengd
250 ml rode wijn
peterselie

Bereiding:

Verwarm de olie in een steelpan op laag vuur. Voeg hieraan de rozemarijn, de anijs- en venkelzaden toe. Een flinke hoeveelheid gemalen peper. doe een deksel op pan en laat 15 minuten trekken. Je krijgt zo een aromatische olie. Prik met vork de varkensworstjes in en wel deze 5 minuten in niet kokend water. Verwarm de oven voor op  200 graden. Doe de worstjes op een bakplaat en bestrijk deze met de aromatische olie, voeg de druiven toe. Rooster de worstjes 25 minuten in de oven, keer ze om. de druiven zullen barsten. 

Als de worstjes gaar zijn kunnen ze van de bakplaat gehaald worden. Schraap de bakresten en de druiven van de bakplaat en doe deze in een pan. Voeg de rode wijn toe en kook deze saus iets in. Serveer de worstjes in een schaal met de druivensaus eroverheen en wat gehakte peterselie. Geef bij dit gerecht een lauwwarm boerenbrood.

foto: in de gaarden van Rheinland Pfalz.

Over de schrijvers


Olle Swets is ondernemer, eigenaar van De Wijnwinkel in Amsterdam en wijnimporteur van ongepolijste wijnen van Europese wijnmakers die zich richten op pure en terroir-gedreven wijn. De wijnproducten van deze generatie zetten zich in voor autochtone druivenrassen en produceren met respect voor historie, ambacht en hun omgeving wijnen van de hoogst haalbare kwaliteit. Zij denken en werken radicaal anders dan de industrie en nemen genoegen met lagere opbrengsten per hectare. Olle kookt sinds hij zich kan herinneren het liefst buiten op vuur. Zijn hart gaat sneller kloppen als dat ergens op een afgelegen plek is, midden in de natuur met een goed glas wijn in de hand.  

Charlotte Marres is fotograaf. Naast haar commerciële werk, vertelt ze verhalen van mensen die op haar pad komen. Zo borduurde ze bijvoorbeeld met gedetineerde moeders waarover ze het boek ‘Mama komt zo’ schreef. Voor het boek ‘de wijnboer – Verhalen en recepten rondom het vuur’ bundelt ze haar krachten met die van haar man Olle, en gaan ze samen op avontuur.

Volgende halte tijdens de wilde weken op Gereons Keuken Thuis: Valtellina met bresaola, kazen van de Alpenwei en wijnen.

Het is herfst.

Het is herfst. We worden vandaag getrakteerd op 9 Beaufort aan zee. De temperaturen zijn nog behaaglijk, vanwege de Warme Golfstroom. Een dag om binnen te blijven en wat te rommelen in de keuken van SeaSpot. Gereons Keuken Thuis is dol op de herfst met alle oogst uit de natuur, van kastanje tot eekhoorntjesbrood. Wild en wijn. Niet voor niet noem ik dit seizoen op mijn blog de wilde weken. Dus kom maar op met die storm. Binnen is het behaaglijk.

foto: de oogst van de herfst in Mâcon.

Het is herfst en tijd voor een Estouffade de Cèpes au confit, uit de Gers.

Departement Gers, ook wel het Toscane van Frankrijk genoemd. Land van zonnebloem- tarwe- en havervelden. Ik zag eens op TV5 een uiterst origineel no waste recept voor haverscheuten in een tourte. De wijngaarden vol ugni blanc voor de witte Côtes de Gascogne, floc of nog sterker het elixir Armagnac. Warme zomers met veel zon, vochtige herfst, wanneer de dauw de paddenstoelen in de bossen laat groeien. Eekhoorntjesbrood voor een heuse estouffade. De drie musketiers en D’Arrtagnan zouden ervan hebben gesmuld. Met een glas rode Bergerac van Croix de Mayne.

foto: vers geplukte cèpes op de markt.

Nodig:

1 kg stevige cèpes, d.w.z. eekhoorntjesbrood

150 g gekookte ham

100 g gehakte uien

1 el eendenvet uit confit de canatd blik

½ l witte wijn

½ liter kippen- of gevogelte bouillon

1 takje tijm, wat peterselie en een laurierblaadje.

5 tenen knoflook

500 g van het bot gehaalde eenden-confit

1 scheut armagnac

Veeg de cèpes schoon en haal het steeltje eraf Hak de paddenstoelen-stelen fijn en bak deze samen met de uien en ham in het eendenvet aan op een laag vuur voor ongeveer 8 minuten. Blus af met een scheut Armagnac. Breng in een pan de wijn en bouillon aan de kook en geiet deze over de cèpes Voeg naar smaak zout, maar geen peper toe.Daar houden cèpes niet van. Voeg een gebonden bouquet garni toe van laurier, peterselie en tijm. Doe nu de paddenstoelhoeden en gehakte tenen knoflook erbij en laat het geheel 3 uur zacht sudderen. Schud de pan tussendoor. Voeg aan het eind van de bereiding de geplukte eendenconfit toe. Serveer de estouffade met boerenbrood en een vers geplukte salade.

foto: kastanjes op de markt.

Soupe de marrons uit de Limousin.

Het Indian Summer gebied van Frankrijk, een oude provincie met bossen, rivieren, rotspartijen met kastelen en heel veel terroir. Landelijk en kalm. Porselein uit de hoofdstad Limoges, leren handschoenen uit Saint Junien en het vermaarde rode rundvee. De Limousin is een paradijs voor de wandelaar. Eropuit het bos in een kastanjes zoeken (je kunt ze ook kopen op de markt) voor de soep. en dan thuis aan de slag. Het is herfst.

Nodig:

2 preien met veel wit

1 grote ui

25 g boter

24 gepelde kastanjes, vers of uit blik

1 l runderbouillon

1 bouquet garni van tijm, laurier en een selderijstengel

Zout en peper

2 dl dikke room of crème fraiche.

Sneden geroosterd brood.

Bieslook fijn gehakt.

Snijd en was de witte stukken van de prei. Snipper de ui fijn. Bak de prei en ui zacht in de boter voor 7 à 8 minuten. Zorg ervoor dat ze niet te bruin worden of aanbranden. Voeg het bouquet garni, de gehalveerde kastanjes en bouillon toe. Laat 45 minuten sudderen en maak op smaak met peper en zout. Verwijder het bouquet garni en haal een staafmixer door deze soep. Voeg als laatste de crème fraíche of dikke room toe en verwarm het geheel. Serveer direct in een bord op een geoosterde boerenboterham en garneer met wat gehakte bieslook.

foto: baguette tradition van Issa Niemeijer.

Crispy baguette tradition van Issa Niemeijer-Brown.


Het is herfst. Vorige week besprak ik Een boek over brood van Issa Niemeijer, bakker en eigenaar van de heerlijke Franse bakkerij aan de Korte Nieuwendijk. Alleen met meel, water zout en gist kun je zo’n heerlijke je ne sais quoi Franse baguette maken. Zonder toevoegingen met een licht nootachtige smaak en très important de korst, want daarom eet je baguette.

Nodig:

broodmeel (wit) 500 g
water (koud kraanwater in de zomer, rond de 25 graden in de winter) 320 g/ml
zout 10 g
instant gist 1 g

Bereiding:

Meng het water en het meel, tot al het meel gehydrateerd is. Laat dan een half uur staan, en kneed het zout en de gist er één voor één door. Kneed totdat het zout en de gist goed zijn opgenomen en gelijkelijk verdeeld, niet langer. Zet het deeg in een afgesloten, heel licht ingevet, Tupperware bakje op kamertemperatuur en laat het een een uur rijzen. Sla dan het deeg een keer om, zoals in dit filmpje. Zet het opnieuw weg tot het verdubbeld is in volume en luchtig aanvoelt (dat kan een paar uur duren).

Verdeel het deeg in twee stukken en vorm tot baguettes, waarbij je er vooral op let dat je in plaats van het deeg te kleien, je spanning op het deeg zet door het steeds op te rekken en over zichzelf heen te vouwen, zonder de lucht uit het deeg te duwen. Kijk opnieuw even goed naar de filmpjes, er zijn twee stappen: vormen en voorvormen!

Leg de baguettes op een theedoek (die niet naar zeep ruikt; was een keertje zonder zeep in de wasmachine) op een bakplaat of rechthoekige schotel die in je koelkast past. Strooi een beetje bloem onder de baguettes en vouw de theedoek een beetje omhoog tussen de baguettes en aan de zijkanten, zodat de baguettes niet uitzakken en elkaar niet kunnen raken. Vouw een kant van de theedoek over de broden heen, zodat ze ook van boven beschermd zijn. Doe een plastic zak of tas om het geheel heen en zet het in de koelkast. 

Tip: kijk voor Franse terroirrecepten en -verhalen ook eens op de Facebook pagina le Carnet culinaire de professeur Circonflexe

Linzen van Joke Boon.

foto: wat een trouvaille chocolade linzenvla.

Linzen van Joke Boon. 

Soms heb je van die drukke dagen waarop je ook nog eens laat thuis bent, en dan het liefst heel snel iets op tafel wilt. Van die dagen dat er ook nog mensen mee komen eten. leuk, maar dat vereist wel wat planning en voorbereiding. Daarom maak ik vaak al een dag eerder deze paprikalinzensoep. Deze soep is heerlijk vol van smaak, umamirijk, prachtig dieporanje van kleur en zelfs een verstokte vleeseter vindt hem lekker. met wat brood of een quiche ernaast is het een volledige maaltijd waarbij het niet zoveel uitmaakt of er eentje meer aan tafel zit: er is altijd genoeg.

foto: pompoenstamppot met linzen en pindajus.

Ik begin deze recensie met een citaat uit Bonen! Het kookboek waaraan Joke, what’s in a name, Boon haar lezers vertelde hoe fijn het is om met peulvruchten te koken. Wat een dag zonder, dat bestaat voor Joke niet. Het leverde haar de titel bonendiva op. Hierna schreef ze de kookboeken  Koken met kleur en De Vega Optie. En inmiddels najaar 2020 tovert Joke haar nieuwe boreling uit de koker. Een boek over linzen! Haar inmiddels zevende boek. 

Ik maak even een stap, want mijn bewondering voor Joke ligt in het feit, dat zij een zeer bijzondere wijze van koken heeft. Gereons Keuken Thuis kookt vaak met zijn neus. Net als bij wijnproeven, snuif en slurp je als het ware de geuren en smaken op en dan weet je dat het goed zit. Zo anders is dat bij Joke Boon, die vanaf haar jonge jaren niets kan ruiken. En dat maakt proeven ook een stuk moeilijker. En hoe verzin je dan al die recepten? Joke vond daar het antwoord op, trial and error, wat zij niet kan ruiken, ontdekt ze visueel via kleur, voelt ze aan structuur en aan de  bite. Ik begrijp daarom haar passie voor peulvruchten en nu linzen. Want als iets in een grote variëteit te vinden is is het de linze in alle kleuren van de regenboog. Moeilijk te verbouwen in ons kikkerland, vanwege de lage opbrengst per vierkante meter en het feit dat linzen het best gedijen op schrale grond. Niet op zompige klei.

foto: paté van sardines en linzen.

En dan zijn ze rijp en gedroogd. Joke zou Joke niet zijn, zelfs in de nachtelijke uren, om met deze peulvruchten te stoeien, erover te schrijven en mensen te laten proeven met andere zintuigen dan reuk. Zoet, hartig, met vlees & vis of toch weer vega. Linzen is een bonte verzameling van originele recepten geworden. Per slot van rekening weet Joke als geen ander kleur in te zetten. Dat zie je op de foto’s in het boek. Een praktische bijkomstigheid is, zoals Joke Boon in Linzen schrijft, dat linzen niet geweekt hoeven te worden. Dus de smoes: “dat is te lastig voor mij ” kan direct de prullenmand in.

Dan de recepten, grondig à la Boon, met de proteïnerijke linze, makkelijk in combinatie met al dan niet vlees, vis of groente, maar ook zoet in linzenvla. Ontbijt eens met linzen of maak als avondeten een pompoenstamp met linzen en pindajus. In de kookwereld van Joke is veel mogelijk en heel belangrijk het smaakt altijd.

foto: een #fotomomentje na lange tijd.

Kortom, het nieuwe kookboek Linzen van Joke Boon is wederom een must have voor de koks, die thuis aan de slag willen met deze veelzijdige peulvrucht. Het levert Joke naast de al bestaande titels een nieuwe koosnaam “linzenlady” op. Gereons Keuken Thuis komt snel eens langs om te proeven. Tot dan, Joke, prijkt je nieuwe boek Linzen gezusterlijk naast Bonen! in mijn kookboekenhoek.

Binnenkort het fijne recept aan voor paté van linzen en sardines, voor bij een witte macabeo viñas viejas uit Navarra.

foto: cover Linzen.


Linzen, meer dan 75 verrassende recepten voor ontbijt, lunch, diner en tussendoor.
 Joke Boon (ISBN 9789046824832) is een uitgave van Nw_ADAM en kost € 22,99

Noot: dit kookboek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Gereons Mag herfsteditie 2020.

foto: surfers in de herfst.

Gereons Mag, herfsteditie 2020.  De zomer is weer voorbij en eerlijk gezegd verheug ik me dan altijd een beetje op de herfst. Niet vanwege de dalende zonnestand en temperaturen, maar vanwege “le changement de décor” met nieuwe stevigere smaken en geuren. Herfsteten, het binnen gezellig maken en genieten van wat de oogst aan fruit, wijnen en andere producten brengt. Gereons Keuken Thuis heeft er zin in. Gereons Mag, herfsteditie 2020 staat weer vol nieuwe dingen, om met volle vaart het nieuwe seizoen tegemoet te treden. Van peren in de pot tot online boxershorts, van kunst van Van Gogh tot genever van 10 jaar geleden. 

foto: pear mania.

Pear mania

Nodig:

2 kg grote handperen
1 vanillestokje
8 el suiker
2 tl kaneel
1 geboende citroenschil
1 fles Spätlese (Pfalz)

Bereiding:

Schil de peren en snijd ze in stukjes. Steriliseer de potten met soda en kokend water. Zet op hun kop weg op schone theedoek. Schraap het merg uit het vanille stokje. Boen de citroen en haal met een dunschiller de schil er af. Snijd in kleine stukjes. Doe peren, suiker, wijn , kaneel en citroen in een pan en breng aan de kook. Laat ongeveer een half uur op laag vuur doorkoken. Vul de potten met stukjes peer en giet het kookvocht tot aan de rand erop. Draai deksel er stevig op en zet de potten een tijdje op hun kop.

foto: tonijn uit de Fish Tales Signature lijn.

Fish Tales Signatures. Tijdens de Culiperslunch 2020 trof ik Bart van Olphen. Je kent hem van Fish Tales en de talloze visblikjes, die je kunt kopen bij de blauwe grootgrutter. Duurzaam gevangen vis, van tonijn tot sardine. Bart weet er alles van en kookt ermee op zijn eigen Youtube kanaal. Hij schrijft boeken en dit najaar combineert hij vis met seizoensgroenten in zijn nieuwe boek Veggies & Fish, uitgave van Fontaine. Ben benieuwd! Tijdens de Culiperslunch maakte ik kennis met een nieuwe lijn vis in blik in een kekke verpakking. Een bijzondere samenwerking van Fish Tales met het eigenzinnige kledingmerk A Fish named Fred. Duurzame vis in blik met een modieus jasje. Beide bedrijven werken op duurzame wijze, dus deze unieke samenwerking lag voor de hand. Fish Tales, de Signatures lijn was geboren, opdat ook de volgende generaties kunnen blijven koken met en smullen van vis uit blik.

foto: cover De Smaak van Italië.

De Smaak van Italië, herfst in de laars. In Nederland nemen we beetje bij beetje afscheid van de mooie zomer. De herfst staat voor de deur en ook herfstvakanties voor velen. Dat het in het najaar goed toeven is in de Bel Paese behoeft geen betoog. De Smaak van Italië is er met dit nazomernummer weer in geslaagd, om plekjes, waar het fijn vertoeven is, te vinden in de laars. Zoals de barokke stad Mocida op Sicilië, eeuwenoude kronkelstraatjes en een hippe touch. Portovenere, het zesde dorp van de Cinque Terre, in Ligurië, lonkt vanaf het water. Lees meer

foto: Zandvoortse zeep.

Zandvoorts goud. Puur natuur zeep uit Zandvoort. Gereons keuken Thuis vindt het een charmant product. Handen wassen is al een maand of zeven het devies. Dit was niet de reden voor Zandvoorter Marc le Mair om  Zandvoorts Goud, een puur biologische zeep, te maken. Een puur stuk zeep met fijne etherische olie. In de varianten hand, body en als shampoo. Ruikt heerlijk en vormt geen belasting voor het milieu. Wat andere zepen, gemaakt van palmolie vaak wel zijn. Met Zandvoorts Goud hoopt Marc een steentje bij te dragen aan een betere wereld voor ons allen. Gereons Keuken Thuis is blij verrast met deze zeep en hoopt dat de gasten van verblijfsaccommodaties of bewoners in de badplaats dat ook zijn. Zandvoorts Goud is o.a. te koop bij Vlug herenmode in de Zandvoortse Haltestraat. En natuurlijk online.

foto: creatie à la Dalí van Dick Soek

Koken met rivierkreeft. In de Nederlandse wateren leeft een indringer uit de VS. De rivierkreeft is een plaag. Ze veroorzaken schade aan oevers, planten en zijn niet goed voor het watermilieu. Nederlanders eten graag rivierkreeft. Uit China!!! Dat terwijl er 18 vissers, verenigd en op een kaart gezet door Good Fish Foundation, dagelijks proberen deze exoten uit de Nederlandse wateren te vissen. Dus wat let je: koop en eet Nederlandse rivierkreeft. Dick Soek van de Piloersemaborg weet er wel raad mee. Kijk maar naar bovenstaande creatie à la Dalí, een rivierkreeftentaart van Gala. 

foto: werk van Mylayne.

Van Gogh Museum. In het Amsterdamse Van Gogh Museum is vanaf 11 september jl. een presentatie te zien van de Franse kunstenaar Jean-Luc Mylayne. Unieke fotografische werken, geïnspireerd op de schilderijen van Vincent van Gogh. Mulayne fotografeerde de landschappen vanuit het perspectief van Van Gogh. Vanaf 11 september 2020 tot en met 14 februari 2021 zijn deze unieke werken te zien op de derde verdieping. Van Gogh inspireert.

foto: inspiratie voor Mylayne, de Zaaier van Vincent van Gogh.

‘[…] je moet dus geduldig zijn als een os als je het land der kunst wilt bewerken.’
Vincent van Gogh aan kunstenaarsvriend Emile Bernard, 1888 [brief 628]

foto: het wijnwiel van Wild Pig.

Wijnwiel van Wild Pig wijnen. Dit wijnmerk heeft een nieuw tool voor wijnliefhebbers. Het wijnwiel is ontwikkeld als afgeleide van het vaak wat ingewikkelde aromawiel, dat bij wijncursussen wordt gebruikt. Wild Pig bedacht dat mensen wijn meer kiezen op associatie dan op smaak in eerste instantie. Dat zegt Gereons Eatery & Winery ook altijd tijdens wijnavonden en -cursussen. Wijn drinken is je eigen beleving. Je eigen register samenstellen.  En dan is zo’n wijnwiel een leuk ding, om mee te spelen. Net als de smaken van de te drinken wijn. Je kunt dit leuke wijnwiel downloaden na het bekijken van de video op de FB pagina van Wild Pig.

foto: underwear van Calvin Klein bij hemd voor hem.


Calvin Klein low rise boxers. 
Normaliter ben ik niet het strakke boxertype, maar Hemd voor hem daagde mij in de nazomer uit om eens de  Low rise trunks van Calvin Klein te proberen. Een leuke uitdaging. Ik ben niet ontevreden, want deze trunks, in leuke gedekte kleuren donkerblauw en zwart met een uitspatting naar kobalt, trof ik aan in het 3-pack. Prima zachte katoen en voor mij heel belangrijk, de pijpjes kruipen niet op. Voeg daarbij, dat Hemd voor hem deze shorts, net als hun fijne overhemden van bekende merken, aan huis levert binnen een dag na bestelling en Gereons Keuken Thuis is weer helemaal het haantje. Laat de herfst maar komen. Bekijk ook eens hun kakelnieuwe najaarscollectie, met fijne overhemden en andere basics.

foto: Peter en zijn zuurkoolvaatjes.

Zuurkool maken met Peter. Nederlandse tsukémono man Peter van Berckel raakte in Japan stevig onder de indruk van de grote houten vaten, waarin tsukémono wordt gemaakt. Ze heten kioke. Hij nam er ééntje mee naar Nederland en is er nog steeds heel blij mee. Zo zeer zelfs, dat hij vindt, dat alle Nederlanders nu zelf zuurkool moeten gaan maken in vaatjes van 5, 10 of 15 liter. Waar vond Peter uiteindelijk de geschikte vaatjes? Juist in Polen, van grenenhout met een plankje als deksel. Zo zie je maar, dat pickelen een universeel iets is. De manier, waarop onze voorouders fermenteerden: vaatje, plankje, steentje, doekje. Geweldig toch? Lees meer over tsukémono en vaatjes op de leuke site van Peter van Berckel.

foto: Vat gerijpte genever 10 jaar.


Boomsma Vat gerijpte genever 10 jaar. 
De destilleerders van Boomsma hebben hun assortiment uitgebreid met Vat gerijpte genever van 10 jaar oud. Een mengsel van oude en fijne jeneversoorten, dat maar liefst 10 jaar op Amerikaans eiken werd gelagerd. Er vervloog veel in deze tijd van de edele drank, maar wat er nog in het vat zat, was zeer bijzonder. Zelfs een verstokte whiskyliefhebber zal versteld staan van dit product. Rond en zacht van smaak met hints van vanille, krenten, gerijpte meloenen en hout. Normaliter zou je nooit zo over jenever praten. Het moge duidelijk zijn , dat dit geen gewone jajum is. Maar dat is nog niet alles, Boomsma experimenteerde met andere tonen en breidde zo deze collectie uit met jenevers, die 1 jaar op eikenhouten fust, 3 jaar op Portvaten, 3 jaar op Beaulieu fust en 5 jaar in oude Bourbon vaten rijpten. Wat een mooi nieuw Nederlands product. Iets wat nodig was, om het ietwat verstofte imago van dit in de kern oer-Hollandse product op te vijzelen. Drink het puur of in je trendy cocktail. Vat gerijpte genever 10 jaar is verkrijgbaar bij je slijter.

foto: Kempische schuur.

Je kunt met de jenever van Boomsma, ik zou de specialiteit ervoor niet gebruiken, ook dit lekkere Kempische gerecht maken.

Nodig:

2 varkenshazen in stukjes.
1 el jeneverbessen
1 el zwarte peperkorrels
2 el bloem
1 glas Boomsma jenever
1/2 bakje champignons
1 el Dijon mosterd
boter
peper en zout
gehakte bieslook
5 el crème fraîche

Bereiding:

Doe de jeneverbessen en peperkorrels in een vijzel en wrijf ze fijn. Meng 1 eetlepel van dit mengsel en een snuifje zout door 2 eetlepels bloem en wentel de varkenshaas stukjes er doorheen. Verhit een flinke klont boter in de pan en bak het vlees aan. Haal het vlees eruit en zet afgedekt weg. Snijd de champignons in plakjes en bak deze kort in het hete braadvet. Blus af met een glas jenever en laat kort sudderen. Voeg de crème fraîche toe, nog wat van het peper/jeneverbes mengsel en een lepel mosterd. Laat kort doorwarmen. Leg het vlees terug in de saus en warm nog even mee. Maak op smaak met wat zout. Serveer de varkenshaas met wat saus op een bord. Bestrooi voor de kleur met wat gehakte bieslook.

foto: cover van het Nederlandse koekjesboek.

Koekjesboek van Natascha. In oktober is het zover, dan verschijnt het nieuwe, maar ook historische bakboek van Natascha van der Stelt. Stroopwafels, tegenwoordig de favoriet van de expat millennial, en alle andere koekjes uit onze Nederlandse eeuwenoude baktraditie. Natascha vond er heel wat terug toen zij research deed voor haar nieuwe boek. Van krakeling tot heerenkoekjes. Zomaar, feestelijk of voor bij de thee. Zij koos de lekkerste recepten uit. Deze keer niet zonder tarwe en suiker, zodat zij niet zelf, maar een proefpanel het uiteindelijke resultaat keurde. Bakte Natascha dan helemaal niets zonder tarwe of suiker? Juist wel! Ze ging aan de slag met tarwe- en suikervrije Kaaks

foto: de nieuwe op Van Gogh geïnspireerde Daily Paper collectie.


Nieuwe Van Gogh meets Daily Paper collectie. 
Na het succes van de eerste voorjaarscollectie lanceert het Van Gogh museum samen met het Amsterdamse modelabel Daily Paper een tweede collectie, gebaseerd op de iconische werken “De aardappeleters” en “Zonnebloemen” Ook werden de makers van deze collectie geïnspireerd door andere bloemenschilderijen. Gereons Keuken Thuis vindt de warme herfsttinten mooi gekozen. De Van Gogh meets Daily Paper collectie is een mooie mix van kunst en trendy mode, die vanaf 2 oktober in een limited edition te koop is in het museum zelf, in de winkels van Daily Paper en online. Een geslaagd product, waarin mensen van verschillende achtergronden dingen samenbrengen en van elkaar leren.

foto: koken in de wijngaard met Olle Swets.

De wilde weken. Oktober staat traditiegetrouw op Gereons Keuken Thuis in het teken van wild, terroirproducten en ambacht. Ik noem het de wilde weken. Ik ga het over koken in de wijnvelden hebben uit het boek van wijnman Olle Swets en fotografe Charlotte Marres. Een onbekend stukje Noord Italië is aanwezig in de vorm van prodotti uit Valtellina en alles over brood uit het mooie boek Een boek over brood van Issa Niemeijer, de bakker van die heerlijke bakkerij aan de Korte Nieuwendijk in Amsterdam.

foto: cover een boek over brood, uitgave van Brandt Uitgevers.

Linzen! De showstopper van deze herfsteditie van Gereons Mag is het nieuwe boek Linzen! van bonendiva, kleurenkookster en vega-optioneer Joke Boon. Nummer 7 alweer. Het verschijnt op 6 oktober a.s. en staat vol met heerlijk en beproefde recepten met de vertrouwde linze. Joke verdient er zelfs een nieuwe titel mee, maar die maakt Gereons Keuken Thuis pas bekend in de recensie, die nog volgt.

foto: bonendiva Joke en haar nieuwe kookboek Linzen!

De volgende Gereons Mag staat begin december op Gereons Keuken Thuis, de winterfeesteditie!

foto: rivierkreeft bij Waasdorp in IJmuiden.

NB: Deze herfsteditie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door DSV Media, De Kroon op het Werk, Boomsma Destilleerders,, Bart van Olphen, Fish Tales NL, Hemd voor hem,, Italiaanse kamer van koophandel in Nederland, Nicoletta Brondi, Calvin Klein, Good Fish Foundation, Natascha van der Stelt, Van Gogh Museum Amsterdam, Daily Paper, Peter van Berckel, Wild Pig wines, Joke Boon en Gereons E&W. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer