Franse weken foodbloggersparade 2021.

foto: Nice, Baie des Anges.

Franse weken foodbloggersparade 2021. De Franse weken op Gereons Keuken Thuis stevenen hard op de arrivée af. Een rondje door la douce France van foodbloggers vormt elk jaar de hekkensluiter. Recepten al dan niet gemaakt in het gehuurde huisje à la campagne of tijdens de Hollandse #staycation. Ik bleef deze zomer au bord de la mer (du Nord) en voor het najaar staat een heuse Grand Tour in de steigers, maar daar lezen jullie tegen die tijd over, als Gereons Keuken en route is. Nu is het tijd voor een Franse foodbloggersparade met clafoutis, aligot, ratatouille en oesters met champagnesabayon. Een feestje als toegift. Nu nog hopen, dat de weergoden, dat ook voor ons in petto hebben deze nazomer. Bon Appetit!

Franse weken foodbloggersparade 2021.

foto: clafoutis van pruimen.

Sandra Nota, clafoutis met vanille en pruimen. Het is al een ouwetje, maar ze gaat hem binnenkort weer maken want deze foodblogger kreeg een hele berg verse pruimen van haar schoonouders. Hun oogst is weer mega dit jaar!  Lees meer

foto: aligot uit de Auvergne.

Véronique, half Frans, schrijfster van culiblog Oh my dish, nodigde mij uit een keuze te maken uit haar repertoire Franse recepten. Gereons Keuken thuis koos voor aligot uit de Auvergne.

foto: ratatouille van Sabine.

Sabine van the tasty chilli. Ratatouille is een Franse groenteschotel gemaakt van verse zomerse groenten en heerlijk op smaak gebracht met geurige Provençaalse kruiden. Dit traditioneel ratatouille recept combineert aubergine, courgette, paprika, ui, tomaat en knoflook tot een kleurrijk gerecht boordevol smaak dat je meteen in zuiderse sferen brengt. Lees meer. 

foto: Salade Niçoise

Flying foodie Mariska stuurde een recept in voor een heuse salade Ni‡oise. Zomer aan de Baie des Anges op de witte keien van het strand. Glas frisse rosé erbij. Instant zomer. Salade Niçoise.

foto: Bourgondisch stoofvlees

Anke Morreel gaat in Andalusië voor een Bourgondisch gerecht. Stoven maar! Lees meer.

foto: vismousse van Cora.

Cultfood Cora met een chique vismousse. Van deze foodblogger kun je altijd originele trouvailles verwachten, zoals deze feestelijke vismousse.

foto: oesters met Champagnesabayon

Hanneke Culinea stuurde een recept in voor oesters met champagnesabayon. Gereons Keuken Thuis meende dit meteen te moeten doorsturen naar Anatole Circonflexe voor zijn carnet culinaire. Want de professeur is nog steeds aan het denken over een recept met champagne. Wat een mooi voorgerecht

foto: De apéro van Ingrid.

Vinissima Ingrid en apéro. Behalve een kook- en wijn wijn sorcière is Ingrid ook een inspiratieve coocktailshaker. Zij maakten een G&T à la Française voor de apéro. Lillet tonic.

Dank aan al deze foodbloggers voor hun bijdrage!

foto: Collioure eind september.

La rentrée staat voor de deur. Een vrucht, die daarbij hoort zijn vijgen. Paars, groen of zelfs zwart. Met mauve of robijnrood vruchtvlees. Zoet, sensueel en verleidelijk. Om zo te eten, met een stukje kaas of gedroogde ham. Met een glas zoete Madeira erbij. Zal ik nog even doorgaan? Ik dacht meteen aan een gouwe ouwe uit mijn keukentje. Je kunt ze vullen met kalfsgehakt, gedroogde vruchten en tijm. Dan even de oven in. Heb je een mooi nazomer gerecht voor bij een Maury sec, een wijn uit Côtes de Roussillon. De Maury sec is een versterkte rode wijn gemaakt van grenache, carignan en syrah. Deze wijn verschijnt in geoxideerde of ongeoxideerde vorm.. De nazomerse tinten en smaken maken je rentrée gevoel compleet.

Nodig 4 personen:

12 verse vijgen
50 g gedroogde abrikozen
50 g gedroogde vijgen
200 g kalfsgehakt
2 tenen knoflook
zoete witte ui
40 g boter
2 el crème fraîche
paneermeel
1 tl tijm
1/2 tl nootmuskaat
peper en zout

Bereiding:

Snijd de kapjes van de verse vijgen en hol de vruchten met een lepel uit. Bewaar het vruchtvlees. pel de ui en knoflook en snipper deze heel fijn. Snijd de gedroogde abrikozen en vijgen in hele kleine stukjes. Meng in een grote kom het kalfsgehakt, de crème fraîche, het vijgenvruchtvlees, de ui en knoflook, de gedroogde vruchten met paneermeel goed door elkaar. Maakt het mengsel op smaak met de nootmuskaat, tijm, peper en zout. Laat het mengsel even rusten in de ijskast. Vul de vijgen met het gehaktmengsel en zet de vijgen in een ovenschaal. Verwarm de oven voor op 180 graden. Doe op elke vijg een klontje boter en zet het kapje erop. Bak het geheel gaar in ongeveer een half uur. Serveer de vijgen lauwwarm met wat salade.

Zomerstop 2021.

foto: zomers spelevaren, Broek in Waterland.


Zomerstop 2021
in Gereons Keuken Thuis. In de aanloop naar de volgende editie van Gereons Mag bespreek ik wat leuke dingen, die bleven liggen tijdens mijn lange zomerstop. De Franse weken gingen natuurlijk onverdroten voort. Volgende week met een heuse foodbloggersparade à la Française. Door afwezigheid van enthousiaste bijdragen aan de al fresco zomerreeks, is deze voortijdig gestopt. Komt in 2022 ook niet meer terug. Maar terug naar mijn zomerstop 2021. Die bevalt goed. Wat langer nadenken, wat je met al die producten kan doen of juist niet? Of wat ga ik schrijven over dat incidentele evenement? Wat hebben deze twee potjes met een boomstekje te maken met dat limoncelloflesje? Hoe snijd je een ragfijne tomaat voor de insalata caprese? Latalis heeft het antwoord. Gereons Keuken Thuis ging wandelen door mooi Amsterdam en smulde van heerlijke Italiaanse gerechten in het kader van true Italian table. Toen nog met het obligate mondkapje. En er werd wat afgeborrelplankt (hoge Scrabble woordwaarde) en GO Now gemberthee gemaakt in SeaSpot. Summertime and the livin is easy. Een fijne zomerstop 2021.

foto: fraaie herfstluchten domineren het zwerk.

Go Now gemberthee en -frisdrank. Boost je immuunsysteem staat er op de flesjes van dit biologische gember- of kurkumaconcentraat. En dat hebben we laatste 18 maanden verrekte vaak nodig gehad. Want weerstand beschermt je tegen virussen. GO Now is makkelijk in gebruik. Gewoon een scheutje in een glas, afvullen met bruiswater en je hebt een instant frisdrank. Of thee in de avond, in plaats van handgesneden gember een dash puur gembersap met heet water. Gereons Keuken Thuis verrijkte met een gembershot zijn matinale smoothie.

Latalis Pro serie santoku koksmes. Ragfijn dingen snijden, tomaten voor je insalata caprese, Fijngesneden ham voor bij de melone. Het gaat allemaal pico bello met het Pro serie santoku koksmes, dat Gereons Keuken Thuis kreeg opgestuurd van Latalis koksmessen, een webshop voor keukenmessen en aanverwante artikelen. Messen gemaakt van hoogwaardig roestvrij staal, die goed in de hand liggen. Een vlijmscherp lemmer van 20 cm doet de rest. En een mooi design. Gereons Keuken Thuis heeft er kort mee gewerkt en is er verguld mee. Het krijgt een heerlijk plaatsje in de SeaSpot keuken. Volgende etappe is een carpaccio of nog fijner gesneden groente voor mijn huisgemaakte tsukémono. 

foto: Italiaans eetwandelen in Amsterdam (dank aan Cora Meijer)

Italiaans eetwandelen in Amsterdam. Het was alweer een tijdje geleden, dat Gereons Keuken Thuis op pad was met culi-collega’s, om op uitnodiging van de Italiaanse Kamer van Koophandel te proeven van het moois, dat Italiaanse restaurants bieden in onze hoofdstad. Al lopend langs de gevels en grachten van Amsterdam ontdekten wij fijne wijn- en spijscombinaties, met liefde bereid door geselecteerde ondernemers. Het weer deed ook een duit in het zakje, want het was goed proeven onder het Mokumse of moet ik zeggen Italiaanse zonnetje.

foto: haltenummer één: Segugio

De true Italian table tour 2021 werd afgetrapt bij Segugio aan de Utrechtsestraat. Gereons Keuken Thuis werd verrast met, hoe zal ik het noemen, een Romeins kroketje van rijst, vleessaus, pecorino Romano en mozzarella. Suppli worden deze hapjes genoemd. Het woord is afkomstig van het Franse surprise. Als verrassing was er ook nog een vega lasagne, gevuld met biologische courgette en diverse Toscaanse sauzen. Het geheel werd vergezeld door een witte Verdicchio riserva.

Tweede halte was de Vijzelstraat, waar hard wordt gewerkt aan de rode loper. Desalniettemin had de eigenaar van Al Bàcaro zijn terras buiten staan en verblijdde de deelnemers met cicchetti, typisch Venetiaanse hapjes. Een peterseliebroodje met geklopte gezouten kabeljauw en baby octopus en een moderne versie van aardappelen, rijst en mosselen, dat oorspronkelijk gegeten werd in Bari. De wijnen waren een Malvasia en Piccola Nera.

foto: Eatmosfera

Op naar de Korte Reguliersdwarsstraat, bekend van Broodjessalon Van Dobben en café Bolle Jan. Het ging deze keer niet om deze gelegenheden, maar we proefden van de lekkere gerechtjes van het tegenover gelegen Eatmosfera, biologisch Italiaans eten optima forma. De kok had twee zuurdesem pizza’s gebakken. Eentje met mortadella, gesauteerde venkel en stracciatella en een hele basic met tomaaten, gezouten kappertjes en EV olijfolie. Erbij een witte frizzante van Casa Belfi, biowijn.

foto: de eigenaars van Pianeta Terra

Verder via de Herengracht en Koningsplein naar Pianeta Terra in de Beulingstraat. Een bekend Slow Food adres. Dit restaurant bestaat al heel lang en serveert hele originele gerechten en eigen import wijnen. We werden getrakteerd op een rode bieten tortelli gevuld met buffelmelk ricotta en Bronte pistachenoten. Erbij een witte Siciliaan, Longarico Nostrale.

foto: Quattro Gatti.

Als afsluiter van de culinaire wandeling, zoet uit Piëmonte. Een selectie van mignon Torinese bij patisserie Quattro Gatti. Gereons Keuken Thuis had dit adres nog nooit bezocht. De bakker serveerde zijn zoete gerechtjes van natuurlijk Turijnse hazelnoten en chocolade samen met een dessertwijn van Piasa Raschei. In Gereons Mag van half september vertel ik meer over deze wijn. 

Dank aan Nicoletta Brondi voor de ontvangst!

foto: de bonen van HAK en Boon.

Bonenrecept van Joke. Ding dong, de bel. De postbezorger staat voor de deur met een pakketje van HAK met erbij twee leuke BBQ & bonen recepten van #bonendiva Joke Boon. Geen onbekende op mijn blog. Onderstaand een eerder gepubliceerd recept uit haar kookboek De Vega Optie. Boon Appétit!

foto: vega burger uit De Vega Optie.

Saté-burger uit de Vega Optie.
Onderstaand recept is verrassend makkelijk en illustreert hoe je met bijvoorbeeld bonen een heerlijke vegetarische hamburger maakt voor op de BBQ of in je pannetje. Morgen ben ik jarig en staan er steevast satéballen op het menu. Deze editie dus een keer als Vega Optie! Glas koude rosé erbij en laat de zomer maar komen.

Ingrediënten voor 4 stuks:

75 gr gekookte kidneybonen, uitgelekt
1 ui, in stukken
1 teen knoflook, gepeld
150 gr gezouten pinda’s
15 gr havermout
1 ei
1/2 el sambal badjak (10 gr)
1/4 tl chilipoeder
1 tl gemalen komijn
1 tl gemalen koriander
1/2 tl vijfkruidenpoeder
1/2 tl gemberpoeder
olie om in te bakken

Bereiding:

Als je kidneybonen uit pot of blik gebruikt, doe ze dan in een bolzeef, spoel af onder de kraan en laat goed uitlekken. Doe ui, knoflook, pinda’s, bonen, havermout, ei, sambal en alle specerijen in de keukenmachine en draai tot een samenhangende massa. Vorm 4 burgers van het mengsel. Laat 15-30 minuten opstijven in de koelkast. je kunt ze hierna meteen bakken of tot gebruik bewaren in de koelkast. Invriezen kan ook. verhit 2-3 eetlepels olie in een koekenpan en bak de burgers in 5-7 minuten rondom bruin en krokant.

De Vega Optie, 50 homemade vleesvervangers, Joke Boon (ISBN 9789046824825) is een uitgave van NW_Adam en is on- en offline te koop voor € 20,99

foto: een incidentele zonsondergang.

De zomerstop 2021 gaat verder…….

foto: limoncello en mijn citroenboomstekjes.

Limone d’oro In de foodybox zomereditie trof ik twee koddige flesjes, rood en geel aan. Het ene gevuld met traditionele limoncello en een variant frambocello. Van Amsterdamse bodem. Gereons Keuken Thuis is er nog niet mee aan de slag gegaan, maar dat gaat zeker goed komen in Gereons Mag de nazomereditie. Overigens kun je met deze likeurtjes van Limone d’oro ook een prima zomerstop cocktails maken. Rood en geel voor tijdens de F1.

Limoncello tonic Vul een cocktailglas met veel ijs, 15 ml limoncello, 15 ml gin en vul aan met neutrale tonic. Garneer met een schijfje citroen.

Frambocello martini Vul een shaker met ijs, een deel frambocello, een deel wodka en sap van een halve limoen. Goed shaken en serveren in een martini cocktailglas.

Borrelplanken. Het weer is ballen deze zomer. Wisselvalligheid troef. Voor Gereons Keuken Thuis een mooie reden om in plaats van picknicks borrelplanken te assembleren. Eigenlijk heel retro, want in de seventies bestond bij mijn ouders het avondeten op zaterdag uit een borrelplank, Onlangs kwamen er vrienden uit Amsterdam op eetbezoek en kon ik mijn hernieuwde kunsten aan hen serveren in de vorm van een buffetje. Apéro at the beach. Ideaal, snel voor te bereiden en je staat zelf niet tijdens het bezoek in de keuken. Met borrelplanken knutsel je meteen je avondmaal in elkaar, om van die spaarzame avondzonmomentjes te genieten. Kommetje bouillabaisse van de markt in Zandvoort vooraf en smikkelen maar. 

foto: Apéro at the beach.

Fijne zomerstop en tot de volgende editie van Gereons Mag half september.

Video: summertime van Ella Fitzgerald.

NB: Deze zomerstop 2021 blog werd mede mogelijk gemaakt door De Kroon op het Werk, Italiaanse kamer van koophandel, Joke Boon, Latalis messen, Limone d’oro, Segugio, Al Bacaro, Eatmosfera, Pianeta Terra, Quattro Gatti, HAK, NW_Adam, Nicoletta Brondi en Gereons E&W. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Gereons Mag al fresco-editie 2021.

foto: Zomer inspireert.

Gereons Mag al fresco-editie 2021. Zomer is in het land. Laat je inspireren! De al fresco zomer gaat weer van start op Gereons Keuken Thuis, met lange avonden, waarop we weer van het buitenleven kunnen genieten. Buiten koken en eten. Fijne wijn, al dan niet uit Amsterdam, nieuwe CK trunks en fijn zomers leesvoer. Deze editie van Gereons Mag staat bol van de leuke ideeën om deze eindelijk vrije zomer te beleven. Musea zoals het Van Gogh zijn weer open, de horeca opent meer en meer. Flaneren dus. En de vakanties staan voor de deur. Have fun en geniet van het al fresco leven.

foto: Stadsdichter van Amsterdam én bijdrager aan de nieuwe tentoonstelling Ongekend, Gershwin Bonevacia, draagt zijn gedicht op. (foto van Jassir Jonis)

Van Gogh Museum is weer open!. Begin juni opende het Van Gogh Museum voor het eerst weer zijn deuren na meer dan 170 dagen gesloten te zijn geweest. We kennen hiervoor allemaal de reden, maar Gereons Keuken Thuis miste museumbezoek wel. Want in mijn beleving is online bezoek niet hetzelfde. In een vorige editie van Gereons Mag kondigde ik de opening aan van Ongekend, een tentoonstelling met bijzondere aanwinsten en verhalen van het Van Gogh Museum uit de laatste tien jaar. Deze tentoonstelling is nog te bezoeken tot 12 september a.s. Daarnaast hangt er in de vaste collectie nieuw verworven werk van Georges Lacombe, een tijdgenoot van Van Gogh. Tevens is de serie Compressed Landscapes, digitaal werk van hedendaagse kunstenaar Jan Robert Leegte, te zien. Ik ben in ieder geval van de partij. Meer info over reserveren en je bezoek vind je op Van Gogh Museum.

foto: Jan Robert Leegte, Compressed Landscapes.

Over naar de wijn:

Chateau Amsterdam. Poeh poeh, hé hé, het is zomer en bij de Hema staan twee nieuwe leuke #alfresco wijnen van Chateau Amsterdam, wit en rosé, in het schap. Een witte frisse en fruitige wijn, gemaakt van trebbiano, riesling, cabernet blanc en macabeo. Een een zonnige rosé, een blend van dornfelder en moscatel. Gemaakt in Amsterdam van een multi-etniciteit aan druiven. Lekker koud te drinken, voor na een lange stranddag om tot aan de zonsdondergang van te genieten. Poeh poeh en Hé hé, vul het glas maar! Happy summer wines.

Graan fermentatie samen met Peter van Berckel. Tsukémono-meester Peter raakt niet uitgepraat, uitgekookt en doorgeleerd over graan. Het heeft zijn grote interesse, zowel culinair, als voedingskundig. Graan bestaat in al zijn hoedanigheid al 10 duizend jaar. En telkens verschijnen er nieuwe soorten, waarmee je iets kunt doen. Peter vindt granen leuk. Dat vindt tegenwoordig niet iedereen, want er worden veel slechte eigenschappen toegedicht aan dit voedingsmiddel. Niet is minder waar en dat kun je in een workshop leren. Graanfermentaties. Als opwarmer zijn receptfilmpje voor Indiase dosa’s. Maar kijk ook eens naar het leuke aanbod workshops, dat Peter van Berckel aanbiedt op zijn site.

foto: CK trunks.

CK trunks voor de zomer. Altijd handig voor de zomer, CK trunks, kort of lang. In vrolijke kleuren. Rood , wit en blauw. Gereons Keuken Thuis schreef er al eerder over. Fijn voor thuis met hoge temperaturen of op het strand. En ze zitten als gegoten. Je vindt een hele leuke selectie trunks, niet alleen van CK, maar ook andere merken op Hemd voor hem. De modewebwinkel voor gents.

foto: de producten van Fishtales at SeaSpot.


Easy does it pasta à la Bart van Olphen
. In de zomer heb je niet altijd zin om in de keuken te staan. Dan is een makkelijke spaghetti met vis uit blik een smakelijke optie. Gereons Keuken Thuis gebruikt dan de fijne producten van Fishtales en met wat goede wil en een scheut visolie uit de blikjes draai je zo een avondmaaltijd in elkaar, om samen bij de ondergaande zon en een glas koele vermentino van te genieten.

foto: easy does it pasta met vis uit blik.

Nodig: 

300 g pasta, ik koos voor spaghetti van Molisana.

1 blikje sardines op olie

1 blikje tonijnansjovisfilets of ansjovispuree uit tube

4 tenen knoflook

1/2 rode paprika

2 stengels bleekselderij

doosje cherrytomaten gehalveerd

2 tl oregano

1 tl tijm

gehakte verse basilicum

citroen

wat visolie uit de blikjes

peper en zout


Bereiding:

Schil en snijd de bleekselderij in stukjes, hak de knofloktenen fijn, snijd de tomaatjes in halfjes, snijd de paprika in stukjes. Verhit wat olijfolie in een pan en voeg de gesneden groente en knoflook met de ansjovisfilets of een kneepje puree toe. Fruit kort aan. Breng een pan ruim water aan de kook met ruim zout en kook de pasta al dente. Voeg de oregano en tijm toe. Maak de sudderende saus op smaak met wat zout en peper. Kijk wel uit, want de ansjovis voegt ook zout toe. Zat het vuur laag en laat de groenten kort smoren. Haal de vis uit blik en snijd in stukjes. Haal de graatjes uit de sardientjes. Hak de basilicum fijn. Giet de pasta af en bewaar wat kookvocht. Voeg de pasta toe aan de saus met wat kookvocht. Meng het geheel goed en voeg de vis uit blik toe. Voeg als laatste de gehalveerde tomaatjes toe. Maak de pasta af met een kneepje citroen en de gehakte basilicum. De echte die hards kunnen nog wat visolie toevoegen.

foto: Blogger worden doe je zo!

Blogger worden doe je zo! Ik schrijf al zo’n 15 jaar blogs en toch valt er ook voor mij van collegae heel wat te leren, want als je blogt ben je nooit volleerd. Laat nu in mei een heel handzaam Ebook zijn verschenen van de hand van My happy Kitchen Anne-Marie. Blogger worden doe je zo! In dit Ebook leer je van Anne-Marie de fijne kneepjes van het bloggersvak. Hoe te starten en hoe het vol te houden. Je kunt dit Ebook bestellen op My Happy Kitchen of op bol.com.

In 2013 had ik een eenvoudige website waarop ik mijn recepten deelde met familie en vrienden. Twee redenen brachten mij ertoe om in januari van 2014 een eigen blog te beginnen. In de eerste plaats vooral omdat ik het schrijven en creëren van producten miste. Ik had als communicatiemedewerker altijd veel mooie (web)teksten mogen schrijven en brochures gemaakt, maar sinds een aantal jaar was ik opgeklommen naar een leidinggevende functie. En terwijl ik druk was met vergaderen, brandjes blussen en meerjarenplanningen maken, was er voor creatief schrijven geen tijd meer.”

foto: no waste ingemaakte klokhuizen voor bij de BBQ.

Ingemaakte klokhuizen van Mikkel Karstad. Tijdens de groene weken dit voorjaar besprak ik het mooie nieuwe familiekookboek van Mikkel Karstad, nordic family kitchen.

Nordic family kitchen. Gezond, natuurlijk en eenvoudig eten met je gezin. Dat stond Mikkel Karstad voor ogen, toen hij samen met fotograaf Anders Schønnemann zijn nieuwste boek presenteerde. Een boek, dat startte in Kopenhagen, toen Mikkel 12 of 13 jaar oud was. Eens in de zoveel tijd maakte zijn moeder hem verantwoordelijk voor de avondmaaltijd. Geen sinecure van van inkoop tot bereiding mpoest de jonge  Mikkel alles zelf organiseren. Dat deed hij met verve en de kiem voor zijn latere bestaan in de culinaire wereld was gelegd. Daardoor houdt hij zich nu al meer dan dertig jaar bezig met twee dingen, die hem aan het hart gaan eten en mensen. Deze waarden tracht hij ook door te geven aan zijn vier kinderen en rondom en vanuit hun huis in Kopenhagen worden regelmatig uitstapjes gemaakt, waar bij de Karstad kinderen kennismaken met eetbare natuur en wat daar te vinden is. Hoe klein hun tuin van de stadsboerderij ook is, er valt ook in de stad heel wat te verbouwen, zoals kruiden en verse groenten.”

Uit dit kookboek een heel leuk #nowaste recept:

Nodig:

20 klokhuizen van appels.

500 g grof zout

Bereiding:

Doe de klokhuizen in een schone pot en dek af met  het zout. Sluit de pot af en schud de pot flink, zodat alle klokhuizen met zout zijn bedekt. Zet de pot voor gebruik minstens 3 weken  op je aanrecht of op een keukenplank. Je zou hem zelfs 5 tot 6 maanden kunnen laten staan! Gebruik de klokhuizen als alternatief voor ingelegde citroenen in een dressing, als vulling voor een hele gegrilde vis of als onder deel van een marinade voor kip uit de oven. en bij je al fresco BBQ.

foto: Zeeuwse hangcultuurmosseloogst.

Hangcultuurmosselen uit Zeeland. De eerste mosselen uit hangcultuur bij Neeltje Jans zijn weer opgehaald. Het duurde door het koude voorjaar van 2021 wat langer, maar ze zijn goed gevuld en smakelijk. Hangcultuurmosselen zijn altijd de eerste, die worden geoogst van het aankomende seizoen en vormen zo’n vijf procent van de totale productie. Het seizoen van de bodemcultuurmosselen begint 7 juli a.s. Maar tot dan kun je al genieten van Zeeuwse hangcultuurmosselen.

“Van mosselen geniet je samen met vrienden en familie. Het feit dat we weer meer samen mogen komen, kunnen we mooi vieren met een heerlijke pot op het terras,” aldus mosselkweker Jan Bout die de eerste hangmosselen bovenhaalde.

.

foto: Frederik Boer van Special Wines.

Disco en wijn bij het Stadionplein. Op 2 juni jl. werd aan de Marathonweg een wijnwinkel mét wijntuin geopend. Een initiatief van Frederik Boer, die wijn uit de klassieke hoek wil halen en uit de corduroy bandplooibroekensfeer. Hij maakte de afgelopen tien jaar vele wijnreizen en wil nu zijn trouvailles op een vaste stek delen. Wijn is DISCO volgens Boer en hij selecteerde bijzondere wijnen met een vrouwelijke touch voor deze nieuwe wijn hotspot. En alsof dat nog niet genoeg is er ook kunst te bewonderen van Geoffrey Wine. Gereons Keuken Thuis stapt een snel op zijn fiets richting Stadionpleinbuurt om het geheel te gaan bekijken.   

Special Wines, Marathonweg 15 1076 SX Amsterdam

foto: Carlo Cracco aan het werk in Rome.

Vialone nano rijstpuddinng. Een met witte koffie gearomatiseerd nagerecht van chef kok Carlo Cracco. Vialone nanorijst, met een rondere korrel leent zich bij uitstek voor bereiding van desserts, leerde Gereons Keuken Thuis tijdens de workshop van deze Italiaanse maestro.

Nodig:

500 g verse volle melk  

70 g Vialone Nano rijst  

50 g natuurlijk mineraalwater  

30 g hele koffiebonen  

10 g kristalsuiker 

1 steranijs 

1 groene kardemompeul

Bereiding:

Vialone nano rijstpudding gearomatiseerd met witte koffie. Dit maak je in een handomdraai. Breng de melk in een steelpan bijna aan de kook, zet het vuur uit, wacht enkele minuten en voeg de koffiebonen, steranijs en kardemom toe. Sluit het deksel, wacht 5 minuten en zeef de melk. Giet de met koffie gearomatiseerde melk in een steelpan en voeg het water, de rijst en de suiker toe. Zet op het vuur en laat 15 minuten zachtjes koken.  Als de rijst gaar is, serveer je hem warm in vier schaaltjes. Voeg een beetje water toe als je het gerecht koud wilt serveren, en bestrooi het eventueel met pure chocoladestukjes en een verkruimeld koekje. 
 

Leesvoer voor de vakantie. 

foto: keto chocolademousse van Pascale

Ketokuur 2 van Pascale Naessens,  (met recept) Op je gezondheid letten met Pascale Naessens is geen straf. Dat wist ik al uit andere boeken. Ketokuur 2 is daar geen uitzondering op en een uitdaging voor iedereen, die fit for fun op pad wil deze zomer. Dus haal je twee prikken en doe het het 14 daagse schema. Voor je het weet sta je te shinen in je bikini of zwembroek op een Mediterraan- of Noordzeestrand. 

Chocolademousse met avocado.

Nodig:

2 rijpe avocado’s

30 g cacaopoeder

200 ml kokosmelk

10 blauwe bessen

wat kaneelpoeder

5 g cacaoconibs

Bereiding:

Doe alle ingrediënten, behalve de blauwe bessen en de cacaonibs, in een blender en mix tot een gladde massa. Verdeel over kommetjes en garneer met de blauwe bessen en cacaonibs. Easy does it!

foto: cover Wereldse Smaakmakers.

Wereldse Smaakmakers van Pascal Jalhay. In zijn langverwachte nieuwe boek maakt Pascal een tour du monde in smaken. Ga thuis zelf aan de slag met sauzen, marinades, boemboe’s, salsa’s en andere internationale smaakmakers. DIY het maakt je eten zoveel lekkerder. Binnenkort review en een verhaal over zijn nieuwe kookstudio in Laren op Gereons Keuken Thuis. 

foto; Lekker Wads.

Lekker Wads Een boek over de culturele geschiedenis van de Wadden. Prachtige verhalen en gerechten van een vergeten eetcultuur, van Texel tot Fanø. Met ouder- en nieuwer”Wadse” recepten. Lodewijk Dros vroeg zich af wat zijn voorouders aten. Waren dat de gerechten, die wij tegenwoordig als typisch van de Wadden beschouwen? Hij ging op ontdekkingstocht naar een verguisde keuken. Samen met Anette van Ruitenburg maakte hij een boek of het terroir eten van de eilanden. Lekker Wads verschijnt 8 juli a.s.

foto: Mijn Frankrijk en Italië van Onno Kleyn.

Mijn Frankrijk. De Franse zomerweken op Gereons Keuken Thuis konden niet mooier beginnen. Op 15 juni is het rode broertje, of moet ik zeggen zusje, verschenen van Mijn Italië. In zijn nieuwe boek Mijn Frankrijk schetst maestro Onno Kleyn het leven in een Bourgondisch dorpje, kauwen op een taaie biefstuk in Parijs en mengt maître Kleyn culinaire avonturen en informatie over Frankrijk door elkaar.  Ga met hem op reis door de ‘Hexagone’, van Normandië tot de Provence, van de Elzas tot de Spaanse grens, en smul van de anekdotische vertellingen en de bijna 120 recepten die Kleyn selecteerde voor zijn Tour de Force, ik bedoel France.

Heerlijke hemden. La vie en rose of moet ik zeggen pretty in pink op het strand deze al fresco zomer, met een heerlijk roze overhemd van Redmond, dat je kunt vinden op Hemd voor hem. Goede pasvorm, fijne stof en makkelijk strijkbaar. Zodat je op en top het strand onveilig kunt maken of een robbertje kunt gaan flaneren op de boulevard. Alles is per slot van rekening weer open deze zomer. Mooie hemden en niet alleen van Redmond vind je op Hemd voor hem. Zij hebben ook deze zomer leuke acties en leveren direct je gewenste shirt.

foto: het begon allemaal met een funky pastasalade.

1 juli 2021, dag van de pastasalade.  Alweer de zevende editie. Pastasalade is een universeel iets, het is #nowaste, lekker fris als zomergerecht en overal in Europa en daarbuiten zijn indrukwekkende hoeveelheden recepten te vinden. Google het maar eens. Gereons Keuken Thuis denkt, dat dit komt doordat het een easy gerecht is, wat koude afgespoelde pasta, ingrediënten naar eigen keuze en je kunt eindeloos aan de slag in je keuken. Goochelen met vormen en smaken. Gereons Keuken Thuis maakt, vanwege vakantie, dit jaar geen speciaal recept, maar zal zijn eerdere trouvailles met jullie delen. Jullie sturen toch ook je pastasalade in op de speciale Facebook pagina?

La Molisana. Pastagerechten zijn een integraal onderdeel geworden van de Nederlandse keuken en veel keukenprinsen en -prinsessen draaien hun hand niet om voor een spaghetti alle vongole of rigatoni al Vesuvio. En dan kies je de beste pasta asciutta van La Molisana, geliefd in de Laars, maar inmiddels ook binnen de landsgrenzen van ons kikkerland. 

foto: Gereons Mag september mucho más!

Volgende editie van Gereons Mag staat in het teken van nazomerse geneugten, met o.a. het herbeleven van je vakantiewijn. Tot begin september!

NB: Deze zomerse editie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door DSV Media, De Kroon op het Werk, Terra Publishing, Fontaine Uitgevers, Van Gogh Museum, Mikkel Karstad, GoodCook uitgevers, Fish Tales Redmond shirts, Hemd voor hem, HEMA, Chateau Amsterdam, PitchPR, Nederlands Mosselbureau, Calvin Klein, Peter van Berckel, Anette van Ruitenberg, La Molisana pasta, Italiaanse kamer van koophandel, Carlo Cracco, Pascale Naessens, My happy kitchen, Special Wines Amsterdam, 1 juli Dag van de Pastasalade, Onno Kleyn, Pascal Jalhay en Gereons E&W. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Groene weken foodbloggersparade.

foto: groene daslook in de duinen.

Groene weken foodbloggersparade. Een heuse foodbloggersparade mag op deze mooie zondag niet ontbreken. De zes groene weken lopen ten einde. Gereons Keuken sluit af met groene recepten. Ik vroeg een aantal vooraanstaande foodbloggers om hun ultieme groene recept. Zij stuurden mij dat recept van harte toe. Dank voor jullie moeite, dames!

foto: de rucola/amandelpesto van Esmée.

Als het om originele en mooi gefotografeerde recepten gaat moet je bij Esmée van EsFactory zijn. Zij stuurde haar recept voor rucolapesto met amandelen. Een mooie variatie op al het potjesspul uit de supers. Lees meer: rucolapesto

foto: koude komkommersoep van Anne-Marie.

My happy kitchen van Anne-Marie staat garant voor dit zomerse koele recept. Komkommersoep uit haar cocon. Wist je dat Anne-Marie binnenkort in Gereons Mag van alles vertelt over foodbloggen?  Lees meer; komkommersoep

foto: Cora gaat zoor zilte oogboontjes.

Cora van Cultfood mag natuurlijk niet ontbreken in deze groene weken foodbloggersparade. Zij stuurde dit recept in met hetzelfde enthousiasme, waarmee ze regelmatig gastblogt op Gereons Keuken Thuis. Lees meer: zilte oogboontjes.

foto: groene smoothiebowl.

Judith shakes things up tijdens de #groeneweken Alles in één bowl. Zo maak je direct een groene start. Lees meer: smoothiebowl.

foto: gestoofde pittige snijbonen van Sabine.

Sabine de Gaspari houdt van pittig zoals deze snijbonen met chilipepers. Lees meer: gestoofde snijbonen.

foto: cocktailtime met Jody.

 Een cocktail, zo groen als gras hoort erbij, moet Jody Mijts van Ongewoon Lekker hebben gedacht. Zij maakte met Rutte (nee, niet de premier) een baby yoda cocktail. Zomerfun gegarandeerd! Lees meer: cocktail

foto: ricottataart van Anke Morreel.

Anke uit Andalucia, aka Doña Caramella, kookte groen, groener groenst  à la Rudolph van Veen met een recept voor een hartige ricotta taart. Lees meer: ricottataart.

foto: de groene gnocchi van Ingrid.

Ingrid Vinissima Larmoyeur staat altijd garant voor originele gerechten, zoals deze gnocchi met groene matcha. En zij doet er direct een scheutje wijn in het glas erbij als wijnkenner. Lees meer: matcha gnocchi

NB: Raakte je nu ook geïnspireerd door de recepten van deze bloggers in de groene weken foodbloggersparade? Doe dan eens gek deze zomer en meld je aan als #zomergast of #gastblogger op Gereons Keuken Thuis. Ik ben benieuwd naar jullie verhalen.

De meisjes van de moestuin.

foto: gekaramelliseerde knoflook.

De meisjes van de moestuin. Gereons Keuken Thuis kent deze dames en hun blog al wat langer dan vandaag en ontmoette de kokkin van de twee regelmatig op (Italiaanse) events. In hun Haarlemse paradijs ben ik nog nooit geweest. Geeft helemaal niets, want nu nemen de twee je in hun kakelnieuwe boek mee op pad in hun moestuin en keuken. Kweken, oogsten, koken en eten. Vier activiteiten, waarmee Reny Muller en Amber Carchedi zijn behept. Eigen verbouwde groente smaakt nu eenmaal beter. Dat hebben heel veel mensen in de nu al meer dan een jaar durende pandemie ervaren. Moestuinieren op welke schaal dan ook is razend populair. Net als vissen trouwens, want vanuit mijn raam zie ik steeds meer vissers op het strand hun kostje bij elkaar hengelen. Zo zal het ook wel zijn in een moestuin. Ik herinner me de moestuin van mijn grootouders, die altijd leken te planten voor een heel weeshuis. Dat leverde een explosie aan snij- en sperziebonen op. Of kilo’s aardbeien en in het zomerseizoen perziken. Te veel om om te eten. De twee moestuinmeisjes pakken het anders aan en telen graag bijzondere dingen. En dat willen ze laten zien in hun boek De Meisjes van de Moestuin. Regel nummer één: Houd het simpel en maak keuzes!

foto: zomers aalbessenijs.

Chefkok en culi-collega Alain Caron ging op bezoek bij studiegenoten noemt Amber en Reny ene bijzonder moestuinduo, vriendelijk, serieus en enthousiast. Hij was onder de indruk van hun verveinecake met zwarte bessen. Deze staat in het boek en Alain at zijn buikje vol. Reny plant en Amber kookt. Zij schrijven hierover op hun blog. En… wat Alain nooit zal vergeten zijn hun heerlijke fruitlikeuren. Dus direct na de tuin de keuken in te gaan met al dat moois, kon hij na hun ontmoeting, niet doen!

De meisjes van de moestuin start met de basics, zaaien, gereedschap, de inrichting van je moestuin en specifieke eisen van de bodem. Als alle elementen meewerken heb je een mooie oogst. Gebruik ook bloemen, vult Amber aan voor een extra mooi gerecht. En daar staat dit heerlijke tuin- en kookboek vol mee. Aalbessenijs voor in de zomer. Ingemaakte aardperen voor op je voorraadplank. Of wat te denken van gekaramelliseerde knoflook. Het al fresco seizoen en BBQ zit eraan te komen, dus aan de slag. Salie citroenboter, klassiek voor bij je entrecote. En tot slot sperzieboontjes met warme knoflooksaus. Ik noem deze gerechten van de 80 recepten puur at random. Want de verhalen ebij zijn heerlijk net als de smakelijke foto’s van moestuindiva en fotografe Marleen van Es.

foto: ingemaakte aardperen.

Moet ik op deze woensdag nog meer vertellen over het tuin- en kookboek de Meisjes van de moestuin? Welnee, ga direct aan de slag, met dit boek in de hand. En als de oogst klaar is en de tuin gedaan, neem je het mee je keuken in, om de makkelijk en smakelijke gerechten op je zomerse tafel te toveren. En de likeuren te maken!

Volgende week als afsluiting van de groene weken op Gereons Keuken Thuis een recept van de meisjes van de moestuin.

foto: cover De meisjes van de moestuin.

De meisjes van de moestuin, Amber Carchedi en Reny Muller (ISBN 9789089898562) is een mooie groene uitgave van Terra en is te koop voor € 26,99 bij je kookboekenvakhandel.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Gereons Mag lente-editie 2021.

Gereons Mag lente-editie 2021. Op 1 maart begon de meteorologische lente. Qua weer is daar weinig van te merken geweest met telkens lage temperaturen. Maar wat niet is kan nog komen. Gereons Keuken Thuis heeft er zin in met een nieuwe editie van Gereons Mag. Met onder andere eerste hulp bij reukverlies van Joke Boon, wildplukken, een tweede huis in Italië (wie wil dat nu niet?), een mooie lente coltrui, serieus tuinieren en een recept uit het jubileumboek van Jeroen Meus. Een diversiteit aan onderwerpen voor een vrolijke groene lente, want 22 april a.s. is het weer Earth Day. Daarna ga ik serieus aan de slag met een aantal groene onderwerpen, verdiep ik me in 20 wereldgerechten en ga ik de keuken van één van mijn favoriete vakantielanden verkennen. Dus opgehokt of niet, met of zonder terras, geniet van deze lente op onze fijne planeet.

foto: cover Eerste hulp bij reukverlies.

De nieuwe Joke Boon. Het nieuwe boek van bonendiva, kleurenkookster, linzenlady en vriendin Joke Boon komt eraan. Zij mag zich met recht een non olfactorisch genie noemen. Ze at een jaar lang bonen, kookte met kleuren, werd een vega-ontdekster en maakte vorig jaar een linzenboek. En dat, terwijl ze niets kan ruiken! Ik vind het bijzonder hoe je dan zo lekker weet te koken zonder dat je iets ruikt? Het is een ding waar velen mee worden geconfronteerd door/ na een Covid-19 besmetting. Hoe actueel, zelfs het NOS journaal dook erop. Op 29 april aanstaande verschijnt haar boek Eerste hulp bij reukverlies, waarin Joke Boon je aan de hand neemt om van reukloosheid een gave te maken. Uitgave van Fontaine en Gereons Keuken Thuis heeft hier nog niet het laatste over gezegd.

LELY in de lente. Een nieuw menu en hopelijk gaan de terrassen weer snel open. Want bij deze hot spot in  Nieuw West is het goed toeven. LELY vertelde mij, dat zij met het oog op de lente hun terras hebben afgeschermd, zodat het nog lekkerder buiten zitten is. Frits de Haes van LELY vertelde aan Gereons Keuken Thuis, dat de koks van LELY een nieuw lentemenu hebben bedacht. Nu nog op te halen, maar laten we hopen dat we snel weer eens live kunnen gaan eten. Kijk voor hun lentemenu en evenementen op LELY

foto: cover Kan ik dat eten?

Wildplukken. Van eetbare bloemen tot giftige kruiden. Op een gure lentemiddag was ik op pad op een landgoed in de duinen. Ik weet daar een plekje, waar door de vochtige bodem en kalkrijke grond in het voorjaar veel daslook staat. Lekker goedje om te gebruiken in dips en salades. Maar met een waarschuwing. Daslook, althans het blad ervan lijkt op lelietjes van dalen. En laten die laatste nu zo giftig als wat zijn. En lelietjes van dalen ruiken niet naar knoflook. Lees meer.

foto: Non dimenticare Napoli.

Andiamo! met De Smaak van Italië. Het voorjaarsnummer plofte op de mat van Gereons Keuken Thuis. Een hoopvol nummer, dat uitziet naar het voorjaar. Helaas gooide de realiteit in Italië roet in het eten en zit het Andiamo! er nog eventjes niet in. Maar de mare gaat, dat de hele noodtoestand per 1 mei verleden tijd is. Vooruitkijken dus naar al het moois en lekkers, dat de Laars heeft te bieden. Dit voorjaarsnummer heeft als special het kopen van een tweede huis. Wie wil dat nu niet? Lockdowns in Italië en andere landen leidden ertoe, dat een huis buiten de stad een gewild iets is geworden. Ik begrijp, dat wel, want je zult maar drie hoog achter in Turijn of Rotterdam tegen de daken aan zitten et kijken. De nieuwe Smaak van Italië wijdt er een special aan met de do’s en don’ts. Lees meer.

foto; Andiamo!

RECEPT voor vegan ketjapballetjes. Voor bij de borrel of als avondmaal.

Nodig:

1 pak plantaardig gehakt (Meatless Farm)

zout en peper

1 tl gemberpoeder

2 teentjes knoflook geperst

1 tl korianderpoeder

1/2 tl cayennepeper

3 el ketjap manis

olie om in te bakken

1 rode paprika in blokjes

taugé als garnering

vegan wasabi mayonaise van Mayoneur als vegan dip.

Bereiding:

Meng alle ingrediënten en 1 el ketjap goed door elkaar en vorm er kleine balletjes van. Snijd de paprika in reepjes. Verhit de olie in een pan en bak de balletjes rondom bruin. Voeg de paprikareepjes toe en bak deze mee. Voeg als laatste het restant van de ketjap manis en wat water toe en laat nog even nagaren. Serveer op en bord met wat taugé als garnering. Eventueel geef je er wat vegan mayo van Mayoneur bij. (zie wintereditie van Gereons Mag)

Coltrui voor koele dagen. Een fijne coltrui van OLYMP voor koele lentedagen. Als de wind goed doorblaast blijf jij lekker warm op het strand. En dat is ondanks het warme lentezonnetje best nodig. Een trui gemaakt van fijne merinowol, lekker dunne draad en mooi klassiek. Ik draag hem graag. Jij ook? Ga dan eens kijken op de site van Hemd voor hem., de webwinkel voor mannen. Daar vind je ook de nieuwe voorjaarscollectie.

foto: cover tuinieren doe je zo!
foto: Ook bij De Vries in Haarlem wordt getuinierd.

Serieus Tuinieren. Een nieuwe lente een nieuwe loot aan de serie van RHS, Royal Horticultural Society. Momenteel heeft Gereons Keuken Thuis wat minder tuin en/of balkon vierkante meters. Maar daar gaat op termijn wel weer verandering in komen. In ieder geval sta ik nu voor de uitdaging, na een renovatie van 5 maanden, om het balkon aan zee weer in groene vreugdestand te brengen. En dan zijn die mooie boeken van de RHS verrekte “handy”. Dit voorjaar is bij GoodCook Tuinieren doe je zo uitgegeven. Voor beginners en gevorderden. Dus op twee manieren voor mij. Als startend zeetuinman en bedreven balkonier in Mokum. Van klimplant tot roos en van gras tot handig gereedschap alles komt aan bod. En nu we toch nog tot minstens eind april opgehokt zijn, wat let je?

foto: het is weer aspergetijd!

Het is weer aspergetijd! Elk jaar kijk ik ernaar uit, de asperges van het nieuwe seizoen. Meestal werden deze al op de verjaardag van mijn vader gegeten, eind maart. Makkelijk, want tegenover het ouderlijk Brabants huis woonde een aspergeteler. Dus zo gauw de kopjes boven zijn zandgrond uitstaken wisten wij hoe laat het was. Het toeval wilde, dat mijn vader voor zijn verjaardag altijd een nieuw setje kippen kreeg van een andere buurman. Er hoefde in het dorp Liempde alleen nog goede ham bij de slager te worden gekocht en het lentefeestmaal was compleet. Lees meer

foto: Spinaziekroketjes uit 10 jaar Dagelijkse Kost.

Tien jaar dagelijkse kost. Al tien jaar vertoont Jeroen Meus dagelijks zijn kookkunsten op EEN. Gereons Keuken Thuis kijkt vaak op zondag naar de weekeditie van Dagelijkse Kost. Jeroen schuwt een klontje boter meer of minder niet. Draait zijn handen niet om voor Belgische klassiekers met een twist. Gaat regelmatig over de grenzen heen kijken. En dat al tien jaar lang. Nu verscheen er bij Manteau een compilatie van 10 jaar Dagelijkse Kost. Laat het u smaken.


RECEPT uit 10 jaar dagelijkse kost: Spinaziekroketjes met tomatensaus.

Nodig: 

1 kg verse spinazie 

80 g boter + extra 

2 teentjes knoflook 

4 blaadjes gelatine 

200 g bloem 

4 dl melk 

150 g manchego kaas

sap van ¼ citroen 

1 ui 

harissa 

40 g tomatenpuree 

1 takje rozemarijn tijm en laurier 

400 g tomatenblokjes (blik) 

2 dl witte wijn 

4 eiwitten 

100 g paneermeel 

olijfolie en archideolie 

paprika- en komijnpoeder 

nootmuskaat 

peper en zout

Bereiding:

Maak de spinazie schoon. Snipper 1 teentje knoflook fijn en plet met een mes. Stoof de spinazie met de knoflookpulp in een klont boter. Kruid met flink wat peper, zout en nootmuskaat. Doe de spinazie in een vergiet en duw er zo veel mogelijk vocht uit. Week de blaadjes gelatine in koud water. Maak een roux van 80 gram boter en 100 gram bloem. Voeg de melk toe en roer tot een gladde, gebonden saus. Rasp de manchego bij de saus en laat smelten. Knijp de gelatine uit en doe bij de saus. Laat de saus afkoelen. Hak de spinazie fijn. Doe hem in een schone keukenhanddoek en wring er zo veel mogelijk vocht uit. Meng de spinazie dan met de kaassaus. Breng op smaak met peper, zout, nootmuskaat en citroensap. Vet een schaal in met olijfolie en leg er een vel plasticfolie in. Doe de kaassaus met spinazie in de schaal. Leg er een vel plasticfolie op en druk aan. Laat de vulling opstijven in de koelkast. Snipper de ui en stoof in een scheut olijfolie. Snipper het tweede teentje knoflook en plet met een mes; stoof mee met de ui. Doe er een toef harissa, een snuif paprikapoeder en een snuif komijnpoeder bij. Doe er dan de tomatenpuree bij en laat even meebakken. Maak een bouquet garni van de rozemarijn, tijm en laurier en leg het in de saus. Giet er de tomatenblokjes bij en doe een scheutje water bij de saus. Voeg er de witte wijn aan toe en kruid met zout. Laat op een zacht vuur pruttelen. Haal het bouquet garni uit de saus. Mix met de staafmixer en giet door een zeef. Klop de eiwitten los met een scheutje arachideolie, peper en zout. Doe 100 gram bloem en het paneermeel in aparte schaaltjes. Haal de kroketvulling uit de schaal en snijd in blokjes. Rol er balletjes van. Haal de balletjes eerst door de bloem, dan door het eiwit en ten slotte door het paneermeel. Verwarm de friteuse tot 180 °C en bak de kroketten goudbruin. Laat ze uitlekken op keukenpapier. Maak een spiegel van tomatensaus op een bord en leg er de spinazie-kroketten op.

foto: Zandvoorts Goud rosebar.

Zandvoorts goud. Zandvoort ruikt naar rozen! Een natuurlijk Zandvoorts initiatief. De nieuwe zeep van Zandvoorts Goud is een body soap en net als de handzeep, die vorig jaar uitkwam, is deze 100% biologisch. Gemaakt zonder palmolie of plastics. Een pure natuurzeep. Met een onmiskenbare rozengeur. De nieuwe zeep van Zandvoorts Goud is pure luxe. Een zeep, die door de etherische rozenolie heerlijk ruikt en zacht is voor je huid. Vanaf half april is de body soap verkrijgbaar in diverse winkels in Zandvoort.

foto: koken met Remco Borsato.

Kookwebinar op woensdag 21 april. Remco Borsato neemt je mee op culinaire reisdoor Italië. Hij laat je kennismaken met de lokale makers en hun prodotti. Hij deelt in deze webinar de culinaire schatten van Italië. Vinoloog Ellen Dekkers neemt je mee in de wereld van de Italiaanse wijn. .Remco Borsato groeide op in de buurt van het Italiaanse Gardameer. De Bel Paese en Italiaanse keuken zit hem in het bloed.  In Noord-Holland is hij, samen met zijn vrouw Ylenia, de organisator van  Italiaanse zomeravonden onder de noemer ‘Het Tuindiner’. Ellen Dekkers is vinoloog en wijnschrijfster en begeleidt als jaren reizen voor Cazebonne, specialist in wijn- en culinaire reizen. Aanmelden kan hier. 

foto: Oosterscheldekreeft, in het seizoen tot 15 juli.

Oosterscheldekreeft. Wederom geen groot evenement dit jaar vanwege Covid-19, geen veiling van de eerste kreeft uit de Oosterschelde dit jaar. Jammer, want deze delicatesse moet worden geproefd.  Op donderdagochtend 25 maart is in Zierikzee het kreeftenseizoen officieel geopend. Kreeftenvisser Gerrie van den Hoek heeft met zijn boot MS3 de eerste Oosterscheldekreeft van het jaar 2021 binnengehaald. Later in de ochtend is deze kreeft door Gerrie aan de heer Luit Ezinga, voorzitter van de Stichting Promotie Oosterscheldekreeft, overhandigd.

Visafslagorganisatie United Fish Auctions heeft een manier gevonden om de kreeft toch te verkopen en hoopt met de opbrengst een substantiële donatie te kunnen doen voor de Stichting Sawasdee. Via de verkoop van eerste Oosterscheldekreeft hoopt de stichting extra middelen in te zamelen om een recent opgezette school voor agrarisch beroepsonderwijs in Cambodja verder uit te breiden. Het is tot 15 juli seizoen, geniet dus van deze Zeeuwse weelde.

foto: Sakura 2021.

Peter maakt tsukémono van kersenbloesem. Deze voorjaarsbode wordt niet alleen bewonderd, maar ook graag gegeten! Zo wordt de bloesem en het blad gepickled en gefermenteerd om het aroma te vangen en de fragiele levensduur te verlengen. Van de okazuke bloesempickle wordt o.a. thee gezet en er worden snoepjes, rijstballen en tofu mee opgefleurd. Door het fermentatieproces van het blad wordt het kenmerkende kersen-aroma geaccentueerd. Het dient als verpakkingsmateriaal voor fingerfood. Peter van Berckel heeft een heerlijk kersenthema voor je uitgewerkt. Op de website van Peter vind je alle informatie over de sakura en de recepten, zodat je het zelf ook kunt maken van oer-Hollandse kersenbloesem! Maar dat is niet het enige, Peters website helpt je op weg met de leukste spullen en gadgets voor het thuis fermenteren

foto: CK trunks, zomer bij Hemd voor hem.

CK trunks…… Laat de lente- en het strandgebeuren maar starten. Met fijne nieuwe boxers via Hemd voor hem, de webwinkel voor mannen, zoals ik. Zitten lekker en van een fijne kwaliteit katoen  In rood wit en blauw, dus ook uitermate geschikt voor Koningsdag. Maar ook voor overhemden, fijne truien en ondergoed van andere merken kun je bij Hemd voor hem terecht.  Meer deze zomer over CK trunks.

foto: de fijne vegan kazen van Euro Company.

Groene lente….. groene weken. Gereons Keuken Thuis sloeg aan het mindmappen. Voedsel als verandering, eten in een veranderende wereld. Duurzaamheid, sustainability, de essentie van landbouw en voeding. “Hoe ziet die eruit als we een eeuw verder zijn?”, vroeg ik me af rijdend in de auto door het Zuid Hollandse bollenlandschap. Elk onderwerp vanuit zijn eigen ooghoek. De plannen voor een toekomst vol noten van Euro Company en de Eetbare Natuur van eco-gastronoom Michiel Korthals. Gereons Keuken Thuis vindt het machtig interessant om hierover te lezen en na te denken. Ik voorzie in mij groene themaweken. Niet per se vanuit klimaat-, stikstof- of CO2 oogpunt. Maar meer vanwege de bevlogenheid van de mensen achter deze verhalen. Ieder op zijn eigen wijze. In de maand mei lees je er meer over op Gereons Keuken Thuis. Over vegan kaas en anders landbouw bedrijven. EETBARE Natuur is een uitgave van Noordboek Natuur en Fermentino wordt met liefde gemaakt in Italië door notenbedrijf Euro Company.

foto: cover Eetbare natuur van Michiel Korthals.
foto: Cover Wines of Gala uit 1971.

Wijntour 2021. Uit Gereons Kookboekenhoek duikelde ik het vintageboek The Wines of Gala van Salvador Dalí op. Het inspireerde mij, om een wijntour te gaan doen. In de keuken van SeaSpot fotografeer ik al sinds februari elke week een wijn, die ik daags ervoor dronk. Dit gaat leiden tot een nieuwe serie op Gereons Keuken Thuis. Meer weten of een wil je jouw wijn onder de loep leggen op Gereons Keuken Thuis? Stay tuned!

foto: Aan zee door Hans van der Horst.

Dag kunstliefhebber! De dames van de GrachtenGalerie begrijpen dat het uitzoeken van hét ultieme kunstwerk niet altijd eenvoudig is. Ieder interieur is er letterlijk ook nog eens één uit duizenden. Bij welke stijl moet het aansluiten of contrasteren? Welke kleuren passen bij het interieur? Mag het kunstwerk er bijvoorbeeld echt uit springen? Of moet een werk juist mooi opgaan in de sfeer? Welke maat is geschikt? Om een betere impressie te krijgen van wat een kunstwerk voor je ruimte kan doen willen we wat extra aandacht besteden aan een van onze services. De Photoshop service. Deze is overigens geheel kosteloos. Zo zie j meteen of het staat. Natuurlijk ben je ook meer dan welkom eerst te komen kijken bij de GrachtenGalerie. Via de ticketservice kun je eenvoudig je tijdslot boeken. Dan heb je de galerie even helemaal voor jezelf. Ticket vind je hier.

foto: lentebloesem in Koningin Wilhelminapark.

De volgende editie van Gereons Mag al fresco, staat gepland voor begin juni! Ik ben al weer leuke items aan het verzamelen.

NB: Deze lente-editie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door DSV Media, De Kroon op het Werk, Joke Boon, Terra Publishing, LELY, GrachtenGalerie, Fontaine Uitgevers, Mandy Hoenderop, Manteau, Jeroen Meus, GoodCook uitgevers, OLYMP, Hemd voor hem, Euro Company, Oosterscheldekreeft, Nederlands Aspergecentrum, Calvin Klein, Peter van Berckel, uitgeverij Noordboek, Zandvoorts Goud en Gereons E&W. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Foodbloggers a la española.

foto: Sevillanas & Jerez.

Foodbloggers a la española. Het is Witte Donderdag, een mooie dag, om, zij het als een soort laatste avondmaal, een selectie te plaatsen van recepten, die door enthousiaste foodbloggers tijdens de #spaanseweken werden ingezonden. ¡Vamos a ver!

foto: tinto de verano.

Tinto de verano en Anne-Marie is happy in haar kitchen, in elk seizoen.

 “Rode wijn van de zomer Tinto de verano betekent letterlijk ‘rode wijn van de zomer’. En dat is dit zomerse drankje zeker. Omdat je de wijn mixt met frisdrank en heel veel ijsklontjes, is het alcoholgehalte een stuk lager en drinkt het lekker door. Gebruik dan ook geen dure rode wijn voor deze mix, een gewone simpele rode wijn uit de supermarkt volstaat.”

foto: patatas al horno con pimientos y chorizo.

Ingrid Vinissima Larmoyeur mag niet ontbreken in deze Spaanse parade. Zij maakt veel originele recepten, waaronder deze Spaanse schotel met aardappeltjes, tijm en chorizo.

 “Omdat ik door mijn recente opleiding tot ‘Spanish Wine Specialist’ nog steeds in Spaanse sferen verkeer, had ik zin in een spaansgetint gerecht bij een wijn uit Priorat. Dus ging ik op zoek naar Spaanse recepten met ‘tomillo’ (het Spaanse woord voor tijm). Ik zag veel combinaties met aardappeltjes en chorizo. Kwam dat even goed uit! Want ik had nog 8 chorizoworstjes over van mijn Cajun seafood boil, waarin ik er maar twee gebruikte. Dat was dus mooi en die pasten ook nog eens goed bij de Priorat. Ik deed er nog wat paprika bij, uiteraard veel tijm en ik maakte er een smakelijke ovenschotel van: patatas al horno con chorizo y pimiento.”

foto: mosselen met pikante tomatensaus

Priya loves food gaat voor Spaanse mosselen. Zeefruit en vis is dagelijkse kost op de peninsula, maar ook bij deze foodblogger.

“Spaanse mosselen in pittige tomatensaus. Vorig jaar was ik op een citytrip in Valancia en daar genoot ik volop van het eten. Net als dit gerecht, een mosselpan met grote mosselen in een lekkere tomatensaus met veel knoflook. Je kan dit pannetje een beetje pittig maken door een chilipeper toe te voegen. Mosselen, ik krijg er geen genoeg van. Mosselen in Thaise curry, Griekse mosselen met feta, noem maar op. De Spaanse mosselen in tomatensaus zit al sinds die tijd in mijn hoofd. Tijd om dit zelf te maken. Je maakt met tomatenblokjes en olijfolie een smaakvolle saus met knoflook, uit, saffraan en paprikapoeder. De mosselen even erin stoven en smullen maar. Lekker met brood met huisgemaakte aïoli en gegrilde groente.”

foto: salmorejo van Culinea.

Hanneke Culinea de Jonge verrast ons met een salmorejo uit Andalusië. Koele koude soep voor hete dagen,  de spreekwoordelijke tres meses de infierno. (3 maanden hel)

“Net zoals de gazpacho is deze Spaanse koude soep salmorejo ook een klassieker. De soep wordt koud geserveerd en is heerlijk op een warme of tropische dag. En die hebben wij tegenwoordig ook in ons kikkerlandje. Reden genoeg om deze koude soep eens te maken als het weer eens erg warm is in de zomer.”

foto: pinchos van gepocheerde druiven.

Cora Meijer van Cultfood schreef onlangs een prachtig verhaal voor Gereons Keuken Thuis over haar hike door Noord Spanje. Nu reist ze af naar het zuiden, Andalucia.

“Pinchos zijn onderdeel van de Spaanse tapas: kleine hapjes die rond borreltijd op grote schalen op de bar staan voor bij je drankje. Pinchos hebben een sneetje stokbrood gemeen, al of niet geroosterd. Het is een Moorse invloed uit de 19e eeuw, ontstaan in steden als Sevilla, Cordoba en Cadiz in Andalusië. De kastelein dekte zijn glazen op de bar af met een sneetje (stok)brood. Zo ontstond de traditie om deze sneetjes te beleggen. Het beleg op de sneetjes wordt vaak met een cocktailprikker vastgezet.”

foto: ensalada rusa.

Anke Morreel vertelde vorige week haar “Ik vertrek” verhaal op mijn blog. Zij stuurde de Russische salade in, die zo Spaans is als wat en in geen enkele Spaanse bar ontbreekt.

“Wie al eens in een bar in Spanje is geweest kent zeker deze tapa “ensalada rusa”. Want ondanks de naam, is er deze salade niet weg te denken uit de Spaanse keuken. Je kan deze salade ook als “portion” kiezen wat een groter hapje is. En wij eten het ook gewoon graag als bijgerecht bij een BBQ.”

foto: Iberische scharrelaars.

Jody ging op varkenshunt in Extremadura  Ruig land met eikenbomen en eikeltjes, waarmee het Iberische zwarthoef varken zijn maal doet.  En met effect, want het levert heerlijke jamón op.

“Vanuit de auto zien we ze al. ‘Ik zie ze!’, ‘Daar die zwarte bolletjes!’, ‘Nee, dat is een steen..’, ‘ik zie ze toch echt…’, Nu zie ik ze ook!’ ‘Ah wat leuk!’ Wanneer ons groepje foodschrijvers en fotografen door het glooiende landschap van Sevilla naar Extremadura rijdt, zijn we alert als een damhert op de A4. Want we zijn in Jamon Ibérico de bellota-land! De speciale zwarte varkens die de laatste maanden van hun leven alleen maar Spaanse eikeltjes mogen eten. Naarmate we dichterbij onze eerste bestemmingen Jerez de los Caballeros en Mérida komen zien we alleen nog maar meer varkens onder de eikenbomen scharrelen. Dat belooft wat!”

¡Muchas gracias voor jullie inzendingen!

foto: Generalife in Granada.*

Mijn recept voor foodbloggers a la española.

De zon staat hoog aan de hemel, ter verkoeling drinken we een koude soep, een gazpacho. De koelte van het Generalife, met zijn watertuinen valt ons ten deel. Soep koud gemaakt van de groenten uit de Vega waarop het Alhambra uitkijkt. Dit geïrrigeerde tuinbouwgebied was knap verzonnen van de Moren. Net als het transporteren van sneeuw uit de Sierra Nevada voor hun ijsjes. Het was goed toeven boven op de rode burcht.
Dit beeld bracht mij op het idee voor een gazpacho helado. Voor het contrast serveer ik er hete garnalen bij. Gepeperd met een vondst uit het wereldrijk, dat de Spanjaarden verworven na de reconquista, de chilipeper.
Koud en heet, vuur en sneeuw, fuego y nieve. De Nieuwe en Oude Wereld verenigd.
Als wijn en hoe kon het ook anders een mooie droge fino sherry, koud in je glas.

Nodig 8 raciónes:

1 komkommer
6 grote tomaten
1 rode paprika
2 tenen knoflook
3 el amandelschaafsel
1 glas wodka
peper en zout
1 tl paprikapoeder gerookt 16 grote tijgergarnalen
1 Spaanse peper
1 tl chilipoeder
zout
olijfolie

Bereiding:

Schil de komkommer en snijd in kleine blokjes. Blaker de rode paprika boven een vlam en doe deze in een plastic zak. Als de paprika afgekoeld is, ontvel je deze, haal je de zaadlijsten eruit. Snijd in kleine stukjes. Kruis de tomaten in en dompel deze kort in het water, laat daarna koelen in ijskoud water. Ontvel de tomaten en haal de zaadjes eruit. Hak de knoflook fijn. Doe al deze ingrediënten en het glas wodka in een blender. Maak er een puree van. Maak de gazpacho op smaak met peper en zout. Stort de gazpacho in een plastic bakje en zet in de vriezer. Haal om het half uur een vork door het mengsel zodat een grove kristalstructuur ontstaat. Na enkele uren is de gazpacho helado klaar.

Pel de garnalen, maar laat jet staartje eraan zitten. Haal met een mesje het darmkanaaltje eruit. Bestrooi de garnalen met de chilipoeder en zout. Snijd het rode Spaanse pepertje in ringetjes. Verhit de olijfolie en bak de garnalen snel gaar.

Schep op een bordje een bolletje ijs, leg de garnalen ernaast. Garneer het bolletje ijs met wat gebakken Spaanse peper. Direct serveren.

* foto Generalife van internet

Gastblogger Cora Meijer over Noord Spanje.

Gastblogger Cora Meijer over Noord Spanje. Deze gewaardeerde gast vertelt vandaag over haar heerlijke tocht door het voor velen onbekende noordelijke deel van Spanje. Galicië, Asturias, Cantabrië en Euzkadi. Een prachtige, geheel andere regio van dit grote land, dat wij toch vaak associëren met de Andalusische folklore van flamenco en stierengevecht. Niets is  minder waar, dat laten de foto’s en verhalen van cultfood blogger Cora zien. Tijdens de Spaanse weken laten we op Gereons Keuken Thuis Cora aan het woord:

Trekkend langs de Noordkust van Spanje,

van de Ria de Pasaia naar het Fort van Ferrol,

van musea naar estuaria,

over rotsen en door bergen,

door een visafslag en in havens,

op een feestdag met inktvissen in koperen potten,

in steden met allure,

op zoek naar Spaanse authenticiteit.

Noord Spanje. Een reis die ons bijbleef, één waar je naar terug verlangt. In dit gastblog reizen we van het verste puntje in Galicië, het Fort bij Ferrol, via Asturië naar Baskenland voor het werfstadje Pasai Donibane bij statig San Sebastian. Ferrol is door haar ligging een belangrijke stad, nog steeds een marinehaven en ooit de thuishaven van de Spaanse Armada. Ze maakt deel uit van de maritieme geschiedenis van Spanje met haar Fort of Kasteel van San Felipe aan de riviermonding, met een korte verbinding naar open zee.

foto: Fort van San Felipe met zicht op het Castillo de Palma.

Het oude fort met donkere gangetjes en steile trappetjes had nog geen bewegwijzering op weg naar de bastions en torentjes. De diep ingesneden riviermonding werd onzichtbaar – onder water – afgesloten door een lange ketting naar het tegenover gelegen Castillo de Palma, menig schip liep er op vast. Ferrol was een bijna onneembare vesting.  

foto: Fort van San Felipe, doorkijkje.

Aan de kust van Galicië, niet het zonnigste plekje van Spanje, wisselen rotsen en kapen met vuurtorens af met riviermondingen, soms met beschermde wetlands zoals in het estuarium Ortigueira waar twee rivieren samenvloeien en het zoete rivierwater zich mengt met het zoute zeewater. Er is dan ook getijverschil en je vindt er prachtig witte stranden.

foto’s: Estuarium Ortigueira & wetlands.

Die moerassen worden omlijst door bergen, de wetlands staan in schril contrast met de even verderop gelegen Kaap Ortegal met de hoogste kliffen van Europa. Die kaap steekt ver naar voren in zee waardoor je speelbal van de wind kunt worden, een vuurtoren kan niet ontbreken.

foto’s: Kaap Ortegal

Vanuit Ortigueira koersten we naar de Punta de Estaca de Bares, de noordelijkst gelegen kaap waar je op een smal gewaagd pad voorbij de vuurtoren klautert. Estaca de Bares is evenals de Ria de Ortigueira een beschermd natuurgebied, hier door de trekvogels. De puntige rotsen van Galicië zijn uitgesleten door de golven en de wind, je bent nu ter hoogte van het einde van de Golf van Biskaje. Het uiterlijk van vuurtorens verschilt nogal.  

foto: Vuurtoren Punta de Estaca de Bares.

Vrolijke vissersboten, van klein tot groot, kleuren de haventjes langs de kustlijn. Bijzonder is de vangst van de eendenmossel, een kreeftachtig zeedier, dat zich in specifieke maanden na springtij op de rotsbanken hecht. De eendenmossel vangers wagen zich of aan heuplijnen bij eb naar beneden in het roerige water of ze springen bij het laagste tij uit kleine bootjes van rots naar rots, een riskante onderneming in de branding van de Atlantische Oceaan. Bij gevaar is de kreet ‘Moita mar!’, wat ‘hoge golven’ betekent, een teken om dekking te zoeken. Net als oesters gelden eendenmossels als een delicatesse, ze worden gekookt met laurier. De Spaanse naam is percebeiros, je eet ze bij lokale bars

video: Percebeiros de Galicia – Uno de los trabajos mas peligrosos del mundo

We passeren de regiogrens met Asturië, ook een kust met steile kliffen, maar afgewisseld met baaien en stranden en kleurrijke visserij.

foto: Asturië klifkust

Luarca is zo’n vissersstadje met een bedrijvige en toegankelijke visafslag, wat een plezier om er rond te snuffelen, nog nooit zoveel verschillende vis bij elkaar gezien. Door mijn enthousiasme stal ik hun hart en mocht foto’s maken.

foto: Luarca_achter de schermen bij de visafslag.

foto: Luarca,visvangst visafslag

We sliepen in een klein hotel direct aan de haven, ’s middags plonsde de lokale jeugd tussen die vrolijke bootjes, echt het levendigste plekje op deze reis. De Rio Negro slingert zich door het ‘witte’ stadje, van bovenaf echt een geweldig uitzicht.

foto: Luarca met eb in de Rio Negro.

oto: Klussen aan de vissersboot.

Even voor Cudillero zijn de kliffen en de vuurtoren van Cabo Vidio, bij helder weer met prachtige uitzichten want die kliffen zijn tot 80 meter hoog. De vuurtoren, met een bereik van 25 mijl, past precies op een smal klif dat langzaam afloopt in zee. Ze werd in 1950 in gebruik genomen na talloze scheepswrakken. Cudillero, een van de mooiste vissersdorpen, is van oorsprong een zeevarende gemeenschap met een rijke visserijtraditie. De vissershuizen zijn herkenbaar aan ‘curadillo’: door de wind gedroogde vis, meestal kleine haaien, die aan de gevels hangen. Deze vissers hadden vroeger ook hun eigen taal.

foto: Cudillero, vissershuis.

Het haventje is ommuurd tegen de redelijk woeste golven van de Golf van Biskaje, de Plaza Marina is het hart van dit dorp. Eigenlijk zijn de kleurrijke huizen rond dit natuurlijk amfitheater tegen de rotsen omhoog gebouwd, met rechts hoog op de rots de vuurtoren en een uitkijktoren.

foto: vissersdorp Cudillero in Asturië

Er loopt een pad naar het uitzichtpunt Garita-Atalaya, waar je bovenop de vuurtoren kijkt. In Asturië weten ze die vuurtorens echt precies pas op een rots te plaatsen.

foto: Vuurtoren van Cudillero.

In Aviles waren de vissers juist hun netten aan het inspecteren, dat gaf ook weer bedrijvigheid.

foto: Inspectie visnettten in Aviles.

Maar daar streken wij neer voor het zojuist geopende culturele centrum van de beroemde Braziliaanse architect Oscar Niemeyer.  Dit Niemeyer Centre is groots van opzet voor allerlei kunstuitingen en heeft een gastronomisch restaurant in de twintig meter hoge uitkijktoren met uitzicht op de stad. Het was een prestigieus project, Aviles wilde zich net als Bilbao cultureel meer aanzien geven.

foto: Niemeyer Centre in Aviles.

Het oude deel van Aviles was toen wat haveloos, maar het raadhuis is zeker ’s avonds mooi.

foto: Raadhuis van Aviles.

Van hieruit bezochten we Leon in Castilië, een sfeervolle stad met veel historische architectuur en een 13e-eeuwse gotische kathedraal, de Santa María de León, waarvan de oude glas in lood ramen heel bijzonder zijn.

foto: Kathedraal van Léon

foto: Portaal kathedraal Léon

De stad was een belangrijke halte op de Camino de Santiago. Er zijn mooie pleinen zoals Plaza Mayor, het centrale rechthoekige plein omringd door arcaden waar ook het barokke gemeentehuis staat en Plaza del Grano in het oude kwartier Barrio Humedo waar je tapas restaurants vindt.

foto: Plaza Mayor, Léon

foto: Plaza del Grano.

De Catalaan Antoni Gaudi bouwde er in 1892 zijn Casa Botines, een ontwerp in neogotische stijl met een middeleeuwse uitstraling dat wordt geaccentueerd door het opmerkelijke smeedijzeren traliewerk voor de deur en rondom het gebouw. Boven die deur staat Sint-Joris die vecht met de draak.

foto: Casa Botines van Gaudí.

Casa Botines werd in 1967 Historisch Artistiek Monument. Gaudí is een van de grondleggers van de organische architectuur, een modernistische stijl met oog voor duurzaamheid en leefbaarheid door moderne constructieve kenmerken zoals de lichtmetalen kolommen in de kelder en een combinatie van grotere ramen beneden met ramen in het dakvlak voor een betere lichtval. De casa is bekleed met lokaal gewonnen natuursteen.

foto: Casa Botines in Léon.

Op de terugweg verraste het landschap van Los Barrios de Luna ons, een   stuwmeer in het woeste berglandschap van Parque Natural de las Ubiñas, dat nog bij Asturië hoort. Het is een bergachtig gebied met grote contrasten in het reliëf, zeker in het Peña Ubiña-massief bij Leon. Het steile reliëf van dit gebied leidde tot de aanleg van een tachtig meter hoge dam in een smalle kloof van de Rio Luna, die in 1956 in gebruik werd genomen. Het stuwmeer heeft een kustlijn van veertig kilometer. 

foto: de kloof van la Luna. Barrios de la Luna.

Gijón werd van oudsher bewoond door Asturische koningen, maar tijdens  de Spaanse burgeroorlog van 1936 – 1939 is veel oude architectuur verwoest. Het Palacio de Revillagigedo,  een 18e eeuws barok paleis, is bewaard gebleven. 

foto: Gijon jachthaven.

De oude visserswijk, Cimadevilla is herkenbaar aan de San Pedro kerk, waar de twee stranden van de stad worden gescheiden. Door een bruiloft  was het er gezellig druk.

foto: Gijon, San Pedro kerk.

Cimadevilla is het historische hart en er was een braderie met oude handmatig bediende kermisattracties en lekker eten. Ik vergaapte me aan de inktvissen in grote koperen kookpotten. 

foto: Oude kermisattracties.

foto: pulpo koken in Gijon.

Vervolgens streken we neer in het familie badplaatsje Ribadesella, met een langgerekt strand waaraan prachtige oude villa’s staan. De monding van de Rio Sella knipt het stadje als het ware in tweeën: enerzijds is er het oude centrum met een klim naar de rots vanwaar je op het andere deel kijkt, het strand en haar villa’s en hotels. Op de Sella wordt vanuit het binnenland veel gekanood.  

foto: Ribadesella, playa.

Het oude centrum heeft smalle straatjes met kleine winkeltjes, we vonden een leuk café en wandelden over de boulevard Paseo de la Grua naar het uitkijkpunt op de rots. 

foto: Pub in Ribadesella.

In het achterland van Asturië zie je nog de typische graanschuren staan, vrij van de grond door hoge ‘poten’. Losstaande trappetjes geven toegang. Deze schuren heten troj in het Spaans en staan op pootjes, om het graan niet te laten verrotten. (GKT)

foto: oude graanschuren, trojes.

Mijn Fabada op Cultfood, een typisch Asturisch gerecht in de kleuren van de Spaanse vlag, vloeit voort uit deze reis. Die kleuren zie je terug in meerdere gerechten van haar keuken: het geel van saffraan, kazen en omeletten; het rood van rode peper, paprika en tomaat naast de vele droge worsten en rauwe hammen en het wit van de bonen, rijst en knoflook, maar ook van vis en zeevruchten. De kleuren van paella zijn daarmee ook wel duidelijk. De smaak van het platteland krijg je ook te pakken in een van de mooiste historische dorpen, Santillana del Mar in Cantabrië. Het hele dorp valt onder monumentenzorg, de geplaveide straatjes en huizen in dit openlucht museum dateren meest uit de 18e eeuw.

foto: Santillana del Mar.

Het dorp ligt in het landschap van de Costa Verde, dichtbij de zee in prachtig groene heuvels. Santillana is de verbastering van Santa Juliana; het dorp werd gebouwd rond een klooster en de Colegiata de Santa Juliana kerk. Omdat de naam Santillana al bestond werd ‘del Mar’ eraan toegevoegd. Op het pleintje is een was- en drinkplaats en er zijn enkele fonteinen. De Costa Verde loopt door tot aan Ribadesella.

foto: Santillana del Mar.

We waren weer toe aan cultuur, dus op naar Baskenland voor het Guggenheim museum in Bilbao naar ontwerp van Frank Gehry. Zijn ontwerpen zijn zo spannend, het is maar goed dat de kunst er ook mocht zijn. Gehry is een belangrijk vertegenwoordiger van het deconstructivisme, zijn expressieve vormen en het vooruitstrevende gebruik van materialen zoals titanium in Bilbao maakten hem en zijn architectuur wereldberoemd. Titanium weerkaatst de zon weergaloos.

foto: Guggenheim, Bilbao.

Aan de kade staat een reusachtige spin, Maman, een ontwerp van Louise Bourgeois met een afmeting van 9 meter hoog en ruim 10 meter in omtrek. Deze Parisienne maakte door haar studie geometrie meer kubistische ontwerpen en ziet de spin als een slimme wever, die ongewenste ziekteverspreiders als muggen eten en dus behulpzaam en beschermend zijn, maar waarvan ook dreiging uitgaat door de valstrikken die ze aanleggen. Maman is ontworpen voor het London Tate Modern, maakt deel uit van meer spinnenbeelden en draagt een zak met 32 marmeren eieren.

foto: Maman van Louise Bourgeois in Bilbao.

De geëxposeerde kunstwerken in 2011, in juni 10 jaar geleden, waren ook experimenteel. Op de foto zie je een doolhof van cortenstaal om doorheen te lopen, de sculptuur Open Ended van minimalist Richard Serra, een Amerikaans beeldhouwer. Zijn kennis van staal deed hij op als student om in zijn levensonderhoud te voorzien. 

foto: Ricardo Serra, open end.

In Bilbao vind je in ‘Las Sietes Calles’ in het Casco Viejo winkeltjes, delicatesse zaken en bars. In het centrum is een markthal met regionale producten. We reden nog even naar de haven en vonden de eerste, geheel in ijzer uitgevoerde zweef- of hangbrug Vizcaya uit 1893 bijzonder. Een veer ontworpen door Don Alberto Palacio Elissague die de beide oevers – rotsachtig steil of zandkust – van de Nervión bij Bilbao verbindt. De vereisten aan dit veer waren het overbrengen van passagiers en vracht zonder de navigatie in de rivierhaven van Bilbao met druk scheepvaartverkeer te belemmeren tegen redelijke constructiekosten en de garantie van regelmatige dienstverlening. Het ontwerp verenigde twee technologische innovaties: de techniek van hangbruggen uit het midden van de 19e eeuw en de techniek van mechanische aandrijving door stoommachines.

De brug is 61 meter hoog en 160 meter lang. De Vizcaya-brug is een van de grote monumenten van de industriële revolutie, ijzer werd  beschouwd als het krachtigste symbool van de vooruitgang. De Baskische regering riep de brug al in 1984 uit tot historisch artistiek monument, in 2006 werd ze als opmerkelijk ijzeren architectuurwerk officieel UNESCO-werelderfgoed. In 2010 startte een restauratie waarbij de zwarte verf werd vervangen door Somorrostro hematiet rood, de kleur van de lokale ijzerader.

foto: Vizcaya brug.

We besloten om voor de afwisseling hoog in de bergen en landelijk te slapen en van daaruit Pasai Donibane en San Sebastian aan te doen.

foto: Kippenren in Gipuzkoa.


De Ria de Pasaia is een monding bij het typisch Baskische stadje Pasai Donibane met een regelmatige kleinschalige veerdienst naar Pasai San Pedro. De smalle monding is een heuse haven, heel beschut gelegen tegen de woeste golven, en het kleine veer vaart de hele dag heen en weer. Wij trokken erheen voor haar Baskische uitstraling en om een kleine scheepswerf voor Baskisch maritiem erfgoed te bezoeken.

foto: Scheepswerf in Ria de Pasaia.

foto: Op de helling van de scheepswerf in Ria de Pasaia.

Pasai Donibane was nog niet toeristisch ontdekt, ademde een echt lokale sfeer met politiek getinte ‘posters’ voor afscheiding in haar tunneltje en hier en daar beklad met leuzen.

foto: Pasai Donibane.

Victor Hugo ontdekte het stadje in 1843 en wilde er een reisboek schrijven over de Pyreneeën. Doordat zijn dochter in die tijd stierf verscheen dat boek postuum in 1890. Het 17e-eeuwse huis aan de waterkant dat hij die zomer bewoonde is nu een bescheiden museum. De kleurrijke vissershuizen, de smalle geplaveide straatjes, de eeuwenoude bogen, de Baskische muurschilderingen en haar ligging maken Pasai Donibane heel bijzonder. In oktober 2011, ons reisjaar, kondigde de afscheidingsbeweging aan haar activiteiten te gaan staken.  

foto: Pasai Donibane, vanuit de ria.

Als je in Donibane langs de kade staat en naar de havenuitgang kijkt, sta je perplex als een schip die haven daadwerkelijk verlaat. De uitgang naar zee is erg smal en maakt een scherpe hoek. De schepen worden begeleid door loodsen, maar dan nog is het een knap staaltje van zeemanschap. Bij de passage van die kade met huizen slokken ze de hele omgeving voor zich op.

foto: Havenuitgang van de Ria de Pasaia.

Wij namen het kleine veer om naar de scheepswerf te gaan dat de lokale, traditionele houten boten repareert. We hadden daarover gelezen in het Franse tijdschrift La Chasse-Marée, dat vaker aandacht besteed aan lokale bootontwerpen. We kregen spontaan een persoonlijke rondleiding, manlief werkt in de scheepsbouw. Er was toen zelfs sprake van restauratie van een schip voor de walvisvangst want Pasaia speelde daarin vroeger een belangrijke rol, er vertrokken expedities. En wat blijkt, de tijd heeft niet stilgestaan: er is een glazen overkapping neergezet op deze Albaola werf en tien jaar later wordt er – gesteund door UNESCO – een replica gebouwd van de walvisvaarder San Juan, het eerste trans-Atlantische schip uit de Baskische maritieme industrie dat in 1565 zonk voor de kust van Canada en in 1978 als scheepswrak werd teruggevonden en uitgegraven.

foto: ontwerp walvisvaarder San Juan.

Enthousiast bezochten wij na afloop het lokale café aan de kade en zittend aan een lange tafel gaf het ons een ontzettend Baskisch gevoel, al ben je op dat moment ook wel een echte outsider.

Sfeervol San Sebastian doen wij met enige regelmaat aan, de prachtige baai met haar drie stranden bekoort velen. In de bars is het heerlijk pintxos eten, ze hebben een leuke achtergrond.

foto: San Sebastian, Donostia.

Natuur, historie en cultuur gingen op deze reis hand in hand. De expositie in het Castillo de Santa Cruz de la Mota verbond Ferrol – via de Armada – met San Sebastian. Ook aan Don Quichot van La Mancha en zijn boerendienaar Sancho Panza, de wereldberoemde romanfiguren van Cervantes, werden wij meerdere keren herinnerd.

foto: San Sebastian_Don Quichot van La Mancha met Sancho Panza

Muchas gracias Cora, voor dit mooie Spaanse reisverhaal!

Ben jij een foodblogger met net zo’n heerlijk Spanjeverhaal of -recept? Laat het dan hieronder in een reactie achter of schrijf eens een gastblog voor Gereons Keuken Thuis.

Vega recept op 12 maart.

Vega recept op 12 maart. Waarom deze datum? Omdat dit een namiddag is die me altijd bij blijft. Gezellig op de boekpresentatie, bij Instock in de Czaar Peterstraat, van het kookboek Jack Fruit. De laatste presentatie die ik sindsdien heb bezocht. We deden toen nog wat lacherig over de aanstaande maatregelen. Maar niets was minder waar. Want in lijn 1 terug werd de realiteit duidelijk. De rest weten we, want we zijn nu een heel jaar verder en nog steeds is de pandemie niet voorbij. Maar ik wil het op deze vrijdag helemaal niet over Covid-19 hebben, want daar is m.i. al genoeg over gezegd en geschreven. Let’s talk Jack Fruit.

foto: cover Jack Fruit.

Ik wil het hebben over dat andere terugkerende fenomeen. Inmiddels is de Nationale Week zonder Vlees weer op stoom en heeft laten zien, dat deze een blijvertje is. Mooi moment om jackfruit uit je (voorraad) kast te halen. En dan te gaan koken uit het leuke kookboek, dat Jessica Lek schreef samen met Fairtrade. Kijk zo snijdt het mes aan twee kanten. Geen vlees en ondersteuning van boeren, die het hard nodig hebben.

Een stukje terug in de tijd:

“Een kookboek met een bijzonder Fair Trade verhaal erachter. Jessica Lek ging aan de slag met deze steeds populairder wordende vrucht die tot wel 40 kilogram kan wegen en een prima vleesvervanger is. Oorspronkelijk komt deze stekelige vrucht uit India, maar tegenwoordig wordt hij overal verbouwd, in Afrika, Azië en Zuid Amerika. Jack Fruit is op twee manieren te eten, rijp en geel, vers, of jong en groen uit blik. Lisette Brouwers, productmanager van fairtrade Original vertelde mij over de teelt en productie voor hun merk, waarbij boeren een eerlijke prijs krijgen voor de vruchten, die zij verwijderen. Het geheel wordt dan lokaal ingeblikt voor de wereldmarkt, zodat wij daarmee een prima vleesvervanger hebben. dat was teven s het thema van de middag, want niet per ongeluk werd het eerste exemplaar met 30 jack fruit recepten overhandigd aan Isabel Boerdam, bedenkster van de week zonder vlees. Een week waar inmiddels vele Nederlanders enthousiast aan meedoen. Koken met en uit Jack Fruit vormt een prima alternatief voor vlees. Door de vruchtvleesstructuur (wat een mooi woord) is het een prima vleesvervanger, vol vitamine C (hard nodig in deze dagen), maar niet per se een goede eiwitvervanger.”

Een vega recept op 12 maart: smokey jackfruitgyros met romige koolrabi-appel-tzatziki. Zullen we er voor de lol eens een volle witte viognier bij drinken?


Nodig:

1 blikje jonge jackfruit (Fairtrade Original, à 550 g), afgespoeld
2 el ahornsiroop
1 tl gedroogde peterselie
2 tl gedroogde oregano
6 el smokey barbecuesaus + extra
3 el olijfolie
4 platbroden
1 zakje gemengde sla (à 80 g)
4-6 el granaatappelpitjes
1-2 el sumak

voor de gyroskruiden:


2 tl komijnzaad
2 tl korianderzaad
zaadjes van 1 kardemompeul
¼ tl zwarte peperkorrels
2 tl tijmblaadjes
1 tl knoflookpoeder
¼ tl nootmuskaat
1 tl kaneel
1 tl paprikapoeder
½ tl cayennepeper
1 tl zout

voor de tzatziki:


100 g Griekse yoghurt (of gebruik kokosyoghurt voor een vegan variant)2 el tzatzikikruiden (gedroogde peterselie, selderij, munt, knoflook en oregano)
2 el gekneusde muntblaadjes
1 kleine koolrabi, geschild en in plakjes
½ zoetzure appel, in staafjes
¼ tl kurkumapoeder (optioneel)

Bereiding:

Verwarm voor de gyroskruidenmix de komijn, koriander en kardemomzaadjes 1 tot 2 minuten in een koekenpan op matig vuur. Vermaal ze met de zwarte peperkorrels in een vijzel tot poeder. Voeg er de tijm aan toe en kneus de blaadjes kort. Meng er de overige specerijen door.

Snijd de jackfruit in dikke, platte reepjes en schep in een grote kom met de gyroskruiden, ahornsiroop, peterselie, oregano, barbecue saus en olie om, zodat de marinade goed vermengd is met de stukjes jackfruit. Laat, afgedekt, minstens 1½ uur marineren in de koelkast.

Verwarm de oven voor tot 185 °C. Verdeel de stukjes jackfruit en marinade gelijkmatig over een met bakpapier beklede bakplaat. Rooster de jackfruit in ca. 20 minuten krokant. Schep er naar wens nog wat extra barbecuesaus door.

Maak ondertussen de tzatziki. Meng in een kom de yoghurt met de tzatzikikruiden, munt, koolrabiplakjes, appel en eventueel kurkuma.

Verwarm de platbroden volgens de aanwijzingen op de verpakking en smeer ze met de helft van de tzatzikisaus in. Verdeel er de jackfruit en sla over. Vouw ze met een stukje bakpapier of aluminiumfolie aan de onderkant dicht en strooi er aan de bovenkant de granaatappelpitjes en de sumak op. Geef de rest van de tzatziki er apart bij.

Jack Fruit, het kookboek. Jessica Lek, i.s.m. fairtrade Original (ISBN 9789461432322) is een uitgave van GoodCook en is on- en offline te koop voor € 14,95.

Noot: dit kookboek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Spaanse weken.

foto: Spaanse tapas kookboekje.

Spaanse weken. Het is vandaag 1 maart, start van de meteorologische lente. De Spaanse weken gaan van start op Gereons Keuken Thuis, met al dat lekkers, dat te vinden is in dit grote land, van Oviedo tot Cartagena en van Catalunya tot Extremadura. Ik ontdekte, dat in tegenstelling tot de alom bejubelde Italiaanse keuken en bewierookte cuisine van Frankrijk er toch minder aandacht wordt besteed aan de Spaanse cocina. En er is zoveel te beleven. Tapas, pintxos, cocido a la Madrileña, churros en horchata. Vis in overvloed op het Andalusische strand. Elke regio met zijn kenmerkende specialiteiten. Ik dook er alvast voor mijn kookboekenhoek in en vroeg een aantal gastbloggers dat ook te doen. Half maart kun je weer een mooi reisverhaal van Cora Meijer verwachten, foodblogger Anke Moreel staat voor een week later gepland. Raya Lichansky gaat een verhaal vertellen uit de sixties. En ik heb een heuse Spaanse foodbloggers-parade in mijn agenda staan. Want er werden op mijn oproep heel wat mooie Spaanse gerechten aangeleverd.

foto: verse vis op de markt.

Vandaag trap ik de Spaanse weken af met mijn recept voor zarzuela. Een Spaanse visschotel, die, toen ik een jaar of negen was, voor ons werd gemaakt door een buurvrouw. Zij maakte deze schotel met allerlei soorten vis o.a. makreel. Dit gerecht zit vol smaken van de Middellandse zee. Alleen de geur van dit gerecht zou mij nu terstond doen afreizen naar Spanje. Erbij drinken we natuurlijk koude Spaanse rosé van de garnacha druif.


Nodig:

6 el olijfolie
1 grote ui gesnipperd
3  tenen knoflook in stukjes
1 laurierblad
4 draadjes saffraan
1 tl paprikapoeder gerookt.
1 Spaans pepertje in kleine ringetjes (let op zonder zaadjes)
2 el tomatenpuree
4 tomaten
250 ml witte wijn
1 visbouillonblokje
500 g zeevruchten gemengd
500 g witvis bijvoorbeeld kabeljauw in stukken
10 grote gamba’s (garnering)
peterselie gehakt
peper, zout
citroen

Bereiding:

Verwarm de olie in een pan en fruit zachtjes de ui aan. Voeg het laurierblad, de knoflook, saffraandraadjes, paprikapoeder en Spaanse peper toe en laat dit kort fruiten, zodat de aroma’s vrij komen. Bak dan kort 2 el tomatenpuree mee. En voeg daarna de tomaten toe. Laat alles even sudderen. 
Doe de witte wijn en het visbouillonblokje erbij en kook alles even door. Voeg de kabeljauw en zeevruchten toe. Doe een deksel op de pan en laat nog eens 15 minuten sudderen.
Garneer daarna de zarzuela met partjes citroen, wat gehakte peterselie en de verwarmde gamba’s.


Heb jij ook een leuk recept of (reis) verhaal voor de Spaanse weken? Ik deel het graag op Gereons Keuken Thuis.