SWEET, Yotam Ottolenghi & Helen Goh.

 foto: cover SWEET.

SWEET, de nieuwe loot aan de stam van alle Ottolenghi boeken. Met dit boek gaat de succesvolle horeca entrepreneur en kok Yotam samen met patissière Helen Goh op ontdekkingsreis langs zoete smaken, taartjes, koekjes, cakes en desserts. En hij gaat terug naar de tijd, dat zijn werk bestond uit het luchtig kloppen van eiwitten. Nog steeds zijn in Londen grote meringues  onlosmakelijk verbonden met Ottolenghi. Het handelsmerk van zijn deli in Islington. Net als de gewoonte van deze man een verbond te sluiten met een ander, waardoor er mooie boeken ontstaan, zoals Plenty, Jerusalem en NOPI.

Drie jaar lang hebben Goh en Ottolenghi gewerkt aan dit boek, dat ze in eerste aanleg SUIKER wilden noemen, omdat je nu eenmaal bij gebak niet ontkomt aan suiker. Alle modes ten spijt.  De schrijvers vinden dat suiker er nu eenmaal bij hoort. Het hoort bij de overvloedige stijl van Ottolenghi’s kookkunst. SWEET vervult beiden met vreugde. Aan de slag dus bakkers. Nu is Gereon Keuken Thuis meer van de consumptie dan het bakken, maar dat neemt niet weg dat ik SWEET een heel inspirerend boek vind. Anders dan bij koken is bakken een veel technischer iets. De hoeveelheden en processen moeten kloppen. Hier ontstond de grote vriendschap van Helen en Yotam. Ontstaan rond een stuk taart. Helen, eigenlijk psychotherapeute uit Australië kwam rechtstreeks van de boot in Ottolenghi’s zaak terecht en is nooit meer verdwenen uit de patisserie. Samen bakten, proefden en bedachten ze creaties voor SWEET. Doordat ze inmiddels beiden een gezin hebben zijn deze sessies wat schaarser geworden, maar als ze elkaar treffen is het gespreksonderwerp direct gevonden.

SWEET is geen bakboek, maar meer. Het is het resultaat van kennis bundelen. Het boek start met biscuits en koekjes, makkelijk en snel te maken, weinig keukengerei, weinig gedoe en de kinderhand is direct gevuld. Met bijvoorbeeld pindakaaskoekjes, amandelwafeltjes en kattentongen. Ja zelfs Hollands gevuld speculaas, dat Yotam leerde kennen via Amsterdamse patissier Cees Holtkamp. Tot slotte noem ik de Garibaldi’s, die wij sultana’s noemen.

Minicakes, daar zijn Goh en Ottolenghi dol op. Een traktatie waar je iedereen blij mee maakt. Het vergt iets meer keukengerei, vormpjes en bakplaten. Mooie creaties zoals Perzische liefdescakes. De beroemde madeleines met saffraan, honing en sinaasappel. Cupcakes, waarvoor zelfs de #ACBM een uitzondering maakt! Door het gebruik van halva en tahin zie je ook de Levantijnse achtergrond van Ottolenghi terug. Tot slot wil ik de Guinnesscakejes met chocola en Baileys noemen. Dit lijkt wel een Iers gedicht.

Het grote werk in SWEET, cakes en taarten. Het valt me op dat de schrijvers veel werken met likeuren, rum of andere destillaten. Heb je kinderen of wil je geen alcohol? Laat je het weg. Ondanks dat de recepten uitgebreid beschreven worden is het natuurlijk altijd mogelijk je eigen draai te geven aan je taart. Ik las over een taart van rode biet met gember en zure room. Ik als niet super zoetekauw zou deze smaken wel kunnen waarderen. Druiven- of Cleopatrataart, dat klinkt adellijk. Of wat te denken van de fruitcake met grappa?

Ik maak een sprong naar kwarktaarten. Nergens is het ontleden van recepten zo belangrijk als bij deze taarten, die zowel warm als koud worden “gebakken”. Passievruchtenkwarktaart met gekruide ananas, wat exotisch.

SWEET vervolgt met platte taarten, van klassieke open vruchtentaarten tot kleine tartelettes met vijgen, rijst of een pistache-frangipane. Hier lijkt het een beetje op de klassieke Franse patisserie. Maar anything goes voegt de charmante Ottolenghi eraan toe. In dit hoofdstuk ontbreken de Mont Blancs met kastanjecrème ook niet. (en die vind ik lekker)

Is er nog ruimte voor een toetje? Desserts spelen een grote rol in de keukens van Ottolenghi. Heel wat desserts zijn er voorgeschoteld aan de gasten. Wat te denken van ricottaflensjes met vijgen, honing en pistachenoten? Of een frisse yoghurt pannacotta met basilicum en gehakte aardbeien? Fris en sweet. Als laatste noem ik de grapefruitsorbet met campari. Dat noem ik geen dessert maar een cocktail. Tot slot geeft het tweetal nog wat recepten voor snoeperijen, gevolgd door wat algemene productkennis.

SWEET is een boek om door te lezen, het proces te doorgronden en over na te denken. Dat vind ik zo knap aan deze twee schrijvers. Starten met ontleden en dan weer opbouwen. Heel precies. Anders dan de felle cover doet vermoeden is het geen boek vol hedendaags visueel geweld. Daar houd ik van. In mijn optiek draait het om de uitleg.  SWEET is waardige nieuwe loot aan de Ottolenghi boom. Ik moet maar snel eens een bakcursus gaan volgen, misschien wel bij dit duo!


SWEET, Yotam Ottolenghi en Helen Goh (ISBN 9789059567580) is een uitgave van Fontaine en is on- en offline te koop voor € 29,95.

Noot: dit boek werd mij als recensie exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Uitgeblogd en afgekookt.

 foto: keftedes met gegrilde venkel.

Uitgeblogd en afgekookt voel ik me op deze woensdagmorgen. Gereons Keuken Thuis overweegt een heuse blogstaking. Weg ermee, wij eisen nieuwe condities schreeuwen de letters mij van het scherm toe. Al die recepten, boeken en verhaaltjes! Tja, het komt ook bij bloggers voor, een soort writer’s block. Waar gaan we het over hebben, wat ga ik maken, lezen de unieke bezoekers het allemaal wel en wanneer ga ik iets doen met al die projecten, die ik in een vlaag van ambitie had gedefinieerd? Niets dus vandaag, een heuse blogstaking zou wel eens het antwoord kunnen zijn. Of op een langzaamaanactie?  Een stiptheidsactie, waarbij je alleen nog een blog schrijft na de commitment van een quorum aan unieke bezoekers per dag. Het zou het leven in Gereons Keuken Thuis een stuk makkelijker maken. Want dan bepalen parameters, quota en anderen hoe jouw verhaal eruit ziet?

Wat een heerlijke gedachte. Maar niet heus. Bloggen is iets, dat ik doe omdat ik schrijven, koken en eten fijn vind. In mijn genen zit verankerd, dat ik niet alleen graag achter het fornuis sta, maar ook graag deel, wat ik daar doe. Bij tijd en wijle met iets minder enthousiasme, maar meestal full force. Uitgeblogd en afgekookt zijn hoort er soms bij en is een prima modus om opnieuw te beginnen. Opruimen, die hap! Kijken welke thema’s nog leuk zijn? De #ACBM afstoffen? Pagina 53 koken? Mijn #alfresco actie uitbreiden? Of toch wat scherper bloggen? In ieder geval kriebelt het, naast dat ik uitgeblogd en afgestoft, ik bedoel afgekookt ben..

Het fijne aan blogger zijn is dat je dat alles mogelijk is, dat je zelf schrijft waarover je wilt schrijven, besef ik ineens. Daarvoor heb je bovengenoemde commitment helegaar niet nodig. Mijn andere blog over de avonturen van Pelle, Knøbbig, Madeleine en hun kornuiten vormt hiervoor een heerlijke retraite. Ik duik in hun wereldje. Zingen met Yinda, koken met Knøbbig en denken als Bart. Daar krijg ik inspiratie van en dat is precies wat ik ga doen vandaag. Aan de inwendige mens moet natuurlijk ook worden gedacht. Laat ik dat vandaag eens doen met één van  de eerste recepten, waarover ik blogde. Lamskeftedakia van de grill buiten. Gegrilde venkel als groente. Glas koude retsina erbij. En voor je het weet ben je weer aangeblogd en opgekookt. Fijne dag!

Nodig:

500 g lamsgehakt

1 ui gepeld en gesnipperd

2 citroenen

4 knoflooktenen

5 takjes rozemarijn

5 takjes platte peterselie

1 tl paprikapoeder

1 tl komijnpoeder

1 tl gemberpoeder

5 el olijf olie

zout, peper

saté prikkers

Bereiding:

Week de saté prikkers in wat water. Rits de naalden van de rozemarijn en peterselie. Hak deze kruiden fijn. Bewaar wat kruiden voor garnering. Hak 2 tenen knoflook en een ui fijn. Meng in een grote kom het gehakt, de ui, de knoflook, de groene kruiden en de specerijen (komijn, gember en paprika) met een eetlepel olie goed door elkaar. Voeg ook wat peper en zout toe. Kneed het mengel om de saté prikkers, twee per persoon. Laat wat ruimte over om op de grill te kunnen draaien.

Bakken met kennis, Eke Mariën.

 foto: cover Bakken met kennis.

Bakken met kennis. Iedereen weet dat Gereons Keuken Thuis niet zo van het bakken is. Geen taarten, koekjes of andere zoetigheid. Geen gefriemel met gekleurde suikerproducten. Ik heb het geduld er niet voor en de aanleg niet. Taartjes komen bij mij meestal van de patissier. Onlangs vertelde meester van de patisserie en kroket Cees Holtkamp mij, dat bakken een veel preciezer proces is dan koken. Meten is wegen en weten. Want, en dat beaamde Eke Mariën ook tijdens de presentatie van zijn nieuwe boek Bakken met kennis, zo gauw je taart in de oven staat kun je het proces niet meer bijsturen. Dat kan je met een gerecht als kok wel.

Het zette Eke Mariën aan het denken. Als kok schreef hij eerder het boek Cook & Chemist. Gereons Keuken Thuis heeft aan dit boek heel wat gehad in de voorbereiding van moleculaire kookworkshops. Deze keer ging Eke de uitdaging aan om de kennis rondom bakken te fileren. Eke deelt graag zijn kennis, het hoe en waarom van koken en bakken. Dit doet hij in dit nieuwe boek en via zijn website Koken met kennis

Bakken is het thema, maar misschien nog wel het belangrijkste kennis van bakken. De wetenschap achter het proces. Een queeste naar het hoe en waarom. Wat is er mis er als je cake ingestort uit de oven komt? Of je koekjes te vet blijken te zijn? Welke cruciale stappen zet je? Deze en nog veel meer vragen vroegen om uitleg en fundering. Eke ging aan de bak.

Bakken, zo gaat Eke Mariën verder is niets anders dan het goed hanteren en assembleren van de big five, meel, suiker, vet, eieren en vocht. Zij zijn letterlijk de structuurbouwers of -brekers van je baksels. Welk soort meel kies je, in welke verhouding voeg je vetten, suikers, eieren of vocht toe en wat doet dat met je deeg of beslag? Het eerste hoofdstuk is een mooie uiteenzetting van deze vijf producten.

In het tweede hoofdstuk behandelt de schrijver de additionele toevoegingen. Want je kunt het een heel eind schoppen met de big five, maar brood kan niet zonder gist en fruit en chocola voegen wat toe aan de smaak. Eke behandelt alle aspecten van deze additieven.

 foto: de citroen meringuetaart.

Hierna gaat hij weglaten en vervangen. In deze tijd, waarin suikers, gluten, vet en dierlijke producten steeds vaker in opspraak zijn, dient een boek als Bakken met kennis hier ook aandacht aan te besteden. De kunst van het weglaten of vervangen. schematisch weergegeven en voorzien van de effecten op je baksels.

Het proces komt aan bod. De kunst van het bakken en de vijf factoren die het verschil maken in goed of mislukt gebak. Hiermee besluit het wetenschappelijke deel. We kunnen aan de slag met koekjes, waarvan duizenden soorten zijn, vloeibaar of van deeg. Cake in al zijn hoedanigheden. Taart natuurlijk, zoals de geweldige citroen meringuetaart die ik proefde tijdens de boekpresentatie. Gebakken lucht zoals bladerdeeg, soezen en de eerder genoemde meringue. Eke waagt het zelfs Bossche bollen te maken en te voorzien van commentaar. Dat is nu bakken met kennis. Telkens uitleg onder aan het recept. Hartige taart en brood maken de parade van recepten compleet.

Bakken met kennis is een boek dat elke bakker (in spe) in huis zou moeten hebben. Het legt klip en klaar uit welk proces zich voltrekt in en buiten de oven. En op dat soort weetjes en kennis ben ik nu eenmaal dol. Voeg daarbij de heerlijke recepten en mooie fotografie en het plaatje is compleet. Ik ben erg benieuwd of we in het volgende seizoen van HHB deze kunde gaan terugzien. Bakken met de nadruk op kennis!

 foto: de Bossche bol volgens Eke.

Bakken met kennis, Eke Mariën (ISBN 9789045211183) is een uitgave van Karakter en is te koop voor € 29,99

Noot: dit boek werd mij als recensieexemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Lotharingen.

 foto: château de Lunéville

Lotharingen, noordoost Frankrijk. Altijd heen en weer gepingpongd tussen Frankrijk en Duitsland., maar sinds de Eerste Wereldoorlog Frans. Ik wil het hebben over de twee steden in Lotharingen. Het in geel zandsteen gebouwde en aangename Metz en het royale Nancy. Twee steden kort bij elkaar gelegen. Verschillend in karakter, maar prima te doen in een weekend of als stop over als je op reis bent in Frankrijk.

foto’s: Metz et son marché

Zowel Metz als Nancy zijn makkelijk te bereiken vanuit Nederland. Je bent er in een halve dag en direct in Frankrijk. Beide steden hebben voldoende hotels en parkeergelegenheid. Metz, de ville jardinière, ligt aan de Moezel en vanaf de snelweg zie je de grote kathedraal in het centrum in zijn kenmerkende gele zandsteen. Beroemd zijn de ramen van Marc Chagall.  Tegenover de kathedraal ligt de markt, overdekt en vol met al het heerlijks, wat je overal aantreft in Frankrijk. Terrines, wild, groenten en vis. Een lust voor het oog. Rond het station ligt een wijk, die door de bouw meer doet denk aan een Duitse stad zoals Trier of Aken. Gebouwd in de tijd, dat Metz nog bij het Duitse keizerrijk hoorde. Vlak achter het station ligt een dependance van het bekende Centre Pompidou in Parijs. Zeer de moeite waard. Ten zuiden van de stad langs de A31 verrees in oktober 2014 een geheel nieuw winkelcentrum, gebouwd als een glimmende UFO. The Wave, een leuk uitstapje.

 foto’s: Nancy

Nancy, de stad van Poolse koning Stanislas, die door huwelijk ook hertog van Lotharingen werd. Hij deed niet onder voor Lodewijk XIV en bouwde een barok paleis en plein in zijn hoofdstad. De huidige Place Stanislas. De huiskamer van Nancy. Deze stad is een heerlijke flaneerstad door de middeleeuwse wijk over de brede lanen naar de stadspoort van Graffe, waar zondags een antiekmarkt wordt gehouden.  In Nancy is het goed toeven met de macarons van de de Soeurs Macaron en de leuke Sint Nicolaasparade elk jaar op 6 december. Een feest voor klein en groot.

foto’s: Saint Nicolas de Port, stad van Sinterklaas.

Over Sint Nicolaas gesproken. Net buiten Nancy ligt het stadje Saint Nicolaas de Port, waar in een immense kathedraal, met twee torens van honderd meter hoog, de onderarm van de goedheiligman wordt bewaard. Een euro in de gleuf en het luikje gaat open. De arm is dan te aanschouwen. Een andere bijzonderheid in het dorp is het speciale postkantoor, waar alle wensen aan de Sint van groot en klein kunnen worden gepost. Net iets verderop ligt Lunéville, het Versailles van Lotharingen. Kosten noch moeite spaarde Stanislas om een paleis te bouwen met prachtige parken. Het leuke van Lunéville is dat er tal van bistro’s zijn waar je je vingers kunt aflikken bij de heerlijke traditionele gerechten van Lotharingen. Zoals de varkensvleesbereidingen, terrines, de befaamde quiche Lorraine, de babas au rhum, de Moezelwijnen, mirabellen en onovertroffen Madeleines.

Ga er eens heen en stop er als je op doorreis bent. Lotharingen heeft voor ieder wat wils.

Pastasalade met pit.

 foto: pastasalade met pit

Pastasalade met pit. Speciaal voor de nationale dag van de #pastasalade. Een speciale dag, die vorig jaar werd gelanceerd met zeer zomerse temperaturen. Een dag in het teken van een frisse salade voor binnen en buiten. Voor bij de picknick, op het strand, bij de BBQ of als maaltijdsalade.

Een tijdje terug organiseerde ik een beachday in Gereons Seaspot. Een lekkere wandeling op het strand en daarna een zomers buffetje met hoemmoes,  teriyaki kip, salade Baltique en een pastasalade met pit. Met pit ja, niet de pitten van de olijven maar pit uit het Portugese flesje piri piri. Ontdekt tijdens een weekje Lissabon. Een pastasalade in de kleuren van de Portugese vlag, rood van de chorizo en zongedroogde tomaatjes, groen van de olijven, augrukjes en peterselie. Een het geel van de mais en durum tarwe van de pasta. Het concept was ontstaan. Een pastasalade met een Portugese touch. Pastasalade met pit! We drinken er een stevige rode wijn uit de Alentejo bij. Ook zo’n ontdekking uit het land van de zeevaarders, die de pittigheid van de peper meebrachten van hun reizen.

 foto: de Portugese vlag

Nodig:

400 penne of andere buispasta

1/2 potje groene olijven uitgelekt

3 tenen knoflook

1/2 potje zongedroogde tomaat op olie uitgelekt

1/ chorizo in blokjes

1/2 blik maiskorrels

bosje peterselie

1 tl pimentón de la Vera

1/2 potje zure augurkjes

olijfolie

1 el piri piri

1 citroen

Bereiding:

Kook de penne of buispasta beetgaar en laat deze snel afkoelen. Snijd de chorizo in blokjes, Snijd de uitgelekte zongedroogde tomaatjes in stukjes. Hak de tenen knoflook fijn. Hak de peterselie fijn. Snijd de kleine augurkjes in stukjes. Meng de olijven, augurkjes, tomaatjes,mais, chorizoblokjes, knoflook en afgekoelde penne door elkaar in een diepe schaal. Maak de pastasalade op smaak met wat zout en peper.  Maak een dressing van 4 el olijfolie, een uitgeperste citroen, 1 tl pimentón en 1 el piri piri. Meng de dressing door de salade en garneer het geheel met de gehakte peterselie. Zet het flesje piri piri ernaast voor de fans van extra pit.

 foto: beachday @Gereons Seaspot

Tip: mocht zoals ik wat van deze pastasalade overhouden. Hij is prima op te bakken, zoals ook mijn tante Canasta zou doen. #nowaste

Ik ben natuurlijk niet de enige, die de nationale dag van de #pastasalade viert op 1 juli.

Miss Foodie maakte een pastasalade met zalm

Eten maken gaat voor een lunchsalade met pasta, andijvie en zoete aardappel

En…. wat plaatsen jullie vandaag op Facebook?

Blij Eten!

 foto: Blij op de Zeedijk.

Blij Eten! dat is het thema van het foodblogevent deze maand. Een thema dat Gereons Keuken de nodige hoofdbrekens kost. Want wat is blij eten? Beschouw je blij dan als bijvoeglijk naamwoord, als bijwoord of is het gewoon een “je ne sais quoi” term zoals comfort food, guilty pleasures en dat soort fratsen. Het mag bekend zijn dat dat niet aan mij is besteed..

Zoals hierboven gezegd kan ik niets met blij eten. Geveld door de griep had ik echter ruim de tijd om hierover te filosoferen. Onder een warme deken.

De eerste mogelijkheid valt al snel af. Blij als bijvoeglijk naamwoord voor een blije kip, eend of varken. Of misschien wel van die knalroze blije cupcakes of homemade lolly’s. Of de blije zingende groenten uit de Muppet show? Ik kan me niet voorstellen, dat het thema Blij Eten, dit beoogt. Geen bijvoeglijk naamwoord dus.

Tweede opvatting is dat blij in Blij Eten een bijwoord is. Gevaarlijk want, wat voor de één het summum is van blij eten kan voor een andere een nachtmerrie zijn. Denk aan cupcakes (gruwel voor de #ACBM) voor meisjes in roze jurkjes, prairie oesters van de grill voor stoere cowboys  uit de Rockies, andouillettes uit Troyes, klei voor healthy and skinny of Oreo taarten. Ik kan hier heel lang over doorgaan, maar het woord blij komt niet bij me op. Te subjectief allemaal. Ieder zijn ding.

Bij de derde definitie van Blij Eten haak ik helemaal af. Want het vooronderstelt dat er ook onblij eten bestaat. Dat eten een straf is, een dagelijkse sleur, extra kilo’s of gedachteloos naar binnen wordt geschept. Dat heb je met Blij Eten niet, suggereert het. Ik ben zielig dus ik mag blij eten. Zo werkt het in Gereons Keuken Thuis niet. Niet voor niets schreef ik al meerdere malen over guilty pleasures, comfort food in het kader van de #LUBM. Eten is om gewoon van te genieten, dagelijks zonder zondebesef, zonder speciale nadruk op blij. Want wat doe je dan op dagen dat er geen Blij Eten op tafel staat?

Ergo, ik stuur deze reis voor het foodblogevent maart geen recept in maar een matrix van drie regels en veel puntjes. Laten we het een soort invulvel noemen. Dan is iedereen blij en ik ook. Ik kruip weer onder de wol.


 RECEPT  voor Blij Eten


(vul hier zelf je blije koptekst of inleiding)


Ingrediënten:


(lijst van ingrediënten)

Bereiding:

(vertel hoe je het gerecht maakt)

* als afsluiter nog een leuke wijntip!

Oesters en wilde etenswaar.

 foto: oesters met limoen.

Gisteren zag ik op Facebook het bericht, dat het nieuwe boek van mijn vriend Jeffrey Greene uit Parijs binnenkort gaat verschijnen. Meteen moest ik denken aan het gesprek dat ik had met hem in de serie Talk and Table op dit blog. Zijn beloningsrecept werd een tagliatelle met allerlei verzameld eten uit de natuur. Jeffrey reisde stad en land af, kocht zelfs een boot in Amsterdam om op zoek te gaan naar zijn “wild edibles” En nu is het zover, na zijn poëzieboeken, zijn roman over de Bourgogne en een mooi boek over everzwijnen verschijnt binnenkort “In pursuit of wild edibles, a forager’s tour

 foto: Wild Edibles.

Een boek vol avonturen, anekdotes. want deze schrijver gaat nooit over één nacht ijs, gelardeerd met recepten, waarvan eentje uit Gereons Keuken Thuis. Nu begrijpen jullie waarom ik op deze maandag zo blij ben. Kan gewoon niet wachten het te lezen. Maar Jeffrey en ik deelden andere dingen voor een artikel over oesters zocht hij mij in 2013 op. Hij wilde alles weten over de betekenis van de oester in de 17e eeuwse schilderkunst en deed onderzoek in het Rijksmuseum. Ik vertelde hem het verhaal, wat daarna in de Amerikaanse pers verscheen.:

Jeffrey Greene from Paris:  “I wrote to my Dutch friend Gereon de Leeuw, a food writer and chef, asking what the oyster represented to his country’s Golden Age still-life painters. He said that people believed oysters possessed aphrodisiac powers, and symbolically represented fertility and prosperity. “Rendering oysters was a bit naughty,” he added, “since they stood for sexual freedom in a time when Calvinism swept the Netherlands.”  (Wild Oysters)

 foto; oesters in het Rijks.

Over oesters gaat het dus op deze maandag. Meteen uit het vuistje met een glaasje Priorat Cava zoals gisteren op een feestje in het Grachtenatelier of gegratineerd. Wat is seafood toch lekker. Je proeft de zee. Ik kwam meteen weer terug bij het recept voor oesters zoals staat in  Gereons Keuken Thuis, mijn kook- en leesboek. Nu nog inspiratie op doen uit het nieuwe boek van Jeffrey Greene.

Gevulde oesters uit de oven. We drinken er een witte Mâconnais bij what else?

Nodig 4 personen:

1 dozijn oesters
3 sjalotjes
bosje peterselie fijngehakt
100 g boter
peper
zout
1/2 Spaans pepertje
2 el paneermeel

Bereiding:

Snipper de sjalotjes fijn. Snijd het Spaanse pepertje in hele kleine stukjes. Meng de peterselie, Spaanse peper en sjalot door de boter. Voeg weinig peper en zout toe. Leg de oesters op een met aluminium folie bedekte bakplaat. Verwarm de oven op 180 graden en zet de plaat erin. Haal de oesters eruit als ze open zijn en haal de bovenste schelp eraf. Kijk hierbij uit dat je jezelf niet brandt !!
Vul de schelpen met het botermengsel en strooi er wat paneermeel over. Zet hierna nog enkele minuten onder hete grill. Serveer daarna direct.

Kerstmenu 2015.

 foto: inspiratie voor het kerst menu.

Ik heb dit jaar heel veel kookboeken gerecenseerd. Volgens mij kwamen er nog nooit zoveel titels uit. Kookboeken van allerhande pluimage. Met één bepaald ingrediënt als thema, een land, steden of gewoon gezellig aan tafel. Kerstmis staat voor de deur en velen zoeken dan inspiratie voor hun kerstmenu. Keuze genoeg zou ik zo zeggen. Je kunt eindeloos variëren. In Gereons Keuken Thuis worden kookboeken vooral gebruikt om ideeën op te doen of een thema vorm te geven. Als ruggensteuntje. Dat het uiteindelijke kerstmenu dan toch weer anders uitpakt, ach, who cares? In deze tijd van het jaar telt voor mij vooral de voorpret, het uitzoeken van ingrediënten en het bezig zijn in de keuken. Met een maaltijd of met het inmaken van allerlei fruit om cadeau te geven.

Voor het kerstmenu van dit jaar bedacht ik om, at random, negen verschillende menu’s samen te stellen met recepten uit even zoveel geheel verschillende kookboeken. Met ieder hun eigen charme. Ik geef de recepten hier niet, maar in je favoriete boekhandel kun je deze heerlijke boeken vast vinden. In de kerstmenu’s staat achter elke gang staat tip voor wijn of andere drank. Veel succes met het bereiden en natuurlijk het savoureren.

 foto: pelagos

De Griekse Eilanden van Rebecca Seal. Deze schrijfster neemt je mee op reis over de pelagos (zee) naar eilanden vol heerlijk eten. Het Griekse kerstmenu:

* Santorini salade (Boutari retsina)

* Stifado met konijn ( rode Mavrodaphne)

* Baklavarolletjes met walnoten (Samos muskaatwijn)

Spuntino van Russell Norman We gaan een NY style menu verorberen. De schrijver neemt je mee in een kerstmenu van Manhattan.

* Salade van gerookte forel, witlof en dille. (Barefoot pinot grigio)

* Varkenspoot & savooiekool ( rode pinot noir van Boisset uit Oregon)

* Bourbon brownie (met een glaasje Southern Comfort)

De vrolijke tafel van Karin Luiten. Deze schrijfster laat zien dat je makkelijk een vrolijke tafel bij elkaar tovert zonder pakjes en zakjes.

* Tartelettes de tomates (witte Saumur domaine Fouet)

* Mediterrane kiprolletjes ( rode Montepulciano d’Abruzzo)

* Bûche de Noël (rode Banyuls)

Kitchen Table Food van Petra de Hamer en Tal Maes. Een kerstmenu uit twee federale hoofdsteden.

* Poolse pierogi (chardonnay van Wild Pig)

* Southern food, shrimps & grits (viognier uit Languedoc)

* Apfelstrudel (Eiswein uit Hessen)

Bonen van Joke Boon Een menu uit het kookboek van de first lady of beans.

* Beluga kaviaar van zwarte linzen (crémant de Bourgogne)

* Cassoulet van kievietsbonen (donkerrode Cahors)

* After eight mousse of ijs (PX sherry)

 foto: papoesjka

Mamoesjka van Olia Hercules Eten uit het Wilde Oosten.

* Tsarska Yushka, surf & turf voor de tsaar. (rosé El Coto van Torrés)

* Kurka tabaka, Georgische piepkuikens met knoflook (rode Costières de Nîmes)

* Praz’kyy tort, Praagse taart (wodka)

Eten uit de volkstuin van Marleen van Es. Met de handen in de aarde, een kerstmenu uit haar moestuin.

* Tarte tatin met venkel (pinot grigio uit de Veneto)

* Borlottibonenburger (bier: IPA van Grolsch)

* Perennoottaartjes (Rivesaltes ambré)

 foto: panier de légumes

NINA St Tropez van Nina Parker. Al het lekkere uit de restaurants van deze swingende badplaats.

* Panier de crudités de Patrice, club 55 ( rosé Minuty, cuvée Bailly)

* Canard rôti au vin rouge façon la Verdoyante (rode Bandol)

* Tour de pavlova de l’Artiste et crème au Marsala (Marsala)

Vegan Delight van Saskia Roeda Na al Kerstgeweld, een light, maar toch Bourgondisch menu om een beetje bij te komen.

* Lucky Duck, avocado/groente sushi. (komkommerwater)

* Linzentorentjes met komkommersalade (fris selderijstengelwater met een dash limoen)

* Day dreamer, een limoencrème met chia-frambozensaus. (thee naar keuze)

 

Linzentruffels van Joke Boon.

 foto: linzentruffels

De donderdag voor pakjesavond. Gereons Keuken en Route toog naar het boekenpaleis van de goedheiligman aan het Rokin, alwaar het nieuwe boek Bonen! van Joke Boon ten doop werd gehouden. Met als inleiding een sprookje van Lizet Kruijff. Daarover schrijf ik snel een blog en recensie. Met alle ins en outs over het project van Joke om de peulvrucht in het zonnetje te zetten.

Zoals gezegd is het bijna pakjesavond. De Sint verblijdt de lieve en de stoute kinderen (van elke leeftijd) met strooigoed, zoet en lekkers. Dat kunnen pepernoten zijn, een taaipop, een chocoladeletter of linzentruffels.

Een zoetigheid uit het boek van Joke. Tijdens de #vegawijnwandeling in Gereons Sea Spot kregen de aanwezigen al een voorproefje van dit heerlijks. De zoetekauw wordt dan in mij wakker. Het zijn heerlijke bommetjes zoet. Als je ze geproefd hebt, laat je alle kant en klare waar liggen in de supermarkt. Zoet zacht met een glaasje PX sherry erbij. Joke Boon kan het beamen. Dat vindt zelfs de Sint een delicatesse. Beste Joke, kan de Sint op zijn weg terug naar Spanje even een doosje linzentruffels komen afhalen?

 foto: altijd tijd voor een kiekje!

Nodig 20/25 stuks:

50 g amandelschaafsel

150 g gare bruine linzen (zelf gekookt zonder zout)

linzen afgespoeld en uitgelekt

Daarvoor heb je ca. 65 g ongekookte

linzen nodig.

50 ml bloemenhoning

35 g roomboter

1 tl gemberpoeder

2 el Tia Maria of Cointreau

125 g extra pure chocolade

(76% cacao)

6 el cacaopoeder

Bereiding:

Rooster het amandelschaafsel in een droge koekenpan goudbruin en krokant. Let op: dit kan opeens snel gaan.

Maal het amandelschaafsel in de keukenmachine fijn en zet even apart.

Doe de linzen, honing, boter, het gemberpoeder en de Tia Maria of Cointreau erbij. Draai tot een samenhangend geheel dat qua structuur lijkt op pindakaas.

Breek de chocolade in stukjes in een kom en verwarm deze in de magnetron op vol vermogen gedurende 1 minuut. Laat even staan en roer door tot het vloeibaar is. Voeg dit bij het linzen-amandelmengsel. Roer goed door, doe over in een bakje en laat opstijven in de koelkast of op een koele plaats gedurende minimaal 1 uur.

Zeef het cacaopoeder in een diep bord.

Maak met behulp van een theelepel kleine balletjes van het linzen-chocolademengsel en rol die door het cacaopoeder. Leg ze op een gezellig schaaltje en stop de laatste alvast in je mond.

 

December lonkt.

 foto: vintage Dijon

Het waren twee wilde Italiaanse weken in Gereons Keuken Thuis. Met een bezoek aan het Waldorf Astoria voor een promotie van Friuli Venezia Giulia, een heuse foodparade met bloggersrecepten, een bezoek aan een diva uit de Veneto, een presentatie over Signa Maris nieuw ontwikkelde app voor mensen, die graag de laars verkennen vanaf hun boot. (Heb ik zelf niet) Verwennerij met een heerlijk pakket van de Italiaanse KvK. Een winactie voor de kerstfair Little Italy op 4, 5 en 6 december. En als kers op de taart maakte ik samen met Kookboekenrecencies Cobuse afgelopen maandag de BellaVita Expo in de Amsterdamse RAI onveilig. Aanrader! Veel mooie gesprekken, leuke indrukken en mijn voorraadkast staat nu dus vol met heerlijke waar uit de Bel Paese. Ik kom er zeker op terug in het nieuwe jaar. Wie weet weer eens een Italiaanse foodparade.

Maar nu: December lonkt….. De dagen worden korter. De Sint is in het land en rijdt op zijn paardje over de gladde daken. Voorzichtig de Pietendiscussies omzeilend. De Beaujolais wijnen van domaine La Rizolière zijn binnen. De kerstdagen komen eraan. Tijd om een bezoek te brengen aan het “All you need is food event” in en om het sfeervolle Zaanse pand van De Kroon op het Werk. Gereons Keuken Thuis gaat daar in ieder geval een vlees- en broodworkshop volgen en weer netwerken met andere foodbloggers.

Voor december heb ik het woord ambacht in mijn hoofd. Terrines, wild en spannende groentecombinaties. Ik heb er zin in. Ik las Le Monde dat dat de cuisine bourgeoise weer in opkomst is. Je kunt mij geen groter plezier doen dan stevige gerechten, zoals bereid door moeders in Lyon en de koks uit de Auvergne in Parijs. Misschien is het daarom, dat ik in november altijd de boeken van Stéphane Reynaud er op na sla. Heerlijk Astérix en Obélix eten. Om de donkere dagen tegemoet te treden.

De laatste 5 weken worden wat Gereons Keuken Thuis betreft stevige weken. Met gezellig winters eten, dranken en leesvoer, de regels van de Gezondheidsraad in de wind slaand. In januari zien we dan wel weer verder. Nieuw jaar, nieuwe ideeën.

December lonkt….Voor deze wisselvallige avond een stevig recept voor hete bliksem uit mijn kook- een leesboek Gereons Keuken Thuis. (Overigens nog steeds te koop als ebook) Een favoriet gerecht van mij, dat we altijd bij mijn grootmoeder aten. Hete bliksem met verse worst. Geen wijn erbij vandaag maar een lekker glas De Koninck, amberbier uit het Antwerpse.

Nodig 4 personen:

1,5 kg kruimige aardappels

3 zure appels

3 zoete appels

1 potje witte bonen uitgelekt

nootmuskaat

1 klontje roomboter

50 g roomboter/ 1 el olie

1 dl warme melk

750 g verse worst

peper en zout

Bereiding:

Schil de aardappels en breng ze aan de kook met wat zout. Laat ongeveer in 20 minuten gaar worden. Bak ondertussen de verse worst in de roomboter/el olie en blus af met wat lauw water. Schil de appels en laat deze de laatste vijf minuten meekoken met de aardappels. Maak de appels niet te gaar, anders ben je de bite kwijt.

Schep de appels uit de pan en houd ze even apart. Giet de aardappels af en maak er met de stamper puree van. Voeg de lauwe melk, boter toe en breng op smaak met wat nootmuskaat. Voeg daarna de nog warme appels toe en meng deze door de puree. Voeg als laatste de witte bonen toe.

Serveer de hete bliksem met de worst en jus.

Naast verse worst kun je ook gebakken bloedworst serveren, al zal dat niet snel de smaak van iedereen zijn.