All you need is food.

 

 foto: de meesterslager van Lindenhoff.

Op deze fraaie vierde donderdag van november toog Gereons Keuken Thuis naar Koog. (aan de Zaan) Flesje Juliénas onder de arm voor Robert Kroon. Het jaarlijkse gebeuren bij De Kroon op het Werk. Het All you need is food evenement voor en door foodbloggers. Met een nieuwtje. Voortaan elke vrijdag een recept op Youtube van Meneer Kookt. En… op woensdag kookt mevrouw.  Er waren vier sessies voor de foodie: vlees, vis, brood en koffie. Experts aan het woord. In de Waakzaamheid en in het kantoor van De Kroon op het Werk.

 foto: mooi en eerlijk vlees.

Ik volgde de sessie vlees van Lindenhoff uit Baambrugge. De slager vertelde ons de in en outs, van het laten opgroeien van het dier en de verdere verwerking. Lindenhoff is een aanrader.

foto: de wijnen van Jean Arnaud.

De foodmarkt, die Robert organiseert, met borrel en producten begint zo langzamerhand een traditie te worden. Ik proefde een lamscurry gemaakt van fair trade producten, wijn van Jean Arnaud en volle carmenère uit Chili, de tapas van Campofrio (dank voor de leuke bakjes in de foodybox) en wisselde ideeën uit met Grand Italia.

 foto: j’adore Maille.

Het was weer een inspirerend geheel. Bepakt en bezakt de foodybox en haring van Ouwehand toog Gereons Keuken Thuis weer naar Amsterdam West, waar het unboxing begon op het aanrecht…

 foto: unboxing the foodybox

Een box met Pur Natur bio jam, Sabra hoemmoes, Verstegen Vadouvan en 4 épices, dadelsiroop van Melvita, een mosterd van Maille, Hooghoudt 3x gestookte jenever voor je gin tonic, Tons truffelmayo, chorizo, Dutch tapas van Kroon, bio Melba toast van Vandermeulen, een heerlijk stuk Old Amsterdam…..

Ik ga eens denken wat ik er allemaal mee ga maken, want december lonkt.

 foto: Melba toast suggesties.

Anyway het was weer een mooie dag, all you need is food, aan de boorden van de Zaan. Dank team van De Kroon op het Werk.

 

Foodblogevent augustus, schaamteloos genieten.

 

 foto: la Poema de la Tierra.

Wat dat toch is in de Nederlandse cultuur? Dat er voor het werkwoord genieten altijd schaamteloos wordt geplakt. Geniet gewoon eens van wat je in je mond stopt, zonder je ervoor te schamen. Ach, het zal wel 400 jaar calvinisme zijn. Niet voor niets hadden in de zeventiende eeuw, onze Gouden Eeuw, schilderen met eten verborgen metaforen voor (zinnelijk) genot. Mijn vriend Jeffrey Greene wijdt er zelfs een heel hoofdstuk aan in zijn nieuwe boek. “The wild edibles” Genieten dient voorop te staan, niet de schaamte. Of je moet genieten van je schaamteloosheid, maar dat is weer een ander onderwerp. Niet  het thema van het foodblogevent van deze maand augustus. Dat gaat gewoon over desserts. En als we het dan toch over schaamteloze desserts hebben. Eén van de leukste desserts, die ik mocht proeven waren de borsten van Venus uit het Dali kookboek. Les diners de Gala. Voor de gelegenheid presenteerde chefkok Dick Soek van de Piloersemaborg deze attributen van de godin als afsluiting van een Dali lunch op 10 december 2014.  http://gereonskeukenthuis.nl/blog/les-diners-de-gala/

Maar nu terug naar het foodblogevent. In Gereons Keuken Thuis worden wel desserts bereid voor gasten, maar zelf ben ik niet van de zoete afsluiting. Ik schreef hier al eens een heel verhaal over op mijn blog en in mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis. Daaruit haalde ik ook mijn inzending voor deze maand. Monte Bianchini, kleine bergjes van kastanjemeel met room. Als knipoog naar de komende herfst. En je moet er gewoon van genieten. Vooral niet met mate of schaamte, als je een zoetekauw bent.

Nodig (4-6 personen):

500 g ongepelde kastanjes

1 eetlepel venkelzaad

4 el warme melk

2 el suiker

3 el cognac of rum

4dl slagroom

1/2 eetlepel poedersuiker

cantucini

Bereiding:

Kerf de kastanjes in met een mesje. Breng een pan water aan de kook met een snufje zout en het venkelzaad. kook de kastanjes in een uur gaar. Giet de kastanjes af en laats ze afkoelen. pel de kastanjes en verwijder ook de vliesjes.Pureer de kastanjes met een fijne draaizeef of in de keukenmachine. Voeg de warme melk, suiker en cognac of rum toe.

Klop de slagroom met de poedersuiker lobbig.Vul de glazen onderin met 1 of  2 cantucini koekjes. Schep het kastanje mengsel erop en garneer met een flinke schep slagroom.

Ook kun je op een bodem van de koekjes er één  berg van maken en er bovenop een flinke dot slagroom. Een echte Monte Bianco

 

Food parade, zomerse impressies.

Maandagmiddag, de weergoden hebben er zin in, lijkt het. Fiesta. Regen valt met bakken uit de lucht. Surfers hebben de tijd van hun leven deze zomer. Zuidwest zeven en hoge golven ontwaar ik als ik naar buiten kijk bij Gereons Sea Spot. Eventjes piept de zon erdoor, maar slechts voor kort. Een korte zomerse glimp.

Tijd voor een nieuwe food parade, één met zomerse impressies.

 Een zomers Provençaals kippetje uit de oven met wat geroosterde aardappel in de schil en paprika. Instant zuiders gevoel. #sttropezcookingvibes.

Genoeg gekookt op een zomerse avond. een witlofsalade met een restje kip en gorgonzola. En wat meloen met Ardenner ham. Easy does it.

 In de zomer gaat de toast met Noordzeegarnalen “le Zoute” er altijd in. Als lunch of appetizer. Of bij de apéro met een witte Beaujolais.

 http://gereonskeukenthuis.nl/blog/toast-met-noordzee-garnalen-le-zoute/

Zomaar wat snijbiet voor in de risotto, gevonden bij die heerlijke Napolitaanse stijl groenteman. Zomerse kleuren.

 Artichaut

 Als het droog is gaan we appels en peren plukken in de zomerse Betuwe van Amsterdam Nieuw West, bij de fruittuin van West. Enkele hectaren fruit voor de stadsbewoner. Een mooi initiatief.

http://fruittuinvanwest.nl/

En als we dan weer eens buiten kunnen grillen kies ik voor biftekia met gegrilde venkel.  En een glaasje ouzo. Een waardige afsluiter van deze food parade vol zomerse impressies.

A propos jullie kunnen nog steeds je favoriete buitengerecht inzenden voor de #alfresco actie van deze zomer. Al dan niet gemaakt onder een afdakje of plu.

http://gereonskeukenthuis.nl/blog/gereons-keuken-al-fresco-2/

 

Eendenrillettes met trappist

005 foto: Lierke plezierke…

Het is een doordeweekse dag. Een beetje druilerige maandag. Een dag waarop je aan de slag kunt gaan met het maken van rillettes. Ja rillettes, daar kun je mij voor wakker maken. Varkensrillettes uit Le Mans, eendenrillettes uit de Sud Ouest, kippenrillettes uit de Bresse, ga zo maar door. Ik weet het, het zit vol verzadigde vetzuren. Maar die zijn helemaal niet zo slecht als altijd beweerd werd. Het blijft altijd spekkie voor mijn bekkie. Het gegaarde vlees, het ganzenvet. De kruiding. Het donkere bier.

Smeuïg  op een geroosterde boterham, of als hapje bij de borrel. Vandaag een eendenrillettes met trappist, zoals La Trappe, Chimay of Westmalle dubbel. Mijn drink suggestie erbij is hetzelfde bier. Je kunt er ook een rode jonge wijn bij drinken, zoals de Gamay van domaine Guindon uit Ancénis (Loire Atlantique)

Nodig:

4 stevige eendenbouten.

50 g boter

100 g ganzen- of eendenvet

1 flesje Trappist

2 rode uien

2 kruidnagels

2 laurierblaadjes

1 takje tijm

1 takje rozemarijn

1 teen knoflook

1 dl bouillon

peper en zout

Bereiding:

Snijd de uien in stukjes, plet de teen knoflook. Verhit in de pan de boter en braad de eendenbouten aan. Blus af met het bier en voeg de bouillon toe. Maak van de laurier, tijm  en rozemarijn een bouquet garni. Voeg de kruidnagels toe. Laat het vlees zeker een uur sudderen, totdat het van de botjes valt.

Haal het vlees uit de pan en laat kort afkoelen. Haal de bouquet garni uit de pan en zeef het vocht. Zet apart voor de verdere bereiding. Pluk de botjes kaal. Let op dat er geen stukje bot mee gaan. Doe het vlees in een kom, voeg 75 g ganzen- of eendenvet toe en maak fijn met staafmixer. Als de rillettes te droog wordt, voeg je telkens wat lepels van het kook vocht toe. Maak de rillettes op smaak met peper en zout. Doe de rillettes in een terrine en dek af met een laagje vet. De rillettes moet een paar uur afkoelen in de ijskast. Serveer de rillettes als hapje of op een stevige boterham. Eventueel met wat homemade vruchtengelei. Of wat te denken van augurkjes.

FOOD parade

 salade Ibiza in de zomer

In Gereons Keuken Thuis draait het nooit zo om de plaatjes. Beweerde ik altijd en is nog steeds zo. Ik houd het meest van schrijven. Daarnaast kook ik nooit de gerechten real time.Heb bij recepten meestal al het plaatje in mijn hoofd. Ik ben namelijk een droogkoker. Wat dat is, heb ik een keer uitgelegd in Winfrieds woonkamer op NPO6.

Maar…, soms kun je zin hebben om eens terug te blikken met wat plaatjes. Laten we het een FOOD parade noemen. Met foodfoto’s van de Ten Kate markt e.o,, waar ik regelmatig vertoef om foodwandelingen te maken. Een FOOD parade van het eten in een bistro in Metz, oesters in Avignon of de foto van mijn inzending voor de dag van de #pastasalade. Deze week nog aan de slag met koken met bier voor het foodblogevent. En verder met mijn boek Gereons Keuken en Route. Wat voor een fotootjes komen daarbij? Dat is de cliffhanger. Maar nu de eerste FOOD parade op mijn blog.

  jambon persillé in Beaune

 

 

   #pastasalade op 1 juli

oesters met frambozendressing in Avignon

  homemade hoemmoes

 

  la belle de Bresse

asperges in Metz 

 

  olijven op de Ten Kate markt

terrine de campagne 

And now the showstopper:

  al fresco pasta van tante Canasta

 

Polenta cake met gekonfijte tomaat.

 Foto: tomaatjes

Het is juni (al lijkt het er buiten niet op) en het thema voor het foodblogevent is TOMAAT in al zijn verschijningen. Het #foodblogevent wordt deze keer gehost door Ingrid Larmoyeur van Villa Vinissima. Zij is een echte tomaten adept. Ik probeer ook een duit in het zakje te doen.In een oud Frans kookschriftje, Recettes de grand mère* , dat ik jaren geleden aanschafte in Tournus, vond ik een leuk recept voor hartige polenta cake. Nu kende ik hartige cakes van deze grand mère al en schreef er eens over in mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis. Maar van hartige polenta cake had ik nooit gehoord. Tijd om het eens uit te proberen. Cake met een vulling van gekonfijte en gedroogde tomaten maakte ik ervan. Hoe je tomaten konfijt heb ik al eens eerder beschreven op mijn blog. Polenta cake is makkelijk recept, waarmee je een lekker stukske zomer in huis haalt. Want daar ontbreekt het nog steeds aan. We drinken er een glas rode sangiovese bij van Fattoria la Vialla.

Nodig:

80 g polenta

1 dl melk

3 eieren

100 g bloem

1 tl droge gist

1,2 dl olijfolie

80 g geraspte gruyère

8 blaadjes basilicum

8  gedroogde tomaatjes

4 gekonfijte tomaten

boter om in te vetten.

zout en peper

Bereiding:

Verwarm de melk en roer de polenta erdoor. Laat het geheel 15 minuten staan. Meng hierna de eieren, de droge gist, de bloem, olie, zout en peper door de polenta en roer tot en mooi beslag. Hak de gedroogde tomaatjes, de gekonfijte tomaten, de blaadjes basilicum fijn en roer deze samen met de gruyère door het beslag. Vet kleine tulband vormpjes in en vul deze met het polenta cake beslag Verwarm de oven tot 180 graden en bak de cakejes in ongeveer 25 minuten af.

* Geef je ogen goed de kost als je in Frankrijk bent. De grand mère serie vind je vaak bij de kiosk en zijn uitgaves van Editions ESI

 

Foodblogevent mei, kruiden.

Het al fresco seizoen is nu al een dag of 10 geopend in Gereons Keuken Thuis. Alleen werken de weergoden niet echt mee. In ieder geval geeft dat wat extra tijd om eens na te denken over kruiden, het thema van het foodblogevent van deze meimaand. Ik had net een nieuwe batch kruiden geplant op mijn balkon. Ze worden nu geteisterd door valwinden. maar dat mag de pret niet drukken. Na regen komt zonneschijn.

Kruiden dus in een stevige saus met een bite, chimichurri, een al time favorite voor in de zomer. Voor op de BBQ.  Dat wordt mijn inzending deze maand. Hij stond al eens eerder in mijn kook- en leesboek. Een  makkelijk te maken salsa met de staafmixer. En voor de host van deze maand Oesters en Uien, het smaakt ook heerlijk op een rauwe oester. Verandering van spijs doet eten.

Chimichurri. Een pittige saus waar je je steak mee insmeert, je brood. En dan roosteren maar! Lekker sterk. De tranen in je ogen.  Een stevige  rode wijn van de malbec druif erbij en je Argentijnse asado is een fiesta. Denk eens aan een mooi glas rood van Bodegas ougenheim. http://gouguenheim.com.ar/

Nodig:
100 g gehakte peterselie

2 tl gedroogde oregano

4 tenen knoflook

2 el rode wijnazijn

1/2 el grof zeezout

peper

2 rode Spaanse peper in ringetjes 

5 el olijfolie


Bereiding:

Doe alle ingrediënten in een kom en maal deze met de staafmixer niet te fijn.  Voeg de olie en azijn toe om er een mooie emulsie  van te maken

Foodblogevent april, salade pissenlit.

 foto voorjaar in de Bourgogne

Het thema van het foodblogevent april is GROEN in al haar facetten. In tegenstelling tot mijn eerdere voornemens zend ik toch in, omdat ik de opkomst in maart wel heel zuinigjes vond. Dus inzenden allemaal stelltje luie foodbloggers! Inzenden kan op http://uitmijnkeukentje.blogspot.nl/search/label/FoodBlogEvent  Ik vond direct een leuk recept uit mijn kook- en leesboekje Gereons Keuken Thuis. Ik vind het wel een uitdaging, om eens andere groente uit te proberen. (en dat voor iemand die helemaal niet zo graag groenten eet) In andere landen om ons heen wordt nog heel wat af verzameld en geplukt langs de weg. Het is weer weer lente en komen de verse blaadjes en bloemen van de paardenbloem weer op. Paardenbloem blaadjes smaken licht bitter, de bloemen milder. In de Morvan wordt van de gele bloemen ook een zoete gelei gemaakt voor op brood. Paardenbloemblad is heerlijk door de salade, net als zelfgezaaide snijbiet in allerlei kleuren. Vandaag een salade uit Lotharingen, een paardenbloem salade met warme aardappels. Voor het gemak maak ik gebruik van rucola, een verwant van de paardenbloem. Is het ook de wat minder avontuurlijke lezers te behappen. Bij deze salade raad ik een Riesling uit de Moezelstreek aan.

Nodig 4 personen:

400 g krieltjes

200 g rucola

100 g spekblokjes

1 sjalotje

gehakte bieslook

1 teen knoflook

1 el grove mosterd

peper

zout

olijfolie

witte wijn azijn

Bereiding:

Was de krieltjes en kook ze gaar in hun schil. Was de rucola en laat uitlekken. Verhit de olie en bak de gerookte spekblokjes uit met het sjalotje en de knoflook. Snijd de nog warme krieltjes doormidden en meng deze met de rucola en bieslook. Schep de spekblokjes over de salade. Blus het spekvet met wat witte wijnazijn en voeg een schep grove mosterd toe. Giet de warme dressing over de salade. Serveer direct met een stuk knapperig stokbrood.

 

Eten met zondebesef.

 foto: kathedraal Fréjus

Gezond, maar toch lekker, guilty pleasures, het is wel wat slikken, maar…, elk pondje gaat door het mondje. Zomaar wat termen, die ik regelmatig lees in artikelen en blogs. Een soort ambivalente houding tegenover hetgeen de persoon in zijn of haar mond stopt. Want je mag niet rücksichtlos maar alles eten. Je kunt er dik van worden of nog erger ziektes van krijgen. Dus we eten met zondebesef. Aangewakkerd door rages uit het beloofde land aan de andere kant van de Atlantische Oceaan, waar alles bigger and better is. Dus ook je zondebesef als je uit de bocht vliegt en een guilty pleasure begaat. Ach dan doe je toch een extra workout?
Iedereen zal zich na deze alinea inmiddels afvragen waar ik naar toe wil. Heel simpel, ik wil af van termen als guilty pleasures of healthy. Wat is de meerwaarde daarvan?  Je kiest zelf voor een plezierige mondervaring. Om daarna meteen te biecht te gaan is helemaal niet nodig. Net als overal het predicaat healthy op plakken. Ook niet nodig. Al het eten, waar jij je lekker bij voelt en in goede dosering is gezond. Daar zijn geen droge bessen, allerlei tarwevlokken en rauwe stengels voor nodig.
Het thema van  het foodblogevent is deze maand #guiltypleaures. Ik zie er vanaf om hieraan mee te doen, omdat ik bovenstaande gedachten krijg bij dit onderwerp. En geen recept kan bedenken, dat beide componenten verenigt. Dat is niet de eerste keer. Eerder heb ik het al eens op mijn blog gehad over suikertaks, over goede voornemens. een extra klont boter en inderdaad over guilty pleasures. Geniet toch alstublieft van wat je in je mond stopt en als je daar achteraf spijt van krijgt houd dat dan voor jezelf. Het heeft namelijk geen zin, want het zit er al in, aan of op.
Want als je niet met plezier wilt eten, waarom schakelen we dan niet massaal over op sonde- of astronautenvoedsel. Makkelijk, geen rommelige keuken en niet gezellig. En nu kom ik dicht bij wat ik eigenlijk wil zeggen. Eten is behalve een energieleverancier ook iets wat je deelt. Wat je met liefde voor een ander bereidt. Daar hoort geen zondebesef bij. Fijne vrijdag.

Verband, verbond, verbinding

 foto: zeeschuim

 

Verband, verbond, verbinding. L’union fait la force. Liaisons. Allemaal woorden, die door mijn hoofd spoken bij het thema van het #foodblogevent van deze maand. Ik verbreek een voornemen, ach het is al week vier! Who cares? Sophie Wijnen, etenmaken.blogspot.com daagde mij uit. Nog één keer dan. In mijn hoofd galmt de 90ties hit Encore une fois. Een tantaliserend thema, verbindingen. Je ziet het verband met fijne familiediners. Het verbond dat een mooie tafel smeedt. De verbinding tussen smaken. De verbinding tussen de gegeten gerechten en de wijn. Voor deze editie van het foodblogevent zie ik een liaison dangereuse. Smaken en texturen. Van vis, oesters en zoethout. Ziltige kraal erbij.

Spannend schuim vult je mond, de zoete smaak van drop, zilte krokante zeekraal. Afgesloten met een oester…. Eigenlijk zou je zo’n gerecht moeten eten of beter gezegd proeven in het schemer of nog spannender geblinddoekt. Dat je niet ziet wat je eet, maar proeft. De belletjes in het glas crémant de Bourgogne maken het af. Helaas… c’était un rêve. De wekker op deze blauwe maandag is de realiteit. Maar een mooie droom was het. Een moleculair gerecht van zalm en zoethout. Smaken die elkaar versterken. langzaam gegaard op 100 graden. Schuim van visfond en zoethout. Als Noordzeeschuim. Met als finishing touch een zilte oester. Een liaison dangereuse. Ik kan deze maandag wel aan.

Nodig 4 personen:

4 oesters

4 kleine zalmmoten

klontjes boter

2 dl visfond

8 stokjes zoethout

100 g zeekraal

zout en peper

3 g lecithine

Bereiding:

Was de zeekraal en giet er kokend water op. Laat twee minuten staan. Spoel de zeekraal af met koud water en zet apart. Het mag niet verder garen. Open de oesters. Verwarm de oven voor op 100 graden. Bestrooi de zalm met peper en zout en leg op plaat met bakpapier.  Gaar de zalm 12 tot 15 minuten afhankelijk van de dikte van de moot. De vis mag niet geheel gaar worden. Breng het zoethout aan de kook in de visfond. Laat het geheel 20 minuten trekken op laagvuur. Zeef de fond en doe in een hoge beker. Voeg de lecithine toe en maak er met de staafmixer zeeschuim van. (door boven in op hoge snelheid de lecithine mee te kloppen) De lecithine maakt een verbinding van lucht en de fond.

Leg een oester, de warme zalmmoot en de zeekraal op het bord en lepel het zoethoutschuim over de vis.