Trudy de fazant. Onlangs plaatste ik op Facebook een oproep voor leuke verhalen voor de groene editie van Gereons Mag, die rond 22 februari verschijnt. Gastblogger Rinze de Vries stuurde mij een verhaal uit zijn Amsterdamse tuin. Over Trudy, een tuinbewoonster, waarvan Rinze eerst dacht, dat zij een fazant was.
foto: Trudy en de twee andere kippen.
Trudy, de fazant. In mei 2002 woonde ik in een huis met een grote achtertuin in Amsterdam. Het stel dat er voor ons woonde was al oud en had lang niets meer aan de tuin gedaan. Die verwilderde tuin trok, tot onze verrassing, veel vogels, kikkers en op een middag zelfs een konijn. In het najaar zag ik een grote vogel hoog in één van de bomen zitten. Het leek wel een fazant. Grappig vond ik het wel. In Amsterdam zoveel natuur. Later zaten we aan de koffie en bleek die fazant een kip te zijn. Tevreden scharrelde zij door de tuin. Ik heb haar een bruine boterham gegeven en die hapte ze zacht tokkend weg. Echt dichtbij kwam ze niet, maar dat had ik ook niet verwacht. Na de boodschappen (het was op een zaterdag) was ze er nog steeds. Ze zat in een groenblijvende boom op een lage tak. Tja wat te doen? Maar weer een boterham onder de boom gegooid en ook die hapte ze tevreden tokkend weg. Toen het donker werd dacht ik, dat ze was vertrokken. Na nog eens goed te hebben gekeken bleek ze veel hoger in de boom te zitten. Klaar voor de nacht.
’s Ochtends scharrelde ze weer door de tuin en de hele zondag bleef ze dat doen. Maandag heb ik bij de dierenwinkel gemengd graan aangeschaft. Dit ging er vlot in en zodra ze me zag kwam ze al voorzichtig aanscharrelen die week. Een tijd lang ging dit zo door. Wij vonden het wel gezellig. Zelfs toen ze op een zaterdagochtend om acht uur luid onder ons slaapkamerraam zat te tokken. Een bakje voer en stil was onze Trudy weer. Via via hoorden we dat Tru thuishoorde op de school om de hoek. De conciërge kwam haar halen toen ik aan het werk was, want ik wilde het niet zien. Erg tam was ze nog steeds niet en ik zag al wilde taferelen van een angstige kip voor me, die met grof geweld door een nare man werd meegesleept. Dit was eind november 2002. Het kippenvoer heb ik op 30 december maar in de tuin gegooid voor de andere vogels. Mijn stille hoop, dat ze terug zou komen, had ik laten varen.
Echter het jaar 2003 had niet beter kunnen beginnen want op 3 januari scharrelde ze weer tevreden door onze tuin. Trudy was terug en voorgoed hoopte ik. De tuin werd haar domein. Ik snoeide en haalde onkruid weg. Ze stond zowat op mijn tenen te trappelen om te kijken of er beestjes omhoog kwamen als ik iets ging planten. Kleine plantjes kregen geen kans, want nijver als ze was, groef ze alles op. Op een dag merkte ik dat ze uit de tuin van buren kwam. Eieren had ik nog nooit gezien. Ook niet echt meer aan gedacht, maar ineens ontdekte ik een nest met meerdere eieren achter de omheining. En het was niet eens Pasen.
In de achtertuin is het bij een beetje snoeien en het planten van wat bessenstruiken gebleven. En een nachthok voor de kippen want ik haalde er nog twee Orpingtons bij. Trudy bleek een Assendelfter raskip. Ze had een grappig rozetje op haar hoofd. Jaren scharrelden ze door de tuin. Nijver krabbend trokken ze rond op zoek naar pieren. In de avond gingen ze in het nachthok en gelukkig legden ze daar ook eitjes. Nu 20 jaar later tuinier ik op een dakterras vol met grote potten. Ik kan vanaf het dak de tuin bijna zien. Op het dak groeien frambozen, zwarte bessen, aalbessen en bramen. Er staan kersenbomen, een perzik, pruimenbomen, nectarines en vijgen. In het seizoen verbouw ik sla, spinazie en snijbiet in potten. De groene parkieten hebben de kersenbomen al ontdekt. Ik vind het wel grappig, maar nog leuker had ik het gevonden als Trudy in weer in een boom had gezeten. Ze heeft 10 jaar bij ons gewoond en telkens als ik weer iets verplant denk ik dat ik haar zachtjes hoor tokken.
foto: Gereons oeufs en meurette in Libelle.
Dank je wel Rinze voor deze leuke gastblog. Speciaal voor jou een Bourgondisch eierrecept uit mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis: “Oeufs en meurette”, een Bourgondische klassieker van eieren gepocheerd in rode wijn met een rode wijnsaus. Deze saus is een combinatie van wijn, spek en uien. Lang inkoken maakt de saus dikker en stroperiger.
Nodig:
1 fles rode Bourgogne wijn
100 g spek in blokjes
6 sjalotjes
100 g boter
250 ml runderbouillon
8 sneden brood
2 tenen knoflook
50 ml wijnazijn
8 verse eieren
zout, peper
gehakte peterselie/bieslook
1 l heet water
Bereiding:
Snijd het spek in heel fijne kleine blokjes. Hak de sjalotjes fijn. Verhit ongeveer 20 g boter en bak de spekblokjes en sjalotjes kort aan tot bruin. Giet er 500 ml rode wijn bij en de bouillon. Bewaar de rest van de wijn voor het pocheren. Kook dit onder telkens roeren voor de helft in zodat een dikke saus ontstaat. Rooster het brood en wrijf in met de knoflooktenen. Giet in een pan de overige wijn, water en azijn en breng aan de kook. Let op dat het niet kookt maar borrelt. Breek de eieren één voor één in een kopje. Zet het vuur laag en roer het water kokende water zo dat er een kolk ontstaat. Voeg het ei toe en laat het 3 minuten pocheren. Schep eruit met schuimspaan. Doe dit ook met de andere eieren. Houd ze warm in een schaal met warm water. Snijd eventueel de randjes van de eieren bij. Als de saus goed is ingekookt, voeg dan peper en zout toe en de rest van de boter in blokjes om te binden. Niet meer verwarmen. Leg het geroosterde brood op een schaal, en leg op elke snee een gepocheerd ei. Giet de saus erover en bestrooi met wat bieslook en peterselie.
Het is echt zo’n kabbelmaandag in januari. Grijs boven zee en op het strand. Vrijdagavond verpoosden we bij buren, om de video’s van hun leven in de Morvan te bekijken. Glas crémant erbij en al kijkende geraakte GKT weer in old fashioned Bourgondische sferen, Een avond vol herkenbare dingen. Al bladerend door meer dan 16 jaar tekst en recepten voor Gereons Keuken Thuis vond ik een traditioneel gerecht uit de Bourgogne. Karbonades met witte wijn en mosterd. In deze streek zijn er veel gerechten met mosterd en wijn te vinden. Ik heb het eens als lunch in Autun gegeten en sindsdien maak ik het regelmatig. Drink er een Bourgogne aligoté bij, deze doet het goed goed met het zuurtje in de saus.
foto: Côte Chalonnaise,, berceau de Bourgogne aligoté.
Nodig:
4 flinke schouderkarbonades 3 el olie 50 g boter 1 grote ui 1 teentje knoflook gehakte peterselie glas witte wijn 2 el Dijon mosterd peper en zout 6 zure augurkjes
Bereiding:
Verhit de olie in een pan, bestrooi de karbonades met peper en zout en braad het vlees aan beide zijden aan tot het mooi bruin is.. Als de karbonades gaar zijn leg je ze apart op een bord bedekt met aluminiumfolie. Snipper de ui en knoflook. Voeg de helft van de boter toe en fruit hierin de ui en voeg later de knoflook toe. Laat de knoflook niet aanbranden. Voeg beetje bij beetje de witte wijn toe. Voeg de mosterd toe en laat de saus kort sudderen. Leg de karbonades terug in de pan. Giet het uitgelopen vleesvocht bij de saus. Voeg de fijngehakte augurkjes en peterselie toe. Haal het vlees uit de pan en leg op een schaal. Roer de rest van de boter door de saus. Voeg eventueel nog wat peper en zout toe. Serveer de karbonades met patates frites en wat aangemaakte veldsla.
Eindejaarsrally 2022.De kerstdagen zitten er weer op, de buikjes rond gegeten en we worden hier aan de Noordzee zee getrakteerd op een fijne eindejaarsstorm. Prima dag om bij te lezen en snode plannen te smeden voor het nieuwe jaar. Laat die zee buiten maar tekeer gaan. 2022 was een bijzonder jaar, met veel ups and downs. De derde lockdown eindigde in februari en op ons continent begon een oorlog, die iedereen nog steeds in meer of mindere mate raakt. We beleefden een mooie zomer en GKT maakte mooie reizen in het voor- en najaar. Lees meer.
Nu is de koek al weer bijna op voor 2022. Tijd om vooruit te kijken.
foto: cover De Druif
Er ligt sinds 10 december een mooi boek in GKT, de Druif, te wachten op bespreking, van de hand van Gianluca di Taranto, sommelier van The Jane in Antwerpen en Osteria Francescana in Modena. Een schrijver, die je aan de hand van verschillende druivensoorten van albariño tot zinfandel meeneemt in geur, kleur en smaak. Met de nodige anekdotes en humor.
foto: cover Fit op 50.
Januari komt eraan, dus gaan we weer met ons allen diëten, geen alcohol drinken en stoppen met roken. Tijdens de kerstdagen heb ik me verdiept in Fit op 50, het relaas van topdokter en androloog Guy T’Sjoen, die zich op Zaventem realiseerde, dat hij graag zo wilde worden als de onberispelijke en fitte zakenman, dei hij in de lounge zag zitten. Rug recht, een gezonde uitstraling en fit. Een uitdaging voor hemzelf en anderen,, want de dagelijkse praktijk van deze arts laat vaak anders zien. Mannen met obesitas, diabetes 2 en hartproblemen. T’Sjoen schreef een leuk fitnessboek voor de bewuste man van boven de 50. Met veel motivatoren om je leefstijl te veranderen. GKT vindt het medische betoog en fitnessgedeelte heel interessant, om te lezen. Een boek, waar je wat van opsteekt.
foto: tielles in Sète
Professeur Anatole Circonflexe, ja die van het carnet culinaire op Facebook gaat verhuizen, letterlijk en virtueel. In 2023 strijkt de professeur neer in Occitanië en virtueel verhuizen zijn postings naar GKT. Een hele verandering, maar in de loop van 2023 lezen jullie daar meer over. 2023 wordt ook een jaar, waarin ik andere foodies en bloggers van harte uitnodig eens een gastblog op GKT te schrijven. Of nog leuker zelf eens gast te zijn in mijn serie talk & table.
We gaan vegan koken, op zijn Indonesisch met het kakelnieuwe vegan kookboek van Blauw aan de Amstelveenseweg. En No Meat, no nonsense van Paul Florizoone Het format heb ik nog niet af maar het wordt een blog tijdens de groene weken van februari. Geen vlees, gene zever, heet dat.
foto: wijn van Vincente Gandia.
De wijntour komt in het voorjaar ook terug zij het in een ander jasje en een andere setting. We gaan bistro-koken met de Franse kok en schrijver Stéphane Reynaud. Tot slot verschijnt eind februari de vroege groene voorjaarseditie van Gereons Mag. Mocht je denken: ik wil ook een duit in het zakje doen? Dan ben je van harte welkom met je verhaal, product of iets, dat je bezighoudt.
video: throw back duik in de Noordzee.
Ik wens jullie allen een voorspoedige duik het nieuwe jaar in.
Kerstrally 2022. Gereons Keuken Thuis weet nooit hoe hij de laatste twee weken van december moet duiden. Het is een tijd van snel alles afmaken, wat moet gebeuren, reflecteren over wat er in 2022 gebeurd is en het hier en nu. Wisselende menu’s voor Eerste Kerstdag passeren de revue. Wordt het een klassiek diner à la George Sand, funky eten op de wijze van Dalí of een buvette? Meestal tot het moment van kerstavond is GKT nog bezig met combineren en verzinnen van de line up. Dat gaat al jaren zo. Voor degenen, die wat meer vooruit plannen dit jaar geen menu’s uit kookboeken, maar wat smakelijke recepten, wijn en andere tips, waarmee je op Eerste Kerstdag de show kunt stelen. Fijne kerstrally!
foto: escabeche in schelpen.
Escabeche van twee soorten blikvis.
1 blik tonijn op water (Fishtales)
1 blikje sardines op olijfolie, graatjes verwijderen
1 kleine rode ui gesnipperd
2 el kappers
paprikapoeder
1/2 tl cayennepeper
knoflookpoeder
paprika uit olie fijn gesneden. (pot Sligro)
olijfolie
zout
citroensap
Bereiding
Maak de sardines schoon, Laat de tonijn uitlekken. Dep de kappertjes droog. Pers een citroen uit. Snipper het rode uitje fijn. Snijd de paprika uit pot heel fijn. Mix alles goed door met de kruiden en voeg het citroensap en olijfolie toe. Laat een tijdje afgedekt in de ijskast staan. Serveertip: GKT vulde er in de Languedoc op het strand gevonden schelpen mee.
foto: homemade servet-enveloppen van A.
foto: creatieve kerstversiering van T.
Homemade kerstdecoratie. GKT bezocht onlangs de kerstmarkt van Haarlem. Een sfeervolle aangelegenheid in het mooie oude en feestelijk verlichte centrum van deze stad. Iedereen was er en vermaakte zich opperbest. De aangeboden waar was van plastic uit de Volksrepubliek China en men kon zich eindeloos tegoed doen aan patat, worst en hamburgers. Ik heb daar niets mee. Elk jaar haakt GKT met kerst af door het grote plastic- en consumptiegehalte. Hoe leuk is het dan om van mijn Zandvoortse buurvrouwen A. en T. zelfgemaakte kerstversieringen cadeau te krijgen? Bespoten dennenappels uit Occitanië, een gedecoreerde (k)oesterschelp en servetenveloppen met vondsten uit de natuur. Laten we het less is more noemen. Deze cadeautjes krijgen een fijn plekje op de kersttafel. Dank jullie wel dames!
foto: Argento single vineyard malbec bio.
Kerstrally 2022 met wijnen van Argento. Aan het einde van deze week begint het Kerstweekend, Voor velen dagen om eens uit te pakken met wijn en spijs. In de zestien jaar dat GKT nu over eten en drinken blogt ontbrak er nooit een kerstwijnspecial. Na Spaans, Bourgondisch en Occitaans is het dit jaar tijd voor biologisch Argentijns van Bodega Argento. De meest bekende druivensoort van Argentinië is de malbec, die we ook rond het Franse Cahors aantreffen. Wijndrinkers denken vaak, dat het bij Argentijnse wijnen alleen gaat om BBQ wijn. Niets is minder waar, want dat de wijnen van Argento het ook prima doen bij groentegerechten, was te proeven eind november in het Amsterdamse restaurant De Kas. (dat binnenkort overigens tijdelijk zijn deuren sluit). Argento is één van de meest duurzame wijnproducenten van Zuid Amerika en het is hun er alles aan gelegen, om hun productie in overeenstemming met natuur en milieu te houden. Lees meer.
foto: easy does it salade Baltique voor je buvette.
Een salade Baltique met wilde en gerookte zalm. Easy voor de kerstdagen en altijd hoog op de hitlijst in SeaSpot.
Nodig:
1 groot blik wilde rode zalm
1 kg vastkokende aardappels
200 g gerookte zalm
bieslook
peterselie
kleine pittige cornichons
4 el mayonaise
2 el sour cream
peper en zout
Bereiding:
Schil en kook de aardappelen gaar. Zet ze iets eerder uit dan gewoonlijk, want in de pan garen ze nog behoorlijk na. Giet af en laat de aardappels afkoelen. Snijd de augurkjes fijn. Hak de peterselie en bieslook fijn. Meng deze door de in blokjes gesneden aardappel. Open het blik zalm en laat uitlekken. Verwijder graatjes en vel en vet. Meng door de aardappels. Voeg de mayo en sour cream toe en roer voorzichtig. Maak het geheel op smaak met peper en zout. Roer als laatste de in reepjes gesneden gerookte zalm erdoor.
foto: witte viognier van L’Orangeraie.
Drink bij deze salade tijdens de kerstdagen een witte viognier bij van L’Orangeraie, IGP Pays d’Oc. Te koop bij Wijnkoperij Okhuysen in Haarlem.
video: een muzikaal intermezzo uit de haven van Marseillan, Languedoc.foto: cover De Druif van Gianluca di Taranto.
De Druif. Een wine class van Belgische sommelier en wijnschrijver Gianluca di Taranto. Deze wijnman deed door de jaren heen ervaring op bij o.a. The Jane in Antwerpen en Osteria Francescana in Modena. De Druif is een boek, waarin hij al verhalend alle druivensoorten van albariño tot zinfandel behandelt. Met alle eigenheden en leuke anekdotes. Hij vertelt over Griekse druiven met een dosis humor en de herkomst van de Italiaanse primitivo, die overigens in de VS zinfandel wordt genoemd. Lekker leerzaam leesvoer voor de kerstdagen. In januari 2023 lezen jullie de recensie op Gereons Keuken Thuis. Uitgave van Lannoo.
foto: dessert uit Peru, suspíro de Limeña.
.RECEPT uit Peru Kleurrijk en fantasievol eten uit Peru. Geuren en smaken verenigd. Al millennia lang. Van de kust van de Stille Oceaan, in de straten van Lima, in het hooggebergte van de Andes en de wouden van de Amazone. Dat is de rijke keuken van Peru. De Inca’s aten al quinoa, physalis (goudbes) en een vorm van de emblematische ceviche. Grootmoeders in de bergen hielden cavia’s in hun keuken. De conquistadores brachten knoflook, citrusvruchten en gember mee. De Afrikanen hun voedsel, zoals de spiesjes van runderhart. Veel gegeten streetfood in Lima. De Italianen kwamen met pasta en wijn. De Chinese arbeiders leerden Peru wokken. En de Japanners vervolmaakten de bereidingen van vis in de Peruviaanse keuken.
Suspiro de Limeña uit Ceviche, de keuken van Peru. Martin Morales. Een door de Peruviaanse dichter José Galvez verzonnen karameldessert met portmeringue.
Nodig:
1 blikje/portie Peruviaanse dulce de leche.
2 eidooiers
120 g fijne kristalsuiker
55 ml witte Port
2 eiwitten
1 tl kaneel en wat extra om te strooien
takjes munt ter garnering.
Bereiding:
Maak eerst met een blikje gecondenseerde melk dulce de leche. Laat iets afkoelen en klop als de dulce de leche nog iets warm is de eidooiers erdoor. Verwarm op nieuw om te laten indikken. Giet het mengsel in 4 dessertglaasjes en zet deze tot gebruik in de ijskast. Doe de suiker en port in een steelpan. Verwarm langzaam en al roerend tot de suiker is opgelost. Breng het dan aan de kook. De portsiroop moet gaan borrelen om het slappe-balstadium te bereiken op 112 tot 155 graden Om te testen of dit zover is doe je een druppel in een kommetje koud water. Als het een bolletje vormt is het juist. Klop intussen de eiwitten tot ze ondoorschijnend zijn en pieken vormen. Giet de hete port siroop erbij en voeg kaneel toe. Blijf kloppen tot de meringue stijf en glanzend is. Een Italiaanse meringue. Schep de meringue op de afgekoelde dulce de leche en garneer met wat kaneel en een takje munt. Buen provecho!
foto; een vrolijk everzwijn in Beaune
Wild zwijn? Gereons Keuken Thuis schreef een keer over de jagers, die ik tegenkwam in de heuvels tussen Mancey en Tournus. Mannen in oranje hesjes, die op zaterdag een robbertje achter de wilde zwijnen aan gaan rennen. In de hoop, als waren zij Asterix en Obelix, een wild zwijn te verschalken. Ik vroeg me direct af of Théo erbij was? Die oranje hesjes zijn er voor het geval ze elkaar per ongeluk in de bil schieten. Uitstappen uit de auto voor foto’s was derhalve geen optie. Het bracht me meteen op het idee, om weer een karbonaadjes te maken met een wildsmaak. Het verschil tussen varken en zwijn is dat de laatste erop los scharrelt en veel meer dingen zoals jeneverbessen, wilde kruiden en ander natuurlijk spul eet. En…, voegde een Facebook vriendin, die voorheen in de Bourgogne woonde, eraan toe, veel meer spiermassa heeft. Dus roder vlees. Natuurlijk is het geen wild zwijn, maar niet getreurd, met kruiden en specerijen in een marinade kun je een heuse wilde stoof van varkensvlees maken. Dat leerde ik van mijn tante Doubs, juist ja, die van de soep, uit de Morvan. Lekker stevig glas rood erbij en smikkelen maar.
Nodig:
1,5 kg schouderkarbonaden
2 sjalotten
1 prei in ringen
1 winterwortel
1 tak rozemarijn geritst
2 laurierbladeren
3 tenen knoflook
genoeg rode wijn om het vlees onder te laten staan
2 cm gember
8 kruidnagels
15 gekneusde jeneverbessen
1 el Dijon mosterd
bloem
peper en zout
boter
Bereiding:
Maak een marinade van de wijn, grof zout peper, mosterd, gehakte knoflook, gember in dunne reepjes, de jeneverbessen, laurier en rozemarijnnaalden. Leg de ontbeende schouderkarbonaden in deze marinade en dek af. Laat het geheel minimaal 24 uur in de ijskast staan. Haal het vlees uit de marinade, dep het droog en haal het door de bloem met wat zout en peper. Verhit boter en bak het varkensvlees aan. Snijd ondertussen de prei, sjalot en wortel fijn. Breng in een steelpan de marinade aan de kook. Haal de karbonades uit het vet en zet apart. doe de groenten in de pan en zet ze kort aan. Blus af met de warme en gezeefde marinade. Doe de karbonaden terug en laat het geheel een uur stoven op heel zacht vuur. Bind de saus met wat beurre manié. Serveren met fluffy aardappelpuree en geroosterde pompoen uit de oven.
foto: Bourgogne pinot noir vignerons de Mancey
We drinken er een kloeke rode pinot noir bij uit Les Essentiels collectie van vignerons de Mancey in Tournus.
video: varkentje met aligot, heerlijk wintereten op de markt van Narbonne.foto: cover Fit op 50 van Guy T’Sjoen.
Fit op 50. Voor na de kerstgedruis en de oliebollen van het nieuwe jaar ligt in GKT al het leuke fitness en kookboek Fit op 50 klaar. Het nieuwe boek van Gentse topdokter en androloog Guy T’Sjoen, met gezond eten en bewegen voor de bewuste man van boven de 50. Laat ik dat nu toevallig zijn. Uitgave van Lannoo.
Kunst en Koken. In Gereons Keuken Thuis ligt al geruime tijd dit mooie boek klaar voor een review. Maar laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: een review zou te weinig aandacht zijn voor het project, dat Keramiekmuseum Princessehof ondernam met bijna 50 internationale chefs, bakkers, koks en culinair schrijvers. Karin Gaillard, conservator en samensteller van dit boek zag eens in Japan, hoe het MIHO museum, in de bossen buiten Kyoto. vol antiek aardewerk, een kookboek had gemaakt met het tentoongestelde aardewerk. Een idee was geboren. Dat zou Keramiekmuseum Princessehof ook eens moeten doen. Direct diende zich de vraag aan of dat überhaupt wel kon? Want het Japanse aardewerk museum toonde een particuliere collectie en de eigenaresse van het porselein vond het heel normaal ervan te eten en uit te drinken. Overigens een gedachte, die ik eerder hoorde bij verzamelaars: gewoon gebruiken. Het Keramiekmuseum is een rijksmuseum, dus dat gewoon gebruiken was een dingetje. Ten tweede de logistiek. Vijftig toonaangevende chef koks, culinair schrijvers, bakkers en andere foodies invliegen om een gerecht op een desbetreffend serviesstuk te bereiden was bijzonder tijdrovend en -onnodig te zeggen- heel duur geworden. Maar andersom was het ook geen idee om de stukken ter inspiratie op te sturen naar de chefs. Hulptroepen waren snel gevonden in de persoon van “grand lady of cooking” Jean Beddington. Zij kookte de uiteindelijke gerechten ter presentatie en fotografie voor het boek. Kunst en Koken is daardoor een echt kook- lees- en kijkboek geworden vol recepten uit alle hoeken van de wereld, met vlees en vis, plantbased, voorgerechten, echte pièces de résistance, desserts, koekjes en taart.
foto: interieur Princessehof Leeuwarden.
foto: glace onctueuse op Loosdrechts porselein.
De collectie van Keramiekmuseum krijgt door het live gebruik van servies een hele andere dimensie. De gerechten in Kunst en Koken plaatsen het aardewerk terug in hun tijd, maar ook naar waarvoor het gebruikt werd. Het was overigens niet de bedoeling historiserende gerechten te maken. Juist de receptuur van de 21e eeuw op oud aardewerk maakt het speciaal. Gereons Keuken Thuis vindt dat zeer inspirerend. Op 15 oktober jl. opende in het museum tevens de tentoonstelling FEEST. Aan de hand van twaalf zeer diverse feesten werd onderzocht hoe de feestgangers hun feest beleven en welk soort keramiek daar een rol bij speelt. Want feest eten en keramiek zijn een mooie drie-eenheid. Het boek sluit hierop mooi aan.
foto: verzamelaar Nanne Ottema (1912)
foto: gerecht op dezelfde schaal in 2022, op Valenciaanse schaal 1700-1750
Kunst en koken vertelt ook het verhaal van keramiekverzamelaar Nanne Ottema (1874-1955). Voor Friesland was deze vermogende notaris, politicus, kunsthistoricus, publicist en bestuurder een belangrijke man aan het begin van de 20e eeuw. Hij verzamelde zo’n dertig duizend kunstobjecten, waarvan een groot deel is te zien in het Keramiekmuseum Princessehof, dat hij oprichtte in 1917. Heden ten dage valt er nog steeds te genieten van de mooie objecten, die hij bij elkaar bracht. Waarschijnlijk zou hij het project wel geslaagd gevonden hebben, maar dat durft GKT niet met zekerheid te zeggen. Kunst en Koken bevat 45 recepten met een verhaal over het keramieken object, de bedenker van het recept en het eindresultaat op de gevoelige plaats. Een moeilijk punt was dat de gerechten niet direct, zeker niet op heel oud kwetsbaar keramiek, konden worden geserveerd. Een behoorlijk uitdaging voor het team, dat dit prachtige boek maakte. Heel feestelijk vond ik het recept voor glace à la Marie Antoinette, van de hand van Oekraïense beeldend kunstenaar Ola Lanko. Dit ijs wordt in het boek gepresenteerd op Loosdrechts porselein met korenbloemen. Het kan trouwens ook niet anders dan dat het boek veel Oosters georiënteerde gerechten bevat, omdat veel keramiek in het museum van Aziatisch/Chinese oorsprong is. Als laatste nogmaals een dessert van chocolade en mandarijn, gepresenteerd op een bordje van Plateelfabriek Rozenburg uit Den Haag. Een creatie van Dennis van den Beld van restaurant Het Roode Kooper in Ermelo. Het deed Gereons Keuken Thuis denken aan de assortie de quatre agrumes van Cas Spijkers, dat ik vele malen gemaakt heb. Dan gaat deze voor de kerstrally 2022 ook wel lukken.
video: the making of Kunst en Koken met Jean Beddington
Kunst en koken is een boek, dat je telkens weer neerlegt en oppakt. Het staat vol informatie over de collectie van Keramiekmuseum Princessehof, vol prachtige foto’s, geweldige recepten en verhalen. In een bijzondere setting. Een fijn boek voor winterdagen met een glas wijn. Of… en daar gaat Gereons Keuken Thuis in de nabije toekomst mee aan de slag: het verzinnen van recepten voor op oud servies, want daar heb ik zo her en der nog heel wat van staan en liggen. Kunst en koken is een mooi decembergeschenk!
foto: cover Koken en Kunst. Kookboek Keramiekmuseum Princessehof.
Kunst en Koken, kookboek Keramiekmuseum Princessehof. Karin Gaillaard met medewerking van Eline van den Berg, Teuntje Klinkenberg, Erik & Petra Hesmerg (foto’s). Bereiding gerechten door Jean Beddington. (ISBN 9789056159603) is een uitgave van Noordboek HL en is te koop voor € 49.95
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Het Oester Boek. Je zou het aan het uiterlijk van het dier niet zeggen, maar de oester kent vele kanten. In de eerste plaats als delicatesse, warm of koud. Een heerlijke hap proteïne, zink en smaak uit zilte wateren. Maar ook historisch en cultureel heeft de oester vele verhalen te vertellen. Op 22 september jl. werd in Yerseke het oesterseizoen geopend. De Oosterschelde is het epicentrum van de Nederlandse oesterteelt. Tegenwoordig kweekt men het oesterbroed op het land, waarna het op banken wordt uitgezet of aan draden opgehangen. (de zogenaamde hangcultuur) Een mooi en ambachtelijk proces, waar we in Nederland best trots op mogen zijn. Oesters zijn lekker, gezond en kennen vele toepassingen in de keuken.
foto: oester creatie van Nick Bril.
In Het Oester Boek gaan de schrijvers Aad Smaal, Gees van Hemert en Margot Verhaagen in op alle aspecten van deze Zeeuwse delicatesse. Oesters vormden al een bron van proteïne in de prehistorie. De oude Romeinen lustten er ook wel pap van. Apicius vermeldt de oester al in zijn Re coquinaria. In de 17e eeuw werden, in de calvinistische Republiek, oesters de zinnebeelding van erotiek en oh la la. Daarover vertelde GKT al jaren geleden in Wild Edibles van Amerikaanse schrijver Jeffrey Greene. Goed opletten dus in de eregalerij van het Rijksmuseum. Oesters zijn door de eeuwen heen beschouwd als magisch en er worden bepaalde krachten aan toegekend. Giacamo Casanova was daarvan overtuigd. Een interessante geschiedenis. Gereons Keuken Thuis is wel wat verbaasd, dat behalve in restaurants oesters tegenwoordig niet meer als street food worden aangeboden. Dat was voorheen anders, toen deze delicatesse nog gewoon volksvoedsel was.
foto: oester creatie van Syrco Bakker.
In Het Oester Boek vind je behalve verhalen ook recepten van negen veelal Zeeuwse en Vlaamse keukentoppers. Zij gingen in hun keukens aan de slag met dit emblematische product. Warme en koude bereidingen van deze zeevrucht. Syrco Bakker met een imperial oester met venkel, algen en kruiden, Nick Bril maakte oester met tonijn, koolrabi en karnemelk. Of een oester met beurre blanc, prei en kaviaar van Thijs Meliefste. Vergeet vooral niet de oesters puur natuur te eten! Met liefde voor dit oerproduct.
foto: cover Het Oester Boek.
Het Oester Boek bevat eigenlijk een te uitgebreid repertoire en te veel lagen om een korte recensie op deze dinsdag over te plaatsen. De schrijvers zijn diep in de zilte wereld van de oester gedoken. En visten daarbij de mooie verhalen voor dit mooie boek als parels uit de schelpen. Een feestelijk boek vol anekdotes en heerlijk zilte oestergerechten. GKT komt er tijdens de kerstrally 2022 op terug met een heus oestermenu.
Het Oester Boek. Aad Smaal, Gees van Hemert & Margot Verhaagen. (ISBN 9789401481137) is een uitgave van Lannoo en is te koop voor € 39,99
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Kookboeken top vijf 2022. GKT kan gewoonweg niet achterblijven. Het is november en we hebben alle wedstrijdjes voor gouden en geliefde kookboeken weer achter de rug. In de aanloop naar de kerstrally struin ik dan altijd door Gereons kookboekenhoek en bekijk dan welke boeken ik dit jaar de moeite waard vond. Zo komt in willekeurige volgorde onderstaand lijstje tot stand met vijf mooie boeken en twee runners up, die ik dit jaar nog wil bespreken.
foto: cover Kook!
Kook! van Maarten van den Biggelaar. Kook! is een vooral een boek vol aanstekelijke verhalen. Lekkere recepten uit de keuken van Maarten van den Biggelaar. De oprichter van Dansen bij Jansen (waar ik in mijn jeugd heel wat uurtjes heb doorgebracht) schreef met Kook! een pleidooi voor zelf koken met mooie producten. Waarom moet het zo snel allemaal? Wel een uur yoga in de ochtend, maar koken mag geen tijd kosten. Draai het eens om! Voor Gereons Keuken Thuis een heerlijk boek ter inspiratie deze zomer, want in de laatste turbulente jaren hebben de zen-momenten in mijn keukentje regelmatig onder druk gestaan. Tijd voor een revival. Kook! Lees meer.
foto: cover Natuurlijk Oostenrijk.
Natuurlijk Oostenrijk van Laura de Grave. Natuurlijk Oostenrijk, wat een culinair feest is dit kook- en leesboek weer geworden. Laura onderzocht en ervoer al eerder Amsterdamse specialiteiten op de fiets, toerde langs de dreven van Nederland om lokale gerechten te ontdekken. En nu opent ze het voor velen onbekende terrein van Oostenrijk in al zijn culinaire facetten. Natuurlijk Oostenrijk is een reis an sich door dit mooie land met prachtig fotowerk van Hans de Kort. Ga het lezen en op pad met Laura. Een boek en land om van te smullen of moet ik naschen zeggen? Lees meer.
Für deutschsprachigen ist das Buch auch auf Deutsch erhâltlich.
foto: cover Verstandige kock.
De verstandige kock van Marleen Willebrands. Net als het eerder vermelde Carolus Battus kookboek is De verstandige kock weer een voltreffer voor diegenen, die net als Gereons Keuken Thuis likkebaardend langs de 17e-eeuwse schilderijen van food lopen in de Nederlandse musea. Proef die eeuw zou ik zeggen op deze dinsdag! Lees meer.
foto: cover GROENTEN>
GROENTEN van Mari Maris. Groenten, wat kun je er nog meer over vertellen? Gereons Keuken denkt nog veel meer, maar eerst duik ik vandaag in SeaSpot op de bank met deze dikke pil. Een mooi methode om aanstormende Eunice te doorstaan. GROENTEN is een aanwinst voor je keuken, als naslagwerk en inspiratiebron. In zoverre is de titanenklus, die het schrijven geweest moet zijn, geen verspilde energie geweest. Chapeau! Lees meer.
foto: cover TLV Vegan.
Tot slot: TLV Vegan van Jigal Krant. TLV Vegan. Land zonder melk en honing. Je kunt concluderen dat de united colors of veganism zich bundelen in dit wervelende kook- en leesboek. Jigal Krant schreef een caleidoscoop vol kleuren, geuren en smaken Meer kan ik er op deze grauwe Hollandse maandag niet aan toevoegen.. Lees en kook het zelf! Lees meer.
foto: cover Het Oester Boek.
Runners up: Het Oester Boek & Kunst en Koken.
Het Oester Boek van Aad Smaal, Gees van Hemert & Margot Verhagen, een uitgave van Lannoo Het verscheen tijdens de opening van het oesterseizoen op 22 september en gaat over de magie van de oester in al haar facetten.Kunst en koken, dat een uitgave is van Noordboek/HL Books i.s.m. Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden. In de laatste is nu de mooie tentoonstelling FEEST te zien. Het boek beschrijft wat er gebeurt als je toonaangevende chefs, culischrijvers, bakkers en ander bevlogen foodies vraagt om een gerecht te creëren op eeuwenoud porselein, dat normaliter alleen in een museum is te bewonderen. Het resultaat is verbluffend en op de agenda voor de kerstmenu-rally van GKT staat het plan een menu samen te stellen met recepten uit dit boek en Het Oester Boek. Dat wordt nog een puzzel, zeker wat betreft de wijnen, maar daarvoor ga ik onder andere te rade bij de Amsterdamse Wijnwinkel en Okhuysen uit Haarlem.
foto: cover Kunst en koken.
Noot: deze boeken werden mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
foto: een kleurrijke herfstsalade van biet en roodlof.
Het grote groenteboek. Voor veel mensen is het nog steeds moeilijk voldoende groenten en fruit op een dag binnen te krijgen. In Frankrijk sluiten veel TV commercials voor niet nader te noemen fastfoodketens af met de waarschuwing misntens 5 stuks groenten en fruit per dag te eten. Illustrerend voor de moeite, die het kost om niet alleen suiker, vet en zout te eten. Het laatste laat de geglobaliseerde voedselindustrie ons graag doen. Groenteboeken verschijnen de laatste jaren met de regelmaat van de klok. Ieder zichzelf respecterende chef, TV kok of foodblogger gaat in de groenten. GKT ook nu het begin november is. Ingegeven door de vega trend, het willen eten van minder vlees en je gezondheid. Hierbij komt schrijver Alice Hart, van het boek Vegalicious, om de hoek kijken met Het grote groenteboek, vol met veelal vegetarische recepten voor de vier seizoenen. Zij zelf vindt het een kleurrijke manier van eten. Geen instructies of donderpreken in de trant van: “gij zult vega eten!”, maar een uitnodiging, onderbouwd, om je dieet uit te breiden en te vergemakkelijken met groenten. Om mensen te stimuleren meer peulvruchten te eten, raadt Hart aan te starten met blikken of potten bonen. Dit om de moeilijkheidsgraad wat te temperen. En als je dan eenmaal gewend bent aan peulvruchten kun je voor het echte werk gaan. Experimenteer met kleur, dat doet de schrijfster ook in dit kookboek. Zelfs het design van dit boek vol groenten neemt je mee in de kleurrijke wereld van Hart. Kook met makkelijk voorhanden waar en gebruik de vele technieken, die zij voorstelt.
foto: Herfst in alle kleuren en recepten.
foto: knolselderij-kastanjesoep.
De recepten, 80 in totaal, zijn allen vegetarisch en soms vegan. Alice Hart deelt ze in op seizoen en tracht daarmee ook seizoensgroenten te gebruiken. Goed voor je portemonnee. Wees creatief met groenten. De tijd van doorgekookte snotterige andijvie of witlof ligt ver achter ons. Behandel groenten als helden in je keuken. Dat verdienen ze! Hierna gaan we koken volgens de seizoenen. GKT bladerde direct door naar de HERFST. Vandaag is het onstuimig op zee en kun je verlangen naar warm eten voor in je cocoon. Bij dit seizoen somt Hart eerst alle herfstgroenten op, varierend van aubergines, pronkbonen, truffels tot wilde paddenstoelen. Sommige groenten zullen in Nederland geen echte herfsgroenten zijn, zoals late tomaten en aubergines. (meestal kasteelt) Maar dit terzijde. Herfstige recepten voor een pittig zure groentesoep, een salade van chioggiabieten, roodlof met vijgendressing en pompoenen ontbreken niet, in de vorm van geroosterde pompoen met de nog steeds heel populaire Libanese labneh en krokante uien. Kleur en geur op je bord, dat is waar de schrijfster naar streeft. En wat te denken van de knolselderij-kastanjesoep? Een tikkeltje Auvergne in je kom.
foto: geroosterde pompoen daags na Halloween met labneh.
Het grote groenteboek is een uitdaging voor degenen, die niet zo behept zijn met methodes om meer groente en fruit te eten en gebruiken. Alice Hart neemt je mee aan de hand in dit kleurrijke boek en zorgt voor een groene herfst in je keuken. Als je alle recepten onder de knie hebt kun je een lange neus maken naar de eerder genoemde Franse vermaning bij TV commercials.
foto: cover Het grote groenteboek.
Het grote groenteboek. Alice Hart (ISBN 9789089899101) is een uitgave van Terra en is te koop voor € 29,99
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Gereons Mag, de Occitanië herfsteditie. Occitanië is een regio in Zuidwest Frankrijk, die ontstaan is door samenvoeging van Midi-Pyrenées en Languedoc-Roussillon. Gebaseerd op de taal Occitaans, taal van de troubadours, katharen en boeren in deze streek. Een streek met zuiderse flair, uitgestrekte wijngaarden, mooie steden als Toulouse, Montpellier of het Catalaanse Perpinya, de Middellandse Zee, hoge bergen en veel zon. Een heerlijke streek, waar Gereons Keuken Thuis in de nabije toekomst veel vaker gaat neerstrijken. Een belofte voor veel nieuwe avonturen. In deze editie niet alleen Occitaanse onderwerpen, maar ook leuke tips voor de herfst in Nederland, zoals een tentoonstelling in het Amsterdamse Van Gogh Museum en de 35e editie van PAN in november. Lekkere producten en reistips in Occitanië. Oesters uit Bouzigues en vermout uit Marseillan. En natuurlijk recepten uit het nieuwe kookboek van Pascale Naessens, voor pompoensoep van George Sand, rouzolle uit de Pyreneeën en van foodbloggers.
foto: Noilly Prat Ambré.
Noilly Prat Ambré. Als je in de haven van Marseillan bent ontkom je niet aan het bekende Franse vermout-bedrijf Noilly Prat. In rijen op de binnenplaats staan de tonnen met wijn en kruiden te stoven in de Occitaans mediterrane zon. Gereons Keuken Thuis vindt het altijd leuk om een kijkje te nemen en een fles rood, droog wit of -zoals deze keer- ambré mee te nemen. Gemaakt van 13 verschillende kruiden van over de hele wereld, rozenknoppen uit Marokko, kardemom uit India en kaneel uit Sri Lanka. Een heerlijk aperitief of bij een selectie van kazen uit de Lozëre, die in Cazouls lès Béziers op de donderdagmarkt worden verkocht.
foto: view vanuit gîte les Yuccas
foto: 50 jaar oude yucca’s
Les Yuccas, Un petit coin du Paradis kun je het noemen, deze heerlijke gîte in een oud wijnboerenhuis in Cazouls lès Béziers. Een fijn klein appartement met privacy en zicht op de mooie tuin met een zwembad, waar GKT tot verbazing van de eigenaar elke dag in zwom. Voor Franse begrippen een koude bedoening. Hartelijke ontvangst door gastvrouw Cathy, die ervoor zorgt, dat het je aan niets ontbreekt en veel leuke tips geeft voor uitstapjes in de omgeving. Van wandelen in de bergen tot markten vol brocante. Of bezoek eens een wijndomein. Ook zin om er eens uit te zijn: boeken kun je hier.
foto: de calfoutis van Pascale Naessens
RECEPT Clafoutis met blauwe bessen uit Ik eet zo graag 2 van Pascale Naessens.
“De originele Franse clafoutis wordt gemaakt met kersen, maar een clafoutis met frambozen, blauwe bessen en bramen vind ik wel heel speciaal. Het is een van mijn lievelingsdesserts: fris en smeuïg, een mooi kleurenpalet en het kan niet mislukken.”, aldus Pascale in haar nieuwe kookboek.
Nodig:
250 g bessen (frambozen, blauwe bessen en bramen) 200 g kokosmelk (consistentie zoals pannenkoekendeeg) 3 eieren 20 g amandelmeel 2 afgestreken eetlepels kokosmeel (12 g) 1 vanillestokje (of vanille-extract) suiker (zie tip)
Bereiding:
Verwarm de oven voor op 180 °C. Meng het amandelmeel met het kokosmeel en de suiker. Meng de kokosmelk en de eieren met een handmixer. Snijd het vanillestokje in de lengte open, schraap de vanille eruit en voeg toe. Voeg ook de droge ingrediënten toe en mix tot een homogene massa. Spatel er driekwart van de bessen door. Bekleed een springvorm met bakpapier en giet daarin het deeg. Leg er de rest van de bessen op. Zet 45 tot 50 minuten in de oven. Check regelmatig op het einde zodat de bovenkant niet verbrandt. Zet in dat geval de temperatuur wat lager, op 160 °C. Belangrijk is dat de taart ook in het midden gaar is. Serveer lauwwarm of koud. Het is hoe dan ook erg lekker.
foto: werken van Klimt in het Van Gogh Museum
Golden Boy Gustav Klimt. Vanaf 7 oktober 2022 tot en met 8 januari 2023 is in het Van Gogh Museum de tentoonstelling Golden Boy Gustav Klimt, inspired by Van Gogh, Rodin, Matisse… te zien. Klimt is beroemd door zijn schilderijen van sterke vrouwen, stevige symboliek en het gebruik van goud en decoratieve elementen. Waar haalde deze kunstenaar zijn inspiratie vandaan? Onder andere door te kijken naar andere kunstenaars. Het Van Gogh Museum laat de bezoekers van deze tentoonstelling Klimts werk tussen zijn inspiratiebronnen zien. Nog nooit was er zo’n grote overzichtstentoonstelling in Nederland van de iconische werken van Klimt. Een mooi start van het 50 jarig jubileum in 2023 van dit museum. Een unieke samenwerking met het Belvedère in Wenen. Plan je bezoek.
foto: Etang du Thau
foto: cover Het Oester Boek.
Oesters uit Zeeland en Bouzigues. Tijdens de Occitaanse weken mag een bezoek aan Bouzigues, hoofdstad van de Zuid Franse oesterteelt, niet ontbreken. GKT vindt het lijken op het Zeeuwse Yerseke. In het Bassin du Thau, achter de spoordijk en weg van Agde naar Sète, die deze lagune afsluit van de Middellandse Zee worden mosselen en oesters gekweekt, die lokaal direct voor consumptie te krijgen zijn. Oesters in alle soorten en maten, je vindt ze op alle Occitaanse markten. Lekker met de lokale witte picpoul de pinet wijn, waarvan de duiven, heel bijzonder, op zandgronden wordt geteeld. In Nederland is inmiddels het Zeeuwse oesterseizoen ook gestart. Meer over Het Oester Boek, dat op 22 september jl. verscheen, is later te lezen op Gereons Keuken Thuis. Uitgave van Lannoo
video: vis op de markt van Narbonne.foto: sfeer in Cahors
CAHORS in de herfst. Deze stad gelegen in het noordwesten van Occitanië is een heerlijke plek om tijdens de herfstvakantie te verblijven. Neem wel een dik jack mee, want een avondwandeling langs de rivier de Lot kan fris zijn. De provincie Lot is de kleinste van de dertien, die samen Occitanië vormen. Cahors is het hart van de Quercy en er zijn langs de rivier en door de heuvels mooie uitstapjes te maken naar o.a. Saint Cirque Lapopie en het beroemde Rocamadour. Cahors zelf kent een groot aantal mooie monumenten van Romeinse en Middeleeuwse oorsprong, zoals de Pont Valentré, waar eerder de legende al stond op GKT. Natuurlijk vind je er ook de donkere rode wijnen, gemaakt van de Malbec druif.
foto: pompoensoep à la Geroge Sand.
RECEPT Potage à la purée de potiron et toasts de foie gras. Dit gerecht kwam regelmatig bij schrijsfter George Sand op tafel.
Nodig:
1,5 kg pompoen
150 g rondkorrelrijst
750 ml water of kippen/gevogeltebouillon
1 l volle melk
4 rietsuikerklontjes
200 g foie gras (mi cuit)
6 geroosterde sneetjes boerenbrood
nootmuskaat
peper & zout
Bereiding:
Schil de pompoen, haal de zaden eruit en snijd in blokjes. Verhit in een grote pan de bouillon of water met een snufje zout. Doe het deksel erop en laat op een zacht vuur 20 minuten koken. Roer van tijd tot tijd door. De pompoen is gaar, zodra hij makkelijk uit elkaar valt. Pureer met en staafmixer. Houd deze soep warm.
Spoel de rijst af en kook deze een half uur in de helft van de volle melk. Wanneer de rijst bijna gaar is voeg je de rest van de melk toe. Verwarm opnieuw en voeg de suikerklantjes toe. Roer deze riz au lait langzaam door de pompoensoep. Met een snuifje nootmuskaat. Giet de soep over in een mooie soepterrine. (vaak te vinden voor een prikkie op Franse brocantes of vide greniers) Rooster de sneden boerenbrood en beleg deze royaal met een plak foie gras.
Wijn erbij: een witte viognier CODE van Alma Cercius.
foto: poster PAN Amsterdam.
PAN 35 jaar. Van 20 t/m 27 november vindt in de Amsterdamse RAI de jubileumeditie van PAN plaats. Een week vol kunst, antiek en design, gepresenteerd door 125 kunsthandelaars, antiquairs en galeriehouders. Bekende verkopers en nieuwe enthousiastelingen staan garant voor een breed spectrum aan kunst. Van oude meesters, die zijn te zien bij buitenlandse tophandelaren tot hedendaags Dutch design. Een aanbod van Antiek tot juwelen of Pop Art. Er is zoveel te beleven op PAN. Er is een nieuwkomerspaviljoen met fotografie. En een uitgebreide programmering van allerlei randactiviteiten. Een spannend vooruitzicht na een afwezigheid van twee jaar. De 35e verjaardag wordt weer een heus spektakel. Lees meer.
foto: een biggetje aan het spit met aligot op de markt van Narbonne.foto: food pairing met thee.
THEE. De nuchtere neef van wijn. Net zoals bij zovelen, is THEE voor Gereons Keuken Thuis een onontgonnen gebied. Incidenteel drink ik weleens gemberthee, maar dat is een tisane, of sporadisch Engelse thee met melk en suiker bij ontbijt met spek en bonen. Cést ça. Bij Terra verschijnt er een bijzonder boek, gemaakt door een bijzondere vrouw, theesommelier Mariëlla Erkens. Zij maakte een lijvig werk over THEE in alle facetten. Thee, zo hoor je velen denken, is voor als je ziek bent. Bij eten hoort wijn of eventueel bier. Maar thee? Een hardnekkig vooroordeel, want niets is minder waar. Daarom moest dit boek er komen, vond Mariëlla. Zij schreef THEE, om wereldkundig te maken wat zij zoals over deze drank opstak in haar tien jaar als theesommelier. Een mooi vormgegeven veelbelovend boek voor iedereen, van hobby-kok tot verstokte theeleut. Voor degenen, die meer over thee en de mogelijkheden voor foodparing willen weten. Ook in het Engels verkrijgbaar via Terra.
foto: Rouzolle. van Ariège Pyrenées tourisme.
RECEPT. Soupe à la rouzolle uit de Ariège. Een hartverwarmende soep uit de Pyreneeën die je op herfstdagen direct verwarmt. Rouzolle komt van het Occitaanse woord rosola, wat bruin betekent.
Nodig:
150 g ham-vlees rauw (varken)
150 g ham-vet rauw
6 takjes peterselie
3 tenen knoflook
75 g huisgemaakt paneermeel
3 grote eieren
2 el ganzenvet
1 l heldere groentebouillon of koolsoep
Bereiding:
Hak het varkensvlees en -vet heel fijn, samen met de peterselie en tenen knoflook. Meng het broodkruim en eieren erdoor en maak op smaak met zout & peper. Maak er een platte bal van en laat het geheel 1 à 2 uur opstijven in de ijskast. Verhit in een pan het ganzenvet en bak de rouzolle om en om in 10 à 12 minuten bruin en gaar. (in de vorm van een tortilla española) Breng de bouillon of koolsoep aan de kook en voeg hieraan de in stukken gesneden rouzolle toe. Laat het geheel nog 10 minuten sudderen. serveer direct in kommen met stevig brood.
Foodbloggers over Occitanië. In de Occitanië herfstedite van Gereons Mag mogen de door foodbloggers in gezonden stukken niet ontbreken.
foto: de ratatouille van Sabine.
Foodblogger Sabine de Gaspari dichtte, in haar reactie op de vraag van GKT naar leuke recepten, de Franse klassieker ratatouille Occitaanse roots toe.
“Ratatouille is een Franse groenteschotel gemaakt van verse zomerse groenten en heerlijk op smaak gebracht met geurige Provençaalse kruiden. Dit traditioneel ratatouille recept combineert aubergine, courgette, paprika, ui, tomaat en knoflook tot een kleurrijk gerecht boordevol smaak dat je meteen in zuiderse sferen brengt.” Lees hier haar recept.
foto: de mooie Abbaye de Fontfroide.
Frankrijkblogger René Meesters: September is september en in de genoemde regio’s (Elzas en Bretagne) is het weer vergelijkbaar aan dat van ons. Dit jaar ging het dat dus niet worden. Daarom zochten we het verderop in l’Hexagone. De keuze viel op Occitanië. De streek van Cassoulet, Roquefort en van oesters. Wij verbleven in Narbonne in het departement Aude. Op zo’n drie kwartier van Carcassonne, want daar wilden we zeker naar toe. Vlakbij was ook de zoutwinning in Gruissan De wijngrotten van Terra Vinea in Portel-des-Corbières, de Abbaye de Fontfroide en de prachtige markthal van Narbonne (Les Halles de Narbonne). Lees meer.
foto: Haarlem in december.
De volgende editie van Gereons Mag staat rond 9 december 2022 online met als thema FEEST.
Noot: De Occitanië herfsteditie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door Terra Publishing,, Lannoo, Van Gogh Museum Amsterdam, Pascale Naessens, Les Yuccas, Noilly Prat, René Meesters, Sabine de Gaspari, Mariëlla Erkens, Ariège Pyrenées tourisme, Vallée du Lot en Gereons E&W.. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Palingsoep uit Kathaars receptenboekje. Onlangs was Gereons keuken Thuis in het hoog gelegen village perché Minerve, Een stadje met een rumoerige geschiedenis, want hier werden in 1210 alle Kathaarse inwoners vermoord in opdracht van de Paus. Wat eens een vreedzaam bergdorp was werd een slagveld. Minerve is niet de enige plek in Occitanië waar deze “kruistocht” plaatsvond. Ook in de stad Béziers vielen 12.500 doden door de expansiedrift van de Paus en de Franse koning. Wil je meer weten over de Katharen en hun (geloofs) gewoonten? Lees dan het boek Montalliou van Emmanuel Le Roy Ladurie, dat de geschiedenis vertelt van een kleine Kathaarse gemeenschap in de Pyreneeën. GKT gaat bij terugkomst in Nederland eens snel dit boek weer te voorschijn halen.
foto: zicht op het verscholen Minerve.
In Minerve zit tegenover het kleine kerkje een heel schattig boekhandeltje annex theesalon. Dan moet ik gewoon naar binnen en snuffelen. Naast wat pittoreske ansichtkaarten en een oud boek met de fabels van La Fontaine trof ik een aardig kookboekje: Recettes secrètes du Pays Cathare. Een bloemlezing van gerechten uit het Kathaarse land met recepten uit de bergen, uit zee en gemaakt met de hier in de Languedoc alom tegenwoordige wijnen.
foto: monument voor de gevallen Katharen.
Ik koos voor een Bourride aux anguilles. Een stevige palingsoep. Een gerecht uit de streek rond Narbonne.
Nodig:
1 kg paling in stukken
10 kleine krabben
600 g aardappels
100 g spekblokje
6 tenen knoflook geplet
bosje gehakte peterselie
2 gedroogde chilipepertjes
2 witte uien
1 zakje saffraan
boter
peper & zout
water
Bereiding:
Snijd de paling in stukken en spoel af. Schil en snijd de aardappels in blokjes. Afhankelijk van de grootte in 4 of 8 parten. Smelt wat boter en bak de gewassen krabbetjes kort aan samen met de spekblokjes. Voeg hierna de paling, aardappels, gesnipperde uien, pepertjes en geplette knoflook toe. Zet het geheel onder water en breng aan de kook. Voeg de saffraan toe en laat het geheel een half uur pruttelen. Voeg als laatste de gehakte platte peterslie toe en maak de bourride op smaak met peper & zout.
Wijntip: een witte viognier CODE IGP Pays d’Oc van Alma Cercius, een domein vlak onder Béziers.
Noot: het recept komt uit Recettes secrètes du Pays Cathares, geschreven door Jacques Bertinier en François Mailhes. Uitgave van Editions Stéphane Bachès.
Reacties laden....
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.
