Van aardappel tot zeewier

foto: cover van aardappel tot zeewier.

Van aardappel tot zeewier. De kunst van lekker koken is schrijvers Annemarie Coopman en Eke Mariën wel toevertrouwd. In hun Kookkantoor creëren de (levens)partners lekkere gerechten en recepten, mooie boeken en andere foodcontent. Doel van de twee is maximale smaak uit de beste ingrediënten te halen, door kennis van de juiste bereidingstechnieken. GKT volgde eens een vegan workshop van Eke, waarin hij liet zien, dat plantaardig koken helemaal geen laffe toestand is. Ook tijdens de presentatie van Het Keukenlab schuwde het Kookkantoor het experiment niet. Veel ingrediënten komen aan bod in dit nieuwe mooi vormgegeven boek. Van aardappel tot zeewier. Allerlei technieken, uitleg en tips passeren de revue. Wist je dat om meer smaak te geven aan je pasta, je deze kort kunt roosteren alvorens deze in bouillon te koken? Maillard reactie kunstenaar Eke legt het uit. De schrijvers zijn ervan overtuigd, dat als je weet wat er in je pannen gebeurt, je ook een betere kok wordt. En….. niet geheel onbelangrijk ook meer proeft. Een boek dus vol informatie over beter en lekkerder koken.

Van aardappel tot zeewier neemt je mee op reis langs de belangrijkste productgroepen, zoals aardappelen, pasta, noedels, rijst, quinoa, couscous, bulgur, peulvruchten, groenten, paddenstoelen, eieren, tempé, tofu, seitan en zeewier. Annemarie en Eke leggen je de specifieke eigenschappen uit, vermelden een groot scala aan bereidingen en tot slot zijn er de mooi gefotografeerde recepten, waarmee je het gelezene direct in de praktijk kunt brengen. En… voor de schrijvers heel belangrijk, waarbij  je vlees en vis niet mist. In van aardappel tot zeewier kiest het tweetal kiezen overigens niet voor een 100% plantbased keuken, maar een vegetarische invulling met gebruik van eieren, kaas en zuivel. Deze brengen wat structuur in de gerechten. Zodoende zijn de gerechten ook geschikt voor de aspirant flexitatriër en de niet diehard vegan, waar GKT zich ook onder schaart. Want een cold turkey overstap van dierlijk naar plantaardig is niet voor iedereen de juist keuze. Daarmee willen de schrijvers rekening houden en je laten groeien.

Van aardappel tot zeewier laat zien hoe je met de juiste bereiding en liefde voor koken en eten je uit deze ingrediënten de mooiste gerechten op tafel zet. Coopman en Mariën zijn erin geslaagd om in heldere taal en mooi beeld aan de lezer uit te leggen. Een boek dat gezien de hoge vleesconsumptie van GKT in Occitanië een zet in een andere richting kan geven. Gezien andere boeken van het Kookkantoor verwachtte GKT niet anders. Bij terugkeer in herfstig Nederland gaat Gereons Keuken Thuis ermee aan de slag.

Van aardappel tot zeewier, de kunst van lekker koken. Annemarie Coopman & Eke Mariën. (ISBN 9789461563156) is een uitgave van Bertram & de Leeuw en is te koop voor € 29,95

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

365 tips voor een groenere wereld..

foto: cover 365 tips voor een groenere wereld.

365 tips voor een groenere wereld. GKT schrikt soms weleens van al zijn afval, het vele watergebruik en het niet duurzaam zijn van zijn keukentje. In het Occitaanse dorp zie je vaak voor huizen allerlei “afgedankte” dingen staan, bakken vol troep, die wij in Nederland allang naar het vuilnis hadden verwezen. Zo anders is dat hier, de lokale biologische bloemenkweker kan oude potjes altijd gebruiken. De kattendame van het dorp weet wel raad met oud beddengoed. Vide greniers en brocantes zijn in elk dorp doodgewoon en altijd vindt iemand daar wel iets van zijn of haar gading. Zo wordt er ongemerkt heel wat gerecycled en duurzaam hergebruikt door de bewoners. Een ander onderwerp in deze streek is water. Er heerst al sinds de winter droogte en veel regen valt er ook nu (nog) niet in de herfst. De plaatselijke rivier staat droog en iedereen wordt gemaand spaarzaam om te gaan met water. Een Franse vriendin met een chambre d’hôtes vraagt haar gasten om het eerst koude water tijden het open van de douchekraan op te vangen in een emmer. Daarmee kunnen dan weer de planten worden water gegeven.

Gezien het voorgaande was het boekje 365 dagen voor een groenere wereld meer dan welkom in GKT. Niet per se vanwege de ecologische of milieu-impact, maar als sportieve uitdaging. Een lokroep om bewuster om te gaan gedurende het jaar met je afval, water en andere zaken. In 365 topics laat schrijfster Georgina Wilson Powell zien hoe je met simpele middelen en zonder impact op je dagelijkse routines allerlei verduurzamingen kunt bewerkstelligen. Naast de tip zelf laat zij in haar boek ook de besparing en impact zien voor het milieu. Zoals een veel door GKT gehanteerde tip om uitgeperste citroenen samen met kruidnagels in te zetten tegen westen en muggen. Of maak eens een bouillon van je gewassen groenteschillen. Sommige dingen zijn heel praktisch, maar andere tips daarentegen weer niet en rieken een beetje naar sponsoring van “groene” merken. En vaak is dat een duurdere keuze, die niet voor iedereen is weggelegd. Maar de dagelijkse tips zijn zeer bruikbaar voor GKT. Ik  ga er hier in de Hérault mee aan de slag en houd jullie op de hoogte. Meer in de aankomende editie van Gereons Mag.

365 tips voor een groenere wereld. Georgina Wilson-Powell (ISBN 9789461433039 ) is een uitgave van GoodCook en is te koop voor € 15,00

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Signature Dishes van Amélie Vincent.

foto: in geitenmelk bereide Hollandse aardappel met gerookte forelkuit.

Signature Dishes. Een boek met vijftig bekende chef koks, die hun geheime recept verklappen. Geheim kun je het dan ook niet meer noemen, maar wie weet hebben sommigen nog een ander geheimpje in de pantry liggen. Any way in Gereons Keuken Thuis ligt een mooi vormgegeven boek, waarin Amélie, The Foodalist, Vincent op zoek gaat naar de absolute signature dish van de chefs, die in haar kaartenbak zitten. Laten we beginnen, met wat een signature dish is.  Het is het vlaggenschip, een mooi opgemaakt bord, een geweldig gerecht of het product van de creativiteit van gerenommeerde chefs. In deze context maakte Massimo Bottura eens het boek Brood is GOUD, waarbij hij veel gerenommeerde chefs uitnodigde iets met (oud) brood te maken. Paul Bocuse werd wereldberoemd met zijn soep met truffel in een bladerdeegkorst. Deze stond regelmatig op het menu bij mijn ouders. In zijn restaurant OAK defragmenteerde Marcelo Ballarin de Ceasar Salad, nog steeds een show’s topper op zijn kaart. Maar ik wijd uit. Een signature dish is natuurlijk het gerecht waarin de je de maítre herkent en Vincent gaat ermee aan de slag in dit boek. Het ontrafelen van culinaire geneugten en de geheimen van chefs is een tweede natuur van de schrijfster. Eerder besprak ik al het boek van Amélie Vincent, waarin zij 150 restaurants wereldwijd bezocht en deze tipt als plek, waar je ooit moet hebben gegeten. Try before you die, 150 Restaurants, 

foto: Zeeuwse mosselen van Sergio Hermans.

GKT schreef hierover: “Het nieuwe boek van influencer en tastehunter The Foodalist alias de in Brussel woonachtige Amélie Vincent. Juriste van opleiding -wat ruilen toch veel juristen hun carrière in voor een foodbestaan- , maar tegenwoordig baasje van haar eigen bureau, dat gespecialiseerd is in wereldwijde gastronomie, mensen en culturen. Vincent heeft zich altijd aangetrokken gevoeld door mensen. Als kind wilde ze verpleegster of sociaal werkster worden. Eigenlijk is ze dat uiteindelijk geworden als The Foodalist. Behalve dat zij in haar dagelijks bestaan niet te maken krijgt met patiënten of cliënten, maar wereldwijd de vinger aan de pols houdt in restaurants en bij chefs. Met het boek 150 Restaurants, you need to visit before you die wil ze een hommage brengen aan al die fijne en leuke mensen, die zij ontmoette all over the world. Ik noem het een privilege,”

foto: Mexicaanse smaken van Jorge Vallejo uit Distrito Federal.

Voor het kookboek Signature Dishes interviewde Amélie Vincent 50 chefs over hun emblematische gerecht. Wat is typisch voor hun keuken? Wat betekent het gerecht voor hun? Zou je je geheim willen verklappen? Ook komt het geboorteproces van een signature dish aan bod. Het vinden van inspiratie, de liefde voor eten. En natuurlijk het uiteindelijke resultaat. Een boek, dat is bedoeld om te lezen en uit te koken. Wie weet inspireert het je, om zelf een signature dish te maken?  Inspiratie genoeg van Bilbao tot Sydney en van de Faeröer eilanden tot Antwerpen. Zo komt de liefde van Sergio Herman voor Zeeuwse waar aan bod. Mexicaanse smaken met avocado en kruidenchips van Jorge Vallejo uit Mexico City. Een Australische kok, die gefermenteerde Hollandse aardappels pocheert in geitenmelk en combineert met gerookte forelkuit. Allemaal lekkere en spannende experimenten van deze chefkoks. 

foto: tastehunter Amélie Vincent.

Signature Dishes van Amélie Vincent is een stijlvol gemaakt kookboek, dat je meeneemt in de wereld van The Foodalist en de keukens van 50 topchefs, die niet schroomden hun perfecte en geheime signature dish te delen met de schrijfster. Gereons Keuken Thuis plaatst deze keer geen recept, want anders is het niet geheim meer. Ik raad je aan Signature Dishes zelf te lezen en zo zelf deze gerechten te ontrafelen.

foto: cover Siganture dishes.

Signature Dishes, 50 chefs share their secret recipe. Amélie, The Foodalist, Vincent. (ISBN 9789401488303 ) is een Engelstalige uitgave van Lannoo en is te koop voor € 55,00

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Ansjovis.

foto: cover Ansjovis. Kleine vis, groot verhaal.

Ansjovis, kleine vis met een groot verhaal. Je kunt het je anno 2023 niet voorstellen, maar in het tegenwoordig zoete water van het IJsselmeer wemelde het zo’n honderd jaar geleden van de haring en ansjovis. Er werd driftig op gevist door de vissers uit de Zuiderzeestadjes. Het was het vet op de botten. De Afsluitdijk en verzoeting van het water maakte een einde aan deze paaigronden, waar het voor deze kleine reizende vis goed toeven was. De ansjovis, zo schrijft Petra Possel, bekend van Radio Mangiare, is een aparte snuiter in het vissenbestand. Zeer gevoelig voor klimatologische veranderingen en een fijnproever in zijn dieet. Daarnaast kun je deze kleine vis een Olympisch kampioen lange afstand zwemmen noemen, want het diertje reist wat af. Reden voor de schrijfster van dit leuke vakantieboek om deze kleine rakker door Europa te gaan volgen. Het verhaal begint in Harderwijk, geboorteplaats van Possel en destijds centrum van de vismeelindustrie, op wiens fundamenten later het Dolfinarium zou ontstaan. Via Hoorn en godsvruchtig en belastingplichtig Spakenburg, bezoekt de schrijfster haar oude woonbuurt in Amsterdam, waar zij verhaalt over de kwestie Broodje Martino. Op naar het buitenland, Bretagne, Pyrenées Orientales en Catalunya. GKT gaat niet alle details vermelden bij deze plekken, want het is juist fijn om in dit boekje meegenomen te worden langs de vele gedaanten en verhalen van het fenomeen ansjovis. Zoals het verhaal van Gerhardus (toevallig mijn doopnaam, maar dat terzijde) Bloem, de Baskische ansjoviszouter. In Malaga heten ansjovisjes boquerones, nog steeds een gerecht waar je mij voor wakker kunt maken. Jeugdsentiment. Petra legt uit waarom zelfs de voetbalspelers deze erenaam dragen. Italië komt aan bod en dan mogen de alici van Cetara niet ontbreken. De reis eindigt in het Brabantse Bergen op Zoom, waar weervissers nog steeds ansjovis uit het water van de Oosterschelde halen, zij het duur betaald.

Ansjovis, kleine vis, groot verhaal is een ode aan deze kleine trekvis, die overal in Europa was te vinden. GKT kijkt nu met hele andere ogen naar deze vis bij het eten van boquerones in Roses of pissaladière in een Occitaanse badplaats. Een fijn zomerboek om mee op reis te nemen en van te smullen. 

Ansjovis, kleine vis, groot verhaal. Petra Possel. (ISBN 9789465811750) is uitgegeven door PODIUM en is te koop voor € 22,99 

RECEPT: pissaladière van bladerdeeg met vijgen en ansjovis.

Pissaladière is van oorsprong een uientaart met ansjovis uit Nice. Wij maken hem nu van bladerdeeg belegd met vijgen en ansjovis. We drinken er koele rosé uit de Provence bij. 

Nodig 4 personen:

4 plakken bladerdeeg
4 verse vijgen
3 rode uien in ringen
8 ansjovisfilets
3 el olijfolie
1 el balsamicoazijn
peper
tijmblaadjes
1 tl suiker

Bereiding:

Rol de plakken bladerdeeg uit op een bakplaat bekleed met bakpapier. Bak het bladerdeeg krokant in ongeveer 20 minuten op 180 ° Celsius. Verhit 2 el olie en fruit hierin de in ringen gesneden rode ui. Blus af met wat balsamicoazijn en voeg de suiker toe. Laat de uien licht karamelliseren. Dep de ansjovisfilets droog. Als ze te zout zijn leg ze dan even in wat melk.
Snijd de vijgen in partjes. Bestrijk het bladerdeeg met het uienmengsel, leg hierop de ansjovis en de stukken vijg. Bestrijk de rand met wat olijfolie. Strooi wat tijmblaadjes erover heen en plaats het geheel nog 10 minuten in de hete oven. Maak af met wat verse zwarte peper.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Is dit een kookboek? Heston Blumenthal.

Is dit een kookboek? Heston Blumenthal beleeft nieuwe avonturen in zijn keuken. Vanuit een ander perspectief. Hij wil per gerecht en recept zijn beleving beschrijven. Geïnspireerd door de kwantumtheorie* ging hij filosoferen over zijn rol in de keuken. Iets wat zijn grote liefde is, maar om de zoveel tijd een nieuwe impuls nodig heeft. Hoe uitte zich dat bij Blumenthal? Daarover gaat zijn nieuwe boek Is dit een kookboek? De altijd aanwezige paradox in de keuken. Aan de ene kant is er het timen, opletten afwegen en berekenen. Aan de andere kant is er voor Blumenthal in de keuken zijn eigen ervaring, dat je niet kun kwalificeren of kwantificeren. Dat is de optelsom van geuren, proeven smaken  en uiteindelijk fysiek genot. De schrijver nam de proef op de som. Hij zette het boek zo op, dat het rekening houdt met dit kwantumonderscheid, dat je tegenkomt als je kok bent. Je handelen is het culinaire werk met alle restricties en geboden. De tegenpool hiervan is het mens zijn juist met alles wat ons mens maakt. Je creativiteit, je belevingsvermogen en niet te vergeten je emoties.

foto: cover Is dit een kookboek?

Heston Blumenthal wil afstappen van het geijkte recept als leidraad. Probeer eens een boterham met kaas of een ander beleg te proeven terwijl je let op merites als structuur, de smaak van de kaas en vergeet daarbij niet de omgeving. Vaak zijn gerechten plaats- en herinneringsbepaald. Voor Blumenthal is het eten van een boterham met kaas zoveel meer als hij dat in Hyde Park doet i.p.v. van achter zijn bureau. Het laatste was tot kort verboden in Frankrijk op je werkplek. Dezelfde deeltjes in een andere setting. Net als het experiment met een vliegtuigmaaltijd. Benader deze eens zoals de schrijver een keer deed in het vliegtuig en gegarandeerd heb je een andere beleving. Tot zover de kwantumtheorie.

Menselijk handelen versus menselijk zijn? Dit is het centrale thema in dit mooi vormgegeven kookboek vol leuke illustraties. Elke linkerpagina bevat een handleiding , het recept. Op de rechterpagina maak Blumenthal aan- en opmerkingen. GKT vindt dit een hele leuke vondst, omdat je ermee je vreugde in de keuken terugvindt. Maak bijvoorbeeld eens een broodje erwtensoep of pan bagnat. Vind je zen-momenten terug in de keuken. Tijdens het ontbijt of bij de soep. Wees eens lief voor je darmen, eet bietensoep! Mindful koken, wat doe je en niet alleen waarom, want dat is mechanisch, maar waartoe? En zo doende gaat Blumenthal verder met een foerageer salade, want zeg nu zelf: het plukken is toch het of leukst? Wat te denken van chili con carne met chocola. Voor GKT komen er in dit boek heel wat leuke varianten op het geijkte stramien boven tafel. Alles is het waard en voorzien van een kwantum mechanisch stempel.

Is dit een kookboek? Hoe moet je deze vraag beantwoorden? Ik moet het antwoord schuldig blijven, omdat Heston Blumenthal wel degelijk recepten opschrijft. Maar de aantekeningen en het plaatsen in een andere context vergulden het recept met het plezier, dat je in de keuken moet beleven. Zet je zintuigen aan en ga aan de slag met dit kookboek. Een heerlijk kook- en leesboek! 

Is dit een kookboek? Avonturen in de keuken. Heston Blumenthal (ISBN 9789464041866) is een uitgave van Fontaine en is te koop voor € 32,99

Over de schrijver: Heston Blumenthal is de meest vooruitstrevende chef-kok van zijn generatie. In 2004 won hij de felbegeerde drie Michelinsterren voor zijn restaurant The Fat Duck. Hij behaalde die onderscheiding in recordtijd. In 2005 riep een internationaal panel van 500 culinair deskundigen zijn restaurant uit tot het beste restaurant ter wereld. Hij is ook eigenaar van Dinner, een restaurant met twee Michelinsterren in Londen en twee pubs in Bray, Berkshire. Ook won hij een aantal prijzen gewonnen voor zijn restaurants, tv-shows en boeken, en in 2006 ontving hij een OBE voor zijn bijdragen aan de Britse gastronomie. 

*kwantumtheorie of kwantummechanica gaat ervanuit dat verschillende subatomen gelijk zijn, maar op verschillende plaatsen een ander connotatie krijgen. Ons lichaam zit op het werk aan het bureau, maar onze geest is afgedwaald naar Ibiza. Zijn tranen op een gezicht tranen van verdriet of vreugde? Zonder onderzoek en meer informatie accepteren wij beiden als juist.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Wijn in de Lage Landen.

foto: idyllische wijngaard in de Lage Landen.


Wijn in de Lage Landen.
 Dat is weer eens iets heel anders dan de Occitaanse wijnstreken waarin Gereons Keuken Thuis regelmatig verkeert. Bij terugkeer uit Frankrijk lag dit heerlijke boek, uitgave van Terra, over het wel en wee van de Nederlandse en Vlaamse wijnproductie op de mat. Wijndame Meta van den Boomen bezocht de mooiste wijndomeinen in Nederland, proefde en schreef het in klare taal op, zoals Onno Kleyn het in het voorwoord zegt. Want er is in de laatste decennia veel gebeurd op wijngebied in de Lage Landen. Jaarlijks worden er inmiddels zowel in Nederland als Vlaanderen één miljoen flessen wijn geproduceerd door ongeveer 170 commerciële wijndomeinen, Van Friesland tot beide Limburgen, van Twente tot West Vlaanderen. In Nederland beslaat het areaal 280 hectare, in België, het snelst groeiende wijnland van Europa zo’n slordige 615 hectare. Nu hoor ik iedereen al denken. Da’s toch niets vergeleken bij Frankrijk. Dat klopt, maar vanuit de zuidelijk gelegen wijngebieden kijkt men toch noordwaarts, zeker nu de klimaatverandering toeslaat in het zuiden van Europa. M.a.w. wijn verbouwen wordt steeds lucratiever in de Lage Landen. Laat dat nu een voordeel zijn van de opwarming van de aarde. De laatste 20 jaar nam de wijnbouw een enorme vlucht, wijnbouwers verenigden zich, er kwamen betere druivenrassen geschikt voor de wijnbouw in ons klimaat en wijngaarden gingen zich inzetten op oenotoerisme. Lekker op pad door de wijngaarden en luisteren naar de verhalen van de producenten. Dat is wat Van den Boomen ook gedaan heeft voor dit boek. Van Noord naar Zuid door Nederland en van Oost (Limburg) via Antwerpen naar West (Vlaanderen) door België.

foto: druif aan de wijnrank, oogst.
foto: het eindproduct in de fles.

Noord Nederland. Een nieuw wijngebied, zonder de emblematische heuvels, pittoreske dorpjes, maar uitgestrekte polders of het landschap van de Friese wouden. De schrijver laat zien , dat het er helemaal niet te nat en te koud is met haar bezoeken aan Noord Hollandse en Friese wijnmakers. Het Midden en Oosten van Nederland, zeer divers, op het platteland van Twente, tussen het fruit van de Betuwe en aan de rand van de Veluwe en in het Rijk van Nijmegen. Mooie verhalen van wijnmakers tekende Van den Boomen op over vinificatie, bestrijdingsmiddelen en de uitdagingen, die zij tijdens het proces tegenkomen. Zuid Nederland, Zeeland met de Kleine Schorre, Brabantse wijn uit Sint Michielsgestel en Chaam en tot slot Limburg, met Thorn, het witte stadje. Tot slot de oervaders van de Nederlandse wijnproductie De Apostelhoeve en St Martinus. Zuid Limburg heeft ook een eigen BOB Mergelland. (beschermde oorsprongbenaming)

foto; wijngaard in de Voerstreek

Vlaanderen van oost naar west. Meta van den Boomen stelt: hoe zuidelijker hoe Bourgondischer. Het Vlaamse land grossiert in prachtig gelegen wijndomeinen, soms met een licht mediterrane touch aan de Maas, een club van Antwerpse vrienden, die aan de slag ging met wijn en heuse Belgische bubbels. Net als Nederland blaakt de Vlaamse wijnbouw van enthousiasme. Wijn in de Lage Landen gaat niet alleen in op de kenmerken van de domeinen, de schrijver verweeft in elk bezoek een specifieke wijnterm, zoals terroir bij Wijndomein Aldeneyck, wijnaroma’s komen aan bod bij Clos d’Ópleeuw. Dat geeft een extra dimensie aan dit mooi vormgegeven boek.

foto: cover Wijn in de Lage Landen.

Wijn in de Lage Landen is behalve een reisgids, die je verlokt om op pad te gaan langs nationale wijndomeinen, ook een boek vol persoonlijke verhalen oven een sector, waar we in de Lage Landen best trots op mogen zijn. Een prettige mix van wijnreizen en thematische informatie per bezocht wijndomein. Een wijnleesboek vol nieuwe prachtige plekken in Nederland en België. Verhalen gelardeerd met prachtige landelijke fotografie. Dat smaakt naar meer.

Wijn in de Lage Landen, Meta van den Boomen (ISBN 9789089899248) is een uitgave van Terra en is te koop voor € 34,99

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Smaakpalet van de Lage Landen.

Smaakpalet van de Lage Landen. In de herfst zou je eens een wandeling moeten maken over de grachten van Amsterdam. Tegen de schemering gaan in de grote huizen het licht aan en toont zich de splendeur van de 17e eeuw. GKT probeert zich dan altijd voor te stellen hoe dat 350 jaar geleden geweest moet zijn. Wie waren die mensen, hoe woonden ze, waardoor waren zij zo rijk geworden en wat aten zij? Beschilderde plafonds met allegorische taferelen, spiegels en veel kunst. Jazeker in deze gouden eeuw liet men graag zien, dat men goed aan de handel verdiende in Amsterdam. Deze stad en andere Nederlandse steden beleefden in de 17e eeuw een groeispurt door de economische wind, die de Hollanders meezat. Dat lieten zij graag zien. Een buitenlandse gast vermeldt, dat er geen stuk muur meer was te zien door de verzamelwoede. Alles hing vol met schilderijen er waren poppenhuizen voor de dames des huizes en mooi Delfts blauw servies, chine  de commande.

Waar wil ik naartoe met deze inleiding? In deze eeuw ontstond er in de Lage Landen een genre stillevens, waarop de schilder in opdracht van de koopman een tafel of tableau maakte met de heerlijkste ingrediënten en spijzen. Schilderijen vol symboliek, die ons nu in de 21e eeuw een duidelijk beeld geven, van wat men at in de !7e eeuw. Janny van der Heijden, de schrijfster van dit mooie “must have” boek is altijd al gefascineerd geweest door deze “food” stillevens en ging op onderzoek uit. Vijf jaar werkte zij aan deze geschiedenis van de Nederlandse eetcultuur. Een melting pot, want behalve de verse waar, die dagelijks was te vinden op de verschillende markten in Amsterdam, brachten Joodse immigranten, Franse Hugenoten en andere inwijkelingen hun eetcultuur mee naar deze boomtown. Voeg daarbij de macht, die de VOC had, nadat zij de internationale specerijenhandel van de Portugezen hadden overgenomen en het beeld is compleet. Dat moesten de rijk geworden kooplui laten zien.

Smaakpalet van de Lage Landen neemt je mee in meer dan drie eeuwen geschiedenis. Janny van der Heijden wil in dit boek aantonen, dat wij in Nederland een indrukwekkende eetcultuur hadden, die na het begin van de 18e eeuw door economische malaise wat taande, maar desalniettemin doorleeft op de vele stillevens, die zijn overgebleven. Met oesters, als allegorie voor sensualiteit in het calvinistische Nederland. Groenten uit de eigen moestuin à la Française, want je kon simpelweg niet zonder buiten in de zomer wanneer de grachten stonken en de stad klef was. Naast alle algemene impressies gaat Janny in op het werk in de keuken (Ga eens kijken in de musea van Loon of Willet Holthuysen), de producten, het verschil tussen arm en rijk. (vergis je niet er was ook veel armoede en honger) en de handel. Er is een grote rol weggelegd voor specerijen. GKT kent een schilderij in het Rijksmuseum, waarop in krantenpapier gerolde maatjes peper zijn te zien. Een statussymbool. En zo danst Janny langs eten, kunst en art de vivre in 350 jaar Nederlandse geschiedenis.

Smaakpalet van de Lage Landen laat tevens zien, dat er in de zin van beeldcultuur niets nieuws onder de zon is. Food als lifestyle-bepaler, de influencers heden ten dage weten er met hun smartphone ook raad mee. (GKT incluis) Een soort ik eet, dus ik ben! (vrij naar Descartes) Is er iets veranderd? Welnee! En dit mooie boek van Janny van der Heijden neemt je mee terug in de tijd van de dis aan de grachten. Gereon Keuken Thuis zou zo willen aanschuiven als hij op een herfst avond in midden 17e eeuw kon aanschuiven. Smaakpalet van de Lage  Landen is een cornucopia van wat er op Hollands eetgebied was en is te beleven. Een compendium, dat elke foodie, die geïnteresseerd is in geschiedenis, absoluut moet hebben. Het krijgt een fijne plek in Gereons Kookboekenhoek. Dat is zeker!

Smaakpalet van de Lage Landen. Janny van der Heijden. (ISBN 9789038807522) is een uitgave van Nijgh & Van Ditmar en is te koop voor € 49,99

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

\

De keuken van Guy de Maupassant.

foto: cover la cuisine de Guy de Maupassant.

De keuken van Guy de Maupassant. Normandië in de 19e eeuw. Een plek, waar schrijvers als Guy de Maupassant graag neerstreken in de zomer, om getuige te zijn van de pleziertjes van de beau monde, die badplaatsen als Cabourg, Trouville en Cherbourg bevolkte. In deze époque ontstond een verfijndere Normandische keuken. De Maupassant hield van de cuisine van zijn geboortestreek. Schrijver Gérard Bardon, chef van de Almanach Normand, stelde op basis van verschillen keukenschriften een boekje vol Normandische gerechten samen, die zomaar op tafel konden staan bij Guy de Maupassant en zijn tijdgenoten. Een boek vol traditionele smaken uit het land van zeevruchten, appels, room en calvados, die een bijdrage leveren aan het culinaire patrimonium van Frankrijk. GKT heeft een recept voor demoiselles de Cherbourg uit dit kookboekje vertaald en iets aangepast, want de ingrediëntenlijst klopte niet geheel. Daar moet je dan gewoon creatief mee omgaan.

GKT vond dit boekje op de leuke culinaire afdeling van de mega boekenzaak in het gehucht Le Somail aan het Canal du Midi. Een aanrader voor een uitstapje vanaf de stranden van de Languedoc.

RECEPT: Demoiselles de Cherbourg.

Nodig:

16 langoustines

75 cl droge witte wijn

1 blik tomaten blokjes

2 uien

50 g crème fraîche

1 takje tijm

2 laurierblaadjes

1 tl kerriepoeder

dille

zout en peper

Bereiding:

Maak een court bouillon van de witte wijn en een gelijke hoeveel water, waaraan de tomatenblokjes uit blik toevoegt. Voeg de gesnipperde uien toe, zout & peper, kerriepoeder, tijm, laurierblaadjes en dille. Laat het geheel zeker een half uur koken met een deksel op de pan. Roer de court bouillon regelmatig door. Voeg de langoustines toe en laat deze 10 minuten meekoken. Haal de langoustine hierna uit de pan en dek ze af om warm te houden. Zet het vuur hoger en kook de court bouillon in. Doe een halve liter jus in een kleine steelpan en roer de crème fraîche er doorheen.. Serveer de langoustines in een diep bord met de saus.

OAK. De smaken van Marcelo Ballardin.

foto: maissoep uit OAK.

OAK, de smaken van Marcelo Ballardin. Deze autodidact chefkok van restaurant OAK in Gent wilde helemaal geen kookboek schrijven, maar zwichtte uiteindelijk, om zijn verhaal te vertellen en zijn recepten te delen in dit mooi vormgegeven zwarte kook- en leesboek, dat op tafel ligt in Gereons Keuken Thuis. Delen met de lezer, wat hij tot nu toe heeft gedaan. Via vele omzwervingen en lessons of life belandde Ballardin in Gent, waar hij nu scepter zwaait in de keuken van OAK, zijn restaurant, bekroond met één Michelin-ster.

foto: chef kok Marcelo Ballardin.

Het begint allemaal in Manaus, Brazilië, waar hij als kind opgroeide. De zondagen met familie zijn in dit land een groot feest. En daar hoort natuurlijk eten bij en niet te weinig ook. Een Braziliaanse barbecue is een serieuze aangelegenheid. De familie Ballardin verhuisde naar Florida, waar een hele andere wereld openging voor de jonge Marcelo. Grote brisket steaks, klatergoud en geen culinaire cultuur. Zijn  volgende etappe, een studie in Rome, kon geen groter contrast zijn. Van de Sunshine State naar de Eeuwige Stad: het maakte een ongekende indruk op de jonge Ballardin, net als het het Italiaanse eten. De kiem was gelegd. Niet alleen culinair, maar hij ontmoette in Rome ook zijn huidige man Dominik. Stad Gent werd het daarna, waar hij voor de liefde naartoe reisde en biologie ging studeren. Uiteindelijk geen geschikte keuze, want het studeren in de Nederlandse taal viel hem tegen. Terug naar de culinaire wereld in Londen deze keer. Om kok te worden. Het was meer een droom dan realiteit, want  Ballardin kon niet wennen aan de oppervlakkige wereld. in deze stad. Gelukkig kwam Dominik regelmatig naar Londen en reisde Marcelo naar Gent.

foto: het eerste gerecht van Ballardin voor OAK: de Ceasar’s salad.

Terug. Marcelo Ballardin vestigde zich uiteindelijk in Gent, vond een leuke baan in een twee Michelinsterrenzaak en plantte het zaadje voor OAK, een plek, waar hij al zijn ervaringen en creativiteit kwijt kan. Tot zover de levensloop van Marcelo Ballardin. Door het verhaal zou je bijna vergeten, dat er ook mooie recepten in OAK staan, te beginnen met allerlei basisrecepten, zonder plaatjes en opsmuk. Deze basisrecepten vormen het staketsel van de keuken van OAK. Het plantje groeide en zijn restaurant was geboren. De eerste creatie was een Caesar’s Salad, die nog steeds gemaakt wordt in OAK. Ballardin speelt met vormen en smaken. Brengt ze in het boek in een andere context. De recepten in dit kookboek bevatten geen lange lijsten aan ingrediënten en de bereidingstoelichting is ook kort en bondig. Een mooi gerecht is bloemkool met miso, een vegetarische klassieker, waar GKT mee aan de slag gaat voor de volgende editie van Gereons Mag. Deze staat online eind april.

foto: bloemkoll met miso.

Liefde moet worden genoemd, want anders dan het strakke uiterlijk van dit kookboek doet vermoeden is de verteller Marcelo een gepassioneerd iemand, die alles doet vanuit liefde. Heel speciaal vindt GKT de woorden, die hij wijdt aan zijn soulmate en clevere knuffelbeer Dominik. Ogenschijnlijk zijn de twee fysiek en mentaal tegenpolen, maar samen vormen zij een duidelijke eenheid. OAK bestaat niet zonder zijn relatie. De schrijver zelf sport graag, maar niet vanwege het uiterlijke vertoon of lichaamsideaal. Dat trekt hem niet. Ballardin verklapt, dat hij dol is op linzen en bonen. Hij zou zo vegetariër kunnen worden. (lees je mee Joke Boon?) Hij vind het belangrijk na te denken over eten, over wat het met je doet. Tot slot vertelt hij over zijn grote obsessie: de pizza!

OAK, de smaken van Marcelo Ballardin vertelt het warme verhaal van een Italo-Braziliaanse man, die zich uiteindelijk ontpopte tot de Belg, die hij nu is. Het land van zijn man omarmde hem culinair en bleek een geschenk uit de hemel. Tijdens zijn reisjaren leerde hij koken en in België verblijdt hij zijn gasten in OAK met zijn mooie gerechten. OAK is een genot om te lezen. De recepten zijn fijn en mooi vormgegeven.. Het is een geluk, dat Marcelo Ballardin toch gezwicht is, om dit kookboek te maken.

foto: cover OAK, de smaken van Marcelo Ballardin.

OAK, de smaken van Marcelo Balalrdin. Marcelo Ballardin (ISBN 9789401486545) is een uitgave van Lannoo en is te koop voor € 39,99

OAK, Hoogstraat 167/001, 9000 GENT. +32 (0) 09 353 90 50  https://oakgent.be/

Over de kok en schrijver: Marcelo Ballardin (1981) leefde in Brazilië, de Verenigde Staten, Italië en Engeland vooraleer hij neerstreek in België. De verfijnde product-keuken waarmee hij in zijn Gentse restaurants OAK en DOOR73 zijn gasten telkens opnieuw verrast, is die van een kosmopoliet. Met uitgesproken smaken en spannende combinaties, waarvoor hij zowel uit de Zuid-Amerikaanse als de Aziatisch keuken en culinaire traditie inspiratie put, drukt Ballardin een geheel eigen stempel op zijn gerechten. In dit boek vertelt hij over eten, koken en de liefde in al haar vormen. Hij legt zijn recepten en zijn ziel bloot.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Vini Bio 2023. Karanika wijnen.

foto: de Extra Cuvée brut van Karanika.

Vini Bio 2023. Karanika wijnen. Een stormachtige maandag, een prima dag voor GKT, om in het Van der Valk Overamstel de tiende editie van Vini Bio te bezoeken, georganiseerd door Ghislaine Melman. Deze proeverij is altijd een mooie gelegenheid om kennis te maken met wat er op biologisch wijngebied valt te beleven. De dag werd afgetrapt met een masterclass Griekse mousserende en rode wijn door de bevlogen wijnmaker Laurens Hartman van Domaine Karanika. Hij volgde na een carrière in de uitgeverswereld zijn hart en werd wijnproducent. In eerste instantie wist hij nog niet waar, maar uiteindelijk werd het Griekenland, zijn roots van moeders zijde. Een schot in de roos. Hartman en zijn vrouw maken wijnen in het Noordwesten van Griekenland op natuurlijke en biologische wijze. Niet biodynamisch, want Hartman is wars van religies of zoals hij tijdens zijn betoog toevoegde: multi religieus. Hij wil het beste van elke stroming combineren. Biologische teelt voor stille rode wijn en de beste methodes uit de Franse Champagne.

In het begin in 2008 had Domaine Karanika een productie van slechts 4000 flessen, gegroeid naar een productie in 2022 van 100.000 flessen. Geen sinecure. En Laurens dacht het, na een drukke management baan in de uitgeverijwereld, rustiger aan te gaan doen. Het toverwoord: alles is organisch gegroeid en verlopen. En zijn avontuur in de Griekse bergen kent vele nieuwe uitdagingen en etappes. Hoe anders dan vergaderen, leiding geven en managen. De mousserende wijnen van Domaine Karanika schitteren op de kaart in de tophoreca. Wat te denken van 11 Madison Park in New York? En nog steeds groeit κτήμα Καρανικα. Inmiddels exporteren ze naar 17 landen. GKT proefde rood gemaakt van xinomavro en bubbels van assyrtiko en xinomavro. Mooie bio wijn van oer Griekse druiven. In het het voorjaar meer over de bevlogen Hartman. GKT heeft hem uitgenodigd mee te doen aan talk & table. Dat wordt een mooi verhaal.

foto: fonkelrood in het glas van xinomavro druiven.

De Karanika wijnen tijdens de masterclass van Laurens Hartman. Deze worden in Nederland verkocht door Champagnist.

De start : Xinomavro 2020, een fonkelrode wijn gemaakt van druiven van 110 jaar oude wijnranken. Het mooie aan de wijngaarden in deze noordelijke streek is, dat er niet is geënt vanwege phylloxera. Dat lossen ze bij Domaine Karanika op natuurlijk wijze op. Overigens net als andere plagen in de wijngaard. Deze rode wijn heeft veel fruit, een hoge zuurgraad en doet denken aan een pinot noir uit Bourgondië.

De Cuvée rosé 2021 extra brut, gemaakt van 98 procent xinomavro en 2 % limniona. Laag in de alcohol met 11,5 % Een feestelijke rosé wijn

De Cuvée spéciale extra brut 2020. Deze witte mousserende wijn is gemaakt van 90% xinomavro en 10 % assyrtiko. Een stevige mousse, die GKT aan cava deed denken, Vegetale aroma’s. Kweepeer en groen. Een productie van 24.000 flessen. Alcohol 11,5 %. Een fijne wijn om door te drinken bij elke gelegenheid.

Cuvée de réserve brut nature 2017. Een paradepaardje, dat 52 maanden rijpt op fles. Champagne stijl droog, mineraal en zonder sulfiet. !00% xinomavro, een echte blanc de noirs.

De finish: de Cuvée prestige extra brut 2017. een geheel andere stijl wijn dan de voorgaande, gerijpt op hout en gemaakt van 70% assyrtiko en 30 % xinomavro. De laatste voor de body. Een volle wat boterige blanc de blancs, 48 maanden op fles gerijpt. 11,8% alcohol, fris.

Wat een keuze en wat een passie schuilt er in de wijnen van deze bevlogen wijnmaker. Je proeft het terroir, de eigenschappen van het niet mediterrane Griekenland. GKT wil meer proeven. Dankzij de Champagnist gaat dat zeker lukken.

De tiende editie van Vini Bio. Een line up. Ghislaine Melman is er wederom in geslaagd voor deze 2023 editie een mooie mix te presenteren van diverse wijnhandelaren en producenten. Vini Bio is altijd bijzonder, omdat er veel speciale wijnen zijn te proeven. GKT maakte kennis de exporteur van Famille Faisant uit Caux. Zij produceren een mooie range aan Languedoc wijnen, vlak bij de kunststad Pézenas. Dat wordt een bezoekje in het voorjaar, als GKT weer is neergestreken in Occitanië.

Vol nieuwe indrukken toog GKT richting het stormachtige Zandvoortse strand. Dank wederom aan Ghislaine Melman voor deze leerzame dag.

Lijst van deelnemers aan deze editie van Vini Bio: Vinoviccio, Chanpagnist, Daxivin, Well of Wine, Pierre Ache Wijnen, Verbunt Verlinden, De Wijntherapeut, Albrecht & Janssen, Weingut Porzelt, Artisan Wines, Anfors Imperial, Weingut Lichtl & Astroh, Bio Weingut Bruker, Vinites, Dampt Frères, Chateau de Mille, Dis Donc Champagne, Dokter Maler, Advantage Austria, AltoVino, De Geluksdruif, Sommelierwijnen, Domaine ste Cécile du Parc, Georgische Wijnimport, Halfes, De Wijnengel-wijnkoperij, Chateau de Sérame & Chateau d’Argens, Caravinsérail, Pierksman wijnimport,Weinmanufaktur Gerhard Schwarztrauber, Delta Wines en Adyar Lebanon.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten