Pastéis de feijão.

 foto: een taartjespaleis in Lissabon

Pastéis de feijão. Helemaal in de bonen raak je van die taartjes in Lissabon. Normalerwijs is Gereons Keuken Thuis niet zo van de zoeterigheid, maar in dit walhalla vol zoetigheid is een taartje of twee per dag toch wel de norm. Overigens ook voor de Portugezen. Al in de ochtend staan ze bij de pasteileria in de rij voor een taartje. Een pastéis de nata, zoet bladerdeeg gevuld met vanille crème, een beetje warm nog,  met kaneel en poedersuiker. Een bolo Garibaldi, laagjes chocolade mousse tussen kokosdeeg. Beestjes gemaakt van marsepein uit de Algarve of allerlei éclairs op de hippe Time Out market. Met una bica, een sterk kopje koffie erbij. Logisch dat ik op onderzoek uitging welke varianten er waren. In de krant Correio de Manhà van dinsdag 24 mei vond ik een alleraardigst recept voor pastéis de feijão, of te wel een bonentaartje. Op basis van massa quebrada, Weens korstdeeg. (overigens is het filmpje in het Portugees, maar deze dame is goed te volgen) Hoe toepasselijk in dit bonenjaar. Makkelijk te maken en vol smaken voor bij dat hete kopje koffie. Of wat te denken bij een glaasje Moscatel uit Sétubal?  Hieronder mijn verkorte versie.

 foto: pastéis de nata met een koffietje

Nodig:

300 g korstdeeg (zie filmpje)

400 g gekookte witte bonen

450 g suiker

wat poedersuiker en kaneel

100 g gemalen witte amandelen

50 g geraspte kokos

2 eieren

4 eidooiers

1,5 dl water

12 vormpjes

Bereiding:

Op een met bloem bestrooid oppervlak het deeg met een roller uitrollen en er 12 rondjes uitsteken van ongeveer 8 cm. Maal de gekookte bonen door een passeerzeef tot een gladde puree. Verwarm het water in een pan en los de suiker op. Laat 2 minuten koken. meng de gemalen amandelen, kokos en de bonenpuree door het suikerwater. Laat het mengsel iets afkoelen en voeg de eieren en dooiers toe. Er ontstaat een gladde vulling. bestrijk 12 vormpjes met wat gesmolten boter.  Verwarm de oven voor op 200 graden.Vul de vormpjes met het deeg en de vulling en bestrooi met een beetje suiker. Bak de pastéis de feijão in 25 minuten af. Laat de taartjes iets afkoelen haal ze uit de vormpjes en bestrooi met poedersuiker en kaneel.

 foto: éclair walhalla in hipster foodhallen van Lissabon.

Nanban, Tim Anderson.

 foto: Nanban

Nanban, verwarmende gerechten uit Japan. Een kookboek, dat start met de slogan “voor alle japanofielen“. Niet dat ik dat direct ben, maar de cultuur en keuken van dit eilandenrijk boeien me mateloos. Dit geldt ook voor de chef en schrijver Tim Anderson, die op zijn geboortegrond in Winsconsin al gebiologeerd keek naar kookprogramma’s van Japanse chefs. Dat was nog eens iets anders dan de mac and cheese, danish of pierogi op de plains van deze staat. Tim ging zwerven. Via Californië, waar het voor hem te duur was om Japans te kunnen eten. Ramen was een ontdekking voor hem als een alternatief, dat niet een rib uit je lijf kostte. Anderson belandde in het zuiden van het eilandenrijk, waar door de eeuwen heen Portugezen, Hollanders (Decima) en later Amerikanen een duit in het zakje van de cuisine deden. Nanban, de zuidbarbaarse keuken. Tim dook onder in de smaken van Japan en meer nog in de smaken van Kyushu en Fukuoka. Het Japanse streetfood. Ramen paradijs en een zeer persoonlijke en diverse keuken. Zo deed de latere winnaar van Masterchef Britain zijn ervaring op. Gevolg een restaurant Nanban in Brixton, waar hij volgens deze tradities kookt. Een izakaya stond hem voor ogen, een restaurant waar alles tegelijk op tafel komt.

Maar nu over het eten uit deze zuidbarbaarse keuken. Ik heb altijd een vrij autarkisch beeld gehad van de Japanse keuken met strenge regels, soorten eten, bereidingswijzen en rituelen. Niets is minder waar. In dit kookboek neemt Anderson je mee op reis door de fusion keuken van Zuid Japan. De verschijningsvorm mag dan meegenomen zijn door de buitenlanders, de texturen en smaken zijn ontegenzeggelijk Japans.Het boek start met basisingrediënten, zoals misopasta, mirin en soyasaus. Anderson vertelt ook over de typische zuidelijke chilipeper yuzu. Daarna volgt een lange lijst van meer basisingredienten, groenten en verse kruiden.

Nu kunnen we aan de slag met nanban gerechten. Met basissauzen en smaakmakers. Dat kenmerkt toch de Japanse keuken, de smaken van de verschillende componenten. Gereons Keuken Thuis vindt dit altijd verrassend in een Japans restaurant. Het geheel fijngesneden en à  pointe gegaarde gerecht met een explosie van smaak. Anderson geeft tips voor pasta’s, oliën en zelfs kimchi. Veel aandacht is er voor dashi, de smaakmaker voor ramen. Tenslotte de manier van rijst koken.

 foto: dashi smaakmaker voor de ramen.

De basis ligt er. We kunnen verder op ontdekkingsreis met kleine gerechten, zoals zoete aardappel met yuzuboter uit de oven, onsen tamago (warmwaterbroneieren) of gebakken zwoerdjes uit Okinawa. Allemaal watertandend lekker op de gevoelige plaat gezet voor dit boek.Vervolgens de grote gerechten. Nadrukkelijk groot, omdat bij een izakaya maaltijd geen voor- of hoofdgerecht wordt geserveerd. Alle komt tegelijkertijd op tafel. Je deelt samen de smaken met een glas bier of kommetje sake. Een “carbonaraachtige pasta met mentaiko, tempura, kip Nanban en een stukje Tex Mex in de vorm van tacorijst. Anderson besteedt ook aandacht aan grillen. Hoe kan het ook anders in het land van de hibachi en teppanyaki? Geroosterde varkensbuik, in spek gewikkelde pimientos de Padrón (inderdaad Spaans)en kippenvelspiesjes. Zelf at ik ooit spiesje met knapperig zalmvel.

Bouillon mag niet ontbreken, de schrijver wijdt een heel hoofdstuk aan ramen in alle verscheidenheid. De bouillon als basis en de componenten om er een gerecht van te maken. De alkalische noedels en toppings. Je leest dat Anderson niet over één nacht ijs is gegaan. Verder met de desserts, van een Portugese Castella cake uit Nagasaki tot matchaboter voor koekjes. Een zoete afsluiter. Nanban sluit af met drankjes en praktische informatie voor als je in Japan bent.

Nanban, verwarmende gerechten uit Japan vind ik een heel plezierig boek, omdat het niet alleen recepten bevat. Het gaat mij ook om de achtergrond. Je leest duidelijk, dat het Tim Anderson er aan gelegen is je mee op reis te nemen door deze zuidelijke barbaarse keuken. Eens was nanban een scheldwoord, maar Anderson laat zien dat dit ver achter ons ligt. Een heerlijk boek in een gedurfde styling vol verhalen en smaak. Het nodigde Gereons Keuken Thuis uit direct aan de slag te gaan, Nanban: instant voer voor de japanofiel!

Nanban, verwarmende gerechten uit Japan, Tim Anderson (ISBN 9789095966606) is een uitgave van Fontaine en kost € 29,95

Noot: dit boek werd mij als recensieexemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Open Blue Cobia.

 foto: Open Blue Cobia

Open Blue Cobia, een nieuwe vis is aangespoeld. Gereons Keuken Thuis toog op deze warme maandag in mei naar het ROC aan de Elandsstraat, alwaar tien jonge koks onder leiding van Theo Rensch aan de slag gingen met Open Blue Cobia. Een nieuwe gekweekte vissoort uit de azuurblauwe Caraïbische wateren bij Panama. Een ferm beestje te zien aan het exemplaar, dat op ijs bij de mise en place lag. gekweekt in grote kooien 12 kilometer buiten de kust van Panama, met een constante zeewatertemperatuur. Noem het duurzame zeevisfarms, zoals oprichter Brian O’Hanlon ze ooit bedacht.

 foto: schoongemaakt en wel.

De cobia is een inheemse vis. Het andere witte vlees. Stevig vlees met een vetpercentage. Nadat ze eerst aan land  negen maanden aan wal worden opgekweekt, worden de vissen  in water van 70 meter diep uitgezet in kooien van 30 bij 30 meter. Daar groeit het dier in een veilige en gezonde omgeving met veel ruimte op.

Open Blue Cobia was niet eerder in Nederland te verkrijgen, maar daar heeft de kwekerij in samenwerking met Frische Paradies, een Duitse versmarkt wat op gevonden. Zij leveren sinds kort aan de betere horeca in Nederland met een grote versgarantie. Overigens zijn de vestigingen van Frische Paradies ook te bezoeken door consumenten. Na het zien van dit filmpje wil Gereons Keuken Thuis hier zekers eens een kijkje gaan nemen. Een walhalla voor foodies met al het moois wat vers van over de hele wereld is te krijgen.

 foto: sterklas aan het werk.

Maar eerst was het tijd om te proeven van de heerlijke bereidingen, die de leerlingen van de Sterklas in een uur klaar maakten.  Al dan niet met behulp van de aanwezige pers en bloggers. Bezield gingen de jonge koks in spe aan de slag met ceviche, poke, een big green egg gerecht, Japanse grill, smoren, een spiesje, sashimi of gewoon op de huid gebakken. De paella ging niet door.

 foto: cobia uit de oven

De resultaten mochten er zijn. Ze hadden zich op velerlei wijze laten inspireren door deze vis. Mooie staaltjes van opgemaakte borden en even belangrijk een parade van heerlijke smaken met één soort vis. De Open Blue Cobia.

 foto: cobia uit de pan.

Een heerlijk product voor deze temperaturen. Op de fiets door Oud West was Gereons Keuken er nog niet uit wat hij met deze moot meegekregen vis gaat doen. Gelukkig is het #alfresco seizoen in volle gang. Inspiratie niet ver te zoeken zijn.

 foto: uit de big green egg met mango.

Gereons Keuken al fresco 2016.

 foto: Gereons keuken al fresco

Gereons Keuken al fresco. Ook in 2016. De weerberichten liegen er eindelijk niet om. Sweetest days of May zingt het rond in mijn hoofd. Dat betekent aan de slag op mijn Amsterdamse balkon, de grill naar buiten, het elektrisch plaatje en koken maar in de open lucht. Goed voor lijf en geest. Of vis roken. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik hoop jullie ook niet. Met leuke themá’s zoals snel koken op zijn Italiaans, homecooking from Greece en wat nog meer op mijn al fresco pad komt. Saint Tropez  #cookingvibes of misschien iets funkier Ibizan style. Laat de lange zomeravonden maar komen.

 foto: Gereons Griekse BBQ kaas

Met een beetje redelijk weer en wat goede moed start ik het al fresco seizoen vanaf  eind deze week. Het servies, bestek en glaswerk kan weer naar boven,  BBQ olie maken in de door mij verzamelde flessen. kruidenpotten planten op het balkon. En koken maar in de buitenlucht. In ieder geval tot half september of half oktober. (Wie weet krijgen we weer een mooie Indian Summer) Gereons keuken al fresco.

 foto: fijn voor lijf en geest.

Het al fresco seizoen kan mij niet lang genoeg duren. Dit jaar nodig ik jullie allen opnieuw uit jullie trouvailles op mijn blog te delen. Dat kan in een reactie onder aan deze blogpost Jullie favoriete buitengerecht voor zomerse lunches, barbecues of picknicks. Het kan niet gek genoeg. Ik plaats deze dan op mijn blog en op 15 september maak ik de winnaars van twee leuke kookboeken bekend. 

De vrolijke tafel, Karin Luiten

 foto: De vrolijke tafel

In Gereons Keuken Thuis ligt het kookboek van de maand november op het aanrecht. Met een vrolijk lachende Karin Luiten op de cover. Karin heeft alle reden om blij te zijn. Het is haar 10e boek alweer. Een jubileum waard.

Wij kennen de meestal in het rood geklede Karin natuurlijk van de anti pakjes- en zakjesrubriek. Al jaren doet zij konde in Trouw hoe te koken zonder industriële producten.

Maar… nu gooit de schrijfster het over een andere boeg. De vrolijke tafel, een boek vol feestrecepten voor elke dag. Samen eten, lachen koken genieten en alles in een handomdraai. Ik herken dat, zo gaat het in Gereons Keuken ook al jaren. Karin begon te koken in haar studentenkamer, met bordjes op het bed en een geleende grote pan. Het kot werd leeggehaald en een lange tafel opgesteld. (hoe herkenbaar)

Dat koken doet ze nu nog steeds. Inmiddels in een groter huis en dito keuken. Bedenken wat ze gaat maken, uitnodigingen fröbelen, de tafel dekken en koken. Maar diep in haar hart vindt Karin spontane etentjes het leukst. Het genre: het is mooi weer, zullen we gaan picknicken in het Amsterdamse Bos? Gewoon aan een vrolijke tafel of op een picknickkleed.

Tja roepen nu vele lezers, spontane etentjes en dan ook nog voor veel mensen zijn voor mij niet weggelegd. Ik hoor dat ook vaak. In De vrolijke tafel laat de schrijfster zien, dat het allemaal niet zo moeilijk is. En alle feestelijke recepten zijn ook geschikt voor minder lange tafels. Een soort feestje per dag.

De vrolijke tafel start met de vrijmibo. Het kantoorfenomeen op vrijdagmiddag, dat volgens Karin best wat aangekleder mag met blauwe guacamole, spicy borrelnootjes en makreelrillettes. Alles in een handomdraai gemaakt.

Of wat te denken van een pastaparty, ideaal om buren met mokkende koters aan het werk te zetten. Zij maken de pasta en de vormpjes. Jij als gastheer of -vrouw maakt er een gezellige tafel mee.

Dat Karin haar lievelingskleur rood is, ontslaat haar niet van een hoofdstuk Oranje Boven. Hapjes voor Koningsdag of de voetbalwedstrijd. Natuurlijk gemaakt van zoveel mogelijk oranje ingrediënten.

We gaan picknicken in het volgende hoofdstuk, eropuit op een kleedje in het Vondelpark. (mag ook een ander park zijn) We nemen een Andalusische salmorejo mee, spinazie maiskoekjes en homemade limoenade.

De Franse lunch. Karin kan er geen genoeg van krijgen. Waarom juist niet lunchen op zondag in plaats van dineren, à la Française. Gereons Keuken Thuis vindt dat ook altijd handig tijdens feestdagen. Een heel menu met een Franse touch, crudités voor, de kip met olijven en kaas na. Met wijntips van Onno Kleijn. Een leuke extra aan dit boek. Vaak ontbreken de wijntips bij gerechten.

Een zwoele zomeravond, carpe noctem (pluk de nacht) in ons klimaat, een party buiten in de tuin met vijgen uit de oven en een kruidige biefstuk van de BBQ.

Karin organiseert in De Vrolijke Tafel een theefeestje met zelfgemaakte pimmetjes en mini zalmquiches.

Maar we zijn er nog niet. We vieren een verjaardag, gaan gluren bij de buren met een walking dinner. Meneer Koken met Karin verzorgt een tempo doeloe buffet. In Curry Night verruilt Karin haar emblematische rode jurkje voor een kerriegeel exemplaar. We vieren Kerst à la Luiten. Wat te denken van stapeltaartjes van eendenconfit en hete bliksem. Toevallig twee gerechten, die het altijd goed doen in Gereons Keuken Thuis. Maar nu eens als setje. Een mooie Frans/Betuwse mix wil ik het noemen.

Het boek eindigt met een zeebanket, waarvoor Karin je alle tools en tips aanreikt. En zo vliegt een jaar om…

De vrolijke tafel is een lekker luchtig kookboek. De gerechten zijn makkelijk te maken en inspireren je. Het is ook een compleet boek, omdat Karin Luiten je inspiratie en tips geeft voor die verjaardag of wat nu weer te doen als thema. En de wijntips per thema, dat hoort er gewoon bij.  Gereons Keuken Thuis had als goed voornemen om geen etentjes meer te doen in het komende jaar, maar daar knaagt dit boek nu al aan.

De vrolijke tafel, Karin Luiten (ISBN 9789046820070) is een uitgave van uitgeverij NwADAM en kost t/m december 2015 €24,99 (introductieprijs, daarna € 29,99)

 

Delicious, proef de wereld!

 foto: Proef de wereld!

Het septemberzonnetje schijnt op het Amsterdamse balkon van Gereons Keuken Thuis. Ik ga op reis. Op mijn buitentafel ligt het nieuwe kookboek van Delicious, proef de wereld! De schrijfster, Valli Little, van dit boek, nummer 5 al weer uit de Delicious serie, neemt de lezer en kok mee op een wereldreis van gemakkelijke en heerlijke gerechten.

Valli Little groeide op in Groot Brittannië in een milieu van restaurateurs en culi’s. Ze volgde een opleiding aan de wereldvermaarde kookschool Cordon Bleu. Alles aan haar ademt een passie voor eten. Voor lekker eten. De schrijfster is inmiddels 14 jaar food director van het Australische zusje van Delicious, waar zij tal van recepten voor schreef. Daarnaast is ze een geziene radiogast en auteur van talrijke kookboeken. Valli woont in Sydney en als het even kan kookt ze de sterren van de hemel voor haar man en inmiddels volwassen zoons, die graag een vorkje mee komen  prikken,

En wat voor een vorkje. In Proef de wereld laat Valli Little ons kennismaken met 120 recepten uit verschillende keukens. Makkelijk te bereiden voor de kok, die in het weekend aan de slag wil.

Het boek start in de Bel Paese met een keur aan Italiaanse regionale recepten in een modern jasje, zoals Piëmonte paprika’s, die Valli haar cursisten laat maken tijden haar kooklessen in Piëmonte.

Een echt weekendgerecht als Romeinse kip met een romige polenta. Om te besluiten met minimisus (kleine tiramisus) met zoete Marsala.

We gaan naar Spanje, dat volgens Valli een rijk verleden weerspiegelt. Ham, saffraan, pimentón, groente en fruit uit de Vega. Kroketjes met ham en manchegokaas, natuurlijk paella en een crema Catalana.

We gaan naar Down Under. Een smeltkroes van smaken. En verschillende klimaten, die zorgen voor een verrassende uitgebreide keuze aan ingrediënten. En spannende nieuwe gerechten als broodjes worst van de bbq met bier-uienmarmelade, oven gebakken zeebaars en mini pavlova’s. Modern eten, fusion.

Valli Little reist verder naar het kleurrijke India. Tandoori zwaardvis met pilaf, garnalen als in Kasjmir en een curry van kokos en rundvlees ontbreken niet in dit hoofdstuk.

We gaan naar het land van Uncle Sam, waar een aantal verrassingen op het menu staan. De emblematische Maryland crabcakes, een Sloppy Joe. Gefrituurde kip uit het Zuiden en de Mississippi mud pie. Lekkere Amerikaans, vol met smaken.

Het volgende hoofdstuk behandelt Azië, in een nutshell.  Tom yam gebakken rijst, gesmoorde varkensbuik met zwarte azijn en chiliperen. Dit hoofdstuk is niet het meest uitgebreide ten opzichte van de andere werelddelen.

Volgende halte is Latijns Amerika, van Patagonië tot Mexico met empanada’s, ceviche met kokos en mango. Een matambre met chimichurri van de pampa’s. Om te eindigen met feestelijke Mexicaanse ijslolly’s, natuurlijk met tequila.

La France, het volgende land, hierin verraadt de schrijfster haar opleiding. Klassiek in een nieuw jasje. Warme geitenkaas fondue met primeurs, een tarte tatin van tomaten, gekonfijte eend met aardappels op de wijze van Sarlat. Als dessert crêpes Suzette.

Het op één na laatste hoofdstuk gaat over de keuken van Little’s moederland. Brits eten. Rarebit met ei. Vis in bierbeslag en bubble& squeak. Of wat te denken van een banoffee taart voor bij je kop thee. Alles Britser dan Brits in dit hoofdstuk.

Het boek besluit met wat gerechten uit het Midden Oosten, wat wederom vrij breed is. Van kofta op de wijze van Ottolenghi tot pavlova met Truks fruit.

Delicious, proef de wereld leest als een magazine.De snelle overgang van het ene naar het andere continent, de prachtige foto’s. Je merkt duidelijk de tijdschrift achtergrond van de schrijfster. Proeft haar voorliefde voor de Europees getinte keuken. De keukens van Azië, Latijns Amerika en Midden Oosten staan wat minder in de picture. Misschien ook wel niet de bedoeling van dit boek.

Proef de wereld is een boek van deze tijd voor beginnende koks, die graag wat mee willen pikken vanuit allerlei culturen zonder te veel moeite. Daarin is het boek geslaagd te noemen, ook in de productinformatie, die Valli Little per recept geeft.

Minder geslaagd vind ik dat de schrijfster bij sommige onderdelen van de  recepten verwijst naar een website. Niet echt handig als je in de keuken staat. Ik had dan het basisrecept ook opgenomen.

Maar op de keper beschouwd is dit vijfde boek van Delicious een mooi boek voor de beginnende weekendkok of foodblogger. Vol inspiratie vanuit alle hoeken van de wereld. Delicious, proef de wereld! Daarmee eindigt de reis.

Delicious, Proef de wereld! door Valli Little (ISBN 9789059566170) is een uitgave van Fontaine Uitgevers, fontaineuitgevers.nl en is te koop voor € 27,95