Gereons Mag de fit de lente in editie.

foto: Gereons Mag, de fit de lente in editie.

Gereons Mag, de fit de lente in editie. Fris en fruitig aan het voorjaar beginnen, daar heeft Gereons Keuken zin in dit jaar. Naar het schijnt zijn we eind februari van de restrictieve maatregelen af en lonkt er een vrolijk voorjaar. Want 2 jaar Covid 19 pandemie, lockdowns  en privé gebeurtenissen hebben er wel ingehakt. Het buitenleven lonkt in al zijn facetten. Februari start fit en groen met lekkere recepten van Claudia Roden, Alexander Gershberg en Jigal Krant. Met fitnessen in mijn eigen mini-gym. Zicht op een mooie nieuwe tentoonstelling in het Amsterdamse Van Gogh Museum. Olie uit Drenthe. Zwemmen in buitenwater. Een #nolo aperitief. En tot slot het boek Eat to beat PDS. Allemaal dingen voor een fit en groen voorjaar.

foto: viscouscous uit MED van Claudia Roden.

Siciliaanse vis, cuscusu imperiale. Een recept van Claudia Roden Uit haar nieuwe boek MED, dat stond in het leuke Relaxed op Reis nummer van de Smaak van Italië.

RECEPT.

“‘Toen ik met mijn familie mijn tachtigste verjaardag vierde op Sicilië kregen we in een restaurant een simpele versie die ik heb geprobeerd na te maken. Het is zo’n gerecht dat zich leent om voor veel mensen te maken, de hoeveelheden kunnen eenvoudig worden vermeerderd” aldus Claudia Roden.

Nodig:

800 ml visbouillon (eventueel gemaakt van kant-en-klare bouillon of een bouillonblokje)
150 ml droge witte wijn
flinke snuf saffraandraadjes
250 g couscous
1 el extra vergine olijfolie
geraspte schil van ½ sinaasappel
300 g visfilets, zonder vel, bijv. zeeduivel of heek
200 g rauwe gepelde grote garnalen
zout naar smaak
voor de trapanipesto: 400 g rijpe pruimtomaten
1-4 tenen knoflook, geperst
1 tl suiker
¾ tl gemberpoeder
4 el extra vergine olijfolie zout
flinke snuf chilipeper of gedroogde chilivlokken, naar smaak
50 g amandelschilfers
bosje (25 g) basilicumblaadjes, fijngehakt

Bereiding:

Verwarm de visbouillon met de wijn en de saffraan. Doe de couscous in een wijde schaal die je ook op tafel kunt zetten en roer daar 300 ml van de visbouillon doorheen. Roer goed door zodat alle korrels het vocht kunnen absorberen. Laat 15 minuten staan en roer dan opnieuw goed door, de couscous moet al het vocht in zich opnemen en zacht worden. Roer de olie erdoorheen en wrijf de couscous tussen je handen boven de schaal om de couscous luchtig te krijgen en klontjes te verwijderen.

Ontvel de tomaten voor de trapani-pesto. Snijd ze in vieren en verwijder de witte harde stukjes bij de steelaanzet. Doe de tomaat in een keukenmachine en voeg de knoflook, suiker, gember, olie, een beetje zout en de chilipeper toe. Maal tot een romige saus. Voeg de amandelen en het basilicum toe en maal nog even kort zodat de amandelen grof gehakt zijn. Verhit de oven tot 180 °C. Dek de schaal couscous af met aluminiumfolie. Zet de schaal 10 minuten voor je aan tafel gaat in de oven om op te warmen.

Breng de rest van de visbouillon aan de kook, proef en breng op smaak met zout en voeg de sinaasappelschil toe. Laat hierin de vis circa 5 minuten zachtjes koken, voeg dan de garnalen toe en kook die 1-2 minuten mee tot ze roze van kleur zijn. Haal de schaal couscous uit de oven, verdeel de pesto eroverheen en leg daar de vis en garnalen bovenop. Giet aan tafel op elk bord een beetje bouillon.

MED is een uitgave van Fontaine.

foto: olijfbomen bij St. Rémy de Provence.

Van Gogh Museum. In het voorjaar van 2022 wijdt het Van Gogh Museum een tentoonstelling aan de belangrijke reeks schilderijen die Vincent van Gogh maakte van olijfgaarden tijdens het jaar dat hij doorbracht in de inrichting in Saint-Rémy-de-Provence. Van Gogh was gefascineerd door de steeds wisselende sferen en kleuren van de olijfbomen, die zo kenmerkend zijn voor dit zuidelijke landschap.

De tentoonstelling Van Gogh en de olijfgaarden onderzoekt voor het eerst welke betekenis de olijfboom had voor Van Gogh en wat zijn ambities waren bij het schilderen van deze bijzondere groep werken. . Hij gebruikte wervelende en ritmische penseelstreken, sterke contouren, gestileerde vormen en doordachte kleurencombinaties. Maar liefst vijftien schilderijen maakte hij van olijfgaarden, om ze zo expressief en krachtig mogelijk vast te leggen. De schilderijen raakten verspreid over Europa en de Verenigde Staten. Slechts drie werken bevinden zich in de collectie van het Van Gogh Museum zelf. Lees meer.

foto: bubbels van URB

URB. Een fris #cityvibes drankje voor degenen, die graag de alcohol laten staan. Er komen steeds meer van deze producten op deze groeimarkt. URB is een lifestyle merk voor mensen, die alcoholvrij willen genieten van een glas bubbels. Bedenkers Roger ter Horst en Jan Fleurkens misten een premium lifestyle product en gingen aan de slag. Een bubbel met een eigentijdse smaak. De heren wilden een moderne bubbel ontwikkelen, maar niet op basis van druiven. Een drankje met een vol mondgevoel. GKT testte ze alle drie. URB, Amsterdam, Sjanghai en Berlin. Ieder met een eigen kleur en smaak. Amsterdam met citrus- en jeneverbestonen, Sjanghai gemaakt van senchathee en rabarber en tot slot Berlin gemaakt van druivenschillen en wort. Een prima apéro.

Tip van GKT: meng één deel URB met een zelfde deel bruisend bronwater.

foto: schorseneren van Alexander Gershberg.

Recept uit Plantaardig. Schorseneren, gesauteerd in pittige miso met limoen-tomaatsalsa. In dit recept van Alexander Gershberg komt er een geweldige, dynamische combinatie van zoete, lichte, aardse en zurige smaken samen. Mede door de limoen en tomaat krijgt het geheel een oppeppende smaak Gershberg vindt zelf schorseneren veel lekkerder dan asperges en vindt daarom ook dat er met deze groente meer moeten worden gekookt. Meer over de keuken van Alexander lees je in Plantaardig.


Nodig:

16 grote schorseneren

zeezout

4 el miso

4 el mirin

1/2 tl pul biber

4 el citroensap

2 tl rijstsiroop

300 g zoete cherrytomaten, fijngehakt

1 el citroensap (of limoen)

1 sjalot in kleine blokjes

2 el olijfolie

Bereiding:

Verhit een steel- of soeppan met 1 liter water een 1 theelepel zout. Voeg de (schoongemaakte) schorseneren toe, dek af met een deksel en laat op middelhoog vuur 15 minuten koken en giet af.Doe de miso, mirin, citroensap, pul biber en rijstsiroop in een kommetje en meng door elkaar. Meng de cherrytomaten met een 1/2 tl zout, het citroensap en de fijngehakte sjalot in een andere kom. Verhit een steel- of soeppan met olijfolie op middelhoog vuur Voeg de schorseneren toe en bak 3 minuten, totdat deze goudbruin zijn. Voeg de miso-dressing toe en bak nog enkele minuten, voordat je het vuur uitdraait. serveer de gebakken schorseneren op losse borden met de dressing uit de pan en beleg met de tomatensalsa.

Plantaardig is een uitgave van Bertram & de Leeuw

foto: Fijne 955 boxer van hemdvoorhem om in te fitnessen.

Boxer 955. Tijdens de verschillende lockdowns van 2020 en 2021 werd voor GKT het zwembad een no go area. Niet getreurd, al snel was het halletje in SeaSpot omgetoverd in een mini-gym. Lekker thuis wat rek- en strekoefeningen doen. Het behoort al twee jaar tot mijn ochtendroutine, In een short, die ik ontving van Hemd voor hem. De boxer 955 collectie van Schiesser, mooie pasvorm en zachte stof. Prima om in te sporten thuis. En niet alleen voor ondergoed kun je bij deze site terecht. Het is bijna lente, dus tijd voor een nieuwe look. Hemd voor hem biedt een heel scala aan fijne mannenmode.

foto: cover Zwemmersgeluk.

Zwemmersgeluk. Gereons Keuken Thuis kon twee weken geleden zijn geluk niet op: het zwembad was weer geopend. Het was niet de eerste keer in twee jaar tijd, dat ik het zonder mijn vaste zwemuurtje moest doen. Vorig jaar zelfs vijf maanden tijdens de lockdown. Dat pakten de schrijvers van Zwemmersgeluk, Jim Jansen en Kjeld de Ruyter, anders aan. Zij zijn bedreven buitenzwemmers en schreven hier een leuk boek over. Misschien moet Gereons Keuken Thuis ook een de overstap maken naar het buiten zwemmen. Want we hebben water genoeg in ons land. Meertjes, plassen, sloten, vaarten, rivieren en hier voor de deur de Noordzee. Keuze zat dus. Buiten zwemmen werd, niet geheel onlogisch, een favoriete bezigheid van veel Nederlanders tijdens corona. Lees meer.

Zwemmersgeluk is een uitgave van Fontaine.

foto: de mooie cover van TLV Vegan

TLV Vegan, recept. “De tijd dat de malibiman met zijn kar door de wijken van TLV trok is lang vervlogen, maar zijn lekkernij is allerminst verdwenen uit het straatbeeld. Vooral in Jaffo is een onooglijk naamloos malabikioskje nooit ver weg. Amper groter dan de ijskast, waarin deze geparfumeerde puddinkje gereedstaan.” Aldus Jigal Krant in zijn heerlijke boek TLV Vegan.

foto: vegan malabi in een potje.

Malabi the vegan way, het non vegen recept staat in TLV.

Nodig:

750 g kokosroom

100 g kristalsuiker

350 ml amandelmelk

2 el rozenwater of oranjebloesemwater. (GKT gaat voor het laatste als azahar adept)

50 g maïzena

50 g blanke amandelen

50 g pistache

50 g hazelnoten

granaatappelsiroop (grenadine)

kokosrasp

Bereiding:

Breng in een middelgrote soeppan de kokosroom, suiker en ongeveer de helft van de amandelmelk aan de kook. Roer regelmatig. Kolop intussen met een garde de redt van de amandelmelk, het oranjebloesemwater, de maïzena en een kleine snuf zout tot een glad papje. Git dit bij de hete melk en draai het vuur iets terug. Blijf roeren, zodat het geheel niet aankoekt. Na enige tijd zal de room dikker worden. Blijf nog ruim een minuut roeren voordat je het vuur uitzet. Zo voorkom  je dat de ma9zena een meelsmaakje achterlaat in de malabi.

Als je de warme room nu over glazen verdeelt en garneert met nootjes heb je sachlab, het drankje  dat malabi ’s winters van zijn troon stoot. Verdeel voor malabi de hete room nu over 10 glaasjes en dek af met vershoudfolie. Of gebruik jam- of weckpotjes die ej gelijk kunt sluiten. Laat minstens 2 uur opstijven in de ijskast.

Rooster de amandelen, pistaches en hazelnoten om de beurt in een droge hete steelpan, totdat ze beginnen te kleuren. Laat afkoelen. Hak de noten fijn, maar zorg er voor dat er nog genoeg grote stukken tussen zitten. Doe in een afsluitbare pot. Maak de malabi voor serveren af met een scheutje siroop, noten en wat kokosrasp. Meg eventueel wat granaatappelmelasse door de siroop om deze wat dikker en ietsminder zoet et maken.

TLV Vegan is een uitgave van Nijgh Cuisine.

foto: huttentutolie in GKT.

Huttentut olie. Huttentut, de basis van deze mooie olie komt voor 100% van de akkers van Land van Ons in Drenthe, is koud geperst in Friesland, verpakt in Veenendaal en als pakket klaar gemaakt in de Achterhoek. Pure Dutch food dus. Een volledig Nederlands product dus met een zeer lage CO2 footprint en geweldig voor de biodiversiteit. Daar maakt Land van Ons zich sterk voor. Ze hebben ook plannen voor de Lutkemeerpolder in Amsterdam West.

Huttentut olie bevat veel enkelvoudig en meervoudig onverzadigde vetzuren, heeft een hoog Omega-3 gehalte en is rijk aan anti-oxidanten. Goed voor hart en bloedvaten dus. De g olie heeft een licht, romig, aards aromatisch profiel met tonen van kool en asperges. In de mond is de olie zacht en nootachtig van smaak. Warm gebruik is mogelijk maar laat de huttentut olie nooit te heet worden. De olie kan snel verbranden en haar smaak daardoor verliezen. Huttentut olie is te koop via de website van Land van Ons.

Binnenkort meer op GKT over Land van Ons, van boekweit tot huttentut.

foto: Nicoletta Tavella in haar keuken.

Echte spaghetti alla carbonara maken. Voor dit gerecht kun je, fit of niet, GKT wakker maken. Nicoletta Tavella is eigenaar van kookstudio La Cucina del Sole in Amsterdam Zuid. Op zondag 20 februari maakt Nicoletta een van de meest iconische Romeinse gerechten, de spaghetti alla carbonara. Room of geen room? Gaar je de eieren mee of niet? Welke soorten pasta zijn het meest geschikt voor dit gerecht? Leer van Nicoletta alle fijne kneepjes, die jou gaan helpen de romigste en zachtste spaghetti alla carbonara ooit te maken. Doe mee met de live online Zoom kookworkshop. Je krijgt alle instructies en boodschappen- en benodigdhedenlijst ruim voor de workshop zodat je op zondag klaar bent om live met Nicoletta te koken.


Datum: zondag 20 februari 2022
Tijd: 17.30-18.30 uur

foto: fitcoach Mitchell.

Lekker fit met Mitchell Dikke. Via Facebook kwam Gereons Keuken Thuis in contact met Mitchell Dikke, afgestudeerd (sport) diëtist aan de HVA en NSCA en NASM gecertificeerd personal trainer. Al meer dan 10 jaar is deze man grote liefhebber van fitness en sport. Dan ben je natuurlijk blij dat je van je hobby je werk hebt kunnen maken. Mitchell is sociaal, fanatiek en resultaatgericht. Hij begeleid alleen mensen die bereid zijn om zich voor de volle 100% in te zetten voor het veranderen van hun leefstijl. Dat is zijn queeste. Dat gaat verder dan de binnenruimte van de sportschool. Bij Mitchell ben je ook bezig met het verbeteren van je voeding en mentale welzijn. Ga je hiervoor dan vormen jij en Mitchell Dikke een mooi team. Meer info vind je op Manmaker.

Kijk eens naar de video met zijn heerlijke koffiesmoothie. Deze energy booster smoothie wil je zeker proberen als je van koffie houdt. Deze shake is goed voor je focus, energie, en spierherstel! Aldus Dikke.

Nodig:

havermout of Brinta

 eiwitpoeder 

cacao 

pindakaas 

melk of alternatief zoals havermelk 

bevroren banaan 

koffie.

Bereiding:

Doe alle ingrediënten in een blender en mix goed door.

video: Mitchell legt het allemaal uit op zijn Youtube kanaal.

foto: cover Eat to beat PDS.

Eat to beat. PDS. Prikkelbare darm syndroom komt in lichte of zware vorm voor bij zo’n 15% van de wereldbevolking. Schrijfster Charlotte Robyns, diëtist in het ziekenhuis van de stad Brugge komt de problemen van mensen, die aan PDS lijden vaak tegen. Er zijn vele voedingsadviezen, maar velen zien door de bomen het bos niet meer. Velen laten voedingsstoffen weg, wat weer leidt tot andere aandoeningen. Anderen zoeken geen hulp en lopen er jaren mee rond. PDS is omringd met veel taboes en schaamte. Tijd voor een boek met gedegen uitleg en recepten om je darmen  minder prikkelbaar te maken. Dan kun je weer met een gerust hart op pad.

In Eat to beat legt Robyns de werking uit van je spijsverteringskanaal en de rol van voedingsstoffen. na deze uitleg kun je een plan gaan maken voor een lifestyle dieet, dat mogelijk PDS kan verlichten of voorkomen. Daarom zijn in dit boek 40 makkelijke alledaagse recepten opgenomen. Zo ontwikkel je een gezond voedingspatroon. Een boek vol concrete tips, gedegen uitleg en prikkelarme recepten. Fit de lente in zonder ongemak.

Eat to beat PDS is een uitgave van Lannoo. In dezelfde reeks vind je ook zelfhulpboeken over hoofdpijn & migraine of om een te hoog cholesterol te tackelen.


Volgende editie van Gereons Mag staat in het teken van la douce France. Deze verschijnt rond Pasen, vanaf een mooie plek in de Midi.

video: tips van deze Schotse lads.

NB: De fit de lente in editie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door DSV Media, De Smaak van Italië, Hemd voor hem, Terra Publishing, Fontaine, Nijgh Cuisine, Jigal Krant, Van Gogh Museum, Claudia Roden, Alexander Gershberg, Lannoo, Bertram & de Leeuw, Charlotte Robyns, Schiesser, URB, De Kroon op het Werk en Gereons E&W. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Pasta van mijn tante Canasta.

foto: easy does it ingrediënten.

Pasta van mijn tante Canasta. Regelmatig plaats ik op Gereons Keuken Thuis recepten als “soep van mijn tante Doubs” of “pasta van mijn tante Canasta”. Ik hoef niet te vermelden dat deze tantes fictieve dames zijn ntsproten aan mijn brein, tijdens het koken. In de keuken kan ik namelijk dromen, verhalen verzinnen of liedjes. Ja  liedjes, want ik zing en neurie heel wat af tijdens het kookproces. (zachtjes dan)

Vaak geven de thuis kokende dames een naam aan een gerecht zoals pasta van tante Canasta. Een easy tante, die Canasta Spirali, die altijd makkelijke gerechten maakt om de maag te vullen in haar Ligurische keukentje. Tante Canasta heeft altijd wat in huis, een restje spek, zongedroogde tomaatjes van de markt, wat uien, een zakje spinazie of veldsla. En pasta in allerlei vormen en maten.

foto: Pasta van mijn tante Canasta.

In een handomdraai tovert Canasta daarmee een maaltijd op tafel. Althans zo verbeeld ik me dat als ik in mijn eigen ijskast en groentela  tuur.  Deze week maakte ik ook een restjesrecept, want  #nowaste blijft belangrijk in Gereons Keuken Thuis. 


Spaghetti met geblancheerde spinazie, spekblokjes, paprika en  zongedroogde tomaatjes van de zondagse markt in Fréjus. Een flinke snuif peper en Provençaalse kruiden en een scheut olie van de markt. Plus wat verkruimelde geitenkaas.  En pronto is de pasta van mijn tante Canasta. Mangia bene stare bene! 

Schenk er een kloek glas rode Costières de Nîmes bij.

foto: cookingvibes met vondsten uit de groentela.

Nodig:

1 zak gewassen spinazie van de blauwe grootgrutter

10 zongedroogde tomaatjes, geweld in heet water

400 g spaghetti

3 tenen knoflook gehakt

1 rode ui gesnipperd

1 rode puntpaprika in ringetjes

blok spek in grove blokjes

olijfolie

peper & zout

Provençaalse kruiden van de markt

4 rondjes geitenkaas

Aanvullend kun je variëren met wat je in je groentela van de ijskast vindt.


Bereiding:

Snijd het blokje spek in grove blokjes en bak het uit. Verhit in een grote hapjespan wat olie en fruit de rode gesnipperde ui aan. Voeg de knoflook toe en de punt paprika. Doe beetje bij beetje de spinazie erbij en roer. Snijd de gewelde zongedroogde tomaatjes fijn en voeg deze toe. Laat het spek uitlekken en doe bij het groentemengsel. Strooi er wat provençaalse kruiden bij.

Kook de spaghetti volgens voorschrift in ruim kokend en gezouten water beetgaar en giet af. Bewaar wat kookvocht voor later. Meng de spaghetti door het spek- en groentemengsel en bind het geheel met wat pasta water. Maak het geheel op smaak met wat peper en zout. Serveer in grote schaal met de verkruimelde geitenkaas en een scheut olijfolie.

foto: Costiëres de Nîmes, le Pigeonnier.

De keuken van France profonde.

foto: oud Cahors.

De keuken van France profonde. Het is zondagochtend en nevelig in de Quercy, de streek rond de stad Cahors, Steile kliffen aan de rivier de Lot, Eikenbossen, waarin wordt gejaagd met beagles en gezocht naar paddenstoelen en natuurlijk truffels. Het is herfst en de houtkachels snorren erop los. Die typische Franse lucht van rook in de ochtendmist. Huizen van gestapelde stenen. Gereons Keuken Thuis kan intens genieten van Asterix & Obelixland. Eendenvet om mee te braden, het angelus in een dorp, dat je aan de tafel maant. France profonde. Bestaat het nog wel of alleen in mijn fantasie? Ach, wat doet dat ertoe. Een week hier in Cahors is een eetfeest. Stevige kost, gekonfijte eendenbouten, al dan niet met truffel of een saus van ganzenlever. Gelukkig beweeg ik genoeg, want alleen maar eten zou je aanstonds kunnen veranderen in een Holle Bolle Gijs, niet alleen vanwege het stevige eten, maar ook de niet te versmaden taartjes en desserts. 

video: markt voor de kathedraal

Cahors is op het eerste gezicht een beetje een gesloten stad. Wie weet komt dat door de ligging in een dal als een soort schiereiland in de rivier. Een plaatje van een stad met Middeleeuwse huizen, een fijne markt en vriendelijke, wat verlegen, bewoners. Landelijk. De omgeving van deze stad is om van te smullen. De eindeloze bossen in “Indian summer” gewaad. De lege kronkelende wegen door nog legere dorpjes. Waar het lijkt lijkt alsof er helemaal geen Fransen bestaan. Iets wat mij elke keer verbaast in landelijke streken. Je ziet uren niemand en dan ineens, alsof ze het hebben afgesproken, zijn ze er allemaal tegelijkertijd: Fransen in hun autootjes en allemaal op weg. Daarna valt het leven weer stil achter de gesloten luikjes in France profonde.

foto: als een miraculeus fata morgana ontluikt Rocamadour na 13 kilometer slingeren over leg wegen.

De keuken van France profonde, stevige gerechten, om je maag goed te vullen na een dag op het land of in de wijngaard. Zoals la treuffe, een stevige Bourgondische aardappelkoek, pommes Sarladaises, een stevige pan stoofvlees, cassoulet, niet te vergeten en natuurlijk eend in al haar hoedanigheden.  Vandaag een bewerking van een recept dat ik al 8 jaar geleden schreef in mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis, een pastagerecht met eendenworstjes. Deze zijn hier in Cahors gewoon in de automatiek te koop. Omdat we in de Quercy zijn: voeg er wat pruimen, of als je in een chique bui bent, truffel aan toe.

foto: jardin secret in Cahors
foto: de automatiek van de boucher.

Penne met eendenworstjes uit de automaat.


Nodig:

8 eendenworstjes
400 g biologische penne
bakje paddenstoelen van de markt
1 rode ui in dunne ringen
2 tenen knoflook
4 el eendenvet
olijfolie
peterselie
2 el balsamico azijn
peper en zout
gehakte peterselie

Additioneel gewelde pruimen uit Agen of truffel.

Bereiding:

Verhit in een pan wat olijf olie en de helft van het eendenvet. Bak hierin kort de worstjes aan. Haal de worstjes uit de pan en zet ze opzij onder aluminiumfolie. Kook in een pan met ruim water de penne al dente. Bak de paddenstoelen kort aan in het bakvocht. Voeg daarna de rode ui in ringen roe en geperste knoflook. Snijd de worstjes in plakken en voeg toe. Blus het geheel af met balsamico. Maak op smaak met wat peper en zout. Voeg als laatste de rest van het eendenvet, de gewelde pruimen en de penne toe. Serveer in grote schaal bestrooid met wat gehakte peterselie. 

foto: paddenstolen op de markt.

We drinken bij dit gerecht een kloeke donkere Cahors, gemaakt van de lokale malbec druif.

Dag van de pastasalade 2021.

Dag van de pastasalade 2021. A.s. donderdag 1 juli vindt alweer de zevende editie van deze nationale happening plaats. Een zomerfestijn. Want zeg nu zelf wie lust er nu geen pastasalade? Bij de BBQ, als lunch of in de picknickdoos achterop je, al dan niet elektronisch aangedreven, fiets. Dus snel de keuken in en assembleren maar. Daarna kun je in je nieuwe afritsbroek de paden op, de lanen in. Want pastasalade eten kun je overal. Er bestaan zelfs speciale pastasoorten van een grote producent voor het maken van pastasalade. Toevalligerwijs staat er een zak van dit goedje in Gereons keuken. Mooie reden, om deze pasta voor deze speciale dag eens te verwerken tot een vrolijke pastasalade met geroosterde paprika en kikkererwten. Zo begint je zomervakantie direct zonnig.  Viva de dag van de pastasalade 2021!

Nodig:

250 g pasta, gekookt en afgekoeld.

3 geroosterde paprika’s, uitgelekt uit pot

zongedroogde tomaatjes, goed geweekt

4 tenen knoflook geperst

1 pot kikkererwten uitgelekt

kappertjes of augurkjes

1 tl chilipoeder

2 tl oregano

sap van halve citroen

olijfolie

gehakte peterselie

peper en zout

Bereiding:

Kook de pasta voor pastasalade volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Spoel af met koud water en laat de pasta goed afkoelen. Verhit de oven voor op 180 graden en doe de uitgelekte kikkererwten met wat zout, twee  fijngehakte tenen knoflook en 1 tl chilipoeder op een beklede bakplaat. Laat de kikkererwten een half uur roosteren. Snijd de augurkjes fijn of laat de kappertjes goed uitlekken op keukenpapier. Wel de zongedroogde tomaatjes in warm water en snijd in reepjes. Snijd ook de geroosterde paprika’s in dunne reepjes. Maak een dressing van citroensap, twee geperste tenen knoflook.olijfolie en oregano. Laat de kikkererwten goed afkoelen en meng deze door de pasta. Voeg de paprika, kappertjes/augurkjes en tomaatjes toe. Schenk de dressing erdoor. Meng goed en bestrooi met gehakte peterselie. Maak het geheel op smaak met peper en zout. Serveer de pastasalade goed koud uit de ijskast.

Wijntip: koele witte viognier IGP Pays d’Oc

Meer pastasalades:

2015, funky pastasalade.

2016, pastasalade met pit

2017, Franse pastasalade

2018, pastasalade al fresco

2019, pastasalade lustrumeditie

en tot slot 2020, nowaste pastasalade.

La Gran Carbonara.

foto: carbonara in een uitgeholde pecorino.

La Gran Carbonara. Het zou zomaar een filmtitel kunnen zijn. Maar het is een spaghettigerecht met kaas, spek en ei. De mare gaat, dat dit gerecht is ontstaan na WO II als vervanging voor eieren met spek voor de Amerikaanse soldaten. Andere bronnen melden, dat het al langer bestaat. In ieder geval serveer je carbonara nooit met room, althans in Italië. Kijk maar eens op Google hoeveel varianten er bestaan met zalm, groente en champignons. Het kan niet op. De creativiteit kan niet op. Ach ja, dat moet iedereen lekker zelf bepalen. Heel LUBM. Er is immers geen oppertribunaal voor carbonarazaken. Je zou je zelfs kunnen afvragen of de wijze waarop Gereons Keuken Thuis deze pasta serveert wel legitiem is, met een extra eitje in de dop. Ik leerde deze versie kennen in Cannes en doe dat nog steeds. Echter zonder de in Frankrijk gebruikelijke room. En in het onlangs door mij besproken boek Big Mamma’s cucina popolare doen ze het weer anders. Con brio zullen we maar zeggen. Uit dit kookboek geef ik vandaag het recept.

Chef kok Filippo la Gottuta maakt er in Gloria, een Londense vestiging van Big Mamma een ware show van door La Gran Carbonara te serveren in een uitgeholde pecorino (zie foto)

Mochten jullie nog een tip hebben waar ik een uitgeholde kaas kan scoren? Laat het weten!

Nodig:

3 eieren

6 eidooiers

90 g geraspte pecorino

90 g geraspte Parmezaanse kaas

1 tl zwarte peper

400 g spaghetti

250 g guanciale, wangspek in reepjes (KEMA) of bacon in dunne reepjes

1 uitgeholde pecorinokaas (facultatief)

Bereiding:

Meng in een kom de eieren, eidooiers, pecorino, Parmezaanse kaas en peper. Klop iets op en zet aan de kant. Breng in een grote pan gezouten water aan de kook en kook de spaghetti al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet de spaghetti af maar bewaar wat kookvocht. Bak de reepjes guanciale in een droge koekenpan op halfhoog vuur tot ze krokant zijn Voeg een lepel pastakookvocht toe en vervolgens de spaghetti. Haal de pan van het vuur. Voeg het eiermengsel toe en roer stevig maar niet te lang. Het mengsel mag niet te veel garen en de saus moet romig zijn. Schep de spaghetti carbonara op een schaal of in uitgeholde pecorino kaas en dien direct op.

foto: spaghetti carbonara op de wijze van Gereons Keuken Thuis.

Big Mamma’s cucina popolare.

foto: cover Big Mamma’s cucina popolare.

Big Mama’s cucina popolare. De #staycation mag dan wel over zijn, Het zijn tot en met 15 september a.s. nog steeds de #mediterraneweken op Gereons Keuken Thuis. Onlangs plofte Big Mamma’s cucina popolare, een uitgave van Good Cook op de mat. Een vrolijk kookboek van de gelijknamige in Parijs en Londen gevestigde Italiaanse restaurantketen. Met lange rijen citydwellers voor de deur. En een keuken vol vrolijke snuiters en modern Italiaans eten met een twist. Voor mijn aankomende wijnproeverijen dit najaar heb ik al wat tips en gerechtjes verzameld uit dit vrolijke boek. Zoals de gebakken eendenborst op slablaadjes en pasta uit een kaas. De laatste van de twee vormt nog een uitdaging, want waar haal ik een uitgeholde pecorino vandaan? Natuurlijk kun je op het boek afdingen, dat dit geen echte Italiaanse keuken is, vanwege de ceviche en internationale cocktails. maar we leven nu eenmaal in een geglobaliseerde wereld. En de koks van deze restaurants doen er alles aan om hun Italiaanse esprit te verkondigen, A fuoco alto.

De indeling van het in rood geel en zwart gekafte kookboek met haantje is vrij klassiek, antipasti, insalate, pizza’s ontbrekken niet, alsmede primi, secondi en dolci. Verder maakt Big Mamma’s cucina popolare plek voor brunch, wat volgens mij iets is, wat het goed doet bij met name hipsters in de grote steden. Net zoals de cocktailafdeling. Of dat na de coronacrisis zo blijft mag je je afvragen? Maar dat terzijde.

Je kunt zeggen, dat er met 10 restaurants en 850 personeelsleden er heel wat valt te bundelen op kookgebied. Voorop staat dat het allemaal makkelijk moet zijn en leuk. Zodat je ook thuis aan de slag kunt met dit kookboek. Ik snap dat wel. In het laatste decennium is een stadscultuur ontstaan van millennials, die zoveel mogelijk buiten de deur eten. Daarbij is de Italiaanse keuken altijd een topper geweest. In het weekend kookt deze generatie graag thuis, als hun bescheiden dwelling dat toestaat. Ma no troppo. Voor deze groep is elk recept beschreven en voorzien van pictogrammen, zoals bereidingstijd, allergie-info of het al dan niet vegan of vegetarisch zijn van het gerecht.

We gaan de keuken in. Dat vind ik het leukste aan dit boek. Het etaleert niet alleen de Italiaanse keuken, maar grossiert ook in een stukje story telling. Tussen de moderne en klassieke recepten vind je tips en tricks van de chefs van Big Mamma. Hoe selecteer en bewaar je groenten en fruit? De grondbeginselen van pasta of het maken van gnocchi. Dan sommige recepten, zoals een plin Piëmontese, een ietwat andere calzone met ricotta, pittige salami en tomaat of fettucine met ossenstaart en tomatensaus. Hopperdepop allemaal naar de Ten Katemarkt en Kinkerstraat voor tomaten en ossenstaart, zou ik zeggen. Of als je in Oost woont naar de Javastraat. En dan daarna lekker aan de slag. De kunst van het mantecare onder de knie krijgen.

Moet ik op deze donderdag nog meer zeggen? Welnee, Big Mamma’s cucina popolare is een vrolijk kookboek vol mediterrane en zonnige gerechten. Een heerlijk boek. Haal het restaurant in huis zou ik zeggen, een prima idee tijdens deze bijzondere tijden.

Big Mamma’s cucina popolare. (ISBN 9789461432377) is een uitgave van GoodCook en is te koop voor € 35,00

video: Pink Mamma in Parijs.

Binnenkort vind je op Gereons Keuken Thuis een leuk recept met een twist uit dit boek. Ciao!

Noot: dit kookboek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Pesto met broodkruim alla Massimo Bottura.

foto: pure ingrediënten voor een etentje in SeaSpot.

Pesto met broodkruim alla Massimo Bottura. Broodkruim is de rode draad in het leven van chefkok Massimo Bottura. Hij werd er als kind mee gevoed. een mooie manier van niets verspillen en werken met verse en goede kwaliteitsproducten.. Heel Italiaans wordt geregeld beweerd, maar Gereons Keuken Thuis denkt, dat dit van alle tijden en plekken is. Mijn oma verspilde niets en kookte altijd uit haar eigen bronnen. Bij een kookstudio, waar ik geregeld workshops verzorgde werd van de restanten brood paneermeel gemaakt en van de restgroenten en – fruit gezellige potjes chutney. Je kunt zeggen dat Massimo Bottura, deze wijze van werken heeft gecultiveerd in het boek Brood is Goud, waar hij vele chefs uitnodigde om een creatie te maken met broodkruim. Een prachtig boek, dat nog steeds prijkt in Gereons kookboekenhoek. Op 29 juni  jl was er een interactieve cyber workshop met de maestro, waarin hij vertelde over zijn keuken en het werken  met verfijnde Italiaanse prodotti. Helaas kon ik niet aanschuiven vanwege hoog bezoek uit Amsterdam, dat bij navraag ook was uitgenodigd in te zoomen. Gelukkig stuurde Nicoletta Brondi daags erna een pakketje om zelf in SeaSpot aan de slag te gaan. In ieder geval wil ik jullie deze pesto niet onthouden. Gereons Keuken Thuis gebruikte deze saus om een Ligurische pasta met aardappel en sperziebonen te maken. 

foto: Ligurische pasta met aardappel en sperziebonen.

Pesto met broodkruimels alla Massimo Bottura.

Nodig:

400 g ambachtelijke gedroogde pasta van Gragnano PGI (Fusilli) 

1 teentje gepelde knoflook 

100 g verse basilicum 

10 g muntblaadjes 

10 g peterselieblaadjes 

50 g broodkruimels 

1 g zout 

150 g geraspte Parmigiano Reggiano PDO (24 of 36 maanden) 

70 g extra vergine olijfolie (Villa Manodori) (bij voorkeur 3 uur gekoeld) 

30 g koud water 

extra: houd wat kookvocht van de pasta apart. 

Bereiding:

Plet het knoflookteentje met een mes en voeg het toe aan de broodkruimels, basilicum, munt, peterselie en Parmezaanse kaas, houd 6 lepels kaas apart om het bord af te werken. Voeg de extra vergine olijfolie en koud water toe en mix het geheel in een keukenrobot totdat de saus glad is. Kook de pasta volgens de instructies op de verpakking (al dente) in gezouten kokend water. Giet de pasta af zonder te spoelen, doe de pesto in een kom of in de pan waarin de pasta werd gekookt, voeg de pasta toe en meng hem met de saus. Als de pasta te droog lijkt, voeg dan wat van het kookvocht toe om hem wat romiger te maken. Werk het gerecht af met wat Parmigiano Reggiano en, naar keuze, met citroenrasp. Direct opdienen.

foto: chef Massimo aan het werk.

Op de middelste foto: Ligurische pasta met sperziebonen en aardappel van Petra Poudèl uit Amsterdam. Binnenkort staat tijdens de #mediterraneweken haar recept op Gereons Keuken Thuis.

Dag van de pastasalade 2020.

foto: dag van de pastasalade 2020.


Dag van de pastasalade 2020
, alweer de zesde editie. Pastasalade is een universeel iets, het is #nowaste, lekker fris als zomergerecht en overal in Europa en daarbuiten zijn indrukwekkende hoeveelheden recepten te vinden. Google het maar eens. Gereons Keuken Thuis denkt, dat dit komt doordat het een easy gerecht is, wat koude afgespoelde pasta, ingrediënten naar eigen keuze en je kunt eindeloos aan de slag in je keuken. Goochelen met vormen en smaken. Zelf maakte ik in 2015 een funky yellow pastasalade met ras al hanout en speklapjes, gevolgd door een Portugese piri piri pastasalade in 2016 en eentje met vis en viooltjes. Zomaar een greep uit een aantal edities van de dag van de pastasalade. Het is woensdag 1 juli, dag van de pastasalade 2020, een mid-zomerse mijlpaal. Wat een feest toch elke keer weer zo aan het begin van de zomer. Het enthousiasme, waarmee iedereen zijn recept voor pastasalade deelt op de speciale Facebook pagina. Jullie doen toch ook weer mee? Gereons Keuken Thuis zeker.

foto: pastasalade met vis uit 2018.

Deze reis gaat Gereons Keuken Thuis voor een pastasalade à la Sud Ouest. Het zijn tenslotte de Franse zomerweken. Een pastasalade met sperziebonen, walnoten en rauwe ham. Geen ham uit Bayonne, want die kon ik niet krijgen, maar serranoham. Ach een kniesoor, die daarop let. Maakt het toch weer wat internationaler. Een stukje vakantie aan weerszijden van de Pyreneeën. Laten we deze pastasalade een Touretappe noemen. Erbij een fris glas zomerse rosé. Ik wens iedereen een fijne dag…. van de Pastasalade 2020.

foto: groene pastasalade uit de Sud Ouest.

Nodig:

250 g koude gekookte penne of andere pasta

250 g sperzieboontjes

1/2 courgette in stukjes

75 g walnoten

150 g serranoham

zout & peper

gehakte peterselie

1 teentje knoflook

walnoot olie

frambozenazijn

Bereiding:

Kook de pasta beetgaar en spoel af met koud water. Laat afkoelen. Maak de sperziebonen schoon en kook deze in ruim water met een stevige snuif zout. Spoel de bonen af onder koud water. Bak in wat olie de blokjes courgette om en om. Bak de walnoten in een koekenpan bruin. Hak de peterselie en de knoflook fijn voor de persillade. Maak een dressing van 4 eetlepels walnootolie, 2 eetlepels frambozenazijn en wat peper en zout. Meng alle ingrediënten door elkaar in een kom en bestrooi met de persillade.


Bon Appétit. Tot de volgende dag van de pastasalade.

Pasta met vis uit blik.

foto: pasta met vis uit blik.

Pasta met vis uit blik. Het was alweer een tijdje geleden, dat ik in de Amsterdamse Javastraat was, één van mijn favoriete food playgrounds. Het Midden Oosten ontmoet hipsterlandia, de IJmuider vishandel op de hoek gaat hand in hand met Surinaamse moksi meti. Gereons Keuken Thuis vindt het altijd heerlijk om de Turkse en Marokkaanse winkels en groentezaken af te struinen, op zoek naar voorraad in de vorm van pot en blik, pasta, specerijen en groenten. Zo scoorde ik weer een voorraadje blikvis in allerlei kleuren en vormen, van tonijn tot  sardine. Groenten, zoals meiraap, die inmiddels zijn verwerkt tot Japanse pickles. De restgroenten, die ik vanochtend nog aantrof in de ijskast werden verwerkt in een #nowaste soep, zoals mijn tante Doubs uit de Morvan zo graag maakt. Anyway op deze vrijdag wil ik jullie het recept voor Ankara makaranasi met tomaat paprika ui en vis uit blik niet onthouden. Een echte easy does it maaltijd.

video: pasta met vis uit blik at SeaSpot

 Nodig voor 2 personen:

300 g pasta, ik koos voor Turkse makaranasi.

1 blikje sardines op olie

1 blikje tonijn

ansjovisfilets of ansjovispuree uit tube

2 tenen knoflook

klein uitje

1 rode paprika

doosje cherrytomaten

2 tl oregano

1 tl tijm

gehakte verse basilicum

citroen

wat visolie

peper en zout


Bereiding:

Snipper de ui, snijd de tomaatjes in halfjes, snijd de paprika in stukjes. Verhit wat visolie in een pan en voeg de ui en ansjovisfilets of een kneepje puree toe. Fruit kort aan. Breng een pan ruim water aan de kook met ruim zout en kook de pasta al dente. Voeg de paprika, knoflook in stukjes en tomaatjes toe. Voeg de oregano en tijm toe. Maak de sudderende saus op smaak met wat zout en peper. Kijk wel uiut, want de ansjovis voegt ook zout toe. Zat het vuur laag en laat sudderen. Haal de vis uit blik en snijd in stukjes. Haal de graatjes uit de sardientjes. Hak de basilicum fijn. Giet de pasta af en bewaar wat kookvocht. Voeg de pasta toe aan de tomatensaus met wat kookvocht. Meng het geheel goed en voeg de vis uit blik toe. Maak de pasta af met een kneepje citroen en de gehakte basilicum. De echte die hards kunnen nog wat visolie toevoegen.

foto: foerageren in Amsterdamse Javastraat

Talk & table met Eke Mariën.

foto: cover Keukenlab.

Talk & table met Eke Mariën. Ik leerde foodstylist, kookboekenschrijver en culikunstenaar Eke Mariën kennen bij de boekpresentatie van Bakken met Kennis, een boek dat nog steeds prijkt in Gereons kookboekenhoek. Hierin verraste hij mij met de wetenschappelijke touch van het bakken. Ook maakte ik eens samen met Janneke Vreugdenhil  kimchi tijdens een vegan workshop, die hij con brio gaf in Oost. We hebben toen veel lol gehad. Maar nu is de aanleiding een geheel andere. Eind september verscheen zijn nieuwe kookboek Keukenlab, een boek over kookprocessen. Gereons Keuken Thuis heeft de PDF al mogen inzien. De grap is dat ik dus jarenlang moleculaire workshops heb gegeven volgens het principe van Eke Mariën en zijn kompaan Jan Groenewold. The Cook & the Chemist. Tijd dus om  Eke uit te nodigen als #herfstgast. Ik wil alles van hem en zij kooktechnieken weten en beloon deze onderlegde dan met een speciaal recept en een bijpassende wijntip.

foto: Eke en Joris brengen je de fijne vegan kneepjes bij.

Wie is Eke Mariën. Vertel eens iets over jezelf? Ik hou van mensen en van eten. Daarom ben ik gaan koken. Dan weet ik zeker dat ik altijd lekker eet en dat ik altijd leuke mensen om me heen heb. Bijna alle mensen die van lekker eten en drinken houden vind ik namelijk leuk. Die liefde verbindt.

Wat doe je op dit moment? Wat houd je bezig, naast je nieuwe boek en je bedrijf Het Kookkantoor? Ik ben druk bezig met de oprichting van de Kennisclub. Een online omgeving waarin ik leden meeneem in de wetenschappelijke wereld van het koken. Dit doe ik samen met mijn compagnon Jan Groenewold. Hij is fysische chemicus en tevens de ‘cook’ van ons duo ‘Cook & Chemist’. Verder hou ik er erg van om in de weekenden vrij te zijn om bezig te zijn met m’n gezin, familie en vrienden. En eten natuurlijk. En drinken ook. 😃

Vertel eens iets over je interesse in food? Hoe is die ontstaan? Ik zag dat je via een studie communicatie in de culischrijverij terecht bent gekomen. Ja dat klopt deels. De culischrijverij is er pas later bij gekomen. Ik wilde altijd al kok worden maar m’n ouders vonden dat ik met m’n hersens moest gaan werken. Beetje een generatie ding. Na m’n studie en een korte carrière als trainer (datacommunicatie en netwerken) heb ik het roer omgegooid en ben gaan koken op een groot zeilschip. Annemarie, mijn echtgenote en destijds mijn vriendin, heeft daar een grote rol in gespeeld. Eigenlijk is zij degene geweest die me genoeg lef gaf om m’n hart te volgen. De beslissing om te gaan koken is de beste beslissing geweest in m’n leven. Vanaf dag één voelde ik me thuis in de keuken. Op dat zeiljacht voeren wij door veel exotische gebieden en heb ik veel ingrediënten en smaken leren kennen. Eenmaal aan land heb ik van allerlei dingen gedaan: een restaurant, een cateringbedrijf en een winkel. Daarnaast heb ik altijd gewerkt als receptontwikkelaar en later ook als foodstylist.

Wat zou je doen als je één keuze had tussen schrijven en een ander beroep? Wat was je dan geworden? Geen compromis mogelijk. Ik ben eigenlijk niet echt een schrijver. Ik voel me meer een kok. Maar als ik iets anders zou moeten doen dan zou ik kiezen voor een ander creatief beroep waarin je werken met je hoofd combineert met je handen.

Bij jouw publicaties en in je kookboeken merk ik altijd dat jij heel gedegen en volgens bijna wiskundig kookt. Hoe doe je dat? Ik hou er van om precies te weten waarom je kookt zoals je kookt. Als ik begrijp wat de functie is van een bepaalde stap in een recept kan ik het ook makkelijker onthouden. Bovendien geeft het me zekerheid. Dat ik controle heb op wat ik doe. Uiteindelijk komt mijn drang naar kennis dus voort uit onzekerheid.

Wat is minst aantrekkelijke kant van het schrijven van een kookboek voor jou? Het bedenken van het concept. Nadenken over de fotografie, styling en vormgeving en het verzamelen van de theorie en receptuur.

En wat is de meest aantrekkelijke kant van het schrijven van een kookboek voor jou? Het concept vertalen naar een boek. Dus eigenlijk de productie van het boek zelf. Creëren is gewoon leuker dan produceren.

Staan er nog andere spannende projecten op stapel dit jaar? Ik vertelde net al over de Kennisclub. Dat vind ik een spannend project omdat ik heel erg benieuwd ben hoe die club gaat aanslaan bij het publiek. De volgers van Koken met Kennis, inmiddels zo’n 10.000 zijn natuurlijk de eerste doelgroep maar wie weet brengt de Kennisclub weer nieuwe onverwachte kansen met zich mee.

Wat vind jij een goddelijke maaltijd? Oef. Moeilijke vraag. Ik hou eigenlijk het meest van de Aziatische keuken. Zeker nu ik steeds minder vlees en vis eet vind ik deze keuken het interessantst. Met een goed gebruik van kruiden en specerijen kun je ook hartige en verzadigende smaken creëren zonder dierlijke eiwitten. Maar terug naar je vraag. Een goddelijke maaltijd: een verzameling van Asian streetfood denk ik. Lekker pittig en afwisselend.

Wat vind jij van vegan koken, is het een culinaire werkwijze, die je belangstelling heeft? En hoe ga je om met de moral supremacy van sommige vegans? Ik vind vegan interessant omdat het je uitdaagt tot innovatie. Je moet harder nadenken om hartige en verzadigende smaken te creëren in de keuken. Ook vind ik minder vlees en vis eten belangrijk uit oogpunt van milieu. Het is gewoon niet efficiënt om massaal dieren te voeden met eten dat we net zo goed zelf op kunnen eten. Dat kost minder ruimte, minder water en minder energie. Veganisme vereist veel discipline van mensen die al lang in een bepaald eetpatroon zitten. Ik kan er zelf in ieder geval niet in volharden. Maar gelukkig merk ik dat het voor jonge mensen veel makkelijker is om vegan te worden. Moral supremacy is een probleem voor iedereen die teveel opgaat in een bepaalde levensovertuiging. Je moet je altijd blijven openstellen voor andere ideeën en gewoonten. Dat is de voorwaarde voor een echt rijk leven.

En natuurlijk welke wijn(en), ik weet dat één keuze niet mogelijk is? Wijn is altijd een beetje een ondergeschoven kindje geweest, qua kennis dan. Wijn laat ik het liefst aan kenners over. Gelukkig heeft m’n zus een wijnhandel…

Wat lust je echt niet en waarom niet? Ik hou niet van lever. Vermoedelijk omdat m’n vader het vroeger zo lang bakte dat het gortdroog en taai werd. En het was geen optie om het te laten staan.

Waarheen ga je het liefst naar op reis? Momenteel staat Japan het hoogst op mijn verlanglijstje.

En misschien een rare vraag. Wat voor een nieuwe workshop van iets dat nog niet bestaat zou je willen vormgeven? Receptuur ontwikkeling. Ik denk dat ik mensen in een workshop kan leren hoe je een goed recept ontwikkeld. Daarbij gebruik makend van je eigen ervaring, klassieke recepten, trends, foodpairing en kennis over hoe wij smaak waarnemen.

Wil je nog iets anders vertellen….delen? Samen koken en eten is de beste manier om je met andere mensen te verbinden. Iedereen moet eten en er zijn maar weinig mensen die er niet van houden. Daar wil je dan ook liever niet samen mee eten. 😊

foto: snijbiet uit de Kinkerstraat

Dank je wel Eke voor je leuke antwoorden! Jij bent een basic koker, die veel met processen en uitgesproken smaken bezig is. Dus kreeg ik al snel het idee, om voor jou een plantbased pastarecept te maken, dat je al naar gelang het seizoen kunt uitbreiden met andere groenten en of  vlees. Een combinatie van zoet, zacht, pittig en crunch. Een hele modulaire manier van koken, waar ik vaak onder het mom van pasta van mijn tante Canasta over schrijf. Assembleren dus. Voor #herfstgast Eke zak ik af naar de dreven van Bourgondië en  maak ik een tagliatelle met snijbiet, met grof zout en chilivlokken  geroosterde pompoen uit de oven, druiven en geroosterde noten. Het fijne van dit basisrecept is dat je alle smaken combineert en het desgewenst kunt uitbreiden met wat gebakken spekjes, eigeel en boter, op vegetarische wijze met oude kaas of je laat het gewoon vegan. We drinken erbij een Mâcon chardonnay bij uit de zuidelijke Bourgogne, vieilles vignes van Cave Talmard uit Uchizy, met een neus van honing en een snuifje nootmuskaat voor bij dit herfstige gerecht.

foto: pompoenen in de tuinen van West

Het recept voor Eke Mariën.

Nodig:

300 g tagliatelle met of zonder ei

100 g witte druiven zonder pit, gehalveerd

1/2 pompoen in kleine blokjes

3 teentjes knoflook

2 tl chilivlokken

1 tl pimentón de la Vera

grof zeezout

75 gram gehakte hazelnoten

fijn gesneden snijbiet

EV olijfolie

peper & zout

additioneel: 50 g boter, eidooier en oude kaas.

Bereiding:

Snijd de pompoen in kleine blokjes en bestrooi deze met wat chilivlokken, zout en voor de rokerigheid wat pimentón de la Vera. Schenk er ruim olijfolie over. Zet de oven op 200 graden en rooster de pompoen 20 minuten. Prik er tussendoor met een vork in de pompoen moet niet te gaar worden. Snijd de pitloze druiven in tweeën en zet apart. Hak de teentjes knoflook fijn.  Bak in een droge pan kort de hazelnoten aan. Kook de tagliatelle volgens aanwijzing op het pak en laat uit lekken. Bewaar wat kookvocht. Verhit een beetje olie in de pan en fruit kort de knoflook, voeg de snijbiet en druiven toe toe en bak kort. Daarna kan het assembleren beginnen. Voeg de geroosterde noten toe, de pompoenstukjes en de tagliatelle. Meng het geheel goed, maak op smaak met wat peper en zout, voeg eventueel wat pastawater toe en serveer direct op borden met een flinke klont boter, kaas of eigeel uit een dop. Het laatste presenteert altijd vrolijk. Wil je het strikt vegan houden? Dan volstaat een flinke scheut olie.

Tip: de snijbiet kun je later in het seizoen vervangen door palm- of boerenkool.

foto: la presse silecncieuse, wit van Talmard.

Keukenlab, Eke Mariën & Jan Groenewold (ISBN 9789038805955) is een uitgave van Nijgh Cuisine en kost € 32,50

De volgende #herfstgast in mijn serie talk & table is Nadia Zerouali. Ben nu al benieuwd naar haar antwoorden.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten