Gereons Mag nazomereditie 2021.

foto: Grieks nazomeren.

Gereons Mag nazomereditie 2021. Het zit er weer op de zomer! Hij begon maar niet sinds mei. In tegenstelling tot de hit van Gerard Cox. Wisselvalligheid was het toverwoord van de weergoden. Met op de ene dag een verrukkelijk zonnige stranddag, direct gevolgd door een dag, die in de herfstvakantie niet zou hebben misstaan. Dat was het weer. Inmiddels is het half september en kunnen we als we de regering mogen geloven een versoepelde herfst tegemoet zien. We gaan het meemaken! De herfst van Gereons Keuken Thuis staat in het teken van een “grand tour” aankomend najaar, maar daarover lezen jullie later meer. Nu eerst de nazomereditie van Gereons Mag met een leuke selectie voor de hopelijk mooie dagen die nog gaan volgen in september. Hamburgers van erwten uit het nieuwe boek van Pascale Naessens, het woon & werknummer van De Smaak van Italië, komkommerpickles van Peter van Berckel, een nieuwe mooie tentoonstelling in het Amsterdamse Van Gogh Museum, wijn, een banaan-batido uit de foodybox, fris scheren van lijf en leden en bloemen van de Utrechtse Heuvelrug en tot slot patisserie van de Nieuwendijk.

foto: cover Ik eet zo graag.

Ik eet zo graag. Het nieuwe kookboek van Pascale Naessens. Lekker, eenvoudig en gezond. Vorige week at Gereons Keuken Thuis onderweg een aantal keren buiten de deur. Hetgeen mij regelmatig niet goed bekomt. Want veel dingen, die je eet in sommige restaurants zijn vaak sous vide, processed food en staan bol van de suikers en vetten. En in mijn geval MSG. Misschien ben ik wel een oude zeur en vind ik dingen vaak niet lekker, misschien is dat het? Waar ligt dat toch aan? Ben ik door de jaren heen, met het koken met verse producten en bezig zijn met een gezond dieet zelf veranderd? Welnee!, luidt het antwoord van Pascale Naessens in haar nieuwe boek. Het heeft te maken met een equilibrium in je voedingspatroon. Zo kwam Pascale geen gram aan tijdens de corona pandemie. Ik zelf trouwens ook niet. Terwijl ze niet minder at of dronk. Lees meer.

foto: hamburger van erwten uit Ik eet zo graag.

RECEPT: Hamburger van doperwten en feta, met een salade.

Nodig:

2 grote eieren

300 g doperwten (vers of diepvries)

100 g feta

2 knoflookteentjes

2 eetlepels amandelmeel

10 g krulpeterselie

rode biet

rode scheuten van radijs of biet

rucola

mayonaise

peper & zout

kokosvet of boter

olijfolie (salade)

Bereiding:

Kook de verse doperwten 3 minuten of ontdooi de diepvrieserwten en giet het water weg. Leg de heft van de feta en 100 gram van de doperwten opzij. Doe de rest van de feta en de doperwten samen met de knoflook, het amandelmeel, de krulpeterselie, de eieren, peper en zout in een hakmolentje en mix tot een dikke massa. Plet de overgebleven erwten met een vork, verbrokkel de overige feta en meng met een lepel door de brij. Verhit kokosvet of boter in een pan. Vorm tussen je handpalmen een hamburger (toegegeven, dat is niet zo eenvoudig, want het is een plakkerig mengsel) en leg die in het hete vet. Leg er twee per keer in en doe het deksel op de pan. Laat 2 tot 3 minuten garen en draai voorzichtig om met een spatel. Bak de andere kant ook een paar minuten.

Maak de salade. Trek slierten van rode biet met een dunschiller met tandjes. Leg deze in een kom. Doe er de scheuten en rucola bij. Meng met olijfolie. Leg de salade op de borden en schik de hamburgers erop. Serveer eventueel met mayonaise, waardoor wat fijngesneden krulpeterselie is gemengd.

foto: de gezichten van de Aardappeleters


De Aardappeleters: misser of meesterwerk? Vanaf 8 oktober a.s. is er een nieuwe tentoonstelling te zien in het Amsterdamse Van Gogh Museum, gewijd aan het schilderij De Aardappeleters. Vincent van Gogh schilderde het in 1881 in het Brabantse Nuenen. De tentoonstelling staat geheel in het teken van het ontstaan van dit wereldberoemde schilderij. Een voorbeeld van Vincents toewijding en doorzettingsvermogen. Het schilderij had een grote betekenis voor Van Gogh, maar oogstte destijds ook veel kritiek. Het Van Gogh Museum vertelt nu het verhaal van De Aardappeleters aan de hand van een selectie schilderijen, tekeningen, schetsen en brieven van Van Gogh. Ook zijn er werken van tijdgenoten te zien zoals Jozef Israëls en Anthon van Rappard. In het speciale Aardappeleters-atelier kan de bezoeker nog dichter bij het schilderij komen. In een levensgrote maquette van de boerenwoning van de op De Aardappeleters afgebeelde familie De Groot-van Rooij worden een aantal workshops gegeven. Zo kan de bezoeker zich een eigen beeld vormen over wat Van Gogh zag, toen hij het doek schilderde. Een bezoek aan deze mooie tentoonstelling boek je hier.

foto: cover Smaak van Italië

De Smaak van Italië wonen & werken. De vakanties zijn voorbij en velen hebben rondgetoerd door de Laars met hun ingevulde coronaformulieren en QR code als toegangsbewijs. Eenmaal thuis blijft er iets knagen, want wat zou het niet heerlijk zijn, om je voorgoed in de Bel Paese te vestigen en daar je brood te verdienen. Noem het een sogno, droom, van velen. Echter niet de droom van Gereons Keuken Thuis, maar ja ik heb ooit eens stage gelopen bij de Banca d’Italia, maar dat terzijde. Lees meer

Of je nu voor leisure of werk gaat, Italië heeft dromers van alles te bieden. Dat lees je in deze Smaak van Italië wonen & werken. Haal dit magazine snel in huis of neem eens een abonnement, want eenmaal op de mat heb je weer heel wat uren lees- en droomplezier. En wie weet volgt dat werken en wonen in een later stadium.

foto: recept uit de Smaak van Italië.

RECEPT: Pasta met schelpdieren, Italiaanse worstjes en walnoten. Een recept in iets makkelijker versie dan uit het kookboek. Lekker Thuis van Alison Roman, columnist bij de NY Times.

Nodig: 

grof zeezout
50 g walnoten
30 g verse platte peterselie, alleen de blaadjes, gehakt
6 tenen knoflook, fijngehakt
1 citroen
versgemalen zwarte peper
350 g linguine, fettuccine of spaghetti
2 el olijfolie
2 kruidige Italiaanse worstjes
675 g schelpdieren, zoals kokkels, tapijtschelpen of venusschelpen, schoongemaakt en afgespoeld

Bereiding:

Verwarm je oven voor op 180 graden. Zet een pan water met zout op en breng aan de kook voor pasta. Rooster de walnoten in de oven geurig en bruin en hak ze fijn. Roer de gehakte walnoten, peterselie en een mespunt knoflook door elkaar in een kommetje, met wat olie Rasp de citroen, snijd in vieren en bewaar de parten. Voeg nog wat zout en peper toe aan het mengsel. Zet apart. Kook de pasta beetgaar. Verhit wat olie in een koekenpan. Bak de worstjes in 5 minuten gaar, voeg de knoflook toe en bak mee. Snijd de worstjes in plakjes. Voeg hierna de schelpdieren toe en schud regelmatig. Doe een deksel op de pan en laat de schelpen snel garen. Giet de pasta af en bewaar het kookvocht. Voeg een flinke scheut pastawater toe en de pasta. Roer alles goed door. Serveer de pasta in diepe borden met de eerder gemaakte walnoten gremolata en een partje citroen.

foto: de nieuwe range van Neleman wines.

Neleman wijnen. Onlangs was Gereons Keuken Thuis nog in Zutphen en was eigenlijk van plan eindelijk de mooie wijnwinkel van Neleman te bezoeken. Ik ken Neleman al van de tijd, dat ik nog wijnstukjes schreef voor de pagina van By the Grape. Ware het niet dat de ambiance in het plaatsje er niet naar was, omdat er op het plein, waar deze wijnwinkel is gevestigd, een schreeuwerige kermis gaande was. Wegwezen dus. Volgende keer dan maar. Regelmatig drinken wij in SeaSpot de wijnen van Dirk Neleman, duurzaam en biologisch wit en rood uit de Comunitat Valenciana. Een coöperatie met inmiddels 2600 leden. Gewoon te koop bij de Zandvoortse HEMA. Fijne wijn. Maar nu is er speciaal voor Jumbo een nieuwe lijn, specifiek met deze Spaanse wijnen, etiket met twee grafische poppetjes, die staan voor samenwerken en vriendschap. Het gaat om wijn drinken en de wereld mooier maken.

De nieuwe serie Neleman wijnen bij Jumbo bestaat uit de volgende varietals:

Verdejo (wit)
Macabeo Chardonnay (wit)
Tempranillo rosado (rosé)
Cava brut (Spaanse mousserende wijn)
Tempranillo (rood)
Garnacha (rood)

Neleman voegt toe: “Jumbo heeft bovendien een primeur met onze wijn: op deze serie van Neleman staat als eerste onze climate footprint vermeld.  Met hulp van CarbonCloud brengen we onze CO2-uitstoot in het complete productieproces in kaart. Zo monitoren we waar we nog stappen kunnen zetten. Van compenseren – wat we nog steeds blijven doen door bomen te planten – naar reduceren, en op termijn zelfs CO2-positief worden, dat is onze uitdaging” 

Gereons Keuken Thuis gaat deze wijnrange snel eens proberen.

foto: santoku mes van Latalis.

Latalis Pro serie santoku koksmes. Ragfijn dingen snijden, biefstuk voor je steak tartare of carpaccio, Fijngesneden ham voor bij de nazomerse vijgen en stroop. Het gaat allemaal pico bello met het Pro serie santoku koksmes, dat Gereons Keuken Thuis kreeg opgestuurd van Latalis, een webshop voor keukenmessen en aanverwante artikelen. Messen gemaakt van hoogwaardig staal, die goed in de hand liggen. Een vlijmscherp lemmet van 20 cm doet de rest. En een mooi design. Gereons Keuken Thuis heeft er mee gewerkt en is er verguld mee. Het krijgt een heerlijk plaatsje in de SeaSpot keuken.

foto: GENTL intimate care.

Gentl man care. Ondanks de vele baarden en knotten, die je in het straatbeeld ziet, wordt er wat af getrimd en -geschoren. Uit een onderzoek van een Amerikaans scheermessenmerk uit 2018 blijkt, dat 62% van alle mannen hun schaamstreek, oksels en lichaamsbeharing trimt of scheert. Veel mannen ervaren na zo’n scheerbeurt ongemak als jeuk en rode bultjes met name op plekken waar de huid dun is en gevoelig voor wrijving, Bijvoorbeeld tijdens het sporten of op warme dagen. Gentl man, intimate care verzorgt en herstelt als aftershave na het ontharen of scheren. Het trekt snel in en verzacht en verkoelt de huid. Voorkomt ingegroeide haren en je houdt de hele dag een fris verzorgd gevoel. Ideaal voor sporters.

foto: cover Vegetalia.

Vegetalia van Luna Trapani. Italo Antwerpse Luna Trapani kreeg in het restaurant van haar ouders Gallo Nero de Italiaanse keuken met de paplepel ingegoten. Zij werkte vaak mee en zo ontstond haar passie voor koken en eten, Uiteindelijk leidde dat ertoe, dat zij zelf ook de keuken in ging om achter het fornuis te staan. In 2018 ruilde zij haar bestaan als onmivoor in voor een plantbased dieet en opende Spritz in Antwerpen, een vegan Italiaans restaurant. Hiervoor ging zij op zoek naar plantaardige alternatieven voor Italiaanse klassiekers uit haar jeugd. Trapani ging aan de slag met de regionale keukens en bundelde 100 recepten in dit nieuwe boek Vegetalia. Een geheel andere kijk op Italiaans eten. Lees meer

foto: herfst pickles van Peter.

RECEPT: Komkommer-pickle van Peter van Berckel

Weet je de definitie nog? ‘Tsukémono: iets ingewreven met zout of ondergedompeld in een zoute vloeistof?’ In dit recept van Peter van Berckel dompel je de komkommer onder in een gearomatiseerde sojasaus: zo wordt het een shoyu-zuke. Alle ingrediënten zijn verkrijgbaar bij de natuurvoedingswinkel. 

Nodig:

600 g komkommer

5 eetlepels shoyu

3 eetlepels mirin kookrijstwijn

1 eetlepel genmai-su rijstazijn

1 eetlepel gerstemoutstroop of andere zoetstof

paar centimeter verse gember 

chilipeper naar smaak

Bereiding

Breng in een ruime pan water aan de kook, doe de komkommers er in en kook 4 minuten.
Haal ze uit de pan en koel ze terug in koud water. Maak de marinade. Rasp de gember Verwijder de zaadlijsten van de chilipeper en snijd het vruchtvlees fijn. Doe alle ingrediënten van de marinade in een pannetje, breng aan de kook en laat afkoelen. Snijd de komkommers (met een groentemandoline) in dunne plakken. Spreid ze uit op de helft van een grote schone katoenen doek en vouw de doek dicht. Klap nog een keer om en leg er een half uur een zware snijplank op. Meng de uitgeknepen plakjes door de marinade. De tsukémono is direct eetbaar. Je kunt de pickle wel verder laten rijpen in een glazen pot in de koelkast. Peter doet dat onder vacuüm. Dan trekt de marinadesmaak nog meer in de komkommers. 

foto; tijdens het picklen draag je toch deze kekke schort?

No time to die, wear a maekake! Als Peter van Berckel aan de slag gaat met tsukemono, draagt hij vaak een trendy Japans keukenschort, gemaakt van canvas. Zo’n schort heet een maekake en was in de Edo-periode de standaard dracht van ambachtslieden. De maekake maakt nu kans op een cultastatus, omdat Q deze draagt in de nieuwe Bond film No time to die. Een schort met de Mount Fuji erop!  Peter kreeg zijn eerste schort cadeau in Japan, tijdens een bezoek aan een tamari brouwerij. Lees meer

foto: Shakshuka op de camping.

De Israëlische keuken is een combinatie van de Midden-Oosterse keuken en verschillende etnische keukens van over de hele wereld die een afspiegeling vormen van de gevarieerde bevolking van dit land. Gebruik van verse producten die zo van het land of uit de zee komen. Een melting pot van gerechten uit verschillende eeuwenoude culturen en tradities vormen een uniek geheel. Niet voor niets schieten Israëlische restaurants wereldwijd als paddenstoelen uit de grond en zijn de kookboeken van bekende Israëlische chefs zoals Ottolenghi in menig keuken in Nederland te vinden. Of lees het mooie boek TLV van Jigal Krant. (Tip lees ook eens zijn Tel Aviv culinaire gids) Ga mee op een culinaire ontdekkingsreis door Israël.

Momenteel blijft het nog bij virtueel reizen en zit er niks anders op dan Israël naar ons toe te halen en wel met dit recept voor shakshuka. Het recept is meer dan 50 jaar geleden in Israël geintroceert en heeft sindsdien ontwikkeld tot een emblematisch Israëlisch gerecht met vele verschillende variaties.

Shakshuka

Nodig:

1 grote gesneden ui

4 eetlepels olijfolie

30 gram boter

5 gesneden knoflook tenen

gesneden rode paprika

gesneden hete chili peper

1 eetlepel paprikapoeder

1 eetlepel zout

een snufje zwarte peper

een snufje gemalen komijn

1 eetlepel tomatenpasta

2 grote gesneden tomaten

120 ml water

8 gram gesneden koriander/peterselie

1 theelepeltje suiker

zoveel eieren als je wil

Bereiding:

Verwarm de olijfolie en boter in een grote koekenpan op een medium vuurtje. Voeg de gesneden paprika en ui toe en fruit het geheel 5 minuten. Voeg de knoflook en kruiden toe en laat een minuut sudderen. Voeg de tomatenpasta toe, roer door, voeg de tomaten toe, roer door, voeg het water toe, roer nogmaals door en voeg tenslotte de suiker toe. Maak met een grote lepel kleine kuiltjes in de saus en breek in elk kuiltje een ei. Doe de deksel op de pan en laat 5-8 minuten doorkoken of totdat de eieren gekookt zijn zoals jij ze het liefste eet. Gebruik de koriander en/of peterselie als garnering.

foto: een mooi natuurlijk boeket de Utrechtse Heuvelrug.

Puur Heuvelrug boeket. Dat fleurt je vaas op. Jennita Jansen van het plukatelier in Doorn teelt op natuurlijke en duurzame wijze bloemen. Deze teler wil laten zien dat dit anders kan en is daarom haar eigen natuurvriendelijke bloemenkwekerij begonnen op de Utrechtse Heuvelrug. Zij wil de biodiversiteit in haar tuin op de Utrechtse Heuvelrug stimuleren. Voor het National Park Utrechtse Heuvelrug stelde Jennita een mooi veldboeket samen van de mooiste bloemen, die op dat moment bloeien. Een mooi voorbeeld van een streekproduct uit de reeks producten, die het Nationaal Park selecteerde en waar een percentage van de opbrengst wordt gebruikt voor natuurbeheer. Bloemen vrij van gif, bestrijdingsmiddelen en kunstmest. Heuvelrug Veldboeket op jouw keukentafel? Wil jij zo’n prachtig boeket op jouw keukentafel hebben staan? Je kunt de bloemen bestellen via de webshop van het Plukatelier. Je kunt het boeket dan zelf ophalen bij de kwekerij in Leersum (Zandweg 15) of in het centrum van Doorn (Kampdwarsweg 16).

foto: bananenshake met Beleaf uit de foodybox.

Batido de platanos y albaricoque. Vegan milkshake van banaan en abrikoos. Ik maakte deze met de Beleaf amandel barista editie voor een extra creamy effect.

Nodig:

2 bananen

10 gedroogde en gewelde abrikozen

2 bollen vanille-ijs

1/2 liter amandelmelk barista

snuifje kaneel

geroosterd amandelschaafsel ter garnering

Bereiding:

Doe alle ingrediënten in een blender en mix erop los! Giet in glazen en garneer met wat geroosterd amandelschaafsel.

foto: vers van het strand

Vis rechtstreeks uit zee. Het is al een nationale sport geworden tijdens de diverse lockdowns. Vissen! Meer en meer zie ik buurmannen met hun hengels in de branding staan en allerlei lekker vers gevangen vis uit de Noordzee hengelen. Het fijne is dat Gereons keuken Thuis dan wordt verrast met wat botjes, een zeebaars of ander gespuis uit het zilte nat, dat in SeaSpot direct wordt gebakken en verorberd.

foto: cover Patisserie van de bakker.

Patisserie van de Nieuwendijk. Je kon erop wachten. Het nieuwe boek van Issa Niemeijer-Brown is verschenen als opvolger van Een boek over Brood. De creaties van deze bakker en schrijver mogen zich rekenen tot de beste van Amsterdam. Ga eens kijken op de Nieuwendijk bij Gebroeders Niemeijer. Dit boek is uitgegeven door Brandt. Recensie binnenkort op Gereons Keuken Thuis.

De volgende editie van Gereons Mag, wilde herfst, verschijnt rond 20 november!

video: het is weer voorbij….

NB: Deze nazomereditie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door DSV Media, De Kroon op het Werk, Terra Publishing, Van Gogh Museum, Uitgeverij Brandt, PitchPR, Israël Tourism, Peter van Berckel, , Pascale Naessens,, Lannoo, Neleman Wines,, Beleaf, Issa Niemeijer,, Jennita Jansen, Puur Heuvelrug, Latalis, Gentl, en Gereons E&W. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Ik eet zo graag.

foto: droog gegrilde zeebaars.

Ik eet zo graag. Het nieuwe kookboek van Pascale Naessens. Lekker, eenvoudig en gezond. Vorige week at Gereons Keuken Thuis onderweg een aantal keren buiten de deur. Hetgeen mij regelmatig niet goed bekomt. Want veel dingen, die je eet in sommige restaurants zijn vaak sous vide, processed food en staan bol van de suikers en vetten. En in mijn geval MSG. Misschien ben ik wel een oude zeur en vind ik dingen vaak niet lekker, misschien is dat het? Waar ligt dat toch aan? Ben ik door de jaren heen, met het koken met verse producten en bezig zijn met een gezond dieet zelf veranderd? Welnee!, luidt het antwoord van Pascale Naessens in haar nieuwe boek. Het heeft te maken met een equilibrium in je voedingspatroon. Zo kwam Pascale geen gram aan tijdens de corona pandemie. Ik zelf trouwens ook niet. Terwijl ze niet minder at of dronk. 

foto; tapas in het blauwe servies van Pascale.
foto: spitskoolrolletjes.

In Ik eet zo graag legt de schrijfster het allemaal uit. Geconcentreerd rond de hamvraag: wat is lekker eten? Voor de één is dat vaak het grote aanbod grab & go eten, dat ons dagelijks verleidt. Voor Pascale bestaat deze verleiding niet, want er zijn volgens haar een aantal basisregels. Eet onbewerkte voeding, maak geen gewoonte van snacken tussendoor en beweeg. Dat zijn volgens haar de grote drie knoppen, waar je aan moet draaien. Mag je dan nooit meer prefab food eten? Juist wel, een beetje prefab food is zelfs goed voor je. Het triggert je natuurlijke afweersysteem. Hermosis heet dat. Nu begrijpt Gereons Keuken Thuis, waarom ik niet een aantal dagen achter elkaar burgers met cheddar en frieten, mosterdsoep uit een pakje of kant en klare vegan producten moet eten. Een laatste boodschap van Naessens is: zoek je persoonlijke balans.

foto: hamburgers van doperwten.

Ik eet zo graag gaat hierna verder met de persoonlijke balans van Pascale, lekker en gezond eten. Zelf koken, zoals zij tijdens de lockdowns deed en genieten in een fijne ambiance. En daar is deze schrijfster een ster in. Zij kookt en dekt de tafel sfeervol op elke plek in het huis. Haar man Paul noemt dat nestjes bouwen. Voor de tapas & lunch, met rolletjes van spitskool, chique knolselderijpuree of een hamburger van doperwten. 

foto: easy does it Jakobsschelpen.

Pascale Naessens neemt altijd ruim de tijd voor het diner. Voor een hoofdgerecht, voor mooie klassiekers of ovenschotels. En heeft ze een dag geen zin in te koken? Dan maakt ze zin met easy does it recepten. Wat te denken van droog gegrilde zeebaars of  lamsrack met rode curry? Of in het kader van geen zin om te koken: Sint Jakobsvruchten met groene asperges in een sinaasappelsausje. Ik zal er deze week eens aan denken als ik uitgekookt ben!

foto: ontbijt van Griekse yoghurt met geroosterde vruchten.

Pascale Naessens houdt van rituelen. Het ontbijt is er één van. Ik eet zo graag grossiert in mooie suggesties voor je ontbijt. Van Griekse yoghurt met gebakken bessen, pistachenoten en rozemarijn. Of wat te denken van gebakken ananas met gekoelde bijenpollenroom. Het is allemaal weer één grote bom inspiratie wat Naessens ons voorschotelt. Je begrijpt direct waarom zij zo graag eet. Lekker, eenvoudig en gezond. And the rest comes …. naturally. Gereons Keuken Thuis gaat ermee aan de slag, want ook ik eet zo graag. Fijn weekend.

Ik eet zo graag, lekker, eenvoudig, gezond. Pascale Naessens (ISBN 9789401479783) is een uitgave van Lannoo en is te koop voor € 25,99

foto: cover Ik eet zo graag.

Meer over Pascale Naessens: https://www.purepascale.com/nl/recepten, https://www.purepascale.com/en & http://gereonskeukenthuis.nl/blog/talk-table-pascale-naessens/

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

De Smaak van Italië wonen & werken.

foto: Wonen en werken in Italië een droom van velen.

De Smaak van Italië wonen & werken. De vakanties zijn voorbij en velen hebben rondgetoerd door de Laars met hun ingevulde coronaformulieren en QR code als toegangsbewijs. Eenmaal thuis blijft er iets knagen, want wat zou het niet heerlijk zijn, om je voorgoed in de Bel Paese te vestigen en daar je brood te verdienen. Noem het een sogno, droom, van velen. Echter niet de droom van Gereons Keuken Thuis, maar ja ik heb ooit eens stage gelopen bij de Banca d’Italia, maar dat terzijde. Het herfstnummer van de Smaak van Italië besteedt aandacht aan de pro’s en contra’s van landverhuizen. Wat kom je tegen, welke belangrijke zaken zijn heel anders dan in ons koude kikkerland? Er werd voor dit nummer raad gevraagd aan mensen, die al deze stap al waagden. Eén ding kan ik daaraan toevoegen: ga nooit uit ontevredenheid met je huidige situatie in Nederland emigreren. Ik ken genoeg verhalen van landverhuizers, die nu vast zitten in het buitenland, met of juist zonder werk. Oriënteer je grondig. Desnoods oefen je een jaartje. 

foto: Het dromerige Lago d’Orta.

Door al dat wonen & werken zou je bij vergeten, dat het nieuwe nummer ook bol staat van de vakantie-ideeën voor het najaar. Het weer is nog heerlijk aan het Lago d”Orta, de Assepoester onder de grote meren, dat in schoonheid niet onderdoet voor Garda of Como. De Smaak trekt door de piu belli borghi van Zuid Italië. Fietsen kan tegenwoordig ook, Wat te denken van een tocht door het westen van Toscane? Een Toscaanse architectenduo neemt je mee op pad door de heuvels van Pistoia tot Prato. Strandplezier in de herfst vind je aan de Riviera di Ulisse tussen Rome en Napels. Aan de Tyrreense Zee.

foto: Op de fiets door Toscane
foto: de smaken van Riviera di Ulisse.

Onno Kleyn vraagt zich in zijn column af of pasta altijd een integraal onderdeel is geweest van de Italiaanse keuken. Genua, la Superba, de hoofdstad van Ligurië is anders dan alle andere steden. De Smaak van Italië verkende deze eigenzinnige havenstad intra muros en haar verscholen ambachten. 

foto: Genova intra muros.

Er wordt ook gegeten in het nummer. Het dus Jansen en Jansen tovert een insalata capanata op tafel . En het is tijd voor een perfect bordje pasta, want Ligurische Alessandro Savelli vindt, dat pasta alles beter maakt en waarom zou je het dan niet beter laten smaken? Hij schreef er een fijn boek over. Gereons Keuken Thuis gaat zeker  de spaghetti alla carrettiera, de truckerspasta, eens uitproberen.

foto: Spaghetti alla carrettiera.

Of je nu voor leisure of werk gaat, Italië heeft dromers van alles te bieden. Dat lees je in deze Smaak van Italië wonen & werken. Haal dit magazine snel in huis of neem eens een abonnement, want eenmaal op de mat heb je weer heel wat uren lees- en droomplezier. En wie weet volgt dat werken en wonen in een later stadium.

foto: cover njaarsnummer van De Smaak van Italië

De Smaak van Italië, wonen & werken is te koop voor € 6,99 bij je bladenman of via online.

, Noot: dit magazine werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Vegetalia.

Vegetalia. Italo Antwerpse Luna Trapani kreeg in het restaurant van haar ouders Gallo Nero de Italiaanse keuken met de paplepel ingegoten. Zij werkte vaak mee en zo ontstond haar passie voor koken en eten. Uiteindelijk leidde dat ertoe, dat zij zelf ook de keuken in ging om achter het fornuis te staan. In 2018 ruilde zij haar bestaan als onmivoor in voor een plantbased dieet en opende Spritz in Antwerpen, een vegan Italiaans restaurant. Hiervoor ging zij op zoek naar plantaardige alternatieven voor Italiaanse klassiekers uit haar jeugd. Trapani ging aan de slag met de regionale keukens en bundelde 100 recepten in dit nieuwe boek Vegetalia. Een geheel andere kijk op Italiaans eten. Een vooraankondiging op Facebook van deze recensie kwam Gereons Keuken Thuis op zowel vragen als commentaar te staan. Italiaans eten zonder vlees? Gerechten zonder kaas? Alleen maar groente? Dat hoort toch niet zo? Ja het kan allemaal wel en Luna Trapani is living proof. Zelf zegt de schrijfster, dat het motto in Spritz, maar ook in haar boeken simpel en lekker is. 

foto: Arancini alla Norma.

Andiamo! Vegetalia start, bijna zoals elk kookboek, met de basis. Trapani voegt hieraan alternatieven toe voor kaas en vlees. Producten, waar zij graag mee werkt. Ik heb het idee, dat je ook voor andere vervangers kunt kiezen. Denk aan de vegan producten van Euro Company. La base is een hoofdstuk vol basissauzen. Een mooie aftrap om je vegan keuken wat body te geven. Gereons Keuken Thuis vind de Sugo al Marsala een mooie vondst, een rijke bruine saus vol smaak. Vegan koken vraagt namelijk vaak om dat extra scheutje umami. Na smaakmakers, brood en verse pasta komen de antipasti op tafel, risottoballetjes alla Norma, een bloemkool sformato en carciofi met een sjalottenvinaigrette. Rijst voor diverse risotto’s en aardappel voor gnocchischotels volgen plus een onnavolgbare timballo di riso. De nationale primo piatto pasta ontbreekt ook niet in de vorm van een linzen bolognese of spaghetti con scarola, met andijvie.

foto: vegan tagliatelle alla Bolognese.

De secondi in Vegetalia laten zien , dat Trapani overal heeft gezocht naar originele vertalingen van klassieke gerechten, bijvoorbeeld een cotoletta Milanese van bloemkool. Deze komt zeker eens op tafel in Gereons Keuken Thuis, omdat ik benieuwd ben naar de structuur. Heel bijzonder vind ik het stoofpotje van eekhoorntjesbrood. Een fijn herfstgerecht. Via de cotorni belanden we uiteindelijk bij de finish, de zoetigheden, dolci op vegan basis.

foto: Bloemkoolkotelet op Milanese wijze.

Vegetalia is een kookboek geschreven voor mensen, die er een vegan leeftsijl op nahouden en ook willen genieten van de Italiaanse keuken. Maar het boek is ook een welkome aanvulling voor degenen, die thuis hun Italiaanse repertoire willen uitbreiden met een plantbased versie. Met veel creativiteit verzamelde en bewerkte Luna Trapani Italiaanse klassiekers voor haar restaurant en boek. Gereons Keuken Thuis vindt Vegetalia een uitdaging. Dat is de Italiaanse keuken alla vegan, #trueitaliantaste. Dit vormt direct mijn antwoord op de eerder genoemde vragen op Facebook.

foto: cover Vegetalia.

Vegetalia, 100 recepten uit de Italiaanse vegan keuken. Luna Trapani (ISBN 9789089898692) uitgave van Terra  en is te koop voor € 26,99

SPRITZ is gevestigd aan de Oude Koornmarkt 11, 2000 Antwerpen

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Ikaria.

Ikaria, een blauwe zone. Ικαρία is  een groen eiland zo’n 19 kilometer ten westen van Samos. Het eiland dankt zijn naam aan Ikaros, die samen met zijn vader trachtte te ontsnappen van Kreta. Vader Daidalos was de architect van het labyrinth, dat koning Minos liet bouwen voor zijn zoon/monster de Minotaurus, half mens, half stier. Minos hield vader en zoon gevangen, om te voorkomen, dat het raadsel van het labyritnth bekend zou worden. Om te vluchten hadden Daidalos en Ikoaros zelfgemaakte vleugels omgebonden, gemaakt van was en veren. Daidalos vermaande zijn zoon niet te dicht bij het water, noch te dicht bij de zon te vliegen. Want het water maakt de veren zwaar en de zon doet de was smelten. En dat laatste gebeurde, want in zijn jeugdige onbezonnenheid vloog Ikaros te hoog richting de warme zon. De was smolt en de jongen stortte in zee en verdronk. Nog steeds draagt de zee tussen Kreta zijn naam, Ikarische Zee. Ikaros werd begraven op het eiland en sindsdien draagt Doliche (Δολίχη) de naam Ikaria. Een bijzonder eiland.

foto: Daidalos en Ikaros door Charles-Paul Landon (1799)

Tot zover de mythologie voor vandaag, want ook heden ten dage is Ikaria een bijzondere plek. Een zogenaamde blauwe zone, met een opmerkelijk hoog aantal gezonde honderdjarigen. Eén op de drie inwoners wordt zelfs ouder dan 90. Een bijzonder fenomeen, dat wordt toegeschreven aan gezonde plant based voeding, peulvruchten & bonen, dagelijkse fysieke beweging, middagdutjes en heel belangrijk sociale cohesie. Dan Buettner onderzocht Ikaria en andere blue zones en schreef er een mooi kookboek over. Ik besprak dit boek vorig jaar op Gereons Keuken Thuis.

De keuken van Ikaria wordt getypeerd door de klassieke Griekse drie-eenheid van citroen, olijfolie en zelf geplukte kruiden uit het struweel van het eiland. Buettner ging op pad met de 103 jarige Eleni, een kwieke vrouw. De blauwe zone Ikaria kent vele topingrediënten: Bonen & peulvruchten, venkel (vers en zaad0, wilde groente, citroenen vol sap, heldergroene olijfolie van eigen bomen, verse oregano (wat zou de Griekse keuken zijn zonder), honing, rozemarijn en tot slot salie. Van dit laatste kruid maakt men de plaatselijke thee, die naar zeggen de reden is voor het niet dementeren van de ouderen op Ikaria.

foto: kikkererwtensoep uit het Blue Zones kookboek.

Uit het Blue Zones kookboek een klassiek gerecht dat bijna in alle tavernas van het eiland op de kaart staat. Kikkererwtensoep met citroen en kruiden. Een fijn gerecht voor herfstige dage, zoals vandaag hier aan zee. Je kunt dit basisgerecht van Dan Buettner maken met gedroogde kikkererwten of kikkererwten uit blik. En er dan zelf met andere peulvruchten en kruiden een draai aan geven.

Nodig:

450 g gedroogde kikkererwten, een nacht geweekt

of 4 blikken/potten kikkererwten, uitgelekt

1 middelgrote ui, grof gehakt

2 tenen knoflook (door mij toegevoegd, ontbreekt in het boek)

1 laurierblaadje

100 ml extra vergine olijfolie en wat extra om erbij te serveren

peper en zout

sap van 3 citroenen

verse tijm, oregano en rozemarijn en wat rucola (toevoeging van Gereons Keuken Thuis)

Bereiding:

Doe de kikkererwten in een grote pan, giet er zoveel water bij, dat ze er net mee worden bedekt en breng het geheel aan de kook. Haal de pan van het vuur. Laat de kikkererwten uitlekken, spoel ze af en doe ze in een schone pan. Voeg de ui, knoflook (deze ontbreekt in de ingrediëntenlijst in het boek), laurierblaadje en olijfolie toe. Giet er zoveel water bij dat het geheel onder komt te staan. Breng aan de kook en laat ze twee uur zachtjes doorkoken, totdat de kikkererwten gaar zijn. (Bij blikerwten heb je slechts een half uur nodig). Haal de pan van het vuur, verwijder het laurierblaadje en maak de soep op smaak met peper en zout. Voeg bij het serveren het citroensap toen een scheut olijfolie naar smaak.

Garneer de soep met wat kruiden of een handje rucola. Kαλή όρεξη!

foto: cover Blue zones kookboek.

Over Ikaria: Eiland in de diepblauwe Egeïsche Zee. De meltemi wind verkoelt op hete zomerse dagen. Kikkererwten worden bereid op diverse manieren. Dille, munt en andere vers geplukte kruiden vormen samen met citroen en knoflook het smaakpalet. Citroen in de tomaat en orzosoep, venkelpastei  en gevulde wijnbladeren ontbreken niet. Met avgolemono saus.  Bonensalades.  En voor de wintervoorraad. wordt alles gedroogd in de Helleense zon.

Blue Zones kookboek, 100 recepten om 100 mee te worden, Dan Buettner (ISBN 9789000371556) is een uitgave van Spectrum Lifestyle en is te koop voor € 25,00

Dan Buettner is ontdekkingsreiziger, fellow van National Geographic, prijswinnend journalist en auteur van meerdere New York Times-bestsellers. Zijn artikelen over de blue zones in The New York Times en National Geographicworden enorm goed gelezen. Inmiddels werkt hij met gemeentelijke organisaties en grote bedrijven in de VS om blue zones-projecten te initiëren, projecten met aandacht voor zowel een gezonde leefstijl als voeding. Hij was te gast bij The Today Show, Oprah, NBC Nightly News en Good Morning America, en keynote spreker bij TEDMED, Bill Clinton’s Health Matters Initiative en Google Zeitgeist. Zijn toespraak op het World Economic Forum in Davos in 2018 werd gekozen als ‘een van de beste van Davos’.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Franse weken foodbloggersparade 2021.

foto: Nice, Baie des Anges.

Franse weken foodbloggersparade 2021. De Franse weken op Gereons Keuken Thuis stevenen hard op de arrivée af. Een rondje door la douce France van foodbloggers vormt elk jaar de hekkensluiter. Recepten al dan niet gemaakt in het gehuurde huisje à la campagne of tijdens de Hollandse #staycation. Ik bleef deze zomer au bord de la mer (du Nord) en voor het najaar staat een heuse Grand Tour in de steigers, maar daar lezen jullie tegen die tijd over, als Gereons Keuken en route is. Nu is het tijd voor een Franse foodbloggersparade met clafoutis, aligot, ratatouille en oesters met champagnesabayon. Een feestje als toegift. Nu nog hopen, dat de weergoden, dat ook voor ons in petto hebben deze nazomer. Bon Appetit!

Franse weken foodbloggersparade 2021.

foto: clafoutis van pruimen.

Sandra Nota, clafoutis met vanille en pruimen. Het is al een ouwetje, maar ze gaat hem binnenkort weer maken want deze foodblogger kreeg een hele berg verse pruimen van haar schoonouders. Hun oogst is weer mega dit jaar!  Lees meer

foto: aligot uit de Auvergne.

Véronique, half Frans, schrijfster van culiblog Oh my dish, nodigde mij uit een keuze te maken uit haar repertoire Franse recepten. Gereons Keuken thuis koos voor aligot uit de Auvergne.

foto: ratatouille van Sabine.

Sabine van the tasty chilli. Ratatouille is een Franse groenteschotel gemaakt van verse zomerse groenten en heerlijk op smaak gebracht met geurige Provençaalse kruiden. Dit traditioneel ratatouille recept combineert aubergine, courgette, paprika, ui, tomaat en knoflook tot een kleurrijk gerecht boordevol smaak dat je meteen in zuiderse sferen brengt. Lees meer. 

foto: Salade Niçoise

Flying foodie Mariska stuurde een recept in voor een heuse salade Ni‡oise. Zomer aan de Baie des Anges op de witte keien van het strand. Glas frisse rosé erbij. Instant zomer. Salade Niçoise.

foto: Bourgondisch stoofvlees

Anke Morreel gaat in Andalusië voor een Bourgondisch gerecht. Stoven maar! Lees meer.

foto: vismousse van Cora.

Cultfood Cora met een chique vismousse. Van deze foodblogger kun je altijd originele trouvailles verwachten, zoals deze feestelijke vismousse.

foto: oesters met Champagnesabayon

Hanneke Culinea stuurde een recept in voor oesters met champagnesabayon. Gereons Keuken Thuis meende dit meteen te moeten doorsturen naar Anatole Circonflexe voor zijn carnet culinaire. Want de professeur is nog steeds aan het denken over een recept met champagne. Wat een mooi voorgerecht

foto: De apéro van Ingrid.

Vinissima Ingrid en apéro. Behalve een kook- en wijn wijn sorcière is Ingrid ook een inspiratieve coocktailshaker. Zij maakten een G&T à la Française voor de apéro. Lillet tonic.

Dank aan al deze foodbloggers voor hun bijdrage!

foto: Collioure eind september.

La rentrée staat voor de deur. Een vrucht, die daarbij hoort zijn vijgen. Paars, groen of zelfs zwart. Met mauve of robijnrood vruchtvlees. Zoet, sensueel en verleidelijk. Om zo te eten, met een stukje kaas of gedroogde ham. Met een glas zoete Madeira erbij. Zal ik nog even doorgaan? Ik dacht meteen aan een gouwe ouwe uit mijn keukentje. Je kunt ze vullen met kalfsgehakt, gedroogde vruchten en tijm. Dan even de oven in. Heb je een mooi nazomer gerecht voor bij een Maury sec, een wijn uit Côtes de Roussillon. De Maury sec is een versterkte rode wijn gemaakt van grenache, carignan en syrah. Deze wijn verschijnt in geoxideerde of ongeoxideerde vorm.. De nazomerse tinten en smaken maken je rentrée gevoel compleet.

Nodig 4 personen:

12 verse vijgen
50 g gedroogde abrikozen
50 g gedroogde vijgen
200 g kalfsgehakt
2 tenen knoflook
zoete witte ui
40 g boter
2 el crème fraîche
paneermeel
1 tl tijm
1/2 tl nootmuskaat
peper en zout

Bereiding:

Snijd de kapjes van de verse vijgen en hol de vruchten met een lepel uit. Bewaar het vruchtvlees. pel de ui en knoflook en snipper deze heel fijn. Snijd de gedroogde abrikozen en vijgen in hele kleine stukjes. Meng in een grote kom het kalfsgehakt, de crème fraîche, het vijgenvruchtvlees, de ui en knoflook, de gedroogde vruchten met paneermeel goed door elkaar. Maakt het mengsel op smaak met de nootmuskaat, tijm, peper en zout. Laat het mengsel even rusten in de ijskast. Vul de vijgen met het gehaktmengsel en zet de vijgen in een ovenschaal. Verwarm de oven voor op 180 graden. Doe op elke vijg een klontje boter en zet het kapje erop. Bak het geheel gaar in ongeveer een half uur. Serveer de vijgen lauwwarm met wat salade.

Lekker Wads.

Lekker Wads. Terwijl er een heleboel boeken bestaan over Nederlandse streekgerechten, van Zuid Limburg tot aan de Kop van Noord Holland, bleef de culinaire geschiedenis van de Waddeneilanden altijd een beetje onderbelicht. Veenbessen en Texels lamsvlees. De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat Gereons Keuken Thuis vaak ook niet verder kwam. Daarin brengen Lodewijk Dros en Annette van Ruitenburg verandering met hun mooie kook- en leesboek (of andersom) Lekker Wads, Ingegeven door door de vraag wat hun grootouders aten, maakten zij een reis door de geschiedenis van de keukens en het leven op deze eilanden. Van Texel tot Fanø.

Lekker Wads staat vol smakelijke verhalen over de Waddeneilanden en hun bewoners. Vissers, boeren en aangespoelde lieden. Hoewel er boeken vol zijn geschreven over de ecologie, geschiedenis en cultuur, bleef de eetcultuur van de Wadden altijd een stiefkindje. Het zou natuurlijk ook zo kunnen zijn, dat er helemaal geen eigen cuisine bestaat. Een mooie uitdaging voor de schrijvers, om dat te onderzoeken en er recepten bij te vinden. In het boek vind je naast de smakelijke verhalen van Dros, recepten van de hand  van Van Ruitenburg in moderne interpretatie.

Lekker Wads start met befaamde Hugh Jans, die in 1982 de opdracht kreeg om de Texelse keuken op de kaart te zetten. Hij was er weg van. De toon was gezet om meer aandacht et besteden aan de keuken van de  Waddeneilanden. De schrijvers leggen hierbij uit, welke een Salade Nebukadnezar hierbij speelt. In het volgende hoofdstuk legt Dros een verband tussen het Troje van Schliemann en Texel. Als daar niet ene Maartje was geweest. Annette vergezelt het verhaal met een griesmeelpudding met amandelmelk en duindoorn. Worst en pap komen aan bod. Ook Dirk Daalders heerlijkheden. Daarbij horen gerechten met klinkende namen als broeder met zeekraal en schapenkaas of ôrte uut het zakkie. En waarom is het voor zeelui van de Wadden niet gezond om ijsbeer te eten? De schrijvers besteden een hoofdstuk aan vergeten Wads eten, de geneeskracht van de natuur en belanden uiteindelijk in Deense invloedssferen.

Kort gezegd Lekker Wads is als een staycation op de Waddeneilanden, een lekker stuk Nederlands terroir om over te lezen en van te genieten. Lekker Wads hoort in de tas van elke reiziger, die op het veer naar één van deze eilanden stapt. Proeven maar!

Lekker Wads, Lodewijk Dros en Annette van Ruitenburg (ISBN 9789024434169) is een uitgave van BOOM uitgevers en is te koop voor € 27,50

Over de Smaak van Texel van Annette van Ruitenburg schreef Gereons Keuken Thuis:

“En dan weet je wat je kunt verwachten, een boek bomvol natuur, zee, zilte smaken en terroir. Want het eiland Texel is één bonk terroir, zilte natuur en trotse bewoners, die met liefde hun producten koesteren. Een boek over ondernemende, creatieve en innovatieve mensen, die dit eiland tot een plek maken, waar het goed toeven is.”

Binnenkort lees je een lekker recept uit Lekker Wads op Gereons Keuken Thuis.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Frans koken met Alice B. Toklas.

foto: Gertrude Stein & Alice B Toklas met hun poedel.


Frans koken met Alice B. Toklas. 
(1954) In de jaren twintig verzamelde zich rond de Parijse tafel van Gertrude Stein en Alice B. Toklas een bont gezelschap van schrijver, schilders en bohémiens. Het Parijs van vlak na de Grande Guerre en de Spaanse pandemie. Parijs was een toevluchtsoord geworden voor jonge mensen en creatieve geesten en de eetkamer van dit stel was vaak het toneel van interessante gesprekken en het eten, dat Alice bereidde. Gertrude Stein had in de oorlog leren autorijden. Recht vooruit, achteruit was niet haar ding. Met hun auto genaamd La Pauline trokken zij in de oorlog door heel Frankrijk, om hulp te verlenen. Een reis vol ontmoetingen, maar ook heerlijk eten. In 1954 schreef Alice B. Toklas er een kookboek over, vol recepten uit haar kleurrijke leven. De later klassieke demi deuil kip van mère Fillioux uit Lyon ontbreekt niet, net zo min als een picknick lunch, baars op de wijze van Picasso of aubergine à la Provençale. 

foto: cover Alice B. Toklas kookboek.

De dames Stein en Toklas aten zich dwars door de Hexagone heen. Alice B. Toklas is een boek, dat ik kreeg van Raya Lichansky en ik lees er elke keer met genoegen uit. Want naast kok was Alice ook een humoristisch verteller en wordt elk recept verdiept met een verhaal. La Pauline bracht de dames tot aan Perpignan, waar zij een oude feestzaal inrichten als depot voor medische spullen. Onderwijl genoten ze van de Catalaanse cuisine van deze stad. Van lokale kreeftjes tot illegaal geschoten zwijn. Alice B. Toklas noteerde het recept voor een millason, een dessert uit deze streek. (Andere bronnen noemen millason een Gascoons nagerecht.) Het deed haar gek genoeg denken aan Southern fried corn bread. De schrijfster is niet heel nauwkeurig in haar ingrediëntendeclaraties, dus  waar nodig heeft Gereons Keuken Thuis de recept-tekst iets aangepast.

Nodig:

1/2 l kokende melk

175 g maismeel

200 g suiker

2 eieren

snufje zout

4 el boter

1 el oranjebloesemwater

frituurolie

poedersuiker

Bereiding:

Roer de kokende melk, het maismeel en suiker goed door elkaar. Zorg ervoor dat er geen klontjes ontstaan. Het mengsel moet goed glad zijn. Kook het mengsel gedurende 20 minuten, blijf roeren, tot het redelijk stijf is. Laat iets afkoelen en roer er twee losgeklopte eieren doorheen, 4 eetlepels boter en een eetlepel oranjebloesemwater. Giet dit beslag op een platte schaal, laat verder stollen en vorm er koekjes van, die je later frituurt in hete olie. Laat uitlekken en bestrooi met wat poedersuiker.

ELLE Cuisine. (1957)

foto: cover ELLE Cuisine

ELLE Cuisine. Alles, wat de Franse huisvrouw dient te weten over eten. Uit 1957, dus bijkans 65 jaar oud. Ik tikte dit boekje eens tussen andere rommel op de kop. Het is een geschreven door Mapie de Toulouse-Lautrec, inderdaad familie van de schilder en chroniqueur van het Parijse leven. Mapie was een bekende foodjournaliste en schreef diverse kookboeken. Zo ook dit werkje uit 1957, ELLE Cuisine. Het leert de Franse vrouwen te presteren voor verschillende momenten in het leven van de familie. Hoe voed je het kroost, wat belieft de mari en wat te doen als de patron komt eten? De Toulouse-Lautrec doet het allemaal uit de doeken. En met verbluffend resultaat. Te meer, omdat dit boek van voor naar achter klassiekers uit de Franse keuken voorschotelt, zonder de tegenwoordig alom aanwezige plaatjes. En een extraatje is dat elk hoofdstuk wordt ingeleid met een kort gedicht. Wat een vrolijkheid. Dat vindt Gereons Keuken Thuis zo leuk aan dit boekje. Het doet een beroep op je eigen voorstellingsvermogen.

foto: Mapie de Toulouse Lautrec. (van babelio.com)

Mapie de Toulouse-Lautrec geeft aan het begin van dit boek wijntips, want een goede gastvrouw weet ook de juiste combinatie tussen wijn en spijs te maken. Het bevat een lijst met oogstjaren. Want naast de maaltijd is ook conversatie een must. Hierna begint het koken, zij het seule pour déjeuner, wanneer de mari au bureau is, of als er een goede vriendin komt eten. Een diner tête à tête met de echtgenoot. Kant en klaar voor als de mari seul is. Imprévus, onvoorziene gasten. Je leest het: de Franse domestic goddess uit ELLE Cuisine was van alle markten thuis. Daarnaast was zij ook heel praktisch,  want één van de recepten luidt: “Draai twee blikken cassoulet de Toulouse om, meng deze met wat extra tomatenpuree bedek met paneermeel & klontjes boter en zet ongeveer  15 minuten in een hete oven.” Zo verrekte simpel kon het leven zijn in 1957.

foto; Le Grand TRALALA.

Tijdens de Franse weken wil ik jullie een recept uit ELLE Cuisine niet onthouden. Het komt uit het hoofdstuk Le Grand TRALALA en is een recept voor Canard MontMorency. Of dit gerecht iets te maken heeft met de in 1570, in opdracht van Filips II, onthoofde graaf van Horne wordt er niet bij vermeld. Dat moet Gereons Keuken Thuis eens uitzoeken. Het is recept voor eend in een kersensaus. We drinken er een fruitig glas Fleurie bij.

Nodig voor 6 personen:

1 mooie grote geplukte eend.

60 g boter

1 pond kersen ontpit

1 glas rode wijn

zout & peper

Bereiding:

De eend is schoon van binnen en drooggedept. Smeer de vogel in met boter en rijg hem aan een spit (met lekbak eronder) of doe hem in een schaal. Plaats de eend in een hete oven en rooster de eend gedurende 25 minuten. Let erop het vlees telkens te bedruipen met wat warm water. Zout het vlees niet. Kook de kersen kort in de rode wijn. Vang de braadjus, op smaak gemaakt met  peper en zout op en meng deze met de rode wijn en kersen. Bedruip de eend nog eenmaal met deze saus. Doe de gebraden eend op een schaal en drapeer de gekookte kersen eromheen. Serveer de jus apart. Een tip van Mapie is om met cocktailprikkers wat warme kersen in de eend te prikken ter verhoging van de feestvreugde. Oh la la.

Volgende keer vind je op Gereons Keuken Thuis een recept van Alice B. Toklas, die de sterren van de hemel kookte in de roaring 20ties.

Een shotje leefstijl.

foto: cover Een shotje leefstijl.

Een shotje leefstijl. Er wordt de laatste weken wat af gediscussieerd over wel of niet vaccineren tegen Covid_19. Helpt een vaccinatie? Wil ik een tweede vaccinatie? Of juist niet en ga ik lekker festivallen zonder? Allemaal persoonlijke vragen, die Gereons Keuken Thuis niet kan, noch wil beantwoorden. Ik zelf ben inmiddels dubbel “geïmpregneerd” en vind het allemaal prima. Het is je eigen keuze. Aan de slag gaan met je conditie en weerstand is dat ook. Jacqui van Kemenade schreef er een mooi boek over. Een shotje leefstijl, werken aan je weerstand. Want je gezondheid houdt natuurlijk niet op bij die twee prikken. Daar kun je veel meer aan doen, ZELF! De corona-pandemie had bijzondere verschijningsvormen: ineens ontwaarde je joggende buurmannen en bootcampende buurtgenoten. We zaten thuis achter de werkbuis en snackten wat weg. De zogenaamde coronakilo’s vlogen eraan. Laten we het de corona-paradox noemen.

Tijd om er wat aan te doen. Maar zo makkelijk is dat niet. Door het thuiszitten werden we geconfronteerd met vastgeroeste eet-, drink en beweeggewoontes. Gereons Keuken Thuis is hierop geen uitzondering, want 5 maanden lang je wekelijkse zwemroutine missen is geen sinecure. Zie daar maar eens tegenop te wandelen. En hoe minder conditie, hoe minder weerstand. Schrijfster Jacqui van Kemenade neemt je aan de hand van een quiz en een aantal topics aan de hand. Het gaat niet per se om afvallen, want ieder vogeltje heeft een ander snaveltje. De combinatie van omgeving, slaap, ontspannen, bewegen en eten&drinken vormen volgens de schrijfster dat extra shotje leefstijl. 

Een shotje leefstijl start met een quiz, waarin Jacqui van Kemenade vragen stelt over je leefgewoonten. Gereons Keuken Thuis werd daar blij van, want kwam er niet extreem kwetsbaar uit. Nou ja, misschien toch wat minder wijn en letten op suikers. Maar grosso modo heeft de Covid-19 periode mij juist goed gedaan. Heb ik het boek dan niet nodig? Jawel het is reuze praktisch en interessant om dingen te fine tunen op gebied van slaap, bewegen, eten &drinken en ontspanning. Daarvoor vind je in dit boek veel tips en uitleg. Het inzetten en vasthouden van je leefstijl voor altijd. dat is wat deze huisarts beoogt. Wat heb ik nodig en hoe maak ik mijn eigen mix van toekomstige weerbaarheid? De twee prikken vormen voor mij de kick off en een shotje leefstijl wordt mijn volgende dosis. Op dagelijkse basis. Aan de slag!

Een shotje leefstijl, tips van huisarts Jacqui van Kemenade (ISBN 9789463192330) is een uitgave van Scriptum en is on- en offline te koop voor € 17,50

Over de schrijfster: Jacqui van Kemenade studeerde geneeskunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Zij specialiseerde zich in 2001 als huisarts en in 2018 als kaderhuisarts diabetes. Na het voeren van een eigen praktijk is ze nu freelance huisarts en zet zij zich in voor de promotie van leefstijlprogramma’s in en buiten de zorg. Jacqui was in 2017 en 2018 te zien in het tv-programma Gezond verstand.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer