ELLE à Table.

foto: romige burrata met gekaramelliseerde paddenstoelen.


ELLE à Table. Get the party started!
 Een nieuw magazine voor de feestdagen. Vol hemelheerlijke gerechten voor onvergetelijke diners. Want, dat is Gereons Keuken Thuis met ELLE à Table eens, hebben we in dit rampjaar wel verdiend. Weliswaar niet aan met veel mensen aan tafel thuis, maar een begin is er. Je dekt de tafel mooi, als een heus sprookje en duikt de keuken in. En dat koken is met de feestelijke recepten in dit bookazine geen straf. Indorock en -stok Vanja van der Leeden verkende het Hollandse platteland voor de lekkerste knollen. Wat je van onder de grond haalt is heul lekker. Van knolselderij Anna tot aardpeersoep en met rode bietjes in de vorm van tartaar.  Het EI komt aan bot, zilt en zalig met zeewier, door de volromige polenta of in een sauce béarnaise voor bij de kreeft.

foto’s: kreeft met béarnaise (l) en smaakmaker citrus (r)

Elle à Table doet de suggestie om je gasten eens te verrassen met een tafel, die is gedekt als curiositeitenkabinet. Doe eens gek, hal alles van de zolder en uit de kast. Maak er een echt tableau vivant van. Hierna komen de showstoppers, fruit, vlees en croute, desserts en kaas, maar dan uitbundig. Veel aandacht besteedt Elle à Table aan foodparing met mooie ingrediënten. Tot slot worden de lezers verguld met bladgoud en gepamperd à la crème. Praat ik nu ineens wartaal na al dit food geweld? Welnee, ik hoop jullie aan te sporen snel dit mooie magazine te scoren. Dat rijmt, want het is tenslotte Sinterklaastijd. Alles om je feestmaand tot een sprankelende tijd te maken. Aan Elle à Table zal het niet liggen.

foto: de spannend verpakte Elle à Table.

 Het bookazine Elle à Table, get the party started. Issue no. 1 is te koop voor € 7,99 bij je bladenman, de supermarkt of online.

TIP: Elle à Table zette alvast een recept voor romige burrata met gekaramelliseerde paddenstoelen, cavolo nero en spicy boter voor je online.

Noot: dit tijdschrift werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Maandag, een recept uit het grote Kookmutsjes kook- en bakboek.

Maandag, een recept uit het grote Kookmutsjes kook- en bakboek. Vorige week besprak ik het leuke kookboek van Najat en Nadia, de dames van de site Kookmutsjes. Vandaag, op maandag een recept uit dit leuke boek. Tonijnharcha. Harcha is een Marokkaans griesmeelbroodje. De schrijvers van dit kookboek doen er iets speciaals mee en vullen de broodjes met tonijn. Prima voor de apéro. We schenken er een koud glas Provençaalse rosé bij.

foto: tonijnharcha uit het Kookmutsjesboek.

Nodig (10 stuks):

Voor het deeg:

400 g fijne griesmeel

8 g bakpoeder

5 g zout

10 g kristalsuiker

50 ml olijfolie

200 ml melk

50 g fijne griesmeel extra

Voor de vulling:

1 grote gele ui

1/2 rode paprika

1 blik tonijn in zonnebloemolie

40 g groene olijven

20 ml olijfolie

1 mespunt zout

1 tl zwarte peper

2 tl paprikapoeder*

75 g geraspte kaas

30 g ketchup

* door Gereons Keuken Thuis aangevuld: 2 tl paprika poeder. Stond niet in lijst.

Bereiding:

Snipper de gele ui en snijd de paprika in blokjes. Laat de tonijn uit blik uitlekken. Snijd de groene olijven in plakjes. Verhit de olijfolie in een koekenpan op middelhoog vuur. Voeg de ui, paprika, het zout, de zwarte peper en het paprikapoeder toe. Haal de pan van het vuur en voeg de olijven en ketchup toe. Meng goed en laat het groentemengsel afkoelen. 

foto: de stap voor stap methode van Najat en Nadia

Doe voor het deeg de fijne griesmeel in een diepe kom Voeg het bakpoeder, zout en de kristalsuiker toe. Meng goed. Voeg de olijfolie en melk toe. Kneed alle ingrediënten 2 minuten. Laat het deeg hiena 5 minuten rusten en kneed vervolgens nog 3 minuten tot een samenhangend deeg. Verdeel het deeg in tien stukken van 50 gram elk rol met een deegroller uit tot een cirkel met een doorsnede van 9 cm. lege r 40 gram van het tonijnmengsel op. Neem nog een stuk deeg en rol het goed uit. Leg het bovenop het tonijnmengsel Druk de zijkanten met je vingertoppen goed dicht. Duw met een glas of een kommetje met een doorsnede van 8 centimeter een cirkel uit. Herhaal deze hele werkwijze met het overige deeg en vulling.

Bedek de binnenkant van een deksel van een pot (bijvoorbeeld pindakaas) met plasticfolie. Leg de gevulde tonijn harcha erin. Druk de harcha heel goed aan. Haal de harcha uit het deksel. Doe de overige griesmeel in een kom en wentel de harcha’s er doorheen.

Verhit een pan met een dikke bodem op middelhoog vuur Bak de harcha’s aan beide zijden in 4 tot 5 minuten goudbruin en gaar. Serveer de tonijnharcha’s warm.

foto: cover Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek.

Lees meer over het grote Kookmutsjes kook- en bakboek op Gereons Keuken Thuis.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek. Najat en Nadia Yachou. (ISBN 9789021577647) is een uitgave van Kosmos en is te koop voor € 20,99

Blue Zones kookboek.

foto: cover Blue zones kookboek van Dan Buettner.

Blue zones kookboek. Deze week werd er in de persconferentie over Covid-19 maatregelen en in de pers nog op gehamerd. Leef en eet gezond en let een beetje op elkaar! Maar voor veel mensen is dat toch abacadabra. Je zou iedereen bijna aanraden: ga wonen in een Blue Zone. Dat komt je weerstand ten goede. Zonder nu de healthy dominee uit te willen hangen is er al jaren een onderwerp, wat mij bezig houdt. Namelijk het fenomeen Blue Zones. Oorden, waar mensen respectabele en gezonde hoge leeftijden bereiken. Door hun voeding, door het uitblijven van stress, beweging en de absentie van dementie. Er zijn maar vijf plekken op deze aardbol met elk hun eigen way of life. Sardinië (Italië), Ikaria Griekenland), Okinawa (Japan), Nicoya (Costa Rica) en Loma Linda (Californië) Schrijver van het Blue zones kookboek, Dan Buettner bestudeert al jaren deze gemeenschappen en vond het tijd de recepten voor een mooi en lang leven per regio te delen. Want wij in de Westerse wereld zijn veel basiszaken, die zo normaal leken, kwijtgeraakt. Je zou bijna kunnen stellen, dat mijn Betuwse grootmoeder op haar eigen manier in een soort mini blue zone avant la lettre leefde. Lopend naar de kerk in de ochtend, elke dag een verse gezonde maaltijd, veel handarbeid verrichten (denk aan de was of inmaken) en weinig stress. Op zondag koffiedrinken met alle andere ouderen. Vrijwilligerswerk. Dat ritme, in een kleine plaats, draagt bij aan een lang en gezond leven. Als je er eens een keer niet bent, word je direct gemist. Kom daar eens om in onze steden. 

Maar nu het koken. Blue zones kookboek bevat 100 recepten om 100 mee te worden. Gegroepeerd per Blue zone. Na een korte inleiding met de overeenkomstige kenmerken van het Blue zones dieet, Dan Buettner specifieke recepten per regio.

Sardinië Dit eiland in de Middellandse Zee kent heel veel mensen op hoge leeftijd. Buettner zegt, dat dit komt door het evenwichtige en gezonde dieet. Per Blue Zone stelt hij een smaakpaletop. Want in ieder gebeid kent mijn zijn eigen gerechten. Voor Sardinië betekent dat een snel groentegerecht van snijbiet, eten met tutti a tavola, van jong tot oud, wilde kruiden of een Sardijnse lasagna. Duidelijk is dat groenten en fruit bij deze eilanders de hoofdmoot vormen.

Okinawa, het Japanse eiland laat een heel ander smaakpalet zien, van krachtige Zuid- en Oost Aziatische smaken met krachtige ingrediënten. Huisgemaakte dashi, misosoep of gestoomde paarse zoet aardappels. Denk ook de tsukémono niet weg en het feit dat ouderen dagelijks gezamenlijk bewegen. Sociaal en fit.

Nicoya in Costa Rica laat weer een heel ander beeld zien, Dan Buettner ontdekte daar het gezondste ontbijt. Elke dag maken vrouwen daar een ontbijt van pittige bonen en maismeel. Als ontbijt volgens een 8000 jaar oude traditie. Een Blue Zone smaakpalet van bonen, mais, koriander, zoet paprika, ui en knoflook. Voor Yuka cakejes, de Costa Ricaanse groente culantro coyote of wat te denken van een ceviche van palmharten? En maispannenkoeken mogen niet ontbreken in dit dieet.

Ikaria in de diepblauwe Egeïsche Zee. De meltemi wind verkoelt op hete zomerse dagen. Kikkererwten worden bereid op diverse manieren. Dille, munt en andere vers geplukte kruiden vormen samen met citroen en knoflook het smaakpalet. Citroen in de tomaat en orzosoep, venkelpastei  en gevulde wijnbladeren ontbreken niet. Met avgolemono saus.  Bonensalades.  En voor de wintervoorraad. wordt alles gedroogd in de Helleense zon.

Loma Linda, de laatste Blue Zone, geboren uit een religieuze beweging, opgericht in de 19e eeuw. Een beweging, waar soberheid een vand e grote deugden is. Deze Adventisten verbazen wetenschappers door hun gemiddeld hoge leeftijd en vitaliteit. Gereons Keuken Thuis vindt dat niet vreemd, want behalve eten kan religie ook een veilige haven zijn voor mensen. In Loma Linda is het absisvoedsel haver, noten(pasta) en weer veel bonen. Ontbijten met een kokospudding met chia zaad, havermoutbolletjes. een vezelrijk dieet en gezamenlijke sabbatmaaltijden. Dat is hun geheim.

Blue Zones kookboek is het verhaal van deze 5 levendige gemeenschappen, die leven volgen een strikt en gezond plan. Ik zou er nog veel meer over kunnen schrijven op deze druilerige zaterdag. Het boek besluit met een samenvatting van ingrediënten per gebied, die ervoor zorgen, dat je gezond oud wordt. Gereons Keuken Thuis vindt Blue Zones een inspirerend boek. Niet alleen vanwege de lifestyle in deze gebieden, maar ook door de vele bruikbare recepten, die zeker in deze barre tijden broodnodig zijn voor je weerstand. Ga eens koken op de Blue zones manier!

Blue Zones kookboek, 100 recepten om 100 mee te worden, Dan Buettner (ISBN 9789000371556) is een uitgave van Spectrum Lifestyle en is te koop voor € 25,00

Dan Buettner is ontdekkingsreiziger, fellow van National Geographic, prijswinnend journalist en auteur van meerdere New York Times-bestsellers. Zijn artikelen over de blue zones in The New York Times en National Geographicworden enorm goed gelezen. Inmiddels werkt hij met gemeentelijke organisaties en grote bedrijven in de VS om blue zones-projecten te initiëren, projecten met aandacht voor zowel een gezonde leefstijl als voeding. Hij was te gast bij The Today Show, Oprah, NBC Nightly News en Good Morning America, en keynote spreker bij TEDMED, Bill Clinton’s Health Matters Initiative en Google Zeitgeist. Zijn toespraak op het World Economic Forum in Davos in 2018 werd gekozen als ‘een van de beste van Davos’.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Komende winter, na al het feestgedruis plaats ik een vrolijk menu uit het Blue Zone kookboek met een eigen twist van Gereons Keuken Thuis.

Gereons Mag komt er weer aan.

Gereons Mag komt er weer aan. De decembereditie 2020 in dit bijzondere jaar begint al aardig vorm te krijgen. Het prachtige cadeauboek The Amsterdam Canals laat een verstild Amsterdam zien. (uitgave van Terra), Amsterdamse gebbetjes, Den Haag heeft hopjes, Mokum tegenwoordig gebbetjes als snoepje, kwam Gereons Keuken Thuis achter op 28 september bij de CPL 2020. wat je niet mag missen is het mooie feestnummer van Elle à Table, hiermee kan je echt shinen tijdens de feestdagen. Vegan chocolade ijs van Montgomery’s als dessert of tussendoor.

Gereons Mag komt er weer aan. Proosten op 20 jaar Kroon op het werk met bier van Zaanse brouwerij De Hoop. Een recept voor likeur uit mijn SeaSpot keuken. Ik ga dit jaar voor een Danske kerst. Geluk kan ik ook wel gebruiken na dit annus horribilis 2020, dus een daruma van Peter van Berckel kan geen kwaad. Lekker warme wintervoeten met de sokken van Hemd voor hem. Recepten. En vegan nieuwe stijl met à la Damira, let’s go Lebanon. Tot slot werd mij hele bijzondere olie gestuurd, een #nowast samenwerking. Olijfolie met paling of makreelsmaak, als fisnishing touch op je amuse mousse.


Denk je nu je dit leest, verhipperdepip mijn product of verhaal ontbreekt? Schroom dan niet contact met mij op te nemen. Gereons Mag decembereditie 2020 verschijnt op 4 december daags voor pakjesavond! Inzenden kan tot en met 1 december.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek. In juni 2018 leerde ik tijdens een bloggerdiner in het Amsterdamse Amstel Hotel de charmante zusjes Najat en Nadia kennen. Zij vielen als tafeldames direct op door hun weelderige Diana Ross hairdo. Stiekem dacht Gereons Keuken Thuis nog, dat zij zouden gaan zingen later op de avond. In eerste instantie verstonden mijn tafelgenoten en ik niet wie zij waren. Wij begrepen, dat zij de kookwitches heetten. Niets was minder waar, deze twee zussen uit een groot gezin zijn de oprichters van het grote foodplatform Kookmutsjes. Dat was de juiste naam. Vanaf begin af aan een groot succes. Een website in het Nederlands, Engels en Frans, gevolgd door vele liefhebbers. Najat is degene, die kookt, recepten ontwikkelt en deze op de gevoelige plaat vastlegt. Nadia, de contentmaker, is degene, die alles op hun website zet. Een mooi stel, deze twee dames uit Groningen. Dat er na al hun succes met de website en op social media een kook- en bakboek moest komen met 80 recepten stond buiten kijf. Tijdens de Culiperslunch van 28 september jl. werd het tijd voor een hernieuwde kennismaking met de twee. Zij het dat de dames hun  weelderige lokken hadden ingeruild voor een strak kapsel.

foto: Grand blogger dinner 2018

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek is een kookboek, dat je niet snel zult verwachten op Gereons Keuken Thuis. Er werd in het grote gezin van Najat en Nadia volop gekookt, makkelijke easy does it food en traditionele gerechten. Hun moeder was van de onvervalste Marokkaanse pot, maar de schrijfsters kennen geen grenzen, van pasta tot een Big Mac pizza, broodjes, maar ook een serieuze tonijnharcha, een griesmeelkoek. Moeilijk te maken? Welnee! De portee van het boek is heel simpel, want deze dames illustreren elke kookstap met een foto. Ik vind dat een leuk format, omdat niet iedereen behept is met het visualiseren van een gerecht en de bereidingsstappen. Het kookboek is verdeeld in hartig en (veel) zoet, een kook- en een bak gedeelte. Sommige recepten komen recht uit hun native keuken en zijn best bewerkelijk, andere recepten vergen nauwelijks moeite. Tot slot is er een feestgedeelte. Ook delen de mutsjes ook hun favoriete ingrediënten. Daar zitten wel wat verrassingen bij. Vergeet niet, dat zij ook een heel eigen lijn kruiden en specerijen hebben. Ze zitten dus niet stil.

foto: cover het grote Kookmutsjes kook- en bakboek.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek is geen culinaire encyclopedie, maar een boek dat je als ouders, ik bedoel Sinterklaas, mooi in de schoen kunt stoppen van zoon of dochter, die nog de eerste schreden in de keuken moeten zetten. In die opzet zijn de beide zussen geslaagd. En kom je er niet uit dan kun je altijd nog te rade gaan op hun website Kookmutsjes.

Het grote Kookmutsjes kook- en bakboek. Najat en Nadia Yachou. (ISBN 9789021577647) is een uitgave van Kosmos en is te koop voor € 20,99

Volgende week plaatst Gereons Keuken Thuis een bijzonder recept uit dit boek.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

God save the Queen.

foto: God save the Queen.

God save the Queen. Soms zie ik op vensterbanken een kleine maar oh zo bekende verschijning staan. Het is zo’n solar gedreven poppetje van ER II, de vorstin van het Verenigd Koninkrijk. Al bijna 70 jaar lang zit zij op de troon. Het poppetje zwaait en zwaait naar de voorbijgangers. Alsof haar hele leven bestaat uit wuiven. Niets is minder waar over deze, met 1,60 meter. kleine en kordate vrouw, die ondanks haar postuur telkens weer een groot respect afdwingt. In de film Queen werd dat heel duidelijk. Een vrouw, niet zonder emoties, maar geworteld in het gebied, waar zij het liefst vertoeft. De Schotse Highlands. een vrouw, die opgevoed is met een discipline. Je zou je kunnen afvragen, zeker in het licht van de nieuwe serie The Crown op Netflix, wie nu eigenlijk de “Iron Lady” is? Maar er is meer dan haar politieke rol. Doordat het Britse koninkrijk een vorst voor het leven aanwijst is dit ambt een levensvervulling, net als het managen van haar familie. Ging en gaat nooit zonder slag of stoot. In 1992 brandde Windsor Castle af en verzuchtte de toch al geplaagde koningin, dat dit haar annus horribilis was. Een uiting, die ze nooit snel in het openbaar zal doen, want het zwijgen ertoe doen is goud. Haar dagelijks leven is niet gevuld met klatergoud. In tegendeel. The Queen begint haar dag sober met wat biscuits en eindigt deze met een luttel glaasje champagne. Het boerenleven heeft al haar hele leven een grote aantrekkingskracht op haar. En dan natuurlijk de paarden en honden. Een bijzonder boekje, God save the Queen, waarin een geselecteerd gezelschap vrouwen, waaronder culinair historicus en vriendin Lizet Kruyff, hun verhaal vertellen over deze bijzondere vrouw. Voor de gelegenheid maakte Gereons Keuken Thuis een vrolijk zondags lunchgerechtje.

foto: potted shrimps uit In the royal manner.

Potted shrimps and salmon. (een recept uit Paul Burrel’s boek In the royal manner)


Nodig voor 6 potjes:

225 g boter, 350 g gepelde cocktailgarnalen, een snuifje foelie, een snuifje cayennepeper, een snuf geraspte nootmuskaat, 100 g gerookte zalm in flakes, zout, peper en geknipte bieslook.


Bereiding:

Doe de boter in een steelpan en smelt deze op een laag vuur tot vloeibaar. Laat de boter niet bruin worden.  Haal van het vuur en laat even staan totdat het bezinksel naar de bodem zakt. Zeef de boter langzaam door een mousseline doek.
Houd een kwart van de boter apart en verhit de rest opnieuw op een laag vuur. Doe de garnalen en specerijen erbij en kook het geheel 2 à 3 minuten. Haal van het vuur en laat het geheel 10 minuten afkoelen. Voeg de zalmflakes erbij. 
Verdeel over 6 ramequins en voeg de resterende boter toe. Maak op smaak met een snufje zout. Gereons Keuken Thuis zou nog wat geknipte bieslook als garnering gebruiken. Serveer dit lunchgerechte met bruin boerenbrood.


God save the Queen, ingeleid door Hieke Jippes, met bijdragen van Liddie Austin, Brigitte Balfoort, Reinildis van Ditshuyzen, Wies Enthoven, Dorine Hermans, Lizet Kruyff, Vanessa Lamsvelt, Nienke van Leverink & Monica Soeting (ISBN 9789083054292)  is een uitgave van Pluim en is te koop, het liefst bij je lokale boekhandel voor € 19,99

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Lekker lokaal, uienringen met romige dip.

Lekker lokaal, uienringen met romige dip. Gereons Keuken Thuis heeft nooit begrepen waarom de Amerikaanse fastfood-hit onion rings nooit de Atlantische Oceaan is overgestoken. Burgerbars en golden arches tenten genoeg zou je zeggen in Amsterdam, maar de uienring in beslag is nooit onderdeel geworden van het burgermenu. Daarom was ik verheugd te lezen, dat Laura de Grave een recept voor deze rakkers heeft opgenomen in haar nieuwe boek Lekker lokaal. Uienringen zijn het equivalent van calamares fritos, maar dan vegetarisch. Erbij een fris glas speciaalbier en je hebt een heerlijke appetizer.

Uienringen met romige dip van Laura de Grave.

Nodig:

2 middelgrote uien

110 g tarwebloem

2 tl gerookt paprikapoeder

2 tl chilipoeder

250 ml karnemelk

1 middelgroot ei

2 el maïzena

1 1/2 l frituurolie (koolzaadolie bak & braad)

1 teen knoflook

5 g platte peterselie

5 el crème fraîche 

1 1/2 el mayonaise

1/2  el grove mosterd.

peper & zout

Bereiding:

Pel de uien en snijd ze in plakken van circa 1 cm. dik. Haal de ringen voorzichtig van elkaar. Meng de tarwebloem, het paprikapoeder, de chili, de karnemelk, het ei en een 1/2 tl peper en !/2 tl zout met een garde in een kom. Roer de maïzena met 4 el koud water in een kommetje tot een papje. Voeg al roerend met een garde het maïzenapapje toe aan het beslag. Verhit de olie in de frituurpan of een ruime pan tot 180 graden Celsius. Check met een stukje brood of de olie heet genoeg is (de olie begint dan rondom een stukje brood meteen te bruisen.) Haal de uienringen door het beslag en frituur ze in porties in 2-4 min. goudbruin en gaar. Keer halverwege om. Laat uitlekken op keukenpapier. Snijd de knoflook en peterselie fijn. Meng de crème fraîche, de mayonaise, de mosterd, de knoflook en de peterselie in een kom tot een romige dip. Breng op smaak met peper en zout. Serveer de uienringen met de dip.

Lekker lokaal, vegetarisch & simpel koken met Nederlandse producten. Laura de Grave (ISBN 9789401613354) is een uitgave van Xander en is te koop bij je lokale boekhandel voor €29,99.

WINACTIE: Denk je na het lezen van deze recensie: “dat kookboek wil ik hebben!” Dat treft. Op 2 december a.s. verloot ik een exemplaar van Lekker lokaal. Het enige wat je moet doen is in een reactie onder deze blogpost je lekkerste lokale recept delen.

Uit de Kookboekenkast van Gereons Keuken Thuis. Gastblog van Cultfood

Uit de Kookboekenkast van Gereons Keuken Thuis. Al snuffelend viel mijn oog op twee bij mij onbekende kookboeken, die bij het doorbladeren mijn aandacht vasthielden: Rijntjes Keukengeheimen van Lizet Kruyff en De smaken van de Griekse Zagori van Rita Berends.

Beide gaan over met liefde en passie koken, de seizoenen volgend. Historisch tegenover traditioneel, uit de moestuin en voor het hof tegenover de oogsten van soms nog ontoegankelijke berghellingen en voor een mediterraans restaurant.
Rijntje is als kok en ‘cateraar’ al in de ban van fusion. Rita creëert desserts en taarten en verlegt haar kennis en kunde naar Griekse producten. Hun creaties zijn om van te genieten.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Grieks-Kweeperenzoet_Porfyron_foto-RuthdeRuwe.jpg
foto: Porfyron, Rita’s werkplek in de Zagori (credits Ruth Ruwenberg)

Mijn grootste passies in de keuken zijn fruit, groenten, groene kruiden en kazen. In een kookboek speur ik als eerste naar die recepten, want dan kan ik op mijn gevoel vertrouwen. In allebei staat een heel origineel recept met kweeperen, echt oktober fruit dat nog aan bekendheid kan winnen door toegankelijke en smakelijke recepten.

De Zagori blijkt het land te zijn achter de bergen van het Pindos gebergte in het Noorden, op 1000 meter hoogte achter de stad Ioannina, met ezelspaden die lang deel uitmaakten van de handelsroute van Igoumenitsa naar Constantinopel. Het telt zesenveertig bergdorpen, de Zachorochoria, omgeven door prachtige ruige natuur. De Vikoskloof in het natuurreservaat trekt de aandacht.

In de 20e eeuw zwierven wij jarenlang door zomers Griekenland: van de noordkust bij idyllisch Parga via Ioannina en de Meteora kloosters naar de Peleponnesos en meerdere eilanden. Ik leerde van onze studievriend een brabbelmond Grieks om mij op het platteland te kunnen redden. Het leven was er nog heel rustig en het land nog niet toeristisch.

Rita begon als puber met fruit uit haar Nederlandse omgeving te bakken en koken, maar verplaatst haar kookactiviteiten naar de Zagori als zij Yiannis ontmoet, die er een eigen restaurant heeft. De Griekse natuur bood heel andere producten, ze gaat op zoek naar wat er groeit en bloeit, hoe en waarvoor je het kunt gebruiken en wat je ervan kunt maken. En daarbij, hoe ga je er goed mee om zoals het plukken van bloesems, bloemen en kruiden.

Ruth de Ruwe doet de fotografie, maar kookt zelf ook graag met lokale producten. Naast het fruit is ook de verwerking van bloemen en kruiden in desserts bijzonder. Met mijn interesses kun je in dit boek je hart ophalen: van salie kruidenijs, granita’s en fruit in wijngelei tot merengue, gevulde vruchten, likeuren, marmelades, tempura en taarten. En wat denk je van cantharellenijs? Het maakt je nieuwsgierig en het ziet er allemaal verrukkelijk uit.

De foto’s van de natuur geven je er een gevoel bij; en de seizoens- en maandpagina’s geven een inkijkje op het fruit en de kruiden die dan groeien zoals vlier, granaatappel en citroen, kaneel, laurier en saffraan, de wildpluk en het destilleren van tsipouro uit  druivenschillen en -pitten.

Rita maakte kweepeerbonbons, ze noemt het kweeperenzoet, heel gaaf om te doen. Je kunt ze serveren bij een high tea of als after dinner snoepgoed. Lekker met de donkere dagen in het vooruitzicht.

foto: Cora’s kweepeerbonbon met pure raathoning.

foto: Rita’s kweeperenzoet.


Ook Rijntje Biljardt is een puber als ze keukenmeid wordt, maar ze komt tot bloei op kasteel Heeze. Haar levensverhaal loopt door het kookboekje heen, het is deels ook een stukje geschiedenis, zowel van haar eigen ups en downs als van die tijd. Bij haar geboorte was Holland nog deel van het Franse Rijk. En in 1840 is de publicatie van een eigen kookboekje voor een vrouw uniek. Ze is dan 33 jaar oud en schopte het van keukenmeid tot kokkin en cateraar voor de adel, maar eindigde door tegenslag als wafelbakster.

foto: cover Rijntjes keukengeheimen.

Misschien gaat interesse voor bakken en koken op die leeftijd voor heel velen van ons op, ook ik begon toen te experimenteren in de vakanties en maakte compotes van de zomerse wildpluk. Onze studievriend miste zijn Griekenland en dus gingen we samen aan de slag met zijn moeders recepten.

Rijntjes Keukengeheimen is ook gericht op duurzaam koken met wat de moestuin en het land bieden. En het leuke is dat met de opbloei en de verkoop van landgoed producten dit opnieuw actueel is. Zeker nu wij de vergeten groenten en fruitsoorten opnieuw aan het ontdekken zijn, die deels weer goed voorradig zijn, en moestuinieren en eerlijke producten volop in de aandacht staan.

Rijntjes recepten zijn prachtig vorm gegeven, wel vertaald naar de huidige tijd. Het boekje biedt via seizoenstabellen inzicht in het wisselen van de groenten en kruiden in de moestuin. En via de keukenkalender ook in de verkrijgbaarheid van vlees, wild, vis en fruit. Heel praktisch voor de leek.

foto: Cora maakte kweeperentaart à la Rijntje Biljardt.

In die tijd was het vlees en de vis wel hoofdzaak maar de groenten en het fruit waren niet onbelangrijk. De keukengeheimen verklappen ook drankjes: van thee, chocolade en koffie naar limonades en punch.

Rijntjes eerste keukengeheim voor mij is haar kweeperentaart met kwetsenjam.


Een heel aparte combinatie van een licht zoute amandelbloem korst, laagjes roergebakken kweepeer in een kruidige pruimenjam, die wordt geserveerd met lobbig geklopte slagroom. Daar voegde ik blijmoedig wat gepureerde abrikoosjes aan toe. Een heel leuke ervaring zo, die snuffeltour naar originaliteit op Cultfood.

foto: net uit de oven kweeperentaart van Cora!

Wie is Cora Meijer? Voeding, koken, keukengadgets, kookboeken, ze hebben al heel lang mijn belangstelling. Sinds ik op eigen benen sta, is het mijn gewoonte om vers en soms langdurig te koken. Ooit dacht ik een klein eethuisje te beginnen. Al vele jaren geleden richtte ik mijn eigen kruidentuintje met bessenstuiken in. Pas sinds ik mijn betaalde beroep in kennismanagement vaarwel zei, heb ik er veel meer tijd voor en startte ik mijn foodblog en bloggersactiviteiten. Cultfood.blog geeft mij veel plezier. Mijn voorkeur ligt bij de mediterrane en Europese keukens. Als ik op reis ben verdiep ik mij in lokale producten en gerechten. Daaruit volgt dan vaak weer de aanschaf van een kookboek. Mijn kennis heb ik verdiept via cursussen, workshops, door uit eten te gaan, via kranten en glossy magazines. Ik lees regelmatig recensies, interviews met chef-koks, voorbeeld menuconcepten en volg op TV-programma’s over smaken. Want smaak is super belangrijk, daar wil ik echt het één en ander van weten. Waar ik altijd op heb gelet is samenhang en balans.

foto: it’s all about Cora.

Lekker lokaal met Laura de Grave.

Lekker lokaal met Laura de Grave. Er is iets gaande….in Nederland. Koken met lokale producten. Recht van het land uit de achtertuin van je woonplaats. Waarom zouden boontjes wereldreizigers moeten zijn, als we in het sperziebonenseizoen genoeg kunnen oogsten? We zijn na de Tweede wereldoorlog verwend geraakt. Aardbeien in december en sinaasappels in de zomer. Anything goes. Maar er klinkt een ander geluid, doe eens gek en eet lokaal. En wie kan dat nu beter vertellen, dan Laura de kookboekschrijfster op de motor. Voor haar vorige boek verkende ze het land al op jacht naar lokale specialiteiten. Nu blijft ze in haar woonplaats en kookt vegetarisch en lekker lokaal. Want ga maar eens op pad in en om Amsterdam en je zult zien wat er allemaal te koop is. Heerlijke seizoensgroenten met liefde geteeld. dat scheelt heel wat vliegtuigmijlen en het is verser dan vers. En wat heel handig is en dat weet Laura de Grave met dit boek over de brug te trekken, duurzaam leven loont en is lekker.

foto: uienringen met romige dip.

In Lekker lokaal wil Laura je meenemen in haar moderne Nederlandse keuken. De prachtige producten, die te kust en te keur zijn te verkrijgen. Een kookboek vol vegetarische recepten. Nou ja je kunt er zelf altijd een stukje vlees van de Lindenhof bij doen of zelf gehaalde vis uit IJmuiden. Maar de basis is vegetarisch. Het kookboek start met een opsomming van de voordelen van lokaal eten, de Grave geeft tips, want in Nederland zijn er zo’n 1450 boerenwinkels en daarnaast leuke stalletjes langs de weg. Ga eens op pad zou ik zeggen, maar nu even niet allemaal tegelijk. Thuis telen kan, nu de ophokplicht weer van kracht is, natuurlijk ook. En wat te denken van wildplukken?

Lekker lokaal gaat verder met een catalogus van producten, die wij hebben in Nederland. Er is heel wat te krijgen. Nederland is één van de grootste voedselproducenten ter wereld. En dat op een kleine oppervlakte. De wortels hiervan liggen in de handelsgeest en het stimuleren van de voedselproductie na de Eerste Wereldoorlog, zodat schaarste kon worden voorkomen. Van aardappelen tot zuivel, van kaas tot wijn. Er is op voedselgebied veel te beleven in ons kikkerland en het aanbod groeit nog dagelijks. 

In Lekker lokaal staat een handige seizoenskalender voor groente en fruit. Zo zie je direct, wat er in het seizoen is. Met een marge moet ik zeggen, want de seizoenen rekken door de temperatuurstijging wereldwijd wat op. Na de theorie volgt de praktijk in de vorm van receptuur, die Laura ontwikkelde voor dit boek. Bammetjes belegd met lekkers, een hartige radijsjestaart, bieterballen en uienringen dip om maar wat te noemen. Volgende week plaats ik een leuk recept uit dit boek op Gereons Keuken Thuis. Lekker lokaal sluit af met een lijst vol handige adressen. Dus aan de slag stap op je fiets en haal al dat moois in huis en kook net als Laura de Grave vegetarisch en simpel, met een hippe twist, met producten uit je eigen streek.

“‘Duurzaamheid is een groot woord, maar Laura voegt de daad bij het woord. Inzichtelijk, lekker en haalbaar: dit is de toekomst.’ – Miljuschka Witzenhausen”

foto: cover Lekker lokaal.

Lekker lokaal, vegetarisch & simpel koken met Nederlandse producten. Laura de Grave (ISBN 9789401613354) is een uitgave van Xander en is te koop bij je lokale boekhandel voor €29,99.

WINACTIE: Denk je na het lezen van deze recensie: “dat kookboek wil ik hebben!” Dat treft. Op 2 december a.s. verloot ik een exemplaar van Lekker lokaal. Het enige wat je moet doen is in een reactie onder deze blogpost je lekkerste lokale recept delen.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Foodbloggersparade, wild à la Méditerranéenne.

Foodbloggersparade, wild à la Méditerranéenne. Het zijn nog steeds de wilde weken op Gereons Keuken Thuis. Bij veel foodbloggers en schrijvers is de mediterrane keuken vaak gelijk aan een zomerkeuken. Gereons Keuken Thuis viel het op, dat er weinig mediterrane wildrecepten worden gepubliceerd. Dat terwijl er in het Middellandse Zee bekken in deze tijd van het jaar heel wat afgeknald wordt. Ik was eens getuige in Roquebrune sur Argens van een pick up truck vol wild. Mannen, die uit de heuvels van de Estérel kwamen. La chasse était finie, dus tijd voor een biertje of twee bij het pompstation.  Daarom deze “wilde weken” foodparade van foodbloggers, die op mediterrane wijze aan de slag gingen met wild. Het is tenslotte herfst.

foto: parelhoen van Ingrid.

Vinissima, wie kent haar niet van haar dagelijkse wijn- en spijscombinaties. Van haar hand een recept voor parelhoen met artisjok. Ben benieuwd welke wijn ze erbij schenkt? 

foto: pappardelle met ragu di lepre.

Ministerie van Eten en Drinken serveert in de herfst een wildragout van haas, een gerecht, dat je vaak ziet in de Toscaanse Maremma. In zijn kookboek Antonio Carluccio goes wild geeft hij een beschrijving van het recept. Sugo di lepre betekent zoveel als saus van hazenvlees. En pappardelle is de naam van de pasta, dat spreekt voor zich. Glas rode Morellino di Scansano erbij smaakt best. 

foto: Napolitaanse duifjes van Lizet.

Lizet Kruyff weet veel van historische gerechten en stuurde deze Napolitaanse duifjes in. De Napolitaanse adellijke keuken is veelal geïnspireerd op de Franse keuken, doordat de nobili en de heersende Boubons veelal een Franse kok hadden. Dit in tegenstelling tot de straatkeuken van deze oude stad. Zullen we bij dit lichte gerecht een Greco di Tufo schenken?

foto: rustieke gnocchi van Ea.

En daar is Esmée van Es Factory met gnocchi en ragu van wilde eend. Mooi op de gevoelige plaat gezet, rustiek, passend bij de herfst. Stevig rood uit de Rhône vallei als wijn.

foto: een mediterrane salade met ganzenborst uit Zeeland.

Oesters en Uien zond een salade in van gerookte ganzenborst met vijgen en sinaasappeldressing. Mediterrane smaken. Ik ga voor een witte viognier uit Pays d’Oc.

foto: duivenborst met zwarte knoflookjus.

Hanneke Culinea de Jonge maakte een mooi hoofdgerecht van duivenborst met zwarte knoflookjus. Het lijkt mij heerlijk om hier rood uit Catalonië  bij te schenken. 

foto: stoof van Susan Aretz.

Susan Aretz, schrijver van Borreltijd, weet dat het goed eten is nadat de borrelplank is verorberd. Zo’n wildstoofschotel gaat er in het weekend wel in. Een kloek glas Faugères uit de Languedoc doet de rest.

foto: de wilde gnocchi van My Happy Kitchen.

Opvallend is dat bij wild à la Méditerranéenne veel Italiaanse recepten werden ingezonden. Zo ook door Anne-Marie van My Happy Kitchen. Zij maakte een ragout van wild zwijn, die zij serveert met gnocchi di patate. Een glas sangiovese erbij.

foto: cuisine du marché.

Mijn bijdrage op deze vrijdag is een recept voor konijn met herfstgroente. A la  provençale. De charme van het najaar. Met een glas Côtes du Rhône Villages.

 
Nodig:

4 tamme konijnenbouten
1/2 potje zilveruitjes uitgelekt
2 sjalotjes gesnipperd
2 knoflook tenen
tijm gedroogd
2 laurierblaadjes
250 ml witte wijn
250 ml groentebouillon
75 g gerookte spekblokjes
bloem
boter
peper en zout

2 winterwortels in stukken
2 zoete uien in kwarten gesneden
2 pastinaken in stukken
1/2 pompoen in stukken
olijfolie
zeezout grof
zwarte peper
2 tenen knoflook
rozemarijn naalden en gedroogde Provençaalse kruiden.

Bereiding:

Verhit de roomboter in een pan met een klein scheutje olie. Dep de konijnenbouten droog en bestrooi met wat zout en peper. Bak de bouten om en om bruin en haal uit de pan. Voeg de spekblokjes toe, daarna de sjalotjes. Bak deze mooi bruin en blus af met de witte wijn. Breng aan de kook en voeg daarna de warme groentebouillon toe. Laat de konijnenbouten 1 uur stoven. Bak intussen de zilveruitjes in een klontje boter mooi bruin en zet apart.
Schil en snijd alle groenten en leg deze op de ovenschaal, strooi zout en peper erover en besprenkel met wat olijfolie. Verwarm de oven op 200 graden en laat de groenten een half uur garen in de oven. Prik er even in of ze mooi gaar zijn.
Rol wat stukjes roomboter door de bloem en zet apart. Je gebruikt daarbij gelijke hoeveelheid boter en bloem. Dus op 25 g boter 25 g bloem. Dit heet beurre manié.
Als het konijnenvlees gaar is, kan de saus worden gemonteerd. Haal de bouten uit de saus en voeg één voor één de klontjes boter met bloem toe. Roer langzaam door de saus. Dit doe je vlak voor het opdienen.
Leg de groenten op een schaal, ertussen de konijnenbouten en schep wat saus erover. Garneer de schotel met de gebakken zilveruitjes. bestrooi met at extra gedroogde Provençaalse kruiden. Doe de rest van de saus in een kom. Serveer er in olijfolie gebakken aardappeltjes met wat persillade bij.

Dank aan alle foodbloggers, die meededen aan deze wild  à la Méditerranéenne parade. 

Volgende week in het kader van de wilde weken een mooi verhaal van gastblogger Cora Meijer, die in Gereons  kookboekenhoek dook!