Nederlanders verkopen Nederland, Overijssel door Nico.

Op deze zonnige maandag in september aandacht voor de inzending van Nico den Hollander. Hij is de schrijver van het boek “Mannen kunnen koken”, dat dit najaar verschijnt. Ik schreef hier vorige week over. Word ook aandeelhouder. Voor het thema Overijssel zond Nico het onderstaande recept in, met een Zwolse connotatie.


Pannenkoeken met ijs en een romige karamel saus van Zwolse balletjes met een topping van Zwolse balletjes.

Voor dit gerecht worden alleen maar ingrediënten uit Zwolle en omgeving gebruikt.
Het meel
Komt van de Windesheimer molen een windkorenmolen aan de N337 van Zwolle naar Wijhe ter hoogte van de plaats Windesheim. Een molen met een lange historie;
In 1391 kregen de Broeders des Gemenen Levens[1] van het toen net gevestigde klooster bij Windesheim toestemming voor de bouw van een molen. In december 1747 brandde de molen af en werd er op enkele honderden meters afstand van deze locatie een nieuwe molen gebouwd. Deze werd gerestaureerd in 1952 en 1974. In 2008 is de molen wederom gerestaureerd.
Het ijs
IJs zonder gedoe zoals Erben Wennemars dat schrijft op zijn homepage/website.
Een heerlijk fris biologisch yoghurtijs, weinig meer aan toe te voegen.
Zwolse balletjes
In 1845 kocht de heer J. van der Kolk van zijn schoonvader het recept voor de ouderwetse specialiteit ‘steken’. Deze snoepjes werden alleen in Zwolle gemaakt. De familie van der Kolk vestigde zich in een winkelpand aan het Grote Kerkplein en richtte het in als stekenbakkerij. Het huis staat nu bekend als het Zwols balletjeshuis. Het eeuwenoude recept is natuurlijk geheim. In de nostalgische winkel is ook ander oudhollands snoepgoed te koop, zoals stroopsoldaatjes, wijnballen en duimdrop.

 

Ingrediënten: pannenkoeken

400 gr. (pannenkoeken)meel van de molenaar
3 eieren (biologisch)
± 800 ml ½ volle melk (biologisch)
Snufje zout
Boter/olie of margarine om de pan in te vetten
Ingrediënten, Romige Zwolse balletjes saus
150 g Zwolse balletjes + extra om te garneren
3 el water
2 el roomboter
50 ml slagroom
Ingrediënten garnering
Aardbeien en banaan vers en in stukjes gesneden (of vers fruit naar smaak en seizoen)
Zwolse balletjes, fijn gemaakt

Bereiden:

Bereid de pannenkoeken zoals je gewend bent, alle ingrediënten met elkaar vermengen en indien nodig het beslag wat dunner maken. De een houd van dikke pannenkoeken en de ander weer van wat dunnere pannenkoeken (crêpes).
Bewaar de pannenkoeken in een lauw/warme oven.
Romige Zwolseballetjes saus
De Zwolse balletjes in een plastic zakje doen en met een paar flinke klappen van een steelpan deze klein slaan. (bewaar wat voor garnering)
Je kan ervoor kiezen om een bepaalde smaak te maken door de saus van uitsluitend 1 smaak te maken.
In een pan enkele eetlepels water en de vermalen Zwolse balletjes verhitten totdat ze smelten. Let op niet laten karamelliseren. Voeg al roerend de boter toe. Als het een egale massa is de slagroom beetje bij beetje toevoegen. Zodra er een mooie gebonden saus ontstaat de pan van het vuur nemen en de saus bewaren.
Serveren:
Vouw de pannenkoek in drieën schep er (minimaal) 2 bolletjes ijs en wat stukjes verse aardbeien op. Vouw de uiteinden naar elkaar toe.
Besprenkel met de lauwe saus en bestrooi met wat verkruimelde Zwolse balletjes.
Lekkerder kan ik het niet maken.
Nb.
Je kan natuurlijk overdrijven maar voor de liefhebbers er dan ook nog een flinke dot (verse) slagroom erbij.
En voor de echte liefhebbers; fijn gesneden chilipepertje (½ zonder zaadjes) aan de saus toevoegen. Geeft een verrassende ‘byte’.

 


[1] Vanwege de bestaande onvrede met allerlei ongewenste kerkelijke praktijken vonden de predikingen van Grote instemming bij een grote groep mensen. Kort na zijn bekering in 1374 bracht hij een groep vrouwen onder in zijn ouderlijk huis te Deventer. Ze vormden daar een gemeenschap die de door hem voorgestane levenswijze van praktische vroomheid en spiritualiteit en arbeid in praktijk bracht. De zusters, en wat later ook de broeders, zochten een geestelijk reveil tegen de verloedering van het leven en de verruwing van de volkse zeden.

 

Vijgen in rode wijnsiroop

 foto: Cornelis van Haarlem, zondeval

Ze zijn weer te krijgen verse vijgen, Groen van buiten met een mauve waas op hun schil. Van binnen zoet en sappig. Met roze tot donkerrood vruchtvlees. Een vrucht voor bij je prosciutto of moet ik gewoon ham zeggen. Of prosciuttoham? Nee dat in ieder geval niet, bedacht ik deze week. Geen tautologieën gebruiken in mijn blogposts.  Ik dwaal af op deze zaterdagmorgen. Het gaat om vijgen immers. Een symbolische en heel oude vrucht. Volgens de overlevering kenden Adam en Eva deze vrucht al. Na hun zondeval maakten zij een rok van de bladeren van de ficus of vijgenboom. De vrucht gedijt goed in het hele Mediterrane gebied.
Vijgen worden rauw of gekonfijt gegeten. Of verwerkt tot confiturejams. (hè daar ga ik weer) Mijn recept voor vandaag is gekookte vijgen in een wijnsiroop. Een siroop gemaakt van een rode Côtes du Rhône, met wat tijm uit de garrigue en sinaasappel. Proef de smaken van de Midi

Nodig:

8 rijpe vijgen
1 fles rode wijn (Côtes du Rhône)
1 sinaasappel
1 citroen
4 el rietsuiker
2 takjes tijm

Bereiding:

Was de vijgen en dep ze droog. Boen de citroen en sinaasappel schoon en snijd in stukken. Haal de pitjes uit de partjes. Giet de fles wijn in een pan, voeg de citroen, sinaasappel, tijm en suiker toe en breng aan de kook. Zet de vijgen met de steel naar boven in  het kokende vocht en laat tien minuten koken. Haal de vijgen eruit en laat ze afkoelen. Zeef het kookvocht en breng opnieuw aan de kook. Bewaar wat sinaasappel en citroen om te garneren.  Kook de wijn voor de helft in. Giet in een kan en laat afkoelen. Serveer de vijgen op en bordje met de siroop. Garneer met de partjes citroen en sinaasappel en een vers takje tijm.

Mannen kunnen koken

foto: Nico den Hollander

Ik ben een man en ik kan koken. Die twee dingen weet ik zeker, daar ga niet over uitweiden.. Dat is de eerste gedachte die ik kreeg toen ik de titel “Mannen kunnen koken” van Nico den Hollander las. Dit boek, dat dit najaar verschijnt, is Nico’s derde kookboek. Voor Nico is het koken en schrijven hierover een uit de hand gelopen hobby. Hebben we toch veel gemeen. Zal door mijn  Brabantse roots komen zegt hij op de site www.mannenkunnenkoken.nl Een stoer kookboek voor mannen. Bourgondisch!
In het boek beschrijft Nico  makkelijke gerechten, snel thuis te bereiden en door elke man te maken.wat zullen de gezichten stralen als de man des huizes trots zijn maaltijd voorschotelt.En passant steek je ook wat op over planning en boodschappen doen.
Maar… voor dat het boek ter perse, gaat is Nico op zoek naar aandeelhouders. Zij kunnen het boek al op voorhand bestellen. Bij 500 crowd-funders is het voor elkaar. Dat moet toch zeker gaan lukken. Ik begreep dat Nico nog maar 100 aandeelhouders is verwijderd van zijn doel. Kunnen die mannen eindelijk aan het koken slaan. Bekijk op de site hoe te bestellen en wie weet zien alle aandeelhouders elkaar op de launch! Ik wens Nico veel succes.

Mosterd, moutarde, senf, senape van de MustardCompany

 foto: mosterdproeverijtje

Mosterd, uit Dijon, uit Meaux, Groningse, Doesburgse en Britse. Al sinds de Romeinse tijd een condiment waar je veel kanten mee op kunt. In je mayonaise, bij je porc a la Dijonaise, bij een stuk zelfgemaakte terrine de campagne. Ik word altijd heel blij van mosterd. Zo veelzijdig.
Niet vreemd dus dat ik blij was met het pakketje van Bommels conserven. Zij stuurden mij een doosje met 6 lieflijke potjes mosterd van de Mustard Company. Een Nederlands product, uit Enschede, eerlijk en heerlijk. Gemaakt van biologische ingrediënten. Op hun site www.mustardcompany.nl staan vele varianten van mosterd en praten de makers van dit condiment over eten met aandacht. Ze geven er zelfs recepten bij.
In het doosje zat een bloemlezing aan mosterd. Grove mosterd basic, grove mosterd met bloemenhoning, Franse mosterd met  munt, tijm en bloemenhoning, Italiaanse mosterd met Grana Padano en basilicum, Amerikaanse mosterd met Peppadew en bloemenhoning en grove mosterd met sinaasappel, roze peper en Grand Marnier.
Tijd dus voor een proeverijtje. Kleine lepeltjes er bij en een stukje brood. Ik was verrast door de smaak, Blij met de toegevoegde smaken. In de Franse, Italiaanse en Amerikaanse mosterd. Maar de grove mosterd met sinaasappel, roze peper en Grand Marnier spande de kroon. Een geweldige begeleider voor bij mijn huisgemaakte terrine de campagne, of  bij de eendenrillettes met amberbier. recepten hiervoor staan op mijn blog.
Veelzijdige mosterd dus van deze producenten. Bekijk hun site eens. Vergeet ook niet eens op www.bommelsconserven.nl te kijken. Niet alleen voor deze mosterdsoorten, maar ook voor hun andere conserven. Onder het mom van authenticiteit bij Bommels.
Ik weet zeker dat dit mooie product niet snel de neus uit komt. Lunch vandaag  maar eens met een pasta alla senape, met Italiaanse mosterd en een klont boter.

Nederlanders verkopen Nederland: de uierboord van George Hahn.

640_Erasmusbrug_Tour1foto: Erasmusbrug (rotterdaminfo) 

In de serie Nederlanders verkopen Nederland een recept uit het Rotterdamse. Ingezonden door George Hahn van de blog www.foodcrazy.nl  George is kok en heeft grote aspiraties om veel en vaak voor ons te gaan schrijven. Over eten natuurlijk. In het Zeeuwse land, waar hij woont, denkt en droomt over deze volgende stap in zijn levenspad. Ik kwam hem ook tegen op Twitter en ging zijn blog volgen. Alras ontstond een gezellig gesprek via de virtuele weg, waarin wij elkaars belangstellingen aftasten. Wat gaat dat toch makkelijk. Ik daagde George uit om iets in te zenden. Een blog over een recept van zijn geboortegrond. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Hij zond een aansprekend verhaal over een traditioneel Rotterdams gerecht in. Uierboord. Een gerecht waar zijn oma van smulde, George zelf niet. Dank je wel voor het inzenden, George!  Lees zijn relaas en het recept hieronder:

De lucht en het idee alleen al maakte dat ik de keuken zo snel mogelijk verliet . Ook het uiterlijk vond ik dusdanig dat ik mezelf beloofd heb om het nooit te eten.
 Een andere vreemde variant die ik nog weet van vroeger is gebakken bloedworst met appeltjes. Uit principe heb ik ook dat nog nooit gegeten. Captain’s Dinner, voor mij een Rotterdams gerecht, kapucijners, spek, uien, augurken en een pot piccalilly op tafel. Dat was een maaltijd waar ik met volle teugen van genoot.  Uierboord of koeientiet daar heb ik het over in de eerste zinnen. Iedere keer als het in huis gehaald werd en oma het ging bereiden, walgde ik bij het idee. Oma niet! Zij vond het een delicatesse, lekker op een verse bruine boterham met een snuf peper en zout, in geuren en kleuren kon ze er over vertellen. Dat fenomeen en de blik van oma zijn mij altijd bij gebleven. Op latere leeftijd toen ik met mijn vader een kaaswinkel had, werd ik er weer mee geconfronteerd. De slager aan de overkant verkocht het. Natuurlijk, ondanks dat ik er van walgde moest ik een stukje brengen bij mijn lieve oma.

 

Nodig:

1 kilo uier
Prei, peen, ui en laurierblad
1 liter bouillon
Peper zout

 

Bereiding:

Spoel de uier af onder stromend koud water (afspoelen indien nodig). Verwarm de bouillon met daarin de schoongemaakte, wortel, ui, prei en de laurierblaadjes. Kook hier de uier in circa 9 tot 10 uur ‘’beet’’ gaar. Niet te lang koken anders word de uier taai. Laat de uier afkoelen alvorens je deze gaat eten. Je kunt de uier in dunne plakken snijden en je brood ermee beleggen, vergeet niet om er vers gemalen peper en zout op te doen. Paneren in de bloem en rondom bakken in de roomboter, die variant is zelfs heden ten dage weer populair. Een smaakvol recept wat ik tegenkwam is de uier bakken, met uienringen, katenspek, tomaten en peterselie om het afmaken.

Bon appétit .

Bij dit Rotterdamse gerecht drink je natuurlijk een Rotterdamse imitatie. Die maak je met citroen gazeuse en bier.

Catalaanse salade, terroirgerecht

foto: Perpignan, la Catalane

Roussillon, ook Frans Catalonië genoemd ligt tegen de Pyreneeën aan. Nog even je bent op het Iberisch schiereiland. Zo voelt de sfeer aan in deze streek. Catalaans. De zinderende stad Perpignan. Stad van de rugbyploeg, de Arléquins, die meerdere keren nationaal Frans kampioen werden. Dan wordt er meteen gefeest. Het schilderachtige Collioure, plaats van Matisse en consorten. De mooie brede stranden met zicht op het gebergte. De Mont Canigou als top erboven uit stekend. Alles onder de Mediterrane zon. De Britse schrijfster Rosemary Bailey schreef ooit een ode op dit gebied in haar boek “Leven in een ansichtkaart” ik heb het al enkel malen herlezen. Zoals zij de streek typeert.
Kleurrijk zijn ook de producten van deze streek. De Roussillon wijnen, als droge variant in wit rood en rosé, maar ook versterkt en zoet zoals de Banyuls en Muscat de Rivesaltes. Zon gebotteld in een fles.
De ansjovis van Collioure, fruit uit Ceret en slakken uit de bergen. Het beste van mar i muntanya zoals dat in mooi Catalaans heet.
Mooie ingrediënten om een salade Catalane te maken op deze mooie zomerse dag. Voor bij de gegrilde koteletjes met zelf in de garrigue geplukte tijm.We drinken er een rode Côtes du Roussillon bij.

Nodig 4 personen:

1 grote Romaine sla
4 hardgekookte eieren
6 rijpe tomaten
12 ansjovisfilets
1/2 blikje slakken (optioneel)
zwarte olijven
2 tenen knoflook
olijfolie
witte wijnazijn
gehakte peterselie
tijm
peper

Bereiding:

Snijd en was de sla. Kook de eieren, laat ze schrikken en pel ze. Leg de zoute ansjovis in wat melk en laat ze daarna uitlekken op papier. Snijd de tomaten in plakken. Spoel de slakjes af. Voor de dressing meng je vijf eetlepels olijfolie, 2 el witte wijnazijn, geperste knoflook en de tijm  in een kommetje. Doe alle salade ingrediënten in een kom en meng goed door elkaar. Giet de dressing erover en maak af met wat peper uit de molen. Bestrooi met gehakte peterselie. Serveer de salade met geroosterd brood.

Nazomer, nieuwe geluiden en smaken

 foto: het zomert na!

Het zomert na! Ik vraag me meteen af of je dat zo kunt zeggen? Een nieuwe lente een nieuw geluid kennen we allemaal als regel uit het  debuutgedicht Mei van Gorter uit 1889. Zou je ook kunnen zeggen een nieuwe herfst met nieuwe geluiden of beter smaken? Daar ben ik nu op deze vrijdagmorgen mee bezig. Nieuwe smaken.Nieuwe ideeën.
De uitwerking van de wijnmiddagen, die ik komend najaar ga organiseren. Het bedenken van combinaties van wijn en spijs. Zes wijnen en zes hapjes. Ben er elke dag mee bezig. Het wordt spannend, dat weet ik nu al. Een witte Vernaccia di San Gimignano met een klein hapje risotto. Een Bourgondische pinot noir uit de stal van domaine Petitot, erbij een stukje parelhoen met gebakken appel in balsamico. Voor de aflevering Nieuwe Wereld een proeve uit net nieuwe kookboek van Annabel Langbein. Een boek vol  simpele geneugten.
Ja simpele geneugten van deze NieuwZeelandse dame, het menu voor de try out dag a.s. dinsdag in het Brabantse land. Onder de perelaar.het fruit hangt er dit jaar mooi bij, dat worden heel wat potten perenstroop, gelei enzovoorts. Een gedekte tafel,  saffraan risotto met spinazie, een salade met gepocheerde kip -of wordt het toch kalkoen?-  Als dessert een kleine perenverrassing.
Veel werk aan de winkel, maar vandaag is het nog even zomer. Op naar de kust dus. En vanavond een heerlijk gegrilde zalmmoot met wat spicy boter. Koele rosé erbij en je voelt de laatste zon. Het is weer voorbij die mooie zomer. Oh dat is ook zo’n oude bekende.

Nodig:

1/2 pakje zachte boter
2 tenen knoflook geperst
1/2 Spaans pepertje fijn gehakt
gehakte peterselie
grof zout

Bereiding:

Doe alle ingrediënten in een kommetje en meng goed door elkaar. Laat in de ijskast staan tot gebruik.

Meer nieuws over de wijn- en spijsmiddagen volgt op Facebook pagina Gereons Eatery and Winery of op www.gereonskeukenthuis.nl.

La rentrée, hoe zat het ook alweer met die wijn?

foto: vins sur l’herbe

Het is eind augustus. Bepakt en bezakt keren velen huiswaarts uit Frankrijk of Italië. La rentrée, de terugkomst zoals het zo mooi heet in het Frans. Met in het hoofd nog de zon, het mooie dorpje, de azuurblauwe zee. En in de kofferbak een doosje of wat wijn. Een Vernaccia di San Gimignano, of die Bandol. Bleef het altijd maar vakantie, denk je dan. Gezeten op dat terrasje bij de dorpsfontein. Een heerlijke pasta op je bord, met daarbij een glas fonkelend rood. Het zoete leven.
Maar het is voorbij. het dagelijks leven neemt zijn keer. Weer naar het werk, de sportclub begint weer en er staat al weer veel op de agenda. Voor je het weet is de herinnering al weer vervlogen. en weg zijn je voornemens daar in Cassis aan de haven. De plannen om nu eindelijk eens wat meer over wijn ontdekken. Zodat je volgend jaar de show kunt stelen zowel thuis, maar ook op vakantiebestemming. Het zal wel dagdromerij blijven.
Want hoe kun je nu al die smaken, druivensoorten en termen onthouden, zonder een lange opleiding te volgen?  Bij thuiskomst zit je toch al meteen weer in dat vaste stramien. Dus een cursus kan weer een verplichting worden.
Je kijkt naar die paar laatste flessen in de doos uit Frankrijk. Wat zal ik er eens bij maken? Vragen, die je tijdens  je vakantie niet stelde, maar nu wel. Googelen levert niet veel op, want proeven kun je niet virtueel.  Wijnproeverijen van handelaren bezoeken dan? Leuk, maar daar staat de verkoop voorop. Niets mis mee, maar je wilt ook wat kennis vergaren. In huiselijke sfeer proeven, meer te weten komen over wijn en wat je er bij kunt eten.
Waarom kom je dit najaar dan niet naar één van de wijn- en spijsmiddagen , die Gereons Eatery and Winery en petite comité organiseert? Thuis of op locatie. We gaan wijnen proeven uit de klassieke landen met wat herfstbites. Maken een uitstapje naar minder bekende wijnen en bijbehorende hapjes. En vergeten de Nieuwe Wereld niet. Voor een schappelijk bedrag wat leerzame  en lekkere uurtjes. Elke proeverij is een afgerond geheel. Voor beginners, maar ook voor meer ervaren wijndrinkers.
Lijkt het je wat, je wijnkennis te vergroten of te trainen? Volg dan de aankondigingen van Gereons Eatery and Winery op Facebook en Twitter. Of mail naar gereonseateryandwinery@gmail.com
Wie weet tot ziens in het komende najaar en nu even snel uitpakken! Maak er alvast een mooie rentrée van.

Talk and table, multi talented Debbie Travis

2013_03_04-Debbie Travis 0567--fin1 (1) picture: Debbie Travis,, she sent it to me!
When I was researching Frances Mayes for my blogseries ”talk and table” I stumbled upon a short youtube film starring Debbie Travis, roaming around the Tuscan land. She also visited the Mayes’ mansion Bramasole. My attention was caught. Wouldn’t it be nice to invite this multi talented woman to join my blogseries?  Debbie Travis is a British TV personality, a self taught interior designer, former fashion model.  Her ideas can be seen on Canadian television and of course on her website. www.debbietravis.com Caleidoscopical as she is, she brings colour in your life.Whether design from the City or tips and tricks from her Tuscan get away. Bright and fun!  Let’s see if we can conceive a dish for Debbie from the answers she gives to my virtual questions. Needless to say that this willl be an dish  full of colour, nicely styled and with a Southern twist.
 
Who is Debbie Travis? Tell me some more
I am British but moved to Canada when I was around thirty.  I began my working life as a model in London and traveled around the world at a very young age.  I wasn’t the greatest fashion model but I did love doing television commercials.  I was intrigued by the process of making these programs.  I began to intern in London at different TV networks and finally in my twenties I launched my own television production company.  I was producing a show about self-made millionaires and took my idea to MIP the TV market in the the South of France, held in  Cannes every year.  On the first night there at a TV event I met a Canadian, fell in love and followed him back to Canada. I never actually sold my show but I did get myself a guy! He was European but living in  Montreal.  Here, reality set in.  I could not find a job in television because  the stations were French.  I began to practise the exciting craze that had just gripped the  UK.   It seemed everyone wanted to create paint finishes on their walls.  This led to many jobs around North America.  Four years later I made a ‘how-to’ video which was a massive success, teaching home owners how to create sponged, ragged, marbleized walls etc.  Through this video I was asked to appear on talk shows which again became successful. Timing is everything.  I had hit the new DIY market at the perfect time.  Through these appearances I was asked to create a TV show showing people how to do up their homes with a can of paint.  We produced thirteen episodes of Debbie Travis’ Painted House which became an instant success with a kind of cult following. Ironically the series was distributed back in Cannes at MIP and sold around the world.  I filmed this series, which I hosted and produced for seven years – two hundred episodes and sold in over eighty countries.  Then I created Debbie Travis’ Facelift which was the first reality based design show in North America where I surprised homeowners with a newly renovated home while they were away on a trip. Again this series hit a cord with homeowners became a hit.  I produced sixty five episodes over five years.  This was followed by two primetime network series From The Ground Up and All For One.  During these seventeen years the shows aired worldwide, I authored nine books published by Random House, I write a syndicated design column published by Kingfeatures/Hearst across North America which appears weekly in seventy newspapers.  I created a home product line with Canada’s largest retailer Canadian Tire producing Debbie Travis product from drapes, furniture, bathroom products, Christmas decorations, laundry etc.  I have become a speaker at mostly women’s events inspiring working mothers, women entreupeners etc. Now I have taken all these aspects of my career and I am holding women’s’ brainstorming retreats in Italy.  I fell  in love with a valley in Tuscany where I have bought an eighty acre olive and lavender farm.  Here I have restored an ancient property into a fourteen bedroom boutique hotel where I take these women for a girls getaway under the Tuscan sun.  They come from all over the world to discover where their next chapter may take them and to meet other like minded women and share their stories.
I have two incredible sons and have been married for a very long time to my business partner and the man I met all those years ago at that party in Cannes.  We live between Montreal, London and Tuscany

 

How did your attraction for interior design start? Well I have answered much of this in the above but while I was a teenager and most of my girlfriends shopped for the latest trends in fashion I was always rearranging my bedroom.

You have an own show on TV, needless to say that we can’t see it in the Netherlands. Although internet opens some possibilties. Can you tell something about it and when you started?  Yes my shows have all been sold to the Netherlands I have had 4 series which are seen worldwide and of course you can see them all online – my design books are published in English, French and Flemish

You worked as a model, what did you experience over there? Did it give you an eye for styling? No – my modelling years gave me the confidence to ‘just go for it’.   If you can stand in a bikini with twenty male executives after a boozy lunch for a casting for some job believe me you can do anything

What is your favorite type of design? Are you a city dweller or a girl from the country? I have four homes all different styles. I love modern and old together and am now a huge fan of ‘rustic chic’

Which type of interior do you like the most and which one you dislike? I am very curious about that   I am not a big fan of over the top American homes – I like simple European designs

You traveled a lot,  what was your most striking moment? Touring South Africa with the TV station there that airs my show – I took my son on safari which was awesome.  I lived in Tokyo when I was a model for six months and that was a life changing trip for a young woman.  I also walked across Vietnam to raise money for colon cancer which killed both my parents at a young age and I loved that trip.  I have hiked up to Machu Pichu to raise money for children with arthritis, leading two hundred Canadians through the Andes was pretty special.  I travel all the time mostly now back and forth to Italy.  My most striking moment was the minute I discovered my valley in Tuscany and realized this was my future

What was de biggest difference for you to overcome when you started  with your Tuscan getaway?  It is  different world from my television world but in some ways similar – instead of inspiring millions through a TV screen I get to give fifteen women a life changing experience and one of the happiest weeks of their lives – it is an amazing week

What is your attitude to Britain and British design nowadays? Gosh my attitude to Britain.  I love England and feel there is an enormous amount of talent there.  I love the way Brits socialize – I love the pub.    I am not a big fan of the typical country British design but I love the new modern British look

On food, which food do you like and which you would never eat? I am afraid I love all food – I love the freshnes of Italian food and I love wine far too much.  The only food I really really hate is mashed potatoes.  They make me retch.  I was educated by nuns who forced me to eat grey cold mashed potato and would even rub our faces in it – oops I am retching now!!

Which wines do you like? I love all wine – can’t say I am a great connoisseur  but I should support our local wine which is the Vino Nobile di Montepulciano – the vineyards surround our property.  I have planted my own vineyard so we will see if it is drinkable soon!

Can you tell me something about your “footprint”  We waste a lot of food in the Western world? Yes we do.  One of things that inspires me about Tuscany is how we shop daily for just what we need.  I have a garden which I live off in the summer.  I shop at the market and adore explaining to my guests how we can only buy what is in season.  If its not asparagus season it is impossible to find.  They find this strange coming from North America but they soon  get used to it.

What else do you want to tell? My passion is inspiring women whether through design or to live to their potential and demand a happy life.  I am a business woman who left school at the age of sixteen and built a small empire.   My motto is Dream it…Do it…Live it

I also lived in Amsterdam, when I was a model and loved the city. One of my regrets is that I was once sculptured by a famous Dutch artist- no clue who he was, but he wrote to me years later and said the statue he had carved of me was in an exhibition in New York and if I would like to go. I was too young at the time to be interested. Of course now I would love to see it!


The recipe

What a wonderful and inspiring answers Debbie Travis gave to my questions. She is really a multi talented woman. For her I will make a simple, slightly classic, but nice dish full of flavour. It is a dish of fish and vegetables. Easy and  light. It is mid Simmer now. And this savoury fish will pair with a nice glass of white Vernaccia di San Gimigniano. A crisp organic Tuscan wine from Fattoria la Vialla.

Ingredients 4 persons:

4 trouts
1 courgette
1 leek
6 tomatoes
2 spring onions
1 red bell pepper
1 garlic clove
1 tsp thyme
salt and pepper
olive oil
1 lemon
almond flakes
chopped parsley

Preparation:

Rinse the trouts and pat the fish dry with some kitchen paper. Give the fishes a dash of salt and pepper. Cut the courgette, red bell pepper in pieces. Chop the spring onion and leek in nice rings. Peel the tomatoes by putting them in hot water water first and cold after. Get the seeds out. Chop the peeled tomatoes in pieces. In a pan heat some oil and start stir frying the vegetables until light brown. Add the garlic, thyme and tomatoes and leave to simmer for just three minutes. Season with salt and pepper to taste.
Preheat the oven at 200 degrees C or 392 degrees F. Pour the vegetables and tomato moist in an oven dish. put the trouts on top. Place some parts of lemon aside. Put the dish in the oven for about 15 minutes. In the meantime you can chop some parsley and roast the almond flakes. When the fish is done, get it out of the oven and cover it. Leave the dish to rest for about 10  minutes.
Put some vegetables on a plate, put the trout aside together with a warm lemon part. Garnish with some roasted  almond flakes and parsley. Bon appétit.

When, after reading this, you would want to now more about Debbie Travis or the Tuscan Getaway? Go to www.debbietravis.com or www.tuscangetaway.com  Or just simply follow her on Twitter or Facebook

Wijn en spijsmiddagen najaar 2013

 foto: de wijnmakers in Mâcon

Het gonst van de activiteit in het keukentje van Gereon. Niet letterlijk, maar het gonst van de ideeën. De zomer is halverwege. Potten met tomatensaus staan al in de kast. Het fruit hangt aan de bomen en gaat snel rijpen. De druiven bij de wijnboer ook. En voor je het weet is het weer tijd voor de wijnoogst. De druiven worden nadat ze de véraison (de fase van groei naar rijping) hebben doorlopen, geplukt, naar de kelder gebracht en verwerkt tot wit of rood. En rosé! De vaten worden gevuld en de wijn gaat rustig de herfst in tot de botteling in het voorjaar.Voorgaand geschetste brengt mij op idee nummer één voor de komende nazomer en herfst. In mijn blog ga ik weer eens wat aandacht besteden aan de wijnen bij de recepten. Wijn is een onderwerp, dat ik vaak mis in veel foodblogs. En als je dan de vraag stelt waarom, is het antwoord vaak geen zin, geen interesse of geen kennis. Daar wil ik iets aan gaan doen. Niet alleen via mijn blogs, maar ook in real life. Terug naar mijn wortels. Deze herfst start ik met wijn/spijsmiddagen voor de beginnende en ervaren wijndrinker. In een kleine groep gaan we een zestal wijnen proeven, met kleine hapjes erbij. Tegen een schappelijke vergoeding. Deze middagen hebben een afgerond thema en zijn afzonderlijk te volgen.Zo komen als eerste klassieke wijnlanden Frankrijk, Spanje en Italië aan bod. We gaan, spannend, een aantal onbekende landen ontdekken en vergelijken. Maken een uitstapje naar de Nieuwe Wereld. Het worden in ieder geval zeer leerzame en gezellige middagen. En wie weet word je net zo’n wijnadept als ik.

Houd in ieder geval op Facebook Gereons Eatery and Winery in de gaten voor alle informatie. Wie weet zitten we snel aan tafel met elkaar. Ik heb er in ieder geval al zin in.