De 365 dagen eten uit eigen tuin. GKT is dol op tuinieren en wist tot de verhuizing naar de Noordzeekust altijd veel eetbaars op kleine schaal te produceren op het Amsterdamse balkon. Those days are over, enerzijds door de klimatologische omstandigheden aan zee. (Alhoewel de eerste zomer de cherrytomaten het erg goed deden op het zeebalkon) Anderzijds door het parttime wonen in de Midi. Een (moes) tuin zit er dan niet in. Dat is zielig voor de jonge planten. Het blijft dus bij lezen over tuinen en mijmeren over eigen productie, wat overigens helemaal geen straf is. Je komt op ideeën en steekt praktische kennis op. Uitgeverij GoodCook voorziet mij regelmatig van leuke tuinboeken. GKT smult er elke keer van.
foto: Cover 365 dagen eten uit eigen tuin.
Een tip van GKT voor dit voorjaar is 365 dagen eten uit eigen tuin. De A tot Z gids voor het kweken, koken & conserveren. Na hun eerdere boek De zelfvoorzienende tuin beschrijven Huw Richards en Sam Cooper in dit nieuwe boek, hoe je zelf 365 dagen het lekkerste eten uit je tuin kunt toveren. Kruiden, groenten, eetbare bloemen en fruit. Inmaken en conserveren maar. Met leuke basisrecepten. Als je hun stap voor stap teelt- en oogstplan volgt heb je dadelijk voor je het weet een voorraad eigen producten. Geniet dagelijks van wat je tuin of balkon te bieden heeft: van kimchi tot en met pastinaak puree, van groentebouillons tot en met lang houdbare knoflookpasta en van bramengin tot en met gepekelde radijsjes. Tomatensaus ontbreekt ook niet. Dus ga planten en verzamel alvast potten!
foto: Groenten, fruit en kruiden, ideeën te over in dit duidelijke boek. Stap voor stap.
GKT scrolde snel naar het hoofdstuk kruidenplanten, om de vensterbank in de Midi op te vrolijken tijdens de Franse voorzomer. Lekker aan de slag met praktische informatie en makkelijke recepten. Dit maakt nieuwe boek van Richards en Copper wederom een aanrader. En niet alleen voor doorgewinterde tuinadepten!
365 dagen eten uit eigen tuin, Huw Richards & Sam Cooper. (ISBN 9789461433626) is een uitgave van GoodCook en is bij je boekhandel te koop voor € 24,50.
OverDe zelfvoorzienende tuin: GKT zag op Franse TV zender op M6 een programma over creatief met je resources omgaan. Eén van de onderwerpen was de uitdaging van een stel vlakbij Grenoble, dat ernaar streefde nog maar twee keer per jaar in een grote supermarkt te komen voor hun voedsel. En dat lukte zowaar. Met zelf gemalen meel, groenten uit de tuin, jacht en ruilvlees. Een mooi project. Bij Good Cook verscheen onlangs een boek van Huw Richards en kok Sam Cooper. Over de aanleg en onderhoud van een zelfvoorzienende tuin. Is het moeilijk om zo’n tuin aan te leggen? Kost het je veel tijd? En wat als de oogst tegenvalt. De schrijvers trokken er twee jaar voor uit. Een boek dat hun reis beschrijft. Een bewijs dat met inzet en creativiteit het goed zelfvoorzienend tuinieren is. Een praktisch boek moest er dus komen voor alle tuinadepten met dezelfde wens. Vol met makkelijke tips, lekkere recepten en een plan. Sam, de andere schrijver voegt eraan toe, dat het wel planning vergt. Hoeveel tuiniers blijven niet zitten met kilo’s courgette of bergen boontjes. Een belangrijk onderdeel is dus het bewaren van je oogst, zodat je de hele winter blijft genieten van je inzet. Een boek dus met kweekinzichten en de ervaringen van een chef kok. In te passen in je drukke day tot day citydwellers-bestaan.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Gereons Mag 2026, de greenvibes editie. Het is maart, de lente wil hier in de Hérault niet echt full force van start gaan qua temperaturen dan, want de wijngaarden staan vol bloemetjes, de bomen botten al uit en soms laat het mediterrane zonnetje zich zien. Ma non troppo. Lente betekent voor GKT aan de slag met fris groen, een stukje geel van Van Gogh erbij en groene recepten. Deze editie wordt afgetrapt door Lizet Kruyff met een waterkersverhaal. Bas van Montfrans doet weer een eetbare duit in het zakje. GKT liet zich inspireren door een recept uit Al dente as F*CK. Het levenswerk van “Tsukemono” Peter van Berckel zag het licht. Het heet Graankeuken. Recepten uit Piemonte en van Gurdeep Loyal. Eten uit je eigen tuin met RHS. En we gaan kijken in een Noord-Hollandse wijngaard. Laat de lente maar komen!!!!
foto: Waterkers kweken in Niort circa 1910. (foto van wiki-Niort)
Lizet Kruyff over waterkers. Lang geleden verbleven wij een nachtje in een oude watermolen in Frankrijk, iets ten noorden van de Loire, boven Gien. Idyllisch, net prachtig gerestaureerd en we mochten met de hond vrij de omliggende landerijen in. Natuurlijk vond onze Cocker Spaniel de waterkersvijvers. Die waren nog een beetje in gebruik, maar daar ging aan gewerkt worden, dat kon je zien. Je snapt waarom het in het Frans met cresson de fontaine wordt aangeduid.
foto: groene waterkerssoep van Lizet Kruyff
Groene soep van Lizet. Een recept. Helemaal tot op de eetlepel, milligram of deciliter krijg je dat niet. Het is altijd een beetje afhankelijk van de eigen smaak. Nodig is een bosje waterkers, een kropje sla, plantaardige olie, een sjalotje, een bio groentebouillonblokje of verse bouillon naar smaak, roquefort, een kruimige gekookte pieper voor het binden, peper naar smaak.
Je begint – vanzelfsprekend – met schoonmaken en fijnsnijden, waar dat nodig of gewenst is. Doe de olie in een pan en laat de sjalot een beetje sudderen, voeg de sla toe roer goed en voeg dan de waterkers toe. Beetje omroeren en laten flauwvallen en dan de bouillon erbij. Ik doe dat in fasen, om te kijken hoe nat je de boel wilt hebben. Op een zacht pitje laten stoven tot de groente gaar is. Brokkel de roquefort en roer die er door. Rustig laten smelten. Dan de aardappel geprakt toevoegen om de boel te binden. Laat nog even staan en pureer dan. Voeg peper naar smaak toe. Vanwege de roquefort zal zout niet nodig zijn.
Kan het nog leuker of lekkerder? Dat hangt van je smaak en trek af. Je zou zeewier kunnen toevoegen. Of een scheut room. Of een garnituurtje van croutons, of uitgebakken milde chorizo in kruimels. Of soepstengels erbij geven. Maar gewoon zo is het een heerlijk groen soepje. Dank aan Lizet voor dit smakelijke recept.Meer lezen.
foto: Lentepasta uit Al dente as F*CK.
RECEPT Sorpresine met erwtjes, geitenkaas & kappertjes uit Al Dente as F*CK.
Onlangs zag GKT bij Grand Frais in Béziers heerlijke versgemaakte mezze lune, gevuld met ricotta en spinazie. Gelukkigerwijs was het leuke pastaboek Al Dente as F*CK (uitgave van Lannoo) meegereisd naar de Midi en vond GKT hierin een lekker lenterecept met verse erwtjes en geitenkaas. Een fijn voorgerecht voor een lentediner. GKT paste de hoeveelheden aan, omdat dit pastaboek recepten geeft voor twee personen.
Nodig:
450 g sorpresine, zelfgemaakt of lekkere kussentjes van Grand Frais
300 g erwten gekookt
150 g zachte geitenkaas
olijfolie
peper & zout
wat citroenrasp
1 el boter
150 g gekookte doperwten
wat kookwater van de pasta
2 el kappertjes uitgelekt
verse groene kruiden gehakt.
Bereiding:
Mix de gekookte erwtjes met de helft van de geitenkaas en olijfolie tot en zachte emulsie. Voeg naar smaak wat zout & peper toe. Voor de frisheid is een touch van citroenrasp een aanrader. Kook de pasta in drie tot vier minuten al dente. Houd wat warm pasta water achter de hand. Smelt een klontje boter in een pan. Voeg de pastakussentjes toe en wat pastawater. Haal de pan van het vuur en roer de warme erwtencrème erdoor. Meng alles goed. Serveer direct in diepe borden met verkruimelde geitenkaas en wat fijngehakte groene lentekruiden. Bestrooi met de kappertjes en wat citroenrasp.
foto: De kleur geel inspireert niet alleen Vincent van Gogh.
Het GEEL van Vincent van Gogh. In het Van Gogh Museum in Amsterdam is vanaf 13 februari tot en met 17 mei de tentoonstelling GEEL, meer dan Van Goghs lievelingskleur te zien. Geel is de lievelingskleur van GKT. Een vrolijke, warme en speelse kleur, die je direct aan het Zuiden doet denken, aan warm zonlicht en lente. Geel is ook een gedurfde kleur. Ik herinner me de balkonafscheiding in Amsterdam, die door de buren glasbakgeel was geschilderd. Geel is dan een erg aanwezig element. Of zoals een mode-influencer meldde op Instagram, dat een knalgeel kostuum dragen een erg bold statement is. Soms iets te opdringerig. Deze voorjaarstentoonstelling gaat op al deze facetten in, natuurlijk met kunstwerken van Vincent van Gogh en tijdgenoten, maar ook in de vorm van muziek, literatuur en mode. Yellow vibes…… Een recept voor funky pastasalade vind je onderaan de review op GKT.
GEEL. Meer dan Van Goghs lievelingskleur is te zien van 13 februari t/m 17 mei 2026 in het Van Gogh Museum in Amsterdam.
foto: Bas van Montfrans goes green!
Groene shakshuka van Bas van Montfrans. Easy does it groen koken met Bas van Montfrans. Inmiddels geen onbekende in edities van Gereons Mag. Bas maakt deze keer een fool proof shakshuka.
De Bas‑proof versie: Grote pan op middelhoog vuur, scheut olijfolie verhitten. Prei, paprika en bleekselderij 5 minuten bakken. Knoflook en specerijen erbij, 1 minuut meebakken. Groen stapelen, d.w.z. courgette toevoegen, 3 minuten bakken. Spinazie in delen laten slinken. Doperwten erbij. Saus maken zonder gedoe: bouillon en room erbij. gieten en 5 minuten zacht laten pruttelen. Op smaak maken met citroensap, zout en peper. • Helft van de kruiden erdoor. Volgende stap: eieren erin volgens de foolproof methode van Bas. Maak kuiltjes in de saus. Breek de eieren erin. Deksel erop. 7–9 minuten laten garen voor zachte dooier. Tip: vooral niet kijken, niet roeren — gewoon laten doen. Hierna kun je de shakshuka afmaken: rest van de kruiden erover. Eventueel feta of yoghurt voor fris contrast.
Gewoon een helder, snel, logisch opgebouwd, geen gedoe, maximale smaak, minimale kans op mislukken. Dank aan Bas van Montfrans!
foto: Peter van Berckel en zijn vuistdikke Graankeuken.
Peter van Berckels boek over granen. Hij noemt het zelf zijn levenswerk het vuistdikke boek Graankeuken. 570 bladzijden, een encyclopedisch gevaarte met een filosofische toon, tegelijkertijd een praktijkgids en een zeer persoonlijk relaas. Het verhaal van dertig graansoorten en vervat in 150 recepten, van basisbereidingen tot originele recepten uit regio’s van herkomst van de besproken granen. Ontdek hun kracht, al kokende en lezende. Vegetarische recepten, in het kookboek Graankeuken lees je alles over de voedingswaarde, de smaak en heel belangrijk een goede verteerbaarheid van granen. Van Berckel neemt je mee op een culinaire reis door de wereld van granen,. Graan in de hoedanigheid van armeluiskost tot rituele specialiteit. Noem het graankunde voor beginners en gevorderden. Van Peter van Berckel, gezien zijn boek Tskumono mag je verwachten dat hij de diepte in duikt. Over fermentatie en bereiding, zonder eenmaal tarwebloem te gebruiken te gebruiken. Interessant voor glutendeficiënten. Granen zijn een mooie basis voor elke voeding dan ook, makkelijk te telen en vormen een mooie basis voor een dagelijkse minerale maaltijd. Dit voorjaar lees je meer op GKT.
Janneke Vreugdenhil over Graankeuken: ‘Graankeuken is een informatief en leerzaam naslagwerk voor alle mensen die weleens brood eten, of pasta, couscous, rijst, of koekjes. Voor iedereen dus. ( Ja zelfs voor wie, zoals ikzelf, gluten moet mijden.) Ik ben diep onder de indruk.‘
Uitgave van Rineke Dijkinga books.
foto: Cover Piemonte.
PIEMONTE. GKT kent de keuken van deze streek alleen van het menu, dat jaren lang werd gekookt bij Keizer Culinair: een dip van bagna cauda, vitello tonnato, met als primo tajarin, een mooi stuk gebraiseerd vlees als secondo en tot slot koekjes met gianduia. Als GKT aan Piemonte denkt, denk ik vooral aan wijnen. De bekende klassieke wijnen zoals Barolo en Gavi. Maar ja, daar wordt ook bij gegeten. Truffels uit Alba, waarover een mooie documentaire te zien was op Canvas. Zelfgemaakte pastasoorten en stevige kost, die je in deze streek kunt aantreffen. Geen mediterrane keuken. Het heeft iets weg van de Franse keuken, door de sauzen. Lees meer.
Uitgave van Brandt.
foto: Bagna freida met geroosterde paprika’s.
RECEPT voor paprika’s met bagna freida. Bagna cauda kennen we allemaal. De freida versie uit Piemonte, het kookboek is het lichtere en zomerse zusje van deze dip.
Nodig:
2 grote rode paprika’s
2 grote gele paprika’s
300 g gezouten ansjovis uit Colliuoure (wel even wellen in melk, want anders wordt je bagna bremzout)
3 tenen knoflook
1 kleine rode Spaanse peper
2 à 3 el bouillon (plus wat extra voor als de saus te dik wordt)
2 el gehakte peterselie (en wat extra voor de garnering)
3 verse blaadjes salie fijngehakt
1 el uitgelekte kappertjes, fijngehakt
3 el rode wijnazijn
scheutje verse room
zout naar smaak.
Bereiding:
Verwarm de oven voor op 200 °C. Leg de paprika’s op een met bakpapier beklede bakplaat en rooster ze gedurende 20 minuten tot ze bruin zijn. GKT blakert de paprika’s meestal in een gasvlam van het fornuis tot ze goed gebruind zijn. Doe hierna de paprika’s in een plastic ziplock zak en laat ze afkoelen. Daarna kun je ze makkelijk ontvellen. Snijd de paprika’s is mooie repen. Voor de saus verwarm je de 3 el bouillon en smelt je hierin de ansjovis. Pel de knoflooktenen en snijd deze in tweeën. Prik de Spaanse peper in met een stokje en rijg deze , net als de stujes knoflook aan een cocktailprikker. Voeg de prikkers toe aan de saus, net als wat olijfolie.. Laat het geheel 5 minuten koken. Voeg daarna de kruiden toe en de rode wijnazijn en laat het geheel nog 5 minuten sudderen. Verwijder de prikkers met de knoflooktenen en peper. Laat de bagna freida afkoelen. Serveer de in repen gesneden paprika’s met de saus van ansjovis, waaraan je een scheutje room het toegevoegd. Bestrooi met wat fijngehakte peterselie.
foto: Wijndomein Bergen aan de rand van de duinen.
Wijndomein Bergen, een unieke groene coöperatie. In Noord Holland ligt op de kalkrijke zandbodem vlakbij Alkmaar, Egmond en badplaats Bergen een uniek wijndomein. Een uniek terroir. Voeg daarbij de zon, die aan de kust wat meer schijnt in Nederland en je recept voor karaktervolle wijn is compleet. Wijnen in balans met de natuur, volgens de oprichters van deze wijngaard. Door biodiversiteit te omarmen is het doel druiven te oogsten, vol sap en suikers, die de uiteindelijke wijnen ten goede komen. Wijndomein Bergen staat voor duurzaamheid: een sterk bodemleven, pure wijnen en samenwerken met de leden. Ieder lid krijgt zijn eigen deel van de wijnopbrengst. Een echte coöperatie.
De ledenwijngaard is baas in eigen huis. Geen inmenging van investeerders of productie van grote anonieme volumes. De wijnen van dit speciale terroir bepalen de koers. Wijndomein Bergen kiest voor kwaliteit. De leden bepalen de richting. Zo blijft de coöperatie trouw aan zijn duurzame uitgangspunt. In mei 2026 is de eerste fase gereed: dan gaan de laatste wijnstokken de grond in. Daarna is de aanplant fase gedaan en kun je niet meer opteren voor je eigen wijnrank. Het grote avontuur kan beginnen. Als je lid wordt van dit bijzonder domein neem je actief deel, zowel online als offline. Je leert de hele cyclus van wijnoogst en – productie kennen. Op het ritme van de seizoenen aan de Noordzeekust. Ook groene wijnboer worden? Meer informatie vind je op de website.
foto: Ideeën uit het boek 365 dagen eten uit eigen tuin.
De 365 dagen eten uit eigen tuin. De A tot Z gids voor het kweken, koken & conserveren. Binnenkort verschijnt bij GoodCook Na hun eerdere boek De zelfvoorzienende tuin beschrijven Huw Richards en Sam Cooper in dit nieuwe boek onde auspicieën van RHS hoe je zelf 365 dagen het lekkerste eten uit je tuin kunt toveren. Kruiden, groenten, eetbare bloemen en fruit. Inmaken en conserveren maar. Of drogen. Als je hun stap voor stap teelt- en oogstplan volgt heb je dadelijk voor je het weet een voorraad eigen producten. Geniet dagelijks van wat je tuin of balkon te bieden heeft: van kimchi tot en met pastinaak puree, van groentebouillons tot en met lang houdbare knoflookpasta en van bramengin tot en met gepekelde radijsjes. Tomatensaus ontbreekt ook niet. Dus ga planten en verzamel alvast potten! Is dat geen heerlijk vooruitzicht voor de aanstormende lente?
foto: Cover De zelfvoorzienende tuin.
OverDe zelfvoorzienende tuin: “GKT zag op M6 een programma over creatief met je resources omgaan. Eén van de onderwerpen was de uitdaging van een stel vlakbij Grenoble, dat ernaar streefde nog maar twee keer per jaar in een grote supermarkt te komen voor hun voedsel. En dat lukte zowaar. Met zelf gemalen meel, groenten uit de tuin, jacht en ruilvlees. Een mooi project. Bij Good Cook verscheen onlangs een boek van Huw Richards en kok Sam Cooper. Over de aanleg en onderhoud van een zelfvoorzienende tuin. Is het moeilijk om zo’n tuin aan te leggen? Kost het je veel tijd? En wat als de oogst tegenvalt. De schrijvers trokken er twee jaar voor uit.”
Uitgave van GoodCook
foto: met koffie en ketjap gelate zalm van Gurdeep Loyal.
RECEPT met één van de smaakmakers van Gurdeep Loyal. Gelakte zalm met pistachedukkah. (2 p.)
Nodig:
voor de pistachdukkah:
1 el komijnzaad
1 el krianderzaad
1 el venkelzaad
1 el sesamzaadjes
50 g geroosterde en gestampte pistachenoten
1 tl pimentón de la Vera
zeezout
voor de espressolak:
2 tl sambal oelek
2 el ketschp manis
1 1/2 tl espresso koffie
1 tl geraspte gember
2 fijngewreven tene knoflook
1 tl sesamolie
2 el vloeibare honing
rasp en sap van een halve onbespoten limoen
2 flinke zalmmoten
olijfolie om te bakken
Bereiding:
Maak eerst de pistachedukkah. Rooster het kmijn-, kriander- en veknelzaad gedurende 2 minuten in een droge koekenpan. Voeg hierna het sesamzaad toe en bak dit 1 minuut mee Laat dit specerijenmengsel afkoelen en stam grof in een vijzel. Voeg de gestampte pistachenoten toe, de pimentón en wat zeezout. Zet apart ter latere garnering.
Meng alle ingrediënten voor de Indonessiche koffielak door elkaar in een klein kom en laat de smaken zo’n tien minuten goed intrekken.
Verhit de olijfolie in een koekenpan en leg de zalmmoten hierin met de huid naar beneden. Zet het vuur wat hoger en bak de zalm gedurende 2 à 3 minuten tot de huid knapperig is. Keer om en bak de bovenzijde gedurende 1 minuut. Verdeel de klaargezette lak met een kwastje over de zalmmoten en bak de vis nog eens twee minuten om en om. Let op hierbij het vuur niet te hoog te zetten, om verbranding te voorkomen. Bak totdat de vis gaar is. Serveer de zalmmoten in een diep bord met wat rijst en Aziatische bladgroenten. Giet de rest van de lak over de zalmmoot en bestrooi met de zelfgemaakte pistachedukkah.
foto: Cover Flavour Heroes.
Over Flavour heroes: Gurdeep Loyal heeft een fris vormgegeven kookboek gemaakt met 90 originele recepten en kleurrijke fotografie. Deze schrijver weet met zijn moderne smaakmakers een nieuwe twist te geven aan bekende gerechten. Flavour Heroes is een fijn boek om naar te grijpen bij non-inspiratie en uitgekookt zijn. Experimenteren maar! Lees meer.
Uitgave van GoodCook.
foto: Lente in Amsterdam
In de lente zie je vaak dartele geiten in de wei, die zo blij zijn dat ze weer naar buiten kunnen na de winter. Dat gevoel heeft GKT nu ook in de lente. Zon op je bolletje, erop uit naar buiten. Veel frisse lucht. Dunnere kleding. Voor mij altijd een ritueel. De eerste picknick onderweg, smakelijke sandwiches, fruitsalade en sap. GKT zou er bijna van gaan springen, zoals die dartele geiten.
Enfin, wat smeer je nu op zo een sandwich? Rillettes natuurlijk. gemaakt van vet en mager varkensvlees, gans of kip. Langzaam gesmoord in eigen vet. Maar ik ga deze lente voor een easy rillettes, van vis met Noordzeegarnalen. Lekker op een volkoren sandwich of als hapje bij de borrel. We drinken bij de rillettes een koude witte wijn van de viognierdruif, met de geur van abrikozen, bloesems en een vleugje perzik.
Nodig:
200 g verse zalmfilet 100 g gerookte forelfilet 100 g gerookte zalm 75 g gepelde Noordzeegarnalen 75 g zachte boter 3 el olijfolie 3 el citroen sap zwarte peper peterselie extra fijn gehakt. snufje zout
Bereiding:
Verhit 1 el olijfolie in een pan. Bestrooi de zalmfilet aan beide zijden met wat zout en zwarte peper uit de molen. Bak de filet afhankelijk van de dikte in een minuut of tien gaar. Laat de zalmfilet daarna afkoelen. Snijd de gerookte forel- en zalmfilet in hele dunne reepjes. Meng de zachte boter, 2 el olijfolie en citroensap tot een smeuïge massa. Voeg de reepjes vis toe. Voeg hierna de gebakken zalm fijngehakt toe. Maak van het geheel een mooie massa. Voeg als laatste de peterselie en Noordzee garnalen toe. Zet het geheel minimaal drie uur in de ijskast. Serveer de rillettes op geroosterde sneetjes volkorenbrood zonder korst.
foto: Wat lentebodes in de vensterbank.
De volgende editie van Gereons Mag staat in het teken van voorzomer-geneugten!
UITSMIJTER: Born to be alive….. van Patrick Hernandez.
video: Patrick Hernandez: Born to be alive.
Noot: De greenvibes-editie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door Bas van Montfrans, Lizet Kruyff, Régal Magazine, Goodcook, Kroon op het Werk, Uitgeverij Lannoo, Gurdeep Loyal, Brandt uitgeverij, Peter van Berckel, Van Gogh Museum, Domein Bergen en gereonskeukenthuis-archief. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Gereons Mag, de greenvibes-editie. De lente zit in de lucht, althans in het hoofd van GKT, want gezien de temperaturen en grisaille hier in de Languedoc kan er wel een tandje bij. De amandelbomen bloeien wel, elk jaar een voorbode van de aanstormende lente. Remedie tegen het grijze weer is de nieuwe editie van Gereons Mag, die ik de greenvibes-editie heb gedoopt. Met een recept van Bas van Montfrans, Oekraiense honing van de Bijen Familie en het moestuinboek van Koken met Karin. GKT struinde langs brocanteurs in Pézenas, verdiepte zich in het zelfvoorzienend tuinieren en geeft tips voor tentoonstellingen. De centerpiece van deze editie is het nieuwe boek van Joke Boon: Eten en leven met kanker, waarin zij haar ervaringen en lekkere recepten deelt. Een mooie steun in de rug. Haar boek verschijnt eind februari. Laat de lente maar komen!
foto: Pasta van Bas van Montfrans.
Romige boerenkool-pasta met geitenkaas. Bas van Montfrans, inmiddels geen onbekende bijdrager, grossiert in originele recepten. Voor deze editie van Gereons Mag een pastarecept met boerenkool en geitenkaas op het breukvlak van winter en lente.
Nodig:
350 g fusilli, rigatoni of een andere pasta naar keuze
200 g boerenkool
200 ml slagroom
150 g zachte geitenkaas
2 teentjes knoflook
1 ui
2 el olijfolie
50 g Parmezaanse kaas
peper en zout naar smaak
Bereiding:
Kook de pasta. Breng een ruime pan met gezouten water aan de kook en kook de pasta al dente volgens de verpakking. Giet af en bewaar een kopje van het kookwater. Bereid de boerenkool. Verhit 1 el olijfolie in een grote pan of wok. Voeg de boerenkool toe en roerbak 3-5 minuten tot het slinkt en zacht wordt. Haal uit de pan en zet apart. Maak de saus. Verhit opnieuw een eetlepel olijfolie in de pan en fruit de ui en knoflook op een laag vuur tot ze zacht en glazig zijn. Voeg de room toe en breng zachtjes aan de kook. Roer de geitenkaas door de saus tot deze volledig gesmolten is. Voeg de boerenkool toe aan de saus en meng goed. Breng op smaak met peper en zout. Voeg de afgegoten pasta toe en roer alles goed door elkaar. Als de saus te dik is, voeg je een beetje van het achtergehouden pastawater toe om het smeuïg te maken. Serveer direct.
foto: De mooie honinglijn van Bijen Familie.
Bijen Familie. Onlangs werd GKT blij verrast met culipost van Monique Meulendijks. Zij importeert namelijk honing uit het al drie jaar door oorlog getroffen Oekraïne. Bijen Familie, de honing, is het verhaal van bijenvolken en imkerfamilies in Oekraïne. Samen vormen deze nijvere dieren en hun imkers een goed team. Voor de toekomst van de landbouw en imkers in dit getergde land is het belangrijk dat hun bijenteelt kan overleven. En dat zij ondanks de oorlog hun bijenvolken in stand kunnen houden. De bij is immers van groot belang voor de voortgang van de natuur en het leven. Daarin speelt dit gedomesticeerde kleine dier een grote rol. Bij aankoop van elke pot honing van Bijen Familie betaalt u één euro extra op de verkoopprijs. Deze komt ten goede aan de imkers in Oekraïne, om zo hun werk te kunnen voortzetten. Een win win situatie: zij kunnen hun werk doen en u heeft er een heerlijke pot honing voor terug in drie verschillende smaken: lente, zomer en boekweit.
foto: Cover Van Moestuin tot maaltijd, de nieuwe Koken met Karin.
foto: Infographic, die laat zien hoe je paprika maakt van paprika
Koken met Karin, van moestuin tot maaltijd. Een nieuw boek van de hand van de antipakjes & zakjeskoningin. In eerste instantie als kinderboek geschreven, maar dat weerhoudt het grote kind in mij niet er zelf mee aan de slag te kunnen. Je hoeft hiervoor geen groene vingers noch een grote moestuin te hebben. Een stadsbalkon volstaat. Karin begon ooit vier hoog in Amsterdam met een ieniemienie smulbalkon. Ze keek tuinvlogs, experimenteerde erop los en op een zeker moment ontsteeg ze het niveau van de klunzige tuinamateur. Tegenwoordig zaait en plant ze haar groente in haar Normandische moestuin. Een boek was geboren. Een vrolijk handzaam boek met ideeën en recepten voor elke moestuinliefhebber dat je nu kunt vinden in je boekhandel of online. Uitgave van Ploegsma.
foto: Blauw en Spaans in een brocante in Pézenas.
foto: Retro eighties schilderij.
foto: Klassieke frou frou brocante.
Brocante in Pézenas. De grote stroom toeristen is er nog niet, dus je kunt aan de Avenue Aristide Briand heerlijk inspiratie opdoen bij de aldaar gevestigde brocanteurs en antiquairs. De geboden waar in Pézenas isw el wat aan de prijs voor het budget van GKT, maar ik kom altijd thuis met nieuwe ideeën. En in de directe omgeving zijn er immers genoeg vide greniers en rommelmakten en -winkels, waar je voor een habbekrats je hart kunt ophalen. Zoals een oude soepterrine, die nog ontbrak in de collectie van GKT, gescoord voor slechts 9 euri in een koopjeshal. Erbij een fijn boekje over de eerste keizer van Frankrijk en je keert als een blij kind huiswaarts. Zo vond GKT in het najaar een portret van een cherubijntje, dat inmiddels Grumpy Trumpy is gedoopt.
foto: Catch of the day bij Seconde Main.foto: Throwback oeufs en meurette voor de lente!
RECEPT: oeufs en meurette. Nu we toch in Franse sferen zijn: “oeufs en meurette” een Bourgondische klassieker van eieren gepocheerd in rode wijn met een rode wijnsaus. De gepocheerd ei met saus combinatie van wijn, spek en uien uit mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis. Lang inkoken maakt de saus dikker. We drinken er een pinot noir uit de Bourgogne bij.
Nodig:
1 fles rode Bourgogne wijn
100 g spek in blokjes
6 sjalotjes
100 g boter
250 ml runderbouillon
8 sneden brood
2 tenen knoflook
50 ml wijnazijn
8 verse eieren
zout, peper
gehakte peterselie/bieslook
1 l heet water
Bereiding:
Snijd het spek in heel fijne kleine blokjes. Hak de sjalotjes fijn. Verhit ongeveer 20 g boter en bak de spekblokjes en sjalotjes kort aan tot bruin. Giet er 500 ml rode wijn bij en de bouillon. Bewaar de rest van de wijn voor het pocheren. Kook dit onder telkens roeren voor de helft in zodat een dikke saus ontstaat. Rooster het brood en wrijf in met de knoflooktenen.
Giet in een pan de overige wijn, water en azijn en breng aan de kook. Let op dat het niet kookt maar borrelt. Breek de eieren één voor één in een kopje. Zet het vuur laag en roer het water kokende water zo dat er een kolk ontstaat. Voeg het ei toe en laat het 3 minuten pocheren. Schep eruit met schuimspaan. Doe dit ook met de andere eieren. Houd ze warm in een schaal met warm water. Snijd eventueel de randjes van de eieren bij. Als de saus goed is ingekookt, voeg dan peper en zout toe en de rest van de boter in blokjes om te binden. Niet meer verwarmen.
Leg het geroosterde brood op een schaal, en leg op elke snee een gepocheerd ei. Giet de saus erover en bestrooi met wat bieslook en peterselie.
foto: Cover De zelfvoorzienende tuin.
De zelfvoorzienende tuin. Onlangs zag GKT op M6 een programma over creatief met je resources omgaan. Eén van de onderwerpen was de uitdaging van een stel vlakbij Grenoble, dat ernaar streefde nog maar twee keer per jaar in een grote supermarkt te komen voor hun voedsel. En dat lukte zowaar. Met zelf gemalen meel, groenten uit de tuin, jacht en ruilvlees. Een mooi project. Bij Good Cook verscheen onlangs een boek van Huw Richards en kok Sam Cooper. Over de aanleg en onderhoud van een zelfvoorzienende tuin. Is het moeilijk om zo’n tuin aan te leggen? Kost het je veel tijd? En wat als de oogst tegenvalt. De schrijvers trokken er twee jaar voor uit. Een boek dat hun reis beschrijft. Een bewijs dat met inzet en creativiteit het goed zelfvoorzienend tuinieren is. Een praktisch boek moest er dus komen voor alle tuinadepten met dezelfde wens. Vol met makkelijke tips, lekkere recepten en een plan. Sam, de andere schrijver voegt eraan toe, dat het wel planning vergt. Hoeveel tuiniers blijven niet zitten met kilo’s courgette of bergen boontjes. Een belangrijk onderdeel is dus het bewaren van je oogst, zodat je de hele winter blijft genieten van je inzet. Een boek dus met kweekinzichten en de ervaringen van een chef kok. In te passen in je drukke day to day citydwellers-bestaan. Een vrolijk boek om de lente mee te starten. Uitgave van Good Cook.
foto: Cover van het nieuwe boek van Joke Boon.
Eten en leven met kanker. Een nieuw bijzonder en persoonlijk boek van bonendiva en vriendin Joke Boon. Bij haar werd zo’n twee jaar geleden darmkanker geconstateerd. Een rollercoaster, die haar leven volledig veranderde. Allereerst het behandeltraject, maar ook de impact op haar eetlust. Joke voelde zich vaak moe en beroerd, maar wilde toch genieten van haar eten. In Eten en leven met kanker lees je naast algemene informatie en interviews met deskundigen 80 recepten, om je eetlust niet te verliezen. Want behalve, dat je goed beroerd bent van de behandelingen, er een aanslag wordt gepleegd op je optimisme, is ook het verlies van eetlust en misselijkheid geen sinecure bij darmkanker. Joke weet als geen ander positief te blijven en schreef een boek, net als haar columns in Trouw, waarin ze op positieve wijze haar ervaringen deelt en elke keer een troostend recept, waarmee je de dag doorkomt. Een fijne houvast voor zowel degene, bij wie darmkanker wordt geconstateerd, als de omgeving. Want als je samen geniet kom je snel een stuk verder. Binnenkort een review op GKT. Eten en leven met kanker is een uitgave van Becht.
foto: Sag mir wo die Blumen sind. Anselm Kiefer.
Anselm Kiefer in het Van Gogh Museum. Sag mir wo die Blumen sind is één tentoonstelling in twee Amsterdamse musea, Het Van Gogh en het Stedelijk Museum presenteren van 7 maart tot 9 juni 2025 het werk van Anselm Kiefer. Voor het eerst zijn zijn schilderijen te zien in het Van Gogh Museum, terwijl het Stedelijk Museum een retrospectief samenstelt van werken, die tot de collectie behoren. Ook zal er nieuw, nog nooit getoond werk van Kiefer zijn te zien, waaronder het immense titelwerk Sag mir wo die Blumen sind. Het beslaat de hele muur bij de hoofdtrap van het Stedelijk Museum. De titel van het schilderij verwijst naar een belangrijk anti-oorlogslied, dat grote bekendheid kreeg in de Duitse vertolking door Marlene Dietrich.
Een deel van de tentoonstelling reist door: in samenwerking met het Van Gogh Museum zal Kiefer/Van Gogh van 28 juni tot 26 oktober 2025 te zien zijn in de Royal Academy of Arts in Londen.
foto: Cover De traditionele Franse keuken.
RECEPT: les inhocs à la sauce verte. Het mag inmiddels bekend zijn, dat Gereons Keuken Thuis een voorliefde heeft voor de Franse keuken. En dan ook nog eens voor vintage kookboeken, die ik her en der oppik. Zoals dit werk van Brigitte Tilleray, dat ik vond in de kringloopwinkel. Spekkie voor mijn bekkie. Het heet de Traditionele Franse keuken en staat vol landelijke recepten. Opgetekend uit de monden van boerinnen en huisvrouwen. Op Corsica, in de Ardennen, de Sud Ouest en Vogezen. Stevige kost, veel wild. Ach eigenlijk staat er van alles in uit de grote provisiekast, die men Frankrijk noemt. Tilleray beschrijft alle recepten heel beeldend. Je waant je bij wijze van spreken gewoon in dat Bourgondische klooster of op die alpenwei. En dat maakt het koken uit dit soort werken een feest. Zoals het onderstaande recept. Pasta met groene saus, les inhocs. Provencaalse pasta, om zelf thuis te maken. Een van origine boerenrecept. De schrijfster gebruikt eendeneieren, ik kippenei. Serveer les inhocs met sauce verte van grand mère Chaix. We drinken er een rode marselan bij van Domaine Castan.
Nodig:
500 g bloem
2 eieren
2 el olijfolie
3 el lauw water
zout en zwarte peper
gemalen Gruyère
voor de saus van grand mère Chaix:
handvol gehakte peterselie, 2 blaadjes munt fijngehakt, 2 tenen knoflook gehakt, 2 tl grof zeezout, 3 el geuerige olijfolie en 3 el kookwater van de pasta. Ter ganering wat daslookblaadjes als je die kan vinden.
Bereiding:
Zeef de bloem in een grote kom en druk er een kuiltje in. Klop de eieren, de olie en water door elkaar en geit in het kuiltje. Meng alles goed door elkaar tot er een stevig deeg ontstaat. Bestrooi het werkblad met wat bloem en rol de pasta dun uit. Laat de pasta 30 minuten drogen en rol deze op en snijd in dunne linten. Kook de pasta enkele minuten in ruim kokend water. Als de pasta al dente is meng deze dan met de saus van kruiden, olie en wat lepels kookvocht. Direct serveren met gemalen gruyère en een draai zwarte peper.
foto: Tips voor bewuster leven met je resources.
365 tips voor een groenere wereld. GKT schrikt soms weleens van al zijn afval, het vele watergebruik en het niet duurzaam zijn van zijn keukentje. In het Occitaanse dorp zie je vaak voor huizen allerlei “afgedankte” dingen staan, bakken vol troep, die wij in Nederland allang naar het vuilnis hadden verwezen. Zo anders is dat hier, de lokale biologische bloemenkweker kan oude potjes altijd gebruiken. De kattendame van het dorp weet wel raad met oud beddengoed. Vide greniers en brocantes zijn in elk dorp doodgewoon en altijd vindt iemand daar wel iets van zijn of haar gading. Zo wordt er ongemerkt heel wat gerecycled en duurzaam hergebruikt door de bewoners. Een ander onderwerp in deze streek is water. Er heerst al sinds de winter droogte en veel regen valt er ook nu (nog) niet. De plaatselijke rivier staat droog en iedereen wordt gemaand spaarzaam om te gaan met water. Een Franse vriendin met een chambre d’hôtes vraagt haar gasten om het eerst koude water tijden het open van de douchekraan op te vangen in een emmer. Daarmee kunnen dan weer de planten worden water gegeven. 365 tips voor een groenere wereld is een uitgave van GoodCook.
foto: My secret garden in de duinen.
Daslook uit de duinen. Het groeit op een chique landgoed in de duinen. Ik weet daar een plekje, waar door de vochtige bodem en kalkrijke grond in het voorjaar veel daslook staat. Lekker goedje om te gebruiken in dips en salades. Maar met een waarschuwing. Daslook, althans het blad ervan lijkt op lelietjes van dalen. En laten die laatste nu zo giftig als wat zijn. En lelietjes van dalen ruiken niet naar knoflook. Niet voor consumptie geschikt dus. Aan de slag dus, de paden op om wild te plukken: het is tenslotte daslookseizoen. En dan vrolijke recepten maken met vers geplukt groen of verse groente. Hoe greenvibes wil je het hebben?
foto: Kunst uit de Haagse natuur.
De Mesdag collectie, nieuwe tentoonstelling. Als beeldend kunstenaar legt Anne Geene (1983) de verborgen schoonheid van het alledaagse in de natuur vast. In de tentoonstelling ‘Anne Geene. Buitengewoon’ onderzoekt zij de natuur rondom het Haagse museum De Mesdag Collectie, van de monumentale tuin tot de Scheveningse kust. Te zien van 21 maart tot en met 27 juli 2025 in de Mesdag Collectie.
video: Sag mir wo die Blumen sind, Marlene Dietrich.
De volgende editie van Gereons Mag staat in het teken van reizen en verschijnt rond 20 mei.
foto: stroomversnelling in de Orb.
Noot: de greenvibes-editie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door Bas van Montfrans, Bijen Familie, Koken met Karin, Ploegsma, Huw Richards, Sam Cooper, GoodCook, Van Gogh Museum Amsterdam, Seconde Main in Colombiers, Becht, Joke Boon, Mesdag Collectie. gereonskeukenthuis-archief en Gereons E&W. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
foto: wat is lekkerder dan zelf frambozen oogsten, om van te snoepen?
De Voedselbostuin. Zou het niet heerlijk zijn om elke dag naar buiten te gaan in je eigen plukoase, vol eetbare dingen, die op natuurlijke wijze zijn gegroeid en elkaar duurzaam in stand houden. Een Romeinse lusthof, waar het elke dag feest is voor plant, mens en dier. Weg met die geplaveide tuinen en kale balkons. Maar veel groen om je heen en je kunt het nog gebruiken in de keuken ook. Dat zou voor GKT een win/win situatie zijn. Helaas blijft het, vanwege klimatologische omstandigheden, voor GKT bij het lezen van het boek van Evelyn De Bruecker, die je op speelse wijze inwijdt in het hoe en wat van het voedselbostuinieren, ook op je balkon. In haar boek Ontwerp je eigen voedselboektuin neemt de schrijfster je mee door het proces van het aanleggen en onderhouden van zo’n tuin. Voor 2015 was dat nog nooit in haar opgekomen, maar nu is het tijd haar ervaringen wereldkundig te maken. En dat doet ze met verve. Wat GKT een verrassing vindt, is, dat je ook kunt voedselbostuinieren in potten op je stadse balkon. Dus citydwellers: aan de slag. Of een voedselbostuin zou slagen hier op het dak in Occitanië betwijfel ik, daar de zomerzon funest is voor alles wat groeit en bloeit en het zou erg veel kraanwater vergen. Een duur goedje hier in Zuid Europa. Maar een voedselbostuin in ons eigen kikkerland is geen slecht idee, alleen al vanwege het watermanagement met alle regen van dit voorjaar.
foto: alsof je in je iegen canvas stapt.
foto: kir van eigen cassisbessen.
Klimaatbewust en bio divers. Mooi hoor, die voedselbossen, maar waar komt het idee vandaan? Een voedselbos is een term, die in de jaren tachtig van de vorige eeuw in Engeland is bedacht, een klein eetbaar bos in je eigen kleine tuin. Bedacht door Robert Hart, die wilde onderzoeken, hoe je op een klein oppervlak zelf eten kon produceren in een natuurlijk equilibrium. De man had hiermee een goed punt: het werkte! Tegenwoordig zijn overal dit soort zelfonderhoudende tuinen en parken te vinden. In 2009 werd het eerste voedselbos ontworpen. Ketelbroek. In het boek geeft De Bruecker verscheidene voorbeelden. En als je geen genoeg van de ontstaansgeschiedenis kunt krijgen, dan scan je gewoon de QR code, die ze bij de voorbeelden meegeeft. Of nog leuker: ga eens op bezoek in een voedselbos. GKT bezocht er eens eentje in de Tuinen van West.
foto: voldaan na de oogst.
foto: appels te kust en te keur.
Aan de slag. Dat vraagt natuurlijk om wat algemene kennis van zaken, zoals bodem, ligging van je voedselbostuin, de link met permacultuur en ook de dingen, die je juist moet laten. Daarna kun je beginnen met de opbouw, maar wees daarbij niet te ongeduldig. Maak plaats voor allerleiplanten, die elkaar in evenwicht houden en creëer een aangenaam bijenterritoir. Hierna begint de daadwerkelijke aanleg, zij het in potten op je balkon of in de volle grond. Al naar gelang je project doet de schrijfster dat voor je uit de doeken. Net als het vermeerderen van planten, onderhoud en het voorkomen van ziekten en plagen in je eigenbos. Het resultaat zou moeten zijn: een rijke oogst. Want daar deed je het toch voor. Ontwerp je eigen voedselbostuin sluit af met een plantenlijst.
Ontwerp je eigen voedselbostuin. Na het lezen van dit groenboek jeuken de groene vingers van GKT. De Bruecker heeft een makkelijk leesbaar boek geschreven, waarmee je op een kleine oppervlakte direct aan de slag kunt. Dus direct die tegels wippen vandaag, voor je het weet heb je je eigen voedselparadijs binnen handbereik. Daar kan geen Romeinse lusthof tegenop.
foto: cover Voedseltuinbos.
Ontwerp je eigen voedselbostuin. Evelyn De Bruecker (ISBN 9789464711592) is een uitgave van Sterck & De Vreese en is te koop voor € 27,90
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Lees dit boek en word een TOP tuinier. Komende vrijdag, 2 februari, is het Maria Lichtmis, in Frankrijk heet die dag La Chandeleur of pannenkoekendag. Het markeert in de Midi het einde van de Kerstperiode en het begin van het zaaiseizoen. Dat ziet GKT op het ogenblik volop om zich heen hier in de Hérault. De wijngaarden worden aangepakt, er worden akkers geploegd en mondjesmaat zie je de eerste klanten in het tuincentrum met perkgoed sjouwen. Geldt in Nederland het adagium kerstboom eruit, groene plant erin. Hier gaat men al aan de slag met wat buitengoed om de boel op te vrolijken. Zelfs de gemeente heeft op het plein voor de abdij de bakken met maartse viooltjes gevuld. GKT kon het gisteren ook niet laten en er staan nu primula’s te glunderen in de vensterbank. De lente komt eraan.
foto: akeroyd geeft duidelijke uitleg.
Met een nieuw lente- en groeiseizoen in het vooruitzicht zijn de boeken uit de serie Van RHS* altijd een welkome voorjaarsbode. Zo ook Lees dit boek en word een TOP tuinier van Simon Akeroyd. Een boek vol praktische informatie, om je tuin, balkon of park vorm te geven. In elk seizoen, met planten naar jouw smaak. Zodat je in welk seizoen dan ook kunt genieten van je gedane arbeid. Want zeg nu zelf friemelen met plantjes is heel zen en rustgevend. Tenminste dat vindt GKT. Dit groene boek, een uitgave van GoodCook spoort je aan met toewijding aan de slag te gaan.
foto: de kruidenhoek in je tuin.
Laten we eens kijken hoe? Leg eerst de basis, om van een tuinbeginner tuingoeroe te worden. Het boek geeft tips over alle zaken, waarmee je direct als pro aan de slag kunt. Begin met de mindset, dat tuinieren en buiten zijn sowieso goed voor je is. Trek stevige handschoenen aan, pak het juiste gereedschap en het meest belangrijke: planten, die jij in je hof van Eden wilt zien gaan groeien. Akeroyd legt het in het allemaal uit. Zijn de keuzes gemaakt, dan kun je aan de slag op je blanco canvas. Je ziet gestaag in de seizoenen je tuin groeien en je dromen van een groen paradijs(je) worden snel werkelijkheid. De schrijver bespreekt alle parameters van je tuinproject en begeleidt je in het maken van een plan, waardoor je nog jaren met plezier van je inspanningen geniet.
Na de aanleg volgt het onderhoud. Ja, dat heb je. Dit hoofdstuk besteedt aandacht aan adviezen om je tuin zo mooi mogelijk te houden door de jaren heen. Dat betekent wierden, snoeien, opruimen, bemesten met eigengemaakte brandnetelgier (heel duurzaam) en andere onderhoudsklussen. De moestuin, al dan niet “no dig” wordt onderhanden genomen. Let op waar je je favoriete groenten en fruit plaatst. Tomaten hebben immers zon nodig. Akroyd bespreekt alle varianten fruit, kruiden en groente. Geeft daarbij praktische adviezen over bijvoorbeeld snoeien van fruit. Het gazon komt, hoe Brits aan bod. Een no go voor GKT hier in het zuiden. En dan is de cirkel rond. Je mag je zelf met recht een TOP tuinier noemen, als je alle vaardigheden uit dit boek onder de knie hebt.
foto: un coin perdu.
Lees dit boek en word een TOP tuinier is een heerlijk groenboek om te lezen en aan de slag te gaan. Het geeft je de nodige inzichten op gebied van tuinieren en door de stap voor stap instructies ligt je tuin(tje), tropézienne of zeebalkon er het gehele jaar prima bij. Februari kan voor GKT niet beter beginnen.
Lees dit boek en word een TOP tuinier. Simon Akeroyd voor RHS. (ISBN 9789461433053) is een uitgave van GoodCook en is te koop voor € 23,50
foto: cover Lees dit boek en word een TOP tuinier.
*RHS = Royal Horticultural Society
video: na het tuinieren is het goed pannenkoeken eten.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
365 tips voor een groenere wereld. GKT schrikt soms weleens van al zijn afval, het vele watergebruik en het niet duurzaam zijn van zijn keukentje. In het Occitaanse dorp zie je vaak voor huizen allerlei “afgedankte” dingen staan, bakken vol troep, die wij in Nederland allang naar het vuilnis hadden verwezen. Zo anders is dat hier, de lokale biologische bloemenkweker kan oude potjes altijd gebruiken. De kattendame van het dorp weet wel raad met oud beddengoed. Vide greniers en brocantes zijn in elk dorp doodgewoon en altijd vindt iemand daar wel iets van zijn of haar gading. Zo wordt er ongemerkt heel wat gerecycled en duurzaam hergebruikt door de bewoners. Een ander onderwerp in deze streek is water. Er heerst al sinds de winter droogte en veel regen valt er ook nu (nog) niet in de herfst. De plaatselijke rivier staat droog en iedereen wordt gemaand spaarzaam om te gaan met water. Een Franse vriendin met een chambre d’hôtes vraagt haar gasten om het eerst koude water tijden het open van de douchekraan op te vangen in een emmer. Daarmee kunnen dan weer de planten worden water gegeven.
Gezien het voorgaande was het boekje 365 dagen voor een groenere wereld meer dan welkom in GKT. Niet per se vanwege de ecologische of milieu-impact, maar als sportieve uitdaging. Een lokroep om bewuster om te gaan gedurende het jaar met je afval, water en andere zaken. In 365 topics laat schrijfster Georgina Wilson Powell zien hoe je met simpele middelen en zonder impact op je dagelijkse routines allerlei verduurzamingen kunt bewerkstelligen. Naast de tip zelf laat zij in haar boek ook de besparing en impact zien voor het milieu. Zoals een veel door GKT gehanteerde tip om uitgeperste citroenen samen met kruidnagels in te zetten tegen westen en muggen. Of maak eens een bouillon van je gewassen groenteschillen. Sommige dingen zijn heel praktisch, maar andere tips daarentegen weer niet en rieken een beetje naar sponsoring van “groene” merken. En vaak is dat een duurdere keuze, die niet voor iedereen is weggelegd. Maar de dagelijkse tips zijn zeer bruikbaar voor GKT. Ik ga er hier in de Hérault mee aan de slag en houd jullie op de hoogte. Meer in de aankomende editie van Gereons Mag.
365 tips voor een groenere wereld. Georgina Wilson-Powell (ISBN 9789461433039 ) is een uitgave van GoodCook en is te koop voor € 15,00
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Trudy de fazant. Onlangs plaatste ik op Facebook een oproep voor leuke verhalen voor de groene editie van Gereons Mag, die rond 22 februari verschijnt. Gastblogger Rinze de Vries stuurde mij een verhaal uit zijn Amsterdamse tuin. Over Trudy, een tuinbewoonster, waarvan Rinze eerst dacht, dat zij een fazant was.
foto: Trudy en de twee andere kippen.
Trudy, de fazant. In mei 2002 woonde ik in een huis met een grote achtertuin in Amsterdam. Het stel dat er voor ons woonde was al oud en had lang niets meer aan de tuin gedaan. Die verwilderde tuin trok, tot onze verrassing, veel vogels, kikkers en op een middag zelfs een konijn. In het najaar zag ik een grote vogel hoog in één van de bomen zitten. Het leek wel een fazant. Grappig vond ik het wel. In Amsterdam zoveel natuur. Later zaten we aan de koffie en bleek die fazant een kip te zijn. Tevreden scharrelde zij door de tuin. Ik heb haar een bruine boterham gegeven en die hapte ze zacht tokkend weg. Echt dichtbij kwam ze niet, maar dat had ik ook niet verwacht. Na de boodschappen (het was op een zaterdag) was ze er nog steeds. Ze zat in een groenblijvende boom op een lage tak. Tja wat te doen? Maar weer een boterham onder de boom gegooid en ook die hapte ze tevreden tokkend weg. Toen het donker werd dacht ik, dat ze was vertrokken. Na nog eens goed te hebben gekeken bleek ze veel hoger in de boom te zitten. Klaar voor de nacht.
’s Ochtends scharrelde ze weer door de tuin en de hele zondag bleef ze dat doen. Maandag heb ik bij de dierenwinkel gemengd graan aangeschaft. Dit ging er vlot in en zodra ze me zag kwam ze al voorzichtig aanscharrelen die week. Een tijd lang ging dit zo door. Wij vonden het wel gezellig. Zelfs toen ze op een zaterdagochtend om acht uur luid onder ons slaapkamerraam zat te tokken. Een bakje voer en stil was onze Trudy weer. Via via hoorden we dat Tru thuishoorde op de school om de hoek. De conciërge kwam haar halen toen ik aan het werk was, want ik wilde het niet zien. Erg tam was ze nog steeds niet en ik zag al wilde taferelen van een angstige kip voor me, die met grof geweld door een nare man werd meegesleept. Dit was eind november 2002. Het kippenvoer heb ik op 30 december maar in de tuin gegooid voor de andere vogels. Mijn stille hoop, dat ze terug zou komen, had ik laten varen.
Echter het jaar 2003 had niet beter kunnen beginnen want op 3 januari scharrelde ze weer tevreden door onze tuin. Trudy was terug en voorgoed hoopte ik. De tuin werd haar domein. Ik snoeide en haalde onkruid weg. Ze stond zowat op mijn tenen te trappelen om te kijken of er beestjes omhoog kwamen als ik iets ging planten. Kleine plantjes kregen geen kans, want nijver als ze was, groef ze alles op. Op een dag merkte ik dat ze uit de tuin van buren kwam. Eieren had ik nog nooit gezien. Ook niet echt meer aan gedacht, maar ineens ontdekte ik een nest met meerdere eieren achter de omheining. En het was niet eens Pasen.
In de achtertuin is het bij een beetje snoeien en het planten van wat bessenstruiken gebleven. En een nachthok voor de kippen want ik haalde er nog twee Orpingtons bij. Trudy bleek een Assendelfter raskip. Ze had een grappig rozetje op haar hoofd. Jaren scharrelden ze door de tuin. Nijver krabbend trokken ze rond op zoek naar pieren. In de avond gingen ze in het nachthok en gelukkig legden ze daar ook eitjes. Nu 20 jaar later tuinier ik op een dakterras vol met grote potten. Ik kan vanaf het dak de tuin bijna zien. Op het dak groeien frambozen, zwarte bessen, aalbessen en bramen. Er staan kersenbomen, een perzik, pruimenbomen, nectarines en vijgen. In het seizoen verbouw ik sla, spinazie en snijbiet in potten. De groene parkieten hebben de kersenbomen al ontdekt. Ik vind het wel grappig, maar nog leuker had ik het gevonden als Trudy in weer in een boom had gezeten. Ze heeft 10 jaar bij ons gewoond en telkens als ik weer iets verplant denk ik dat ik haar zachtjes hoor tokken.
foto: Gereons oeufs en meurette in Libelle.
Dank je wel Rinze voor deze leuke gastblog. Speciaal voor jou een Bourgondisch eierrecept uit mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis: “Oeufs en meurette”, een Bourgondische klassieker van eieren gepocheerd in rode wijn met een rode wijnsaus. Deze saus is een combinatie van wijn, spek en uien. Lang inkoken maakt de saus dikker en stroperiger.
Nodig:
1 fles rode Bourgogne wijn
100 g spek in blokjes
6 sjalotjes
100 g boter
250 ml runderbouillon
8 sneden brood
2 tenen knoflook
50 ml wijnazijn
8 verse eieren
zout, peper
gehakte peterselie/bieslook
1 l heet water
Bereiding:
Snijd het spek in heel fijne kleine blokjes. Hak de sjalotjes fijn. Verhit ongeveer 20 g boter en bak de spekblokjes en sjalotjes kort aan tot bruin. Giet er 500 ml rode wijn bij en de bouillon. Bewaar de rest van de wijn voor het pocheren. Kook dit onder telkens roeren voor de helft in zodat een dikke saus ontstaat. Rooster het brood en wrijf in met de knoflooktenen. Giet in een pan de overige wijn, water en azijn en breng aan de kook. Let op dat het niet kookt maar borrelt. Breek de eieren één voor één in een kopje. Zet het vuur laag en roer het water kokende water zo dat er een kolk ontstaat. Voeg het ei toe en laat het 3 minuten pocheren. Schep eruit met schuimspaan. Doe dit ook met de andere eieren. Houd ze warm in een schaal met warm water. Snijd eventueel de randjes van de eieren bij. Als de saus goed is ingekookt, voeg dan peper en zout toe en de rest van de boter in blokjes om te binden. Niet meer verwarmen. Leg het geroosterde brood op een schaal, en leg op elke snee een gepocheerd ei. Giet de saus erover en bestrooi met wat bieslook en peterselie.
Vega(n) kookboeken in februari. Laten we deze maand eens vega(n) aftrappen met twee kookboeken, die al een tijdje op de rol stonden en waar GKT maar niet aan toekwam. De groene weken dienen zich aan op GKT. De lente staat voor de deur. Wat minder vlees en wat meer groenvoer eten kan geen kwaad. Tenminste, dat vind ik. Het is geen credo. Daarover kun je mijn LUBM blogpost nalezen!
foto: Paul Florizoone en cover No Meat no nonsense.
No meat no nonsense. Plantaardig eten hoeft helemaal niet moeilijk te zijn is het betoog van Greenway oprichter Paul Florizoone in zijn nieuwe boek No meat non nonsense. Op één van zijn reizen was de schrijver verstoken van vlees en dat vond hij uiteindelijk helemaal niet erg. Integendeel zelfs: zijn passie voor vegetarisch eten en plantbased koken werd aangewakkerd. Het leidde tot de oprichting van zijn bedrijf Greenway, dat in België plantbased food produceert. GKT kent de producten nog niet en is erg benieuwd naar de kwaliteit van zijn waar. (Ga er dit voorjaar eens naar op zoek) En heel belangrijk voor GKT: het aantal toegevoegde hulpstoffen. Want dat blijft toch een dingetje bij vleesvervangers uit de supermarkt. Maar voor nu wat voorbeelden uit dit vrolijke kookboek van Paul Florizoone. Köfte van jana met mojo verde, lekker pittig fingerfood. Beet balls met tzatziki. Vietnamese Banh mi. In de zomereditie van Gereons Mag eind juni keert een recept van Florizoone terug. Makkelijke en maakbare recepten voor iedereen, die eens een keer of altijd zonder vlees wil eten. Ik denk, dat het ook zo bedoeld is, want kant & klaar plantbased producten hebben niet als doelgroep de doorgewinterde culinaire vegan kok, maar de doorsnee supermarktklant. Geen vlees, gene zever!
Vega Blauw. Bij mij om de hoek in Amsterdam. (gek dat je dat na meer dan twee jaar nog steeds zegt) zit het Indonesische restaurant Blauw. Een fijne plek om te genieten van al het moois, dat de Gordel van Smaragd heeft te bieden. Blauw is bekend van wege de gerechten, die de chefs bereiden met originele Indonesische kruiden, kleuren en smaken. Maar daar stopt het niet bij, want ook de keuken van Blauw is continu in beweging. Een vega versie van het eerder verschenen kookboek moest derhalve niet ontbreken Zeventig originele plantbased recepten van de koks van Blauw, aan het papier toevertrouwd door vriendin en culinair schrijfster Joke Boon. Zij wist de vega gerechten uit de keuken te vertalen in leesbare receptuur. Tussen de recepten door wordt het team van Blauw voorgesteld, want zij zijn de koks, die alles maken. Vega gerechten uit de hele archipel van het Westen van Sumatra tot aan Timor, van Sulawesi tot het populaire Bali. Zoals Sop sayur santan, Terong kecap. Vega rendang. En… bami timun jepang, waarvan ik in de volgende editie van Gereons Mag het recept geef. Vega Blauw: nu ook om zelf thuis mee aan de slag te gaan. Kook eens op zijn Indonesisch 2.0!
Vega Blauw is een uitgave van Terra en is te koop voor. € 29,99
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
De aftrap van 2023. Een nieuw jaar vol nieuwe plannen. Het voelt altijd pril aan die eerste en nieuwe ochtend van het nieuwe jaar hier aan zee. De kruitdampen zijn opgetrokken en door de wolken piepen de eerste zonnestralen van 2023. De eerste januari is voor Gereons Keuken Thuis een mooie dag om goede voornemens te maken en snode plannen te smeden. Met inbegrip van de bagage, die ik meeneem uit het jaar ervoor.
foto: des volets ouverts.
Wat ga ik doen in 2023?
Voor Gereons Keuken Thuis ben ik altijd op zoek naar gastbloggers, voor een leuk verhaal of voor een leuk recept.
Terroir blijft een grote rol spelen op Gereons Keuken Thuis en onder de hashtag #occitanie ga ik aan een nieuw Frans avontuur beginnen. Ook laat professeur Anatole Circonflexe regelmatig wat horen op zijn nieuwe eigen pagina op GKT.
Een nieuw jaar vol nieuwe plannen! Culinaire kennis en wijnkunde is in 2022 een beetje een ondergeschoven kindje geworden op mijn blog. Geïnspireerd door reizen en try outs ga ik 2023 kijken wat er beter kan in mijn gerechten. Er valt immers altijd wat te leren! Ik vind een groot nadeel van de bloggerswereld, dat er vaak 1000 in een dozijn recepten met supermarktingrediënten worden gepost. Gereons Keuken Thuis gaat zich weer meer richten op smaak, uitdaging en schwung in de keuken. Dat geldt ook voor wijnen. Want daar begon het tenslotte allemaal mee meer dan 16 jaar geleden. Tijd om in mijn nieuwe omgeving weer wijnen te gaan ontdekken.
#Nowaste, minder vlees, meer groente staan ook hoog op de agenda. Ik realiseerde me gisteren tijdens het koken, dat meer dan ooit het omgaan met resources een belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse leven wordt. Net als een nieuw sportprojectje, want in 2022 sloeg de waan van de dag toe en werd mijn day to day sport-, zwem- en voedingsregime danig verwaarloosd.
Things will get edgier. In 2023 staat Gereons Keuken Thuis weer open voor kookboekrecensies, productreviews en event verslaggeving. Durf je het aan om je boek te laten recenseren, wil je je unieke product door mij laten testen of mij iets laten schrijven over je evenement? Be my guest. Gereons Keuken Thuis is altijd op zoek naar nieuwe input. Ik vermeld er wel bij dat ik strikter ga worden in mijn selecties en vooronderzoek.
Een spannend en uitdagend jaar 2023 ligt er dus voor Gereons Keuken Thuis in het verschiet. De aftrap van 2023, een nieuw jaar vol nieuwe plannen! Maar nu eerst nog een dagje uitbrakken.
Slim tuinieren doe je zo! De verhuizing van Amsterdam naar Zandvoort heeft plant-technisch gesproken de nodige uitdagingen opgeleverd. Aan de kust moet je meer rekening houden met de elementen: wind, regen, zout en zon. Een mooie reden voor GKT, om eens het nieuwe RHS boek Slim tuinieren doe je zo! te raadplegen. Want één is duidelijk: een zeebalkon is minder permanent te beplanten dan mijn voormalige stek in Amsterdam. Inmiddels heb ik al vele malen de planten af- en aangesleept, gezien de meteorologische condities. Een ware uitdaging. Hetzelfde geldt voor mensen, die bijvoorbeeld een huis huren. Hoe richt je dan semi permanent een groene oase in? Of je bent expat (al dan niet millennial) en wilt geen grote investering doen in de tijdelijke tuin? Of wat te denken als je een binnentuin deelt met je buren of andere huisgenoten? Zoveel smaken, zoveel mogelijkheden. Hoe pak je dit budgettair aan?
foto: een mini vijver maak je zo!
Slim tuinieren doe je zo! De budget- en onderhoudsvriendelijke tuin is een deel uit de serie van boeken van RHS, waar ik al eerder over blogde op GKT. Matthew Pottage (what’s in a name?) neemt je in dit boek mee op pad langs groene en slimme mogelijkheden. rekening houdend met je ruimte en de mogelijkheden in een tuin. Van een tijdelijke tuin naar een droomtuin, hoe pak je dat aan? In ieder geval door duidelijke afspraken te maken met de verhuurder. Het is zonde als al je groene inspanningen niet echt gewaardeerd worden door de (nieuwe) eigenaar. Daar kan ik vanuit ervaring over meepraten. Kijk goed wat je met de ruimte kunt, bedenk wat je wilt uitgeven en kijk eens met een andere blik de ruimte in.
foto: maak sfeerhoekjes.
Slim tuinieren doe je zo! biedt snelle oplossingen voor instant beplanting. Ga eens aan de slag met potten. Hoe bereik je direct een kleurig resultaat? Schenk veel aandacht aan de structuur! Hierna kun je jezelf gaan settelen, genieten van je zonnige vensterbank met succulenten, met planten op onverwachte plekken of je eigen mini moestuin. Opties te over in dit leuke boek Tot slot je personal styling, maak er je eigen tuin van in een handomdraai, plant een boom of creëer een eigen vijver. Iets waar ik jaren plezier van heb gehad op mijn Amsterdamse balkon. Met vissen en al. Een mini gazon, hoe doe je dat? Tot slot het onderhoud, want op kleine oppervlaktes tuinieren, zeker een balkon of stadsdakterras vraagt om andere oplossingen dan in een tuin.
foto: verticaal tuinieren, zelfs op het kleine balkon.
Slim tuinieren doe je zo! is een vrolijk en handzaam boek, geheel in de trant van de RHS serie. Voor mij een eyecatcher, om met de tips van Matthew Pottage een aantal specifieke onderdelen van zeebalkonieren te managen en tackelen. Fijne uitgave van GoodCook en mijn groene vingers jeuken al na het doorbladeren van dit boek.
RHS. Slim tuinieren doe je zo! Matthew Pottage (ISBN 9789461432704) is een groene uitgave van GoodCook en is te koop voor € 22,50
foto: cover Slim tuinieren doe je zo!
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Reacties laden....
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.
