Ontbijt van Mara Grimm.

 foto: Ontbijt van Mara Grimm

Ontbijt. Van deze maaltijd wordt vaak gezegd, dat het het de belangrijkste maaltijd van de dag is. Is dat zo? Gezien het aantal boeken, dat over dit onderwerp wordt geschreven, zou je dat niet zeggen. Het onderwerp ontbijt is een beetje het stiefkindje van de culinaire schrijverij. Dat kon anders, vond Mara Grimm en zij dook in de ontbijtwereld. En met resultaat, in Gereons Keuken Thuis ligt nu het boek Ontbijt, recepten en verhalen voor in de ochtend. Een mooie combinatie, want tijdens het ontbijt laad je jezelf op met energie en maak je plannen voor de dag.

In het eerste hoofdstuk schrijft Grimm over de geschiedenis en de rol van het ontbijt. Van zondige gulzigheid tot 18e eeuwse Engelse ontbijtpartijtjes. Van focus op gezondheid via het één euro ontbijt van IKEA tot een sterrenontbijt. het mag met recht een dynamisch geheel genoemd worden.Het boek gaat verder , hoe kan het ook anders, met eiergerechten, een essentieel onderdeel van elk (feestelijk) ontbijt. Helaas lust ik zelf geen eieren, maar maak ze wel met liefde klaar. De uitsmijter, eggs Benedict, kwijlende omeletten, shakshuka. Er gaat een wereld open.

Wat is een ontbijt zonder pap en ontbijtgranen. Daar gaat het volgende hoofdstuk over. Cornflakes, Bircher muesli, havermout (vaste prik elke ochtend in Gereons Keuken Thuis) en granola.De wereld van het graan in je kom of op je bord. Brood is het volgende deel van Ontbijt. Een beschuitje met hagelslag, pan con tomate (ik ken dat als pan amb tomaquet), de New Yorkse bagel met zalm of wentelteefjes. Brood en ontbijt zijn een mooi stel.

Minder bekend in westerse landen is het ontbijten met rijst of noedels. Een favoriet in Azië. Grimm wijdt er een heel hoofdstuk aan. Miso soep, Indiase kedgeree of wat te denken van nasi goreng? Patisserie en zoet, het volgende element van de ochtendmaaltijd. Pas sinds 1850 maakt zoet zijn entree tijdens het ontbijt. Croissants en pain au chocolat natuurlijk. Wafels en donuts en de oblgate pancake, die op alle Amerikaanse ontbijt menu’s staat. Al dan neit met zoete maple syrup.

Vis en vlees ontbreken niet in het boek. De spek bij je ei. De worstjes tijdens het full Britsh breakfast, niertjes van de duivel, kippers en blini’s met kaviaar. Fruit speelt altijd een rol, van geperst sap, via jams, een kommetje fruit of een smoothie. Direct je vitamientjes binnen. Groente en bonen. Een heb ik eens in de winter ontbeten met een bord zuurkoolstamppot. Dat was een heerlijke ervaring te noemen. In veel landen weten ze dat ook. Hummus  of babaganush als ontbijt of de spreekwoordelijke beans on toast. Het vormt een lekkere start van de dag. Last but not least besteedt Grimm aandacht aan de dranken om het geheel mee weg te spoelen. Sterke koffie om wakker te worden, een kopje thee of warme chocolade. Voor de echte die hards zijn er dan nog wat cocktails.

Ontbijt is een uitgebreid en goed gedocumenteerd boek. Het laat alle aspecten van deze maaltijd zien met mooie foto’s en spannende verhalen. In bijna honderd bladzijden neemt Mara Grimm je aan de hand door de wereld van het ontbijt. Met dit boek hoef je nooit meer een ontbijt over te slaan.

Ontbijt, recepten en verhalen voor in de ochtend. Mara Grimm (ISBN 9789048829224) is een uitgave van  Carrera culinair en kost € 25,00

 

 

Noot: dit boek werd mij als recensieexemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

 

Spaghetti alla carbonara.

 foto: spaghetti alla carbonara

Spaghetti alla carbonara. Op de wijze van de houtskoolstoker. De eerste keer dat ik dit gerecht at was bij Vesuvio in Cannes in 1981. Nu 35 jaar later kun je me er nog voor wakker maken. En is onze relatie nog steeds springlevend.  Ik eet dit gerecht direct warm geserveerd met een extra eidooier of het restje koud direct uit de de ijskast. Ik maakte spaghetti alla carbonara vaak klaar in ons studentenhuis. In die tijd kende men alleen de pasta’s met rode sauzen het liefst uit een zakje van een Zaanse fabrikant. Spaghetti gemaakt van zachte estivum tarwe. En de saus was standaard bolognese. Andere bereidingen kende men niet.  Grote ogen zette ik op toen huisgenoot B. naar de ijskast liep en de ketchupfles pakte. Full force ging deze over de carbonara. Heiligschennis!!! Maar ja het waren de eighties. De hogere pastakunde was nog niet uitgevonden.

Spaghetti alla carbonara, een klassieker, die volgens de mare is uitgevonden in het na-oorlogse Rome. Om de Amerikaanse soldaten hun scrambled eggs en bacon te serveren. Of dat zo is, weet ik niet maar het is een mooi verhaal.

Een ander heikel onderwerp is of carbonara met of zonder room, met of zonder champignons ( getuige het nieuwe product van een multinational, carbonara in 20 minuten) wordt gemaakt. Het antwoord hierop is driewerf NEE!

Spaghetti carbonara is een gerecht van spek ei en schapenkaas, eventueel een teentje knoflook en wat peterselie als garnering.  Voor mij is het als niet ei liefhebber een van de enige gerechten waar er niet genoeg eidooier in kan zitten. dat maakt de pasta zo onctueux om maar eens een Franse term te nomen. Romig, gebonden…. Ik houd erover op, want het water loopt mij al in de mond. Spaghetti alla carbonara  met een fris glas wit uit de Castelli Romani. En wat de twist betreft: natuurlijk bij puristen niet toegestaan. Ik voeg soms een dash cayennepeper en wat citroen rasp toe. (niet verder vertellen)

Nodig:

400 g biologische spaghetti

6 eieren

200 g kinnebakspek of anders gerookt spek.

100 g geraspte oude pecorino

olijfolie

peper en zout

3 gehakte tenen knoflook

gehakte peterselie

voor de twist:

een snuif cayennepeper

wat citroenrasp

Bereiding:

Snijd het spek in kleine blokjes en bak het uit in wat olie.  Fruit de gehakte knoflook kort mee. Scheid de eieren en bewaar 4 dopjes voor de garnering. Kook in heet water de spaghetti gaar volgens gebruiksaanwijzing. Voeg wat kookvocht, peterselie en peper en zout toe aan de gebakken spek. Roer de afgegoten spaghetti erdoor. Daarna de geraspte kaas. Als laatste twee eidooiers, nadat de pasta iets is afgekoeld. Je wilt immers geen roerei. Serveer de spaghetti alla carbonara direct met voor ieder een dopje met eigeel erboven op.

Ei, de beste recepten.

 foto: Ei, de beste recepten

Breek de dag, tik een eitje! Een ei  hoort erbij! Bekende slogans ter promotie van een alledaags voedingsmiddel, dat multi-inzetbaar is. Behalve dan voor mijzelf. want alhoewel er heel wat eieren in Gereons Keuken Thuis worden gebruikt en bereid. Niet één daarvan wordt door mij zelf opgegeten. Ik lust namelijk geen eieren in hun solitaire staat. Een gekookt of gebakken eitje is aan mij niet besteed. Een grote uitzondering is de eidooier rauw door de carbonara. Tot zover mijn eierfobie.

De te leuker is het om een boek op de deurmat te vinden, dat over eieren gaat. Culinair journaliste en kok Blanche Vaughan schreef Ei, de beste recepten. Een kookboek vol recepten met eieren.

De schrijfster vertelt in haar inleiding dat een zojuist gelegd ei één van de lekkerste dingen is die je kunt eten. Ze houdt een pleidooi voor zo vers mogelijke eieren. Eieren zijn vaak de ster van de show in hun eenvoud of als geweldig bindmiddel. Wat te denken van ei in al je baksels voor de lunch of bij de thee. En passant bestrijdt ze ook de mythes rond een te hoog cholesterol gehalte van het ei. Een bevlogen dame dus deze schrijfster als het op kippeneieren aankomt.

Het boek gaat verder met de basis van het bereiden van eieren. gekookt, gebakken of gepocheerd. Of als perfect klaringsmiddel van je bouillon.( dat weten wijnboeren ook bij wijn).

Blanche gaat verder met ontbijtrecepten, zoals het modieuze “eieren in een nestje met paprikapoeder en za’atar” of het meer klassieke ontbijtje van “gepocheerde eieren op tomatentoast met bacon” Ze gebruikt ei in haar brioche en maakt zigeunertoast, een afgeleide van wentelteefjes.

In Ei, de beste recepten is ook een ferme plaats voor lunchgerechten. Eieren zijn  altijd handig voor een warm lunchgerecht, zoals mozzarella in carozza, een snelle roerei met tomaten en sojasaus of Italiaanse eierdruppelsoep.

 foto: Ei op mijn balkon.

We stevenen af op theetijd (hieraan zie je de Britse roots van het boek) Veel cakes, madeleines en appeldraken. Gemaakt met verse eieren. Voor bij de high of misschien wel low tea.

Dan krijgen we het avondeten. Met een recept voor groenten à la grecque. De mooie wijnrode oeufs en meurette uit de Bourgogne, hetgeen overigens een lunchgerecht is, maar niet voor deze schrijfster. En de keuze in het boek voor mooi gefotografeerde oeufs en gelée. Blanche heeft in dit hoofdstuk een duidelijke voorkeur voor klassiek. Zelfs een rogvleugel komt voorbij.

Daarna komen de toetjes aan bod met îles flottantes en zabaglione.. (dat lust ik wel) Het boek sluit af met nog wat sausrecepten en drankjes.

Ei, de beste recepten is een mooi boek met veelal klassieke recepten. Met goede basisrecepturen. Zelfs een niet eierminnend type als ik kan er wat mee. Al was het alleen al om het thuisfront te verblijden met een nieuwe variatie van een eigerechtje.  Een nadeel vind ik de vele zoete recepten. Er wordt erg veel gebakken. Zowel in het hoofdstuk theetijd als bij toetjes. Daarnaast had ik de sauzen in het hoofdstuk avondeten opgenomen. Ik begrijp dat de schrijfster de Britse eetmomenten heeft aangehouden, maar een wat sinpeler indeling was handiger geweest. De fotografie is prachtig en afwisselend. Ei, de beste recepten staat voortaan voorbeeldig in Gereons kookboekenhoek.

Ei, de beste recepten, Blanche Vaughan (ISBN 9789045209814) is een uitgave van Karakter Uitgevers, karakteruitgevers.nl en is te koop voor € 24,99

Lente in de Mâconnais, gepocheerde eieren in rode wijnsaus.

 foto gemaakt van folder OdT Mâcon

Het is lente in Mâcon en lopend  over de Quai Lamartine zie je de rivier de Saône, de Saint Laurent brug en de roze gevels van deze stad. Als je via de Route Nationale 6 Mâcon binnenrijdt, doet deze wijnstad soms rommelig en druk aan. Die indruk kreeg ik toen ik voor het eerst Mâcon bezocht in de jaren negentig. Nu is de Route Nationale 6 minder druk en zijn er kosten noch moeite gespaard om van de kades aan de rivier weer een plek te maken waar het goed toeven is. Zowel zomer als winter. Dit alles onder het toeziend oog van één van de grote zonen van deze stad, dichter en politicus Lamartine. Een weemoedige zin uit een gedicht van hem is in grote bronzen letters in het plaveisel te lezen. Mâcon is gelegen halverwege Parijs en Marseille en de eerste tekenen van het Zuiden worden merkbaar. Roze gevels en Romeinse dakpannen in plaats het vakwerk en de leidaken die je noordelijker in de Bourgogne ziet.

De streek rondom de stad, de Mâconnais is lieflijk met groene wijngaarden, rotspartijen en dorpjes gebouwd in het kenmerkende natuursteen. Ik begrijp dat Lamartine, behalve zijn politieke uitstapjes altijd in en om deze stad is blijven wonen en deze streek vereeuwigde in vele gedichten. Eén van de kastelen waar hij woonde ligt in Saint Point. Hij woonde daar met zijn Engelse vrouw. Als je het bezoekt  kun je nog zijn werkkamer zien. Ik probeer me dan altijd voor te stellen, wat er in die tijd werd gegeten. Ook zo Bourgondisch?  Genoeg gerechten en heerlijke wijnen in overvloed in de Mâconnais. Denk aan de witte Pouiily Fuissé, de Viré Clessé en de rode Mâconnais wijnen van de gamay druif.

Het gerecht, alvast voor Pasen, is vandaag “oeufs en meurette” een Bourgondische klassieker van eieren gepocheerd in rode wijn met een rode wijnsaus. Deze saus combinatie van wijn, spek en uien. lang inkoken maakt de saus dikker. We drinken er een pinot noir uit de Bourgogne bij.

Nodig 4 personen:

1 fles rode Bourgogne wijn

100 g spek in blokjes

6 sjalotjes

100 g boter

250 ml runderbouillon

8 sneden brood

2 tenen knoflook

50 ml wijnazijn

8 verse eieren

zout, peper

gehakte peterselie/bieslook

1 l heet water

Bereiding:

Snijd het spek in heel fijne kleine blokjes. Hak de sjalotjes fijn. Verhit ongeveer 20 g boter en bak  de spekblokjes en sjalotjes kort aan tot bruin. Giet er 500 ml rode wijn bij en de bouillon. Bewaar de rest van de wijn voor het pocheren. Kook dit onder telkens roeren voor de helft in zodat een dikke saus ontstaat. Rooster het brood en wrijf in met de knoflooktenen.

Giet in een pan de overige wijn, water en azijn en breng aan de kook. Let op dat het niet kookt maar borrelt. Breek de eieren één voor één in een kopje. Zet het vuur laag en roer het water kokende water zo dat er een kolk ontstaat. Voeg het ei toe en laat het 3 minuten pocheren. Schep eruit met schuimspaan. Doe dit ook met de andere eieren. Houd ze warm in een schaal met warm water. Snijd eventueel de randjes van de eieren bij. Als de saus goed is ingekookt, voeg dan peper en zout toe en de rest van de boter in blokjes om te binden. Niet meer verwarmen.

Leg het geroosterde brood op een schaal, en leg op elke snee een gepocheerd ei. Giet de saus erover en bestrooi met wat bieslook en peterselie.

Naschrift: Rond Pasen 2013 vond de Libelle dit recept zo leuk, dat ze het aan haar lezers voorzette

001 (33) foto: oeufs en meurette van Gereon.