Vegetalia.

Vegetalia. Italo Antwerpse Luna Trapani kreeg in het restaurant van haar ouders Gallo Nero de Italiaanse keuken met de paplepel ingegoten. Zij werkte vaak mee en zo ontstond haar passie voor koken en eten. Uiteindelijk leidde dat ertoe, dat zij zelf ook de keuken in ging om achter het fornuis te staan. In 2018 ruilde zij haar bestaan als onmivoor in voor een plantbased dieet en opende Spritz in Antwerpen, een vegan Italiaans restaurant. Hiervoor ging zij op zoek naar plantaardige alternatieven voor Italiaanse klassiekers uit haar jeugd. Trapani ging aan de slag met de regionale keukens en bundelde 100 recepten in dit nieuwe boek Vegetalia. Een geheel andere kijk op Italiaans eten. Een vooraankondiging op Facebook van deze recensie kwam Gereons Keuken Thuis op zowel vragen als commentaar te staan. Italiaans eten zonder vlees? Gerechten zonder kaas? Alleen maar groente? Dat hoort toch niet zo? Ja het kan allemaal wel en Luna Trapani is living proof. Zelf zegt de schrijfster, dat het motto in Spritz, maar ook in haar boeken simpel en lekker is. 

foto: Arancini alla Norma.

Andiamo! Vegetalia start, bijna zoals elk kookboek, met de basis. Trapani voegt hieraan alternatieven toe voor kaas en vlees. Producten, waar zij graag mee werkt. Ik heb het idee, dat je ook voor andere vervangers kunt kiezen. Denk aan de vegan producten van Euro Company. La base is een hoofdstuk vol basissauzen. Een mooie aftrap om je vegan keuken wat body te geven. Gereons Keuken Thuis vind de Sugo al Marsala een mooie vondst, een rijke bruine saus vol smaak. Vegan koken vraagt namelijk vaak om dat extra scheutje umami. Na smaakmakers, brood en verse pasta komen de antipasti op tafel, risottoballetjes alla Norma, een bloemkool sformato en carciofi met een sjalottenvinaigrette. Rijst voor diverse risotto’s en aardappel voor gnocchischotels volgen plus een onnavolgbare timballo di riso. De nationale primo piatto pasta ontbreekt ook niet in de vorm van een linzen bolognese of spaghetti con scarola, met andijvie.

foto: vegan tagliatelle alla Bolognese.

De secondi in Vegetalia laten zien , dat Trapani overal heeft gezocht naar originele vertalingen van klassieke gerechten, bijvoorbeeld een cotoletta Milanese van bloemkool. Deze komt zeker eens op tafel in Gereons Keuken Thuis, omdat ik benieuwd ben naar de structuur. Heel bijzonder vind ik het stoofpotje van eekhoorntjesbrood. Een fijn herfstgerecht. Via de cotorni belanden we uiteindelijk bij de finish, de zoetigheden, dolci op vegan basis.

foto: Bloemkoolkotelet op Milanese wijze.

Vegetalia is een kookboek geschreven voor mensen, die er een vegan leeftsijl op nahouden en ook willen genieten van de Italiaanse keuken. Maar het boek is ook een welkome aanvulling voor degenen, die thuis hun Italiaanse repertoire willen uitbreiden met een plantbased versie. Met veel creativiteit verzamelde en bewerkte Luna Trapani Italiaanse klassiekers voor haar restaurant en boek. Gereons Keuken Thuis vindt Vegetalia een uitdaging. Dat is de Italiaanse keuken alla vegan, #trueitaliantaste. Dit vormt direct mijn antwoord op de eerder genoemde vragen op Facebook.

foto: cover Vegetalia.

Vegetalia, 100 recepten uit de Italiaanse vegan keuken. Luna Trapani (ISBN 9789089898692) uitgave van Terra  en is te koop voor € 26,99

SPRITZ is gevestigd aan de Oude Koornmarkt 11, 2000 Antwerpen

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Wijntour 2021. (2)

Wijntour 2021, episode 2. Een blog zonder tekst, maar met des te meer plaatjes van veel witte wijn deze keer. Drink ik dan geen rood? Jawel, maar sinds de vorige wijntour heb ik dat kennelijk niet zoveel gedaan. Behalve dan de ripasso in dit overzicht. We reizen vandaag van de Bourgogne via Amsterdam naar Nieuw Zeeland. 

foto: Blanco sol y nieve, Rueda, verdejo viura. (Spanje)
foto: Crémant de Bourgogne, brut , cuvée Lucien. (Frankrijk)
foto: Valpolicella ripasso, rood uit de Veneto. (Italië)
foto: Weiss und Grau Ankermann Rheinhessen, gemaakt van twee Burgunders (Duitsland)

foto: i.p.v. tulpen rosé en wit uit Amsterdam Noord (Nederland)
foto: Dorst krijg je ervan, riesling 2020 (Duitsland)
foto: retsina is in Gereons Keuken Thuis jeugdsenteiment. (Griekenland)
foto: Spy Mountain sauvignon blanc uit Marlborough. (Nieuw Zeeland)

Tot de volgende keer! Wijntour 2021, deel 3 met nazomer- en vakantiewijnen.

Groene weken foodbloggersparade.

foto: groene daslook in de duinen.

Groene weken foodbloggersparade. Een heuse foodbloggersparade mag op deze mooie zondag niet ontbreken. De zes groene weken lopen ten einde. Gereons Keuken sluit af met groene recepten. Ik vroeg een aantal vooraanstaande foodbloggers om hun ultieme groene recept. Zij stuurden mij dat recept van harte toe. Dank voor jullie moeite, dames!

foto: de rucola/amandelpesto van Esmée.

Als het om originele en mooi gefotografeerde recepten gaat moet je bij Esmée van EsFactory zijn. Zij stuurde haar recept voor rucolapesto met amandelen. Een mooie variatie op al het potjesspul uit de supers. Lees meer: rucolapesto

foto: koude komkommersoep van Anne-Marie.

My happy kitchen van Anne-Marie staat garant voor dit zomerse koele recept. Komkommersoep uit haar cocon. Wist je dat Anne-Marie binnenkort in Gereons Mag van alles vertelt over foodbloggen?  Lees meer; komkommersoep

foto: Cora gaat zoor zilte oogboontjes.

Cora van Cultfood mag natuurlijk niet ontbreken in deze groene weken foodbloggersparade. Zij stuurde dit recept in met hetzelfde enthousiasme, waarmee ze regelmatig gastblogt op Gereons Keuken Thuis. Lees meer: zilte oogboontjes.

foto: groene smoothiebowl.

Judith shakes things up tijdens de #groeneweken Alles in één bowl. Zo maak je direct een groene start. Lees meer: smoothiebowl.

foto: gestoofde pittige snijbonen van Sabine.

Sabine de Gaspari houdt van pittig zoals deze snijbonen met chilipepers. Lees meer: gestoofde snijbonen.

foto: cocktailtime met Jody.

 Een cocktail, zo groen als gras hoort erbij, moet Jody Mijts van Ongewoon Lekker hebben gedacht. Zij maakte met Rutte (nee, niet de premier) een baby yoda cocktail. Zomerfun gegarandeerd! Lees meer: cocktail

foto: ricottataart van Anke Morreel.

Anke uit Andalucia, aka Doña Caramella, kookte groen, groener groenst  à la Rudolph van Veen met een recept voor een hartige ricotta taart. Lees meer: ricottataart.

foto: de groene gnocchi van Ingrid.

Ingrid Vinissima Larmoyeur staat altijd garant voor originele gerechten, zoals deze gnocchi met groene matcha. En zij doet er direct een scheutje wijn in het glas erbij als wijnkenner. Lees meer: matcha gnocchi

NB: Raakte je nu ook geïnspireerd door de recepten van deze bloggers in de groene weken foodbloggersparade? Doe dan eens gek deze zomer en meld je aan als #zomergast of #gastblogger op Gereons Keuken Thuis. Ik ben benieuwd naar jullie verhalen.

nordic family kitchen.

foto: spaghetti met kokkels en daslook.

Nordic family kitchen. Gezond, natuurlijk en eenvoudig eten met je gezin. Dat stond Mikkel Karstad voor ogen, toen hij samen met fotograaf Anders Schønnemann zijn nieuwste boek presenteerde. Een boek, dat start in Kopenhagen, toen Mikkel 12 of 13 jaar oud was. Eens in de zoveel tijd maakte zijn moeder hem verantwoordelijk voor de avondmaaltijd. Geen sinecure, want van inkoop tot bereiding moest de jonge Mikkel alles zelf organiseren. Dat deed hij met verve en de kiem voor zijn latere bestaan in de culinaire wereld was gelegd. Sedertdien houdt hij zich al meer dan dertig jaar bezig met twee dingen, die hem aan het hart gaan: eten en mensen. Deze waarden tracht hij ook door te geven aan zijn vier kinderen en rondom en vanuit hun huis in Kopenhagen worden regelmatig uitstapjes gemaakt, waar bij de Karstad kinderen kennismaken met eetbare natuur en wat daar te vinden is. Hoe klein hun tuin van de stadsboerderij ook is, er valt ook in de stad heel wat te verbouwen, zoals kruiden en verse groenten.

foto: pannenkoekjes met rabarber en verbenasuiker.

Deze uitganspunten resulteerden in het kakelnieuwe kookboek nordic family kitchen. Eenvoudiger dan Gereons Keuken Thuis gewend is uit eerdere boeken van Karstad, maar wel met die onmiskenbare Deense en natuurlijke signatuur. Laat ik het de onderkoelde Scandinavische touch noemen. Geen gefriemel met eten, dat is zijn stijl. Je kunt merken, dat NOMA voor Mikkel nooit ver weg is geweest.

Net als in andere boeken deelt Mikkel Karstad zijn hoofdstukken in naar de vindplaats van zijn eten en het moment waarop wordt gegeten. Nordic family kitchen start in de tuin, want daar valt veel te vinden voor lekkere gerechten. Zoals vlierbloesem voor limonade. Mikkel en zijn vrouw proberen veel te gebruiken uit hun stadsoase. Gebruik vlierbloesem eens voor rozemarijn-pannenkoekjes met rabarber. Het ontbijt, het eerste eetmoment van de nieuwe dag komt aan bod met kersen uit de oven of havermoutpap met gebakken pruimen. Er wordt brood en koek gebakken in huize Karstad, vers roggebrood en Deense kaneelbroodjes ontbreken niet. 

foto: krokante kikkererwten met ingelegde ui.

Op naar het strand. Ik weet uit andere kookboeken, dat Mikkel en fervent ochtendzwemmer is, zomer en winter. Zijn liefde voor de zee zat er al ook jong bij zijn kinderen in. Dus krabben vangen voor de soep. Kruiden plukken op het duin. De krabbisque in het boek is wederom een plaatje. Lunchen doe je met gefermenteerde radijsjes met daslookbloemetjes of krokante kikkererwten met ingelegde uien.

De boomgaard vormt een belangrijk aspect in het leven van gezin Karstad als kind speelde hij veel op de boerderij van tante en oom op een nabijgelegen eiland. Appels plukken recht uit de boom. Gereons Keuken Thuis kent het fenomeen van fruit vers uit boom vanuit mijn Betuwse jonge jaren. Heel apart vind ik de ingemaakte klokhuizen, die je net als ingelegde citroenen kunt gebruiken voor je dressings en sauzen. Deze ga ik natuurlijk proberen en ik hoop op meer succes dan mijn ingelegde -te zoute- blauwe bessen. Pasta gerechten komen aan bod, waarvan ik de spaghetti met kokkels en daslook wil noemen. Het is het seizoen. Dagelijks varen voor mijn raam  de kokkelvissers voorbij.

foto: ingemaakte klokhuizen #nowaste.

Wat te zeggen over nordic family kitchen? Ik vind de keuzes die Mikkel maakt getuigen van respect voor eten en wat hij zijn kinderen wil leren. Zij moeten dan ook bevoorrecht zijn om in zo’n milieu en van zo’n gepassioneerde vader te eten te krijgen. Zonder snobisme en dat maakt nordic family kitchen behalve een kookboek ook een echt snuggle boek. De hygge druipt er vanaf. En hebben we daar allemaal in deze pandemie-tijd niet behoefte aan?

nordic family kitchen. Mikkel Karstad met foto’s van Anders Schønnemann. (ISBN 9789089898616) is een uitgave van Terra en is te koop voor € 34,99

TIP: lees ook de leuke boeken Gone Fishing en Evergreen van deze schrijver.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Eetbare Natuur van Michiel Korthals.

foto: cover Eetbare Natuur.

Eetbare Natuur, Michiel Korthals. Een boek over de essentie van landbouw en voeding. Want in tegenstelling tot wat er in de media wordt bericht is landbouw niet een eenzijdig proces. Het gaat verder dan alleen maar reguleren. Dat maakte de stikstofcrisis wel duidelijk. Er zijn verscheidene aspecten aan landbouw, allereerst de samenwerking van alle elementen en organismen om het product te laten groeien. De samenwerking vindt daar plaats volgens de schrijver. Onder de grond. Dat is een gegeven. Wij als mensen mogen bovengronds meedoen en zijn zodoende in dienst van deze natuurlijke processen. Maar de mens heeft de drang om te reguleren en zodoende kennen wij tegenwoordig een systeem van efficiënte landbouw met als doel optimalisatie van het produceren en uiteindelijk exporteren van al dan niet halfproducten. Met alle gevolgen voor het milieu, de boer en het landschap. En heel belangrijk smaak van het eten. Want de wereldwijde landbouw wordt gedomineerd door de vraag naar ingrediënten door grote speler als Cargill, Unilever en McDonalds. Een ontwikkeling, die Korthals aanzag en wilde beschrijven. Hij ging op onderzoek uit.

Hoe te produceren? Na een beschrijving van landbouw in het algemeen gaat Michiel Korthals dieper in op de materie. Hij maakt een onderscheid tussen efficiënte en robuuste landbouw. Hij geeft daarbij voorbeelden van de geoliede landbouwmachine, die niet produceert voor de lokale behoefte, ten opzichte van de boeren, die de lokale voedselproductie ter hand namen. Overigens vindt niet iedereen, dat getuige het voorbeeld van mevr. Louise Fresco, die juist zegt dat lokale en biologische landbouw niet haalbaar is. Voor Korthals is dat juist wel een streven. 

De filosofie achter de verandering. Het tweede hoofdstuk van Eetbare Natuur is wat filosofischer van aard en gaat over de samenwerking tussen natuur en landbouw. De mens is een vreemd wezen, onderdeel van de natuur, maar met allerlei andere componenten, die hem daarbuiten plaatsen. Maar een mens moet ook eten, dus zal moeten samenwerken met de natuur. Hierna bespreekt de schrijver allerlei elementen, die hierbij komen kijken. in het volgende hoofdstuk bespreekt hij hoe te komen tot robuuste landbouw. Gesteund op voedselvaardigheden en een eerlijke verdeling van voedselresources. Voedselvervreemding komt veel voor, volgens Korthals is hier nog heel wat te winnen, door mensen bewust et maken van wat ze eten en vooral waar het vandaan komt. Denk eens aan eetbare natuur in de stad. Of zoals Gereons Keuken Thuis vaak doet: wildpluk. Een fijne groene manier om kennis te maken met waar je eten vandaan komt. Of in je keuken moestuinieren. En dat gebeurt heus niet alleen in de hippe steden, maar overal in Nederland. De schrijver maakt een rondgang door de veranderende wereld van de landbouw in Nederland en beschrijft twee directe ervaringen.

De essentie van landbouw en voeding. Ik vind het voorgaand beschrevene een interessante materie en in zijn boek Eetbare Natuur neemt Michiel Korthals je met zijn gedegen onderzoek aan de hand langs aansprekende filosofische vraagstukken omtrent voeding en natuur. Zijn ideeën kunnen nog wel eens een grote gaan spelen in hoe wij eten en landschap gaan beleven in de komende decennia. Maar vooralsnog is het heerlijk om dit boek te lezen en vooral erover na te denken.

Eetbare Natuur, de essentie van landbouw en voeding. Michiel Korthals. (ISBN 9789056157487) is een uitgave van Noordboek en kost € 14,90.

Bio: Michiel Korthals is een Nederlandse filosoof, die tot 214 doceerde aan o.a. De Wageningen Universiteit en de Vrij Universiteit. Hij gaf vooral les in toegepaste filosofie, gericht op diverse aspercten van levenswetenschappen. Tegenwoordig is hij docent aan de University of Gastronomic Sciences in Noord Italië. Het onderwerp milieu, landbouw en slow food ia al jaren een geliefd onderwerp voor Korthals. Hij is voorzitter van de Foundation for the Restoration of European Ecosystems en actief in diverse slow food groepen. Hij schreef al eerder het boek Goed Eten. Korthals houdt lezingen bij boeren en op andere plaatsen, om te komen tot een andere vorm van produceren en consumeren. Dat is goed voor de natuur en uiteindelijk voor de mens. Tot slot boert hij graag zelf op kleine schaal.

Tuinieren doe je zo.

Tuinieren doe je zo!  Een nieuwe lente een nieuwe loot aan de serie van RHS, Royal Horticultural Society. Momenteel heeft Gereons Keuken Thuis wat minder tuin en/of balkon vierkante meters. Maar daar gaat op termijn wel weer verandering in komen. In ieder geval sta ik nu voor de uitdaging, na een renovatie van 5 maanden, om het balkon aan zee weer in groene vreugdestand te brengen. En dan zijn die mooie boeken van de RHS verrekte “handy”.Eerder besprak ik op Gereons Keuken Thuis al Een jaar in de moestuin  en vlak voor Pasen 2019 Een jaar in de tuin. Nu is bij uitgeverij GoodCook Tuinieren doe je zo verschenen. Voor beginners en gevorderden. Dus op twee manieren voor mij als tuinadept. Als startend zeetuinman en bedreven balkonier in Mokum. Van klimplant tot roos en van gras tot handig gereedschap, alles komt aan bod. En nu we toch door Covid-19 tot eind april of nog langer opgehokt zijn, wat let je? Aan de slag!

foto: Tuinieren doe je zo!

Tuinieren doe je zo! is een echt handboek, dat je van A tot Z aan de hand neemt in de aanleg van je tuin. Het begint met een kennismaking met je tuin, de grondsoort, het (micro) klimaat en de keuzes waar je voor staat. (In mijn geval is een grote uitdaging de wind.) Want niet één tuin is hetzelfde noch de wensen van de tuinier. Hoe beter je je tuin kent en hoe beter de voorbereiding, te meer zal je genieten van je tuin. Is je plan klaar? Dan kun je direct aan de slag met de verbetering van de grond, het beplanten en waar het uiteindelijk om draait: het genieten van al het groen om je heen. Het hele jaar door. Met veel handige tips.

foto: Stap voor stap aan de slag in je tuin.

Hierna begint de daadwerkelijke aanleg, met kleurenschema’s voor je bloemenborder, een mooi groen (blijvend) geraamte, speelruimte voor de kinderen, de BBQ en gras of juist niet. Ook besteedt het boek aandacht aan je moestuin, want dat is natuurlijk een lekkere bijkomstigheid. Gezonde groente uit eigen tuin. Het boek is zo volledig, dat ik niet alle aspecten kan benoemen, maar de bottom line is dat de schrijvers met Tuinieren doe je zo, net als in andere boeken van de RHS, het inzichtelijk maken en  voor iedereen is te volgen. Er staat ook een jaarplanner in, makkelijk om na te gaan, wanneer je welke handeling gaat uitvoeren in je groene paradijs.

foto: een lekker hoekje voor je Paasontbijtje.

Wat rest is, dat je aan de slag gaat, want oefening baart kunst. Tuinieren doe je zo. Registers met planten, uitleg en duidelijke foto’s zullen snel een volleerd tuinier van je maken. Ik kan in ieder geval niet wachten tot na Pasen, om mijn balkon vue sur mer eens in orde te gaan maken. Mijn  groene vingers jeuken….Ik wens iedereen Vrolijk Pasen en een heel fijn tuinseizoen!

Tuinieren doe je zo. RHS. ( ISBN: 9789461432513)  is een uitgave van GoodCook en is te koop voor € 30,95 bij je tuinboekenvakhandel of online. 

Filmpje:

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Be a M**t F**m chef

Be a M**t F**m chef is op deze dinsdag het thema. De niet alledaagse kookboekenreeks komt weer in de maand juni voorbij piepen. Vandaag wil ik eens wat vertellen over vleesvervangers. Veel van mijn lezers weten, dat ik daar geen fan van ben, omdat veel vleesvervangers vol additieven zitten. Dus gezondheidswinst valt er niet mee te behalen. Het is en blijft processed food. Tenminste als je niet zelf creatief aan de slag gaat, zoals Joke Boon doet in haar boek de Vega Optie. Maar avontuurlijk als ik ben probeer ik regelmatig een merk vleesvervanger uit, anders dan de Telavivaanse falafel van Florentin, die ik koop bij Marqt. Eén merk steekt voor mij met kop en schouders uit boven de rest. De producten van Meatless Farm. Ik proefde deze vleesvervanger al eens in september 2020 en onlangs stuurde Kroon op het Werk mij weer wat van deze producten om te testen. Ik ben er niet ontevreden over. Hun hamburgers zijn prima als lunchhap en van hun plantaardig gehakt maak ik vegan ketjapballetjes voor bij de borrel of als avondmaal.


Nodig:

1 pak plantaardig gehakt

zout en peper

1 tl gemberpoeder

2 teentjes knoflook geperst

1 tl korianderpoeder

1/2 tl cayennepeper

3 el ketjap manis

olie om in te bakken

1 rode paprika in reepjes

taugé als garnering

vegan wasabi mayonaise van Mayoneur voor de dip.


Bereiding:

Meng alle ingrediënten en 1 el ketjap goed door elkaar en vorm er kleine balletjes van. Snijd de paprika in reepjes. Verhit de olie in een pan en bak de balletjes rondom bruin. Voeg de paprikareepjes toe en bak deze mee. Voeg als laatste het restant van de ketjap manis en wat water toe en laat nog even nagaren. Serveer op en bord met wat taugé als garnering. Eventueel geef je er wat vegan mayo van Mayoneur bij. En een fris glas witte viognier.

De producten van Meatless Farm zijn o.a. te koop bij Crisp.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de producent. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Kan ik dat eten?

foto: cover Kan ik dat eten?

Kan ik dat eten? Van eetbare bloemen tot giftige kruiden. Maandagmiddag was ik op pad bij een landgoed in de duinen. Ik weet daar een plekje, waar door de vochtige bodem en kalkrijke grond in het voorjaar veel daslook staat. Lekker goedje om te gebruiken in dips en salades. Maar met een waarschuwing. Daslook, althans het blad ervan lijkt op lelietjes van dalen. En laten die laatste nu zo giftig als wat zijn. En lelietjes van dalen ruiken niet naar knoflook. Niet voor consumptie geschikt dus. Een fijne bijkomstigheid tijdens deze ellenlange Covid-19 jaar is, dat ik elke dag kan kiezen, waar ik ga wandelen. Het strand op of naar één van de grootste stiltegebieden van ons land, de Amsterdamse waterleiding- en Kennemerduinen. Een lekkere combinatie van zee en bos. De paden op, de lanen in. Nu valt er aan het strand al heel wat eetbaars te verzamelen, maar op het duin is ook het een en ander wild te plukken. Nogmaals met voorzichtigheid en mate. Een leuke tip van de schrijvers m.b.t. eerdergenoemde daslook is wachten, totdat dit plantje bloemen heeft, om je niet te vergissen. De bloempjes zijn overigens ook eetbaar. 

In Gereons Keuken Thuis ligt het fijne boek Kan ik dat eten? van Duitse schrijvers Katrin en Frank Hecker. Een rijk geïllustreerd boek over alle eetbare, maar ook te vermijden giftige planten in de natuur om je heen.  Aangezien ik graag op pad ga om wat eetbaars te scoren een welkome aanvulling in mijn  groen (te)bibliotheek. Wildplukken is een natuurlijke en gezonde bezigheid. Je bent buiten, geniet van het bos en je komt thuis met een maaltje kruiden of bessen. Katrin en Frank hebben alle eetbare en giftige planten per seizoen gerangschikt, beschrijven waar je op moet letten en waar je ze kunt vinden. Ook vind je per plant duidelijke symbolen. De schrijvers waarschuwen ook voor vergissingen, want sommige planten en bessen hebben een counterpart. Eet dus alleen wat je duidelijk kunt herkennen. en een tip van mij: was gevonden kruiden goed bij thuiskomst, want ook vossen wonen in de duinen en laten weleens wat vallen.
Kan ik dat eten? is een betrouwbaar hulpmiddel voor de aspirant wildplukker. Gereons Keuken Thuis legt dit leuke boek in de kofferbak van de auto. opdat ik altijd even kan checken of ik het kan verorberen?

Kan ik dat eten? Van eetbare bloemen tot giftige kruiden. Katrin en Frank Hecker. (ISBN 9789089898555) is een uitgave van Terra en is te koop voor € 18,99

Over Katrin & Frank Hecker: Frank Hecker studeerde biologie met de focus op zoölogie, plantkunde en mariene biologie. Hij publiceert rapporten over natuurhistorische onderwerpen in bekende tijdschriften en kranten en is de auteur van verschillende boeken. Samen met zijn vrouw Katrin woont en werkt hij op hun domein met wilde tuin in Sleeswijk-Holstein. Op het ritme van de natuur kruiden, vruchten en wortels verzamelen is een vast onderdeel van hun leven.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Pittige gierst-paddenstoelenburgers.

Pittige gierst-paddenstoelenburgers van Happy Pear. Ik vind het nog steeds een leuk en bijzonder inspirerend boek, De wereld van de Happy Pear, dat niet mag ontbreken in mijn serie op dinsdag over niet alledaagse werken uit Gereons Kookboekenhoek. Zeker nu het Nationale Week zonder Vlees is. Maar daarover deze week nog meer op Gereons Keuken Thuis.

foto: elke dag een duik in de Ierse Zee.

Twee Ierse tweelingbroers, die afzonderlijk besluiten vegetariër te worden. Tien jaar deden over hun eerste boek, een groentewinkel startten in hun woonplaats Greystones aan zee en zich sindsdien gelukkiger voelen met hun plantaardig dieet, dat naar hun zeggen veel endorfines in hun lichamen laat vrijkomen. So far so good. Dat is hun ding. En de tijd heeft ze gelijk gegeven, want gezond eten is in Covid-19 barre tijden een must. Lezers van Gereons Keuken Thuis weten, dat ik vaak niet zo een fan ben van dit soort lifestyle en gezond eten boeken. Happy Pear, Gaz Oakley en de jongens van BOSH vormen hierop uitzonderingen. Dat heeft vaak nog niet eens met de materie gezond voedsel te maken, maar met de toon, die wordt gebezigd. Van de kansel wordt dan geschreeuwd, dat het einde der tijden nabij zal zijn als er niet minimaal elke dag een flinke portie zaden, groenten en andere superfoods naar binnen worden gestouwd.

foto: pittige gierst-paddenstoelenburgers.

Pittige gierst-paddenstoelenburgers uit De Wereld van Happy Pear.

Nodig

1 verse rode chilipeper

200 gierst

9 dl water

1 tl zout

1 1/2 el paprikapoeder

2 tl komijnpoeder

200 g paddenstoelen baar keuze

2 tenen knoflook

2 el olie

100 g zonnebloempitten

1 el honing of agavesiroop

4 el tamari/sojasaus

kleine bos verse munt

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 180 graden °C, als je deze burgers gaat bakken. Snijd de chilipeper fijn. Doe de gierst met het water, het zout, het paprika en komijnpoeder in een pan. Breng alles aan de kook, zet het vuur laag en wacht tot de gierst het water heeft opgenomen.. Dit duurt zo’n 15 minuten. Laat de gierst in de pan afkoelen. 

Snijd terwijl de gierst op het vuur staat de paddenstoelen in kleine stukjes en pel en snijd de knoflooktenen fijn. Doe de olie in een koekenpan met antiaanbaklaag en zet deze op hoog vuur. Voeg dan de paddenstoelen, de knoflook en zonnebloempitten toe. Roerbak alles ongeveer 4 minuten.

Meng de honing of agavesiroop met de sojasaus in een kop goed door elkaar en voeg dit mengsel toe aan de koekenpan. Bak de paddenstoelen nog een paar minuten goed door tot ze gaar zijn en het honingmengsel is geabsorbeerd. Doe de inhoud van de pan in een grote kom.

Hak de munt heel fijn en doe deze in de kom samen met de gekookte gierst. Meng en kneed alles goed door elkaar en vorm met je handen 6 tot 8 burgers van het mengsel. Bak deze 15 minuten in de voorverwarmde oven. Grillen op BBQ kan natuurlijk ook, maar smeer ze dan wel in met wat olie en keer ze tijdig.

Serveer de burgers met gegrilde groente,  tzatziki, vegan ketchup en/of mayonaise.

foto: Cover De wereld van de Happy Pear. Uitgave van Scriptum.

Volgende week ontdekken we de keuken van Jeroen Bosch met Lizet Kruyff!

Blue Zones kookboek.

foto: cover Blue zones kookboek van Dan Buettner.

Blue zones kookboek. Deze week werd er in de persconferentie over Covid-19 maatregelen en in de pers nog op gehamerd. Leef en eet gezond en let een beetje op elkaar! Maar voor veel mensen is dat toch abacadabra. Je zou iedereen bijna aanraden: ga wonen in een Blue Zone. Dat komt je weerstand ten goede. Zonder nu de healthy dominee uit te willen hangen is er al jaren een onderwerp, wat mij bezig houdt. Namelijk het fenomeen Blue Zones. Oorden, waar mensen respectabele en gezonde hoge leeftijden bereiken. Door hun voeding, door het uitblijven van stress, beweging en de absentie van dementie. Er zijn maar vijf plekken op deze aardbol met elk hun eigen way of life. Sardinië (Italië), Ikaria Griekenland), Okinawa (Japan), Nicoya (Costa Rica) en Loma Linda (Californië) Schrijver van het Blue zones kookboek, Dan Buettner bestudeert al jaren deze gemeenschappen en vond het tijd de recepten voor een mooi en lang leven per regio te delen. Want wij in de Westerse wereld zijn veel basiszaken, die zo normaal leken, kwijtgeraakt. Je zou bijna kunnen stellen, dat mijn Betuwse grootmoeder op haar eigen manier in een soort mini blue zone avant la lettre leefde. Lopend naar de kerk in de ochtend, elke dag een verse gezonde maaltijd, veel handarbeid verrichten (denk aan de was of inmaken) en weinig stress. Op zondag koffiedrinken met alle andere ouderen. Vrijwilligerswerk. Dat ritme, in een kleine plaats, draagt bij aan een lang en gezond leven. Als je er eens een keer niet bent, word je direct gemist. Kom daar eens om in onze steden. 

Maar nu het koken. Blue zones kookboek bevat 100 recepten om 100 mee te worden. Gegroepeerd per Blue zone. Na een korte inleiding met de overeenkomstige kenmerken van het Blue zones dieet, Dan Buettner specifieke recepten per regio.

Sardinië Dit eiland in de Middellandse Zee kent heel veel mensen op hoge leeftijd. Buettner zegt, dat dit komt door het evenwichtige en gezonde dieet. Per Blue Zone stelt hij een smaakpaletop. Want in ieder gebeid kent mijn zijn eigen gerechten. Voor Sardinië betekent dat een snel groentegerecht van snijbiet, eten met tutti a tavola, van jong tot oud, wilde kruiden of een Sardijnse lasagna. Duidelijk is dat groenten en fruit bij deze eilanders de hoofdmoot vormen.

Okinawa, het Japanse eiland laat een heel ander smaakpalet zien, van krachtige Zuid- en Oost Aziatische smaken met krachtige ingrediënten. Huisgemaakte dashi, misosoep of gestoomde paarse zoet aardappels. Denk ook de tsukémono niet weg en het feit dat ouderen dagelijks gezamenlijk bewegen. Sociaal en fit.

Nicoya in Costa Rica laat weer een heel ander beeld zien, Dan Buettner ontdekte daar het gezondste ontbijt. Elke dag maken vrouwen daar een ontbijt van pittige bonen en maismeel. Als ontbijt volgens een 8000 jaar oude traditie. Een Blue Zone smaakpalet van bonen, mais, koriander, zoet paprika, ui en knoflook. Voor Yuka cakejes, de Costa Ricaanse groente culantro coyote of wat te denken van een ceviche van palmharten? En maispannenkoeken mogen niet ontbreken in dit dieet.

Ikaria in de diepblauwe Egeïsche Zee. De meltemi wind verkoelt op hete zomerse dagen. Kikkererwten worden bereid op diverse manieren. Dille, munt en andere vers geplukte kruiden vormen samen met citroen en knoflook het smaakpalet. Citroen in de tomaat en orzosoep, venkelpastei  en gevulde wijnbladeren ontbreken niet. Met avgolemono saus.  Bonensalades.  En voor de wintervoorraad. wordt alles gedroogd in de Helleense zon.

Loma Linda, de laatste Blue Zone, geboren uit een religieuze beweging, opgericht in de 19e eeuw. Een beweging, waar soberheid een vand e grote deugden is. Deze Adventisten verbazen wetenschappers door hun gemiddeld hoge leeftijd en vitaliteit. Gereons Keuken Thuis vindt dat niet vreemd, want behalve eten kan religie ook een veilige haven zijn voor mensen. In Loma Linda is het absisvoedsel haver, noten(pasta) en weer veel bonen. Ontbijten met een kokospudding met chia zaad, havermoutbolletjes. een vezelrijk dieet en gezamenlijke sabbatmaaltijden. Dat is hun geheim.

Blue Zones kookboek is het verhaal van deze 5 levendige gemeenschappen, die leven volgen een strikt en gezond plan. Ik zou er nog veel meer over kunnen schrijven op deze druilerige zaterdag. Het boek besluit met een samenvatting van ingrediënten per gebied, die ervoor zorgen, dat je gezond oud wordt. Gereons Keuken Thuis vindt Blue Zones een inspirerend boek. Niet alleen vanwege de lifestyle in deze gebieden, maar ook door de vele bruikbare recepten, die zeker in deze barre tijden broodnodig zijn voor je weerstand. Ga eens koken op de Blue zones manier!

Blue Zones kookboek, 100 recepten om 100 mee te worden, Dan Buettner (ISBN 9789000371556) is een uitgave van Spectrum Lifestyle en is te koop voor € 25,00

Dan Buettner is ontdekkingsreiziger, fellow van National Geographic, prijswinnend journalist en auteur van meerdere New York Times-bestsellers. Zijn artikelen over de blue zones in The New York Times en National Geographicworden enorm goed gelezen. Inmiddels werkt hij met gemeentelijke organisaties en grote bedrijven in de VS om blue zones-projecten te initiëren, projecten met aandacht voor zowel een gezonde leefstijl als voeding. Hij was te gast bij The Today Show, Oprah, NBC Nightly News en Good Morning America, en keynote spreker bij TEDMED, Bill Clinton’s Health Matters Initiative en Google Zeitgeist. Zijn toespraak op het World Economic Forum in Davos in 2018 werd gekozen als ‘een van de beste van Davos’.

Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer

Komende winter, na al het feestgedruis plaats ik een vrolijk menu uit het Blue Zone kookboek met een eigen twist van Gereons Keuken Thuis.