Faux gras…….. Vals vet? Letterlijk wel, maar in dit geval gaat het over een vegan versie van foie gras, dat GKT al zeilend over de woelige baren van de sociale media vond. Foie gras is het nationale feestproduct par excellence in Frankrijk. Zeker tijdens de feestdagen, maar ook gezellige etentjes zijn niet compleet zonder deze vette lever van gans of eend. Bij de Grands Buffets in Narbonne is het ganzenleverbuffet een van de counters, waar de rij niet ophoudt. Inmiddels is ook vegan koken doorgedrongen in de regionen van de Franse cuisine, dus circuleren er op de sociale media heel wat recepten voor degenen, die geen dierlijke producten eten, maat ook deze smaak niet willen missen. Het antwoord is faux gras!
RECEPT voor faux gras.
Nodig:
200 g cashew noten
500 g champignons in stukjes
3 sjalotjes gesnipperd
2 tenen knoflook
3 el plantaardige olie
1 el ketjap asin
270 g kokosvet, let op: gebruik gedeodoriseerd kokosvet
een scheut cognac, brandy of armagnac (rode port kan ook)
4 el biergist
3 el lichte miso
veel gemalen peper
1 tl speculaaskruiden of Zwolsche stoof van Jonnie Boer
plantaardige margarine/ wat extra kokosvet
zout
een snufje kurkuma
Bereiding:
Kook de cashewnoten gedurende 10 minuten, totdat ze zacht zijn. Giet ze af en zet apart. Bak in een pan met plantaardige olie de champignons, sjalotten en knoflook. Blus af met de ketjap asin en laat het vocht goed verdampen. Smelt 270 g kokosvet zonder geur. Doe alles in de blender met het biergist, gemalen peper, speculaaskruiden en de miso. pureer tot het een mooie gladde massa is. Smelt ondertussen een beetje kokosvet met wat margarine in een steelpan. Voeg wat fleur de sel toe en de kurkuma. Bekleed een cakevorm met plasticfolie en fiet er een dun laagje van het vet op. Laat kort stollen en giet dan de faux gras massa uit de blender erop. Giet hierna nog een laagje smeltvet op de massa. Dek af met folie en druk goed aan. Zet de cakevorm een nacht in de ijskast.
Serveren: stort de faux gras op een schaal en maal er wat 4 seizoenenpeper overheen. Snijd de faux gras in dunne plakken en serveer deze met toast, of nog beter, geroosterde peperkoek. Geef er een zoete vijgencompote of nog leuker sauce Monegasque bij.
Wijntip: Een koel glas muscat de Saint Jean Minervois.
Nieuwe kookboeken voor 2026. GKT trapt het nieuwe jaar nu eens niet af met fit for fun, dat laat ik aan anderen over. GKT lijdt een beetje aan uitgekookt zijn. Hulp is dan nooit ver weg! In mijn keuken aan zee liggen nog drie mooie kookboeken, die GKT een zetje het nieuwe jaar in zouden kunnen geven. Alle drie deze kookboeken wijken af van het gebaande pad. Vegan Gastronomie gaat in op de plantaardige haute cuisine, Al dente as F*CK is een bold pasta statement en tot slot gaan de mannen van De Predetariër op moderne wijze aan de slag met wild. Niks geen biostallen vlees, maar geschoten wild in een nieuw jasje. En zoals altijd geldt: Combineren is mogelijk!
foto: Cover Vegan Gastronomie.
Vegan Gastronomie. Het ultieme plantaardige handboek. De restaurants Bloempot in Lille en Nieuwe Winkel in NIjmegen hadden er al patent op, maar voor de leek thuis is er nog steeds een grote kloof tussen de dagelijkse vegan kookmodus en echte gastronomische benadering van de vegan keuken. De Duitsers Sebastian Copien, Hansie Heckmair en Andreas Leib sloegen de handen ineen en schreven Vegan Gastronomie, een boek, waarmee ze je op pad nemen door alle aspecten van vegan fine dining. Van keukengerei via productkennis, vaardigheden tot bordopmaak. In veelal niet te moeilijke recepten. Dus gastronomisch aan de slag in de keuken op vegan wijze kan er inzitten voor de thuiskok. De schrijvers delen hun beste trucs uit tientallen jaren ervaring. Leuk aan de vormgeveing van het boek is, dat je bij elk recept een QR code vindt met een instructievideo. Dus vegan girls and plantbased boys, hopperdepop richting je boekhandel, om in het nieuwe jaar eens plantaardig te shinen.
Vegan Gastronomie (ISBN 9789464714302) is een uitgave van Sterck & De Vreese en is te koop voor € 49,90.
foto: Eén van de spectaculaire gerechten uit het boek, rechts de oesterzwam coquille.
RECEPT: coquille van oesterzwam. Eén van de chique gerechten uit dit boek is een aardappelspread (zie foto) met paprikajus, oesterzwamcoquille en een zomertuintje. Een gerecht, dat uit vele mooie vegan concepten bestaat. GKT vond een recept voor coquille van oesterzwam het proberen waard.
Nodig:
1 koningsoesterzwam met een dikke steel.
30 g plantaardige boter
1/2 tl (tsp) Ocean Umami specerijen van Soul Spice* of een snufje van elk der ingrediënten nori, rookzout, gemalen jeneverbes en knoflook.
Bereiding:
Snijd de dikke steel van de oesterzwam in palkjes van circa 3 cm dik. Gebruik de overgebleven hoed voor een andere bereiding. Kerf met een mes een dun ruitjespatroon in beide zijden van de plakjes. Bak de oesterzwam coquilles vlak voor het opmaken van het gerecht met boter in een hete koekenpan. Bestrooi met wat Ocean Umami kruiden en gebruik de vegan coquilles ter garnering op het gerecht.
* Soul Spice Ocean Umami is een Duitse vegan mix, die helaas in NL niet te koop is. Verstegen heeft een equivalent hiervan. Voor de hoeveelheden: in het boek is de maat tsp behouden en niet vertaald in theelepel.
foto: Cover Al dente as F*CK.
Al dente as F*CK. Handgemaakte pasta volgens de verdomde regels van de kunst. Voor GKT een geheel nieuw concept: Pastology, een winkel/website vol met handgemaakte pasta’s. Dal 2021! Een concept bedacht door de Italiaanse koks Bruna & Emanuele gedurende de COVID pandemie. Deze enthousiaste pastamakers gaan voor de beste handmade pasta buiten Italië. Zo introduceerden zij online pastaboxen, bestaande uit handgemaakte pasta- en sausingrediënten, verse eierpasta’s, volkoren pasta (lekker gezond) en olijfolie. Nu is er hun kookkoek met de veelzeggende titel Al dente as F*CK. Bold and beautiful zullen we maar zeggen. Bruna & Emanuele nemen je mee door hun proces van thuis pasta maken en voorzien je van niet alleen Italiaanse recepten voor de lekkerste maaltijden.
Al dente as F*CK. Pastology (ISBN 9789059960275) is een uitgave van Lannoo en kost € 29,99.
foto: Ligurische trofie met aardappel en bonen.
RECEPT: Trofie met bonen en aardappel.
De ziel van Ligurië op je bord. GKT kende dit recept al in de versie van Amsterdamse vriendin en blogger Petra Poudèl. Pastology heeft een #easydoesit versie in één pan.
Nodig voor 2 personen:
160 g aardappelen in kleine blokjes gesneden
100 g sperziebonen in stukjes van 4 cm
300 g handgemaakte trofie, deze vind je op pagina 50 van het boek.
130 g pesto Genovese, volgens recept uit Al dente as F*CK
120 ml pastawater
Eventueel peper & zout en geraspte pecorino
Bereiding:
Kook de aardappelen in (eventueel) gezouten water, voeg na enkele minuten de sperziebonen toe. Probeer het geheel beetgaar te koken. Vogens de koks van Pastology is dat ongeveer na 5 minuten het geval. Voeg je zelfgemaakte trofie toe aan de pan met aardappelen en bonen en kook nog even tot de pasta gaar is. Giet het geheel af en bewaar 120 ml kookvocht. Meng de pesto er langzaam door en voeg beetje bij beetje het kookvocht toe om het geheel te binden. Niet meer verwarmen, want dan verliest het gerecht zijn groene lentekleur. Serveer de trofie direct met wat zout & peper. Rasp erwat pecorino overheen.
foto: Cover de Nieuwe Wild Keuken
WILD in de keuken. Een nieuwe benadering, om met afgeschoten wild om te gaan. Gereons Keuken Thuis vroeg zich ruim tien jaar geleden al in een blog af, wat er zou gebeuren met al het hertenvlees, dat werd afgeschoten in de duinen. Het antwoord was niets! Eigenlijk te gek voor woorden, dat je dieren bejaagd en ze dan niet opeet. Ik schreef in 2016: “Afschieten is de nieuwe remedie.. Wat een gemiste kans en zonde van de kogels. Het intrigeert me mateloos wat er gaat gebeuren met het vlees van de afgeschoten gezonde dieren. Ik mag toch aannemen dat het ter consumptie wordt aangeboden en niet naar een destructiebedrijf wordt gebracht.”#nowaste Gelukkig zijn ze bij wildhandel De Predetariër een andere mening toegedaan en schreven een kookboek. De Nieuwe Wild Keuken, waarin wildbeheer en lekker eten prima samen gaan. Een boek vol verhalen over wildbeheer en 125 recepten, Van ree-roti en loempia’s van wild zwijn tot rendang van hert en de beroemde reerug tataki, om eens thuis te proberen. GKT gaat er mee aan de slag tijdens de wilde weken.
De Nieuwe WILD keuken. (ISBN 9789090397542 ) uitgave van De Predetariër en kost € 34,99
foto: Pasta net hertenbolognese.
RECEPT: Bolognese van hert.
Nodig:
3 el olijfolie
125 g spekblokjes (van wild zwijn)
1 wortel in blokjes (brunoise)
1 stengel bleekselderij in plakjes gesneden
1 grote ui gesnipperd
500 g hertengehakt
3 tenen knoflook fijngehakt
1 blikje tomatenpuree
200 ml witte wijn
1 blik gepelde tomaten
2 takjes tijm
2 laurierblaadjes
2 takjes rozemarijn
100 ml melk
peper & zout
400 g pasta naar keuze, GKT kiest voor tagliatelle
Bereiding:
Verhit de olijfolie in een pan en bak hierin de spekblokjes goudbruin. Voeg de wortel, bleekselderij en ui toe en bak deze mee tot ze zacht zijn. Voeg hierna het hertengehakt toe en rul het totdat het lichtbruin is. Voeg de fijgehakte knoflook toe. Roer de tomatenpuree erdoor en bak deze ongeveer 1 minuut mee. Blus af met de witte wijn. Doe de gepelde tomaten uit blik erbij en de kruiden. Roer de melk erdoor en laat het geheel zo’n twee uur op laag vuur suddderen. (GKT zet in Frankrijk de pan in een verwarmde oven. Geen omkijken naar) Breng het geheel later op smaak met peper en zout. Voeg tijdens het kookproces soms wat water toe, indien je de saus te droog vindt. Kook de tagliatelle volgens de gebruiksaanwijzing en bewaar wat kookvocht om de saus te liëren. Meng de saus, kookvocht en pasta goed door elkaar en serveer direct in diepe borden.
Noot: deze boeken werden mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverijen. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Kerstrally 2025, de laatste loodjes. Gereons Keuken Thuis ziet het als de wvttk* van de kerstrally-blogs van 2025. Van die kerstdingen, die je, vlak voordat het kerstgedruis gaat starten, nog even wilt aanstippen. Velen maken zich erg druk zo richting de kerstdagen. Er moet worden gekookt, alsof je net afgestudeerd bent als SVH meesterkok. Je moet wijnen schenken als een ware sommelier. En dat alles met een fijne grimlach*, juist ook tegen die zwager, die je helemaal niet op bezoek wilt hebben. Fijn toch, die dagen van verbroedering en latente competitie. GKT maakt zich daar in zekere zin ook schuldig aan door veel over Kerst te bloggen. Anyway, de laatste loodjes zijn zwaar en het moge de pret niet drukken. Komend weekend is alles weer voorbij.
foto: Cover Proeven van Frankrijk.
Proeven van Frankrijk. Meerdere malen stond GKT in een boekhandel in Béziers met de Franse versie van dit lijvige boek in zijn handen. De grote stapel nog te lezen en dégusteren boeken weerhield mij het te kopen. Plus tard* was het motto. Proeven van Frankrijk is boek uit de vermaarde serie van François-Régis Gaudry, Frankrijks culinaire allesweter. Deze maître grossiert samen met zijn vrienden in het schrijven van culinaire werken, vol trivia en verhalen. Met, wat in Frankrijk gebruikelijk is bij kookboeken, een vette clin d’oeil* Alles komt aan bod, van veerassen tot kazen, het bierlandschap, pots aux feus en vermaarde culi’s zoals madame Sand en Alexandre Dumas. Niets uit de zeshoek wordt vergeten in tekst en beeld. GKT gaat de komende kerstdagen smullen van dit boek. Recensie volgt in het nieuwe jaar. Een perfect cadeau voor de francofiele thuischef. Uitgave van Lannoo.
foto: De kazen van Wyngaard uit de foodybox van Kroon op het Werk.
Borrelrecept met Wyngaard truffelkaas. Tijdens het jubileumfeest van Kroon op het Werk, toverde één van de jongens van Wyngaard kaas voor Gereons Keuken Thuis een heuse één persoons truffelborrelplank in elkaar. Reuze gezellig om ook met Kerst te doen.
foto: Borrel at SeaSpot.
foto: Viognier/chardonnay blend van Terres2Freres..
RECEPT voor borrelplank van Wyngaard kaas. (plus vlaggetjes) voor 4 personen.
Nodig:
1 Wyngaard kaas truffelsmaak.
100 g Tête de Moine
50 g krokante toastjes
250 g rode druiven
60 ml vijgenchutney
120 g lucques olijven uit Bize Minervois
50 g aardappelchips
60 g (truffel) salami, in elkaar gedraaid als roos.
50 ongebrande noten
100 g dadels gevuld met roomkaas
Bereiding:
Zet een mooie plank klaar. Haal de truffelkaas uit de verpakking en snijd deze in dunne plakjes. Leg ze op de plank in een wieltje. Was de druiven en laat uitlekken. Leg op de plank als trosjes. Schep de vijgenchutney over in een laag kommetje. Maak een roosje van de dun gesneden salami door deze om en om over een glasrand te draperen. (zoek een instructievideo op internet.) vul bakjes met de dadels, chips, olijven en ongebrande noten en zet deze op de plank. Doe het zelfde met de Tête de Moine en een bakje toastjes.
foto: Fleurie van Domaine de la Rizolière.
Serveer de borrelplank met een witte viognier/chardonnay blend van Terre2Freres of een rode Fleurie van domaine de la Rizolière.
foto: Helemaal 2025 zo’n kerstdeoratie.
Opmerkelijke kersthanger. Kerstboomversiering 2025: hang je satisfyer in de boom. Een opmerkelijke, maar ook een vrolijke trend. Helaas heeft GKT geen satisfyer om in de boom te hangen, maar niet getreurd: zo vlak voor kerst vond ik in Heemstede bij de blauwe grootgrutter een aubergine, leuke kerstdecoratie voor de kenner. Hij hangt inmiddels al in de boom te shinen. Zo zie je maar, dat zelfs de supermarkten denken aan satisfaction.
foto: Een banket in het Gallische dorpje.
Gallisch koken met Asterix en Obelix. In Gallië is het de goede gewoonte, om na gedane arbeid of een geslaagd avontuur gezamenlijk de tafel te delen voor een heuse grande bouffe. Lekker smullen van allerlei gerechten in goed gezelschap en heel belangrijk: elkaar verhalen vertellen. Dat zonder gestoord te worden door muziek van een Gallische bard of een aandacht vragende smartphone. Dat is en was zo. In de veertig albums van Asterix komt elke keer deze Gallische gewoonte als hekkensluiter voorbij. GKT koos voor de kerstrally een fijn recept van Gilles Goujon, *** chef uit de Aude.
RECEPT: Salade de pommes de terre à la Bitteroise van oma Lulu. GKT paste de receptuur uit het Franse kookboek, Les 40 banquets d’Astérix wat aan, waar nodig, want niet iedereen heeft tijd om eieren gedurende 40 minuten op precies 62° C. te garen. Hetzelfde geldt voor de adviestemperatuur van het spekschuim uit de kidde.
Nodig:
200 g gerookt spek in blokjes
6 grote aardappelen
6 eieren
2 gele uien
50 g gekonfijte trostomaatjes uit de oven. (noot: Goujon geeft in het kookboek geen recept hiervoor)
bundeltje bosuitjes
balsamico azijn
300 ml room
een scheutje EV olijfolie
zeezout en zwarte peper uit de molen
Voor de mayonaise:
3 eidooiers
2 el citroensap
2 tl Dijon mosterd
200 ml zonnebloemolie
1/2 tl zout (dit laat GKT afwezig)
Bereiding
Bak de blokjes spek uit en laat deze als ze bruin zijn uitlekken op wat papier. Giet het vet uit de pan, voeg de room en spekjes toe en laat het geheel 40 minuten zacht trekken. Haal hierna de spekje eruit en zet apart. Zeef de room en doe deze in een kidde. Voeg twee gaspatronen toe en probeer het roommengsel au bain marie op 62° C te houden. Kook de eieren zoals je bent gewend en laat ze schrikken in koud water. Pel ze hierna voorzichtig, om de eieren heel te houden. Zet de eieren apart. Kook de aardappelen in de schil gaar en laat afkoelen. Snijd de aardappelen in fijne blokjes. Snijd de gele uien in dunne rinegtjes. Hetzelfde doe je met de bosuitjes. Halveer de gekonfijte tomaatjes. Meng alle ingrediënten in een slakom door elkaar. Maak met de eidooiers, mosterd en citroensap een glad mengsel, giet hier straaltje voor straaltje de zonnebloemolie door totdat er een fijne mayonaise ontstaat.
Schep in een diep bord de gemengde salade en schenk hierover wat een klein beetje balsamico en olijfolie. Roer er wat zelf gemaakte mayonaise door en maak af met wat zout en een draai zwarte peper. Leg er een doorgesneden ei op. Spuit op het ei de licht lauwe spekroom uit de kidde en garneer het geheel met wat drooggedepte spekjes.
foto: Cover Spice it up zonder Meuk van Caroline Wimmers.
Zoutarme kerstdagen? Kerstdagen en zout! Een heikel punt in GKT, want in deze tijd hebben grootgrutters de heerlijkste dingen in hun assortiment, die je doen likkebaarden. In de supermarkten ontwaart GKT heerlijke K & K gerechten voor een #easydoesit kerstdiner. Het nadeel van al deze feestelijk bedoelde producten schuilt hem in de gehaltes zout, zoet en (verzadigd) vet. Daar schrik je toch wel van. De Hartstichting adviseert maximaal 6 gram zout per dag. Tel eens de hoeveelheden op van gemiddelde producten uit de supermarkt en je schiet daar tijdens de Kerstdagen ruimschoots overheen. Dat vraagt om creatief te werk te gaan met minder zout. Met het gebruik van bijvoorbeeld de zoutloze Jonnie Boer specerijen, verse kruiden of de mixen van “huismanager”Caroline Wimmers uit haar boek Spice it up zonder meuk.
“Spice it up zonder MEUK is een bijzonder origineel boek, omdat het uitgaat van kruidenmixen, die je zelf thuis maakt. Het voordeel is, dat je de zoutpot kunt laten staan, niet meer afhankelijk bent van non descripte mixen vol additieven in de supermarkt en je geld bespaart. Huismanager Caroline ging ermee aan de slag en het resultaat is een praktisch boekje met 25 kruidenmixrecepten, telkens vergezeld van een recept.” (uit Gereons Mag lente-editie 2024)
foto: Peren in de pot gehakt.
Pearmania. Peren en GKT zijn in de herfst en tijdens de feestdagen onlosmakelijk met elkaar verbonden. In mijn jeugd raapten we peren van de grond onder de bomen en maakten daar perenstroop van. Dat was in de tijd van de Perestrojka (wat waren de tijden toen anders en vol hoop), een woord, dat door mijn vader al snel werd verbasterd tot Perenstroopja. GKT is sedertdien altijd wat met peren blijven doen. Gekookt in Spätlese of met Beaujolais siroop. Voor bij eend, in een Poire Belle Hélène of bij kaas. De laatste jaren fungeren homecooked peren in een potje vooral als kerstkaart voor buren. Een taakje dat GKT tijdens de kerstrally met liefde kwijt.
foto: Een grote Poire belle Hélène in Cap d’Agde.
foto: Cover En finir avec Eddy Bellegueule.
Frans lezen. Dit najaar las GKT een interview met professor Edouard Louis, schrijver en jonge docent Franse taal & literatuur in Parijs en New York. Mijn interesse was gewekt. Wat een leven! Deze schrijver heeft een bewogen jeugd achter de rug in Noord Picardië, een jeugd van armoede en geweld, waaraan hij zich inmiddels heeft ontworsteld. In zijn autobiografische roman En finir avec Eddy Belleguelle, zijn debuut uit 2014, vertelt hij over het verstikkende milieu op het platteland, waar hij opgroeide. Alcoholisme, geweld, homofobie en racisme, waaraan hij door zijn studie wist te ontsnappen. Edouard Louis schrijft veelal hyperpersoonlijke boeken. Geen vrolijke kost, maar wel een boeken, die je een heel ander Frankrijk laten zien dan dat van Emily in Parijs.
foto: Les figues de Meggy!
RECEPT. Een easy does it vijgendessert van Meggy Oostdijck.
Nodig 2 personen:
3 rijpe vijgen
flinke klont roomboter
grote eetlepel goede honing van de imker
Bereiding:
Doe in de steelpan de boter en de honing en verwarm dat, doe de stukjes vijg erbij en laat het 5 a 10 minuutjes rustig sudderen zodat de smaakjes kunnen vermengen. Serveer er een bolletje ijs bij of hangop en doe er wat nootjes of granola over heen. Smakelijk!
Kerst in het paleis. Lizet Kruyff is geen onbekende gast op GKT. Al vele malen verschenen er van haar schrijvershand leuke verhalen op mijn blog. Of het nu gaat om Mozart, Jeroen Bosch, kersenpitten of dronken tomaten. Lizet pluist alle boeken, archieven en bibliotheken uit om een mooi culinair historisch verhaal te vinden. Maar…, haar grote passie ligt bij de Oranjes. Onlangs verscheen het feestelijke boek over de studietijd van prinses Juliana. Vandaag steekt Lizet als aftrap van de kerstrally op GKT de kerstboomkaarsjes bij de jonge prinses Wilhelmina aan.
foto: de kerstboom ten paleize.
Feest tijdens de tienerjaren van koningin Wilhelmina. Ik noem die wel eens ‘limonadefeestjes’. De tijd van blindemannetje spelen net de hofhouding rond de kerst is wel voorbij. Speciaal voor de prinses komen er feestjes met leeftijdsgenootjes.
Ik doe al jaren onderzoek naar het culinaire reilen en zeilen aan het hof, en op dit moment ligt de focus weer op de Belle Epoque . Ofschoon haar inhuldiging moet wachten op haar 18de verjaardag, gaat het natuurlijk om het dagelijkse leven van koningin-regentes Emma en koningin Wilhelmina. Hoe ontvouwt zich dat ná het overlijden van koning Willem III? Ik heb beeld zo langzamerhand, en heel veel details en leuke weetjes. Het onderzoek zet ik nog even voort de komende tijd, dan maak ik een selectie voor het onderhanden boek.
Bijzonder vind ik de manier waarop Wilhelmina de feestdagen viert met haar leeftijdsgenootjes. Bij verjaarsfeestjes, Pasen en Kerst hebben de genodigden keus uit orangeade, frambozenlimonade, orgeade, citroenlimonade. Soms komt daar nog warme chocolademelk bij.
In de loop der tijd worden de bijgeleverde hapjes interessanter. Af en toe hoor je de stem van het koninginnetje: ‘het vlees voor de sandwiches moet dún gesneden zijn’. Ze leert haar wensen kenbaar te maken. Zó wil ze het graag. Het mag allemaal wat eleganter en verfijnder, dan voorheen, voor de jongedame en haar gasten.
Wanneer ze 17 is heeft ze met de kerst een zaal vol vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd. Voor het gezelschap wordt ananasijs, tutti-frutti-ijs en heel deftig sorbet de poires besteld en sandwiches met kalfsvlees en ossentong. Natuurlijk zijn er biscuits, wafeltjes, oublies, en kleine taartjes. Het is eigenlijk ieder jaar een variatie op hetzelfde thema. Soms is het aardbeienijs, en soms is het gewoon tutti-frutti met biscuits. Soms krijgen de gasten frou frou, fondants en chocoladeflikjes aangereikt, een andere keer zijn dat droge geleitjes (vruchtenkoekjes).
De hofkoks doen dagelijks hun best om de jonge koningin aan een breed scala van gerechten te laten wennen. Sommigen vallen niet zo in de smaak. Zo’n eendagsbloem is de Coupe Jacques, zo gewaardeerd door Joop ter Heul en haar vriendinnen. Taart, pudding, ijs, doet het meestal wel goed. Allengs worden de nagerechten wat meer volwassen: dame blanche au kirsch, bombe Prinz Pückler, mousse à l’ orange (soms glacé), aardbeiengelei met champagne, charlotte Siberiènne, geflambeerde perziken of mousse au chocolat.
foto: voorheen tutti frutti of macedoine de fruits.
Maar we moeten het eigenlijk even over tutti frutti hebben. Het is een term, die in de loop der tijd op andere inhoud geplakt wordt. Wij kennen het wellicht nog vooral als gedroogde vruchten die geweekt werden en dan als nagerecht met vanillevla geserveerd, bij voorkeur een beetje lauwwarm. In de 19de eeuw kan het ook iets heel anders betekenen, zoals gekonfijte vruchtjes die zijn fijngehakt, zoals ze door het cassata-ijs gaan, of door de chipolatapudding. Er is ook tutti-frutti-limonade te koop. Gezien de context blijkt het eveneens de benaming voor wat later ‘macedoine des fruits’ wordt genoemd, en wat nu in glas of blik als fruit cocktail door het leven gaat. Van Italiaans naar Frans naar Amerikaans, zoals je dat nu ook nog in blik kunt krijgen. Uitsluitsel daarover vind ik in het Kook- en Huishoudboek, waar het recept voor een Bombe Tutti-Frutti te vinden is op pagina 1153. Bekleed de binnenwanden van een bombe-vorm met een laagje aardbeienijs en vul de nog overige ruimte met marasquinijs, waardoor wat macédoine van vruchten gemengd is.
foto: Tutti frutti bombe uit het Kook- en huishoudboek, Wie beschikt er nog over zo’n vorm?
Die term macedoinevan vruchten zie je eind 19de eeuw ook op het koninklijke menu verschijnen. En in de krant als onderdeel van het diner dat de koninginnen aangeboden krijgen in Middelburg in 1994, Daarvoor is wel een keukenbrigade aangerukt van een chic restaurant uit Amsterdam, Zomerdijk Bussink.
foto: Nieuws van de Dag, 23 augustus 1894 Bezoek HHKKHH aan Zeeland, op het menu ook Macedoine au Kirsch
Het eenvoudigst is het om kant-en-klare vruchtencocktail aan te schaffen, je kunt er nog wat gehalveerde pitloze blauwe druiven aan toevoegen voor wat meer kleur. Dan schenk je er op basis van het vruchtensap uit blik of pot gelatine bij. Verdeel de vruchten over coupes en schenk er de gelatine over. Rustig laten opstijven. Desgewenst garneren met slagroom waardoor je een eetlepel marasquin roert. En wat voor feestelijks je verder wenst: wafeltje, eetbare kerstdecoratie, amandelflinters of ander strooisel.
foto: detail van macedoine des fruits in gelei.
Wil je het ouderwets doen en plantaardig, dan doe je het volgens het recept in Elle : lees hier het recept.
Dank aan Lizet Kruyff voor deze royale aftrap van de #kerstrally 2025.
Soep uit de Béarn. Geen garbure…. De Béarn is één van de voormalige streken, waaruit het huidige département Pyrenées Atlantiques is voortgekomen. Een streek met een totaal ander karakter dan het meer westelijk gelegen Baskische gedeelte. De hoofdstad van de Béarn is Pau, voormalige residentie van Hendrik IV, koning van Navarra en later van Frankrijk. Als je deze stad bezoekt, tref je een fenomenaal uitzicht op de toppen van de Pyreneeën, een erfenis uit de tweede helft van de negentiende eeuw, toen veel Engelsen hier neerstreken vanwege de schone berglucht. De Bëarnais spreken, anders dan hun provinciegenoten geen Baskisch, maar hun eigen Gascoonse variant van het Occitaans, dat je ook in de stad Bayonne aantreft. De streek heeft vanwege zijn historie en ligging een geheel eigen karakter.
foto: Stevige koolsoep met kikkererwten.
Bergen en groene dalen wisselen elkaar af. Er zijn grote verschillen tussen de gebergtebewoners, veelal werkzaam in de landbouw en veehouderij. Het zwarte varken speelt hierin een grote hoofdrol en in hoger gelegen gedeelten weiden de herders hun schapen voor de kaas. Er wordt witte wijn geproduceerd op de steile hellingen van de bergen. Witte Jurançon. Daarnaast is de Béarn bekend vanwege de industrie van ambachtelijke producten in de dalen. Hier vind je van oudsher de industriearbeiders, wekend in de productie van bijvoorbeeld baretten, die een typisch product van de Béarn zijn. (Wat zou Emily uit Parijs denken, als zij wist dat ze een echte herderspet draagt?) Er wordt sinds de jaren 50 van de vorige eeuw gas gewonnen in de vlakte aan de voet van de Pyreneeën.
foto: De funiculaire in Pau
De Béarnais hebben één ding gemeen met elkaar. Ze houden van stevige kost. Ham en schapenkaas uit de bergen, eenden- en ganzenvet, poule au pot, bonen en varkensvlees. Glas stevige rode wijn erbij. Het verklaart de zogenaamde Franse paradox. Het houdt je lekker warm. Garbure, de kool en bonensoep met eend en varken is het emblematische gerecht van deze streek. Het laatste beetje van deze soep hap je op met in een rest rode wijn gedrenkte snee brood. Helaas is de Béarnaise saus geen lokaal gerecht. Dat is een 19-eeuwse uitvinding uit Ile de France. Lees het recept voor deze saus hier.
video: Sudderen maar.
RECEPT voor vega koolsoep met kikkererwten. GKT ging aan de slag met een vega versie van stevige koolsoep. Ook in de Midi merk je, dat de seizoenen veranderen. Op woensdag biedt een jonge vrouw haar groentes aan op het abdijplein in het dorp. Het is herfst dus verschijnen er pompoenen, koolsoorten en knollen. Een prima basis voor een stevige soep.
Nodig:
½ groene kool
1 pot kikkererwten uitgelekt
1 meiraap in blokjes gesneden
½ courgette in blokjes gesneden
3 tenen knoflook, fijngehakt
1 ui
bouquet garni van tijm, rozemarijn en laurier
1 grote aardappel in blokjes
1 wortel in blokjes
Peper en zout naar smaak. GKT liet dit achterwege vanwege het zoutarme karakter.
1,5 l groentebouillon
rode wijn en oud brood
Bereiding:
Fruit de ui en knoflook in een ovenbestendige pan met wat olie totdat ze licht bruin zijn. Voeg beetje bij beetje de wortel, meiraap, courgette en aardappel toe. Bak kort mee. Zet de oven op een lage stand, bijvoorbeeld 100 graden. Voeg de warme groentebouillon toe, het bouquet garni, de uitgelekte kikkererwten en in reepjes gesneden groene kool. Breng aan de kook en zet de pan gedurende 45 minuten de warme oven. Roer de soep tussentijds door. Drenk een aantal sneden oud brood in een restje stevige rode wijn en leg deze in een soepbord. Maak de vega koolsoep op smaak met peper en zout en schep deze in de borden. Serveer direct.
Tip: voor de pit snijdt GKT er nog wat, in Spanje gekochte piquillos, groene pepertjes in ringetjes doorheen.
Pascale Naessens: Eén Pan. Een nieuw boek van deze Belgische vedette, die geen nadere introductie behoeft op GKT. Maar….. voor degenen, die wat hebben gemist: Pascale Naessens is een Vlaamse bestseller auteur. Zij schrijft met de regelmaat van de klok nieuwe kookboeken, waarin zij naast recepten, ook haar levensfilosofie over eten deelt. Speels koken, opdat je licht in je vel blijft zitten. Hierop heeft zij patent. Alles uit eigen jarenlange ervaring en in eenvoud. Want dat is de basis voor een goede gezondheid en maakt, zoals deze schrijfster het zelf zegt gelukkig. In Eén Pan etaleert Naessens opnieuw haar motto: lekker eten is geen straf, maar een verrijking van je leven. Ja makkelijk gezegd, hoor ik mijn lezers nu denken. Je moet er wel tijd voor hebben en kennis. In Eén Pan rekent Pascale af met de mythe, dat gezond eten omslachtig is. Geen stress in de keuken, alles klaargemaakt in één pan, ideaal dus voor wie weinig tijd heeft. Eerste tegenwerping hierbij getackeld.
foto: Cover Eén Pan, speels in de keuken, licht in je vel.
Eén Pan staat vol met kakelvers eten en pure prodcuten. Precies, zoals we gewend zijn van Pascale Naessens. Geen kunstmatige toevoegingen en bomvol sfeer & inspiratie. Vers en gezond koken en eten, zeker zoals de schrijfster het presenteert, is geen enkele moeite, op welk moment van de dag dan ook. Voor GKT zijn de boeken van Naessens altijd welkom voor “balansdagen”, als er weer eens teruggekeerd moet worden naar het regime van GKT. Lekker bladeren door Eén Pan geeft GKT dan ook weer direct inspiratie voor de komende herfst in het Occitaanse land. Een dagje te veel zout, te veel zoet of andere verboden vruchten kun je mooi afwisselen met een fijn speels en licht gerecht van Pascale. Vooral als het met liefde is gemaakt, lijkt GKT dat geen slechte optie.
Eén Pan, speels in de keuken, licht in je vel, start met ontbijtjes, vaak klaargemaakt door haar partner Paul. Kleine verwennerijtjes, zoals cashew-kokospudding met gebakken aardbeien of voor de eierenliefhebber oeufs en cocotte met champignons en gerookte forel. Zo begin je de dag goed. Plant based in de hoofdrol, een rode draad in het dagelijkse dieet van Pascale. Veel vlees eten is helemaal niet nodig, ook met groenten kom je een heel eind. Plan eens een vegetarisch dagje in. De aubergines met krokante kikkererwten op het mooie diepgroene keramiek van haarzelf zien er aanlokkelijk uit. Of wat te denken van groene gazpacho met burrata en pistacchio’? En vlak de huisgemaakte peterselie-olie niet uit. Overal voor te gebruiken. Via vis in vele hoedanigheden, een zelfgemaakte citrus – en gembertonic belandt Eén Pan bij vlees, dat je met respect bereid. Eet hiervan minder, maar kies voor beter vlees. Bijvoorbeeld in een pittige lamsstoofpotje met bloemkool. Gepresenteerd op de nieuwe keramieklijn van Pascale met de naam Verde Lanza (verweerd groen), dat je vaak op het eiland Lanzarote ziet. Witte huizen met door zon gebleekte groene luiken. Koffie en wat lekkers worden niet vergeten en fijne desserts. Wat te denken van pistachenoten-ijscrème? En zo is de cirkel in dit nieuwe kookboek van Pascale weer rond. Met lichaam en ziel al je zintuigen laten genieten van met liefde bereid eten. Al is het dan bereid in Eén Pan.
Eén Pan, speels in de keuken, licht in je vel. Pascale Naessens. (ISBN 9789020981612) is een uitgave van Lannoo en is te koop voor € 29,99
foto: AI kunst van Franse kunstenaar Léo di Fazio.
Gereons Mag nazomer & herfst 2025. De herfst is gestart, dus dat betekent, dat GKT alweer aan de slag is gegaan met een nieuwe editie van Gereons Mag, de nazomer- en herfsteditie. Met o.a. een nieuwe tentoonstelling in het Van Gogh Museum, deze keer ontmoeten we de Roulins uit Arles. Natuurlijk een recept van Bas van Montfrans. Ajo blanco van Le Doyenné voor ZARA. Negentiende-eeuwse kunstenares Barbara van Houten in De Mesdag Collectie in Den Haag. De opening van het nieuwe Zandvoorts Museum op 20 september a.s. en tot slot het nieuwe boek van Lizet Kruyff en Hidde den Brabander over de dolle studentenjaren van prinses Juliana. Maar dat is niet alles, je vindt in deze editie recepten, leuke kookboeken en nog veel meer. Fijne herfst!
foto: Cover Een taart voor de prinses.
Een taart voor de prinses. Voor GKT zal wijlen prinses Juliana de “echte koningin” blijven. Dit moet ik even uitleggen. Deze vorstin was, niet om de andere koninginnen tekort te doen, degene, die mijn vroege jeugd bepaalde. Kleurentelevisie was nieuw in de seventies, elk jaar kregen wij op 30 april chocolademelk uit de fabriek tegenover de lagere school en er was in mijn geboorteplaats een verklede kinderoptocht, waarvoor mijn moeder een heel clownspak had gemaakt. De koninklijke familie ontving het volk op Soestdijk voor het jaarlijkse défilé en keek toe en wuifde. Wim Sonneveld wijdde als lakei hier een hele conférence aan. Nederland was toen nog lekker kneuterig. Het gevoel, dat je gewoon bij deze mevrouw op bezoek kon. Noem het nostalgie. Prinses Juliana was wars van het protocol van haar moeder en wilde zo gewoon mogelijk leven. Die kans kreeg ze tijdens haar Leidse studietijd. Over deze fijne tijd schreven Lizet Kruyff en Hidde den Brabander een mooi boek, waarvan GKT gaat smullen. Zowel de verhalen als recepten. Meer later dit najaar, maar nu eerst een recept voor ketchup. zoals mevrouw Juliana dat bliefde.
Doe tomaat, ui en perzik in een pan, voeg zout, specerijen en water toe. Roer goed door en breng het aan de kook. Laat het geheel 45 to 60 minuten gaar koken. Wrijf door een zeef. Bewaar de overgebleven pulp voor een soep. Voeg suiker en azijn toe, laat het geheel in een pan zonder deksel anderhalf uur inkoken. Voeg met wat water losgeroerd aardappelzetmeel toe en laat al kokend tot yoghurt dikte inkoken. Vul de schone potjes of flesjes met catsup royale en bewaar deze in de ijskast. Lees meer.
foto: Australische James Henri in zijn keuken in Le Doyenné.
James Henry in Le Doyenné. De van oorsprong Australische chef-kok James Henry maakte eerder naam met Bones, een minimalistische bistro in Parijs, die de toon zette voor een nieuwe benadering van de authentieke Franse keuken. Tegenwoordig leidt hij Le Doyenné,een mooi restaurant in een gerestaureerde voormalige kas vlakbij Parijs. Le Doyenné is een gastronomisch project met een filosofie die is gericht op regeneratie, gemeenschap en vakmanschap. Het menu van dit restaurant beweegt mee met de seizoenen met als uitgangspunt oeroude groenten, die duurzaam worden geteeld. James Henry en zijn keukenteam werken graag in harmonie met de natuur. Ze creëren hierbij een ervaring die verder gaat dan het gerecht: een nieuwe manier om tijd, grondgebied en keuken te ervaren.
foto: Ajo blanco, gestyled met ZARA home.
Ajo blanco van Le Doyenné
Nodig:
100 g groene amandelen
150 ml tomatenwater
1 el witte azijn
60 ml EV olijfolie
1 teentje knoflook
een snufje zout
een klein trosje witte druiven, gehalveerd en zonder pitten
Bereiding:
Blancheer de groene amandelen 10 seconden in kokend water en leg ze daarna meteen in ijswater om ze af te koelen. Schil ze voorzichtig om de buitenste laag te verwijderen. Meng de gepelde groene amandelen, het knoflookteentje, het tomatenwater en een snufje zout in een blender. Klop tot de textuur glad en zijdeachtig is. Voeg de witte azijn toe en klop nogmaals. Met de blender op lage snelheid giet je langzaam de olijfolie erbij tot deze volledig geëmulgeerd en romig is. Proef en voeg het zout toe, indien nodig. Koel 15 minuten voor het opdienen. Giet de ajo blanco in ondiepe borden of kommen, genoeg om de bodem te bedekken. Leg voorzichtig een paar gehalveerde druiven in het midden voor een vleugje zoetheid en contrast. Besprenkel met een paar druppels olijfolie en werk eventueel af met een paar vlokken zeezout voor de textuur. Serveer goed gekoeld.
Meer mooie recepten van Le Doyenné vind je op de site van ZARA. Tevens tafelinspiratie om je gerechten te stylen.
Le Doyenné, 5 Rue St. Antoine 91770 Saint Vrain.
foto: Karni Bahar van Bas van Montfrans.
Vegan koken met Bas van Montfrans. Karni Bahar. Een recept van Bas van Montfrans, inmiddels geen onbekende meer in elke editie van Gereons Mag. Hij maakte Karni Bahar een vegan bloemkoolstoof met kikkererwten en voor de kleur diverse groenten.
Nodig:
2 el olijfolie
1 ui, grof gesneden
2 teentjes knoflook, fijngesneden
1 tl paprikapoeder (mild)
½ tl komijnpoeder
½ tl kurkuma
¼ tl chilivlokken (optioneel)
2 el tomatenpuree
1 blik tomatenblokjes (400 g)
400 ml groentebouillon
1 blik kikkererwten (400 g), uitgelekt
250 g bloemkoolroosjes
2 wortels, in plakjes
½ courgette, in halve maantjes
handje broccoliroosjes (optioneel)
zout & peper naar smaak
citroensap en verse peterselie/koriander voor eroverheen
gekookte rijst of naan-bread voor erbij
Bereiding:
Bak de basis aan. Verhit olie in een grote pan. Fruit ui glazig, voeg knoflook toe en bak nog 1 minuut. Roer de specerijen (paprika, komijn, kurkuma, chili) erdoor en bak kort mee.Voeg tomatenpuree toe en bak 1 minuut om te ontzuren. Voeg tomatenblokjes en bouillon toe. Breng aan de kook. Voeg de bloemkool, wortel en courgette toe. Laat 15 tot 20 minuten zachtjes koken tot alles beetgaar is. Voeg de kikkererwten toe en verwarm nog 5 minuten mee. Breng op smaak met zout, peper en een scheutje citroensap. Serveer de karni bahar met rijst en garneer met verse peterselie of koriander.
Wil je zelf als foodblogger of kookenthousiast een recept plaatsen in Gereons Mag? laat het weten in een reactie onder deze editie.
foto: Meneer Roulin, le facteur volgens de overlevering, maar in real life een postbeambte..
Van Gogh en de Roulins. Eindelijk weer samen. Deze najaars- en wintertentoonstelling in het Amsterdamse Van Gogh Museum opent op 3 oktober 2025. Voor het eerst wordt een groot deel van Van Goghs beroemde portretten van de familie Roulin herenigd in één tentoonstelling: Van Gogh en de Roulins. Eindelijk weer samen. Deze bijzondere serie ontstond tijdens Van Goghs verblijf in Arles (1888-1889), waar hij een hechte vriendschap opbouwde met postbode Joseph Roulin en diens gezin. Van Gogh schilderde alle gezinsleden meerdere keren: vader Joseph, moeder Augustine, zoons Armand en Camille, en babydochter Marcelle.
‘Deze serie portretten toont Van Goghs diepe verbondenheid met de familie Roulin. Hij zag in hen niet alleen modellen, maar vond bij hen de warmte van een gezin dat hij zelf nooit heeft kunnen stichten.’ (Nienke Bakker, conservator bij het Van Gogh Museum)
Welkom in het Arles van Van Gogh! Tijdens de tentoonstelling is er ook veel aandacht voor (familie) activiteiten. Breng een bezoek Van Goghs atelier in het gele huis in Arles, waar je mee kunt doen met allerlei activiteiten, geschikt voor alle leeftijden. Tot en met 11 januari 2026 te zien in het Van Gogh Museum. GKT gaat dit najaar zeker kijken. Van Gogh Museum.
foto: Cover Eén Pan, speels in de kuekn, licht in je vel.
Eén Pan. Meer is niet nodig, om lekker en gezond te koken.Het nieuwste kookboek van Pascale Naessens. Helemaal klaar voor de herfst, in het geval van GKT is dat in het Occitaanse land. De schrijfster behoeft geen verdere introductie op Gereons Keuken Thuis, want ook deze 80 nieuwe recepten van de hand van Pascale zijn makkelijk te maken en vooral gezond. En wederom prachtig gestyled op eigen keramiek. Ik ga er mee aan de slag, binnenkort een review op mijn blog.
video: De BAP Union uit Peru vaart binnen tijdens SAIL 2025.
INTERMEZZO: throw back SAIL 2025.
foto: Het kookcarnet van Guy de Maupassant.
De keuken van Guy de Maupassant. Normandië in de 19e eeuw. Een plek, waar schrijvers als Guy de Maupassant graag neerstreken in de zomer, om getuige te zijn van de pleziertjes van de beau monde, die badplaatsen als Cabourg, Trouville en Cherbourg bevolkte. In deze époque ontstond een verfijndere Normandische keuken. De Maupassant hield van de cuisine van zijn geboortestreek. Schrijver Gérard Bardon, chef van de Almanach Normand, stelde op basis van verschillen keukenschriften een boekje vol Normandische gerechten samen, die zomaar op tafel konden staan bij Guy de Maupassant en zijn tijdgenoten. Een boek vol traditionele smaken uit het land van zeevruchten, appels, room en calvados, die een bijdrage leveren aan het culinaire patrimonium van Frankrijk.
RECEPT: Demoiselles de Cherbourg.
Nodig:
16 langoustines
75 cl droge witte wijn
1 blik tomaten blokjes
2 uien
50 g crème fraîche
1 takje tijm
2 laurierblaadjes
1 tl kerriepoeder
dille
zout en peper
Bereiding:
Maak een court bouillon van de witte wijn en een gelijke hoeveel water, waaraan de tomatenblokjes uit blik toevoegt. Voeg de gesnipperde uien toe, zout & peper, kerriepoeder, tijm, laurierblaadjes en dille. Laat het geheel zeker een half uur koken met een deksel op de pan. Roer de court bouillon regelmatig door. Voeg de langoustines toe en laat deze 10 minuten meekoken. Haal de langoustine hierna uit de pan en dek ze af om warm te houden. Zet het vuur hoger en kook de court bouillon in. Doe een halve liter jus in een kleine steelpan en roer de crème fraîche er doorheen.. Serveer de langoustines in een diep bord met de saus.
foto: Half oktober is het weer open kunstroute in Zandvoort.
foto: Retro strandleven in Zandvoort, foto van het Zandvoorts Museum.
Het Zandvoorts Museum gaat verhuizen naar een nieuw onderkomen aan de Louis Davidsstraat 19 in Zandvoort. Een mooie nieuwe uitdaging voor het museum, onder het motto: “van toen naar straks” Het Zandvoorts Museum neemt niet alleen de gehele collectie mee, maar ook alle verhalen van Zandvoorters, gasten, vrijwilligers en exposerende kunstenaars. Deze verhalen krijgen volop de ruimte in het nieuwe gebouw, waar kunst en cultuur hun nieuwe stek gaan vinden. Het nieuwe museum vertelt de geschiedenis van Zandvoort – van vissersdorp tot badplaats – en laat zien hoe kunstenaars zich al eeuwen door de zee en het dorp laten inspireren. Daarnaast is er ruimte voor wisselende tentoonstellingen, vind je er een mooie vaste collectie van schilderijen, foto’s en objecten, die het verhaal van Zandvoort vertellen. Kom eens kijken en maak zelf onderdeel uit van de geschiedenis van dit dorp. Opening is op 20 september. Meer op website ZM.
foto: Cover De zilveren lepel per regio.
Zilveren Lepel regio’s. (met recept uit Umbrië) Een nieuwe loot aan de stam van de grote Zilveren Lepel boom. Deze keer neemt het bekende kookboek je mee op reis door de regio’s van de Bel Paese. Twintig streken komen aan bod in deze editie van het bekendste kookboek van Italië. Een trip van Valle d’Aosta tot aan eiland Sicilië. Een bloemlezing van de casalinga keuken en minder bekende gerechten, die te vinden zijn in restaurants. Van antipasti tot dolci, unieke smaken in 160 speciaal geselecteerde recepten. Geen aparte review op GKT deze keer, maar een recept uit Umbrië uit dit boek.
De Zilveren Lepel per regio is een uitgave van Spectrum.
foto: Umbrische linzensoep.
RECEPT Umbrische linzensoep.
Nodig:
250 g castelluccio di norcia-linzen
1 plak lardo (gezouten varkensrugvet)
kleingesneden 1/2 teen knoflook
kleingesneden
2 el peterselie
4 kleingesneden niet al te rijpe tomaten, in blokjes
2-3 verse salieblaadjes
EV olijfolie voor het bedruppelen
zout & peper
2 sneden (zelfgebakken) brood, in blokjes van 2 cm
Bereiding:
Giet 2 liter koud water in een grote pan, doe de linzen erin, breng ze aan de kook, zet het vuur laag en laat alles 15 minuten pruttelen. Giet ze af en houd ze apart. Doe intussen de lardo, knoflook, peterselie en blokjes tomaat in een andere pan en voeg zout toe. Doe er 1 liter water bij en breng alles aan de kook. Schep er de uitgelekte linzen bij, roer en kook ze ca. 5-10 minuten op laag vuur; laat ze niet overgaar worden. Haal de pan van het vuur en doe er twee à drie scheutjes extra vergine olijfolie over. Doe (als je er brood bij serveert) een scheutje olie in een koekenpan en bak de blokjes brood 3 minuten; ze moeten aan alle kanten bruin zijn. Zet de linzensoep, evt. bestrooid met het brood, gloeiend heet op tafel.
foto: Klaprozen van Barbara van Houten.
Tentoonstelling Barbara van Houten in De Mesdag Collectie. Barbara van Houten (1862-1950) was een vrouwelijke kunstenaar, die een belangrijke rol speelde in de 19de-eeuwse Nederlandse kunstwereld, maar later wat in vergetelheid is geraakt. Met steun en aanmoediging van haar familie, onder wie haar tante Sientje en oom Hendrik Willem Mesdag, ontwikkelde ze zich tot een gerespecteerd kunstenaar. Ze maakte intieme tekeningen, kleurrijke aquarellen en grootse olieverfschilderijen, hield zich bezig met houtbewerking en legde zich toe op het etsen – een medium waarin zij uitblonk!
Van Houten kwam uit een welgestelde Gronings-Drentse familie die meerdere kunstenaars telde. Al op jonge leeftijd koos ze voor een leven als kunstenaar, gestimuleerd en financieel ondersteund door haar familie. Deze warme banden vormden een vruchtbare bodem voor haar artistieke ontwikkeling. Ze groeide op in het huis naast De Mesdag Collectie, het museum dat was opgericht door haar oom en tante. Met hen had Barbara een levenslange, bijzondere band die gekenmerkt werd door artistieke samenwerking, inspiratie en wederzijdse steun.
Van Houten was één van de weinige vrouwelijke kunstenaars in haar tijd die etsen maakte. In 1880 verbleef ze een jaar in Parijs, waar ze zich grotendeels zelfstandig de etstechniek eigen maakte. Haar scherpe observatievermogen en technische vaardigheid leidden tot krachtige etsen. Critici en collega-etsers merkten haar talent op en schreven vol lof over haar werk.
De overzichtstentoonstelling is vanaf 19 september a.s. te zien in De Mesdag Collectie in Den Haag.
foto: Zicht op Monaco door Monet, 1884, Rijksmuseum.
foto: Zicht op Monaco, GKT 2012.
Recept voor Sauce Monegasque. In Gereons Keuken Thuis staat steevast een potje saus Monegasque op de voorraadplank of in de ijskast, naar recept van Maria Mens. Een zoetzure tomatensaus voor bij je vleeswaar en patés. Je komt deze saus in vele gradaties tegen. Onder veel verschillende namen. Ik kwam het bijvoorbeeld tegen onder de naam oignons à la Monegasque. Er bestaat zelfs een Maastrichtse variant. (Monaco aan de Maas?) En of het daadwerkelijk Monegaskisch is, kan ik je niet vertellen. Maar wat doet dat er toe? Het is een makkelijk te maken. GKT maakt de saus met, als basis HEINZ tomatenketchup. Voor de smaak voeg ik wat homemade wijnsiroop toe.
Wel de rozijnen en krenten ongeveer 3 minuten in kokend water. Giet daarna af. Doe de krenten, rozijnen, zilveruitjes met de helft van het gezeefde vocht, de laurierbladeren, de kruidnagel en tomatenketchup in een pan. Breng het geheel aan kook en laat het met een deksel op de pan 15 minuten sudderen. Roer regelmatig door. (Als de saus te hard inkookt gewoon wat eetlepels water toevoegen) Laat de saus Monegasque afkoelen en haal de laurierbladeren eruit. Roer de cognac, wijnsiroop en olie door de saus. Maak af met wat vers gemalen zwarte peper. Bewaar de saus in een schone pot in de ijskast.
foto: Dansen in het Van Gogh Museum.
Amsterdam Dance Event in het Van Gogh Museum. Een leuk evenement in het Van Gogh Museum tijdens ADE. De verbinding tussen kunst en dance.
‘Neen mijn beste zusje, leer dansen of word verliefd’, schreef Vincent van Gogh aan zijn zus Willemien in oktober 1887.
Op woensdag 22 oktober a.s. verandert het Van Gogh Museum in een dance-podium. De D van ADE staat centraal. Dance-collectieven ARK en Before/After onderzoeken verleden, heden en toekomst via beweging. Bij ARK nodigt Connor Schumacher het publiek uit om actief mee te dansen op zijn beats; Alyson Sillon’s Before/After dompelt je onder in een rituele ervaring, waarbij wortels die zijn techno in de queer en zwarte gemeenschap heeft voelbaar worden. De grens tussen performer en toeschouwer wordt kleiner, en dans krijgt een rol van verbinding en verzet. Kijk op de site van het museum voor tijden en kaarten.
foto: Mini Van Gogh aan het werk in GKT.
RECEPT: Herfstpasta met (eenden) worstjes en kastanjechampignons.
Nodig:
8 eendenworstjes
400 g biologische penne
bakje kastanjechampignons
1 rode ui in ringen
2 tenen knoflook
50 g roomboter
olijfolie
peterselie
3 el balsamico azijn
peper en zout
gehakte peterselie
Bereiding:
Verhit in een pan wat olijf olie en de helft van de boter. Bak hierin kort de worstjes aan. Haal de worstjes uit de pan en zet ze opzij onder aluminium folie. Kook in een pan met ruim water de penne al dente. Bak de champignons aan in het bakvocht. Voeg daarna de rode ui in ringen roe en geperste knoflook. Snijd de worstjes in plakken en voeg toe. Blus het geheel af met balsamico. Maak op smaak met wat peper en zout. Voeg als laatste de rest van de roomboter en gare pasta toe. Serveer in grote schaal bestrooid met de gehakte peterselie.
Wijntip: rode Mâcon Mancey uit de Essentielles collectie.
foto: rode Mâcon Mancey, caves de Mancey essentielles collectie.
UITSMIJTER: Retro CHIC met Le Freak.
video: C’est chique le freak, retro dance van CHIC.
foto: Kerst op de Dam
De volgende editie van Gereons Mag staat geheel in het teken van de feesten van december!
Noot: De nazomer & herfsteditie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door Bas van Montfrans, Domaine Castan, Spectrum uitgeverij, Van Gogh Museum, De Mesdag Collectie, Zandvoorts Museum, Léo di Fazio, Maria Mens,Lizet Kruyff, Hidde den Brabander, uitgeverij Sauberhaus, ZARA, Le Doyenné, ADE, Pascale Naessens, Lannoo uitgeverij, vignerons de Mancey en gereonskeukenthuis-archief. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Zomerse foodparade op zaterdag. Het is weekend, de weergoden laten het aan zee vandaag een beetje afweten. Maar niet getreurd, een mooie reden, om mijn laptop eens af te stoffen en eens aan de slag te gaan met mijn blog. Want GKT verkeerde de laatste weken in de luie modus, ook wat keukenactiviteit betreft. Dat heeft niet zozeer met de zomer te maken, maar met het fenomeen, dat ik “uitgekookt en afgeblogd” noem. Geen prikkels in de keuken, die GKT aan het werk zetten, noch uitdagingen in de tijdens het boodschappen doen, om eens wat anders te proberen. Noem het een zomers dolce far niente. Daarnaast ben ik in deze vier weken op Nederlandse bodem erachter gekomen, dat een zoutarm en daarom creatief dieet veel onderzoek en werk vraagt. Even kant en klaar kopen of wat bestellen zit er helaas niet in bij geen zin in te koken. Tevens moet je het niet hebben van de supermarkt. Veel processed food, Producten staan stijf van zout, suiker en vet. Groenten missen smaak. Ik lees regelmatig van mensen, die in hetzelfde leefregelschema zitten, dat zij met de moed der wanhoop koken. GKT merkte deze zomer tijdens de alfresco weken, dat er een nieuwe draai moest worden gevonden. Hoe balanceer je de maaltijden? Een methode voor mij is te duiken in mijn fotoarchief. GKT heeft in de meer dan 18 jaar bloggen heel wat foto’s gemaakt van wat er uit de keuken kwam. Zo ook deze zomer. Vandaag een kleine fotoparade.
foto: Een frisse salade met tonijn en feta, erbij een campagnarde met aioli.
foto: Zomerse velouté van broccoli & courgette.foto: Bifteki van mager rundergehakt gevuld met feta.
foto: Een alfresco easy does it paella met zoutloze paella kruiden van Euroma.
foto: Confit de canard met persillade.
foto: Kikkererwtensalade met chorizo. voor bij de BBQ.
foto: Zomernoodles Litteul Siam met kip en een wokgroenten zakje Thais van de blauwe grootgrutter. (komt in de najaarseditie van Gereons Mag terug.
foto: Choriatiki, Griekse salade. Zonder olijven vanwege hoge zoutgehalte.
foto: Pittige stoofschotel van kalfsvlees uit de Javastraat met crème fraiche en rijst.
Easy does it pasta alla Norma. Het zijn de alfresco weken op GKT, in augustus met een Italiaanse draai. Vandaag een Siciliaanse klassieker, waar GKT onlangs van smulde tijdens een lunch chez chef Paolo.
Nodig:
250 g ricotta
2 middelgrote aubergines
5 el olijfolie
300 rigatoni
3 tenen knoflook
basilicumblaadjes
1 tl chilivlokken
2 blikken polpa van Mutti
Bereiding:
Verwarm de oven voor op 200 ºCelsius. Verdeel de ricotta op een met papier beklede bakplaat. Halveer de aubergines in de lengte en snijd de helften vervolgens in plakken van een halve centimeter. Leg de aubergineplakken naast/tussen de ricotta. Besprenkel met wat olijfolie en bestrooi met peper en eventueel zout. Bak gedurende 30 minuten in het midden van de oven. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente.
Hak de knoflooktenen grof. Haal de blaadjes van het basilicum en snijd de takjes fijn. Verhit de olie in een pan en fruit de knoflook, chilivlokken en fijngesneden basilicumtakjes een halve minuut. Voeg de polpa uit de blikken toe en laat de tomatensaus op middelhoog vuur 10 minuten sudderen. Giet de pasta af en vang een kop kookvocht op. Haal de aubergine en ricotta uit de oven. Doe de pasta, het kookvocht en de aubergine in de pan bij de tomatensaus en schep om. Voeg het kookvocht toe. Schep de pasta in een grote schaal, bestrooi met wat basilicum en breek de gebakken ricotta in brokken erop. Maak af met een extra scheut olijfolie.
foto: wat extra schapenkaas erbij maakt het feest compleet.
Tapas de verduras. Johan Björkman. Tapas bestaan vaak uit vleeswaar, vishapjes, olijven en een enkele ensalada rusa. Tenminste dat is het beeld, dat GKT heeft. Buiten Spanje is het helemaal bon ton om een zogenaamde “tapasplank” om te delen te serveren, wat in de praktijk neerkomt op een plank vol charcuterie, olijven, gevulde pepertjes en wat vis- en garnalenspiesjes. Voor GKT niet echt handig, gezien het hoge zoutgehalte. Daarom was ik blij, toen het boek van chefkok Björkman op de mat plofte. Deze Zweed verdeelt zijn tijd tussen zijn restaurant annex bierbrouwerij Poppels Citybryggeri in Göteborg en Barcelona. In de laatste stad werd hij, tijdens een skateboardtour, verliefd op de easy lifestyle en tapas. Hij keert er elke keer terug, zeker als in het Noorden de dagen korter en kouder worden. Volgens Björkman is het dan in deze Midddellandse Zee stad nog prima buiten tafelen. met tapas natuurlijk en een koude caña of glas Catalaanse vermut.
Tapas de Verduras, de titel zegt het al gaat over vegetarische tapas. Natuurlijk komen de klassiekers als papas bravas, tortilla en de eerder genoemde ensalada rusa aan bod. En… een keur van door Björkman zelf bedachte tapas. De schrijver geeft aan deze van oorsprong Russische salade een geheel eigen draai. Daarnaast bevat het boek een keur van door Björkman zelf bedachte groentetapas. Het kookboek telt 90 vegetarische recepten, dus tijdens de alfresco zomer valt er voor GKT in het Zuiden heel wat te experimenteren. Na een opsomming van typische Spaanse ingrediènten, die GKT vaak in huis haalt als hij de Pyreneeën oversteekt, gaat Björkman aan de slag. Picas picas, kleine hapjes, die je met een prikkertje eet, voor bij een glas vermout of wijn. Denk aan gefrituurde tuinbonen, Arbequina-olijven met citroen of asperges met alioli. Canarische papas arrugadas met groene mojo ontbreken niet. Waar je deze in Catalonië eet vraag ik me af, maar dat terzijde. Van de picas gaan we naar de salades. Sommige at de schrijver daadwerkelijk, andere salades zijn van zijn hand. Salades, behalve de ensalada rusa, die in Spanje op elke bar staat, zijn eigenlijk meer een gerecht dan een tapa. De ensalada van lauwe spinazie met rozijnen en pijnboompitten komt zeker deze zomer eens op tafel in GKT. Een echt easy does it gerecht. ( het recept vind je hieronder)
De tapeo van Björkman gaat verder met de frituur. Wat zijn tapas zonder croquetas in alle soorten en maten. Eén ding hebben ze gemeen: ze zijn plantbased. Hierna volgen gestoofde gerechten en soepen, zoals samfaina, het Catalaanse antwoord op ratatouille. Ook ontbreken de salmorejo en ajo blanco niet. De plancha gaat aan, een geliefd instrument ook in Gereons Keuken Thuis, waarop je behalve met vlees en vis, ook prima met groente aan de bak kunt. Lekker zoutarm met eventueel wat romesco erbij. (deze sla ik vaak in bij de Mercadona) Hetzelfde geldt voor de brasa, de houtskoolgrill. Het is GKT niet geheel duidelijk, waarom de schrijver in het boek dit ondersceid maakt, want calçots maak je ook prima op de plancha. Tot slot besteedt Björkman aandacht aan brood, dat in Spanje niet van de zelfde kwaliteit is als in Frankrijk. Desalniettemin leent het zich goed voor tapasvarianten of geroosterd met beleg.
Tapas de Verduras is een kookboek vol vegetarische gerechten, die al dan niet een volledige maaltijd kunnen vormen. Een vrolijk kleurrijk boek met sfeerplaatjes van de stad Barcelona. Met het boek van Johan Björkman heb je net als hij het beste van twee werelden, je dompelt je onder in het Spaanse leven of kookt op de wat minder zonnige zomerdagen in Noordwest Europa zijn groenterecepten. Instant zomers alfresco succes.
RECEPT: Espinacas con uvas pasas y piñones.
Nodig:
2 el olijfolie
3 knoflooktenen gehakt
60 g gewelde rozijnen
50 pijnboompitten
800 g (wilde) spinazie of snijbiet
zout en peper naar smaak
Bereiding:
Verhit de olie en fruit hierin de knoflook gedurende 2 minuten. De knoflook hoeft geen kleur te krijgen. Voeg de rozijnen en pijnboompitten toe en bak ze al roerend. Let erop, dat de pijnboompitten niet aanbranden. Voeg beetje bij beetje de spinazie toe en roer goed om, totdat allles gemengd is en de spinazie zacht is geworden. Breng op smaak met een draai zwarte peper en voeg eventueel zout toe. Serveer direct.
Tapas de Verduras, meer dan 90 vegetarische recepten. Johan Björkman (ISBN 9789461433398) is een uitgave van Good Cook en is te koop voor € 24,95
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Reacties laden....
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.
