Koken onder de Toscaanse zon.

 foto: het oeuvre van Frances.

Ik houd van de manier waarop mijn vriendin Frances Mayes haar avonturen onder de Toscaanse zon beschrijft. Zij brengt het zonnetje in huis.  Op haar naam staan talloze boeken over haar huis Bramasole, haar reizen door Italia, het koken en genieten van het eten. Inspiratie voor in huis, extra vergine olijfolie en een reeks Tuscan Sun wijnen wijnen. Ik schreef er al regelmatig over op mijn blog. Frances deed als één van de eerste schrijvers in 2012 mee aan mijn serie Talk and Table. (haar doopnaam voor het Hollandse gesprekken en gerechten) Gereons Keuken Thuis vindt dat de Toscaanse zon tijdens een Italiaanse week present moet zijn. Met een gerechtje en een wijn what else?

 foto: Tuscan Sun Cookbook.

Uit het “Tuscan Sun Cookbook” maakte ik al eens een spaghetti met krab, zest en witte wijn. Een lichte maaltijd. Salade erbij en pronto!

Nodig 4 personen

400 g spaghetti

400 g krabvlees

2 el olijfolie eerste persing

1 glas witte wijn

sap van halve citroen

1 el citroenrasp

zout en zwarte peper

50 g Parmezaanse kaas

gehakte peterselie

Bereiding:

Kook de spaghetti al dente. Meng het krabvlees met de olijfolie, peper en zout. Verwarm in een pan en voeg de witte wijn toe. Als het kookt kun je meteen het vuur uitzetten. Meng de spaghetti en de krab en voeg de zest en sap van de citroen toe. Bestrooi het gerecht met de Parmezaanse kaas en peterselie. Indien de pasta iets meer vocht nodig heeft kun je wat kookvocht van de spaghetti toevoegen.

Helaas (nog) niet te koop in Nederland maar als wijntip vandaag:

Abbraccio, de sprankelende witte wijn uit het gamma van Frances Mayes, een IGT Toscana Bianco 2013, gemaakt van 45% trebbiano, 35% chardonnay en 20% grechetto. Een strogele blend, met frisse hints, een elegant bouquet en mooie afdronk. Een wijn om te onthouden, een aanwezige wijn.

Koken als een Veronese diva.

Voor de liefde verruilde Antoinette Coops in 2001 ons koude kikkerlandje voor Valpolicella land, waar zij zich vestigde te midden van de wijngaarden en de altijd onovertroffen Italiaanse scenery. Zij wende al snel aan het Italiaanse ritme en het eten. De wederwaardigheden hierover zijn te lezen op haar blog. Onder het genot van een muziekje, noem het arbeidsvitaminen, schrijft de Veronese diva over de lekkerste recepten uit de Veneto en de rest van de Bel Paese. Hiermee vult zij de magen van haar marito en zoontjes. Con amore.

Haar blog is zeer de moeite waard om te lezen, maar ook om van te koken en savoureren. Feest in de keuken bij deze nuchtere Hollandse met een flinke dosis Italiaanse passie. Op deze dinsdag van de Italiaanse Week een menuutje gebaseerd op recepten van Antoinette. Koken als een Veronese diva. We drinken er natuurlijk alle mooie wijnen uit de streek bij.  Als apéro een homemade Jasper. Een witte Lugana voor bij de primo en een rode Valpolicella ripasso van de corvina veronese druif bij de secondo.

ANTIPASTO:

 Een traditionele antipasto uit de veneto, sadines in het zuur.sardientjes uit de Veneto

PRIMO:     Een favoriete risotto in Gereons Keuken Thuis, romig en botergeel. Ik schreef al eens over deze risotto alla Milanese. risotto met saffraan

SECONDO:

 Een hoofdgerecht van parelhoen, faraona in het Italiaans. Antoinette maakt hem klaar met granaatappel. parelhoen met granaatappel

DOLCI:

 Gekookte room met bramen toe.panna cotta voor de hele society

Buon Appetito.

Muziek terwijl ik werkte: Casta diva uit Norma van Vincenzo Bellini.

Vega wijnwandeling in Gereons SeaSpot

 002foto: de wine line up!

Het is november aan zee. Buiten worden de dagen al snel korter. Tijd voor een vegetarische wijnwandeling, die ik samen met vega kok in spe Sofoula Schalkwijk organiseerde in Gereons SeaSpot. Een workshop met  foodbloggers, een kookboekenrecensent en een schilderes als gasten.

Joke Boon maakte linzentruffels uit haar nieuwe kookboek Bonen, dat eind november in de winkels ligt.

006 foto: linzentruffels.

De workshop startte met een I heart Cava uit Catalonië waarbij vega kok Sofoula twee apéro hapjes maakte, een cashewnotenkaas en pompoenpitpaté. Dit gaat vaker geserveerd worden in Gereons Keuken Thuis.

12208562_440211599512880_1802594950355476601_n foto: kunst van Antoinette Grote Gansey

Antoinette Grote Gansey kwam met een carpaccio van rode biet, walnoot en geitenkaas, een mooie begeleider van de witte Argentijnse torrontes La Padrera van bodega los Toneles. (Mendoza)

Marleen van Es maakte een hoemmoes van borlottibonen met platbrood. Een gerechtje voor bij de mollige en toch frisse chardonnay van Barefoot, die sinds dit najaar in Nederland verkrijgbaar is. gekomen. Witte wijn voor het najaar. In een andere blogpost vertelde ik al eens, dat Barefoot gaat voor schone stranden. Lekker met je blote voeten op een schoon strand of in de Bloemendaalse branding. Beter kunnen we het in Gereons SeaSpot niet treffen.

lifestylelab (3) foto: de nieuwe chardonnay van Barefoot.

Sofoula Schalkwijk stal de show met haar speciaal voor deze vega wijnworkshop bedachte recepten.

Bij de Palataia pinot noir van Stepp&Gaul uit de Pfalz serveerde Sofoula spannende garden rolls. Een spannende combi met de aardse tonen van de spätburgunder.

Hierna kwamen de linzenburgers, voor bij de Juliénas van Marieke en Didier Canard van domaine la Rizolière in Vauxrenard. (Beaujolais)

 010foto: linzenburgers, lekker!

De vega wijnwandeling en workshop eindigde met een glaasje PX sherry van Barbadillo  Een mooi toetje, omdat het internationale week van de sherry is van 2 t/m 8 november. Met vele evenementen rondom deze wijnen uit Andalusië.

 007foto: de smoky soep van tante Doubs.

De recepten van vega kok Sofoula tijdens de  vega wijnwandeling en workshop.

Toastje met cashewnotenkaas en pompoenpitpaté

Cashewnotenkaas:

150 g geweekte en afgespoelde rauwe cashewnoten

In de blender met de volgende ingrediënten, (doe het een beetje op gevoel en naar je eigen smaak):

Genoeg water om er een smeuige dikke pasta van te pureren

halve eetlepel citroensap,

1 eetlepel gistvlokken

scheutje tamari

halve eetlepel miso

bladpeterselie

Pompoenpitpaté

Ingrediënten:

125 g pompoenpitten, geweekt

1 eetlepel olijfolie

1 eetlepel gehakte peterselie

1 eetlepel citroensap

1 theelepel verse tijm

Bereiding:

In de blender

zout naar smaak toevoegen

Linzenburgers

Ingrediënten:

Olijfolie

300 g zoete aardappel

6 lente-uitjes, alleen het wit

2 theelepels paprikapoeder

1 blik linzen, uitgelekt en afgespoeld

platte peterselie fijngesneden

100 g feta

65 g zelfrijzend bakmeel

3 eieren

Turkse/Griekse yoghurt

Bereiding:

Schil en rasp de zoete aardappel

Snijd de bosuitjes in ringetjes

Verwarm 1 eetlepel olie en bak er de geraspte aardappel en de gesnipperde bosui een paar minuten op hoog vuur in, voeg het paprikapoeder toe en bak het 1 minuut mee. Doe het in een kom en zet apart.

Spoel de linzen af in een zeef, hak de peterselie, verkruimel de feta en doe het allemaal bij het aardappelmengsel. Breng op smaak met peper en zout.

Meng in een kom het zelfrijzend bakmeel met de eieren en doe bij het aardappelmengsel.

Zet drie koekenpannen op het vuur, doe er wat olie in. Schep met een eetlepel vier hoopjes van het mengsel in de pan en bak een paar minuten aan beide kanten knapperig en leg op een broodje met een slablaadje en een dot yoghurt erbij.

Garden rolls

Ingrediënten:

rijstvellen

1 winterpeen

1 komkommer

1 bosui

1 pakje gerookte tofoe

2 eieren

wat rijstvermicelli

Kikkoman sojasaus als dip

Bereiding:

Snijd komkommer, bosui en wortel in gelijke stukken en dan in dunne reepjes

Kluts de eieren en bak er omeletjes van. Snijd die in reepjes.

Snijd gerookte tofoe in reepjes.

Laat de rijstvermicelli 3 minuten wellen in een kom met kokend water

Dompel de rijstvellen een voor een in een diep bord met warm water. Laat ze uitlekken op een schone theedoek en leg er van alles een beetje op. Vouw ze dubbel, vouw de zijkanten naar binnen en rol op.

12144680_440204992846874_3500244396714228366_n foto: Vega vrijdag!

Ook eens van de gerechten van vega kok Sofoula genieten? Bezoek dan vrijdag 13 november de Vega Vrijdag in Haarlem.

De vrolijke tafel, Karin Luiten

 foto: De vrolijke tafel

In Gereons Keuken Thuis ligt het kookboek van de maand november op het aanrecht. Met een vrolijk lachende Karin Luiten op de cover. Karin heeft alle reden om blij te zijn. Het is haar 10e boek alweer. Een jubileum waard.

Wij kennen de meestal in het rood geklede Karin natuurlijk van de anti pakjes- en zakjesrubriek. Al jaren doet zij konde in Trouw hoe te koken zonder industriële producten.

Maar… nu gooit de schrijfster het over een andere boeg. De vrolijke tafel, een boek vol feestrecepten voor elke dag. Samen eten, lachen koken genieten en alles in een handomdraai. Ik herken dat, zo gaat het in Gereons Keuken ook al jaren. Karin begon te koken in haar studentenkamer, met bordjes op het bed en een geleende grote pan. Het kot werd leeggehaald en een lange tafel opgesteld. (hoe herkenbaar)

Dat koken doet ze nu nog steeds. Inmiddels in een groter huis en dito keuken. Bedenken wat ze gaat maken, uitnodigingen fröbelen, de tafel dekken en koken. Maar diep in haar hart vindt Karin spontane etentjes het leukst. Het genre: het is mooi weer, zullen we gaan picknicken in het Amsterdamse Bos? Gewoon aan een vrolijke tafel of op een picknickkleed.

Tja roepen nu vele lezers, spontane etentjes en dan ook nog voor veel mensen zijn voor mij niet weggelegd. Ik hoor dat ook vaak. In De vrolijke tafel laat de schrijfster zien, dat het allemaal niet zo moeilijk is. En alle feestelijke recepten zijn ook geschikt voor minder lange tafels. Een soort feestje per dag.

De vrolijke tafel start met de vrijmibo. Het kantoorfenomeen op vrijdagmiddag, dat volgens Karin best wat aangekleder mag met blauwe guacamole, spicy borrelnootjes en makreelrillettes. Alles in een handomdraai gemaakt.

Of wat te denken van een pastaparty, ideaal om buren met mokkende koters aan het werk te zetten. Zij maken de pasta en de vormpjes. Jij als gastheer of -vrouw maakt er een gezellige tafel mee.

Dat Karin haar lievelingskleur rood is, ontslaat haar niet van een hoofdstuk Oranje Boven. Hapjes voor Koningsdag of de voetbalwedstrijd. Natuurlijk gemaakt van zoveel mogelijk oranje ingrediënten.

We gaan picknicken in het volgende hoofdstuk, eropuit op een kleedje in het Vondelpark. (mag ook een ander park zijn) We nemen een Andalusische salmorejo mee, spinazie maiskoekjes en homemade limoenade.

De Franse lunch. Karin kan er geen genoeg van krijgen. Waarom juist niet lunchen op zondag in plaats van dineren, à la Française. Gereons Keuken Thuis vindt dat ook altijd handig tijdens feestdagen. Een heel menu met een Franse touch, crudités voor, de kip met olijven en kaas na. Met wijntips van Onno Kleijn. Een leuke extra aan dit boek. Vaak ontbreken de wijntips bij gerechten.

Een zwoele zomeravond, carpe noctem (pluk de nacht) in ons klimaat, een party buiten in de tuin met vijgen uit de oven en een kruidige biefstuk van de BBQ.

Karin organiseert in De Vrolijke Tafel een theefeestje met zelfgemaakte pimmetjes en mini zalmquiches.

Maar we zijn er nog niet. We vieren een verjaardag, gaan gluren bij de buren met een walking dinner. Meneer Koken met Karin verzorgt een tempo doeloe buffet. In Curry Night verruilt Karin haar emblematische rode jurkje voor een kerriegeel exemplaar. We vieren Kerst à la Luiten. Wat te denken van stapeltaartjes van eendenconfit en hete bliksem. Toevallig twee gerechten, die het altijd goed doen in Gereons Keuken Thuis. Maar nu eens als setje. Een mooie Frans/Betuwse mix wil ik het noemen.

Het boek eindigt met een zeebanket, waarvoor Karin je alle tools en tips aanreikt. En zo vliegt een jaar om…

De vrolijke tafel is een lekker luchtig kookboek. De gerechten zijn makkelijk te maken en inspireren je. Het is ook een compleet boek, omdat Karin Luiten je inspiratie en tips geeft voor die verjaardag of wat nu weer te doen als thema. En de wijntips per thema, dat hoort er gewoon bij.  Gereons Keuken Thuis had als goed voornemen om geen etentjes meer te doen in het komende jaar, maar daar knaagt dit boek nu al aan.

De vrolijke tafel, Karin Luiten (ISBN 9789046820070) is een uitgave van uitgeverij NwADAM en kost t/m december 2015 €24,99 (introductieprijs, daarna € 29,99)

 

Less is More, Sacha de Boer en Jacob-Jan Boerma

 foto: cover Less is More

Fris, Zilt, Aards, Mals, Zoet….. Zomaar wat smakelijke woorden. Samen vormen zij Less is More, alweer het derde kookboek van Sacha de Boer en Jacob-Jan Boerma. De fotografe en kok gooiden het deze keer over een andere boeg. Koken met de riemen, die je hebt. Gerechten van maximaal acht ingrediënten, waarmee je thuis de mooiste gerechten kunt klaarmaken. Die er dan mooi op je bord bijliggen. Want voor Sacha gespecialiseerd in foodfotografie, moet de foto een uitnodiging zijn voor je smaakpapillen. Voeg daarbij de creatieve esprit van de drie sterrenkok en een geweldig format is geboren. Voor je ogen, neus en mond. En van koken op sterrenniveau in je eigen keuken krijg je nooit genoeg.

Het kookboek start met een gebruiksaanwijzing. Less is More kun op verschillende wijzen uitleggen. De schrijvers willen ermee zeggen, dat eenvoud beter kan zijn dan overdaad. Soms ook wat meer groenten in plaats van vlees. Maar vooral dat je voor smakelijke gerechten geen heuvels boodschappen hoeft te doen. Het hele idee is dat je goed uit de voeten kunt met slechts 8 ingrediënten. De rest, de basis staat al in je keukenkast aan basics, specerijen en smaakmakers. net zoals handige keukenbenodigdheden. Aan de slag dus!

We beginnen met FRIS, een hoofdstuk vol snelle en verrassende salades. Van Hollandse doperwten, van koolraap. Een veggiecarpaccio. Het ziet er allemaal uit om rauw in te bijten.

ZILT, hoe kan het ook anders, gaat over vis. Dat zouden we in Nederland eens meer moeten eten. Over kabeljauw met een kruidenkorst of schol met spitskoolsalade. Allemaal uit onze eigen Noordzee. De foto’s doen de rest.

We belanden bij AARDS, vrolijke gerechten van wat de Aarde ons biedt. Hierover schreven Sacha en Jacob-Jan ook al in hun boek Back to Basics Alles vers van het land, goddelijke spinazie, pastinaaksoep met hazelnoten of een wilde rijstrisotto. Je proeft de liefde van de teler.

MALS gaat over vlees, een gehaktbrood met specerijen, biefstuk met Oosterse groenten, kalfsvlees met paksoi. Allemaal mooie gerechten en makkelijk te maken.
Less is More eindigt met ZOET. Een hoofdstuk vol desserts. Wat te denken van gepofte banaan met inderdaad Nutella saus? Of ananas uit de oven met agavesiroop. Lekkere zoet gerechten ma non troppo, want ook hier geldt Less is More!

Ik vind dat dit derde boek van Sacha de Boer en Jacob-Jan Boerma erg geslaagd is. Allereerst de prachtige fotografie. Ten tweede de makkelijke receptuur en tips. En ten derde vind ik het een genot om te zien, dat een sterrenchef niet schroom om ook eens iets uit een potje te gebruiken. Dat maakt het toegankelijk. De twee Rammen zijn ondanks hun beider eigenzinnigheid weer in staat gebleken een mooi resultaat af te leveren. Less is More.

Less is More, bekijk ook de trailer.

Less is More, door Sacha de Boer en Jacob-Jan Boerma. (ISBN 978 90 003 4819 0) is een uitgave van Unieboek/Het Spectrum unieboekspectrum.nl en kost € 29,99

Lifestyle Lab wintereditie.

Een mooie donderdagmiddag in oktober. Op het Westergasfabriekterrein, waar Gereons Keuken en Route een bezoek bracht aan de wintereditie van Lifestyle Lab, een terugkerend evenement georganiseerd door Miss Publicity en WePR. Deze keer waren zij met hun brands neergestreken in Amsterdam Flavours, Pazzanistraat 7, een plek waar food en furniture samenkomen. Een mooie locatie om kennis te maken en te genieten van allerlei producten op food– en lifestylegebied.

Bij binnenkomst werd ik getrakteerd op een Kwekkeboom bitterbal, zomaar uit de oven. Lekker krokant. Via heerlijk stuk citroentaart van Dudok Patisserie belandde ik op de bovenverdieping waar een mooie rode en muzikale hond, een ontwerp van synthesizer virtuoos Jean Michel Jarre mij  welkom heette.

 Een fris en hip glas homemade limonade ingeschonken en kort even snuffelen in de design ideeën hoek van Woonexpress. Wat mij aansprak is dat zij hun stijlgroepen duidelijk presenteerden. En de crea bea’s onder de bezoekers konden zelf een plantenhanger in elkaar knutselen.

Een mooi staaltje van nieuwe en urban styling.

De Lifestyle Lab reis ging verder, via de rauwe chocolade van Lovechock, gemaakt op een mooie manier. Door fermentatie in plaats van het branden van de cacaoboon. Choco vol liefde. Ik proefde hun zoute en crispy variant.

Ik beleefde een kort shampooadvies voor winterse haarconditie van Guhl. Ik kreeg een lekkere fles roze shampoo tegen droog haar aangeboden. Helaas kon ik deze niet sur place consumeren. Een een kort stop over bij de prachtige collectie wijnglazen van Royal Leerdam. Ontworpen door vinologe Barbara Verbeek eigenaresse van een wijnbar in Zandvoort. Shockproef en voor elke wijnsmaak een apart glas. Het nieuwtje is dat voor bubbels de coupe terug is.

 

 

 

Afsluitend belandde Gereons Keuken en Route bij de presentatie van de nieuwe chardonnay varietal van het wijnhuis Barefoot. Niet te veel hout en rond in de mond. Een wijn die ik met een aantal foodykornuiten ga proeven op de vega wijn- en wandelmiddag in november. (verslag volgt)

Het was dus weer een middag vol zintuiglijke en smakelijke waarnemingen op het Lifestyle Lab. Gelaafd met ideeën en een goodiebag in de hand sprong Gereons Keuken en Route op zijn fiets naar Amsterdam West. In mijn keukentje kon het “unbagging”  beginnen.

P.S. meer informatie over de genoemde producten in deze blog vind je op de volgende websites:

barefoot.com

guhl.nl

Jarre.com

kwekkeboom.nl

lovechock.com

royalleerdam.nl

woonexpress.nl

Een kleine waarschuwing, deze blogpost zou gesponsorde content kunnen bevatten.

 

Kerstmis met Rudolph van Veen.

 

 foto: Kerstmis met Rudolph van Veen.

Kerstmis. Ik ben er voor mijn doen vroeg bij dit jaar. Over 10 weken is het alweer Kerst. De favoriete feestdagen van Rudolph van Veen. De kok van 24Kitchen kan altijd intens genieten van dit feest en besloot zo’n anderhalf jaar geleden de daad bij het woord te voegen. Met als resultaat, alweer zijn elfde kookboek. Rudolph’s Christmas. Een boek vol recepten, tips en ideeën voor de leukste tijd van het jaar, aldus Rudolph van Veen. Hij geniet elk jaar weer met volle teugen van de voorbereidingen en het feest zelf. En…, needless to say, Rudolph heeft zijn naam mee, als het op Kerstmis aankomt. Anderhalf jaar werken levert een kookboek vol gezelligheid en voorpret op. Met recepten voor de dagen zelf, maar gerechten die ook een langere doorlooptijd hebben.

Rudolph’s Christmas start met een hoofdstuk over winterse kost om bij op te warmen, zoals een jachtschotel of hazenpeper. Aan mij wel besteed, lekkere winterkost. Voor de kantoorborrel schreef Rudolph een handig tweede hoofdstuk. Over hapjes bij de kerstborrel. Vaak worden last minute dit soort hapjes belegd bij deze of gene, die dan als de donder aan de slag moet. Rudolph helpt ze door de kerstborrelstress heen met Engelse meatpies en een kaas-druivenboom. Easy does it.

Rudolph van Veen bakt graag. Een hoofdstuk vol zoetigheden mocht daarom niet ontbreken. Kerstkransjes, Rudolph’s rendierkoeken en een traditionele Engelse Christmas cake. (ik mocht deze taart al proeven in september in de Rotterdamse Markthal) Oh,  en dan de kerstviering op de school van de kinderen. Ik zelf ken dit fenomeen niet, maar Rudolph loodst de ouders in hoofdstuk 4 er doorheen met bijvoorbeeld kiptoffees. Hoofdstuk 5 gaat over versieren. Het maken van bijvoorbeeld een gemberkoekhuisje, een snoeperij voor een groot gezelschap. Bijna zonde om op te eten, maar dat is wel de bedoeling. Net zoals die heerlijke chocoladesalami. Een leuk presentje overigens.

De kerstdagen zijn begonnen. we starten met het traditioneel kerstontbijt. Iedereen heeft daar wel herinneringen aan. Ontbijt met crumpets, kerststol en wentelteefjes.Hoofdstuk 7 geeft tips voor kerstdrankjes, voor een frambozenspoom of Zweedse Glühwein  Ik ga deze winter zeker eens zo’n gløgg maken. Jammer vind ik dat er geen aandacht aan wijn wordt besteed in het boek.

Het boek gaat verder met Classic Christmas. Alle registers worden opengetrokken. Kerstetiquette komt aan  bod. Heerlijke voor-, hoofd- en nagerechten voor de kerstdis. Zoals kalkoenkroketjes, mozzarellasoep, geglaceerde kastanjes, rodekoolcrumble, Beef Wellington en trifle. Mijn kerstmenu voor dit jaar staat al op het netvlies. Ik ga er in december over bloggen.

Gourmetten. Daar houdt Rudolph van Veen van. Ik weet dat veel culiscribenten dat maar niets vinden, maar het is toch een van de favorieten van de Nederlander tijdens de eindejaarsfeesten.. Daarnaast kun je met gourmetten veel kanten op. Kaasvinkjes, aspergepakketjes, capresemedaillons en falafelburgertjes kunnen zo het pannetje in.

Aan de vegetariërs onder ons wordt ook gedacht met een menu een paddenstoelenpaté, kerstster met caprese of quinoa-pompoenmedaillons. Rudolph van Veen besteedt in de laatste hoofdstukken nog aandacht aan de makkelijke kerst en gerechten voor Oudejaarsavond.

Een compleet feestboek dus, Rudolph’s Christmas, vol makkelijk te bereiden recepten, zodat je zelf ook kunt aanschuiven tijdens de feestdagen. want daar gaat het om. Kerstmis beleven. In een beetje Angelsaksische stijl. Daarin is het boek geslaagd. Zelfs voor mij als niet-kerstadept. Rudolph’s Christmas leest als een klok. Ook belangrijk is de voorpret, die je beleeft. Jammer dat Rudolph van Veen geen wijntips geeft. Dat had het feest compleet gemaakt. Rudolph’s Christmas is een leuk cadeau voor onder de boom of beter nog in de schoen op 5 december. Kun je nog op tijd aan de slag.

Rudolph’s Christmas, door Rudolph van Veen (ISBN 9789045210810) is een uitgave van Karakter Uitgevers. karakteruitgevers.nl en kost € 29,99

Naast het Kerstkookboek maakt Rudolph van Veen een tour door theaters in heel het land. Tijdens zijn show bereidt hij gerechten uit Rudolph’s Christmas. Gaat dat zien!

Meer info op rudolphschristmas.nl

 

NOPI

 foto: NOPI

In februari 2011 opende de brasserie NOPI in het Londense Soho, vlakbij de Westend theaters. Een langgekoesterde wens van Yotam Ottolenghi. Een geheel andere stijl van zaak dan de vermaarde Ottolenghi deli in Islington. In NOPI kun je formeel dineren alvorens naar een theater te gaan, maar aanschuiven voor lunch of aan de kachel kan ook. Het eten is ook anders, door de invloed van Ramael Scully, die in 2005 toetrad in het team van Ottolenghi.

Inmiddels ligt al weer het vijfde boek van de hand van Yotam Ottolenghi in mijn keuken, NOPI, geschreven samen met Scully zoals Ramael in de keuken wordt genoemd. Een geheel andere stijl van koken dan wij gewend zijn van Yotam. In Ottolenghi, het kookboek ging hij samen met Sami Tamimi de keuken in om de smaken van Oost en West Jeruzalem te combineren tot een fusion keuken. Instant succes, net als de bijbehorende deli. En de rest is geschiedenis. Deze moderne Midden Oosterse keuken veroverde Londen en de rest van de wereld.

Nu is er weer een kookboek als gevolg van een samensmelting van culturen en smaken. Ramael Scully, Australiër bracht smaken uit Zuidoost Azië mee. In het begin iets te heftig, vond Ottolenghi maar gaandeweg veroverden deze smaken een plaats in de gerechten van NOPI. En met succes, want wat je in het kookboek leest en ziet spoort aan tot meer. In het kookboek proef je de synthese van  twee denkpatronen, twee totaal andere wereldvisies. de visie van Sami en Yotam was altijd geweest om dingen zonder veel moeite op tafel te toveren. Scully als dare devil voegde daar dynamiek aan toe of royale hoeveelheden boter. In de jaren die volgenden onderhandelden de twee heel wat af en nu ligt daar het resultaat: NOPI. In tegenstelling tot de eerdere kookboeken een wat ingewikkelder boek, niet vanuit de thuiskookgedachte. NOPI is een kookboek voor de foody of hobbykok, die het restaurant eten van de heren wil proeven en maken. Met een beetje goede wil en fantasie zijn de recepten te behappen.

Het boek start met voorgerechten, gebakken mini artisjokken en aioli met roze peperkorrels, geblakerde bosuidip met boerenkool of paarse broccoleti me Griekse skordalia. En dan vergeet ik nog de polentafrites met truffel te noemen, een verrassing.

NOPI gaat verder met salades, een kenmerk van Ottolenghi. De bekende watermeloensalade, die vaak in Gereons Keuken Thuis op tafel staat. Maar nu met ingelegde citroen. Of wat te denken van tomaten met wasabi mascarpone en pijnboompitten.

Dan volgen de bijgerechten. Smeltendzachte koolraapgratin. Rijst met kardemon en kruidnagel. En paprikafrites uit de oven. De smaken knallen van de mooie foto’s af.

Vis neemt een hoofdstuk in beslag. Met een salade van kreeft, venkel en gegrilde druiven. Gestoomde schelvis met een gewaagde sesam bagna cauda. En ohlala, tarbot met oestermayonaise. Wat een combinaties. Ik moet nog heel wat oefenen.

Vlees is ook een uitdaging in NOPI. Gerookte lamskoteletjes of een hertenfilet met dadel labneh, bramen en pindacrumble. Ik verzin het niet. wat een smaakexplosies. En de prachtige geroosterde varkensbuik met geprakte flespompoen. Alle gerechten voorzien van duidelijke uitleg en de ontstaansgeschiedenis.

NOPI besteedt een hoofdstuk aan groenten. Pittige kikkererwtenburgers met kokos en kerrieblad. Hier zie je echt de fusie van smaken. Risotto van parelgort met waterkers. Groent kan mooi zijn en de heren laten dat zien.

Alvorens naar de desserts te gaan besteedt het boek aandacht aan de brunch, want dat kan ook bij NOPI.  Gegrilde grapefruit met steranijssuiker of courgettebeignets met manouri. Spannend om eens op een lazy Sunday te nuttigen.

Dan  komt er een kleine parade van desserts langs. Tapioca met kokosjam en gekaramelliseerde rumbananen. Financiers met pecan-koffiecrème. Aardbeienmengelmoes, waar je de Eton Mess in herkent.

Het boek geeft afsluitend nog wat cocktail recepten, ook belangrijk en basisideeën voor condimenten. De laatsten zijn natuurlijk belangrijk in het combineren van de wereldvisies van Scully en Ottolenghi en geven die daring touch aan de gerechten.

In dit korte bestek is het moeilijk alle details, alle zintuiglijke prikkelingen te beschrijven, die NOPI biedt. Het boek is prachtig vormgegeven en ik heb gesmuld van de foto’s. Het is voor mij meer een inspiratie- dan een kookboek. Zo’n boek dat je erbij pakt, als je een kook- of blogdip hebt.  Ik denk dat NOPI een klassieker gaat worden. En daarnaast veel kookplezier gaat geven aan de foody en hobbykok.

Ervaar het zelf, want dat is dit boek vooral. NOPI is een experience.

NOPI, van Yotam Ottolenghi en Ramael Scully (ISBN 9789059566149) is een uitgave van Fontaine Uitgevers, fontaineuitgevers.nl en is te koop voor € 34,95

NOPI is gevestigd op 21-22 Warwick Street W1B  5NE  London.

http://www.ottolenghi.co.uk/locations

Delicious, proef de wereld!

 foto: Proef de wereld!

Het septemberzonnetje schijnt op het Amsterdamse balkon van Gereons Keuken Thuis. Ik ga op reis. Op mijn buitentafel ligt het nieuwe kookboek van Delicious, proef de wereld! De schrijfster, Valli Little, van dit boek, nummer 5 al weer uit de Delicious serie, neemt de lezer en kok mee op een wereldreis van gemakkelijke en heerlijke gerechten.

Valli Little groeide op in Groot Brittannië in een milieu van restaurateurs en culi’s. Ze volgde een opleiding aan de wereldvermaarde kookschool Cordon Bleu. Alles aan haar ademt een passie voor eten. Voor lekker eten. De schrijfster is inmiddels 14 jaar food director van het Australische zusje van Delicious, waar zij tal van recepten voor schreef. Daarnaast is ze een geziene radiogast en auteur van talrijke kookboeken. Valli woont in Sydney en als het even kan kookt ze de sterren van de hemel voor haar man en inmiddels volwassen zoons, die graag een vorkje mee komen  prikken,

En wat voor een vorkje. In Proef de wereld laat Valli Little ons kennismaken met 120 recepten uit verschillende keukens. Makkelijk te bereiden voor de kok, die in het weekend aan de slag wil.

Het boek start in de Bel Paese met een keur aan Italiaanse regionale recepten in een modern jasje, zoals Piëmonte paprika’s, die Valli haar cursisten laat maken tijden haar kooklessen in Piëmonte.

Een echt weekendgerecht als Romeinse kip met een romige polenta. Om te besluiten met minimisus (kleine tiramisus) met zoete Marsala.

We gaan naar Spanje, dat volgens Valli een rijk verleden weerspiegelt. Ham, saffraan, pimentón, groente en fruit uit de Vega. Kroketjes met ham en manchegokaas, natuurlijk paella en een crema Catalana.

We gaan naar Down Under. Een smeltkroes van smaken. En verschillende klimaten, die zorgen voor een verrassende uitgebreide keuze aan ingrediënten. En spannende nieuwe gerechten als broodjes worst van de bbq met bier-uienmarmelade, oven gebakken zeebaars en mini pavlova’s. Modern eten, fusion.

Valli Little reist verder naar het kleurrijke India. Tandoori zwaardvis met pilaf, garnalen als in Kasjmir en een curry van kokos en rundvlees ontbreken niet in dit hoofdstuk.

We gaan naar het land van Uncle Sam, waar een aantal verrassingen op het menu staan. De emblematische Maryland crabcakes, een Sloppy Joe. Gefrituurde kip uit het Zuiden en de Mississippi mud pie. Lekkere Amerikaans, vol met smaken.

Het volgende hoofdstuk behandelt Azië, in een nutshell.  Tom yam gebakken rijst, gesmoorde varkensbuik met zwarte azijn en chiliperen. Dit hoofdstuk is niet het meest uitgebreide ten opzichte van de andere werelddelen.

Volgende halte is Latijns Amerika, van Patagonië tot Mexico met empanada’s, ceviche met kokos en mango. Een matambre met chimichurri van de pampa’s. Om te eindigen met feestelijke Mexicaanse ijslolly’s, natuurlijk met tequila.

La France, het volgende land, hierin verraadt de schrijfster haar opleiding. Klassiek in een nieuw jasje. Warme geitenkaas fondue met primeurs, een tarte tatin van tomaten, gekonfijte eend met aardappels op de wijze van Sarlat. Als dessert crêpes Suzette.

Het op één na laatste hoofdstuk gaat over de keuken van Little’s moederland. Brits eten. Rarebit met ei. Vis in bierbeslag en bubble& squeak. Of wat te denken van een banoffee taart voor bij je kop thee. Alles Britser dan Brits in dit hoofdstuk.

Het boek besluit met wat gerechten uit het Midden Oosten, wat wederom vrij breed is. Van kofta op de wijze van Ottolenghi tot pavlova met Truks fruit.

Delicious, proef de wereld leest als een magazine.De snelle overgang van het ene naar het andere continent, de prachtige foto’s. Je merkt duidelijk de tijdschrift achtergrond van de schrijfster. Proeft haar voorliefde voor de Europees getinte keuken. De keukens van Azië, Latijns Amerika en Midden Oosten staan wat minder in de picture. Misschien ook wel niet de bedoeling van dit boek.

Proef de wereld is een boek van deze tijd voor beginnende koks, die graag wat mee willen pikken vanuit allerlei culturen zonder te veel moeite. Daarin is het boek geslaagd te noemen, ook in de productinformatie, die Valli Little per recept geeft.

Minder geslaagd vind ik dat de schrijfster bij sommige onderdelen van de  recepten verwijst naar een website. Niet echt handig als je in de keuken staat. Ik had dan het basisrecept ook opgenomen.

Maar op de keper beschouwd is dit vijfde boek van Delicious een mooi boek voor de beginnende weekendkok of foodblogger. Vol inspiratie vanuit alle hoeken van de wereld. Delicious, proef de wereld! Daarmee eindigt de reis.

Delicious, Proef de wereld! door Valli Little (ISBN 9789059566170) is een uitgave van Fontaine Uitgevers, fontaineuitgevers.nl en is te koop voor € 27,95

 

Als een vis in het water, vis en Rueda.

 foto: vis uit de Noordzee

 

Als een vis in het water, vis moet zwemmen. Je kon deze kreten bijna letterlijk nemen op deze vrijdagmiddag op het Bacchus wijnfestival in het Amsterdamse Bos. De weergoden hadden besloten wat water bij de wijn te doen en trakteerden de early birds op het wijnfestival met flinke buien. Alras stonden de bezoekers, ook Gereons Keuken Thuis, tot aan de enkels in het water. Maar dat mocht de pret niet drukken. In één van de tenten werden we aan mooi gedekte tafel verwelkomd voor een vis- en wijnproeverij.

Een proeverij van verse Noordzeevis in combinatie met de speciale witte wijnen uit de Rueda, een streek in het noordwesten van Castillië. Wijn gemaakt van de sauvignon blanc en nog belangrijker de verdejo druif.

 foto: de uitnodigend gedekte tafel in de tent.

Namens het Nederlands Visbureau trapte Peter Koelewijn af. Hij is een visman in hart en nieren en vertelde uitgebreid over de rijkdom die de Noordzee aan vis biedt. Over de opmerkelijk lage visconsumptie in Nederland. Over het MSC keurmerk*. De naar links gedraaide tarbot en griet en de rechts gedraaide schol. (ik maak geen grapje) Hij fileerde een schol en legde uit hoe mooie kabeljauw filets te maken.

Niek Beute, ex sommelier van restaurant Vermeer, vermaakte de gasten met een presentatie van witte wijnen uit de Rueda. Zijn liefde voor dit gebied. En zijn slogan, dat wijn ook iets onaangenaams mag hebben, waar door je de smaak blijft herinneren. Niek houdt wel van wat straffigheid, een soort 50 tinten verdejo. Over appelpitten bitter en koele vinificatie. Rueda wijnen zijn voornamelijk wit. En smaakten uitstekend bij het menu van de middag. Vis en Rueda een mooi stel.

 foto: parade van Rueda’s

Comfortabel schuilend voor de regen, startte het menu met een klassieke garnalencocktail. Hollandse garnalen, zo van de kust. Vol smaak. Er wordt hard aan gewerkt om een MSC keurmerk te koppelen aan de Hollandse garnaal. De cocktail werd begeleid door twee sauvignon blancs uit de Rueda. Ik vond het niet de beste combinatie, gezien het sterke kruid, dat in de salade bij de garnalen was verwerkt.

Het tweede gerecht was een ceviche van schol met een gazpacho van paprika. De schol had iets dunner en gaarder gemogen, maar de koks lieten zien dat er hele mooie en hippe bereidingen mogelijk zijn met deze platvis.  Nederlanders eten vis aan de kraam, gebakken in olie of in een restaurant. De koks deze middag lieten zien dat je in een handomdraai een leuk gerecht maakt. Bij de ceviche dronken we twee witte Rueda’s, van de verdejodruif, waarvan de Castelo de Medina uit 2014 de beste keus was. Wederom het bitter van de appelpit tegenover het zuur in de ceviche. Misschien is dat wel de reden waarom Rueda zo populair aan het worden is. Het Spaanse zomergevoel in je glas.

Een bouillabaisse volgde. Deze keer met Noordzeevis. De soep warmde de aanwezigen op, want Neptunus en de zijnen hadden er nog steeds lol in om bakken vol hemelwater op het tentdoek te laten neerkomen.

 foto: gerecht van kabeljauw.

Het maal werd besloten met een kabeljauwfilet met wat pastinaakpuree, snijboon, gele biet en gomazio, een mélange van zout en zwarte sesam. Een mooi gerecht met spannende smaken. Hierbij werd wat mij betreft de topper van de verdejo’s geschonken, een houtgelagerde Macén Barrel fermented.

En zo kwam er een einde aan een middag, waar Gereons Keuken Thuis zich als een vis in het water voelde. De gedegen viskennis van Peter Koelewijn en de enthousiaste presentatie van Niek Beute. Ik wil hem een wijnverteller noemen. Na het afscheid en met een hoofd vol inspiratie waadde ik naar de inmiddels verdronken auto.

Op de site van het Nederlands Visbureau vind je heerlijke recepten met Noordzeevis of neem hun Visculinair magazine mee bij je visman. visrecepten.nl Wil je ook meer over wijn of specifiek Rueda weten bezoek dan eens de site van Niek vinoniek.nl

* Alles over het MSC, duurzame visserij keurmerk vind je op de site van het Nederlands Visbureau visbureau.nl

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten