15 jaar koken met Pascale Naessens. “Eten is meer dan jezelf voeden; het wakkert je creativiteit aan en het brengt mensen rond de tafel” zegt Pascale Naessens in haar nieuwe boek, waarin ze 15 jaar passie en inspiratie deelt. Verbinding zoekend door middel van puur eten in de voor haar kenmerkende warme setting. GKT maakte voor het eerst kennis met Naessens in 2016, met haar boek Puur Pascale. Puur is ze gebleven. In de 15 jaar, dat zij kookboeken schrijft is Pascale altijd trouw gebleven aan haar visie op eten en gezondheid. Dat heeft haar één van de best verkopende boekenschrijvers van België gemaakt. Het genereert creativiteit zegt ze zelf. Zeg nu eerlijk wie wil er niet zoals de schrijfster koken en eten?
foto: Yoghurt met sinaasappel.
Het beste van Pascale, 15 jaar passie & inspiratie begint met de visie van Pascale op gezonde voeding. Een visie: géén dogma, volgens haar. Vogens Naessens is lekker koolhydraatarm eten een geschenk voor je lichaam en geest. Dat lees je in al haar boeken van de laatste 15 jaar. Het principe van gematigd koolhydraatarme mediterrane voeding. Met praktische tips en oogstrelende recepten. Een goede start van de dag is je ontbijt met bijvoorbeeld yoghurt met sinaasappel of een omelet met asperges. Grote momenten kun je vieren met kleine hapjes, zoals rolletjes van courgette met gerookte zalm en nori. Er staan originele soepen in het boek en een recept voor de lekkerste ceviche. Voedzaam en licht is de lunch. Dineren doe je vegetarisch, met vis of met vlees: spaghetti met olijven, Aziatische visburgers of een lamscarré met rode biet in currysaus. Altijd tot in de puntjes gepresenteerd. GKT haalt er veel inspiratie uit voor zoutarme kooksessies. Tot slot de desserts à la Pascale en de viering van 15 jaar passie is compleet.
foto: Grote momenten vragen om kleine hapjes.
Het beste van Pascale is wederom een boek vol sfeer, creativititeit en inspiratie met chique gerechten. Op naar de volgende 15 jaar eten met Pascale Naessens!
Het beste van Pascale,15 jaar passie & inspiratie. Pascale Naessens. (ISBN 9789059962910) is een uitgave van Lannoo en kost € 29,99.
foto: Cover Het beste van Pascale.
Een korte bloemlezing van 15 jaar Pascale Naessens op GKT:
foto: Cover Puur Pascale.
Puur Pascale (2016). Beter eten is beter leven. Een waarheid als een koe. In Gereons Keuken Thuis ligt het nieuwe en inmiddels zevende boek van schrijfster, voedingsconsulente keramiste, publiciste en vedette Pascale Naessens. Een pleidooi om calorieën tellen te vergeten, vooral niet te diëten en zodoende meer balans in je leven te verkrijgen met beter eten. Want volgens de filosofie van Pascale Naessens volgt het één vanzelfsprekend uit het ander. Puur dus, geef Pascale maar echte voeding. Dat kan ik geheel onderschrijven, want vers onbewerkt voedsel daar raak je aan gewend. Dat wordt een onderdeel van je leven. (weet ik uit ervaring) Nadrukkelijk wijst Pascale erop dat je voor een normaal en natuurlijk leven moet gaan. Zij is geen gezondheidsschrijfster. Dat vind ik interessant, want in de golf van alle goedbedoelde “gezondheids” kookboeken en -blogs vind ik dat een verademing. Niet dweperig bezig zijn met een gezond leven, maar gewoon beter eten voor een beter leven. Hoe LUBM* is dat te noemen. Lees meer
foto: Chique makreel à la Pascale Naessens.
Uit talk & table (2018): Pascale Naessens kookt con brio en maakt van elke maaltijd een waar feest. En ze schuwt het gebruik van in Nederland tamelijk ongebruikelijke ingrediënten niet, zoals hondshaai of rog. Voeg daarbij haar mooie lijn met tableware en je kunt je voorstellen dat het thuis aan tafel bij Pascale goed toeven is.
Wat is de meest aantrekkelijke kant van het schrijven van een kookboek voor jou? “Het is een avontuur, je start met een blanco canvas, vertrekt van een leeg blad, dat groeit en groeit. Dat vind ik een fantastisch proces. Het boek groeit met je mee. Dat vind ik boeiend en fijn om te doen. En als het dan klaar is begint het assembleren, het monteren net als bij een film. Het hele werk steekt in elkaar. Dat vind ik fantastisch.” Lees meer
foto: Cover Echt Eten.
Echt eten, de nieuwe Pascale Naessens (2020). In Gereons Keuken Thuis lacht de cover van het nieuwe boek van Pascale Naessens mij toe. Een kookboek, waarvan zij hoopt, dat het je sterker, gezonder en gelukkiger maakt. Door haar geschreven tijdens de lock down, die bij onze zuiderburen geen sinecure was. Want Covid-19 vormt wel een uitdaging. We zijn meer thuis, zitten dichter bij elkaar en gaan er minder op uit. En…. snaaien meer. Dan kunnen de coronakilo’s er zomaar aanvliegen. Ten tweede, zo betoogt Naessens, is het juist in tijden van ziekte belangrijk aan je weerstand te werken en fit te zijn. Overigens geldt dat niet alleen in tijde van ziekte. Een uitdaging dus, na 10 jaar ervaring met kookboeken schrijven, om een boek te schrijven in een bijzonder periode. Pascale ging aan het werk, maakte nieuw keramiek, liet bloemen, kruiden en groenten bezorgen. Ze maakte van haar huis een veilige haven en de grap was, dat, ondanks de vele desserts, zij en haar man niet aankwamen. Door “echt eten” te eten. Geen prefab troep, pure ingrediënten en te letten op je koolhydraten-inname. Lees meer
foto: Vers le bistro…. de Pascale.
Chez Pascale (2023). Gereons Keuken Thuis zou graag eens aanschuiven in het restaurant, dat Pascale Naessens denkbeeldig al zo’n 20 jaar runt. Een restaurant voor elk moment van de dag met de signatuur van deze bezige bij. Een echt restaurant zal er wel niet komen. Zeg overigens nooit nooit! Maar Pascale heeft weer veel tijd en energie gestoken in 80 recepten, die je zomaar op de menukaart van haar restaurant zou kunnen tegen komen. Eten is voor dit kookboekenkanon een belangrijk onderdeel van het leven. Dat doe je in gezelschap en je maakt je voeding van mooie verse waar. Dit is een gegeven in alle boeken van de schrijfster tot nu toe. Chez Pascale is een vrolijk boek. Lees meer
*LUBM = Lighten Up Behavior Movement
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
De 365 dagen eten uit eigen tuin. GKT is dol op tuinieren en wist tot de verhuizing naar de Noordzeekust altijd veel eetbaars op kleine schaal te produceren op het Amsterdamse balkon. Those days are over, enerzijds door de klimatologische omstandigheden aan zee. (Alhoewel de eerste zomer de cherrytomaten het erg goed deden op het zeebalkon) Anderzijds door het parttime wonen in de Midi. Een (moes) tuin zit er dan niet in. Dat is zielig voor de jonge planten. Het blijft dus bij lezen over tuinen en mijmeren over eigen productie, wat overigens helemaal geen straf is. Je komt op ideeën en steekt praktische kennis op. Uitgeverij GoodCook voorziet mij regelmatig van leuke tuinboeken. GKT smult er elke keer van.
foto: Cover 365 dagen eten uit eigen tuin.
Een tip van GKT voor dit voorjaar is 365 dagen eten uit eigen tuin. De A tot Z gids voor het kweken, koken & conserveren. Na hun eerdere boek De zelfvoorzienende tuin beschrijven Huw Richards en Sam Cooper in dit nieuwe boek, hoe je zelf 365 dagen het lekkerste eten uit je tuin kunt toveren. Kruiden, groenten, eetbare bloemen en fruit. Inmaken en conserveren maar. Met leuke basisrecepten. Als je hun stap voor stap teelt- en oogstplan volgt heb je dadelijk voor je het weet een voorraad eigen producten. Geniet dagelijks van wat je tuin of balkon te bieden heeft: van kimchi tot en met pastinaak puree, van groentebouillons tot en met lang houdbare knoflookpasta en van bramengin tot en met gepekelde radijsjes. Tomatensaus ontbreekt ook niet. Dus ga planten en verzamel alvast potten!
foto: Groenten, fruit en kruiden, ideeën te over in dit duidelijke boek. Stap voor stap.
GKT scrolde snel naar het hoofdstuk kruidenplanten, om de vensterbank in de Midi op te vrolijken tijdens de Franse voorzomer. Lekker aan de slag met praktische informatie en makkelijke recepten. Dit maakt nieuwe boek van Richards en Copper wederom een aanrader. En niet alleen voor doorgewinterde tuinadepten!
365 dagen eten uit eigen tuin, Huw Richards & Sam Cooper. (ISBN 9789461433626) is een uitgave van GoodCook en is bij je boekhandel te koop voor € 24,50.
OverDe zelfvoorzienende tuin: GKT zag op Franse TV zender op M6 een programma over creatief met je resources omgaan. Eén van de onderwerpen was de uitdaging van een stel vlakbij Grenoble, dat ernaar streefde nog maar twee keer per jaar in een grote supermarkt te komen voor hun voedsel. En dat lukte zowaar. Met zelf gemalen meel, groenten uit de tuin, jacht en ruilvlees. Een mooi project. Bij Good Cook verscheen onlangs een boek van Huw Richards en kok Sam Cooper. Over de aanleg en onderhoud van een zelfvoorzienende tuin. Is het moeilijk om zo’n tuin aan te leggen? Kost het je veel tijd? En wat als de oogst tegenvalt. De schrijvers trokken er twee jaar voor uit. Een boek dat hun reis beschrijft. Een bewijs dat met inzet en creativiteit het goed zelfvoorzienend tuinieren is. Een praktisch boek moest er dus komen voor alle tuinadepten met dezelfde wens. Vol met makkelijke tips, lekkere recepten en een plan. Sam, de andere schrijver voegt eraan toe, dat het wel planning vergt. Hoeveel tuiniers blijven niet zitten met kilo’s courgette of bergen boontjes. Een belangrijk onderdeel is dus het bewaren van je oogst, zodat je de hele winter blijft genieten van je inzet. Een boek dus met kweekinzichten en de ervaringen van een chef kok. In te passen in je drukke day tot day citydwellers-bestaan.
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Easy does it koken à la française. GKT moet bekennen, dat het leven op het Franse platteland land niet automatisch leidt tot hoogstaand kookgedrag. Ik heb mezelf aangeleerd veel gerechten in de oven te maken, om zodoende gas te besparen. Het levert erg smakelijke ratatouille en rustieke Grieksige pastasaus op. Verder staan er vaak easy does it pastagerechten op het menu. Soms ook aligot met worstjes uit Toulouse of een eendenborst met gebakken appel. Het maakte GKT nieuwsgierig naar wat er zoal thuis werd/wordt gegeten bij mijn Franse vrienden. Het begin van een nieuwe serie.
foto: Macaronis met saucisse de Toulouse.
De huiselijke keuken. Onlangs zag ik op TV een discussie over boeuf bourguignon, le plat préferé van de Fransen, wat volgens een culischrijver bijna niet meer wordt gegeten in huiselijke kring, net als blanquette de veau. Beide gerechten zijn bewerkelijk en de huidige quintessentiële gerechten van de Fransman zijn tegenwoordig le pizza, de steak en burgeur! Modern times, het is niet anders. Een Franse vriendin kwam onlangs op de op de proppen met een recept voor konijn. Het stond in een kookschrift van haar moeder, dat zij al jarenlang gebruikt. Behalve een speciale verjaarstaart trof GKT een recept voor macaronis au lapin étouffé. Thuis in de Bordelais kwam dit makkelijke gerecht vaak op tafel. Het kookschriftje geeft vooral de ingrediënten en een summiere bereidingswijze. Speciaal voor de blogpost paste GKT de bereiding iets aan.
foto: Macaronis met konijn uit een oud kookschrift.
Gestoofd konijn met macaroni Niet met Hollandse elleboogjes, want die heten coquillettes in het Frans. Macaroni in Frankrijk zijn dunne buissliertjes van ongeveer 2 cm lang.
Nodig:
1 heel konijn in moten, houd het levertje apart voor de saus
100 g gerookte spekblokjes
2 uien
peterselie fijngehakt
4 tenen knoflook, fijngehakt
400 g macaroni
boter & olijfolie
zout & peper
Bereiding:
Bestrooi de konijndelen met peper en zout en bak deze aan in braadpan met boter en olijfolie. Als de delen bruin zijn blus je ze af en zet de pan met deksel erop in een hete oven, zodat het konijnvlees in een uur gaar stooft. GKT voegde een scheutje witte wijn toe. Pluk het vlees van de botjes en zet apart. GKT voegde een scheutje witte wijn toe. Verhit wat boter in een koekenpan en bak daarin de spekblokjes en fijngehakte lever. Voeg de gehakte knoflooktenen toe, de gesnipperde uien en peterselie en stoof het geheel gaar. Kook ondertussen de macaroni al dente. Voeg wat jus uit de stoofpan toe aan het mengsel in de koekenpan. Mak op smaak met zout en peper. Giet de macaroni af en verwarm deze mee. Serveer de macaroni direct met het geplukte konijnenvlees en doe de rest van de jus in een kommetje. Een lik Dijonmosterd en wat augurkjes zullen niet misstaan bij dit gerecht.
GKT drinkt bij dit gerecht een kloeke Juliénas van Domaine la Rizolère.
Gereons Mag 2026, de greenvibes editie. Het is maart, de lente wil hier in de Hérault niet echt full force van start gaan qua temperaturen dan, want de wijngaarden staan vol bloemetjes, de bomen botten al uit en soms laat het mediterrane zonnetje zich zien. Ma non troppo. Lente betekent voor GKT aan de slag met fris groen, een stukje geel van Van Gogh erbij en groene recepten. Deze editie wordt afgetrapt door Lizet Kruyff met een waterkersverhaal. Bas van Montfrans doet weer een eetbare duit in het zakje. GKT liet zich inspireren door een recept uit Al dente as F*CK. Het levenswerk van “Tsukemono” Peter van Berckel zag het licht. Het heet Graankeuken. Recepten uit Piemonte en van Gurdeep Loyal. Eten uit je eigen tuin met RHS. En we gaan kijken in een Noord-Hollandse wijngaard. Laat de lente maar komen!!!!
foto: Waterkers kweken in Niort circa 1910. (foto van wiki-Niort)
Lizet Kruyff over waterkers. Lang geleden verbleven wij een nachtje in een oude watermolen in Frankrijk, iets ten noorden van de Loire, boven Gien. Idyllisch, net prachtig gerestaureerd en we mochten met de hond vrij de omliggende landerijen in. Natuurlijk vond onze Cocker Spaniel de waterkersvijvers. Die waren nog een beetje in gebruik, maar daar ging aan gewerkt worden, dat kon je zien. Je snapt waarom het in het Frans met cresson de fontaine wordt aangeduid.
foto: groene waterkerssoep van Lizet Kruyff
Groene soep van Lizet. Een recept. Helemaal tot op de eetlepel, milligram of deciliter krijg je dat niet. Het is altijd een beetje afhankelijk van de eigen smaak. Nodig is een bosje waterkers, een kropje sla, plantaardige olie, een sjalotje, een bio groentebouillonblokje of verse bouillon naar smaak, roquefort, een kruimige gekookte pieper voor het binden, peper naar smaak.
Je begint – vanzelfsprekend – met schoonmaken en fijnsnijden, waar dat nodig of gewenst is. Doe de olie in een pan en laat de sjalot een beetje sudderen, voeg de sla toe roer goed en voeg dan de waterkers toe. Beetje omroeren en laten flauwvallen en dan de bouillon erbij. Ik doe dat in fasen, om te kijken hoe nat je de boel wilt hebben. Op een zacht pitje laten stoven tot de groente gaar is. Brokkel de roquefort en roer die er door. Rustig laten smelten. Dan de aardappel geprakt toevoegen om de boel te binden. Laat nog even staan en pureer dan. Voeg peper naar smaak toe. Vanwege de roquefort zal zout niet nodig zijn.
Kan het nog leuker of lekkerder? Dat hangt van je smaak en trek af. Je zou zeewier kunnen toevoegen. Of een scheut room. Of een garnituurtje van croutons, of uitgebakken milde chorizo in kruimels. Of soepstengels erbij geven. Maar gewoon zo is het een heerlijk groen soepje. Dank aan Lizet voor dit smakelijke recept.Meer lezen.
foto: Lentepasta uit Al dente as F*CK.
RECEPT Sorpresine met erwtjes, geitenkaas & kappertjes uit Al Dente as F*CK.
Onlangs zag GKT bij Grand Frais in Béziers heerlijke versgemaakte mezze lune, gevuld met ricotta en spinazie. Gelukkigerwijs was het leuke pastaboek Al Dente as F*CK (uitgave van Lannoo) meegereisd naar de Midi en vond GKT hierin een lekker lenterecept met verse erwtjes en geitenkaas. Een fijn voorgerecht voor een lentediner. GKT paste de hoeveelheden aan, omdat dit pastaboek recepten geeft voor twee personen.
Nodig:
450 g sorpresine, zelfgemaakt of lekkere kussentjes van Grand Frais
300 g erwten gekookt
150 g zachte geitenkaas
olijfolie
peper & zout
wat citroenrasp
1 el boter
150 g gekookte doperwten
wat kookwater van de pasta
2 el kappertjes uitgelekt
verse groene kruiden gehakt.
Bereiding:
Mix de gekookte erwtjes met de helft van de geitenkaas en olijfolie tot en zachte emulsie. Voeg naar smaak wat zout & peper toe. Voor de frisheid is een touch van citroenrasp een aanrader. Kook de pasta in drie tot vier minuten al dente. Houd wat warm pasta water achter de hand. Smelt een klontje boter in een pan. Voeg de pastakussentjes toe en wat pastawater. Haal de pan van het vuur en roer de warme erwtencrème erdoor. Meng alles goed. Serveer direct in diepe borden met verkruimelde geitenkaas en wat fijngehakte groene lentekruiden. Bestrooi met de kappertjes en wat citroenrasp.
foto: De kleur geel inspireert niet alleen Vincent van Gogh.
Het GEEL van Vincent van Gogh. In het Van Gogh Museum in Amsterdam is vanaf 13 februari tot en met 17 mei de tentoonstelling GEEL, meer dan Van Goghs lievelingskleur te zien. Geel is de lievelingskleur van GKT. Een vrolijke, warme en speelse kleur, die je direct aan het Zuiden doet denken, aan warm zonlicht en lente. Geel is ook een gedurfde kleur. Ik herinner me de balkonafscheiding in Amsterdam, die door de buren glasbakgeel was geschilderd. Geel is dan een erg aanwezig element. Of zoals een mode-influencer meldde op Instagram, dat een knalgeel kostuum dragen een erg bold statement is. Soms iets te opdringerig. Deze voorjaarstentoonstelling gaat op al deze facetten in, natuurlijk met kunstwerken van Vincent van Gogh en tijdgenoten, maar ook in de vorm van muziek, literatuur en mode. Yellow vibes…… Een recept voor funky pastasalade vind je onderaan de review op GKT.
GEEL. Meer dan Van Goghs lievelingskleur is te zien van 13 februari t/m 17 mei 2026 in het Van Gogh Museum in Amsterdam.
foto: Bas van Montfrans goes green!
Groene shakshuka van Bas van Montfrans. Easy does it groen koken met Bas van Montfrans. Inmiddels geen onbekende in edities van Gereons Mag. Bas maakt deze keer een fool proof shakshuka.
De Bas‑proof versie: Grote pan op middelhoog vuur, scheut olijfolie verhitten. Prei, paprika en bleekselderij 5 minuten bakken. Knoflook en specerijen erbij, 1 minuut meebakken. Groen stapelen, d.w.z. courgette toevoegen, 3 minuten bakken. Spinazie in delen laten slinken. Doperwten erbij. Saus maken zonder gedoe: bouillon en room erbij. gieten en 5 minuten zacht laten pruttelen. Op smaak maken met citroensap, zout en peper. • Helft van de kruiden erdoor. Volgende stap: eieren erin volgens de foolproof methode van Bas. Maak kuiltjes in de saus. Breek de eieren erin. Deksel erop. 7–9 minuten laten garen voor zachte dooier. Tip: vooral niet kijken, niet roeren — gewoon laten doen. Hierna kun je de shakshuka afmaken: rest van de kruiden erover. Eventueel feta of yoghurt voor fris contrast.
Gewoon een helder, snel, logisch opgebouwd, geen gedoe, maximale smaak, minimale kans op mislukken. Dank aan Bas van Montfrans!
foto: Peter van Berckel en zijn vuistdikke Graankeuken.
Peter van Berckels boek over granen. Hij noemt het zelf zijn levenswerk het vuistdikke boek Graankeuken. 570 bladzijden, een encyclopedisch gevaarte met een filosofische toon, tegelijkertijd een praktijkgids en een zeer persoonlijk relaas. Het verhaal van dertig graansoorten en vervat in 150 recepten, van basisbereidingen tot originele recepten uit regio’s van herkomst van de besproken granen. Ontdek hun kracht, al kokende en lezende. Vegetarische recepten, in het kookboek Graankeuken lees je alles over de voedingswaarde, de smaak en heel belangrijk een goede verteerbaarheid van granen. Van Berckel neemt je mee op een culinaire reis door de wereld van granen,. Graan in de hoedanigheid van armeluiskost tot rituele specialiteit. Noem het graankunde voor beginners en gevorderden. Van Peter van Berckel, gezien zijn boek Tskumono mag je verwachten dat hij de diepte in duikt. Over fermentatie en bereiding, zonder eenmaal tarwebloem te gebruiken te gebruiken. Interessant voor glutendeficiënten. Granen zijn een mooie basis voor elke voeding dan ook, makkelijk te telen en vormen een mooie basis voor een dagelijkse minerale maaltijd. Dit voorjaar lees je meer op GKT.
Janneke Vreugdenhil over Graankeuken: ‘Graankeuken is een informatief en leerzaam naslagwerk voor alle mensen die weleens brood eten, of pasta, couscous, rijst, of koekjes. Voor iedereen dus. ( Ja zelfs voor wie, zoals ikzelf, gluten moet mijden.) Ik ben diep onder de indruk.‘
Uitgave van Rineke Dijkinga books.
foto: Cover Piemonte.
PIEMONTE. GKT kent de keuken van deze streek alleen van het menu, dat jaren lang werd gekookt bij Keizer Culinair: een dip van bagna cauda, vitello tonnato, met als primo tajarin, een mooi stuk gebraiseerd vlees als secondo en tot slot koekjes met gianduia. Als GKT aan Piemonte denkt, denk ik vooral aan wijnen. De bekende klassieke wijnen zoals Barolo en Gavi. Maar ja, daar wordt ook bij gegeten. Truffels uit Alba, waarover een mooie documentaire te zien was op Canvas. Zelfgemaakte pastasoorten en stevige kost, die je in deze streek kunt aantreffen. Geen mediterrane keuken. Het heeft iets weg van de Franse keuken, door de sauzen. Lees meer.
Uitgave van Brandt.
foto: Bagna freida met geroosterde paprika’s.
RECEPT voor paprika’s met bagna freida. Bagna cauda kennen we allemaal. De freida versie uit Piemonte, het kookboek is het lichtere en zomerse zusje van deze dip.
Nodig:
2 grote rode paprika’s
2 grote gele paprika’s
300 g gezouten ansjovis uit Colliuoure (wel even wellen in melk, want anders wordt je bagna bremzout)
3 tenen knoflook
1 kleine rode Spaanse peper
2 à 3 el bouillon (plus wat extra voor als de saus te dik wordt)
2 el gehakte peterselie (en wat extra voor de garnering)
3 verse blaadjes salie fijngehakt
1 el uitgelekte kappertjes, fijngehakt
3 el rode wijnazijn
scheutje verse room
zout naar smaak.
Bereiding:
Verwarm de oven voor op 200 °C. Leg de paprika’s op een met bakpapier beklede bakplaat en rooster ze gedurende 20 minuten tot ze bruin zijn. GKT blakert de paprika’s meestal in een gasvlam van het fornuis tot ze goed gebruind zijn. Doe hierna de paprika’s in een plastic ziplock zak en laat ze afkoelen. Daarna kun je ze makkelijk ontvellen. Snijd de paprika’s is mooie repen. Voor de saus verwarm je de 3 el bouillon en smelt je hierin de ansjovis. Pel de knoflooktenen en snijd deze in tweeën. Prik de Spaanse peper in met een stokje en rijg deze , net als de stujes knoflook aan een cocktailprikker. Voeg de prikkers toe aan de saus, net als wat olijfolie.. Laat het geheel 5 minuten koken. Voeg daarna de kruiden toe en de rode wijnazijn en laat het geheel nog 5 minuten sudderen. Verwijder de prikkers met de knoflooktenen en peper. Laat de bagna freida afkoelen. Serveer de in repen gesneden paprika’s met de saus van ansjovis, waaraan je een scheutje room het toegevoegd. Bestrooi met wat fijngehakte peterselie.
foto: Wijndomein Bergen aan de rand van de duinen.
Wijndomein Bergen, een unieke groene coöperatie. In Noord Holland ligt op de kalkrijke zandbodem vlakbij Alkmaar, Egmond en badplaats Bergen een uniek wijndomein. Een uniek terroir. Voeg daarbij de zon, die aan de kust wat meer schijnt in Nederland en je recept voor karaktervolle wijn is compleet. Wijnen in balans met de natuur, volgens de oprichters van deze wijngaard. Door biodiversiteit te omarmen is het doel druiven te oogsten, vol sap en suikers, die de uiteindelijke wijnen ten goede komen. Wijndomein Bergen staat voor duurzaamheid: een sterk bodemleven, pure wijnen en samenwerken met de leden. Ieder lid krijgt zijn eigen deel van de wijnopbrengst. Een echte coöperatie.
De ledenwijngaard is baas in eigen huis. Geen inmenging van investeerders of productie van grote anonieme volumes. De wijnen van dit speciale terroir bepalen de koers. Wijndomein Bergen kiest voor kwaliteit. De leden bepalen de richting. Zo blijft de coöperatie trouw aan zijn duurzame uitgangspunt. In mei 2026 is de eerste fase gereed: dan gaan de laatste wijnstokken de grond in. Daarna is de aanplant fase gedaan en kun je niet meer opteren voor je eigen wijnrank. Het grote avontuur kan beginnen. Als je lid wordt van dit bijzonder domein neem je actief deel, zowel online als offline. Je leert de hele cyclus van wijnoogst en – productie kennen. Op het ritme van de seizoenen aan de Noordzeekust. Ook groene wijnboer worden? Meer informatie vind je op de website.
foto: Ideeën uit het boek 365 dagen eten uit eigen tuin.
De 365 dagen eten uit eigen tuin. De A tot Z gids voor het kweken, koken & conserveren. Binnenkort verschijnt bij GoodCook Na hun eerdere boek De zelfvoorzienende tuin beschrijven Huw Richards en Sam Cooper in dit nieuwe boek onde auspicieën van RHS hoe je zelf 365 dagen het lekkerste eten uit je tuin kunt toveren. Kruiden, groenten, eetbare bloemen en fruit. Inmaken en conserveren maar. Of drogen. Als je hun stap voor stap teelt- en oogstplan volgt heb je dadelijk voor je het weet een voorraad eigen producten. Geniet dagelijks van wat je tuin of balkon te bieden heeft: van kimchi tot en met pastinaak puree, van groentebouillons tot en met lang houdbare knoflookpasta en van bramengin tot en met gepekelde radijsjes. Tomatensaus ontbreekt ook niet. Dus ga planten en verzamel alvast potten! Is dat geen heerlijk vooruitzicht voor de aanstormende lente?
foto: Cover De zelfvoorzienende tuin.
OverDe zelfvoorzienende tuin: “GKT zag op M6 een programma over creatief met je resources omgaan. Eén van de onderwerpen was de uitdaging van een stel vlakbij Grenoble, dat ernaar streefde nog maar twee keer per jaar in een grote supermarkt te komen voor hun voedsel. En dat lukte zowaar. Met zelf gemalen meel, groenten uit de tuin, jacht en ruilvlees. Een mooi project. Bij Good Cook verscheen onlangs een boek van Huw Richards en kok Sam Cooper. Over de aanleg en onderhoud van een zelfvoorzienende tuin. Is het moeilijk om zo’n tuin aan te leggen? Kost het je veel tijd? En wat als de oogst tegenvalt. De schrijvers trokken er twee jaar voor uit.”
Uitgave van GoodCook
foto: met koffie en ketjap gelate zalm van Gurdeep Loyal.
RECEPT met één van de smaakmakers van Gurdeep Loyal. Gelakte zalm met pistachedukkah. (2 p.)
Nodig:
voor de pistachdukkah:
1 el komijnzaad
1 el krianderzaad
1 el venkelzaad
1 el sesamzaadjes
50 g geroosterde en gestampte pistachenoten
1 tl pimentón de la Vera
zeezout
voor de espressolak:
2 tl sambal oelek
2 el ketschp manis
1 1/2 tl espresso koffie
1 tl geraspte gember
2 fijngewreven tene knoflook
1 tl sesamolie
2 el vloeibare honing
rasp en sap van een halve onbespoten limoen
2 flinke zalmmoten
olijfolie om te bakken
Bereiding:
Maak eerst de pistachedukkah. Rooster het kmijn-, kriander- en veknelzaad gedurende 2 minuten in een droge koekenpan. Voeg hierna het sesamzaad toe en bak dit 1 minuut mee Laat dit specerijenmengsel afkoelen en stam grof in een vijzel. Voeg de gestampte pistachenoten toe, de pimentón en wat zeezout. Zet apart ter latere garnering.
Meng alle ingrediënten voor de Indonessiche koffielak door elkaar in een klein kom en laat de smaken zo’n tien minuten goed intrekken.
Verhit de olijfolie in een koekenpan en leg de zalmmoten hierin met de huid naar beneden. Zet het vuur wat hoger en bak de zalm gedurende 2 à 3 minuten tot de huid knapperig is. Keer om en bak de bovenzijde gedurende 1 minuut. Verdeel de klaargezette lak met een kwastje over de zalmmoten en bak de vis nog eens twee minuten om en om. Let op hierbij het vuur niet te hoog te zetten, om verbranding te voorkomen. Bak totdat de vis gaar is. Serveer de zalmmoten in een diep bord met wat rijst en Aziatische bladgroenten. Giet de rest van de lak over de zalmmoot en bestrooi met de zelfgemaakte pistachedukkah.
foto: Cover Flavour Heroes.
Over Flavour heroes: Gurdeep Loyal heeft een fris vormgegeven kookboek gemaakt met 90 originele recepten en kleurrijke fotografie. Deze schrijver weet met zijn moderne smaakmakers een nieuwe twist te geven aan bekende gerechten. Flavour Heroes is een fijn boek om naar te grijpen bij non-inspiratie en uitgekookt zijn. Experimenteren maar! Lees meer.
Uitgave van GoodCook.
foto: Lente in Amsterdam
In de lente zie je vaak dartele geiten in de wei, die zo blij zijn dat ze weer naar buiten kunnen na de winter. Dat gevoel heeft GKT nu ook in de lente. Zon op je bolletje, erop uit naar buiten. Veel frisse lucht. Dunnere kleding. Voor mij altijd een ritueel. De eerste picknick onderweg, smakelijke sandwiches, fruitsalade en sap. GKT zou er bijna van gaan springen, zoals die dartele geiten.
Enfin, wat smeer je nu op zo een sandwich? Rillettes natuurlijk. gemaakt van vet en mager varkensvlees, gans of kip. Langzaam gesmoord in eigen vet. Maar ik ga deze lente voor een easy rillettes, van vis met Noordzeegarnalen. Lekker op een volkoren sandwich of als hapje bij de borrel. We drinken bij de rillettes een koude witte wijn van de viognierdruif, met de geur van abrikozen, bloesems en een vleugje perzik.
Nodig:
200 g verse zalmfilet 100 g gerookte forelfilet 100 g gerookte zalm 75 g gepelde Noordzeegarnalen 75 g zachte boter 3 el olijfolie 3 el citroen sap zwarte peper peterselie extra fijn gehakt. snufje zout
Bereiding:
Verhit 1 el olijfolie in een pan. Bestrooi de zalmfilet aan beide zijden met wat zout en zwarte peper uit de molen. Bak de filet afhankelijk van de dikte in een minuut of tien gaar. Laat de zalmfilet daarna afkoelen. Snijd de gerookte forel- en zalmfilet in hele dunne reepjes. Meng de zachte boter, 2 el olijfolie en citroensap tot een smeuïge massa. Voeg de reepjes vis toe. Voeg hierna de gebakken zalm fijngehakt toe. Maak van het geheel een mooie massa. Voeg als laatste de peterselie en Noordzee garnalen toe. Zet het geheel minimaal drie uur in de ijskast. Serveer de rillettes op geroosterde sneetjes volkorenbrood zonder korst.
foto: Wat lentebodes in de vensterbank.
De volgende editie van Gereons Mag staat in het teken van voorzomer-geneugten!
UITSMIJTER: Born to be alive….. van Patrick Hernandez.
video: Patrick Hernandez: Born to be alive.
Noot: De greenvibes-editie van Gereons Mag werd mede mogelijk gemaakt door Bas van Montfrans, Lizet Kruyff, Régal Magazine, Goodcook, Kroon op het Werk, Uitgeverij Lannoo, Gurdeep Loyal, Brandt uitgeverij, Peter van Berckel, Van Gogh Museum, Domein Bergen en gereonskeukenthuis-archief. Alle producten, boeken en andere zaken werden mij als samples gestuurd door de uitgeverijen, pr bureaus en producenten De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Faux gras…….. Vals vet? Letterlijk wel, maar in dit geval gaat het over een vegan versie van foie gras, dat GKT al zeilend over de woelige baren van de sociale media vond. Foie gras is het nationale feestproduct par excellence in Frankrijk. Zeker tijdens de feestdagen, maar ook gezellige etentjes zijn niet compleet zonder deze vette lever van gans of eend. Bij de Grands Buffets in Narbonne is het ganzenleverbuffet een van de counters, waar de rij niet ophoudt. Inmiddels is ook vegan koken doorgedrongen in de regionen van de Franse cuisine, dus circuleren er op de sociale media heel wat recepten voor degenen, die geen dierlijke producten eten, maat ook deze smaak niet willen missen. Het antwoord is faux gras!
RECEPT voor faux gras.
Nodig:
200 g cashew noten
500 g champignons in stukjes
3 sjalotjes gesnipperd
2 tenen knoflook
3 el plantaardige olie
1 el ketjap asin
270 g kokosvet, let op: gebruik gedeodoriseerd kokosvet
een scheut cognac, brandy of armagnac (rode port kan ook)
4 el biergist
3 el lichte miso
veel gemalen peper
1 tl speculaaskruiden of Zwolsche stoof van Jonnie Boer
plantaardige margarine/ wat extra kokosvet
zout
een snufje kurkuma
Bereiding:
Kook de cashewnoten gedurende 10 minuten, totdat ze zacht zijn. Giet ze af en zet apart. Bak in een pan met plantaardige olie de champignons, sjalotten en knoflook. Blus af met de ketjap asin en laat het vocht goed verdampen. Smelt 270 g kokosvet zonder geur. Doe alles in de blender met het biergist, gemalen peper, speculaaskruiden en de miso. pureer tot het een mooie gladde massa is. Smelt ondertussen een beetje kokosvet met wat margarine in een steelpan. Voeg wat fleur de sel toe en de kurkuma. Bekleed een cakevorm met plasticfolie en fiet er een dun laagje van het vet op. Laat kort stollen en giet dan de faux gras massa uit de blender erop. Giet hierna nog een laagje smeltvet op de massa. Dek af met folie en druk goed aan. Zet de cakevorm een nacht in de ijskast.
Serveren: stort de faux gras op een schaal en maal er wat 4 seizoenenpeper overheen. Snijd de faux gras in dunne plakken en serveer deze met toast, of nog beter, geroosterde peperkoek. Geef er een zoete vijgencompote of nog leuker sauce Monegasque bij.
Wijntip: Een koel glas muscat de Saint Jean Minervois.
Nieuwe kookboeken voor 2026. GKT trapt het nieuwe jaar nu eens niet af met fit for fun, dat laat ik aan anderen over. GKT lijdt een beetje aan uitgekookt zijn. Hulp is dan nooit ver weg! In mijn keuken aan zee liggen nog drie mooie kookboeken, die GKT een zetje het nieuwe jaar in zouden kunnen geven. Alle drie deze kookboeken wijken af van het gebaande pad. Vegan Gastronomie gaat in op de plantaardige haute cuisine, Al dente as F*CK is een bold pasta statement en tot slot gaan de mannen van De Predetariër op moderne wijze aan de slag met wild. Niks geen biostallen vlees, maar geschoten wild in een nieuw jasje. En zoals altijd geldt: Combineren is mogelijk!
foto: Cover Vegan Gastronomie.
Vegan Gastronomie. Het ultieme plantaardige handboek. De restaurants Bloempot in Lille en Nieuwe Winkel in NIjmegen hadden er al patent op, maar voor de leek thuis is er nog steeds een grote kloof tussen de dagelijkse vegan kookmodus en echte gastronomische benadering van de vegan keuken. De Duitsers Sebastian Copien, Hansie Heckmair en Andreas Leib sloegen de handen ineen en schreven Vegan Gastronomie, een boek, waarmee ze je op pad nemen door alle aspecten van vegan fine dining. Van keukengerei via productkennis, vaardigheden tot bordopmaak. In veelal niet te moeilijke recepten. Dus gastronomisch aan de slag in de keuken op vegan wijze kan er inzitten voor de thuiskok. De schrijvers delen hun beste trucs uit tientallen jaren ervaring. Leuk aan de vormgeveing van het boek is, dat je bij elk recept een QR code vindt met een instructievideo. Dus vegan girls and plantbased boys, hopperdepop richting je boekhandel, om in het nieuwe jaar eens plantaardig te shinen.
Vegan Gastronomie (ISBN 9789464714302) is een uitgave van Sterck & De Vreese en is te koop voor € 49,90.
foto: Eén van de spectaculaire gerechten uit het boek, rechts de oesterzwam coquille.
RECEPT: coquille van oesterzwam. Eén van de chique gerechten uit dit boek is een aardappelspread (zie foto) met paprikajus, oesterzwamcoquille en een zomertuintje. Een gerecht, dat uit vele mooie vegan concepten bestaat. GKT vond een recept voor coquille van oesterzwam het proberen waard.
Nodig:
1 koningsoesterzwam met een dikke steel.
30 g plantaardige boter
1/2 tl (tsp) Ocean Umami specerijen van Soul Spice* of een snufje van elk der ingrediënten nori, rookzout, gemalen jeneverbes en knoflook.
Bereiding:
Snijd de dikke steel van de oesterzwam in palkjes van circa 3 cm dik. Gebruik de overgebleven hoed voor een andere bereiding. Kerf met een mes een dun ruitjespatroon in beide zijden van de plakjes. Bak de oesterzwam coquilles vlak voor het opmaken van het gerecht met boter in een hete koekenpan. Bestrooi met wat Ocean Umami kruiden en gebruik de vegan coquilles ter garnering op het gerecht.
* Soul Spice Ocean Umami is een Duitse vegan mix, die helaas in NL niet te koop is. Verstegen heeft een equivalent hiervan. Voor de hoeveelheden: in het boek is de maat tsp behouden en niet vertaald in theelepel.
foto: Cover Al dente as F*CK.
Al dente as F*CK. Handgemaakte pasta volgens de verdomde regels van de kunst. Voor GKT een geheel nieuw concept: Pastology, een winkel/website vol met handgemaakte pasta’s. Dal 2021! Een concept bedacht door de Italiaanse koks Bruna & Emanuele gedurende de COVID pandemie. Deze enthousiaste pastamakers gaan voor de beste handmade pasta buiten Italië. Zo introduceerden zij online pastaboxen, bestaande uit handgemaakte pasta- en sausingrediënten, verse eierpasta’s, volkoren pasta (lekker gezond) en olijfolie. Nu is er hun kookkoek met de veelzeggende titel Al dente as F*CK. Bold and beautiful zullen we maar zeggen. Bruna & Emanuele nemen je mee door hun proces van thuis pasta maken en voorzien je van niet alleen Italiaanse recepten voor de lekkerste maaltijden.
Al dente as F*CK. Pastology (ISBN 9789059960275) is een uitgave van Lannoo en kost € 29,99.
foto: Ligurische trofie met aardappel en bonen.
RECEPT: Trofie met bonen en aardappel.
De ziel van Ligurië op je bord. GKT kende dit recept al in de versie van Amsterdamse vriendin en blogger Petra Poudèl. Pastology heeft een #easydoesit versie in één pan.
Nodig voor 2 personen:
160 g aardappelen in kleine blokjes gesneden
100 g sperziebonen in stukjes van 4 cm
300 g handgemaakte trofie, deze vind je op pagina 50 van het boek.
130 g pesto Genovese, volgens recept uit Al dente as F*CK
120 ml pastawater
Eventueel peper & zout en geraspte pecorino
Bereiding:
Kook de aardappelen in (eventueel) gezouten water, voeg na enkele minuten de sperziebonen toe. Probeer het geheel beetgaar te koken. Vogens de koks van Pastology is dat ongeveer na 5 minuten het geval. Voeg je zelfgemaakte trofie toe aan de pan met aardappelen en bonen en kook nog even tot de pasta gaar is. Giet het geheel af en bewaar 120 ml kookvocht. Meng de pesto er langzaam door en voeg beetje bij beetje het kookvocht toe om het geheel te binden. Niet meer verwarmen, want dan verliest het gerecht zijn groene lentekleur. Serveer de trofie direct met wat zout & peper. Rasp erwat pecorino overheen.
foto: Cover de Nieuwe Wild Keuken
WILD in de keuken. Een nieuwe benadering, om met afgeschoten wild om te gaan. Gereons Keuken Thuis vroeg zich ruim tien jaar geleden al in een blog af, wat er zou gebeuren met al het hertenvlees, dat werd afgeschoten in de duinen. Het antwoord was niets! Eigenlijk te gek voor woorden, dat je dieren bejaagd en ze dan niet opeet. Ik schreef in 2016: “Afschieten is de nieuwe remedie.. Wat een gemiste kans en zonde van de kogels. Het intrigeert me mateloos wat er gaat gebeuren met het vlees van de afgeschoten gezonde dieren. Ik mag toch aannemen dat het ter consumptie wordt aangeboden en niet naar een destructiebedrijf wordt gebracht.”#nowaste Gelukkig zijn ze bij wildhandel De Predetariër een andere mening toegedaan en schreven een kookboek. De Nieuwe Wild Keuken, waarin wildbeheer en lekker eten prima samen gaan. Een boek vol verhalen over wildbeheer en 125 recepten, Van ree-roti en loempia’s van wild zwijn tot rendang van hert en de beroemde reerug tataki, om eens thuis te proberen. GKT gaat er mee aan de slag tijdens de wilde weken.
De Nieuwe WILD keuken. (ISBN 9789090397542 ) uitgave van De Predetariër en kost € 34,99
foto: Pasta net hertenbolognese.
RECEPT: Bolognese van hert.
Nodig:
3 el olijfolie
125 g spekblokjes (van wild zwijn)
1 wortel in blokjes (brunoise)
1 stengel bleekselderij in plakjes gesneden
1 grote ui gesnipperd
500 g hertengehakt
3 tenen knoflook fijngehakt
1 blikje tomatenpuree
200 ml witte wijn
1 blik gepelde tomaten
2 takjes tijm
2 laurierblaadjes
2 takjes rozemarijn
100 ml melk
peper & zout
400 g pasta naar keuze, GKT kiest voor tagliatelle
Bereiding:
Verhit de olijfolie in een pan en bak hierin de spekblokjes goudbruin. Voeg de wortel, bleekselderij en ui toe en bak deze mee tot ze zacht zijn. Voeg hierna het hertengehakt toe en rul het totdat het lichtbruin is. Voeg de fijgehakte knoflook toe. Roer de tomatenpuree erdoor en bak deze ongeveer 1 minuut mee. Blus af met de witte wijn. Doe de gepelde tomaten uit blik erbij en de kruiden. Roer de melk erdoor en laat het geheel zo’n twee uur op laag vuur suddderen. (GKT zet in Frankrijk de pan in een verwarmde oven. Geen omkijken naar) Breng het geheel later op smaak met peper en zout. Voeg tijdens het kookproces soms wat water toe, indien je de saus te droog vindt. Kook de tagliatelle volgens de gebruiksaanwijzing en bewaar wat kookvocht om de saus te liëren. Meng de saus, kookvocht en pasta goed door elkaar en serveer direct in diepe borden.
Noot: deze boeken werden mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverijen. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Kerstrally 2025, de laatste loodjes. Gereons Keuken Thuis ziet het als de wvttk* van de kerstrally-blogs van 2025. Van die kerstdingen, die je, vlak voordat het kerstgedruis gaat starten, nog even wilt aanstippen. Velen maken zich erg druk zo richting de kerstdagen. Er moet worden gekookt, alsof je net afgestudeerd bent als SVH meesterkok. Je moet wijnen schenken als een ware sommelier. En dat alles met een fijne grimlach*, juist ook tegen die zwager, die je helemaal niet op bezoek wilt hebben. Fijn toch, die dagen van verbroedering en latente competitie. GKT maakt zich daar in zekere zin ook schuldig aan door veel over Kerst te bloggen. Anyway, de laatste loodjes zijn zwaar en het moge de pret niet drukken. Komend weekend is alles weer voorbij.
foto: Cover Proeven van Frankrijk.
Proeven van Frankrijk. Meerdere malen stond GKT in een boekhandel in Béziers met de Franse versie van dit lijvige boek in zijn handen. De grote stapel nog te lezen en dégusteren boeken weerhield mij het te kopen. Plus tard* was het motto. Proeven van Frankrijk is boek uit de vermaarde serie van François-Régis Gaudry, Frankrijks culinaire allesweter. Deze maître grossiert samen met zijn vrienden in het schrijven van culinaire werken, vol trivia en verhalen. Met, wat in Frankrijk gebruikelijk is bij kookboeken, een vette clin d’oeil* Alles komt aan bod, van veerassen tot kazen, het bierlandschap, pots aux feus en vermaarde culi’s zoals madame Sand en Alexandre Dumas. Niets uit de zeshoek wordt vergeten in tekst en beeld. GKT gaat de komende kerstdagen smullen van dit boek. Recensie volgt in het nieuwe jaar. Een perfect cadeau voor de francofiele thuischef. Uitgave van Lannoo.
foto: De kazen van Wyngaard uit de foodybox van Kroon op het Werk.
Borrelrecept met Wyngaard truffelkaas. Tijdens het jubileumfeest van Kroon op het Werk, toverde één van de jongens van Wyngaard kaas voor Gereons Keuken Thuis een heuse één persoons truffelborrelplank in elkaar. Reuze gezellig om ook met Kerst te doen.
foto: Borrel at SeaSpot.
foto: Viognier/chardonnay blend van Terres2Freres..
RECEPT voor borrelplank van Wyngaard kaas. (plus vlaggetjes) voor 4 personen.
Nodig:
1 Wyngaard kaas truffelsmaak.
100 g Tête de Moine
50 g krokante toastjes
250 g rode druiven
60 ml vijgenchutney
120 g lucques olijven uit Bize Minervois
50 g aardappelchips
60 g (truffel) salami, in elkaar gedraaid als roos.
50 ongebrande noten
100 g dadels gevuld met roomkaas
Bereiding:
Zet een mooie plank klaar. Haal de truffelkaas uit de verpakking en snijd deze in dunne plakjes. Leg ze op de plank in een wieltje. Was de druiven en laat uitlekken. Leg op de plank als trosjes. Schep de vijgenchutney over in een laag kommetje. Maak een roosje van de dun gesneden salami door deze om en om over een glasrand te draperen. (zoek een instructievideo op internet.) vul bakjes met de dadels, chips, olijven en ongebrande noten en zet deze op de plank. Doe het zelfde met de Tête de Moine en een bakje toastjes.
foto: Fleurie van Domaine de la Rizolière.
Serveer de borrelplank met een witte viognier/chardonnay blend van Terre2Freres of een rode Fleurie van domaine de la Rizolière.
foto: Helemaal 2025 zo’n kerstdeoratie.
Opmerkelijke kersthanger. Kerstboomversiering 2025: hang je satisfyer in de boom. Een opmerkelijke, maar ook een vrolijke trend. Helaas heeft GKT geen satisfyer om in de boom te hangen, maar niet getreurd: zo vlak voor kerst vond ik in Heemstede bij de blauwe grootgrutter een aubergine, leuke kerstdecoratie voor de kenner. Hij hangt inmiddels al in de boom te shinen. Zo zie je maar, dat zelfs de supermarkten denken aan satisfaction.
foto: Een banket in het Gallische dorpje.
Gallisch koken met Asterix en Obelix. In Gallië is het de goede gewoonte, om na gedane arbeid of een geslaagd avontuur gezamenlijk de tafel te delen voor een heuse grande bouffe. Lekker smullen van allerlei gerechten in goed gezelschap en heel belangrijk: elkaar verhalen vertellen. Dat zonder gestoord te worden door muziek van een Gallische bard of een aandacht vragende smartphone. Dat is en was zo. In de veertig albums van Asterix komt elke keer deze Gallische gewoonte als hekkensluiter voorbij. GKT koos voor de kerstrally een fijn recept van Gilles Goujon, *** chef uit de Aude.
RECEPT: Salade de pommes de terre à la Bitteroise van oma Lulu. GKT paste de receptuur uit het Franse kookboek, Les 40 banquets d’Astérix wat aan, waar nodig, want niet iedereen heeft tijd om eieren gedurende 40 minuten op precies 62° C. te garen. Hetzelfde geldt voor de adviestemperatuur van het spekschuim uit de kidde.
Nodig:
200 g gerookt spek in blokjes
6 grote aardappelen
6 eieren
2 gele uien
50 g gekonfijte trostomaatjes uit de oven. (noot: Goujon geeft in het kookboek geen recept hiervoor)
bundeltje bosuitjes
balsamico azijn
300 ml room
een scheutje EV olijfolie
zeezout en zwarte peper uit de molen
Voor de mayonaise:
3 eidooiers
2 el citroensap
2 tl Dijon mosterd
200 ml zonnebloemolie
1/2 tl zout (dit laat GKT afwezig)
Bereiding
Bak de blokjes spek uit en laat deze als ze bruin zijn uitlekken op wat papier. Giet het vet uit de pan, voeg de room en spekjes toe en laat het geheel 40 minuten zacht trekken. Haal hierna de spekje eruit en zet apart. Zeef de room en doe deze in een kidde. Voeg twee gaspatronen toe en probeer het roommengsel au bain marie op 62° C te houden. Kook de eieren zoals je bent gewend en laat ze schrikken in koud water. Pel ze hierna voorzichtig, om de eieren heel te houden. Zet de eieren apart. Kook de aardappelen in de schil gaar en laat afkoelen. Snijd de aardappelen in fijne blokjes. Snijd de gele uien in dunne rinegtjes. Hetzelfde doe je met de bosuitjes. Halveer de gekonfijte tomaatjes. Meng alle ingrediënten in een slakom door elkaar. Maak met de eidooiers, mosterd en citroensap een glad mengsel, giet hier straaltje voor straaltje de zonnebloemolie door totdat er een fijne mayonaise ontstaat.
Schep in een diep bord de gemengde salade en schenk hierover wat een klein beetje balsamico en olijfolie. Roer er wat zelf gemaakte mayonaise door en maak af met wat zout en een draai zwarte peper. Leg er een doorgesneden ei op. Spuit op het ei de licht lauwe spekroom uit de kidde en garneer het geheel met wat drooggedepte spekjes.
foto: Cover Spice it up zonder Meuk van Caroline Wimmers.
Zoutarme kerstdagen? Kerstdagen en zout! Een heikel punt in GKT, want in deze tijd hebben grootgrutters de heerlijkste dingen in hun assortiment, die je doen likkebaarden. In de supermarkten ontwaart GKT heerlijke K & K gerechten voor een #easydoesit kerstdiner. Het nadeel van al deze feestelijk bedoelde producten schuilt hem in de gehaltes zout, zoet en (verzadigd) vet. Daar schrik je toch wel van. De Hartstichting adviseert maximaal 6 gram zout per dag. Tel eens de hoeveelheden op van gemiddelde producten uit de supermarkt en je schiet daar tijdens de Kerstdagen ruimschoots overheen. Dat vraagt om creatief te werk te gaan met minder zout. Met het gebruik van bijvoorbeeld de zoutloze Jonnie Boer specerijen, verse kruiden of de mixen van “huismanager”Caroline Wimmers uit haar boek Spice it up zonder meuk.
“Spice it up zonder MEUK is een bijzonder origineel boek, omdat het uitgaat van kruidenmixen, die je zelf thuis maakt. Het voordeel is, dat je de zoutpot kunt laten staan, niet meer afhankelijk bent van non descripte mixen vol additieven in de supermarkt en je geld bespaart. Huismanager Caroline ging ermee aan de slag en het resultaat is een praktisch boekje met 25 kruidenmixrecepten, telkens vergezeld van een recept.” (uit Gereons Mag lente-editie 2024)
foto: Peren in de pot gehakt.
Pearmania. Peren en GKT zijn in de herfst en tijdens de feestdagen onlosmakelijk met elkaar verbonden. In mijn jeugd raapten we peren van de grond onder de bomen en maakten daar perenstroop van. Dat was in de tijd van de Perestrojka (wat waren de tijden toen anders en vol hoop), een woord, dat door mijn vader al snel werd verbasterd tot Perenstroopja. GKT is sedertdien altijd wat met peren blijven doen. Gekookt in Spätlese of met Beaujolais siroop. Voor bij eend, in een Poire Belle Hélène of bij kaas. De laatste jaren fungeren homecooked peren in een potje vooral als kerstkaart voor buren. Een taakje dat GKT tijdens de kerstrally met liefde kwijt.
foto: Een grote Poire belle Hélène in Cap d’Agde.
foto: Cover En finir avec Eddy Bellegueule.
Frans lezen. Dit najaar las GKT een interview met professor Edouard Louis, schrijver en jonge docent Franse taal & literatuur in Parijs en New York. Mijn interesse was gewekt. Wat een leven! Deze schrijver heeft een bewogen jeugd achter de rug in Noord Picardië, een jeugd van armoede en geweld, waaraan hij zich inmiddels heeft ontworsteld. In zijn autobiografische roman En finir avec Eddy Belleguelle, zijn debuut uit 2014, vertelt hij over het verstikkende milieu op het platteland, waar hij opgroeide. Alcoholisme, geweld, homofobie en racisme, waaraan hij door zijn studie wist te ontsnappen. Edouard Louis schrijft veelal hyperpersoonlijke boeken. Geen vrolijke kost, maar wel een boeken, die je een heel ander Frankrijk laten zien dan dat van Emily in Parijs.
foto: Les figues de Meggy!
RECEPT. Een easy does it vijgendessert van Meggy Oostdijck.
Nodig 2 personen:
3 rijpe vijgen
flinke klont roomboter
grote eetlepel goede honing van de imker
Bereiding:
Doe in de steelpan de boter en de honing en verwarm dat, doe de stukjes vijg erbij en laat het 5 a 10 minuutjes rustig sudderen zodat de smaakjes kunnen vermengen. Serveer er een bolletje ijs bij of hangop en doe er wat nootjes of granola over heen. Smakelijk!
Kerst in het paleis. Lizet Kruyff is geen onbekende gast op GKT. Al vele malen verschenen er van haar schrijvershand leuke verhalen op mijn blog. Of het nu gaat om Mozart, Jeroen Bosch, kersenpitten of dronken tomaten. Lizet pluist alle boeken, archieven en bibliotheken uit om een mooi culinair historisch verhaal te vinden. Maar…, haar grote passie ligt bij de Oranjes. Onlangs verscheen het feestelijke boek over de studietijd van prinses Juliana. Vandaag steekt Lizet als aftrap van de kerstrally op GKT de kerstboomkaarsjes bij de jonge prinses Wilhelmina aan.
foto: de kerstboom ten paleize.
Feest tijdens de tienerjaren van koningin Wilhelmina. Ik noem die wel eens ‘limonadefeestjes’. De tijd van blindemannetje spelen net de hofhouding rond de kerst is wel voorbij. Speciaal voor de prinses komen er feestjes met leeftijdsgenootjes.
Ik doe al jaren onderzoek naar het culinaire reilen en zeilen aan het hof, en op dit moment ligt de focus weer op de Belle Epoque . Ofschoon haar inhuldiging moet wachten op haar 18de verjaardag, gaat het natuurlijk om het dagelijkse leven van koningin-regentes Emma en koningin Wilhelmina. Hoe ontvouwt zich dat ná het overlijden van koning Willem III? Ik heb beeld zo langzamerhand, en heel veel details en leuke weetjes. Het onderzoek zet ik nog even voort de komende tijd, dan maak ik een selectie voor het onderhanden boek.
Bijzonder vind ik de manier waarop Wilhelmina de feestdagen viert met haar leeftijdsgenootjes. Bij verjaarsfeestjes, Pasen en Kerst hebben de genodigden keus uit orangeade, frambozenlimonade, orgeade, citroenlimonade. Soms komt daar nog warme chocolademelk bij.
In de loop der tijd worden de bijgeleverde hapjes interessanter. Af en toe hoor je de stem van het koninginnetje: ‘het vlees voor de sandwiches moet dún gesneden zijn’. Ze leert haar wensen kenbaar te maken. Zó wil ze het graag. Het mag allemaal wat eleganter en verfijnder, dan voorheen, voor de jongedame en haar gasten.
Wanneer ze 17 is heeft ze met de kerst een zaal vol vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd. Voor het gezelschap wordt ananasijs, tutti-frutti-ijs en heel deftig sorbet de poires besteld en sandwiches met kalfsvlees en ossentong. Natuurlijk zijn er biscuits, wafeltjes, oublies, en kleine taartjes. Het is eigenlijk ieder jaar een variatie op hetzelfde thema. Soms is het aardbeienijs, en soms is het gewoon tutti-frutti met biscuits. Soms krijgen de gasten frou frou, fondants en chocoladeflikjes aangereikt, een andere keer zijn dat droge geleitjes (vruchtenkoekjes).
De hofkoks doen dagelijks hun best om de jonge koningin aan een breed scala van gerechten te laten wennen. Sommigen vallen niet zo in de smaak. Zo’n eendagsbloem is de Coupe Jacques, zo gewaardeerd door Joop ter Heul en haar vriendinnen. Taart, pudding, ijs, doet het meestal wel goed. Allengs worden de nagerechten wat meer volwassen: dame blanche au kirsch, bombe Prinz Pückler, mousse à l’ orange (soms glacé), aardbeiengelei met champagne, charlotte Siberiènne, geflambeerde perziken of mousse au chocolat.
foto: voorheen tutti frutti of macedoine de fruits.
Maar we moeten het eigenlijk even over tutti frutti hebben. Het is een term, die in de loop der tijd op andere inhoud geplakt wordt. Wij kennen het wellicht nog vooral als gedroogde vruchten die geweekt werden en dan als nagerecht met vanillevla geserveerd, bij voorkeur een beetje lauwwarm. In de 19de eeuw kan het ook iets heel anders betekenen, zoals gekonfijte vruchtjes die zijn fijngehakt, zoals ze door het cassata-ijs gaan, of door de chipolatapudding. Er is ook tutti-frutti-limonade te koop. Gezien de context blijkt het eveneens de benaming voor wat later ‘macedoine des fruits’ wordt genoemd, en wat nu in glas of blik als fruit cocktail door het leven gaat. Van Italiaans naar Frans naar Amerikaans, zoals je dat nu ook nog in blik kunt krijgen. Uitsluitsel daarover vind ik in het Kook- en Huishoudboek, waar het recept voor een Bombe Tutti-Frutti te vinden is op pagina 1153. Bekleed de binnenwanden van een bombe-vorm met een laagje aardbeienijs en vul de nog overige ruimte met marasquinijs, waardoor wat macédoine van vruchten gemengd is.
foto: Tutti frutti bombe uit het Kook- en huishoudboek, Wie beschikt er nog over zo’n vorm?
Die term macedoinevan vruchten zie je eind 19de eeuw ook op het koninklijke menu verschijnen. En in de krant als onderdeel van het diner dat de koninginnen aangeboden krijgen in Middelburg in 1994, Daarvoor is wel een keukenbrigade aangerukt van een chic restaurant uit Amsterdam, Zomerdijk Bussink.
foto: Nieuws van de Dag, 23 augustus 1894 Bezoek HHKKHH aan Zeeland, op het menu ook Macedoine au Kirsch
Het eenvoudigst is het om kant-en-klare vruchtencocktail aan te schaffen, je kunt er nog wat gehalveerde pitloze blauwe druiven aan toevoegen voor wat meer kleur. Dan schenk je er op basis van het vruchtensap uit blik of pot gelatine bij. Verdeel de vruchten over coupes en schenk er de gelatine over. Rustig laten opstijven. Desgewenst garneren met slagroom waardoor je een eetlepel marasquin roert. En wat voor feestelijks je verder wenst: wafeltje, eetbare kerstdecoratie, amandelflinters of ander strooisel.
foto: detail van macedoine des fruits in gelei.
Wil je het ouderwets doen en plantaardig, dan doe je het volgens het recept in Elle : lees hier het recept.
Dank aan Lizet Kruyff voor deze royale aftrap van de #kerstrally 2025.
Soep uit de Béarn. Geen garbure…. De Béarn is één van de voormalige streken, waaruit het huidige département Pyrenées Atlantiques is voortgekomen. Een streek met een totaal ander karakter dan het meer westelijk gelegen Baskische gedeelte. De hoofdstad van de Béarn is Pau, voormalige residentie van Hendrik IV, koning van Navarra en later van Frankrijk. Als je deze stad bezoekt, tref je een fenomenaal uitzicht op de toppen van de Pyreneeën, een erfenis uit de tweede helft van de negentiende eeuw, toen veel Engelsen hier neerstreken vanwege de schone berglucht. De Bëarnais spreken, anders dan hun provinciegenoten geen Baskisch, maar hun eigen Gascoonse variant van het Occitaans, dat je ook in de stad Bayonne aantreft. De streek heeft vanwege zijn historie en ligging een geheel eigen karakter.
foto: Stevige koolsoep met kikkererwten.
Bergen en groene dalen wisselen elkaar af. Er zijn grote verschillen tussen de gebergtebewoners, veelal werkzaam in de landbouw en veehouderij. Het zwarte varken speelt hierin een grote hoofdrol en in hoger gelegen gedeelten weiden de herders hun schapen voor de kaas. Er wordt witte wijn geproduceerd op de steile hellingen van de bergen. Witte Jurançon. Daarnaast is de Béarn bekend vanwege de industrie van ambachtelijke producten in de dalen. Hier vind je van oudsher de industriearbeiders, wekend in de productie van bijvoorbeeld baretten, die een typisch product van de Béarn zijn. (Wat zou Emily uit Parijs denken, als zij wist dat ze een echte herderspet draagt?) Er wordt sinds de jaren 50 van de vorige eeuw gas gewonnen in de vlakte aan de voet van de Pyreneeën.
foto: De funiculaire in Pau
De Béarnais hebben één ding gemeen met elkaar. Ze houden van stevige kost. Ham en schapenkaas uit de bergen, eenden- en ganzenvet, poule au pot, bonen en varkensvlees. Glas stevige rode wijn erbij. Het verklaart de zogenaamde Franse paradox. Het houdt je lekker warm. Garbure, de kool en bonensoep met eend en varken is het emblematische gerecht van deze streek. Het laatste beetje van deze soep hap je op met in een rest rode wijn gedrenkte snee brood. Helaas is de Béarnaise saus geen lokaal gerecht. Dat is een 19-eeuwse uitvinding uit Ile de France. Lees het recept voor deze saus hier.
video: Sudderen maar.
RECEPT voor vega koolsoep met kikkererwten. GKT ging aan de slag met een vega versie van stevige koolsoep. Ook in de Midi merk je, dat de seizoenen veranderen. Op woensdag biedt een jonge vrouw haar groentes aan op het abdijplein in het dorp. Het is herfst dus verschijnen er pompoenen, koolsoorten en knollen. Een prima basis voor een stevige soep.
Nodig:
½ groene kool
1 pot kikkererwten uitgelekt
1 meiraap in blokjes gesneden
½ courgette in blokjes gesneden
3 tenen knoflook, fijngehakt
1 ui
bouquet garni van tijm, rozemarijn en laurier
1 grote aardappel in blokjes
1 wortel in blokjes
Peper en zout naar smaak. GKT liet dit achterwege vanwege het zoutarme karakter.
1,5 l groentebouillon
rode wijn en oud brood
Bereiding:
Fruit de ui en knoflook in een ovenbestendige pan met wat olie totdat ze licht bruin zijn. Voeg beetje bij beetje de wortel, meiraap, courgette en aardappel toe. Bak kort mee. Zet de oven op een lage stand, bijvoorbeeld 100 graden. Voeg de warme groentebouillon toe, het bouquet garni, de uitgelekte kikkererwten en in reepjes gesneden groene kool. Breng aan de kook en zet de pan gedurende 45 minuten de warme oven. Roer de soep tussentijds door. Drenk een aantal sneden oud brood in een restje stevige rode wijn en leg deze in een soepbord. Maak de vega koolsoep op smaak met peper en zout en schep deze in de borden. Serveer direct.
Tip: voor de pit snijdt GKT er nog wat, in Spanje gekochte piquillos, groene pepertjes in ringetjes doorheen.
Pascale Naessens: Eén Pan. Een nieuw boek van deze Belgische vedette, die geen nadere introductie behoeft op GKT. Maar….. voor degenen, die wat hebben gemist: Pascale Naessens is een Vlaamse bestseller auteur. Zij schrijft met de regelmaat van de klok nieuwe kookboeken, waarin zij naast recepten, ook haar levensfilosofie over eten deelt. Speels koken, opdat je licht in je vel blijft zitten. Hierop heeft zij patent. Alles uit eigen jarenlange ervaring en in eenvoud. Want dat is de basis voor een goede gezondheid en maakt, zoals deze schrijfster het zelf zegt gelukkig. In Eén Pan etaleert Naessens opnieuw haar motto: lekker eten is geen straf, maar een verrijking van je leven. Ja makkelijk gezegd, hoor ik mijn lezers nu denken. Je moet er wel tijd voor hebben en kennis. In Eén Pan rekent Pascale af met de mythe, dat gezond eten omslachtig is. Geen stress in de keuken, alles klaargemaakt in één pan, ideaal dus voor wie weinig tijd heeft. Eerste tegenwerping hierbij getackeld.
foto: Cover Eén Pan, speels in de keuken, licht in je vel.
Eén Pan staat vol met kakelvers eten en pure prodcuten. Precies, zoals we gewend zijn van Pascale Naessens. Geen kunstmatige toevoegingen en bomvol sfeer & inspiratie. Vers en gezond koken en eten, zeker zoals de schrijfster het presenteert, is geen enkele moeite, op welk moment van de dag dan ook. Voor GKT zijn de boeken van Naessens altijd welkom voor “balansdagen”, als er weer eens teruggekeerd moet worden naar het regime van GKT. Lekker bladeren door Eén Pan geeft GKT dan ook weer direct inspiratie voor de komende herfst in het Occitaanse land. Een dagje te veel zout, te veel zoet of andere verboden vruchten kun je mooi afwisselen met een fijn speels en licht gerecht van Pascale. Vooral als het met liefde is gemaakt, lijkt GKT dat geen slechte optie.
Eén Pan, speels in de keuken, licht in je vel, start met ontbijtjes, vaak klaargemaakt door haar partner Paul. Kleine verwennerijtjes, zoals cashew-kokospudding met gebakken aardbeien of voor de eierenliefhebber oeufs en cocotte met champignons en gerookte forel. Zo begin je de dag goed. Plant based in de hoofdrol, een rode draad in het dagelijkse dieet van Pascale. Veel vlees eten is helemaal niet nodig, ook met groenten kom je een heel eind. Plan eens een vegetarisch dagje in. De aubergines met krokante kikkererwten op het mooie diepgroene keramiek van haarzelf zien er aanlokkelijk uit. Of wat te denken van groene gazpacho met burrata en pistacchio’? En vlak de huisgemaakte peterselie-olie niet uit. Overal voor te gebruiken. Via vis in vele hoedanigheden, een zelfgemaakte citrus – en gembertonic belandt Eén Pan bij vlees, dat je met respect bereid. Eet hiervan minder, maar kies voor beter vlees. Bijvoorbeeld in een pittige lamsstoofpotje met bloemkool. Gepresenteerd op de nieuwe keramieklijn van Pascale met de naam Verde Lanza (verweerd groen), dat je vaak op het eiland Lanzarote ziet. Witte huizen met door zon gebleekte groene luiken. Koffie en wat lekkers worden niet vergeten en fijne desserts. Wat te denken van pistachenoten-ijscrème? En zo is de cirkel in dit nieuwe kookboek van Pascale weer rond. Met lichaam en ziel al je zintuigen laten genieten van met liefde bereid eten. Al is het dan bereid in Eén Pan.
Eén Pan, speels in de keuken, licht in je vel. Pascale Naessens. (ISBN 9789020981612) is een uitgave van Lannoo en is te koop voor € 29,99
Noot: dit boek werd mij als recensie-exemplaar gestuurd door de uitgeverij. De bespreking hier is mijn eigen mening. Lees ook de disclaimer
Reacties laden....
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.
