{"id":3937,"date":"2017-10-23T08:55:40","date_gmt":"2017-10-23T06:55:40","guid":{"rendered":"http:\/\/gereonskeukenthuis.nl\/blog\/?p=3937"},"modified":"2017-10-23T08:55:40","modified_gmt":"2017-10-23T06:55:40","slug":"surimam-cooking","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gereonskeukenthuis.nl\/blog\/surimam-cooking\/","title":{"rendered":"SuriMAM Cooking."},"content":{"rendered":"

<\/a>\u00a0foto: cover\u00a0SuriMAM<\/span>\u00a0cooking<\/span>.<\/p>\n

SuriMAM<\/span>\u00a0cooking<\/span><\/b>, op zoek naar de soul van de Surinaamse keuken. Dat is de zussen Moreen,\u00a0Aretha<\/span>\u00a0& Martha wel toevertrouwd. Zij namen de passie voor en “het –soso<\/span>\u00a0lobie<\/span>– met liefde” bereiden van eten over van hun moeder, die in de jaren zestig naar Nederland verhuisde. Eten was altijd een feest bij de zussen thuis. Oma’s en tantes sneden de ingredi\u00ebnten en de kinderen scharrelden rond in de keuken. Op deze wijze kregen de drie dames hun familieverhalen en keukengeheimen met de paplepel in gegoten. (Of eten ze in Surinaamse gezinnen geen pap?)<\/p>\n

De moeder van het drietal verhaalde hoe zij op het platteland opgroeide. Heel andere beleving dan de flat in Dordrecht en later in Amsterdam. Inmiddels kennen de zussen het land van herkomst op hun duimpje en denken vaak aan de geur van bloemen, planten en kruiden langs de dreven. Nippend aan gemberbier onder de zwoele tropische\u00a0avondluchten<\/span>. Hun groene moederland. De basis van hun met –soso<\/span>\u00a0lobie<\/span>– bereiden van eten.<\/p>\n

Ik moet bekennen, dat ik niet veel weet van de keuken van Suriname. Niet uit desinteresse, maar de focus van\u00a0Gereons<\/span>\u00a0Keuken Thuis ligt toch vooral in het Europese bassin. Daarnaast, dat is een minder positieve herinnering,\u00a0 hadden voormalige collega’s de gewoonte om tussen de middag Surinaamse broodjes en roti te halen bij Tjin’s. Als deze maaltijd in de kantoortuin was genuttigd rook\u00a0de afdeling de hele\u00a0 middag naar vet. Persoonlijk vond ik het altijd vrij zwaar eten. De\u00a0tjauw<\/span>\u00a0min soep van een\u00a0warung<\/span>\u00a0naast het huis met de kabouters aan de Ceintuurbaan was daarentegen wel heerlijk en evenwichtig. Tijd dus voor een hernieuwde kennismaking met de Surinaamse keuken.<\/p>\n

Suriname is een smeltkroes van culturen, Indianen, Creolen, Hindoestanen, Javanen en Chinezen deden een spreekwoordelijke duit in het “culinaire” zakje van dit land. Een klein stukje Libanees, een beetje Joods of Hollandse kost erbij en je hebt een echte\u00a0melting<\/span>\u00a0pot. Het boek start met de Surinaamse voorraadkast en uitleg over ingredi\u00ebnten. Tegenwoordig zijn deze producten natuurlijk overal te koop.<\/p>\n

Het eerste hoofdstuk, “Tang\u00a0boeng<\/span>,\u00a0switi<\/span>\u00a0srnanan<\/span>” verhaalt over de koloniale periode en de herinneringen, die de moeder van Moreen,\u00a0Aretha<\/span>\u00a0& Martha hieraan heeft. Daarbij horen de emblematische bruine bonen met rijst en kip, gele\u00a0pesie<\/span>\u00a0(erwten) met karbonade en rijst of\u00a0 het nostalgische gerecht roti en de\u00a0tjauw<\/span>\u00a0min. Laten we vooral de pom niet vergeten.\u00a0De jaren 70 waren de tijd voor de zussen van het avondje AVRO. ’s Middags gonsde het al in de keuken om de hapjes klaar te maken, voordat\u00a0Toppop<\/span>\u00a0en Hans van der\u00a0Togt<\/span>\u00a0(wie had daar geen\u00a0crush<\/span>\u00a0op?) hun gewag maakten op de kijkbuis. Vis als\u00a0kwie<\/span>\u00a0kwie<\/span>\u00a0masala met oker,\u00a0telo<\/span>\u00a0(gebakken cassave) met bakkeljauw, kokos koekjes en limoenwater op de bank!<\/p>\n