Eten uit de volkstuin, Marleen van Es.

 foto: Eten uit de Volkstuin

Op een boogscheut van het centrum van Utrecht ligt een idyllisch stekkie, een echte trésor caché. Het is midden juli en misschien wel de warmste dag als een groep van foodbloggers en ik aanschuiven aan de tafel van Marleen van Es. We brachten allen een gerechtje mee voor deze middag à la campagne. Marleen had de witte wijn al gekoeld. (in de kruiwagen natuurlijk)  Want zij bestiert deze verborgen schat. Al acht jaar, met vallen en opstaan, heeft zij een weelderige volkstuin, die haar en haar gezin jaarrond van de mooiste groente en fruit voorziet. Het is de passie van Marleen, zij is graag dicht bij de aarde.

Maar er is meer. Marleen is fotografe en vormgever en weet op een aantrekkelijke wijze de producten en gerechten te vereeuwigen. Het resultaat hiervan is te zien op haar blog etenuitdevolkstuin.nl Zij deelt hier haar ervaringen, tips, foto’s en recepten. Marleen heeft een scherp oog voor alles wat haar volkstuin biedt. En daar doet ze heel veel aan, zoals ze me eens toevertrouwde. Zo klimt ze rustig op een keukentrapje om toch wat meer perspectief te krijgen in een foto van een groentebed. Maar dat terzijde.

En nu is daar Eten uit de Volkstuin, het boek, uitgegeven door Nieuw Amsterdam. Een project, dat als vanzelfsprekend volgde op alle activiteiten van Marleen. Een kleurig en mooi vormgegeven boek, waarin zij de lezer meeneemt door de seizoenen van haar tuin. Met inspirerende tips voor je moestuin, en met heerlijke gerechten. Zonder vlees en een enkel recept met vis. Want groente is multi inzetbaar.

Het tuinjaar van Marleen start in de lente, de plantenvakken klaar maken, zaaien en het eten van jong groen. Eventueel een glaasje homemade vlierchampagne erbij. Frisse smaken in een doperwtensoep met erwtenscheuten of lekker rinse kruisbessenjam met vlierbloesem.

Zomer, Marleen fietst nog net niet blootsvoets naar haar weelderige tuin. Alles groeit en bloeit, courgettes, fruit, bonen etc.. Tijd om te oogsten en in te maken. En te genieten aan de tafel naast de druif. met artisjoktaartjes, courgettecake met citroen en lavendel en snijbietpakketjes. Marleen geeft veel diverse courgetterecepten, omdat de oogst van deze vrucht elk jaar weer groter dan groot is.

Herfst, de groentevakken worden kaler, maar er is nog veel te genieten van al het eetbaars, Oost-Indische kersbloemen, pompoen, uien en look. Voor in een salade Niçoise, een linzenburger en een spicy pompoensoep. Alles direct uit haar volkstuin.

Dan komt de winter en gaat de tuin van Marleen rusten. Ze geeft tips voor bodembedekking en hergebruik van resten voor compost. Ze beschermt de fruitbomen tegen vraatzuchtige konijntjes. Er staat nog wat boerenkool. Tijd voor wintergroenten, zoals rodekool met sinaasappel, een borlottibonenburger en voor het zoet peren-notentaartjes.

Het jaar is rond in het boek Eten uit de Volkstuin van Marleen van Es. Een boek vol verhalen, vol ideeën, gerechten en smakelijke fotografie. Een aanwinst in Gereons Keuken Thuis en wellicht op mijn Amsterdamse balkonnetje. Want, mijn handen jeuken na het lezen van alle moestuin ervaringen. Ik ga er meteen mee aan de slag. Well done, Marleen!!!

Eten uit de Volkstuin van Marleen van Es (ISBN 9789046819005) is een uitgave van Nieuw Amsterdam, nieuwamsterdam.nl en kost € 24,95

Reis om de wereld in wijn en spijs

 foto: de flessen staan klaar.


Een reis over de wereld in wijn en spijs. Dat vindt Gereons Keuken Thuis een prima nazomer thema. Vorige week verzorgde ik een thema wijnproeverij voor vriendin G. Zij was jarig en wilde iets aparts. Zo gezegd zo gedaan. We brainstormden en maakten een programma. Het werd een wereldwijnen proeverij in een sfeervolle galerie. Vriendin G. is hoog culinair begaafd en maakte de hapjes bij de wijnen. Spannende combinaties. Dus laten we op pad gaan.
De tour startte in Zuid Afrika met een rosé vonkelwijn NO House, Deze bubbel is gemaakt van pinot meunier (ja die uit de Champagne) en de Zuid Afrikaanse pinotage druif. Een mond vol framboos en viooltjes. Deze wijnmaker begaan met het lot van mensen zonder huis. van elke fles gaat een halve euro naar zijn huisvestingsproject. Nog een reden om deze wijn in te slaan. Wij aten er een groentespiesje met een spicy salsa bij. Ik moet haar nog steeds het recept ontfutselen.
De Atlantische Oceaan werd overgestoken en wij belandden op de flanken van de Andes. Een witte wijn, La Padrera uit Mendoza stal de show. Gemaakt van de emblematische torrontés druif. Fris en kruidig voor bij de céviche van witvis.
De volgende halte lag 180 kilometer boven Mumbai. India dus, waar je niet van zou verwachten dat er mooie wijnen vandaan komen. In het Nashik gebied, oorspronkelijk een gebied voor de productie van tafeldruiven, maakt Rayeev Samant mooie wijnen van de grote druivenrassen. Hij leerde de kneepjes van het vak in Californië, waar hij jaren woonde en werkte in Sillicon Valley. We proefden een mooie riesling van Sula wines, vol en aromatisch bij de curry in een klein potje. En daar lijkt deze wijn voor bedoeld te zijn.
De reis ging verder naar Nieuw Zeeland, waar een ex mosselkweker een fijne en duurzame pinot noir maakt. Iedereen verklaarde hem voor gek om op de onherbergzame zuidpunt van het eiland te starten. Het resultaat mag er zijn, de Flaxbourne pinot noir. Voor bij de lansham met saus Monégasque.
Nu we toch op het zuidelijk halfrond waren bezochten we South East Australia, voor een volle hout gerijpte shiraz. Nottage Hill van Hardy’s, één van de oudste wijnbedrijven van Australië.  Donker, peperig een tikje chocola. Vriendin G maakte er een spannende combinatie van gerookte eendenborst, sinaasappelgelei en een draai rode peper bij. wat een smaken.
We  reisden verder over de Stille Oceaan om via Charleston op het eiland Madeira te belanden. Het kaas plateau lonkte aan de einder. We besloten de reis om de wereld in wijn en spijs met een 5 jaar oude fine rich Madeira van San Justino, vol. bruin en zoet. Deze proeverij liet eens te meer zien dat je ook kan reizen via je zintuigen. Zo zie je maar. Er komt een mooie nazomer aan.

Wil je ook eens op reis met wijn en spijs? Gereons Eatery & Winery verzorgt het graag bij je thuis of voor je bedrijf. 

329

Ook zin in een middag of avondje wijnproeven met vrienden, familie of collega’s?
Dan moet je zeker eens een wijnproeverij van Gereons E&W  organiseren! Wat heb je nodig? Een goed humeur en een aantal andere wijnliefhebbers.  Gereons Eatery and Winery neemt alles mee, niet alleen de wijnen maar desgewenst ook bijpassende hapjes. Geef ons door waar en wanneer je jouw proeverij wilt organiseren en wij verzorgen deze.

Hoe organiseer je een wijnproeverij?

Je hebt minimaal 8  personen van 18 jaar en ouder nodig. In bezit van een grote tafel? Dan kunnen we direct aan de slag en zorgen wij voor de rest!  Een staande proeverij kan natuurlijk ook!  Wij nemen de wijnen, wijnglazen, spuugbakjes, proefformulieren, pennen en eventueel de hapjes mee.
Je leert in informele sfeer proeven en beoordelen, hoe wijn en spijs te combineren en nog veel meer!  De gastheer/vrouw ontvangt van ons een lekkere fles wijn of andere attentie.
Een proeverij duurt ongeveer 2- 2,5 uur.

Prijzen vanaf € 25,- per persoon.

Wil jij ook eens een Gereons Eatery & Winery wijnproeverij organiseren?
Neem dan contact met ons op via  mail gereonseateryandwinery@gmail.com of vul het contact formulier in op de pagina Gereons Eatery and Winery op deze blog.

 

Wijn en spijs in de Grachtengalerie

 foto: wijnen in het gelid tussen kunst

 

Wijnproeven tussen puur natuur kunst, in de Grachtengalerie. Het was gisteren alweer de laatste editie van de wijn- en spijscyclus bij het Grachtenatelier. We hadden afgesproken in de Galerie van de zussen. Een mooi tafel gedekt voor deze laatste avond met wijnen en bites gemaakt door de keukenploeg. Nieuwe wereldwijnen, nieuwe smaken.
Met een Hugo in de hand trapte Jacqueline de avond af door wat te vertellen over de Grachtengalerie en de expositie Puur Natuur. Heel diverse werken met als thema natuur. Een eyecatcher was het fotografische werk van Caroline Mulders, dat binnenkort wordt getoond in het Haagse Gemeente Museum. Meer over de  leuke expositie en de Grachtengalerie vind je op http://www.grachtengalerie.nl/exposities/puur-natuur
Na deze inleiding ging Gereons Keuken en Route direct aan de slag met het overhoren van de gasten. Zaten de druiven er nog goed in? Wat was malolactische gisting? Wie kan een methode voor dessertwijn vertellen? Ga zo maar door.
De eerste wijn, die we proefden was een Australische chardonnay, Nugan Estate third generation, veel fruit, wel wat hoog in de alcohol. De surimirolletjes met wat chilisaus konden er goed bij. Voor de tweede wijn reisden we af naar de Kaap, Zuid Afrika. Een Secateurs dröe steen, fruit en een bundeltje stro voor bij een broodje met soetegeit, een mix van geitenkaas en een zoetje.
De derde witte wijn van de avond was een Chileense, wederom een chardonnay, van het huis la Palma, maar nu met een hint hout. Een mond vol. De stevige rooksmaak van de makreelsoep contrasteerde mooi met deze wijn.
Op naar het rood, te beginnen in Zuid Afrika, rubberbanden sigarenblad. Beyerskloof pinotage, stevig rood voor bij een rolletje van gegrilde aubergine gevuld met hoemoes.
Door naar de pampa’s, naar de grill. De emblematische Argentijnse malbec. Van wijnbouwer Argento uit Mendoza. Rood, lichte tannines voor bij de stukjes biefstuk met chimichuri. Pit en kracht.
De laatste wijn was een Ironstone old vines Zinfandel uit Californië. Voor de gelegenheid geserveerd met een stuk pecannotentaart. Zowel de wijn als de taart waren delicious. Goed gebakken en mooi gemaakt, maar helaas geen match  made in heaven. Ach dat komt ook wel eens voor.
Het was weer een gedenkwaardige en smaakvolle avond, zeker voor herhaling vatbaar. En dat gaat denk ik ook wel komen. Kun je niet wachten om eens alle heerlijkheden te proeven of één van de leuke workshops te volgen, die het Grachtenatelier in petto heeft ? Kijk dan eens op www.grachtenatelier.nl Of bezoek deze zomer eens hun zomerrestaurant aan de Oudegracht. Een try out is te bezoeken op 24 en 25 april aanstaande.

 foto: de creamy pecannotentaart.

 

Tapa voor Néstor de la Torre, snijbiet met kikkererwten.

 foto: detail uit Poema de la Tierra

Als ik in Las Palmas ben bezoek ik altijd met veel plezier het Néstor Museum. Een klein museum met het oeuvre van de op Gran Canaria geboren Néstor de la Torre. Deze schilder begon al op jonge leeftijd met schilderen en op twaalfjarige leeftijd ging hij in de leer bij landschapsschilder Melfrén. Maar Néstor wilde meer. Hij vertrok naar Madrid om zich verder te ontwikkelen. In 1908 op 21 jarige leeftijd had hij zijn eerste grote expositie in Barcelona. Néstor reisde veel door Europa en Zuid Amerika en verbleef lange tijd in Parijs. De schilder toonde zich ook een begenadigd podiumkunstenaar en decorateur.

Na 1910 schoof de stijl van Néstor de la Torre op richting symbolisme, Ook gebruikte hij in zijn schilderijen elementen van de art déco. Ik ben een fan van zijn schilderijen vanwege de enorme fantasierijken schilderijen, waarin de grenzen tussen feminien en masculien vervagen. De geschilderde personen lijken te zweven in een mythische wereld. De beroemdste series van Néstor zijn Poema del Atlantico, een verhaal uit een dag van het leven van de oceaan. En Poema de la Tierra, waarin Néstor de levensfases van de personen relateert aan de jaargetijden. Uit de laatste serie hangt een reproductie van de lente aan mijn muur in Amsterdam.  Néstor had grote invloed op de latere schilder Dalí.  Ook zie je tijdens het grote Carnaval van Las Palmas vele creaties uit de schilderijen van de schilder terug. De kleuren spatten van het doek af. In de jaren dertig keerde de schilder terug naar Las Palmas en bouwde daar zijn eigen studio. Het tegenwoordige Museo Néstor.  Dit museum is het bezoek meer dan waard.

Al die kunst maakt wat hongerig en een lauwwarme snijbiet- en kikkerwtensalade gaat er dan wel in. Een goed glas rode Coronas van Torres erbij. Ik vermoed dat Néstor deze tapa ook niet zou versmaden.

 foto: hal van het Museo Néstor
Nodig:

300 g gekookte kikkererwten
1,5 kg snijbiet
7 knoflooktenen
3 sneetjes brood
1 rode Spaanse peper in ringetjes
1 tl pimentón dulce
olijfolie
rode wijnazijn
zout
gehakte peterselie

Bereiding:

Zet de kikkererwten de avond ervoor te weken in ruim water met wat zout. Kook de bonen de volgende dag gedurende een uur gaar. Draai het vuur uit en laat de bonen afkoelen. Was de snijbiet goed en kook de bladeren in 10 minuten gaar. Giet de groente af en laat goed uitlekken. Verhit wat olijfolie in een koekenpan en fruit daarin de Spaanse peper in ringetjes en de gehakte knoflooktenen. Snijd de sneetjes brood in heel fijne blokjes en bak mee tot ze een korstje hebben. Schep het brood, de knoflooktenen en peper ringetjes uit de pan en voeg de uitgelekte snijbiet en bonen toen. Verwarm het geheel goed door. Schep de bonen en snijbiet in een grote schaal. Voeg het broodkruim, knoflook, pimentón en Spaanse peper toe. Besprenkel het geheel met wat olie en rode wijnazijn. Garneer met wat peterselie.

Kerstmis 2013

 foto: detail schilderij Rijksmuseum
 

Een harde windkracht negen uit het zuiden raast over de stad. Een turbulent begin van de kerstdagen. Binnen staat de boom te stralen, als lichtend middelpunt in deze dagen. Er wordt gekookt in vele stijlen. Internet liep vol met recepten, blogs, tips, trucs en hele menu’s. Het woord stress valt met grote regelmaat. Want dat hebben wij onszelf aangepraat in deze maatschappij. We moeten vele ballen hoog houden als echte kerstjongleurs. Treffender kon het gisteren niet verwoord worden door een filosoof op TV. Ik hoorde zijn opmerking op de achtergrond. “Kerst is geen feest van geloof meer, maar van genot…” Er moet namelijk worden genoten en dat moet je laten zien aan anderen. Ieder op zijn eigen wijze. Zoals meneer R. uit Zuid Limburg, die zei blij te zijn dat Kerst niet meer zo sober is. Nee juist veel lichtjes, kleurtjes, eten en hoempapa. Alles in Dreivierteltakt! Kerstmis verliest twee letters, de s en de t, afkorting van heilig en wordt kermis.  Ach, net als de storm van vandaag raast het kerstgedreun ook weer over. En dan is iedereen weer blij dat die dagen weer over zijn. Ik ben er helemaal klaar voor. Een easy lunch op Eerste Kerstdag, met terrine prouvenço, involtini van kalkoen gevuld met pruimen en noten in sherryjus. Wat selderijpuree. En een griesmeelpuddinkje toe met cranberry/gember gelei. Op Tweede Kerstdag de boel opeten in Brabant. Zo stormen we weer goed gevuld op het nieuwe jaar af. Ik wens alle lezers van mijn blog mooie warme Kerstdagen.

Down to Earth, eten met Sacha de Boer en Jacob-Jan Boerma.

 foto: down to earth

Fris, mals, zilt, aards en zoet staat er op de cover van Down to Earth. Het lag gisteren op mijn deurmat. Een mooi kookboek met fotografie en eenvoudige recepten.  Een samenwerking van fotografe Sacha de Boer en chefkok Jacob-Jan Boerma.
Sacha en Jacob Jan gingen de uitdaging aan om een kookboek te maken met gezonde en pure recepten. Recepten, die door iedereen thuis te maken zijn. Sacha probeerde alle recepten uit, fotografeerde ze en liet zich de gerechten goed smaken.
Sacha de Boer bekent dat ze voorheen ook gedachteloos wat mee griste uit de supermarkt. Ze had vaak geen tijd om te koken. Na haar afscheid bij het NOS Journaal, werd ze fotografe. Haar bestaan werd nog drukker. En om genoeg energie voor al je creativiteit te hebben, moet je gezond eten. Ik zelf kan daar over meepraten. Je voelt je gewoon beter als je vers en gezond eet. Sacha zette de woorden om in daden.
In de herfst van  2012 ontmoette Sacha chefkok Jacob-Jan Boerma van restaurant De Leest in Vaassen. Ze wilde enkel foto’s van haar hand in het restaurant ophangen. Al snel mondde dit idee uit in een volwaardig en gezond kookboek. Down to Earth zat in beider hoofden en ze gingen aan de slag met hun ideeën. Er werd gekookt, geproefd en gegeten. En natuurlijk prachtig gefotografeerd. Ze kregen er kippenvel van. Van de mooie producten en prachtige gerechten. Met beide benen op de grond en basic.
En nu ligt het er. hier op mijn eettafel, prachtig vormgegeven. het boek start met FRIS, gerechten van dagverse producten van het land. Fris gaat over in MALS, over grillen, het liefst niet in je eentje, maar met vrienden buiten bij het vuur. ZILT, met smaken uit de zee en van de kwelder.AARDS, koken met de groenten van het seizoen. Het boek eindigt met ZOET, hoe kan het ook anders. Honingzoet met een pleidooi voor bijen.
Ik krijg gewoon trek van de mooie recepten en vormgeving. De foto’s in het boek zijn prachtig en dagen je uit. Ze sporen aan om de recepten te proberen. Ik ga er in ieder geval veel inspiratie uit op doen voor mijn blogs. De technieken worden goed uitgelegd en er is een sectie met basisrecepten.
Een aanrader vind ik Down to Earth. Ik sta nu al te popelen om de kiprolletjes met katenspek en bloemkool-preistamppot te maken.

 foto: kiprolletjes

Het boek Down to Earth (ISBN 9789000332816) is een uitgave van www.unieboekspectrum.nl en ligt voor 25 Euro in de boekhandels.

Kijk voor meer inspiratie ook eens op www.sachadeboer.nl of prik eens een vorkje bij www.restaurantdeleest.nl

Vijgen in rode wijnsiroop

 foto: Cornelis van Haarlem, zondeval

Ze zijn weer te krijgen verse vijgen, Groen van buiten met een mauve waas op hun schil. Van binnen zoet en sappig. Met roze tot donkerrood vruchtvlees. Een vrucht voor bij je prosciutto of moet ik gewoon ham zeggen. Of prosciuttoham? Nee dat in ieder geval niet, bedacht ik deze week. Geen tautologieën gebruiken in mijn blogposts.  Ik dwaal af op deze zaterdagmorgen. Het gaat om vijgen immers. Een symbolische en heel oude vrucht. Volgens de overlevering kenden Adam en Eva deze vrucht al. Na hun zondeval maakten zij een rok van de bladeren van de ficus of vijgenboom. De vrucht gedijt goed in het hele Mediterrane gebied.
Vijgen worden rauw of gekonfijt gegeten. Of verwerkt tot confiturejams. (hè daar ga ik weer) Mijn recept voor vandaag is gekookte vijgen in een wijnsiroop. Een siroop gemaakt van een rode Côtes du Rhône, met wat tijm uit de garrigue en sinaasappel. Proef de smaken van de Midi

Nodig:

8 rijpe vijgen
1 fles rode wijn (Côtes du Rhône)
1 sinaasappel
1 citroen
4 el rietsuiker
2 takjes tijm

Bereiding:

Was de vijgen en dep ze droog. Boen de citroen en sinaasappel schoon en snijd in stukken. Haal de pitjes uit de partjes. Giet de fles wijn in een pan, voeg de citroen, sinaasappel, tijm en suiker toe en breng aan de kook. Zet de vijgen met de steel naar boven in  het kokende vocht en laat tien minuten koken. Haal de vijgen eruit en laat ze afkoelen. Zeef het kookvocht en breng opnieuw aan de kook. Bewaar wat sinaasappel en citroen om te garneren.  Kook de wijn voor de helft in. Giet in een kan en laat afkoelen. Serveer de vijgen op en bordje met de siroop. Garneer met de partjes citroen en sinaasappel en een vers takje tijm.

Talk and table, multi talented Debbie Travis

2013_03_04-Debbie Travis 0567--fin1 (1) picture: Debbie Travis,, she sent it to me!
When I was researching Frances Mayes for my blogseries ”talk and table” I stumbled upon a short youtube film starring Debbie Travis, roaming around the Tuscan land. She also visited the Mayes’ mansion Bramasole. My attention was caught. Wouldn’t it be nice to invite this multi talented woman to join my blogseries?  Debbie Travis is a British TV personality, a self taught interior designer, former fashion model.  Her ideas can be seen on Canadian television and of course on her website. www.debbietravis.com Caleidoscopical as she is, she brings colour in your life.Whether design from the City or tips and tricks from her Tuscan get away. Bright and fun!  Let’s see if we can conceive a dish for Debbie from the answers she gives to my virtual questions. Needless to say that this willl be an dish  full of colour, nicely styled and with a Southern twist.
 
Who is Debbie Travis? Tell me some more
I am British but moved to Canada when I was around thirty.  I began my working life as a model in London and traveled around the world at a very young age.  I wasn’t the greatest fashion model but I did love doing television commercials.  I was intrigued by the process of making these programs.  I began to intern in London at different TV networks and finally in my twenties I launched my own television production company.  I was producing a show about self-made millionaires and took my idea to MIP the TV market in the the South of France, held in  Cannes every year.  On the first night there at a TV event I met a Canadian, fell in love and followed him back to Canada. I never actually sold my show but I did get myself a guy! He was European but living in  Montreal.  Here, reality set in.  I could not find a job in television because  the stations were French.  I began to practise the exciting craze that had just gripped the  UK.   It seemed everyone wanted to create paint finishes on their walls.  This led to many jobs around North America.  Four years later I made a ‘how-to’ video which was a massive success, teaching home owners how to create sponged, ragged, marbleized walls etc.  Through this video I was asked to appear on talk shows which again became successful. Timing is everything.  I had hit the new DIY market at the perfect time.  Through these appearances I was asked to create a TV show showing people how to do up their homes with a can of paint.  We produced thirteen episodes of Debbie Travis’ Painted House which became an instant success with a kind of cult following. Ironically the series was distributed back in Cannes at MIP and sold around the world.  I filmed this series, which I hosted and produced for seven years – two hundred episodes and sold in over eighty countries.  Then I created Debbie Travis’ Facelift which was the first reality based design show in North America where I surprised homeowners with a newly renovated home while they were away on a trip. Again this series hit a cord with homeowners became a hit.  I produced sixty five episodes over five years.  This was followed by two primetime network series From The Ground Up and All For One.  During these seventeen years the shows aired worldwide, I authored nine books published by Random House, I write a syndicated design column published by Kingfeatures/Hearst across North America which appears weekly in seventy newspapers.  I created a home product line with Canada’s largest retailer Canadian Tire producing Debbie Travis product from drapes, furniture, bathroom products, Christmas decorations, laundry etc.  I have become a speaker at mostly women’s events inspiring working mothers, women entreupeners etc. Now I have taken all these aspects of my career and I am holding women’s’ brainstorming retreats in Italy.  I fell  in love with a valley in Tuscany where I have bought an eighty acre olive and lavender farm.  Here I have restored an ancient property into a fourteen bedroom boutique hotel where I take these women for a girls getaway under the Tuscan sun.  They come from all over the world to discover where their next chapter may take them and to meet other like minded women and share their stories.
I have two incredible sons and have been married for a very long time to my business partner and the man I met all those years ago at that party in Cannes.  We live between Montreal, London and Tuscany

 

How did your attraction for interior design start? Well I have answered much of this in the above but while I was a teenager and most of my girlfriends shopped for the latest trends in fashion I was always rearranging my bedroom.

You have an own show on TV, needless to say that we can’t see it in the Netherlands. Although internet opens some possibilties. Can you tell something about it and when you started?  Yes my shows have all been sold to the Netherlands I have had 4 series which are seen worldwide and of course you can see them all online – my design books are published in English, French and Flemish

You worked as a model, what did you experience over there? Did it give you an eye for styling? No – my modelling years gave me the confidence to ‘just go for it’.   If you can stand in a bikini with twenty male executives after a boozy lunch for a casting for some job believe me you can do anything

What is your favorite type of design? Are you a city dweller or a girl from the country? I have four homes all different styles. I love modern and old together and am now a huge fan of ‘rustic chic’

Which type of interior do you like the most and which one you dislike? I am very curious about that   I am not a big fan of over the top American homes – I like simple European designs

You traveled a lot,  what was your most striking moment? Touring South Africa with the TV station there that airs my show – I took my son on safari which was awesome.  I lived in Tokyo when I was a model for six months and that was a life changing trip for a young woman.  I also walked across Vietnam to raise money for colon cancer which killed both my parents at a young age and I loved that trip.  I have hiked up to Machu Pichu to raise money for children with arthritis, leading two hundred Canadians through the Andes was pretty special.  I travel all the time mostly now back and forth to Italy.  My most striking moment was the minute I discovered my valley in Tuscany and realized this was my future

What was de biggest difference for you to overcome when you started  with your Tuscan getaway?  It is  different world from my television world but in some ways similar – instead of inspiring millions through a TV screen I get to give fifteen women a life changing experience and one of the happiest weeks of their lives – it is an amazing week

What is your attitude to Britain and British design nowadays? Gosh my attitude to Britain.  I love England and feel there is an enormous amount of talent there.  I love the way Brits socialize – I love the pub.    I am not a big fan of the typical country British design but I love the new modern British look

On food, which food do you like and which you would never eat? I am afraid I love all food – I love the freshnes of Italian food and I love wine far too much.  The only food I really really hate is mashed potatoes.  They make me retch.  I was educated by nuns who forced me to eat grey cold mashed potato and would even rub our faces in it – oops I am retching now!!

Which wines do you like? I love all wine – can’t say I am a great connoisseur  but I should support our local wine which is the Vino Nobile di Montepulciano – the vineyards surround our property.  I have planted my own vineyard so we will see if it is drinkable soon!

Can you tell me something about your “footprint”  We waste a lot of food in the Western world? Yes we do.  One of things that inspires me about Tuscany is how we shop daily for just what we need.  I have a garden which I live off in the summer.  I shop at the market and adore explaining to my guests how we can only buy what is in season.  If its not asparagus season it is impossible to find.  They find this strange coming from North America but they soon  get used to it.

What else do you want to tell? My passion is inspiring women whether through design or to live to their potential and demand a happy life.  I am a business woman who left school at the age of sixteen and built a small empire.   My motto is Dream it…Do it…Live it

I also lived in Amsterdam, when I was a model and loved the city. One of my regrets is that I was once sculptured by a famous Dutch artist- no clue who he was, but he wrote to me years later and said the statue he had carved of me was in an exhibition in New York and if I would like to go. I was too young at the time to be interested. Of course now I would love to see it!


The recipe

What a wonderful and inspiring answers Debbie Travis gave to my questions. She is really a multi talented woman. For her I will make a simple, slightly classic, but nice dish full of flavour. It is a dish of fish and vegetables. Easy and  light. It is mid Simmer now. And this savoury fish will pair with a nice glass of white Vernaccia di San Gimigniano. A crisp organic Tuscan wine from Fattoria la Vialla.

Ingredients 4 persons:

4 trouts
1 courgette
1 leek
6 tomatoes
2 spring onions
1 red bell pepper
1 garlic clove
1 tsp thyme
salt and pepper
olive oil
1 lemon
almond flakes
chopped parsley

Preparation:

Rinse the trouts and pat the fish dry with some kitchen paper. Give the fishes a dash of salt and pepper. Cut the courgette, red bell pepper in pieces. Chop the spring onion and leek in nice rings. Peel the tomatoes by putting them in hot water water first and cold after. Get the seeds out. Chop the peeled tomatoes in pieces. In a pan heat some oil and start stir frying the vegetables until light brown. Add the garlic, thyme and tomatoes and leave to simmer for just three minutes. Season with salt and pepper to taste.
Preheat the oven at 200 degrees C or 392 degrees F. Pour the vegetables and tomato moist in an oven dish. put the trouts on top. Place some parts of lemon aside. Put the dish in the oven for about 15 minutes. In the meantime you can chop some parsley and roast the almond flakes. When the fish is done, get it out of the oven and cover it. Leave the dish to rest for about 10  minutes.
Put some vegetables on a plate, put the trout aside together with a warm lemon part. Garnish with some roasted  almond flakes and parsley. Bon appétit.

When, after reading this, you would want to now more about Debbie Travis or the Tuscan Getaway? Go to www.debbietravis.com or www.tuscangetaway.com  Or just simply follow her on Twitter or Facebook

Boeken en wijnen, lezen en drinken!

foto: er valt veel te vertellen

Boeken en wijnen. Lezen en drinken. Twee passies van mij. Momenteel ben ik over verschillende aan het lezen. Een wilde historische roman over Parijs, een boek over India en een kookboek met gehaktballen. Geïnspireerd door een webpost van schrijfster Frances Mayes over haar boeken- en wijnkamer bedacht ik een nieuwe actie voor het komende najaar. Ik start met een serie over boeken en wijnen. Mijn bloglezers sturen mij de titel van een boek dat zij aan het lezen zijn, waar het over gaat, wat zij ervan vinden. Ik kies er dan (wekelijks) één inzending uit zal dan bedenken welke wijn en welk klein hapje erbij kan. Dat kan leuke en/of spannende combinaties gaan opleveren. Kijk nu al uit naar de reacties. Reageren kan via Twitter, FB of mail vinsdegereon@hotmail.com

De “Tuscan Sun” wijnen van Frances Mayes

foto: de wijn van Facebook

Toen Frances Mayes Bramasole kocht vond ze in de verwaarloosde villa bergen wijnflessen. Dronken die mensen zoveel? Ze had samen met Ed gehoopt enkele tesori aan te treffen, maar niets van dat alles. Bergen kranten en lege wijnflessen waren haar deel. Drie jaar later maakten ze hun eerste wijn, een wijn van het platteland.

Frances schrijft hierover in “Toscane in huis”:

“Toen we een paar maanden later weer in Bramasole kwamen, stonden er twaalf flessen met onze eigen wijn in de keuken op ons te wachten. We waren in alle staten van opwinding. Ik vond dat er een etiket moest komen. we nodigden vier goede vrienden uit om de wijn feestelijk in te wijden; Ed en ik hebben de hele dag in de keuken gestaan. …. “

Verder op de bladzijde vervolgt ze:

“Ed opende de wijn en vulde onze gigantische Brunello-glazen. We proostten. Op de wijngoden. In vino veritas. Op het leven. Salute. we proefden. Carlo trok zijn wenkbrauwen op tot aan zijn haargrens. De wijn was… De wijn was -o, nee hè- de slechtste, die ik ooit heb geproefd.”

Maar Frances kennende zat ze niet stil. Vele jaren later kwam er de serie Toscaanse wijnen, door haar geselecteerd. Met mooi gestyleerde etitketten. Naast de boeken, de olijfolie en haar interieurideeëen, zijn  er nu de wijnen. Open je huis, kook en haal de wijnen in huis. Geniet van de Toscaanse zon in je glas

De namen van de wijnen lezen als een gedicht. Niet vreemd als je weet dat Frances als dichteres begon. Ze hebben prachtige namen, als Auguri, wensen. Sentiero alla casa, het pad naar huis. Toccare le stelle, de sterren aanraken. De etiketten vormen een bloemlezing van de wijnen.

De wijnen reflecteren het Italiaanse leven, de cultuur, het eten en vooral het samenzijn. Je gaat op een ontdekking door het Toscaanse land, maar ook langs de verhalen.

Vier wijnen, allen Toscaan strekken in slagorde voorbij:

Auguri, al het beste gewenst.

Auguri, de beste wensen betekent elkaar geluk toewensen, elkaar alle mooie dingen beloven, het glas heffen op meer voorspoed. dat kan bij feesten, plechtigheden, maar ook aan tafel of wie weet elke dag.
Deze rode wijn, een IGT Toscana rosso 2009 is gemaakt van 80% sangiovese, 10% cabernet sauvignon en 10% merlot. Het is een robijnrode blend met hints van granaat. Een stevige aardse wijn met de smaak van rijp fruit, viooltjes en.specerijen.

Sentiero alla casa, het pad naar huis.

Alles is tijdloos te noemen in Toscane, het land van kunst, vineuze en culinaire traditie, de mensen en het landschap. In willekeurige volgorde. Frances Mayes houdt ervan te dwalen, ze gaat het pad op, kijkt wel waar het naartoe leidt en volgt alle indrukken op haar pad. Thuis kom je toch wel in Toscane, in je eigen huis of…
Sentiero alla casa, een IGT Toscana Rosso 2012. Een rode wijn, gemaakt van 60% sangiovese, 20% montepulciano en 20% ciliegiolo. Allemaal inheemse druiven. Een robijnrode wijn waarvan de granaatkleur toeneemt bij rijping. Deze wijn is vol fruit, wijnachtig, droog, doet aangenaam aan en heeft lichte tannines.

Abbraccio, ik omhels je.

Onder de Toscaanse zon zijn de mensen spontaan, naar buiten gericht en uitbundig. Een omarming hier, een bacio daar, een verhaaltje of een praatje op het plein. Wie weet zijn de wijnen daarom ook zo! Zoals de sprankelende witte in het gamma.
Abbraccio, een IGT Toscana Bianco 2012, gemaakt van 45% trebbiano, 35% chardonnay en 20% grechetto. Een strogele blend, met frisse hints, een elegant bouquet en mooi afdronk. Een wijn om te onthouden, een aanwezige wijn.

Tondo, tondo, precies goed.

Tondo, tondo is een uitdrukking uit het Toscaanse dialect. Het betekent zoiets als prima geslaagd, precies goed. Het gevoel dat je na een copieuze maaltijd en geslaagde avond kan hebben. Achterover leunend in je stoel.
Deze wijn is een cépage wijn. Een Toscana DOC 2011, gemaakt van 100% sangiovese. De wijn  heeft een helrode kleur. De wijn is rijk in zijn fruittonen, de smaak van rijpe bessen, kersen en florale hints. Een wijn om samen, al dan niet aan tafel te delen.

Op 4 juli 2013 zien deze wijnen in het bijzijn van Frances en haar man Ed het licht. Dare alla luce zoals dat in mooi Italiaans heet.  Midden op de piazza, de woonkamer van deze Italiaanse stad. Dat zal wat reuring geven. Una festa. Voorlopig zijn de wijnen alleen te verkrijgen in de Verenigde Staten en Toscane. Maar als je toch in Toscane bent, kun je net zo goed een flesje of meer naar huis nemen. Breng je direct Toscane in huis….

* meer info over de Tuscan Wines vind je op www.tuscansunwines.com Ik dank Danny Keefe en Alex Schott hartelijk voor hun input.
* de citaten komen uit het boek “Toscane in huis” ISBN 9789044607710