Linzentruffels van Joke Boon.

 foto: linzentruffels

De donderdag voor pakjesavond. Gereons Keuken en Route toog naar het boekenpaleis van de goedheiligman aan het Rokin, alwaar het nieuwe boek Bonen! van Joke Boon ten doop werd gehouden. Met als inleiding een sprookje van Lizet Kruijff. Daarover schrijf ik snel een blog en recensie. Met alle ins en outs over het project van Joke om de peulvrucht in het zonnetje te zetten.

Zoals gezegd is het bijna pakjesavond. De Sint verblijdt de lieve en de stoute kinderen (van elke leeftijd) met strooigoed, zoet en lekkers. Dat kunnen pepernoten zijn, een taaipop, een chocoladeletter of linzentruffels.

Een zoetigheid uit het boek van Joke. Tijdens de #vegawijnwandeling in Gereons Sea Spot kregen de aanwezigen al een voorproefje van dit heerlijks. De zoetekauw wordt dan in mij wakker. Het zijn heerlijke bommetjes zoet. Als je ze geproefd hebt, laat je alle kant en klare waar liggen in de supermarkt. Zoet zacht met een glaasje PX sherry erbij. Joke Boon kan het beamen. Dat vindt zelfs de Sint een delicatesse. Beste Joke, kan de Sint op zijn weg terug naar Spanje even een doosje linzentruffels komen afhalen?

 foto: altijd tijd voor een kiekje!

Nodig 20/25 stuks:

50 g amandelschaafsel

150 g gare bruine linzen (zelf gekookt zonder zout)

linzen afgespoeld en uitgelekt

Daarvoor heb je ca. 65 g ongekookte

linzen nodig.

50 ml bloemenhoning

35 g roomboter

1 tl gemberpoeder

2 el Tia Maria of Cointreau

125 g extra pure chocolade

(76% cacao)

6 el cacaopoeder

Bereiding:

Rooster het amandelschaafsel in een droge koekenpan goudbruin en krokant. Let op: dit kan opeens snel gaan.

Maal het amandelschaafsel in de keukenmachine fijn en zet even apart.

Doe de linzen, honing, boter, het gemberpoeder en de Tia Maria of Cointreau erbij. Draai tot een samenhangend geheel dat qua structuur lijkt op pindakaas.

Breek de chocolade in stukjes in een kom en verwarm deze in de magnetron op vol vermogen gedurende 1 minuut. Laat even staan en roer door tot het vloeibaar is. Voeg dit bij het linzen-amandelmengsel. Roer goed door, doe over in een bakje en laat opstijven in de koelkast of op een koele plaats gedurende minimaal 1 uur.

Zeef het cacaopoeder in een diep bord.

Maak met behulp van een theelepel kleine balletjes van het linzen-chocolademengsel en rol die door het cacaopoeder. Leg ze op een gezellig schaaltje en stop de laatste alvast in je mond.

 

PERU van Gastón Aucurio.

 foto: PERU hét kookboek.

Peru. De wouden van het Amazonegebied, de hoge bergen van de Andes, woestijn en de kust. Oude cultuur van de Inca’s, de invloed van de conquistadores, de erfenis van Afrikanen, de Italiaanse inbreng, de Chinese touch en Japanse invloed. Zal ik nog even doorgaan? Dat alles is beeldbepalend geweest voor de Peruaanse keuken. een keuken als een melting pot. Elke nieuwe inwoner van dit grote land bracht zijn ingrediënten mee. De ingrediënten van de Inca’s, zoals quinoa, pepers en de aardappel. Het maken van ceviches. De Moorse invloed , die werd meegebracht door de Spanjaarden. Het streetfood van de Afrikanen.De zwier van de Italianen en de Aziatische inbreng.

Peru, het boek van Gastón Aucurio is een naslagwerk van omvang. Aucurio heeft zelf 44 restaurants in Peru. Hij heeft een eigen televisieprogramma. Ik zag onlangs nog op 24Kitchen hoe hij voortvarend een stadspaleis in Lima om heeft gebouwd tot een verfijnde hotspot vol culinaire fusion. Casa Moreyra Want fusion kenmerkt de Peruaanse keuken. Spannende combinaties. De keuken van Peru is als zo’n veelkleurige Indiaanse deken, zoveel facetten. 

Na een korte inleiding over Peru start het kookboek  met een keur aan ceviches. De clasicó, de Nikkei (Japanse), zeeëgel ceviche en zelfs één van eend. natuurlijk komt ook de wereldberoemde leche de tigre, een marinade voor ceviche aan bod.Aucurio gaat vervolgens verder met voorgerechten, van aardappel of limabonen of wat te denken van escabeches? Of chicarrones de pollo? Spannend!

Een apart hoofdstuk gaat over het streetfood van Lima en Peru. Sommige dingen zoals de anticucho de corazón de res (spiesjes van runderhart) zijn niet voor de faint at heart. In Peru eten ze namelijk alles van het dier op. Een voortvloeisel uit de Creoolse keuken. Verder vind je op straat broodjes met gebakken vis, gevulde aardappelen en empanadas.De schrijver gaat verder met (maaltijd) soepen. Mosselsoep, Peruaanse minestrone uit de Italiaanse gemeenschap of Japanse zeevruchtensoep.

De Aziatische gemeenschappen leerden  de Peruanen wokken en roerbakken. Een hoofdstuk vol rijstgerechten met eend, rijst met quinoa of schotels tacu tacu, een gewoonte om restjes rijst en bonen te verwerken.Chili’s, stoofschotels en geroosterd vlees komen ook ruimschoots aan bod. Zoals carapulcra een stoofschotel van varkensribben en gedroogde aardappel, de Spaanse estofados of bonenschotels. stevige kost. Voor hoog in de bergen.

Nagerechten en gebak komen ook aan bod, gevulde limoenen, quinoapudding en de wereldberoemde suspiro de Limeña, de zucht van de vrouw uit Lima, een meringuepudding met port. Of wat te denken van de anijskoekjestaart van doña Pepa?Wat zou Peru zonder het nationale destillaat pisco zijn. In het hoofdstuk drankjes vertelt Aucurio van alles over limonades en cocktails. De Peruaanse Cosmopolitan, de Capítan en een Perú Libre. De Pisco Sour ontbreekt natuurlijk niet.

Het boek sluit af met basisrecepten voor pasta’s, purées en marinades. Onontbeerlijk in deze keuken, net als de hierboven vermelde leche de tigre.

Peru, het kookboek is een veelomvattend werk dat je meeneemt in alle facetten van deze caleidoscopische keuken. In ieder geval gaat Gereons Keuken Thuis voor de feestdagen aan de slag met een suspiro de Limeña als dessert. En vele andere nieuwe kennismakingen met onbekende gerechten zullen zeker volgen. Buen provecho!


Peru, hét kookboek, door Gastón Aucurio  (ISBN 9789045209937) is een uitgave van Karakter Uitgevers en is te koop voor € 39,95



December start.

 foto: het duin in Overveen.

De maand december start vandaag. Voor velen de tijd van het jaar om eens helemaal los te gaan op creatief en culinair gebied. Nu doet Gereons Keuken Thuis dat al het hele jaar. Op dat gebied dus niets nieuws onder de zon. Wat ik wel leuk vind in december is het cocoonen. Rommelen in de keuken, plannetjes maken voor de Kerstdagen en die dan de volgende dag weer bijstellen. Tja zo gaat dat in Gereons Keuken Thuis. Door de jaren heen heeft het thuisfront al heel wat thema’s voor bij zien rollen gedurende de feestdagen. BBQ à la Louisiane in de vliegende storm, een Bouirgondisch thema, vorig jaar mezedes, eten uit de Bel Paese, konijnenbout met tuttifrutti,en kerst met paella.

De maand is nog lang, dus ik kan zwalken en zwenken, December start. Een maand lang mijmeren en twijfelen over die twee dagen, wat te koken. Met als resultaat een easy buffetje of menuutje. Ach, maakt ook niet uit. Ik heb nog 363 dagen over om wel met hoogstandjes te komen. Dat wildpannetje kan ook op 17 januari, detoxen kan ook op 25 december. Why not?  In ieder geval geht es los heute. Met een gouwe ouwe in mijn keukentje. Met een ouderwets stukje vlees, de doorregen speklap. Met een bitterzoete jus van abrikozen en een beetje sinaasappel. Erbij serveren we een stamppotje met spruitjes en en snufje nootmuskaat. En om het herfstige gevoel vast te houden drinken we er een bokbiertje bij.

Nodig:

500 g speklapjes

150 g gedroogde abrikozen

1 glas medium sherry

2 kruidnagels

1 tl kaneel

rasp van sinaasappel

peper en zout

boter

1 kg aardappels

500 g spruitjes

1/2 dl warme melk

nootmuskaat

Bereiding:

Wrijf de speklapjes in met peper, zout en wat kaneel. Verhit de boter en braad de lapjes aan. Snijd de gedroogde abrikozen in kleine stukjes en laat even wellen in de sherry. Haal de speklapjes uit de pan en blus de jus met wat water. Voeg de abrikozen, sherry, kruidnagel en sinaasapplerasp toe en laat even sudderen. Doe de speklapjes terug in de pan. Voeg eventueel nog wat boter toe. Schoon de spruitjes en snijd ze doormidden. Blancheer ze kort in heet water. Kook de aardappels. Als deze gaar zijn, voeg dan wat boter en warme melk toe en maak er een puree van. Voeg een snuifje nootmuskaat toe. Meng de puree met de spruitjes en maak een stamppotje. Serveer de speklapjes met wat abrikozenjus en stamppot op een bord.

 

All you need is food.

 

 foto: de meesterslager van Lindenhoff.

Op deze fraaie vierde donderdag van november toog Gereons Keuken Thuis naar Koog. (aan de Zaan) Flesje Juliénas onder de arm voor Robert Kroon. Het jaarlijkse gebeuren bij De Kroon op het Werk. Het All you need is food evenement voor en door foodbloggers. Met een nieuwtje. Voortaan elke vrijdag een recept op Youtube van Meneer Kookt. En… op woensdag kookt mevrouw.  Er waren vier sessies voor de foodie: vlees, vis, brood en koffie. Experts aan het woord. In de Waakzaamheid en in het kantoor van De Kroon op het Werk.

 foto: mooi en eerlijk vlees.

Ik volgde de sessie vlees van Lindenhoff uit Baambrugge. De slager vertelde ons de in en outs, van het laten opgroeien van het dier en de verdere verwerking. Lindenhoff is een aanrader.

foto: de wijnen van Jean Arnaud.

De foodmarkt, die Robert organiseert, met borrel en producten begint zo langzamerhand een traditie te worden. Ik proefde een lamscurry gemaakt van fair trade producten, wijn van Jean Arnaud en volle carmenère uit Chili, de tapas van Campofrio (dank voor de leuke bakjes in de foodybox) en wisselde ideeën uit met Grand Italia.

 foto: j’adore Maille.

Het was weer een inspirerend geheel. Bepakt en bezakt de foodybox en haring van Ouwehand toog Gereons Keuken Thuis weer naar Amsterdam West, waar het unboxing begon op het aanrecht…

 foto: unboxing the foodybox

Een box met Pur Natur bio jam, Sabra hoemmoes, Verstegen Vadouvan en 4 épices, dadelsiroop van Melvita, een mosterd van Maille, Hooghoudt 3x gestookte jenever voor je gin tonic, Tons truffelmayo, chorizo, Dutch tapas van Kroon, bio Melba toast van Vandermeulen, een heerlijk stuk Old Amsterdam…..

Ik ga eens denken wat ik er allemaal mee ga maken, want december lonkt.

 foto: Melba toast suggesties.

Anyway het was weer een mooie dag, all you need is food, aan de boorden van de Zaan. Dank team van De Kroon op het Werk.

 

December lonkt.

 foto: vintage Dijon

Het waren twee wilde Italiaanse weken in Gereons Keuken Thuis. Met een bezoek aan het Waldorf Astoria voor een promotie van Friuli Venezia Giulia, een heuse foodparade met bloggersrecepten, een bezoek aan een diva uit de Veneto, een presentatie over Signa Maris nieuw ontwikkelde app voor mensen, die graag de laars verkennen vanaf hun boot. (Heb ik zelf niet) Verwennerij met een heerlijk pakket van de Italiaanse KvK. Een winactie voor de kerstfair Little Italy op 4, 5 en 6 december. En als kers op de taart maakte ik samen met Kookboekenrecencies Cobuse afgelopen maandag de BellaVita Expo in de Amsterdamse RAI onveilig. Aanrader! Veel mooie gesprekken, leuke indrukken en mijn voorraadkast staat nu dus vol met heerlijke waar uit de Bel Paese. Ik kom er zeker op terug in het nieuwe jaar. Wie weet weer eens een Italiaanse foodparade.

Maar nu: December lonkt….. De dagen worden korter. De Sint is in het land en rijdt op zijn paardje over de gladde daken. Voorzichtig de Pietendiscussies omzeilend. De Beaujolais wijnen van domaine La Rizolière zijn binnen. De kerstdagen komen eraan. Tijd om een bezoek te brengen aan het “All you need is food event” in en om het sfeervolle Zaanse pand van De Kroon op het Werk. Gereons Keuken Thuis gaat daar in ieder geval een vlees- en broodworkshop volgen en weer netwerken met andere foodbloggers.

Voor december heb ik het woord ambacht in mijn hoofd. Terrines, wild en spannende groentecombinaties. Ik heb er zin in. Ik las Le Monde dat dat de cuisine bourgeoise weer in opkomst is. Je kunt mij geen groter plezier doen dan stevige gerechten, zoals bereid door moeders in Lyon en de koks uit de Auvergne in Parijs. Misschien is het daarom, dat ik in november altijd de boeken van Stéphane Reynaud er op na sla. Heerlijk Astérix en Obélix eten. Om de donkere dagen tegemoet te treden.

De laatste 5 weken worden wat Gereons Keuken Thuis betreft stevige weken. Met gezellig winters eten, dranken en leesvoer, de regels van de Gezondheidsraad in de wind slaand. In januari zien we dan wel weer verder. Nieuw jaar, nieuwe ideeën.

December lonkt….Voor deze wisselvallige avond een stevig recept voor hete bliksem uit mijn kook- een leesboek Gereons Keuken Thuis. (Overigens nog steeds te koop als ebook) Een favoriet gerecht van mij, dat we altijd bij mijn grootmoeder aten. Hete bliksem met verse worst. Geen wijn erbij vandaag maar een lekker glas De Koninck, amberbier uit het Antwerpse.

Nodig 4 personen:

1,5 kg kruimige aardappels

3 zure appels

3 zoete appels

1 potje witte bonen uitgelekt

nootmuskaat

1 klontje roomboter

50 g roomboter/ 1 el olie

1 dl warme melk

750 g verse worst

peper en zout

Bereiding:

Schil de aardappels en breng ze aan de kook met wat zout. Laat ongeveer in 20 minuten gaar worden. Bak ondertussen de verse worst in de roomboter/el olie en blus af met wat lauw water. Schil de appels en laat deze de laatste vijf minuten meekoken met de aardappels. Maak de appels niet te gaar, anders ben je de bite kwijt.

Schep de appels uit de pan en houd ze even apart. Giet de aardappels af en maak er met de stamper puree van. Voeg de lauwe melk, boter toe en breng op smaak met wat nootmuskaat. Voeg daarna de nog warme appels toe en meng deze door de puree. Voeg als laatste de witte bonen toe.

Serveer de hete bliksem met de worst en jus.

Naast verse worst kun je ook gebakken bloedworst serveren, al zal dat niet snel de smaak van iedereen zijn.

 

Ham met koffie en bruine suiker.

 foto: NY door Gaby Zwaan

Begin jaren negentig stond er in het huisblad van de blauwe grootgrutter een recept dat afkomstig was van Dean & DeLuca, de vermaarde delicatessenzaak.op Broadway. Het was een brunchgerecht. Ham met koffie en bruine suiker. Ik maakte het in de nineties regelmatig klaar. Helaas raakte ik het recept kwijt en stond  Gereons Keuken Thuis voor de uitdaging om opnieuw het wiel uit te vinden.  Reproduceren hoe het ook alweer ging. Blogger Miss Foodie rapporteerde uit de Big Apple dat zij mooie flesjes coffeeglaze had ontdekt voor dit gerecht. Zij stuurde mij een foto op van het goedje.

Dat kan ik zelf ook dacht ik en ging aan de slag. Met bruine suiker en een kop sterke espresso. Het resultaat is een dikke koffiestroop, waarmee je de ham kunt glaceren. Easy en het is een verrassende toevoeging aan je ham. Brunch galore!  Ham met koffie en bruine suiker, geserveerd met gebakken aardappels, als stevige start van de zondag.

Nodig:

4 dikke plakken ham

75 g bruine suiker

3 el ciderazijn

1 el Dijon  mosterd

1 kop sterke espresso

2 el wijnsiroop

klontje boter

Bereiding:

Zet de oven op 180 graden. Meng de suiker, azijn, espresso door elkaar en verwarm in een steelpan tot de suiker is opgelost. Roer de mosterd en wijnsiroop erdoor. Leg de plakken ham in een ovenschaal en bestrijk deze met het mengsel. Bak de ham ongeveer 15/20 minuten in de oven. Keer halverwege om en bestrijk de ham opnieuw met het mengsel. Serveer het gerecht met hash browns (gebakken aardappels) of geroosterd brood.

Little Italy, Amsterdam.

Op deze woensdag krijgt mijn Italiaanse Week nog een onvermoed staartje. In de vorm van een evenement, dat ik al plaatste in de foodparade Italiaanse Week.

Met het oog op de feestdagen organiseert Smaak van Italië magazine op 4, 5 en 6 december een feestelijke kerstfair Little Italy in de sfeervolle Posthoornkerk aan de Haarlemmerstraat. Eén van de leukste winkelstraten van Amsterdam.

Beleef een Buon Natale vol inspiratie, caffé, kerstcadeaus, proeven, genieten, workshops, gelato, Italiaanse topwijnen, beleven, panettone en  ristorante.

De entree is € 15,00, maar via Little Italy korting is er voor mijn lezers een speciale korting van € 3,50.voor een bezoek op de dag naar keuze.

 

Het Suiker Boek.

 foto: Het Suiker Boek

Dagelijks worden we overspoeld met adviezen, tips, boeken, artikelen en blogs over “gezonde” voeding. Zij het uit ervaring, zij het wetenschappelijk onderbouwd. En zeg nu eerlijk, wie is daar nu niet gevoelig voor? Gereons Keuken Thuis wel. Ik maakte deze week de fout door bij een fastfoodketen een broodje te gaan eten. Gewoon uit gemak. Was er 10 jaar niet geweest. (ik zal er de komende tien jaar ook weer niet komen) Daar wringt vaak de schoen. Het probleem is dat alle voedingsadviezen ten spijt, het moeilijk is om een gezonde levenswijze handen en voeten te geven. We consumeren dagelijks grote hoeveelheden suiker. Bewust of onbewust.  Zo ook  Damon Gameau,  Australische acteur en schrijver van Het Suiker Boek. Hij stopte enkele jaren geleden met de inname van geraffineerde suiker en voelde zich direct een ander en gelukkiger mens. Slank, gezond en zonder dips.

Damon ging voor Het Suiker Boek een uitdaging aan. Hij wilde een film maken, over wat er met hem gebeurde als hij weer de hoeveelheid suiker zou gaan eten, die de gemiddelde Australiër elke dag binnenkrijgt….. Veertig theelepels. Veel? Ja als je het zo leest wel. Twee maanden lang at Gameau deze hoeveelheid suiker. Niet door snoep of zoete dingen te eten, maar verantwoorde en “gezonde” producten. Hij kwam 9 kilo aan, ontwikkelde een buikje.(wat hem niet misstond, maar dat terzijde) En zijn lever vervette.

In het boek vergelijkt Damon zijn dieet zonder suiker met een dieet vol met “sluip”suiker. Hij doet op een vrolijke manier kond van zijn ervaringen, geïllustreerd met foto’s en ander beeld. Dat maakt het een vrolijk en leesbaar boek.

De schrijver verhaalt over de Aboriginals, die hun kleine kinderen rustig cola voeren. Hij verkent het suikerlandschap van de VS. Allemaal te zien in zijn film, die begin 2016 in Nederland te zien zal zijn. Enigszins ontluisterend, omdat Gameau aantoont hoe de wereldwijde suikerindustrie ons en onze gezondheid in zijn greep heeft. Wat het met je lichaam en geest doet. Hoe je afkickt van deze suikerverslaving.

Interessante kost allemaal, voor lezers, die graag wat meer achtergrond willen weten over voeding en de effecten ervan. Maar verderop in het boek gaat het mis. De queeste van Damon Gameau krijgt dan in mijn ogen iets van een preek. Nu ligt dat niet direct aan het onderwerp zelf, maar aan het feit dat boeken, die een bepaald voedingsmiddel tot boosdoener bestempelen, soms doorschieten.

Gelukkig maakt Gameau dit op een creatieve wijze goed door achter in het boek lekkere suikerloze recepten te geven. Zo krijgt het toch nog handen en voeten.

Het Suiker Boek is een leuk en luchtig geschreven boek, dat veel onthult. Je wordt je bewust van de sluipsuikers in je voeding. Daar kan je op letten. Het Suiker Boek is kost voor sacharofoben en elke andere lezer, die meer wil weten over de invloed van suiker en er iets mee wil doen. Ik blijf in ieder geval wel mijn incidentele taartjes verorberen.

Het Suiker Boek van Damon Gameau (ISBN 9789401429603) is een uitgave van uitgeverij Lannoo en kost € 22,99

 

De olijfboom van Luigi Spirali.

 foto: casa Luigi

Op zaterdagochtend publiceer ik vaak op Facebook een episode uit één van de avontuurlijke verhalen, die mijn sprookjesfiguren beleven op Gereons verhalen Eén van die verhalen, mag natuurlijk niet ontbreken tijdens een Italiaanse week. Het verhaal van Luigi Spirali en de lichtgevende olijfboom.

Luigi Spirali en de lichtgevende olijfboom

De ochtend begon vroeg voor meneer Zimbo. Hij sloot de luiken van zijn huisje in Pontarlier en startte zijn auto. Een mooie rit door de Alpen volgde, langs bergen, dalen en kloven. Hij reed rustig en voelde zich vrij. Lucht om zich heen. Een aantal weken op pad, nieuwe mensen leren kennen en nieuwe smaken. Dat deed meneer Zimbo altijd goed. Aan het einde van de middag was hij bij de grens. Hij nam een snelle duik in de zee. Vanavond zou hij nog in Menton slapen om morgen een tocht door Ligurië te maken. Naar de markt van Ventimiglia, wierook halen bij de priester van de tsaar Nicolaaskerk in San Remo. En wie weet wat er meer op zijn weg kwam? In ieder geval Ligurische olie. Dan lunch en weer terug naar Menton. Die avond liet meneer Zimbo zijn bourride goed smaken in de haven en ging vroeg naar bed. Hij las nog wat en al snel vielen zijn ogen dicht.

De volgende dag pakte meneer Zimbo zijn rugzakje in met een kaart, een flesje water en sigaretten. Meneer Zimbo rookte zelf niet, maar sigaretten waren altijd een makkelijk kennismakingsmiddel. Hij had een scootertje gehuurd en was van plan de bloemenkust tot San Remo te volgen. Eerste stop was Ventimiglia, waar hij altijd bij zijn vriendin Rosa Majesta koffie ging drinken, alvorens de markthallen te bekijken. Meneer Zimbo ging zitten op het terras en bestelde een ristretto, want hij hield nu eenmaal van zwart en sterk. Deze koffie herinnerde hem aan het verre Ethiopië, waar hij geleerd had koffiedik te lezen. Naast hem streek een ouder heer neer, met een zwierige hoed. De man bestelde een koffie en sloeg de krant open. Meneer Zimbo kon het niet laten mee te lezen. “Weer een lichtgevende olijfboom bij Spirali” kopte een artikel. Zijn aandacht was meteen gewekt. Bij het afrekenen vroeg hij aan Rosa: “Waar kan ik die olijfboom vinden?” Rosa antwoordde: “Zimbo, laat toch, Spirali maakt er elk jaar daarboven in Dolceacqua een spektakel van… Ik geloof het niet dat een olijfboom blauw licht geeft en elfen aantrekt. Maar ja, als je het wil onderzoeken ga dan de heuvels op naar dat dorp. Succes en tot snel!” Meneer Zimbo stond op en groette de oude man. Hij zou morgen eens kijken of hij vanuit Menton dat dorp kon bereiken….

Luigi Spirali komt uit Ligurië, waar hij in het bezit was van een lichtgevende olijfboom. Meneer Zimbo legde zijn malversaties bloot. Luigi beterde zijn leven. Hij woont nu met Isabelle in Mougins Zuid Frankrijk. Ze bestieren daar een olijfboomgaard. Daarnaast heeft hij een florerend tuinbouwbedrijf op het eiland Dulcesol.

Recept voor deze zaterdag: de pasta van Canasta Spirali, de tante van Luigi.

Foodparade Italiaanse week.

cropped-600638_193117330814173_1861365947_n.jpg

Het is een mooie foodparade Italiaanse Week geworden. Veel foodbloggers zonden hun Italiaanse creaties in. Allen dank voor jullie deelname!

 Miss Foodie  ging samen met Marleen  een paar dagen naar de kookdiva uit de Veneto. Lees hun relaas hier…Pasta met aardperen

 Tomatensaus uit Umbria ingezonden door Gitta Smits uit het kookboek De easy Vegeterranean

Kook- en Italiëgek Wilma gaat voor de biscotti bicolori  uit DOLCI, één van de deeltjes uit de Zilveren Lepel kookschool reeks.

 Uit hetzelfde DOLCI bakte Carola een  zoethoudertje, Italiaanse pruimentaart

Bij het Grachtenatelier kun je terecht voor een inspirerende workshop Italiaans koken. Aan de slag met een gezelschap om een heerlijk menu te maken.

 Melanzane alla Parmigiana ingezonden door Nombelina”s foodblog mogen natuurlijk niet ontbreken in deze Italiaanse foodparade.

 Marlene Bijlsma is blij met de nieuwe editie van het Con Amore kookboek van La Loren. Ik schreef eens over een ander boek van haar, Ricordi e ricette  dat ik in 1999 in Rome kocht.

  Anne-Marie Otter doet mee aan de #ItaWe met haar blogpost over zelfgemaakte gnocchi al gorgonzola

Wat te denken van een Italiaans wijnenrondje of een kleine wijnproeverij? Ga je neus eens achterna. Onder andere bij Hernri Bloem vind je een keur aan wijnen uit de laars.

 Charlotte Kleyn, de kokende student bracht een recept mee uit de spannende stad Napoli, pasta met kikkererwten. pasta e ceci

 De meisjes van de moestuin gaan voor koekjes van overgebleven risotto.

Als laatste zond foodblogger Sylvianne Spitaels haar vakantiepasta in. Grazie!

 En wil je na deze foodparade Italiaanse Week nog meer cultuur opsnuiven uit de Bel Paese? Bezoek dan het Italië evenement in Houten.

En voor je Italiaanse kerstinkopen kun je van vrijdag 4 tot en met zondag 6 december in de Posthoornkerk, Haarlemmerstraat naar Little Italy Amsterdam