Polenta cake met gekonfijte tomaat.

 Foto: tomaatjes

Het is juni (al lijkt het er buiten niet op) en het thema voor het foodblogevent is TOMAAT in al zijn verschijningen. Het #foodblogevent wordt deze keer gehost door Ingrid Larmoyeur van Villa Vinissima. Zij is een echte tomaten adept. Ik probeer ook een duit in het zakje te doen.In een oud Frans kookschriftje, Recettes de grand mère* , dat ik jaren geleden aanschafte in Tournus, vond ik een leuk recept voor hartige polenta cake. Nu kende ik hartige cakes van deze grand mère al en schreef er eens over in mijn kook- en leesboek Gereons Keuken Thuis. Maar van hartige polenta cake had ik nooit gehoord. Tijd om het eens uit te proberen. Cake met een vulling van gekonfijte en gedroogde tomaten maakte ik ervan. Hoe je tomaten konfijt heb ik al eens eerder beschreven op mijn blog. Polenta cake is makkelijk recept, waarmee je een lekker stukske zomer in huis haalt. Want daar ontbreekt het nog steeds aan. We drinken er een glas rode sangiovese bij van Fattoria la Vialla.

Nodig:

80 g polenta

1 dl melk

3 eieren

100 g bloem

1 tl droge gist

1,2 dl olijfolie

80 g geraspte gruyère

8 blaadjes basilicum

8  gedroogde tomaatjes

4 gekonfijte tomaten

boter om in te vetten.

zout en peper

Bereiding:

Verwarm de melk en roer de polenta erdoor. Laat het geheel 15 minuten staan. Meng hierna de eieren, de droge gist, de bloem, olie, zout en peper door de polenta en roer tot en mooi beslag. Hak de gedroogde tomaatjes, de gekonfijte tomaten, de blaadjes basilicum fijn en roer deze samen met de gruyère door het beslag. Vet kleine tulband vormpjes in en vul deze met het polenta cake beslag Verwarm de oven tot 180 graden en bak de cakejes in ongeveer 25 minuten af.

* Geef je ogen goed de kost als je in Frankrijk bent. De grand mère serie vind je vaak bij de kiosk en zijn uitgaves van Editions ESI

 

Foodybox zomereditie.

 foto: de inhoud van de foodybox

Daar was hij dan. Het begint een beetje een traditie à la pakjesavond te worden in Gereons Keuken Thuis. Het uitpakken van de foodybox zomereditie van De Kroon op het Werk. Robert en zijn team doen elk seizoen hun best een leuke doos vol leuke producten af te leveren. De eerste foto’s van de inhoud kwamen Gereons Keuken Thuis op de social media te staan op: “Jij met pakjes en zakjes?”

 

foto: knäckebröd met geitenkaas

Inderdaad Gereons Keuken Thuis met pakjes en zakjes. Waarom eens een keer niet? Nu kan ik met veel pakjes en zakjes nooit zo goed uit de voeten. Echter, ik vind veel kant en klare producten soms wel handig om in huis te hebben. Voor die momenten zonder inspiratie en energie. En ik denk dat voor vele anderen dat ook zo is. Bovendien kun je niet altijd wilplukken en vers koken.

foto: de emblematische soupe van tante Doubs

Snel ontbijten op deze “zonnige” eerste dag van de zomer met de Maaslander jong belegen geitenkaas, die ik aantrof in de box. Een vlugge lunch vandaag met Provençaalse soep (van mijn tante Doubs). Ik gebruikte er een lepeltje van de Dutch Spice kruiden in voor de pit. Het kant en klare pizzadeeg van ma tante Fanny opent ook mogelijkheden. Daar ga ik snel eens een calzone mee maken. En de hoemmoes van Sabra, weliswaar kant en klaar, en ja, ik maak hem vers lekkerder, kwam gisteren prima van pas na een dag trendwandelen door Amsterdam West.

 foto: vlug wat gegrild vlees en groente.

Koek van Peijnenburg gaat er altijd in. De producten van Mei Asia bevielen eerder ook al goed. Ga zeker eens misosoepje maken. Met hun Japanse misopasta. Zag al een recept van Es Factory langskomen. De Giardini’s Original Caesar dressing kan ook wel ergens in worden verwerkt, net als de roomkaas van de Zuivelmakers.

Is er dan niets wat niet beviel? Ja, maar omdat te noemen vind ik niet de toon van deze blog. Want wat de foodybox, met bij supermarkten te verkrijgen producten vooral doet, is mij het makkelijk maken. That’s it op deze mooie zondag.

Hete Vuren, Jeroen Hazebroek en Leonard Elenbaas.

 foto: Hete Vuren.

De vaders van Jeroen Hazenbroek en Leonard Elenbaas zijn de schuldigen te noemen aan het boek, dat hier voor me ligt. Hun vaders waren van die types, die bij de eerste mooie dag hun barbecue uit de schuur opvisten en aan de slag gingen. Niet op hoog niveau, maar zoals dat in de jaren zeventig en tachtig ging, met verkoold vlees, dat nog rauw van binnen bleek te zijn. Maar tijden veranderden. Nu is er Hete Vuren, een leuk basisboek over grillen en koken op houtskool en briketten. Een leuk en leerzaam vaderdaggeschenk met het oog op a.s. zondag 21 juni. Barbecue 2.0 en niet alleen als zomerse besteding. Maar jaar rond gedegen aan de slag met vuur en het koken erop.
De beide schrijvers besteden in de eerste hoofdstukken veel aandacht aan de (recente) geschiedenis van het grillen en koken op vuur. Interessant om te lezen hoe met golfbewegingen het koken op houtskool en briketten à la mode was en dan weer niet. Ze gaan in op de verschillen met onze Zuiderburen.
Daarna behandelen Jeroen en Leonard de hardware, de barbecues, de spitten, roosters en alle andere accessoires.
Het volgende hoofdstuk gaat over brandstoffen en aanmaakmaterialen. Soorten hout en hun eigenschappen. De achtergronden van houtskool en briketten. Het fikkie stoken, uit laten gloeien en blussen. (ook een belangrijk iets) komt in het vijfde hoofdstuk aan bod.
Dan kunnen we eindelijk gaan grillen, de technieken, een beetje natuurkunde. Kijken of het vlees gaar is, het niet laten verbranden.
De beide koks verhalen over bereidingen, over langzaam garen, over vissen in de klem, groenten in de as. Tijd voor recepten, zoals een gegrilde ribeye,  de mateloos populaire runderhamburger, stap voor stap. Roze peper laurier worst. Saté mag niet ontbreken! En pindasaus. Gegrilde tonijn met paksoi. De heren laten zien dat er van alles mogelijk is op je perfecte vuurtje. Brood bakken en wafels als dessert. Het boek besluit met wat garnituren en een verklarende woordenlijst.
Hete Vuren is een boek geschreven door twee culinaire professionals, met veel informatie over barbecueën, de vuistregels en gelardeerd met duidelijke illustraties. Deze barbecue experts nemen de lezer aan de hand, net zoals zij in hun workshops doen. Dat is de kracht van dit boek, makkelijke recepten en een handig naslagwerk voor bbq’ers in spe en natuurlijk herscholing voor hun vaders.
Hete Vuren, grillen en koken op houtskool en briketten. (ISBN 978 9059565975) is een rijk geïllustreerde uitgave van Fontaine Uitgevers, fontaineuitgevers.nl en is te koop voor € 24,95

 

Bijen lunch.

 foto: tonijnsandwich met viooltjes

Het zijn weken vol natuur voor Gereons Keuken Thuis. Wildplukken, een natuurlijke boekpresentatie in een kas vol groenten en een bijenlunch. Op een warme vrijdagmiddag verzorgde Melvita sinds 1977 een heerlijke bijenlunch aan de Gouden Bocht. In het mooie pand van de De Bary werden de winnaars van hun Facebook actie en ik getrakteerd op een lunch met honing gerechten. De kok van  het inpandige restaurant verwende de deelnemers met vega gerechten, zoals een flapje met geitenkaas, een soepje van pompoen, een tonijnsandwich met wilde bloemen en yoghurt met een honingraat erbij. En honing, Veel honing. Want daar gaat het om bij Melvita.

En wie maken honing? Juist honingbijen. Het kleinste huisdier van de mens. maar niet het meest onbelangrijke. Dit kwamen we te weten door het leuke theaterstuk van Sonne Copijn, die zelf zo’n 120 bijenkasten bestiert. Overal in Nederland. Zij zet deze neer bij diverse bedrijven, boeren en anderen ter bestuiving en met een missie. De bij te behouden voor de natuur en mens. Want stel je eens voor dat er geen bijen waren voor de bestuiving? Nou dan werd ons food aanbod karig. Geen fruit, geen groenten en geen wijn. En dan heb ik het nog niet eens over de effecten in de voedselketen.

 foto: bijen aan het werk

Copijn vervolgde met een aansprekende presentatie over het systeem dat de bijen vormen. Met ieder zijn taak in de bijenkast. De zorg voor voedsel voor de koningin. Honing voor de winter, want in onze contreien is het in de zomer voor bijen hard weken om de winter door te komen. Thema’s als de bruidsvlucht voor de bevruchting van de koningin, de darrenslacht, de groei van larven, de raatstructuurbouw vlogen voorbij. In een blog als deze heb ik te weinig ruimte om in alle details te treden. Je gaat in ieder geval met hele andere ogen kijken naar deze rakkers. Naar de matriarchale structuur van een bijenvolk. Naar hun habitat, in dit geval de stad, waar het goed toeven is, gezien de vele verleidingen voor dit dier. Maar ook moeilijk, gezien de pesticiden in de landbouw en het korte bloeiseizoen van bloemen. Zaaien dus op je stadsbalkon is de boodschap.

Na de lunch trokken we onder leiding van een stadsimker van I love Beeing de tuin in om eens een kast van binnen te bekijken. In witte pakken bekeken we de activiteiten van de imker, maar vooral van de bijen. Het verzorgen, het ventileren en het dansen. Ja bijen geven elkaar via een dans de exacte coördinaten door van een lekkere plek om nectar te verzamelen.

 foto: in de grachtentuin

Gereons Keuken Thuis heeft nooit geweten, dat er zoveel komt kijken bij het vullen van de knijpfles Melvita honing. Als er al genoeg honing overblijft, want in eerste instantie is het gewoon wintervoedsel voor het bijenvolk zelf. Reden te meer om er een lekker gerechtje mee te maken van warme camembert met honinggelei.Of moet ik gezien de aard van dit mooie product zeggen koningsgelei?

Nodig:

1 rijpe camembert

50 ml honing

1 glas cider of appelsap

2 blaadjes gelatine

Bereiding:

Week de gelatine in koud water. Verwarm de cider met de honing in een steelpan. Knijp de gelatine uit en voeg deze toe. Stort het mengel in een bakje en laat afkoelen. Kerf de camembert aan de boevenkant in en leg deze in een ovenschaal. Verwarm de oven op 150 graden en laat de kaas in 15 minuten warm worden. Serveer de camembert direct met wat van de cider/honinggelei.

 foto: bio honing van Melvita

Wil je meer weten over bijen of over urban beekeeping? Bezoek dan eens de sites ilovebeeing.nl of bezoek eens het theaterstuk van Sonne Copijn op beeagenda.nl  Aanraders, je gaat anders naar bijen kijken.

Naast honing verkoopt Melvita ook andere producten zoals agavesiroop, rijstsiroop en nieuw: speltsiroop. Allemaal leuke dingen om uit te proberen.  Kijk op melvita.nl of op hun Facebook pagina voor recepten.

 

 

My New Roots, Sarah Britton.

 foto: My New Roots

De zon staat hoog boven Frankendael in de Watergraafsmeer op deze woensdagmiddag in juni.. In dit mooie stadspark ligt restaurant De Kas, waar het restaurant in kassen hun eigen groente kweken. Voor op de menukaart,

Op deze mooie locatie schoof Gereons Keuken Thuis aan voor een bijzonder middag. De presentatie van een bijzonder boek door een stralende schrijfster. My New Roots van Sarah Britton, Canadese met een blog, http://mynewroots.org/site/ waar vele blogschrijvers van dromen. Niet alleen in styling, recepten, maar ook in aantallen volgers. Sarah volgde een opleiding aan het Instituut voor Holistische Voeding. Ik ga niet uitleggen wat dat is, dat valt buiten deze recensie. In ieder geval was de schrijfster van dit kookboek er zo vol van dat zij tegen haar toenmalige partner niet uitgepraat raakte over deze manier van voedingsleer. Hij stelde voor, dat ze er over ging bloggen en de rest is history, net als deze relatie.

Nogmaals gooide de dame het roer om en belandde in Kopenhagen, stad midden in de natuur. Zij ging werken in een vegetarisch restaurant, waar ze heel wat mooie kneepjes van het vak leerde. Zoals iets zuurs toevoegen aan een soep. Sarah Britton beschrijft dit als de heilige drie eenheid in haar recepten.

Duidelijk werd dat er een boek moest komen, geïnspireerd op haar vegan lifestyle, maar zonder het gezondheids wijsvingertje, dat je tegenwoordig veel hoort en leest. En ze is daar in geslaagd. Meer nog tijdens deze presentatie op deze mooie zomermiddag in Amsterdam.

Als een stralend zonnetje nam Sarah het woord en vertelde over haar ervaringen met plantaardig eten, haar alternatieven, want daar staat het boek vol mee. Sarah is een kunstenares in smaken. En een ontdekkingsreizigster. Ze ontleedt wat de natuur per seizoen brengt en maakt er mooie gerechten mee, zowel op het plaatje maar ook in de smaak. Bijvoorbeeld haar avocado ijs deze middag met rauwe chocola. Puur, eenvoudig en vol smaak.

My New Roots start met essentiële technieken, zoals peulvruchten en granen koken. Zelf ghee, geklaarde boter maken. Noten- en zadenmelk, pasta, kiemen. Alles wordt duidelijk uitgelegd met verklarende tekens voor vegetarisch en vegan.

Dan komt de LENTE, met freekehburgers met snijbiet,  lentekoolbladeren met couscous en ingemaakte meiraap.  Elk recept wordt ingeleid met een korte uitleg,

We gaan naar het tweede en derde seizoen. Vroege en late ZOMER. Hierbij legde Sarah aan de aanwezigen uit dat deze tweedeling van belang is gezien de totaal verschillende producten uit de natuur aan het begin en einde van dit seizoen. Een pecannoten-crunch met bruine rijstsuikersiroop. Zuring-hoemmoes, die we proefden tijdens de bijeenkomst. Wat heerlijk zuring en overal wild te plukken. Speltpizza’s.

De later ZOMER breng andere smaken. De zomerzon heeft zijn best gedaan op fruit, dat volop te verkrijgen is. Voor kokosmelkpudding met blauwe bessen. Explosief courgette-maisbrood. En de uitvinding van Sarah: een BLT sandwich met homemade kokosspek. Zij noemt het letterlijk spekkie voor je bekkie!

De HERFST heeft andere kleuren en geuren, zoals pain bagnat met een vega-tonijnsalade. De vanille roos appelcider, die we proefden. Fris en niet zoet!  En wat te denken van een chocolade chili met tien specerijen.

Het jaar is rond met WINTER, gegrilde grapefruit, cranberry wortelcake en coquilles van prei. Wat een trukendoos vol natuur in gerechten.

Sarah Britton sluit het boek af met tips voor je voorraadkast.

My New Roots is een avontuurlijk boek over koken met producten, die de natuur je biedt. Zonder ergens wijsvingerig te worden over gezondheid etc. Want daaraan heeft Gereons Keuken Thuis een broertje dood. Sarah Britton is een creatieve en onderzoekende kok. Dit komt in alles naar voren in het boek. Zij schuwt het experiment niet. Gaat voor smaak. Allemaal punten, die dit boek met kop en schouders boven andere vegan/vegetarische kookboeken laat uitsteken. Well done! En in Gereons Keuken Thuis staat er nu weer een werk waar ik behoorlijk wat keukenvlijt en ideeën uit kan putten. (misschien wel met toevoeging van wat vlees of een dash tequila in het avocado-ijs maar dat terzijde)

My New Roots van Sarah Britton (ISBN 9789045211718) is een uitgave van Karakter Uitgevers, karakteruitgevers.nl  en is te koop voor € 24,99

A propos: Wil je Sarah Britton zelf ontmoeten, ga dan zaterdag 13 juni naar Haarlem, @boekhandel de Vries, waar zij van 12.00 tot 14.00 uur haar boek signeert.

 

Gereons keuken en Route

SAM_4416 foto: Gereons Keuken en Route

Het is zomer, tijd voor Gereons Keuken en Route.Ik wandel graag door de stad met alle kleuren, geuren en smaken, die je tegenkomt. Een fietsrit naar de markt voor je groenten en vis. Ik geniet dagelijks wat de stad Amsterdam mij biedt. Origineel Hollandse waar zoals ossenworst en haring. Kaas op de Albert Cuyp. Amsterdamse uien en zuur. Ik kan wel doorgaan. Maar de stad is voor mij ook de synthese van alle smaken uit vele landen. De smaken van de Turkse groenteman. Het winkeltje in de Kinkerstraat dat wel lijkt op een Napolitaanse frutte  e verdure.

044 foto: China op de Zeedijk.
De Franse slager met zijn rillettes. De Griekse olijven en tarama van de stal op de Ten Kate markt. Kruiden als bedoeld voor een sultan bij een Perzische handelaar. Chinese waar op de Zeedijk. En dan vergeet ik nog de wijnhandelaren, de foodmarkten in parken en bakkers. De Foodhallen West waar hipsters met baarden hun kunsten tonen. Smaken, geuren, kleuren dans la ville. Een hoofdstuk vol internationale gerechten, kris kras door elkaar, salades, een kleine risotto of een toetje. De wereld aan je voeten.

IMG_20150313_142430 foto: wereldse smaken op de Ten Katemarkt
En dan thuiskomen op mijn Amsterdamse balkon, waar ik in de zomer zoveel mogelijk buiten kook en eet. Gereons Keuken al fresco, zoals met deze biefstuksalade. Met een glas rode Chianti erbij kom je de zomerse avond wel door.

Nodig 4 personen:

2 grote biefstukken à 150 g

1 geitenkaasje

1 kop gepelde walnoten

200 g rucola

2 sjalotjes

peper en zout

zwarte peper uit de molen

olijfolie

rode wijnazijn

Bereiding:

Maal op een bord een flinke hoeveelheid zwarte peper en wentel de biefstukken erdoor. Verhit in een pan de olie met een klont boter. Als het vet bruin is, bak dan de beide biefstukken om en om in enkele minuten mooi bruin en krokant. Haal het vlees uit de pan. Snipper de sjalotjes. Fruit kort de sjalotten aan, schep uit het vet en zet apart. Rooster in een droge koekenpan de noten. Maak de rucola aan met wat olie en rode wijn azijn. Verkruimel de geitenkaas erdoor. Voeg de geroosterde walnoot toe Bestrooi de biefstukken met wat zout en snijd in hele dunne plakjes. Verdeel de salade over de borden, leg de dunne plakjes vlees erop. Garneer met de gefruite sjalotjes. Serveer direct.

Sea Spot food, aspergesoep.

 foto: Sea Spot aspergesoep.

De zomer heeft zijn intrede gedaan althans voor zo lang het duurt op deze vrijdag. Mensen staan rij aan rij in de file naar zee, meldt het nieuws. Wat hebben we in mei hier lang op moeten wachten. Een beetje knap weer. Dinsdag stormde het nog op het strand. Maar de zomer is in het land en dat betekent al fresco eten en koken. (à propos vergeet niet je al fresco recept in te zenden op mijn blog) Buiten barbecueën op mijn Amsterdamse balkon. Tot laat in de avond over de zee turen met een lekkere maaltijd en glas rosé of rood bij de hand. Sea Spot Fun zo noem ik het maar. Fun is ook de aspergesoep, die ik in elkaar knutselde deze week. Lekker roeien met de riemen die je hebt. En hij werd rustiek, want een staafmixer had Gereons Keuken en route niet bij de hand. (terwijl ik het ding wel helemaal meesleepte naar de Côte d’Azur) het werd een geplette soep met de pureestamper. De smaak was er niet minder om. Door de touch van pimentón en het koele glas viognier werd het maaltijd als vanouds in Gereons Sea Spot. Lang leve de zomer en aspergesoep.

Nodig 4 personen:

750 g asperges

2 sjalotjes

1 teen knoflook

2 kruimige aardappels (1 als het een grote is)

1 tl pimentón de la Vera

2 bouillonblokjes

1 liter water

2 el olie

3 el crème fraîche

zwarte peper

gehakte peterselie

Bereiding:

Schil de asperges met de dunschiller en snijd de houtachtige delen weg. Snipper de sjalotjes en hak de look fijn. verhit olie in de pan en fruit de sjalotjes, knoflook en pimentón kort aan. Voeg 1 liter water en de bouillonblokjes toe. Doe de schillen in de pan. Breng aan de kook en laat zeker een half uur trekken. Schil de aardappel en snijd deze in kleine blokjes. Snijd de geschilde asperges in korte stukjes. Hak de peterselie. Als de bouillon getrokken is, verwijder je de schillen. Voeg de aardappel en asperges toen en laat nog 15 minuten koken.Als alles gaar is, kun je de helft van de asperges stukjes er uithalen. Pureer de rest met de staafmixer tot een gladde soep. (in mijn geval gebruikte ik de pureestamper en werd het geheel wat rustieker). Voeg als laatste de stukjes asperge, de peterselie en crème fraîche toe. Serveer direct.

 foto: cabernet sunset.

 

Pasta van tante Canasta.

 foto: pasta van tante Canasta

Regelmatig plaatst Gereons Keuken Thuis recepten als “soep van mijn tante Doubs” of “pasta van mijn tante Canasta”op Twitter en Facebook. Natuurlijk zijn deze tantes fictieve dames. Ontsproten aan het proces, dat tijdens het koken ontstaat. In de keuken kan ik namelijk dromen, verhalen verzinnen of liedjes. Ja  liedjes, want ik zing en neurie heel wat af tijdens het kookproces. (zachtjes dan)

Zoals sommigen weten leiden deze dromerijen tot een keur aan sprookjesfiguren. Pelle, maître Ronsard, Knøbbig, Madeleine, meneer Zimbo, Brodgøde en Luigi Spirali. Zij beleven allemaal spannende avonturen op gereonsverhalen.blogspot.nl  En vaak geven ze een naam aan een gerecht zoals pasta van tante Canasta. Een easy tante, die Canasta Spirali, die altijd makkelijke gerechtjes maakt om de maagjes te vullen in Gereons Keuken Thuis.

Tante Canasta heeft altijd wat in huis, een restje spek, zongedroogde tomaatjes, wat uien, een zakje spinazie of veldsla. En pasta. In een handomdraai tovert Canasta daarmee een schotel op tafel. Althans zo verbeeld ik me dat als ik in mijn eigen ijskast tuur.

Vandaag dus een restjes recept, want #nowaste blijft nog steeds belangrijk in Gereons Keuken Thuis. Macaroni met geblancheerde spinazie, spekblokjes, paprika en tomaat. Een flinke snuif peper en Provençaalse kruiden en een dash Ligurische olie van de markt in Ventimiglia. (daar komt de familie Spirali vandaan)  En pronto is de pasta van tante Canasta. Mangia bene stare bene! Een glas syrah rosé erbij van Wild Pig wineries.

Nodig:

1 blok gerookt spek van 250 g

1 paprika

200 g spinazie

12 zongedroogde tomaatjes

2 takjes basilicum

400 g macaroni

1 ui

4 tenen knoflook

extra vergine olijfolie

1 el provençaalse kruiden

zout en zwarte peper uit de molen.

Bereiding:

Wel de zongedroogde tomaatjes in wat warm water (1/2 uur). Snijd de ui, rode paprika in blokjes. Hak de tenen  knoflook fijn. Snijd de spek in grote blokjes. Breng water aan de kook en blancheer de spinazie kort. Giet af en laat de spinazie uitlekken. Bak de spek uit en laat deze op vel keukenrol uitlekken. Bewaar wat van het spekvet. Doe een eetlepel olie in de pan en fruit de ui, paprika en knoflook kort aan. Voeg de spek weer toe. Kook intussen de macaroni beetgaar, giet af en voeg toe aan de spek, paprika en ui. Doe de spinazie erbij en de gescheurde basilicum blaadjes. Maak het geheel op smaak met de provençaalse kruiden, zout en flinke draai zwarte peper. Roer een flinke scheut extra vergine olie door het gerecht. Serveer de pasta in een schaal.

 

Wilde pluk met Wild Pig.

 foto: de wijnen van Wild Pig.

Hoe wild en terroir wil je het hebben? Een beetje druilerige ochtend in hartje Arnhem, park Sonsbeek, waar Gereons Keuken en Route naartoe toog voor een heuse wild pick. Na een kop koffie of thee van op berken parasiterende paddenstoelen (geen hallucinerende) gingen we en petite comité het bos verkennen. Op zoek naar eetbare dingen. Net zoals wilde zwijnen of varkens doen, vertelde Edwin Florès, wildplukker. Varkens eten van alles. Waar hun neus hen naartoe leidt. Beukennootjes, een bron van proteïne en zetmeel. En beuken staan er volop in Sonsbeek. Al honderden jaren. Witte klaver, die we direct plukten. Een klaversoort met een licht zurige smaak, die doet denken aan sauvignon blanc. Met noten van granny smith. Zevenblad. Een flinke bos waterkers langs de rand van een beekje. Edwin liet het allemaal zien. Vol verve en in touch met het terroir, want naast wildplukker is hij ook een gepassioneerd verhalenverteller. Dat doet hij ook in de workshops die hij geeft en de boeken, die hij schreef over wilde pluk. Kijk eens op casaforesta.nl/workshops Het is leerzaam en inspirerend.

 foto: wildplukker Edwin in actie.

Na de wandeling werden we ontvangen in Ressen op het, als ik het zo mag noemen, domaine van Edwin. Een paradijs in de Over Betuwe met een wildpluktuin, een moestuin en natuurlijk de varkens. De soep en quiches van raapsteel en erwtjes stonden uitnodigend klaar.  Hier ontmoetten we Véronique Torcolacci, wijnmaakster uit de Languedoc. Verbonden met het terroir is zij de producente van Wild Pig wijnen. De wijnen stonden in gelid klaar om te worden geproefd, nadat de vigneronne het verhaal van Greta had verteld. Net als op de Veluwe komen er in de Languedoc veel everzwijnen voor. En zoals we die ochtend al hadden begrepen hebben varkens een neus voor lekkere dingen. Zo ook Greta, die gulzig snoepte van een perceel chardonnay. Totdat ze op een dag door Véronique gewond werd aangetroffen tussen de ranken. De zeug werd verzorgd en uiteindelijk op 16 november, Sint Margaretha vrijgelaten. Een naam was geboren. De wijnen heetten voortaan Wild Pig, met als handelskenmerk een afbeelding van Greta. Een zomerse range vol smaak.

 foto: soep van Casa Foresta

Wild Pig Winery,  wildpigwines.com betrekt zijn druiven van een veertigtal wijnboeren in de regio. Van Limoux op de hellingen tot de kust. Er zit soms wel vier weken tijd tussen de eerste en laatste pluk. Er wordt begonnen aan de Mediterrane kust, waar de zon intenser is en langzaam daarna worden de hoger gelegen percelen geoogst. Van de druiven maakt Véronique mono cépage wijnen. Chardonnay, Sauvignon Blanc en Viognier tekenen voor wit. Syrah met nachtelijke pluk en een inweek van slechts 4 uur levert de rosé. En natuurlijk een peperig rood!. Daarnaast is er rode Merlot en Cabernet Sauvignon. Allemaal vrolijke fruitige wijnen voor de borrel of misschien wel voor bij Gereons Keuken al fresco deze zomer. (ik kom er op terug)

 foto: vigneronne Fanny maakt worstjes.

Maar er moest nog gewerkt worden. Want zo’n wilde pluk met Wild Pig maakt hongerig. Er werd worst gemaakt. Met kruiden uit het bos en van de grond van Casa Foresta. Fanny Spironelli, wijnvrouw uit Gigondas ging samen met Véronique en andere aanwezigen aan de slag. Er werden twee soorten worst gemaakt, een met venkelzaad en zout en één met kruiden. Edwin deed vakkundig voor hoe hij zijn varkensvlees verwerkte. Deze week schreef ik nog over de worstjes van de wijnvrouw. (een gouwe ouwe uit mijn boekje) Nu zag ik eens een andere letterlijke versie hiervan. Fanny maakte worstjes alsof ze nooit anders had gedaan.

 foto: de biggetjes

Het druilerige van de ochtend maakte plaats voor het lentezonnetje en onder het genot van de wijnen van Wild Pig, de verhalen van Véronique en Edwin, werden we getrakteerd op gegrilde worst. met uitzicht op de worstjes to be. Zij struinden dartel door de wei. Dat dan weer wel. Ik heb genoten van het terroir, de wilde pluk met Wild Pig.

 foto: de jonge cépages van Wild Pig

Naschrift: De 7 variaties wijnen van Wild Pig worden in Nederland verkocht bij de blauwe grootgrutter in fles (0.75 l) en een pouch (1.5 l)  #spon

Herman over bonen.

 foto: Herman over bonen.

Een groot deel van de Nederlandse bruine bonenteelt vindt plaats in Zeeuws Vlaanderen. Door Bartje, die niet bad voor bruine bonen dacht ik altijd aan Drenthe bij deze vergeten groente. Want dat vindt Herman de Blijker het. Een vergeten groente, waar hij nu samen met Jaap van Rijn een kookboek aan waagt. Herman over bonen. Er worden boeken vol over paddenstoelen, wild en asperges geschreven. Maar een duidelijk verhaal over bonen is er niet. Terwijl bonen een grote bijdrage aan de Nederlandse keuken hebben geleverd. Denk aan kapucijners, veldertjes, raasdonders en bruine bonen, die oorspronkelijk uit de Nieuwe Wereld kwamen.

Net boek start met de geschiedenis van de boon. De ontdekking van de bruine boon als voedsel. Hoe hele volksstammen bonen aten, totdat de aardappel en vlees deze rol overnam. In de bladzijden erop wijdt Herman den Blijker een aantal woorden aan de bruine boon, de drogers uit Biervliet, het weken en het wecken en een overzicht van bonensoorten. Dit maakt het eerste deel van Herman over bonen erg interessant. Ik heb er nooit bij stilgestaan, dat er over bonen zo veel viel te melden. En dan ook nog eens de voedingswaarde, want een boon is proteïne en zetmeel tegelijk. Vlees, groente en aardappelen. De boon past uitstekend in de trend van superfoods, alleen dan vele malen goedkoper. En van eigen bodem.

We gaan koken, uit pot, blik, vers of gedroogd. In bonen op brood, het eerste receptenhoofdstuk kunnen we genieten van een haringsalade met witte bonen, kikkererwten met knoflookpuree.en veldertjes met bloemkoolroosjes.

Hierna gaat Herman over bonen verder met soepen, koude Spaanse soep met ham en bonen. (leuk om eens tijdens een kookworkshop te doen. Een courgette-venkelsoep met witte bonen. Of wat te denken van een Indische bruine bonensoep?

Hierna reizen de schrijvers af naar Zeeuws Vlaanderen, koken in de bonenbelt. Met anekdotes van de inwoners uit het bonenland over bonen en heerlijke recepten Vlaamse bruine bonen van Karin. De bruine bonensoepen van Celina en Nellie.

Het kookboek gaat verder met salades met bonen, gevolgd door hoofdgerechten met de boon in de hoofdrol. Smakelijk gefotografeerd. Eendenbout met flageolets En wat te denken van kalfsrollade met geglaceerde wortel en veldertjes. Zo  veelzijdig zijn bonen dus,  Voor in een salade, als soep, als heerlijke landelijk maaltijd en in culinaire hoogstandjes.

Herman over bonen is een praktisch en leuk geschreven boek, met verhalen over de boon. Het geeft je nieuwe ideeën voor recepten. Ik heb het met plezier gelezen. Ik ga er eens mee aan de slag in Gereons Keuken Thuis.

Herman over bonen, door Herman den Blijker en Jaap van Rijn (ISBN 9789059566354) is een uitgave van Fontaine uitgevers, fontaineuitgevers.nl   Het is te koop voor € 16,95.